Άλλη μια κουραστική διακοπή αυτού του ταλαίπωρου πρωταθλήματος έφθασε στο τέλος και μια νέα ευκαιρία παρουσιάζεται στην ομάδα μας για να τραβήξει μια γραμμή πίσω της και να ξεκινήσει ένα νικηφόρο σερί που τόσο πολύ έχουμε ανάγκη. Μπορεί αυτές οι 2 εβδομάδες κενό λόγω της εθνικής Ελλάδος να τις καλοδεχθήκαμε σαν βάλσαμο στους τραυματισμούς και ικανοποιητικό διάστημα προσαρμογής για τα νέα  μεταγραφικά αποκτήματα  αλλά τελικά τα προβλήματα της τελευταίας στιγμής δεν λένε να αφήσουν τον Σ.Τσιώλη και τους παίκτες του σε ησυχία και όπως όλα δείχνουν στην Κρήτη θα κατέβουμε με ομάδα "έκτακτης ανάγκης". Όχι γιατί θα κατέβουμε με τα "δεύτερα" ή αυτοί που θα αγωνιστούν δεν είναι καλοί αλλά αναγκαστικά όπως όλα δείχνουν τα πλάνα του Τσιώλη διαφοροποιούνται. Από εκεί που περιμέναμε ντεμπούτο Γκαρσία και Βράνιες, επιστροφή Τσέζαρεκ ξαφνικά και οι τρεις τους τραυματίστηκαν για δεύτερη φορά σερί και οι Γιάκομπ και Φατί που ήταν σίγουροι για το αρχικό σχήμα τις τελευταίες ημέρες λόγω ίωσης έχουν μείνει εκτός προπονήσεων. Τώρα βέβαια όταν μετά από 3 παιχνίδια με βατούς αντιπάλους έχεις μόλις 2 βαθμούς και δεν έχεις πετύχει γκολ όλα τα παραπάνω αποτελούν ψιλά γράμματα που πρέπει να μην μας απασχολήσουν παραπάνω από μια απλή αναφορά.  Δεν θα ασχοληθώ με τα διάφορα σχήματα που ακούγονται όπως και για τα πειράματα του Τσιώλη σε διάφορες θέσεις..  Ειλικρινά επειδή έχει αρχίσει και κουράζει αυτή η κατάσταση με το πολυάριθμο ρόστερ που τελικά καταλήγει σε 18άδα ανάγκης καλό είναι όλοι όσοι θα αγωνιστούν στο παγκρήτιο να καταλάβουν την ευκαιρία που τους δίνεται αλλά και την ανάγκη που έχει ο κόσμος της ομάδος για μια νίκη που θα συνοδεύεται με καλή εμφάνιση και να μην σταθεί κανείς σε δικαιολογίες. Δεν μας νοιάζει ποιοι είναι οι ρεζέρβες και ποιοι είναι οι βασικοί, ποιοι είναι τα αγαπημένα παιδιά του Τσιώλη και ποιοι οι αδικημένοι. Το μόνο που μας ενδιαφέρει είναι να δούμε την απαιτούμενη προσπάθεια από όποιον φοράει την φανέλα με τον Θεό στο στήθος. Δεν θέλω να σκέφτομαι το σενάριο της αποτυχίας αντιθέτως όμως νομίζω οτι παίκτες και προπονητής θα πρέπει να το βλέπουν το παιχνίδι αυτό σαν αγώνα χωρίς γυρισμό όπου η νίκη είναι μονόδρομος. Τα λόγια είναι περιττά,  πλέον είναι ώρα για πράξεις μέσα στο γήπεδο, ώρα για να πανηγυρίσουμε κανένα γκολ... Στο ήδη στραβό κλίμα που υπάρχει ήρθε και το "μπλόκο" από τις ναυτιλιακές όπου με διάφορες προφάσεις αρνήθηκαν να εξυπηρετήσουν τους  οργανωμένους εκδρομείς από Β.Ελλάδα αλλά φυσικά αυτές οι τακτικές δεν είναι αρκετές για να σταματήσουν τον κόσμο του  ΑΡΗ. Έτσι την Κυριακή το απόγευμα τόσο Αρειανοί από την Κρήτη όσο και μεμονωμένοι εκδρομείς από την υπόλοιπη Ελλάδα θα ενώσουν τις δυνάμεις τους με την ομάδα και θα παλέψουν με τον τρόπο τους από την κερκίδα για την νίκη. Ακριβώς αυτό το παράδειγμα θα πρέπει να ακολουθήσουν παίκτες και προπονητής, να ξεπεράσουν τις δυσκολίες που προκύπτουν διαρκώς και να προσηλωθούν στο στόχος τους που δεν είναι άλλος από την νίκη. Ας ελπίσουμε τουλάχιστον οι ευλογίες του Άγιου Όρους να πιάσουν τόπο γιατί μόνο η καζούρα θα μας μείνει στο τέλος που κλέψαμε προς την στιγμή την δόξα από τον "πρωτοπόρο"  της πόλης σε αυτά τα θέματα... ΑΡΗ διπλό διπλό γιατί θα τρελαθώ!!!

3 μήνες περάσανε από το πρώτο ραντεβού των παικτών ενόψει της φετινής αγωνιστικής σεζόν και όμως για ακόμη ένα παιχνίδι η αγαπημένη μας ομάδα κατάφερε να επιβεβαιώσει όλους τους ανησυχούντες, όλους τους γκρινιάρηδες, όλους τους προβληματισμένους Αρειανούς που από το χτίσιμο του νέου ΑΡΗ έβλεπαν λανθασμένες κινήσεις, περίεργες αποφάσεις και πλάνα πέρα από κάθε λογική. 3η αγωνιστική κόντρα σε 3 βατούς αντιπάλους και ο απολογισμός είναι μόλις 2 βαθμοί και ΜΗΔΕΝ γκολ ενεργητικό. Και αν συνυπολογίσουμε ότι τα 2 από τα 3 παιχνίδια ήταν μέσα στο σπίτι μας όπου ευελπιστούσαμε φέτος να μην δούμε κάτι ανάλογο με πέρσι όπου χάσαμε 22 ολόκληρους βαθμούς  τότε σίγουρα μιλάμε για ένα κάκιστο ξεκίνημα εκ διαμέτρου αντίθετο από αυτό που περιμέναμε. Το λυπηρό είναι ότι υπάρχουν και χειρότερα και τα χειρότερα έχουν να κάνουν με τούς φόβους που είχαμε εξ αρχής σχετικά με τις συμπεριφορές κάποιων παικτών και τις ανόητες κόκκινες κάρτες με τον Σολτάνι να κάνει την αρχή, τον Καστίγιο να δίνει συνέχεια σήμερα και τον Γιάκομπ να μοιάζει ο επόμενος στην λίστα... Και όπως συνηθίζω έτσι και αυτήν την φορά δεν θα μείνω απλά  στο τελικό αποτέλεσμα αλλά στην απαράδεκτη εμφάνιση που μετά το "κάζο" του Ατρομήτου και τις 3 εβδομάδες προετοιμασίας παίκτες και προπονητής συνέχισαν τον χαβά τους. Σαν να μην άλλαξε τίποτε. Σαν να μην ενοχλήθηκε κανείς από την εντός έδρας ήττα με τον Ατρόμητο και δεν υπήρχε λόγος να προσπαθήσουν έστω λίγο παραπάνω για να κάνουν το αυτονόητο κόντρα σε έναν αντίπαλο σαν την Ξάνθη που αν και απείλησε αρκετές φορές δεν έδειξε κάτι το εξαιρετικό. Με μόλις 2-3 παίκτες σε κάθε αντεπίθεση που είχανε όμως την απαραίτητη ενέργεια, ταχύτητα, ποδοσφαιρική ευφυΐα ώστε  να κάνουν άνω κάτω την άμυνα μας σε τέτοιο βάθμο ώστε να αναγκάσουν τον  Βελλίδη να πραγματοποιήσει την καλύτερη του εμφάνιση με τα χρώματα της ομάδος μας. Φυσικά για να κάνουν τόσες σημαντικές φάσεις οι επιθετικοί της Ξάνθης θα πρέπει να τους δώσουμε εμείς το δικαίωμα κάτι που κάναμε από το 15΄και μετά σχεδόν σε κάθε φάση. Δεν ξέρω αν το πρόβλημα μπορεί να εντοπιστεί  συγκεκριμένα στην κακή εμφάνιση του Μίσελ για ακόμη ένα παιχνίδι, στην μόνιμη λανθασμένη αντίληψη του Παπαζαχαρία που σαν δεξί μπακ αντι να πηγαίνει και προς την μπάλα διαρκώς δίνει χώρους, στον Νέτο που χάνεται στον ρόλο που του αναθέτει ο Τσιώλης, στην ανυπαρξία των αμυντικών χαφ ή στην αδυναμία των Λαζαρίδη και Ντίκο να μην μπορούν να καλύψουν όλους τους υπόλοιπους ή είναι απλά η γενική λειτουργία της ομάδος που θέλει πάρα πολύ χρόνο ακόμη μέχρι να δέσει αλλά η άμυνα μας ήταν μονίμως υπό σύγχηση. Κάτι ανάλογο ισχύει και για την επιθετική λειτουργία της ομάδος όπου με έναν τραγικά αργό τρόπο ανάπτυξης, χωρίς καθόλου κάθετες πάσες, με εκνευριστική εμμονή στο παιχνίδι από τα πλάγια και με τους περισσότερους παίκτες να μην έχουν την διάθεση να κινηθούν έξυπνα χωρίς την μπάλα για 75' ήμασταν σχεδόν ανύπαρκτοι. Ακόμη και αυτά τα 15' όπου η ομάδα μας δημιούργησε ευκαιρίες πάλι η μπάλα δεν κατέληξε στα δίχτυα κάτι όχι και τόσο πρωτόγνωρο για τον ΑΡΗ τον τελευταίων ετών... Όλοι το ξέραμε το πρόβλημα στο τελείωμα των φάσεων και όλοι περιμέναμε με αγωνία την λύση που ούτε σήμερα κατάφερε να δώσει ο φιλότιμος Γιάκομπ που παρόλα αυτά άφησε θετικές εντυπώσεις και έδειξε ότι όταν βρει ρυθμό θα βοηθήσει πολύ. Αν θέλουμε να κρατήσουμε κάτι θετικό από την σημερινή απογοήτευση αυτό είναι σίγουρα η παρουσία του Βελλίδη όπου σε τουλάχιστον  3-4 δύσκολες φάσεις είχε εξαιρετικές τοποθετήσεις και αντιδράσεις και έσωσε κυριολεκτικά την ομάδα μας κάτι που δείχνει ότι το "πρόβλημα" που προέκυψε με τον Μ.Σηφάκη μάλλον θα περάσει απαρατήρητο.  Ούμπιντες και Ακόστα με δεδομένο ότι ήρθαν πριν λίγες  ημέρες κρίνονται ως θετικοί αλλά σίγουρα περιμένουμε να βοηθήσουν περισσότερο.  Κατά τα άλλα θα συμφωνήσω με τον κ.Τσιώλη ότι η ευθύνη για αυτήν την εικόνα είναι του προπονητή. Φυσικά και έχει τεράστια ευθύνη ο Τσιώλης όταν μετά από 3 μήνες προετοιμασία  με την ομάδα , με τόσα φιλικά παιχνίδια, με 35 παίκτες περίπου ρόστερ αναγκάζεται και ρίχνει στην μάχη ανέτοιμους παίκτες σαν τον Γιάκομπ και παίκτες που μετράνε μερικά 24ώρα στον σύλλογο και να βάζει τον Φατί σέντερ φορ, τον Καπετάνο αριστερό μπακ,  τότε μάλλον στο καλοκαιρινό πλάνο που σχεδίαζε την ομάδα έπεσε πάνω καφές και όλα έγιναν άνω κάτω...  Κάπως έτσι μάλλον εξελίσσονται τα πράγματα όταν σε όλα λες ναι, δεν πιέζεις για παίκτες και συνεχώς δικαιολογείς τα αδικαιολόγητα. Το θέμα είναι ότι κάποια στιγμή πρέπει να καταλάβουν όλοι που αποτελούν τον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ ότ
ι περιμένουμε να δούμε στο γήπεδο μια ομάδα αντάξια του κόσμου στην κερκίδα. Δεν μας νοιάζει αν ο Τσιώλης εξελιχθεί σε κορυφαίο προπονητή στην Ελλάδα ή  αν ο Καστίγιο ξαναβρεί τον καλό του εαυτό. Δεν μας νοιάζει ποιος θα γωνιστεί βασικός, ποιος θα είναι στον πάγκο και ποιος θα είναι εκτός αποστολής. Δεν μας νοιάζει ούτε στο ελάχιστο ποιος θα στείλει την μπάλα στα δίχτυα. Μας νοιάζει όμως να δούμε ποδοσφαιριστές μαχητές, να ιδρώνουν την φανέλα, να αρπάζουν την ευκαιρία απο τα μαλλιά και κάτω από τις οδηγίες ενός "καπετάνιου"¨στην άκρη του πάγκου να μας κάνουν να αισθανόμαστε υπερήφανοι.  Το αποτέλεσμα δεν παίζει σχεδόν κανένα ρόλο μιας και τα ματάκια μας δεν μπορεί να τα κοροϊδέψει κανείς... Υπομονή, υπομονή, υπομονή μέχρι να δούμε πάλι έναν νέο ΑΡΗ, με καινούργια 11αδα και εντελώς διαφορετικό αγωνιστικό πρόσωπο...Αφού δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα άλλο τώρα, αναγκαστικά θα κάνουμε υπομονή...

Ένα νέο θετικό ξεκίνημα θα προσπαθήσει να κάνει αυτήν την φορά η ομάδα που επιστρέφει στις επίσημες αγωνιστικές υποχρεώσεις μετά από απραξία 3 εβδομάδων! Αντίπαλος μας η Ξάνθη που στις πρώτες 4 αγωνιστικές του πρωταθλήματος παρά την μόλις μια νίκη στο ενεργητικό της και τις 3 ήττες δείχνει αρκετά δυνατή, ικανή να κάνει την ζημιά σε κάθε αντίπαλο. Δεν είναι τυχαίο ότι και στα 3 παιχνίδια που έχασε κόντρα σε δυνατούς αντιπάλους όπως είναι οι ΟΣΦΠ, ΑΕΚ και μπάογκ αν ήταν λίγο πιο προσεκτική ή τυχερή θα μπορούσε να είχε πάρει μέχρι και την νίκη. Φυσικά ανεξάρτητα από τον αντίπαλο για εμάς περιθώριο για άλλο στραβοπάτημα μέσα στην έδρα μας  δεν υπάρχει και κυρίως με αντίπαλο του βεληνεκούς της Ξάνθης. Μπορεί να είμαστε ακόμη στην αρχή του πρωταθλήματος αλλά όταν ξεκινάς με ένα βατό πρόγραμμα που κανονικά θα έπρεπε να έχεις 6 βαθμούς και αντί για αυτό έχεις μόλις 1 τότε όλοι στην ομάδα θα πρέπει να αναγνωρίσουν ότι κάτι δεν πάει καλά και να το διορθώσουν ώστε να ακολουθήσουν τα επιθυμητά αποτελέσματα. Η διοίκηση έδειξε να αντιλαμβάνεται το πρόβλημα πριν καν εμφανιστεί καλά καλά και φρόντισε να ενισχύσει την ομάδα αποκτώντας 4 εξαιρετικούς παίκτες. Παίκτες όμως που σίγουρα από μόνοι και μέσα σε λίγες ημέρες δεν είναι σε θέση να φέρουν τα πάνω κάτω κάτι που σημαίνει ότι το βάρος για ακόμη μια φορά πέφτει στο ρόστερ που "χτίστηκε" το καλοκαίρι και ο Τσιώλης αρχικά έδειχνε να εμπιστεύεται. Πλέον για αρκετούς παίκτες το παιχνίδι της Κυριακής είναι ίσως μια τελευταία ευκαιρία για να αποδείξουν ότι έχουν θέση στην ομάδα και μπορούν να βοηθήσουν με την παρουσία τους ώστε ο ΑΡΗΣ μας να πετύχει τους στόχους του. Ας μην γίνουμε γραφικοί αναφερόμενοι σε συγκεκριμένους αθλητές αλλά κυριολεκτικά  αυτή είναι η τελευταία ευκαιρία για όποιον θέλει να αποδείξει στον Τσιώλη ότι αξίζει. Αν λοιπόν και αυτήν την φορά ο ανταγωνισμός που αυξήθηκε αισθητά με την έλευση παικτών σαν τους Ούμπιντες, Ακόστα, Σανκαρέ, Γιακούποβιτς, Βράνιες, Γκαρσία, Γιάκομπ δεν βοηθήσει ώστε να δούμε έναν καλύτερο ΑΡΗ ε τότε μάλλον η ιδιοσυγκρασία των παικτών μας δεν ταιριάζει με την φιλοσοφία και το μαχητικό πνεύμα που χαρακτηρίζει αυτόν τον σύλλογο.  Μπορεί όπως είπαμε να υπάρχουν αρκετοί παίκτες στην διάθεση του προπονητή αλλά ο μεγάλος πονοκέφαλος για την ταλαίπωρη θέση του κεντρικού επιθετικού δυστυχώς παραμένει. Από την μια ο ντεφορμέ Τσέζαρεκ έχει βγει οριστικά νοκ άουτ για την αναμέτρηση από την άλλη ο Γιάκομπ σύμφωνα με τα ρεπορτάζ είναι φανερά ανέτοιμος. Την ίδια στιγμή που οι "πιτσιρικάδες"  δεν φαίνεται να είναι στα πλάνα του προπονητή μας για την συγκεκριμένη θέση κάτι που είναι ολοφάνερο από την στιγμή που στις προπονήσεις έγιναν δοκιμές με κεντρικό επιθετικό τον Φατί. Ευελπιστώ πάντως να μην δούμε καμιά τέτοια αλχημεία γιατί καλό είναι να δούμε επιτέλους σε αυτήν την ομάδα κάποια ποδοσφαιρικοί "κανόνες" να τηρούνται και να μην γινόμαστε διαρκώς "πειραματόζωα" σε περίεργα συστήματα και παίκτες με "ιδιαίτερους" ρόλους. Χρόνος για προετοιμασία ευτυχώς υπήρχε μπόλικος τόσο για να σκεφτούν παίκτες και προπονητής το τι ακριβώς έφταιξε στο παιχνίδι με τον Ατρόμητο όσο και για να το διορθώσουν. Επομένως δικαιολογίες δεν υπάρχουν για κανέναν. Κάτι ανάλογο ισχύει και για εμάς τους οπαδούς που μπορεί να γκρινιάζαμε με το δίκιο μας για τις κινήσεις του καλοκαιριού αλλά όταν η διοίκηση την δεδομένη χρονική στιγμή έχοντας γνώση τις μειώσεις από ΟΠΑΠ, εισιτήρια διαρκείας κτλ προχωράει σε τόσο εντυπωσιακές κινήσεις σαν την απόκτηση των 4 του Βόλου τότε εμείς το μόνο που απομένει να κάνουμε είναι στηρίξουμε τυφλά αυτήν την προσπάθεια. Έτσι λοιπόν την Κυριακή το απόγευμα(16.00) όλοι ντυμένοι στα κίτρινα θα πρέπει να κατηφορίσουμε στον ποδοσφαιρικό μας ναό και να τα δώσουμε όλα ώστε η ομάδα να πάρει την νίκη και να περάσει έτσι απλά και γρήγορα η μπόρα προτού γίνει καταιγίδα. Όλοι στο Κλ,Βικελίδης! Όλοι για την νίκη!

Η πολυαναμενόμενη  απόφαση  για τους ποδοσφαιριστές που δεσμευόταν με συμβόλαιο και ανήκαν στο ρόστερ των  ομάδων Α και Β(και όχι μόνο) βγήκε επιτέλους από τους φωστήρες της ΕΠΟ και πλέον άνοιξε ορθάνοιχτα ο δρόμος της ενίσχυσης του ΑΡΗ μας που όπως εδώ και αρκετό καιρό είχε διαρρεύσει έχει ήδη έρθει σε συμφωνία με τους Σανκαρέ, Ούμπιντες, Γιακούποβιτς και Ακόστα και το μόνο που απέμενε  ήταν και  η επίσημη ανακοίνωση της ΠΑΕ που πραγματοποιήθηκε σήμερα το απόγευμα. Μπορεί ο φετινός μεταγραφικός σχεδιασμός δικαιολογημένα να έχει χαρακτηρισθεί ως ένας από τους χειρότερους των τελευταίων ετών αλλά κανείς δεν πρέπει να παραβλέψει το γεγονός ότι η διοίκηση της ομάδος μας σε μια πολύ δύσκολη οικονομικά εποχή κάνει την δική της υπέρβαση και έχοντας εξαιρετικά αντανακλαστικά ενισχύει την ομάδα σημαντικά. Και οι 4 παίκτες κατά την περσινή περίοδο με την ομάδα του Ολυμπιακού Βόλου έδωσαν τα διαπιστευτήρια τους και όλοι πλέον καταλαβαίνουμε ότι ο ΑΡΗΣ  αποκτάει πληρότητα σχεδόν σε όλες τις θέσεις και ο Σάκης Τσιώλης έχει ακόμη περισσότερα "όπλα¨στην διάθεση του.  Μάλιστα όπως έχει γίνει ήδη γνωστό η συμφωνία με τους παραπάνω ποδοσφαιριστές είναι για περισσότερα από έναν χρόνο με εξαίρεση τον Ακόστα που έχει υπογράψει μονοετές συμβόλαιο.  Με αυτόν τον τρόπο και εφόσον όλα εξελιχθούν καλά η ομάδα μας βάζει και ένα λιθαράκι και για την επόμενη χρονιά γιατί όπως και να το κάνουμε αν δεν διατηρήσεις και έναν βασικό κορμό παικτών,  δουλειά δεν γίνεται... Παράλληλα η διοίκηση  δίνει άμεσα λύση στο πρόβλημα που προέκυψε με τον τραυματισμό  του Μ.Σηφάκη την ίδια στιγμή που αποκτάει και ένα σπουδαίο διαπραγματευτικό "χαρτί" στα χέρια της με την έλευση του Γιακούποβιτς σε ότι έχει να κάνει με την πιθανή ανανέωση συμβολαίου του διεθνή τερματοφύλακα που λήγει στο τέλος της χρονιάς.  Αν λοιπόν μαζί με τους   Σανκαρέ, Ούμπιντες, Γιακούποβιτς και Ακόστα προσθέσουμε και τους Γιάκομπ, Βράνιες και Γκαρσία που δεν τους είχε στην διάθεση του ο Τσιώλης τις 2 πρώτες αγωνιστικές τότε ουσιαστικά μιλάμε για μια καινούργια ομάδα με πολλές δυνατότητες, ποιοτικούς παίκτες και με βάθος πάγκου που το μόνο που χρειάζεται είναι χρόνος για να "δέσει". Πλέον θεωρώ ότι δικαιολογίες για το υλικό που έχει στην διάθεση ο Καρδιτσιώτης προπονητής δεν υπάρχουν. Με αρχή το παιχνίδι κόντρα στην Ξάνθη αλλά πολύ περισσότερο το επόμενο που ακολουθεί αυτό της Κυριακής που θα υπάρχει και ο χρόνος προετοιμασίας λόγω των αγώνων της Εθνικής περιμένω να δω κυριολεκτικά έναν νέο ΑΡΗ που δεν θα θυμίζει σε τίποτα τον ΑΡΗ που είδαμε κόντρα στον Ατρόμητο. Φυσικά με  αυτό το εντυπωσιακό μεταγραφικό ντεμαράζ η διοίκηση της ομάδος μας ουσιαστικά "πετάει" και το γάντι στον κόσμο του ΑΡΗ που με αρκετή δόση δυσπιστίας(δικαιολογήμενη σε μεγάλο βαθμό)  έχει γυρίσει την πλάτη του στα εισιτήρια διαρκείας και πλέον θα πρέπει όλοι όσοι είναι μακριά από την ομάδα να το ξανασκεφτούν και να δώσουν βροντερό παρών στην συνέχεια της προσπάθειας του ΑΡΗ μας στο φετινό πρωτάθλημα γιατί όπως εύστοχα είπε και ο κ.Παπαϊώαννου στο τέλος θα χαμογελάσουμε! Όσο για τα γνωστά ασπρόμαυρα παπαγαλάκια που κυρίως τους Σανκαρέ και Ούμπιντες τους είχαν στείλει σε κοτέτσια και τον Γιακούποβιτς τον είχαν ντύσει στα πράσινα μάλλον θα πρέπει από αύριο να βρούνε νέο κουτόχορτο...

Μπορεί όπως φαίνεται να εξελίσσονται τα πράγματα αυτή η διακοπή 2 εβδομάδων λόγω των αγωνιστικών μας "υποχρεώσεων" κόντρα στις ομάδες Α και Β που κοσμούν την λίστα του προγράμματος της σούπερλιγκας  να καταλήγει σε κάτι πολύ καλό για την αγαπημένη μας ομάδα αλλά δεν παύει για εμάς τους οπαδούς να είναι ένα βαρετό, ανούσιο χρονικό διάστημα που δεν λέει να περάσει... Είναι κάτι σαν βασανιστήριο μόλις στο ξεκίνημα του πρωταθλήματος να σε έχουν αναγκάσει στο ρόλο του θεατή και εδώ και 2 αγωνιστικές αντί να έχουμε την "συνηθισμένη" μας γιορτή στο Κλ.Βικελίδης ή την γλυκιά ανυπομονησία μέχρι να ξεκινήσει η εκτός έδρας αναμέτρηση της αγαπημένης μας ομάδος να αρκούμαστε στις κλεφτές ματιές προς τους αντιπάλους μας. Δεν μπορώ να καταλάβω πως οι φωστήρες θεώρησαν αυτή την λύση ως την πλέον ιδανική αντί να καθυστερούσε 3 με 4 εβδομάδες το πρωτάθλημα ώστε να ξεκινούσε με τις ίδιες συνθήκες για όλους πάνω σε πιο υγιείς βάσεις. Τώρα και μόνο υπάρχουν τα ρεπό για κάποιες ομάδες σαν τον ΑΡΗ κατευθείαν αλλάζουν οι ισορροπίες. Με δεδομένο ότι η ομάδα μας δεν ξεκίνησε καλά και κάποιες μεταγραφές(επίσημες) σαν του Ντίκο, του Γιάκομπ και του Βράνιες έκλεισαν την τελευταία στιγμή σίγουρα αυτό το διάστημα μίνι προετοιμασίας είναι κάτι καλό. Από την άλλη αν είχαμε ξεκινήσει με το 2 στα 2 θα μας έβγαζε εκτός ρυθμού ή ακόμη και τώρα δεν ξέρουμε πως θα αντεπεξέλθει η ομάδα στην προσπάθεια της να ανέβει στις ψηλές θέσεις του βαθμολογικού πίνακα με 2 παιχνίδια λιγότερα και αν αυτό θα την επηρεάσει στον ψυχολογικό τομέα. Το σίγουρο είναι ότι όλη αυτή η κατάσταση έχει ξενερώσει πολύ κόσμο και αυτό αποτυπώνεται από τα μειωμένα διαρκείας σε όλες τις ομάδες αλλά από ότι φαίνονται η απαξίωση του ελληνικού ποδοσφαίρου δεν είναι κάτι που ανησυχεί τους "φωστήρες" που παίρνουν τις αποφάσεις. Από την άλλη βέβαια τώρα που ουσιαστικά πέρασε αυτό με τις ομάδες Α και Β για τον ΑΡΗ μας θα πρέπει να ανησυχούμε μην με τις τελευταίες διώξεις ξαφνικά εμφανισθούν ομάδες Γ, Δ και Ε και για να δούμε ΑΡΗ θα πρέπει να περιμένουμε το 2012...

Αν και προσωπικά σιχαίνομαι κάθε τι που έχει να κάνει με δημόσιες σχέσεις, κινήσεις τακτικής, συμμετοχή στα κέντρα αποφάσεων κτλ του επίσημου ΑΡΗ σε ένα σύστημα που αποδεδειγμένα ξεφεύγει από τους τυπικούς θεσμικούς ρόλους που έχει το κάθε όργανο και παραδοσιακά κάτι άλλο κρύβεται από πίσω που ως συνήθως δεν έχει να κάνει με την αγαπημένη μας ομάδα. Πανηγυρική ήταν η εκλογή του προέδρου του ΑΡΗ κ.Αθανασιάδη ως εκπροσώπου στο Δ.Σ. της ΕΠΟ με τις 12 από τις 13 ομάδες της σουπερλίγκας να ψηφίζουν υπέρ κάτι που λογικά πρέπει να το εκλάβουμε ως θετικό μιας και ο ΑΡΗΣ ουσιαστικά αποκτά ακόμη πιο δυνατή φωνή στα κέντρα αποφάσεων.  Τώρα βέβαια τι μπορεί να σημαίνει αυτή η εκλογή του κ.Αθανασιάδη όταν πριν λίγους μήνες η πλειοψηφία των ομάδων της σουπερλίγκας είχε στείλει το δικό της μήνυμα ψηφίζοντας τον Αχιλλέα Μπέο ως εκπρόσωπο της στο Δ.Σ. της ΕΠΟ λίγο πριν συλληφθεί είναι ένα από τα πολλά ερωτηματικά και εύλογες απορίες όλου του φίλαθλου κόσμου γύρω από τον όμορφο κόσμο του Ελληνικού ποδοσφαίρου... Θέλοντας και μη αυτή η εκλογή του προέδρου της ΠΑΕ ΑΡΗΣ με πάει λίγα χρόνια πίσω όπου ο τότε πρόεδρος της ομάδος μας Λάμπρος Σκόρδας είχε παράλληλα και το πόστο του αντιπροέδρου της σουπερλίγκας.  Είχε αλλάξει κάτι? Είδαμε να σέβονται τον ΑΡΗ έστω και λίγο παραπάνω διαιτητές, παρατηρητές ή αθλητικοί δικαστές? ΟΧΙ. Το μόνο που κέρδισε ο ΑΡΗΣ αν μπορεί να χαρακτηριστεί κέρδος ήταν μερικά λεπτά δημοσιότητας παραπάνω μέσο του προέδρου του που έτσι και αλλιώς οι δημοσιογράφοι εξ Αθηνών του είχαν ιδιαίτερη αδυναμία.  Δεν ξέρω αν αυτή την φορά υπάρχει κάτι διαφορετικό λόγω του κ.Αθανασιάδη για τον ΑΡΗ μας και αν και η ΛΦΑ έσπευσε να συγχαρεί τον πρόεδρο για αυτήν την εκλογή εμένα θα μου επιτρέψετε να είμαι λιγάκι δύσπιστος. Όταν ολόκληρη την περσινή σεζόν κάθε αγωνιστική σε έκλεβαν μπροστά στα μάτια σου και δεν μιλούσες και όταν εδώ και αρκετό καιρό έχουν βγει αποδείξεις στην δημοσιότητα για αυτούς που σε έκλεβαν και εσύ πάλι δεν μιλάς και δεν διεκδικείς ούτε καν την ηθική δικαίωση τότε επιτρέψτε μου να μην βλέπω με τόσο ενθουσιασμό την συμμετοχή του προέδρου του ΑΡΗ σε ένα θεσμικό όργανο γεμάτο "μαύρες σκιές". Φυσικά και σε αυτήν την περίπτωση παρά την απαισιοδοξία μου ελπίζω επιτέλους κάτι να αλλάξει και ο ΑΡΗΣ να αποκτήσει τον σεβασμό που του αξίζει...

Όσο κουραστικό και αν έχει γίνει το να αναφερόμαστε στον κακό μεταγραφικό σχεδιασμό του φετινού ΑΡΗ δυστυχώς η ΠΑΕ ΑΡΗΣ με τις κινήσεις της μέχρι και την τελευταία στιγμή μας εκπλήσσει αρνητικά με τις επιλογές της! Σε μια ομάδα όπου υπάρχει εμφανές επιθετικό πρόβλημα,  όπου δεν υπάρχει καθαρό  δεξί και αριστερό μπακ στον πάγκο για να καλύψει Μίσελ και Νέτο στα άκρα, όπου τα άκρα της επίθεσης σε περίπτωση απουσίας βασικών παικτών μπορούν μόνο με αλχημείες να καλυφθούν και η θέση στην οποία σε θεωρητικό επίπεδο είσαι υπερκαλυμμένος είναι αυτή του αμυντικού μέσου πηγαίνεις και επιλέγεις τελευταία ημέρα των μεταγραφών ακόμη έναν αμυντικό μέσο τότε ουσιαστικά βάζεις το κερασάκι στην τούρτα του πιο πρόχειρου μεταγραφικού σχεδιασμού που έχει γίνει στην ομάδα τα τελευταία χρόνια. Και αν κανείς συνυπολογίσει το γεγονός ότι σε θεωρητικό επίπεδο πάντα ότι ο Βράνιες αν παίξει(μακάρι να παίξει) σύμφωνα με τις δυνατότητες του μια θέση βασικού την έχει καπαρωμένη τότε φαντάζεστε πόσο "υγιείς"  ανταγωνισμός δημιουργείται μεταξύ 7-8 παικτών για 2 θέσεις στην 11άδα και πόσο το ήδη "υπέροχο" κλίμα στα αποδυτήρια "βελτιώνεται".  Είναι τουλάχιστον αστείο με την ολοκλήρωση και της 2ης αγωνιστικής τις ελπίδες μας για κάτι καλό στην φετινή χρονιά να τις έχουμε εναποθέσει σε παίκτες που δεν τους έχουμε δει καν σε επίσημο παιχνίδι όπως είναι οι Γιάκομπ, Γκαρσία, Βάρνιες και ίσως αν τα πράγματα εξελιχθούν καλά και στους Ούμπιντες και Σανκαρέ που  όπως "κυκλοφορεί" είναι ήδη κλεισμένοι. Δεν βρίσκω αρνητική την απόφαση να αποκτηθεί ένας παίκτης σαν τον  Βράνιες που φαίνεται να έχει τα προσόντα για να δώσει λύσεις στον χώρο του αλλά δυσκολεύομαι να καταλάβω γιατί χρειάστηκε τόσο μεγάλο διάστημα για να καταλάβει ο Τσιώλης ότι οι παίκτες που έχει στην διάθεση του δεν του κάνουν. Ακόμη μιας και μετά την τραγική εμφάνιση της Κυριακής και τις σκληρές δηλώσεις του Σηφάκη που άφησε αιχμές για συμπαίκτες του απορώ πως δεν περιμένανε κάτι τέτοιο εκεί στην ΠΑΕ ΑΡΗΣ όταν έχουμε ένα υπεράριθμο ροστερ που αποτελείται από παίκτες με καπαρωμένες θέσεις στην 11αδα, παίκτες που ήθελαν να τους διώξουν και δεν τα κατάφεραν και παίκτες που τους υποσχέθηκαν ευκαιρίες και τα ως τώρα δεδομένα δείχνουν το αντίθετο. Τελικά με την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στην ομάδα μας μάλλον το μπάχαλο που επικρατεί στο υπέροχο πρωτάθλημα της σούπερλιγκας  και θα μας δώσει τουλάχιστον 2 εβδομάδες για να προετοιμαστούμε για την επόμενη αναμέτρηση μοιάζει με τεράστια ευκαιρία για να διορθώσουμε τα λάθη του καλοκαιριού. Ας ελπίσουμε οι επόμενες εκπλήξεις που θα ακολουθήσουν από την Αρειανάρα μας να είναι θετικές και όχι σαν και αυτή της περασμένης Κυριακής.

Μπορεί η 1η  αγωνιστική να μας άφησε ένα παράπονο  λόγω της ατυχίας και της διαιτησίας που μας στέρησε την νίκη σε εκείνο το παιχνίδι αλλά η σημερινή συνέχεια μας γέμισε με απογοήτευση μιας και σιγά σιγά όλοι οι φόβοι μας αρχίζουν να παίρνουν σάρκα και οστά... Δεν θα σταθώ στο τελικό αποτέλεσμα που πολύ εύκολα θα μπορούσε να ήταν 1-1 ή και 0-3 αλλά θα μείνω σε αυτό που πρέπει να μας ενδιαφέρει την δεδομένη χρονική στιγμή και δεν είναι άλλο από την παρουσία της ομάδος. Είναι αδιανόητο στο πρώτο παιχνίδι της χρονιάς μέσα στην έδρα σου, μπροστά στον κόσμο σου να δείχνεις τέτοια  εικόνα. Μια εικόνα ομάδος χωρίς πάθος, χωρίς διάθεση για ποδόσφαιρο, χωρίς πλάνο, χωρίς δίψα για την νίκη, χωρίς ντροπή για τον κόσμο που πλήρωσε για να τους δει, χωρίς εγωισμό για να αντιδράσει. Σίγουρα είναι ακόμη νωρίς για να τα βάψουμε όλα μαύρα αλλά θα πρέπει να προσέξουμε τώρα στην αρχή για να μην φτάσουμε στην γνωστή συνέχεια και αρχίζουμε να κυνηγάμε κάποια ομάδα "φωτοβολίδα" που φέτος θα είναι η χρονιά της εις βάρος του ΑΡΗ και να μιλάμε για ακόμη μια χρονιά για την αντεπίθεση του Β γύρου, για 8 στα 8, για 5 στα 5 και τελικά να δούμε που πετάξαμε βαθμούς και για λίγο δεν τα καταφέραμε.  Νομίζω σήμερα αν εξαιρέσουμε τον Σηφάκη που έσωσε κυριολεκτικά άλλα 2 γκολ και ίσως έναν με δυο παίκτες ακόμη που προσπάθησαν όλοι οι άλλοι ήταν επιεικώς απαράδεκτοι. Δεν νομίζω ότι χρειάζεται να μένουμε σε ονόματα μιας και για μένα δεν  φταίει ο Τόχα που δείχνει για πολλοστή φορά αυτό το πρόσωπο, ούτε ο Τσέζαρεκ που το μισό παιχνίδι ήταν ξαπλωμένος στο χορτάρι και διαμαρτυρόταν στον διαιτητή, ούτε ότι ο Μίσελ θυμήθηκε εκείνες τις απίστευτες εμφανίσεις όταν είχε πρωτοέρθει στον ΑΡΗ όπου ή πλευρά του αποτελούσε μόνιμη τρύπα, ούτε πολλοί από τους υπόλοιπους που είναι γνωστοί για τα σκαμπανεβάσματα στην απόδοση τους και σήμερα ήταν εμφανώς σε τραγική βραδιά. Αυτό που με τρελαίνει κυριολεκτικά είναι ότι όλα τα παραπάνω λίγο πολύ είναι γνωστά, τα έχουμε ξαναδεί και ήταν θέματα που έπρεπε να είχαν λυθεί το καλοκαίρι μέσα από τις μεταγραφές, την προετοιμασία και τα φιλικά παιχνίδια. Ξαφνικά όμως φτάνουμε στην σημερινή ημέρα και όλα αυτά τα προβλήματα τα λουζόμαστε, τα τρώμε στην μάπα και εκνευριζόμαστε ακόμη παραπάνω γιατί τα γνωρίζαμε. Καμία ουσιαστική προσπάθεια για να καλυφθούν τα τρανταχτά κενά της ομάδος, καμία ουσιαστική προετοιμασία της ομάδος για το σημερινό παιχνίδι, καμία βοήθεια από τον πάγκο. Δεν γίνεται αγαπητέ κ.Τσιώλη  σε μια ομάδα με τόσους μέσους να μου βάζεις αλλαγή τον φιλότιμο Κασναφέρη που πριν 2 εβδομάδες του είχες ανακοινώσει ότι έπρεπε να βρει ομάδα.   Δεν γίνεται προπονητή και διοίκηση του ΑΡΗ να έχετε εμπιστευτεί παίκτες που πέρσι είχαν κακή χρονιά ευελπιστώντας ότι φέτος θα βρουν τον καλό τους εαυτό. Δεν γίνεται να έχετε δώσει ως διέξοδο ή ελπίδα στον κόσμο για την αγωνιστική ανάσταση της ομάδος την επιστροφή του Νάτσο Γκαρσία που όλο το καλοκαίρι προσπαθούσατε να τον δώσετε σε κάποια άλλη ομάδα για να γλιτώσετε χρήματα από το συμβόλαιο του. Πραγματικά σήμερα με την εικόνα που είδα αλλά και την αντίδραση του Τσιώλη σε αυτό το απογοητευτικό θέαμα που όλοι παρακολουθούσαμε  είχα την αίσθηση ότι αν ο Κουλουχέρης ήταν στην αποστολή και ο Αραβίδης δεν πήγαινε τελευταία ημέρα των μεταγραφών στην Δόξα Δράμας θα τους έβαζε μέσα... Δυστυχώς όλοι οι "μύθοι" που εντέχνως έχουν χτιστεί το τελευταίο διάστημα στον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ ο ένας μετά τον άλλον γκρεμίζονται και από ότι φαίνεται σειρά έχει πάρει και το αγωνιστικό κομμάτι.  Δεν ξέρω πως και τι ακριβώς μπορεί να διορθωθεί σε αυτήν την ομάδα και πότε , δεν ξέρω καν αν θα παίξουμε την επόμενη αγωνιστική και με ποιόν αντίπαλο, το σίγουρο είναι ότι όλοι μας θα χρειαστούμε αρκετό κουράγιο φέτος για να ξαναζήσουμε άλλη μια από τα ίδια... Α και να μην το ξεχάσω... ο Σπάθας φταίει!

Επιτέλους μετά από 2 εβδομάδες "φαγούρας" που ακολούθησε την επεισοδιακή πρεμιέρα της ομάδος μας στα Γιάννενα   με τον Τριτσώνη να κλέβει την παράσταση με τις αποφάσεις του έρχεται η συνέχεια για μια "πρεμιέρα" μέσα στο σπίτι μας όπου φυσικά μοναδικός στόχος είναι η νίκη. Κατά την περσινή περίοδο μπορεί να έγιναν πάρα πολλά τα οποία δεν μπορούσαμε ούτε να τα ελέγξουμε αλλά ούτε και να τα εμποδίσουμε με αποτέλεσμα να μείνουμε εκτός πλέιοφς και Ευρώπης μόλις για 2 βαθμούς και η  "τεράστια" ομάδα του "τεράστιου" Μπέου να μπαίνει τελικά στα πλέιοφς και να κάνει την "λαμπρή" ευρωπαϊκή πορεία που όλοι παρακολουθήσαμε φέτος. Αυτό είναι η μια όψη του νομίσματος γιατί από την άλλη πλευρά έχουμε τους 22 χαμένους βαθμούς μέσα στην έδρα μας από ομάδες σαν τον Ηρακλή, τον Πανιώνιο, την Ξάνθη, την Λάρισα κ.α. όπου όλοι μπορούμε να καταλάβουμε πόσο εύκολα μπορούσαμε με μια νίκη ή έστω με 2 ισοπαλίες η φετινή χρονιά να ξεκινούσε με εντελώς διαφορετικά δεδομένα.  Αυτό λοιπόν είναι και το μεγάλο στοίχημα του φετινού ΑΡΗ. Κανείς δεν μπορεί να προκαταβάλει αποτελέσματα ή τελική κατάταξη αλλά όλοι μαζί πρέπει να προσπαθήσουμε να κάνουμε έστω ένα βήμα παραπάνω και ότι καλό είναι να έρθει ας έρθει. Αυτό το βήμα δεν είναι άλλο από το να ξαναγίνει το Κλ.Βικελίδης μια έδρα φόβητρο για κάθε αντίπαλο όπου τόσο εμείς όσο και οι παίκτες μας θα πρέπει να σκεφτόμαστε μόνο την νίκη και να την απαιτούμε από το πρώτο μέχρι το τελευταίο σφύριγμα της λήξης. Σίγουρα εμείς στην κερκίδα δεν παίζουμε μπάλα και δεν μπορούμε να στείλουμε την μπάλα στα δίχτυα, μπορούμε όμως πολύ εύκολα με την φωνή μας και τον παλμό στην κερκίδα να σπρώξουμε τους παίκτες μας στην νίκη. Αυτό ακριβώς θα πρέπει να γίνει την Κυριακή το απόγευμα κόντρα στον Ατρόμητο σε ένα παιχνίδι που κρύβει πολλές παγίδες και δεν θα πρέπει ούτε στιγμή να υποτιμήσουμε τον αντίπαλο μας. Αν υπάρχει μια ομάδα στο ξεκίνημα αυτού του πρωταθλήματος όπου σε θεωρητικό επίπεδο μπορεί να μπει σφήνα στον δρόμο μας προς την πρώτη 5αδα(όπως έγινε τα τελευταία χρόνια με Ολυμπιακό Βόλου ,Λάρισα και Πανιώνιο) αυτή είναι η ομάδα του Ατρομήτου. Με μεταγραφές ουσίας και έναν προπονητή που έχει δείξει ότι επιδιώκει η ομάδα του να παίζει καλό ποδόσφαιρο και να μην "χάνεται" σε βαθμολογικές σκοπιμότητες και σε συνδυασμό με την ανετοιμότητα όλων των ομάδων την συγκεκριμένη χρονική περίοδο ο αγώνας της Κυριακής είναι αρκετά δύσκολος. Από την άλλη όμως στα Γιάννενα αν και ήταν το πρώτο παιχνίδι επι Τσιώλη που δεν σκοράραμε ανά διαστήματα παίξαμε εκπληκτικό ποδόσφαιρο και δείξαμε ότι με λίγη τύχη ή προσοχή παραπάνω μπορούμε να κάνουμε σπουδαία πράγματα. Με τον Τσέζαρεκ να επιστρέφει στο βασικό σχήμα, τον Νέτο να αγωνίζεται στην φυσική του θέση μετά την φυγή του Βαγκελί, τον Ντίκο ίσως να ξεκινάει  βασικός και τον Γιάκομπ λογικά στον πάγκο αναμένεται να δούμε ελαφρώς διαφορετική ομάδα από αυτήν που είδαμε πριν 2 εβδομάδες στα Γιάννενα. Μπορεί τα φιλικά του περασμένου σαββατοκύριακου να μας άφησαν άσχημες εντυπώσεις άλλα όλοι καταλαβαίνουμε ότι με μια νίκη την Κυριακή όλα αυτά θα ανήκουν στο παρελθόν και η ομάδα θα μπορεί να συνεχίσει τον δρόμο της απερίσπαστη μακριά από γκρίνιες και αμφισβητήσεις. Φυσικά όμως για να έρθει η νίκη θα πρέπει και οι παίκτες μας να δείξουν το καλό τους πρόσωπο, να είναι σοβαροί για 90'  και να κάνουν τις ευκαιρίες γκολ. Την ίδια στιγμή βέβαια ελπίζουμε ο Σπάθας που ορίστηκε να διευθύνει το παιχνίδι να μην μιμηθεί τον συνάδελφο του Τριτσώνη και να μην βλέπει φάσεις στα 2 μέτρα... Πάντως ανεξάρτητα από τις γνωστές διαιτητικές προκλήσεις δεν θα πρέπει να ξεφύγουμε για τον απλό λόγο ότι οι ποδοσφαιρικές "αρχές" ψοφάνε να βρουν λόγο να μας τιμωρήσουν και να δείξουν με το φτωχό τους μυαλό ότι όλες οι ομάδες,  όλοι οι οπαδοί  και όλοι όσοι κινούνται στον χώρο του ποδοσφαίρου είναι σαν τα μούτρα τους... Τα λόγια είναι περιττά και η αντίστροφη μέτρηση για να βρεθούμε δίπλα στην αγαπημένη μας ομάδα έχει ξεκινήσει! Άιντε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ τρέλανε μας!