Ένα παιχνίδι ακόμη όπου μοναδικό αποτέλεσμα για εμάς ήταν η νίκη ολοκληρώθηκε χωρίς να έρθει το επιθυμητό αποτέλεσμα και πλέον ο ΑΡΗΣ με την πενιχρή βαθμολογική συγκομιδή μοιάζει να βρίσκεται στην θέση του κρεμασμένου και σιγά σιγά να του σφίγγουν την θηλιά. Είναι ολοφάνερο ότι αυτή η ομάδα θέλει αλλά δεν μπορεί και μένει απλά στην προσπάθεια και τίποτα παραπάνω. Χωρίς πλάνο ανάπτυξης, συνεχώς να εγκλωβίζονται  στα πλάγια 3-4 παίκτες, στατικοί στην επίθεση χωρίς να γεμίζουμε την περιοχή και με μια παθητική  άμυνα που δεν πιέζει καθόλου και συνεχώς οπισθοχωρεί. Ούτε ένας παίκτης δεν φαίνεται να έχει την ψυχραιμία και το καθαρό μυαλό για να προωθήσει την μπάλα σωστά προς τα εμπρός και όλοι αρέσκονται σε πάσες προς τα πίσω και πλάγια λες και κάνουμε προπόνηση. Όταν μιλάμε για ομάδα που θέλει άλλα δεν μπορεί να μην γελιέστε ότι αναφερόμαστε αποκλειστικά στους παίκτες της ομάδος αλλά σε όλους όσους αποτελούν τον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ με πρώτο και καλύτερο την διοίκηση που συνεχίζει να στηρίζει τις λανθασμένες καλοκαιρινές επιλογές της και να ευελπιστεί ότι ξαφνικά όλα μπορούν να αλλάξουν προς το θετικό. Ακόμη και αυτή η επιλογή του Πολωνού προπονητή αν θέλουμε να την κρίνουμε καθαρά ψυχρά τότε νομίζω ότι θα συμφωνήσουμε ότι είχε τεράστιο ρίσκο που όπως φαίνεται μετά από 6 παιχνίδια δεν "βγαίνει". Όταν ακούς τον προπονητή σου μετά από αυτό το 0-0 να δηλώνει ικανοποιημένος από την προσπάθεια, ότι τώρα γνωρίζει καλύτερα το υλικό του και ότι το πρόβλημα είναι ότι δεν έκανε φιλικά παιχνίδια προετοιμασίας τότε εύκολα μπορούμε να καταλάβουμε γιατί ο ΑΡΗΣ μένει απλά στην προσπάθεια και δεν μπορεί να πάρει ένα αποτέλεσμα. Το ότι ο Παναιτωλικός έπαιξε κλειστά δεν ήταν έκπληξη αλλά αναμενόμενο και αυτό είναι κάτι που συμβαίνει πάντα με όλες τις ομάδες του επιπέδου του Παναιτωλικού και σε όλα τα παιχνίδια και όχι μόνο όταν έχουν αντίπαλο τον ΑΡΗ μας. Αυτό που κάνουν όλες οι ομάδες ειδικά για εμάς είναι να μας πιέζουν ψηλά γιατί μας έχουν πάρει χαμπάρι ότι δεν έχουμε γρήγορη σκέψη και σωστό τρόπο ανάπτυξης. Το να ξεχωρίσουμε παίκτες και να πούμε αν ο Καστίγιο ήταν  τραγικός, ο Τόχα ανούσιος, ο Σολτάνι ορεξάτος, ο Ούμπιντες μαχητικός κτλ είναι εντελώς άτοπο γιατί πολύ απλά δεν πιστεύω ότι το πρόβλημα του ΑΡΗ είναι τα πρόσωπα αλλά η κακή δουλειά που γίνεται στην προπόνηση και η απαράδεκτη  διαχείριση του υλικού όπου χωρίς ίχνος λογικής άλλοι παίζουν και άλλοι βλέπουν από την κερκίδα. Μπορεί να επαναλαμβανόμαστε αλλά ως τώρα ο Πρόμπιερζ έχει αρκετές περίεργες επιλογές όπως αυτές των Τόχα, Βράνιες, Γιακούποβιτς κ.α. όπου έδωσε χωρίς ίχνος λογικής την ευκαιρία σε αντίθεση με παίκτες που όχι μόνο δεν πήραν καθόλου την ευκαιρία αλλά ακόμη και αυτοί που την πήραν και έδειξαν καλά στοιχεία όπως ο Παπαστεργιανός και ο Ακόστα για μυστήριο λόγο έμειναν εκτός ομάδος. Αυτή η υπέροχη διοίκηση Αθανασιάδη που πολύ πίνουν νερό στο όνομα της έχει καταφέρει να γυρίσει τον ΑΡΗ σχεδόν 30 χρόνια πίσω και σε μια χρονιά όπου ο ΑΡΗΣ θα έπρεπε να είχε σχεδόν ήδη καπαρώσει μια θέση για την Ευρώπη έχουμε αρχίσει να σκεφτόμαστε πως θα αποφύγουμε τα σενάρια υποβιβασμού και παιχνίδι με παιχνίδι το Κλ.Βικελίδης αδειάζει επικίνδυνα. Τελικά θα καταλήξουμε να παραμείνουμε όπως στο Παλέ μόνο οι "άρρωστοι" που δεν προσδοκούμε  να δούμε κάτι από την ομάδα αλλά πηγαίνουμε μόνο για το σήμα με τον Θεό... Δεν ξέρω τι μπορεί να περιμένουμε να αλλάξει ούτε αν ο Πρόμπιερζ μπορεί τελικά να αλλάξει κάτι στον φετινό ΑΡΗ. Αυτό που βλέπουμε είναι το έκτρωμα που δημιούργησαν διοίκηση και Τσιώλης, ο Πολωνός απλά άρπαξε την ευκαιρία για να φτιάξει το βιογραφικό του. Άλλωστε ο Πρόμπιερζ θα έχει να λέει ότι εκεί δεν τα κατάφερε ο Κούπερ θα τα κατάφερνε αυτός? Ακόμη και το "απειλητικό μήνυμα"  προς τους παίκτες δύσκολα να πιάσει τόπο μιας και σε αυτήν την ομάδα όπως έχει στηθεί δεν νομίζω ότι μπορούμε να επικεντρωθούμε σε συγκεκριμένους παίκτες. Αντιθέτως το μόνο που μπορεί να γίνει είναι επιτέλους η διοίκηση να το πάρει απόφαση και να πάρει κεφάλια κρατώντας από αύριο κιόλας 25 παίκτες που έχουν την διάθεση και την ικανότητα να ανταποκριθούν στις προσδοκίες μας. Όσο επίπονο και αν είναι οικονομικά θα πρέπει επιτέλους να γίνει. Βέβαια να γίνει με τον σωστό τρόπο και όχι με αυτόν τον περίεργο τρόπο που όλα γίνονται στον ΑΡΗ από το καλοκαίρι ως και σήμερα...

[youtube=

Με το 2011 σύντομα να φεύγει και την ομάδα μας να έχει μόλις 10 βαθμούς μετά από 11 αγώνες , να βρίσκεται στην 4η θέση από το τέλος και τις 2 ομάδες από τις 3 που βρίσκονται από κάτω μας να έχουν 5(!!!) αγώνες λιγότερους ο καθένας μπορεί να καταλάβει ότι το παιχνίδι έχει ιδιαίτερη σημασία και η ανάγκη για βαθμούς είναι κάτι παραπάνω από τεράστια. Ο Παναιτωλικός μπορεί να έχει απουσιάσει δεκαετίες ολόκληρες από την πρώτη κατηγορία αλλά στην επιστροφή του δείχνει ένα αρκετά καλό πρόσωπο και αποφασισμένος να παλέψει για να μείνει και όχι να γίνει το εύκολο θύμα στα χέρια των αντιπάλων του.  Με έμπειρους παίκτες σαν τους "δικούς μας"  Ά. Χαριστέα, Γ.Θεοδωρίση, Γ.Κούσα αλλά και άλλους αξιόλογους παίκτες σαν τον Α.Καμαρά έχει καταφέρει να μαζέψει ως τώρα 14 βαθμούς και αυτό είναι που κάνει ακόμη πιο ιδιαίτερο το αυριανό παιχνίδι γιατί πολύ απλά εφόσον θέλουμε να σκαρφαλώσουμε στην βαθμολογία παιχνίδια σαν και αυτό είναι μονόδρομος να τα κερδίζουμε.  Όλη την εβδομάδα διαβάσαμε για την αγανάκτηση του Πρόμπιερζ και την επιθυμία του για αλλαγές, αυτό όμως που βγαίνει από τα ρεπορτάζ είναι ότι και σεισμός να γίνει το γήπεδο και όλη η περιοχή Χαριλάου να γυρίσει ανάποδα ένας παίκτης θα παραμείνει ακλόνητος στην θέση του εκεί στο κέντρο... Αν και μέχρι χθες παιζόταν η συμμετοχή του  λόγω τραυματισμού τελικά σαν από θαύμα, θέλημα θεού ο Τόχα γιατρεύτηκε και τελικά(ναι, μην ανησυχείτε) όπως όλα δείχνουν θα δώσει "βροντερό" παρών. Και μην πιστεύει κανείς ότι έχουμε εμμονές με κάποιους παίκτες και ότι όλη η κακή πορεία του ΑΡΗ επικεντρώνεται μόνο σε έναν ποδοσφαιριστή αλλά αυτή η ασυλία που έχουν μερικοί παίκτες σε αντίθεση με τον αστραπιαίο παραγκωνισμό άλλων είναι ένα φαινόμενο εντυπωσιακό που υπάρχει σχεδόν τα 3 τελευταία χρόνια στην ομάδα σε πολύ έντονο βαθμό και είναι κάτι που μας προβληματίζει. Πολύς λόγος γίνεται και για τον Μίσελ που θυμίζει ακριβώς τον Μίσελ που όταν πρωτοήρθε μέχρι να βρει τα πατήματα στο Ελληνικό πρωτάθλημα χρειάστηκαν να περάσουν περίπου 5-6 αγωνιστικές. Το πολυεργαλείο Καζναφέρης αναμένεται να πάρει την θέση κάτι νομίζω που πρέπει να το έχει ξανακάνει 1 ή 2 φορές και σχετικά καλά. Δύσκολα να δούμε Γιάκομπ στο βασικό σχήμα, όπως και τον Σολτάνι αλλά φαντάζει αρκετά πιθανό το σενάριο να δοθεί εκ νέου ευκαιρία στον Καστίγιο που μετά από συνάντηση με την διοίκηση τόνισε ότι θέλει να παραμείνει στην ομάδα και να αποδείξει την αξία του. Προσωπικά δεν αισθάνομαι και πολύ αισιόδοξος για αυτό το παιχνίδι και σε καμία περίπτωση δεν περιμένω κάποια εντυπωσιακή εμφάνιση και μια εύκολη νίκη. Θα πρέπει να προσπαθήσουν πολύ οι παίκτες μας για να κερδίσουν πρώτα τον κακό τους εαυτό και μετά να ασχοληθούν με τον Παναιτωλικό. Νομίζω ότι είναι ξεκάθαρο ότι η πηγή του κακού είναι το πολυάριθμο ρόστερ και ο τραγικός τρόπος διαχείρισης του, επομένως μέχρι να γίνουν οι αποχωρήσεις που πρέπει να γίνουν σαν και αυτές των Κουλουχέρη, Πρίτα, Πορτίγια, Γκαρσία και ίσως και άλλες δύσκολα η ομάδα να βρει την ηρεμία της και τον αγωνιστικό της προσανατολισμό. Παρόλα αυτά το κουράγιο μας δεν το χάνουμε και αύριο θα είμαστε εκεί να βοηθήσουμε τον ΑΡΗ μας να φθάσει στην νίκη και φυσικά όχι για να ασχοληθούμε με κανένα πρώην παίκτη ή προπονητή  του ΑΡΗ. Μετά την νίκη της ομάδος μας μπορούμε να τους χειροκροτήσουμε και αυτούς όσο θέλουμε... αλλά μετά, γιατί πριν όποιος είναι πάνω στο χόρτο και δεν φοράει την φανέλα του ΑΡΗ είναι αντίπαλος. Έτσι απλά. Όχι άλλες "γκέλες", όχι άλλοι πεταμένοι βαθμοί. ΝΙΚΗ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΝΙΚΗ!

Όπως συνηθίζεται σε ότι αρνητικό έχει να κάνει με τον ΑΡΗ έτσι και αυτό πέρασε στα "ψιλά" και ας μιλάμε για μια ζωντανή συνέντευξη του πρώην προπονητή της ομάδος Σ.Τσιώλη στο Αθλητικό Μετρόπολις την επόμενη του αγώνα κόντρα στην Τρίπολη στην οποία με αρκετή καθυστέρηση ο Καρδιτσιώτης τεχνικός είπε κάποια πράγματα με το όνομα τους και σταμάτησε να κρύβεται πίσω από το δάχτυλο του όπως έκανε όλη την διάρκεια που ήταν προπονητής στον ΑΡΗ μας.  Με λίγα λόγια και για να μην το κουράζουμε πολύ το θέμα αυτά που ειπώθηκαν ήταν αυτά για τα οποία φωνάζουμε οι περισσότεροι από το καλοκαίρι. Και ας τα πάρουμε ένα ένα:

• "Εξυπηρέτησα και λογιστικά τον Άρη όταν έφυγα γιατί είδα ότι υπήρχε πρόβλημα. " Τελικά υπάρχει οικονομικό πρόβλημα στον ΑΡΗ ή δεν υπάρχει? Υπάρχει ζημία στην ομάδα ή κέρδος 700.000€ όπως μας είπαν το καλοκαίρι στην Λέσχη? Τα νέα δυνατά οικονομικά μέλη της διοίκησης όπως μας τα παρουσίασαν διευκολύνουν οικονομικά την ομάδα ή όχι?
• " Για ποιόν προγραμματισμό όμως μιλάμε; Είχαμε πει ότι πρέπει να αποδεσμευτούν 8 παίκτες με μεγάλα συμβόλαια για να αλλάξουμε την ομάδα και να κάνουμε μεταγραφές. Για τον «άλφα ή βήτα» λόγο όμως δεν λύθηκαν αυτά τα συμβόλαια. "  Αυτήν ήταν η άριστη συνεργασία προπονητή και διοίκησης? Έτσι έγιναν πράξεις όλα όσα ζήτησε ο Τσιώλης στον οποίο λέγαμε ότι έχουμε τυφλή εμπιστοσύνη?
• "Την τελευταία μέρα των μεταγραφών ήρθε ο Γιάκομπ, αφού δεν μπορέσαμε να βρούμε άλλον και δεν έλυσε το συμβόλαιό του ο Τσέζαρεκ για να ελευθερωθούν κάποια χρήματα και να παίρναμε έναν παίκτη που θέλαμε πήγαμε στη λύση του Ρουμάνου." Από το καλοκαίρι το πρόβλημα ήταν οικονομικό και δεν πήραμε επιθετικό? Και πως δεν περίσσευαν λεφτά για να πάρουμε επιθετικό που ήθελε ο Τσιώλης και βρέθηκαν λεφτά για να αποκτηθούν οι 4 του Βόλου?
• "Όσο αφορά τα τέσσερα παιδιά από τον Βόλο, δεν ήταν κάτι που είπα εγώ. Εγώ είπα μόνο αν αξίζει να επενδύσει ο Άρης θα είναι μεγάλη υπόθεση η απόκτησή τους." Με λίγα λόγια δεν εισηγήθηκε την απόκτηση των 4 παικτών από τον Βόλο απλά ρωτήθηκε για την ποιότητα των παικτών.

Αυτά καλό είναι να τα προσθέσουμε δίπλα στους παίκτες που βρήκε στην προπόνηση ο Κούπερ, στις πολλές μεταγραφές με χαμηλό κόστος τύπου Ντέιλι, Πορτίγια(x 2 για να μην ξεχνάμε και τον άλλο), Ντανίλο κτλ αλλά   και ακόμη πιο ανέξοδες μεταγραφές σαν και αυτές του Βράνιες που κοστίζει ελάχιστα και προσφέρει...???? ας το αφήσουμε καλύτερα...  Αυτό λοιπόν είναι το πλαίσιο της άριστης συνεργασίας των προπονητών στον ΑΡΗ μας που κανείς δεν έχει να πει κάτι κακό και όλοι φεύγουν σαν φίλοι απλά για να "αφυπνίσουν" τους παίκτες... Τώρα βέβαια είναι αυτό θέμα που μπορεί να ενδιαφέρει τους  φίλους  του ΑΡΗ και ώστε οι διακεκριμένοι ρεπόρτερ της ομάδος να ρωτήσουν κάποιον από την διοίκηση για αυτές τις δηλώσεις? μπα δεν νομίζω... ψιλά γράμματα... Άρα το σοφό συμπέρασμα που βγαίνει είναι ότι ο αχάριστος Τσιώλης έβγαλε και γλώσσα! Καληνύχτα μας!

Τελικά μάλλον θα πρέπει να το πάρουμε χαμπάρι ότι η φετινή χρονιά κάπως έτσι θα κυλήσει. Ότι θα παρακαλάμε διοίκηση, προπονητή και παίκτες να κάνουν τα αυτονόητα ο καθένας από το πόστο του φυσικά και όταν αυτά θα γίνονται εμείς θα πρέπει να τους αποθεώνουμε... Δυστυχώς αυτό ζούμε φέτος και όπως όλα δείχνουν αυτό θα συνεχίσουμε να ζούμε. Κάθε καλή εμφάνιση θα θεωρείται εξαίρεση του κανόνα και κάθε νίκη η ελπίδα για το πολυαναμενόμενο νικηφόρο σερί που θα μας βάλει σε πορεία διεκδίκησης των στόχων γιατί την δεδομένη χρονική στιγμή το μόνο που μπορούμε να πούμε ότι διεκδικούμε είναι απλά το δικαίωμα να μπορέσουμε να πούμε δημόσια ότι κυνηγάμε την 5η θέση του βαθμολογικού πίνακα χωρίς κάποιος να γελάσει. Και αν θέλουμε να γίνουμε ακόμη πιο ρεαλιστές τα 2 εξ αναβολής παιχνίδια με Λεβαδειακό και Δόξα Δράμας όσο συνεχίζουμε σε αυτούς τους ρυθμούς αποκτούν ακόμη μεγαλύτερη σημασία γιατί και μόνο η σκέψη απώλειας βαθμών σε ένα από τα 2 μπορεί να μας βάλει σε τεράστιες περιπέτειες. Δεν νομίζω ότι χρειάζεται πανικός αλλά σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να υπάρχει εφησυχασμός και η χωρίς λογική σιγουριά ότι η ομάδα θα βρει τον δρόμο της θα κάνει τις απαραίτητες νίκες και δεν θα μπλεχτεί σε στενάχωρα σενάρια υποβιβασμού. Αυτή ακριβώς η νοοτροπία της τυφλής εμπιστοσύνης, της τυφλής στήριξης και της υπομονής μας έχει οδηγήσει στο σημείο που βρισκόμαστε. Αν όπως συνέβαινε κάποτε κάθε άνθρωπος που αποτελεί κομμάτι του ποδοσφαιρικού ΑΡΗ κάθε μέρα κρινόταν και είχε να λογοδοτήσει στον κόσμο του ΑΡΗ για τις πράξεις του και δεν υπήρχε αυτή η αηδιαστική ωραιοποίηση καταστάσεων και αυτό το απίστευτο κουκούλωμα κάθε νοσηρής κατάστασης δεν θα σπάζαμε το κεφάλι μας για το τι φταίει και το πως θα διορθωθεί.  Στο παιχνίδι σήμερα τα πράγματα ήταν εντελώς ξεκάθαρα. 2 ομάδες στο γήπεδο με εντελώς διαφορετική νοοτροπία. Από την μια οι παίκτες του Αστέρα Τρίπολης δάγκωναν σίδερα, τρέχανε χωρίς σταματημό, ήταν σε κάθε φάση πρώτοι στην μπάλα και έμοιαζαν σαν να παίζανε με 3-4 παίκτες παραπάνω και από την άλλη είχαμε μια άγευστη, άνευρη ομάδα αποτελούμενοι από παίκτες που βαριόταν να κυνηγήσουν την μπάλα, φοβόντουσαν να μπουν σε διεκδικήσεις και δεν μπορούσαν να αλλάξουν μια πάσα στα 2 μέτρα. Από την στιγμή που σχεδόν όλοι οι παίκτες μιας ομάδος αγωνίζονται με αυτόν τον τρόπο τότε νομίζω ότι ο προπονητής είναι ανήμπορος να κάνει κάτι για να αλλάξει την εξέλιξη ενός αγώνα άρα νομίζω ότι η ευθύνη του Πρόμπιερζ είναι περιορισμένη για την σημερινή ήττα. Παρόλα αυτά και ο Πολωνός προπονητής έβαλε το δικό του "λιθαράκι" στην κακό αγωνιστικό πρόσωπο του σημερινού ΑΡΗ. Καταρχάς 11αδα που κερδίζει δεν αλλάζει αλλά σήμερα είδαμε τον Σολτάνι να ξεκινάει βασικός σε μια θέση που όπως και να το κάνουμε δεν είναι η φυσική του άρα για ακόμη μια φορά αναγκαζόμαστε να κρίνουμε έναν παίκτη που δεν αγωνίζεται στην φυσική του θέση. Ναι ο Σολτάνι ως σέντερ φορ είναι μαύρα χάλια αλλά ο Σολτάνι δεν είναι σέντερ φορ... Είδαμε έναν Ούμπιντες να ξεκινάει στην αριστερή πλευρά και να είναι ο πιο δραστήριος παίκτης της ομάδος με διαφορά και εσύ ρε Πρόμπιερζ το μοναδικό καλό στοιχείο που έχει δείξει η ομάδα το θυσιάζεις σε μια αλχημεία προκειμένου να πάρεις καλύτερα αποτελέσματα? Δεν είμαι προπονητής αλλά αν κάτι θα κρατούσα από τον σημερινό ΑΡΗ αυτό είναι ένα εικοσιπεντάλεπτο στο Α ημίχρονο όπου χάρη στον Ούμπιντες κάναμε την παρουσία μας αισθητή, άρα αν κάτι δεν έπρεπε να αλλάξει αυτό ήταν το κομμάτι που φαινόταν να λειτουργήσει καλά. Είδαμε τον Τόχα σε μια από τις κλασσικές εμφανίσεις του, από αυτές που για ανεξήγητο λόγο τον έχουν καθιερώσει βασικό και αναντικατάστατο στον χώρο του κέντρου όπου όταν έχει παρτενέρ και έναν τόσο κακό Φατί σαν τον σημερινό είναι σαν να αγωνιζόμαστε χωρίς κέντρο. Να πούμε ότι η παρουσία του Τόχα σήμερα ήταν μια έκπληξη? Όχι αγαπητέ Πρόμπιερζ δεν ήταν έκπληξη αλλά μια από τα ίδια... Από εκεί και πέρα χωρίς κέντρο δεν μπορείς να κάνεις τίποτα με μια ομάδα κομμένη στα 2. Δεν έφταιγε μόνο ο Σολτάνι, δεν έφταιγε μόνο ο Γιάκομπ, δεν ήταν μόνο ο Τσέζαρεκ ανύπαρκτος. Όλη η ομάδα ήταν κομμένη στην μέση, η μπάλα έβγαινε μπροστά μόνο με γεμίσματα όπου ήταν βούτυρο στο ψωμί των παικτών της Τρίπολης όπου είχαν να κοντράρουν παίκτες χωρίς διάθεση και πάθος. Σε ένα παιχνίδι που έπαιζες μπροστά στον κόσμο σου λες και ήταν εντός έδρας κατάφερες να σε κάνει ο προπονητής που είχες πριν 1 1/2 μήνα με ένα  μετριότατο σύνολο παικτών σαν αυτό του Αστέρα Τρίπολης να δείχνεις πιο μικρός από τους μικρούς. Τελικά οι άριστες συνθήκες και η εξαιρετική συνεργασία που
είχε ο Τσιώλης με την διοίκηση του ΑΡΗ δεν τον βοήθησε να παρουσιάσει έργο αλλά στον Αστέρα Τρίπολης φαίνεται να έχουν κάποιες άλλες μαγικές συνθήκες όπου του επιτρέπουν να παρουσιάζει άμεσα αποτελέσματα.  Δεν ξέρω πόσο ακόμη πιο χάλια μπορούμε να πάμε και πόσο υπομονή μπορούμε να κάνουμε αλλά καλό είναι διοίκηση, παίκτες και προπονητής να συνέλθουν και να σταματήσουν να δοκιμάζουν τις αντοχές μας γιατί κάποια στιγμή τα πράγματα θα ξεφύγουν και γυρισμός δεν θα υπάρχει...

Καθοριστικό παιχνίδι για την βαθμολογική μας ανάκαμψη δίνει η Αρειανάρα μας αύριο το απόγευμα στην Τρίπολη σε μια έδρα που αν και παραδοσιακά μας δυσκολεύει πολύ πέρσι είχαμε καταφέρει και φύγαμε νικητές με περιπετειώδη τρόπο.  Εκεί θα συναντήσουμε τον πρώην προπονητή της ομάδος Σάκη Τσιώλη και αυτό από μόνο του είναι αρκετό για να δώσει έναν ιδιαίτερο χαρακτήρα στην αναμέτρηση. Ειλικρινά δυσκολεύομαι να κατανοήσω όλα αυτά τα γλυκανάλατα σχόλια και εκδηλώσεις συμπάθειας προς το πρόσωπο του κ.Τσιώλη μιας και αυτός ο άνθρωπος είναι ο βασικός υπαίτιος που από τόσο νωρίς τα όνειρα μας για κάτι πραγματικά καλό την φετινή χρονιά φαίνεται να έχουν πάει περίπατο και αντί να έχουμε βάλει γερές βάσεις για μια επιτυχημένη χρονιά παλεύουμε να ανατρέψουμε τα δεδομένα. Τα τεράστια λάθη που έγιναν το καλοκαίρι σε ότι έχει να κάνει με τον μεταγραφικό σχεδιασμό είναι πολλά και τα έχουμε αναφέρει αμέτρητες φορές. Αν όμως αρχίσουμε και ψάχνουμε για υπεύθυνους αυτών των λαθών τότε σίγουρα θα καταλήξουμε στον κ.Τσιώλη. Γιατί όταν κύριε Τσιώλη μου κάνεις προετοιμασία με τους πιτσιρικάδες και δηλώνεις ευχαριστημένος, όταν δεν παίρνεις επιθετικό και δηλώνεις ότι με τον Σολτάνι είσαι μια χαρά, όταν αποκτάς εκ των υστέρων τον Γιάκομπ, όταν συναινείς για την απόκτηση των παικτών του Βόλου και τους βάζεις άμεσα στην ομάδα, όταν συναινείς για την απόκτηση ενός ανέτοιμου παίκτη σαν τον Βράνιες που αγωνίζεται σε μια θέση που ήδη έχεις αρκετούς παίκτες, όταν δημιουργείς ένα ρόστερ 37 παικτών, όταν αλλάζεις άποψη από μέρα σε μέρα για το ποιος πρέπει να φύγει και το ποιος πρέπει να μείνει, όταν συναινείς να φύγει ο Βαγκελί που ήταν από τους πιο πολύτιμους παίκτες της περσινής σεζόν τότε η ευθύνη είναι δικιά σου. Δεν με ενδιαφέρουν οι αντικειμενικές δυσκολίες, δεν με νοιάζει αν σου φόρτωσαν τους μισούς παίκτες, δεν ξέρω αν αυτά που ζήτησες από την διοίκηση δεν εισακούστηκαν. Από την στιγμή που δεν έχεις βγάλει λέξη για όλα τα παραπάνω εσύ είσαι ο βασικός υπεύθυνος που ο ΑΡΗΣ βρίσκεται προς τον πάτο της βαθμολογίας. Άλλωστε αν ρωτήσεις προς την πλευρά της διοίκησης και των "εκπροσώπων" της αυτό θα σου πουν. Άρα εγώ σήμερα δεν θέλω απλά την νίκη για την ανάκαμψη αλλά για να υπενθυμίσω στον κ.Τσιώλη ότι από την στιγμή που δεν είχε τα αρ@@δια να κάνει τα πράγματα όπως έπρεπε να τα κάνει σε μια ομάδα σαν τον ΑΡΗ τότε η μοίρα του θα είναι αποστολές σωτηρίας μικρών ομάδων σαν και αυτή που έχει αναλάβει με τον Αστέρα Τρίπολης. Μπορεί η ομάδα της Τρίπολης να έκανε την μεγάλη νίκη κόντρα στον Ολυμπιακό αλλά ο ΑΡΗΣ που είδαμε με τον Παναθηναϊκό δεν έχει να φοβηθεί κανέναν και πολύ περισσότερο μια ομάδα σαν την Τρίπολη. Το παιχνίδι είναι πολύ σημαντικό μιας και ένα νικηφόρο σερί μπορεί να μας επαναφέρει στον σωστό δρόμο και μια καλή εμφάνιση σε συνέχεια της προηγούμενης εξαιρετικής εμφάνισης θα χτίσει μια σχέση εμπιστοσύνης με τον κόσμο της ομάδος που την έχουμε ανάγκη μιας και δεν νομίζω να υπάρχει φίλος της ομάδος που να θεωρεί δεδομένο ότι η παρουσία μας κόντρα στον Παναθηναϊκό θα επαναληφθεί και ότι από εδώ και πέρα αυτόν τον ΑΡΗ θα βλέπουμε. Μακάρι ο Πρόμπιερζ και οι παίκτες του να μας πείσουν με την εικόνα που θα δείξουν μέσα στο γήπεδο ότι από εδώ και πέρα αυτόν τον ΑΡΗ θα βλέπουμε,  αυτόν τον ΑΡΗ που γουστάρουμε που δεν αφήνει τον αντίπαλο να πάρει ανάσα και δημιουργεί την μια ευκαιρία μετά την άλλη.  Ο κανόνας λέει ότι 11αδα που κερδίζει δεν αλλάζει και μάλλον το ίδιο ισχύει και για την αυριανή αναμέτρηση. Μοναδικό ερωτηματικό η δεξιά πλευρά όπου Γιαννώτας, Παπαστεριανός, Καζναφέρης αλλά και Νέτο διεκδικούν τις 2 θέσεις με τους Γιαννώτα και Παπαστεριανό να θεωρούνται οι επικρατέστεροι για να ξεκινήσουν. Δεν νομίζω ότι έχει και ιδιαίτερη σημασία μιας και η εξαιρετική εμφάνιση της περασμένης αγωνιστικής ήταν το συνολικό αποτέλεσμα σωστής ομαδικής λειτουργίας σε όλες τις γραμμές και όχι το "κρεσέντο" ενός ή 2 παικτών. Νίκη και μόνο νίκη για τους 3 βαθμούς και τον Τσιώλη!

Επιτέλους η ομάδα μας έπαιξε σαν ΑΡΗΣ και γουστάραμε με αυτό που είδαμε πάνω στο χόρτο. Αντίπαλος μας μπορεί να ήταν ο πρωτοπόρος του πρωταθλήματος που κατά γενική ομολογία παίζει το καλύτερο ποδόσφαιρο και βρίσκεται σε εξαιρετική φόρμα αλλά όλα αυτά σήμερα αποδείχθηκαν απλή θεωρία μιας και στην πράξη μια ομάδα υπήρχε μέσα στο γήπεδο και αυτή ήταν ο ΑΡΗΣ. Με μια εξαιρετική συνολική αμυντική λειτουργία που ξεκινούσε από τους επιθετικούς και συνέχιζε προς τα πίσω με όλες τις γραμμές να είναι κοντά η μια στην άλλη κλείνοντας όλους τους ελεύθερους χώρους ο αντίπαλος μας περιορίστηκε σε παθητικό ρόλο και πέρα από 2-3 καλές ενέργειες όπου αγχώθηκε ο Βελλίδης στο μεγαλύτερο χρονικό διάστημα του αγώνα ήταν απλά θεατής. Επιθετικά αν και η παρουσία του Γιάκομπ δίπλα στον Τσέζαρεκ αλλά και η εμμονή στον Τόχα δεν νομίζω ότι πρόσφερε κάτι ιδιαίτερο το πάθος του Γιαννώτα, οι εμπνεύσεις του Ούμπιντες, τα τρεξίματα του Τσέζαρεκ και οι επελάσεις του Φατί που ανέβαινε αρκετά συχνά προς την αντίπαλη έκαναν σμπαράλια την προβληματική άμυνα του Παναθηναϊκού και δημιούργησαν αρκετές ευκαιρίες για να σκοράρουμε. Μετά το εντυπωσιακό 1-0 από τον Τσέζαρεκ ήρθε η ισοφάριση χάρη στην γνωστή αφέλεια που χαρακτηρίζει φέτος την άμυνα μας αλλά στην συνέχεια η τύχη μας χαμογέλασε και το 2-1 από τον Ντίκο λίγο πριν την λήξη του ημιχρόνου επανέφερε τις ισορροπίες. Μετά την μεγάλη επιστροφή του Τσέζαρεκ ήταν η σειρά του Νέτο να επιστρέψει και με ένα εκπληκτικό χτύπημα φάουλ αποτελείωσε τον Παναθηναϊκό που έδειχνε κυριολεκτικά ανήμπορος να αντιδράσει. Πέρα από το γκολ που πέτυχε ο Νέτο έδειξε αρκετά ορεξάτος και μάλλον θα πρέπει ο Πρόμπιερζ έναν τρόπο να τον βολέψει μαζί με τον Παπαστεριανό που σήμερα ήταν καταπληκτικός. Μετά από 9 παιχνίδια όπου παρακολουθούσαμε έναν άνευρο ΑΡΗ με κάποια ελάχιστα ξεσπάσματα είδαμε σήμερα έναν ΑΡΗ για 90' να τρέχει, να πιέζει, να βγαίνει με κάθε ευκαιρία μπροστά και να παλεύει ασταμάτητα για την νίκη. Τα 3 γκολ που πετύχαμε ίσως να είναι και λίγα μιας και υπήρχαν τουλάχιστον άλλες 4-5 κλασσικές ευκαιρίες που μπορούσαμε να σκοράρουμε όπως αυτές του Τσέζαρεκ, του Γιάκομπ, του Ούμπιντες και του Καστίγιο. Μοναδικό μελανό σημείο η παρουσία του Καστίγιο όπου προβλημάτισε ακόμη και τους πιο θερμούς υποστηρικτές του και ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω πόσο μπερδεμένος μπορεί να αυτός ο παίκτης για να έχει τέτοιου είδους αντιδράσεις μέσα στο παιχνίδι. Εύχομαι να ξυπνήσει όπως ξύπνησε και η υπόλοιπη ομάδα από το λήθαργο που έχει πέσει γιατί ο ΑΡΗΣ χρειάζεται τον καλό Καστίγιο που θα οργανώσει και θα εκτελέσει αλλά όχι αυτόν που νομίζει ότι είναι ο μέγας μπαλαδόρος της αλάνας της γειτονιάς του... Πάντως ακόμη και αυτό το τραγελαφικό σκηνικό με τον Καστίγιο περνάει σχεδόν απαρατήρητο όπως πέρασε και ο Σπάθας απαρατήρητος γιατί ήμασταν τόσο καλοί σήμερα όπου τίποτα δεν ήταν ικανό να μας εμποδίσει να φθάσουμε στην νίκη. Δεν ξέρω αν είναι η αλλαγή νοοτροπίας, οι εντολές του Πρόμπιερζ ή οι αλλαγές στην 11αδα αλλά αυτό που έχει σημασία  είναι να υπάρχει ανάλογη συνέχεια. Μεγαλειώδη παρουσία από τον κόσμο που παρά τις πίκρες ήταν εκεί, στήριξε, έσπρωξε και στο τέλος δικαιώθηκε. Όχι αλλά βήματα πίσω όπως έγινε στην Ν.Σμύρνη. Η ομάδα πρέπει να προχωρήσει μπροστά! VAAAAMMMMOOOOSSSSS!!!!!

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=zT3sJIxnUhA]

Σε μια χρονιά όπου δεν υπάρχει Ευρώπη οι ευκαιρίες για "μεγάλες" νίκες είναι ελάχιστες και ο ΑΡΗΣ μας σχεδόν τις μισές τις έχει πετάξει ήδη στα σκουπίδια... Αύριο το απόγευμα η ομάδα μας έχει μια ακόμη ευκαιρία να πάρει μια νίκη που ίσως να σηματοδοτήσει την αγωνιστική μας ανάσταση. Μια ανάσταση που περιμένουμε από την αρχή του πρωταθλήματος και κάθε αγωνιστική αναβάλλεται για την επόμενη... Μπορεί στο ουσιαστικό ντεμπούτο του Πρόμπιερζ να ήρθε η νίκη κόντρα στον ΟΦΗ αλλά τα σημάδια βελτίωσης που είχε δείξει η ομάδα μας και σε εκείνο το παιχνίδι ήταν λίγα. Το χειρότερο βέβαια ήταν ότι έστω και αυτά τα λίγα σημάδια βελτίωσης που είδαμε στην Κρήτη μετά από 2 εβδομάδες προετοιμασίας και όπως φάνηκε στον αγώνα κόντρα στον Πανιώνιο είχαν εξαφανιστεί. Με λίγα λόγια μπορεί να χρειάστηκαν 8 παιχνίδια για να κάνουμε ένα βηματάκι μπροστά αλλά αμέσως μετά κάναμε ένα άλμα πίσω. Και πως να μην γίνει αυτό όταν βλέπουμε αυτά τα περίεργα φαινόμενα να επαναλαμβάνονται. Πριν λίγο καιρό υπήρχε ένας Σερχιο Κόκε όπου η ασυλία που είχε από τους προπονητές είχε φθάσει σε τέτοιο βαθμό όπου τι και αν ο καημένος ο Κάμπορα πετύχαινε 2 γκολ σε παιχνίδι με τον Ηρακλή την επόμενη αγωνιστική πάλι από τον πάγκο θα έβλεπε το παιχνίδι αλλά ακόμη και τότε μιλάμε για έναν παίκτη που είχε κάνει πιο πριν 2 καταπληκτικές χρονιές και πάντα υπήρχε η περίπτωση ακόμη και στο ντεφορμάρισμα του να κάνει μια θετική ενέργεια και να βοηθήσει την ομάδα. Αν λοιπόν όπως όλα δείχνουν και αύριο δούμε τον Κάρλος Τόχα να φοράει φανέλα βασικού τότε μιλάμε για ένα πρωτοφανές μοναδικό φαινόμενο ενός παίκτη που για σχεδόν ανεξήγητους λόγους πρέπει να ξεκινάει βασικός... Αυτό είναι ένα από τα περίεργα ενόψει της αυριανής αναμέτρησης μιας όπως όλα δείχνουν θα έχουμε ακόμη πιο ουσιαστικές αλλαγές με τον Γιάκομπ που την προηγούμενη εβδομάδα είχε "ρεπό" μάλλον να παίρνει την θέση του στην κορυφή της επίθεσης και τους Σολτάνι και Καστίγιο να μένουν στον πάγκο. Δεν ξέρω κατά πόσο αυτά τα διαφορετικά σχήματα αγωνιστική με αγωνιστική, η έλλειψη αξιοκρατίας στις επιλογές του προπονητή στα αμυντικά χαφ(και όχι μόνο) η βιαστική επιλογή διαχωρισμού  παικτών σε 2 γκρουπ(που επιτέλους καταργήθηκε) μπορεί να βοηθήσουν αλλά το βέβαιο είναι ότι αν θέλουμε να κερδίσουμε αύριο τον Παναθηναϊκό θα πρέπει να δείξουμε πολύ διαφορετικό πρόσωπο από αυτό που έχουμε δείξει ως τώρα. Τεχνικά το παιχνίδι δεν μπορούμε να το αναλύσουμε για να πούμε ποιες αδυναμίες του Παναθηναϊκού θα πρέπει να εκμεταλλευτούμε και τι πρέπει να προσέξουμε μιας και αν παρουσιαστούμε όπως στην Ν.Σμύρνη δεν θα έχουμε καμία τύχη. Όσο για το περιβόητο θέμα του Σπάθα που τόσος λόγος γίνεται ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω τον λόγο μιας και όλη μου την ζωή δεν θυμάμαι κανέναν διαιτητή να είναι αρεστός ή να έχει σεβαστεί την ομάδα και τον κόσμο του ΑΡΗ. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να φωνάξουμε αλλά αντί να προσπαθούμε να διορθώσουμε τα κακώς κείμενα του Ελληνικού ποδοσφαίρου καλό είναι πρώτα να προσπαθήσουμε να διορθώσουμε τα κακώς κείμενα της ομάδος μας. Ας παλέψουμε εμείς με όλες τις δυνάμεις μας, ας δείξει η ομάδα το αγωνιστικό πρόσωπο που πρέπει και αν ο Σπάθας είναι αυτός που θα μας σταματήσει τότε ας αντιδράσουμε όπως πρέπει να αντιδράσουμε σε επίσημο επίπεδο. Ας κάνουμε επιτέλους και εμείς μια νίκη της προκοπής να χαμογελάσει το χειλάκι μας... ΞΥΠΝΗΣΤΕ ΚΑΙ ΚΕΡΔΙΣΤΕ ΤΟΝ ΒΑΖΕΛΟ!

Τελικά ο φόβος που είχαμε πολλοί μέσα μας για το αν η καλή εμφάνιση στο παιχνίδι της Κρήτης ήταν απλά μια παρένθεση στην συνολικά απογοητευτική εικόνα που παρακολουθούμε από την αρχή της χρονιάς έγινε πραγματικότητα και η αγαπημένη μας ομάδα για άλλο ένα παιχνίδι μας σέρβιρε ένα άνοστο πιάτο που έχουμε σιχαθεί... Δεν υπάρχει λόγος να ψάχνουμε για τα αίτια της ήττας μιας και οι λόγοι αυτής της κατάστασης είναι οι γνωστοί από το καλοκαίρι και αν προς την στιγμή αυτό το τεχνητό  "πέπλο προστασίας" που τα τελευταία 2 χρόνια προσπαθεί να κουκουλώσει ότι πρόβλημα υπάρχει στον σύλλογο μας είχε πείσει αρκετούς ότι όλα βαδίζουν καλά μέσα στις 4 γραμμές που κρίνονται όλα δεν υπάρχει τρόπος να κρυφτούμε. Και όταν μάλιστα δεν έχουμε απέναντι μας την διαιτησία όπως έγινε σήμερα τότε δεν έχουμε από πουθενά να πιαστούμε και κανένα δάχτυλο για να κρυφτούμε.  Πέρα από 10 λεπτά στο Α' ημίχρονο και άλλα 10 λεπτά στο Β ημίχρονο η ομάδα μας ήταν κυριολεκτικά ανύπαρκτη. Με μια άμυνα σκέτη τραγωδία όπου και οι 4 παίκτες έκαναν το ένα λάθος μετά το άλλος ακόμη και αυτός ο Πανιώνιος κατάφερε να θυμίσει Μπαρτσελόνα και να βάλει 2 γκολ που για να φας τέτοια στο πρωτάθλημα της σουπερλίγκας πρέπει να είσαι πολύ μεγάλο κορόιδο... Εκτός από αυτά τα 2 γκολ θα πρέπει να αναγνωρίσουμε την ανωτερότητα του Πανιωνίου όπου αν δεν είχαμε για ακόμη ένα παιχνίδι έναν τόσο καλό τερματοφύλακα σαν τον Βελλίδη πολύ πιθανόν να μιλούσαμε και για διασυρμό σήμερα. Βέβαια αυτό το παιχνίδι πολύ εύκολα θα μπορούσε να είχε και διαφορετική εξέλιξη τόσο με την ευκαιρία του Τριανταφυλλάκου όπως και του Σολτάνι όπου και οι 2 φάσεις ήταν έτοιμο γκολ που πετάχτηκε στα σκουπίδια. Εδώ φυσικά πολλοί θα θυμηθούν το γνωστό "όλα μπαίνουν και όλα χάνονται"  σε ότι έχει να κάνει με το γκολ αλλά όταν το καλοκαίρι μάλλιασε η γλώσσα μας να γκρινιάζουμε για την απόκτηση ενός έμπειρου επιθετικού δεν ζητούσαμε να μας φέρουν τον Φορλάν αλλά έναν παίκτη που όταν χρειαστεί απλά να κάνει ένα αγγιγματάκι για να κάνει το μισό γκολ ολόκληρο κανονικότατο γκολ. Δεν τον πήραμε, δεν το έχουμε το εύκολο γκολ και έτσι λοιπόν μιλάμε για απειρία του Τριανταφυλλάκου, την κακή στιγμή του Σολτάνι, την κακή φυσική κατάσταση του Γιάκομπ και το come back του Τσέζαρεκ... Θεωρώ εξίσου περιττό να χρεώσω την επιθετική ανυπαρξία μας στους παίκτες που αγωνίζονται μεσοεπιθετικά μιας και είναι κάτι παραπάνω από εμφανές ότι δεν υπάρχει πλάνο. Μόνο με προσωπικές ενέργειες ή στημένες φάσεις υπάρχει περίπτωση η ομάδα μας να απειλήσει γιατί πολύ απλά δεν φαίνεται οι παίκτες μας να επιδιώκουν κάτι άλλο από το κέντρο και μπροστά. Όπως κουραστήκαμε όλο το καλοκαίρι να ζητάμε επιθετικό έτσι ζητούσαμε να καλυφθούν τα κενά και ένα από αυτά τα κενά εδώ και χρόνια είναι αυτό του αριστερού μπακ όπου μετά τον Μίσελ υπάρχει το χάος και όταν  ο  Μίσελ είναι τόσο κακός όσο ήταν σήμερα και όσο είναι στα περισσότερα παιχνίδια του φετινού πρωταθλήματος τότε υπάρχει μόνο το χάος. Και μια που μίλησα για αντικαταστάτες θα αναφερθώ στις επιλογές και στις αλλαγές του Πρόμπιερζ που σε συνδυασμό με την ατυχία ο ΑΡΗΣ στο τέλος ήταν σαν να έπαιζε με 9 παίκτες μιας και Κατίδης και Καζναφέρης αγωνιζόταν σαν τραυματίες. Αν λοιπόν με την άκουσμα της 11αδας ρωτούσες 100 Αρειανούς ποιες πιστεύεις ότι θα είναι οι αλλαγές του Πρόμπιερζ νομίζω η συντριπτική πλειοψηφία θα συμφωνούσε ότι οι Τόχα και Τριανταφυλλάκος είναι οι πιο πιθανοί. Ο λόγος? Ο Τόχα παρά τις αμέτρητες ευκαιρίες που έχει πάρει το μόνο που έχει δείξει είναι ένα αξιοπρεπές ημίχρονο με τον Ολυμπιακό και από εκεί και πέρα το απόλυτο τίποτα άρα το να προσθέσει άλλη μια κακή εμφάνιση στο ενεργητικό του μάλλον ήταν κάτι το λογικό. Ο Τριανταφυλλάκος από την άλλη για πρώτη φορά αγωνίστηκε ως σέντερ φορ μιας και στα φιλικά έπαιζε πάντα πίσω από τον επιθετικό και μιας και στις μικρότερες ομάδες το βασικό προσόν του ήταν η  δύναμη του σε "ανδρικό" επίπεδο υστερώντας σε φυσικά προσόντα και χωρίς κάποιο στήριγμα λόγο της ανυπαρξίας επιθετικού πλάνου   δύσκολα θα μπορούσε να προσφέρει κάτι το ουσιαστικό. Τέλος όσο καλοπροαίρετος και αν θέλω να είμαι αρχίζω και έχω ολοένα και πιο έντονες αμφιβολίες για τον τρόπο που ο Πρόμπιερζ επιλέγει τους παίκτες. Ο τρόπος  με τον οποίο συνεχίζει  κάποια "λάθη" του Τσιώλη, ακυρώνει έμπειρους παίκτες χωρίς να τους δώσει καν την ευκαιρία και δίνει ευκαιρίες σε παίκτες που δεν τους έχει ούτε καν σε DVD να αγωνίζονται σε  αγώνα με την φανέλα του ΑΡΗ μας μέσα σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα πραγματικά με προβληματίζει. Μπορεί ο ΑΡΗΣ να έχει 2 παιχνίδια λιγότερα αλλ

Πανέτοιμος ο ΑΡΗΣ μας για το δεύτερο συνεχόμενο διπλό που θα μας βοηθήσει να καλύψουμε σε μεγάλο βαθμό τις απώλειες των πρώτων 7 αγωνιστικών και θα μας κάνει να δούμε την συνέχεια του πρωταθλήματος με ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον.  Η αρχή έγινε στον ΟΦΗ αλλά για να έχει αξία εκείνη η νίκη η ομάδα μας θα πρέπει να δείξει συνέπεια και να χαράξει μια ανοδική πορεία γιατί σε διαφορετική περίπτωση το διπλό της Κρήτης θα  αποτελεί απλά μια παρένθεση στην συνολικά κακή αγωνιστική πορεία της ομάδος από το ξεκίνημα του πρωταθλήματος. Προβλήματα πάντα υπάρχουν όπως η απώλεια του Ούμπιντες λόγω της άδικης κάρτας που δέχθηκε αλλά και οι απουσίες κάποιων παικτών όπως αυτή του Βράνιες  που λογικά θα ήταν στα πλάνα του προπονητή αλλά και του Ντίκο που ενώ μετά το απρόσμενο ατύχημα που είχε έγινε λόγος για απουσία 2 εβδομάδων τελικά συμπεριλήφθηκε(!?!?!) στη αποστολή. Όταν όμως μιλάμε για ένα ροστερ 37 παικτών τότε το να μένουμε σε απουσίες είναι κάτι εντελώς περιττό. Με τον Ακόστα λογικά να παίρνει την θέση του Ούμπιντεζ, τον Λαζαρίδη του Ντίκο στο αρχικό σχήμα, τον Τσέζαρεκ να επιστρέφει στις αγωνιστικές υποχρεώσεις και τους Γιάκομπ και Πρίττα να μένουν εκτός αποστολής ο ΑΡΗΣ θα κατεβεί με ελαφρώς διαφορετική σύνθεση από αυτήν που κατέβηκε στην Κρήτη. Στην αντίπαλη πλευρά ο Πανιώνιος δείχνει σημάδια διάλυσης λόγω των τεράστιων οικονομικών προβλημάτων που αντιμετωπίζει με τους περισσότερους παίκτες να είναι υπ ατμόν και τον Άκη Μάντζιο να αποτελεί την μοναδική όαση σε αυτές τις δύσκολες στιγμές  και να αναλαμβάνει χρέη βασικού προπονητή κάτι που θα πρέπει να προσέξουμε πάρα πολύ μιας και μπορεί να περάσει μια ιδιαίτερη ψυχολογία στους παίκτες του Πανιωνίου και τελικά αντί για προβληματική ομάδα να αντιμετωπίσουμε μια ψυχωμένη ομάδα.  Κάτι ανάλογο περιμένω και από την δική μας ομάδα όπου το πρόβλημα δεν υπάρχει στις ικανότητες τους αλλά στην προσήλωση και το πάθος που δείχνουν για την νίκη κατά την διάρκεια του αγώνα. Σίγουρα τα συνεχόμενα ανεπιτυχή αποτελέσματα επηρέασαν αρνητικά την ομάδα αλλά τώρα μετά από μια σπουδαία νίκη νομίζω ότι ήρθε η ώρα να γευτούμε και τα οφέλη της ανεβασμένης ψυχολογίας που λογικά θα πρέπει να έχουν οι παίκτες μας. Ο Πρόμπιερζ δείχνει να το πιστεύει και τα πρώτα δείγματα γραφής είναι θετικά με λίγη παραπάνω προσπάθεια και τύχη αυτό το αρνητικό κλίμα μπορεί να γυρίσει ανάποδα και μετά από μια πιθανή νίκη στο αυριανό παιχνίδι ο χαμένος ενθουσιασμός να επιστρέψει στον κόσμο του ΑΡΗ που τόσο έχει απογοητευτεί φέτος αγωνιστικά και εξωαγωνιστικά. Πάρε το διπλό Αρειανάρα μου να μας φτιάξεις όλους!!!