Όλο και χειρότερα εξελίσσονται τα πράγματα στην ΛΦΑ μιας και η μια απογοήτευση διαδέχεται την άλλη και όλοι όσοι την εκπροσωπούν δείχνουν να προτιμούν κοπάδι με πρόβατα για μέλη παρά ενεργούς οπαδούς που θα νοιάζονται για το καλό του ΑΡΗ και θα έχουν τα μάτια τους δεκατέσσερα. Μέτα λοιπόν από την εκκωφαντική σιωπή μπροστά σε ολόκληρη την βρωμιά του Ελληνικού ποδοσφαίρου με την μια κασέτα να διαδέχεται την άλλη,  τον κάθε διαιτητή να κάνει το κομμάτι τους εις βάρος της ομάδος μας αλλά και σε άλλα σημαντικά θέματα όπως  τις  προεκλογικές εξαγγελίες του Δ.Σ. της ΠΑΕ ΑΡΗΣ που παραμένουν ακόμη εξαγγελίες και τα επεισόδια στο παιχνίδι με τον μπάογκ ήρθε το ξέσπασμα όταν 2 μέλη της Λέσχης δια της νομικής οδού αμφισβητούν την εκλογική διαδικασία που ανέδειξε την διοίκηση της ΠΑΕ ΑΡΗΣ και ζητούν κάποια στοιχεία ώστε να αποδειχθεί αν τελικά έγιναν παρατυπίες ή όχι. Ένα θέμα που πολύ εύκολα να  "κλείσει" και να αποτελέσει και ιδανική ευκαιρία για να βουλώσει το στόμα όλων των κακοπροαίρετων που προσπαθούν να παρουσιάσουν την Λέσχη ως ελεγχόμενη από μια ολιγομελή παρέα που εξυπηρετεί τα δικά της συμφέροντα. Παρόλα αυτά παρακολουθούμε το ίδιο τροπάριο με βασικό θέμα τον Λάμπρο Σκόρδα να παρουσιάζεται ως εχθρός του ΑΡΗ που επιδιώκει το κακό του ΑΡΗ. Όλοι όσοι κάθονται μπροστά σε ένα μικρόφωνο στον ARIS FM πριν καλά καλά ξεσπάσει το θέμα έχουν διαμορφωμένη άποψη και απαγγέλλουν το ποίημα... Δηλαδή ένας δεν υπάρχει που να θέλει να τους δώσουν τις απαντήσεις για να του βουλώσουν το στόμα? Ούτε ένας δεν αναρωτιέται αν κάτι πάει στραβά και ίσως είναι μια καλή ευκαιρία για περισσότερη διαφάνεια? Τόση τυφλή εμπιστοσύνη? Τόσο κομπάρσοι  δηλαδή πρέπει να είμαστε όλοι μας ώστε να μην μας διαγράψουν από την Λέσχη? Όποιος δεν συμφωνεί ή έχει ενστάσεις πρέπει να φεύγει? Και να μείνουν τελικά ποιοι? Αυτοί οι 400 περίπου που υπερψήφισαν την διαγραφή του Λάμπρου Σκόρδα? Έχω την απορία άραγε πόσοι από αυτούς τους 400 που βρέθηκαν στην συνέλευση express  έχουν επαγγελματική σχέση με τον ΑΡΗ... Υποτίθεται ότι η Λέσχη έχει να κάνει με την ενεργή συνειδητή συμμετοχή του Αρειανού στα κοινά της ομάδος και αντί για αυτό βλέπουμε όποιον προσπαθεί να πει κάτι να καθυβρίζεται, κάθε ένας που πάει να ρωτήσει κάτι να χαρακτηρίζεται ως εχθρός και όλοι οι υπόλοιποι να αρκούνται στην σιωπή. Θα μας πει τελικά κανείς επίσημα τι έγινε με εκείνο το παλικάρι που κατήγγειλε τον εκβιασμό της ψήφου του ή κανέναν δεν τον ενδιαφέρει. Ή μήπως αυτά τα θέματα πρέπει να συζητιούνται στα υπόγεια μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Ο σοφός λαός λέει "καθαρός ουρανός αστραπές δεν φοβάται" και κάπως έτσι θα πρέπει να λειτουργούν όλοι όσοι ασχολούνται με τον ΑΡΗ σε διοικητικό πόστο είτε αυτό λέγεται ΠΑΕ, είτε λέγεται ΚΑΕ, είτε λέγεται Α.Σ. είτε λέγεται ΛΦΑ... Όσο για τους θιγμένους από αυτήν την κίνηση και αυτούς που έχουν τυφλή εμπιστοσύνη και δεν θέλουν να ακούνε λέξη θα τους υπενθυμίσω ότι και στον ηρακλή παραδίπλα είχαν τυφλή εμπιστοσύνη στους μεγαλοεπιχειρηματίες, στους τραγουδιστές και στους οπαδούς που βάλανε τα στήθια τους μπροστά και ανέλαβαν διοίκηση και τώρα είναι εξαφανισμένοι από τον χάρτη... αλλά και εμείς δεν πρέπει να ξεχνάμε είχαμε τυφλή εμπιστοσύνη στα μέλη της Γενεσις, στον Θ.Τζεβελέκη, στον Γ.Δαμιανίδη, στον Α.Σ. και τελικά η ΚΑΕ κατάντησε να χρωστάει 3-4 εκατομμύρια και ο Αυτοκράτορας να ταξιδεύει στην Αθήνα με πούλμαν...

Με έναν Γιαννώτα να ξεχειλίζει από πάθος και να κάνει άνω κάτω με κάθε ευκαιρία την αντίπαλη άμυνα η ομάδα μας κατάφερε έστω και καθυστερημένα να φθάσει στην πρώτη νίκη της  χρονιάς σε ένα παιχνίδι που είχε κατά κάποιο τρόπο τον χαρακτήρα τελικού. Απέναντι σε μια από τις πιο φορμαρισμένες ομάδες του πρωταθλήματος ο ΑΡΗΣ μας μπήκε ορεξάτος είχε αρκετά καλή κυκλοφορία της μπάλας στο κέντρο και αρκετά συχνά επιχειρούσε "μπούκες" εκμεταλλευόμενος την ταχύτητα και την καλή τεχνική κατάρτιση των Ούμπιντες, Καστίγιο και Γιαννώτα. Μπορεί οι 2 πρώτοι να ήταν αρκετά επιπόλαιοι στις προσπάθειες τους σε αντίθεση με τον Γιαννώτα που εκμεταλλεύτηκε στο απόλυτο την βαθιά σέντρα του Ούμπιντες και πέτυχε το νικητήριο  γκολ δείχνοντας σε όλους ότι κακώς εδώ και τόσες αγωνιστικές δεν πήρε την ευκαιρία από τον Τσιώλη. Μπορεί ο Γιαννώτας να έβαλε το νικητήριο γκολ αλλά αυτός που φρόντισε να παραμείνει το σκορ  υπέρ της ομάδος μας ήταν ο Μάρκος Βελλίδης όπου με κάποιες εξαιρετικές αποκρούσεις σε πολύ δύσκολες φάσεις επιβεβαίωσε την εξαιρετική του φόρμα και μάλλον αυτοί που περιμένουν την ευκαιρία(ή την δημιουργούν από μόνοι τους) για να προωθήσουν τον Γιακούπ0βιτς ας αράξουν και ας αισθάνονται ικανοποιημένοι που έστω σε μια θέση ο ΑΡΗΣ μας μπορεί να αισθάνεται "πλήρης"... Την 3άδα των κορυφαίων συμπληρώνει ο Φατί που πραγματοποίησε μια από τις πιο ολοκληρωμένες εμφανίσεις του τόσο αμυντικά όσο και σε οργανωτικά μιας και μοίραζε γρήγορα την μπάλα αποφεύγοντας τα πολλά τα λάθη. Από εκεί και πέρα και παρά την πρώτη νίκη δεν μπορώ να πω ότι είδαμε πολύ διαφορετικό ΑΡΗ από τις προηγούμενες αγωνιστικές. Υπήρχε μια φλυαρία από το κέντρο και μπροστά ενώ η άμυνα μας ήταν για ακόμη ένα παιχνίδι για γέλια... Αν και ο Σολτάνι χάθηκε στο σημερινό παιχνίδι σε γενικές γραμμές μου άρεσε πιο πολύ αυτό το σχήμα παρά αυτό με τον Γιάκομπ. Ο Τόχα δυστυχώς δεν έδειξε το καλό πρόσωπο που μας έδειξε κόντρα στον Ολυμπιακό αλλά σε σχέση με την συνολική του παρουσία ήταν ελαφρώς βελτιωμένος.  Μου άρεσε το πάθος που έβγαζε ο Πρόμπιερζ από τον πάγκο κάτι που σε μεγάλο βαθμό έδειξε να περνάει και στους παίκτες, αυτό όμως που δεν μου άρεσε καθόλου ήταν οι αλλαγές που έκανε που ουσιαστικά δεν βελτίωσαν κάτι με εξαίρεση τον Ακόστα που μπόρεσε να κρατήσει την μπάλα στα πόδια και να παγώσει το παιχνίδι όταν έπρεπε. Και πάλι ο Βράνιες δεν μπόρεσε να δείξει κάτι ενώ ο "φρέσκος" Γιάκομπ δεν νομίζω να μπόρεσε να κάνει κάτι καλύτερο από τον "κουρασμένο" Σολτάνι την ίδια στιγμή που η αντικατάσταση του Γιαννώτα μοιάζει ανεξήγητη μιας και ο νεαρός δεν έδειξε σημάδια κούρασης ενώ από την στιγμή που βγήκε εκτός τα "τρεξίματα" του από την δεξιά πλευρά μας έλειψαν. Σήμερα νομίζω ότι φάνηκε ότι η ομάδα μας έχει ποιότητα και χωρίς να φορτσάρει ομάδες σαν τον ΟΦΗ μπορεί να τις κερδίσει ακόμη και με κόντρα διαιτησία. Μπορεί ως ένα σημείο οι διαμαρτυρίες των παικτών του ΟΦΗ για το πέναλτι πάνω στον Μάντζιο να είναι δικαιολογημένες αλλά μέχρι να φθάσουμε σε εκείνο το σημείο όπου παίζαμε με αριθμητικό μειονέκτημα ο Μήτσιος είχε κάνει αλλεπάλληλα λάθη εις βάρος της ομάδος μας. Βλέποντας τα σφυρίγματα του Μήτσιου και σε συνδυασμό με την διαιτησία του Γιάχου στο παιχνίδι του οσφπ με τον παο αλλά και με το πέναλτι-αποβολή που κέρδισε μόλις στο 6' ο συμπολίτης πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω τα κριτήρια με τα οποία σφυρίζουν οι διαιτητές. Ο πολύ κακός Γιάχος στο ΑΡΗΣ - μπαογκ που δεν άφησε να παιχτεί ποδόσφαιρο χθες ήταν πολύ καλός, το πέταγμα της μπάλας από τον Ταυλαρίδη στον Σολτάνι χρεώθηκε με κίτρινη ενώ σε παρόμοια φάση ο Σολτάνι είχε αποβληθεί, ενώ το πέναλτι-αποβολή που κέρδισε ο συμπολίτης ήταν πανομοιότυπη φάση με αυτήν που δεν σφυρίχτηκε τίποτα στα Γιάννενα. Ξέρουμε τι συμβαίνει, δεν είναι τωρινό φαινόμενο και ούτε πρόκειται να σταματήσει. Για αυτόν τον λόγο το ελάχιστο που μπορεί να κάνει η διοίκηση της ομάδος μας είναι να τα καυτηριάζει με κάθε ευκαιρία αυτά τα διαιτητικά εκτρώματα και να αποφεύγουν οι υπάλληλοι της να δηλώνουν την αμέριστη εμπιστοσύνη τους στην Ελληνική διαιτησία και στην αθλητική δικαιοσύνη... Τέλος καλό όλα καλά αλλά για να έρθουν τα πράγματα στην σωστή τους θέση αυτή η νέα αρχή που εδώ και τόσες αγωνιστικές περιμέναμε τώρα που ήρθε θα πρέπει να έχει την ανάλογη συνέχεια. Όπως το αρνητικό σερί των 7 αγώνων χωρίς νίκη μας έφερε σε δυσμενή κατάσταση έτσι και ένα θετικό σερί μπορεί να μας ξαναβάλει πίσω στην διεκδίκηση των αρχικών μας στόχων. Επιτέλους ένα σαββατοκύριακο όπου ο Αρειανός μπορεί να χαμογελάει και να ασχολείται με τις νίκες του σε πο
δόσφαιρο και μπάσκετ, ΆΙΝΤΕ ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ ΚΑΙ ΕΙΣ ΑΝΩΤΕΡΑ!!!!

[youtube=

Με μια γρήγορη ματιά στην βαθμολογία και εφόσον θέλουμε να  συνεχίζουμε να πιστεύουμε ότι ο στόχος μας παραμένει η 5η θέση του πρωταθλήματος τότε στο σημερινό παιχνίδι για εμάς δεν υπάρχει άλλο αποτέλεσμα εκτός της νίκης.  Από τις πιο φορμαρισμένες ομάδες του πρωταθλήματος ο ΟΦΗ, αναμφισβήτητα καυτή η έδρα του, "ύποπτος" ο Μήτσιος, πεσμένη η ψυχολογία μας και άλλα πολλά είναι τα ντισαβαντάζ της ομάδος ενόψει της αυριανής αναμέτρησης. Μοναδικό πλεονέκτημα η καλή παράδοση που έχουμε με την ομάδα της Κρήτης και ο "αιφνιδιασμός" σε περίπτωση που ο Πρόμπιερζ στο διάστημα που βρίσκεται στην ομάδα έχει καταφέρει να αλλάξει κάτι και δούμε έναν ΑΡΗ σαφώς πιο διαφορετικό και βελτιωμένο από αυτόν που έχουμε δει ως τώρα γιατί αλλιώς τα πράγματα δύσκολα. Με εξαίρεση τον αποκλεισμό από την αποστολή του Σάκη Πρίττα(!!!!) η 18αδα δεν κρύβει κάποιες εκπλήξεις σε αντίθεση με την 11αδα που παραμένει γρίφος κυρίως στις 2 θέσεις των αμυντικών χαφ όπου Φατί και Τόχα μοιάζουν να έχουν το προβάδισμα αλλά και στην επίθεση όπου η παρουσία των Γιάκομπ, Ακόστα και Γιαννώτα στο αρχικό σχήμα ακόμη παίζεται. Το αμυντικό δίδυμο εκτός συγκλονιστικού απροόπτου θα είναι αυτό των Σανκαρέ και Ντίκο. Όπως όμως και στα προηγούμενα παιχνίδια έτσι και σε αυτό δεν νομίζω ότι οι επιλογές των παικτών θα είναι το "κλειδί" της επιτυχία αλλά η αποφασιστικότητα, το πάθος και η συγκέντρωση που θα δείξουν όλοι όσοι αγωνιστούν. Δυστυχώς η ομάδα σε αυτό το παιχνίδι δεν θα έχει την συμπαράσταση του κόσμου μιας και ο ΟΦΗ προτίμησε να μην δώσει εισιτήρια και έτσι οι παίκτες μας φέτος για πρώτη φορά θα αγωνιστούν σε μια πραγματικά εχθρική ατμόσφαιρα. Η αλήθεια είναι ότι ως τώρα η διοίκηση και ο κόσμος έχει δοκιμάσει πάρα πολλά κόλπα  για να αφυπνίσει τους παίκτες. Από θερμή συμπαράσταση εντός και εκτός έδρας μέχρι ομιλίες στα αποδυτήρια και από πρόστιμα μέχρι μοναχούς του Άγιου Όρους χωρίς κανένα απολύτως αποτέλεσμα. Μπορεί λοιπόν μερικές γιούχες και γαμωσταυρίδια  αντιπάλων οπαδών να είναι αυτό που χρειάζονται οι παίκτες μας για να ξυπνήσουν και να μας χαρίσουν επιτέλους μια νίκη. Άιντε ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ ξύπνα και πάρε το διπλό!

Σαν μια επανάληψη του περσινού παιχνιδιού με περισσότερα γκολ ήταν αυτό το σημερινό με την ομάδα μας να απογοητεύει για ακόμη ένα παιχνίδι και τον Σιδηρόπουλο να "δικαιώνει" όλους αυτούς που μιλούσαν για προστάτη του Ολυμπιακού. Δεν νομίζω ότι ο αντίπαλος μας έδειξε κάτι σπουδαίο σήμερα και αυτό είναι που με κάνει ακόμη πιο πολύ να εκνευρίζομαι μιας και ουσιαστικά η δική μας η αφέλεια ήταν αυτή που έδωσε το δικαίωμα στον Ολυμπιακό να φτάσει σε μια εύκολη νίκη. Αποκορύφωμα αυτής της αφέλειας ήταν το σημείο που μειώσαμε σε 1-2 και μέσα στα επόμενα λεπτά καταφέραμε να δεχθούμε γκολ... Ναι δεν ήταν φάουλ αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι σε κάθε στημένο θα πρέπει η άμυνα μας να κάνει το ένα λάθος μετά το άλλο. Γιατί πέρα από τα 3 γκολ υπήρξαν αρκετές φορές όπου η άμυνα μας ήταν τόσο κακή που θύμιζε σουρωτήρι. Σανκαρέ και Ντίκο έμοιαζαν σαν υπνωτισμένοι με το ένα λάθος τους να διαδέχεται το άλλο και σε κανένα σημείο να μην εμπνέουν εμπιστοσύνη. Σε ανάλογα επίπεδα απόδοσης κυμάνθηκε και ο Φατί όπου μαζί με τον Βράνιες στο Α ημίχρονο κούρασαν με την ανυπαρξία τους. Χαμένοι στον κόσμο τους και οι Ούμπιντες, Καστίγιο και Σολτάνι δεν απείλησαν ούτε για πλάκα την αντίπαλη εστία. Γιάκομπ και Ακόστα που ήρθαν από τον πάγκο δεν μπόρεσαν να κάνουν αισθητή την παρουσία τους. Κασναφέρης, Γιαννώτας και Τόχα ήταν ίσως οι μοναδικοί διασωθέντες της σημερινής αναμέτρησης.  Τέλος άφησα τον Γιακούποβιτς όπου στο ντεμπούτο του κυριολεκτικά απογοήτευσε και φέρει ευθύνη για τις αντιδράσεις του στα γκολ του Ολυμπιακού. Εδώ τώρα όσο και αν θέλω να είμαι καλοπροαίρετος και να τα βλέπω όλα αγνά και όμορφα δυσκολεύομαι να κατανοήσω την επιλογή του Γιακούποβιτς στην βασική 11αδα. Γκρινιάζουμε για το ντεφορμάρισμα αρκετών παικτών όπως είναι οι Καστίγιο, Νέτο, Σολτάνι, Φατί, Λαζαρίδη και όχι μόνο και ενώ υπάρχει ένας παίκτης όπως είναι ο Μάρκος Βελλίδης όπου σε αντίθεση με την απογοητευτική εικόνα όλων των υπολοίπων αυτός βρίσκεται σε εξαιρετική κατάσταση η ανταμοιβή του είναι να μείνει στον πάγκο. Τώρα πως έφθασε σε αυτήν την απόφαση ο νέος προπονητής μας είναι σχεδόν ανεξήγητο... Για τον Βράνιες δεν θα πω το ίδιο μιας και υπήρχε έτσι και αλλιώς πρόβλημα στον συγκεκριμένο χώρο αλλά για την αντικατάσταση του Βελλίδη δεν μπορώ να βρω άλλη λογική εξήγηση πέρα από τα παιχνίδια των μάνατζερ μέσα στην ομάδα μας... Πολλά τα λάθη του Σιδηρόπουλου και των βοηθών του αλλά αυτό δεν πρέπει να μας αποπροσανατολίσει από την πηγή του προβλήματος που είναι ο κακός μας εαυτός. Ο ΑΡΗΣ μια ζωή παίζει με κόντρα διαιτησία και δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα για αυτό, αντιθέτως όμως μπορούμε να δουλέψουμε πάνω στα προβλήματα και να παρουσιάσουμε ένα καλύτερο ΑΡΗ όπου οι διαιτητές θα πρέπει να κάνουν ακόμη πιο χοντρά λάθη για να μας λυγίσουν. Αντί λοιπόν να προσπαθήσουμε να φτιάξουμε το Ελληνικό ποδόσφαιρο ας φτιάξουμε πρώτα την ομάδα μας και μετά βλέπουμε. Όσο για το ντεμπούτο του Πρόμπιερζ καλός ο ενθουσιασμός και η διάθεση να κάτσει στον πάγκο και να βάλει την δική του πινελιά αλλά πιο πολύ μου φάνηκε σαν έλλειψη επαγγελματισμού και ασέβεια προς τον Νίκο Πασσιαλή όπου σίγουρα είχε πολύ καλύτερη εικόνα της ομάδος από ότι ο Πολωνός. Ας ελπίσουμε η συνέχεια να είναι εντελώς διαφορετική γιατί πλέον η ανάγκη της νίκης στα εξ αναβολής παιχνίδια είναι θέμα επιβίωσης...

Με χθεσινή ανακοίνωση η ΠΑΕ ΑΡΗΣ επισημοποίησε την συνεργασία της με τον Μίχαλ Πρόμπιερζ που όλοι τον γνωρίσαμε από τα περσινά παιχνίδια κόντρα στην Γιαγκελόνια όπου είχε προκαλέσει με την συμπεριφορά του αρκετά αρνητικά σχόλια και αντιδράσεις. Ονόματα ακούστηκαν πολλά αλλά αυτό του Πολωνού εξ αρχής ήταν φανερό ότι είχε τις πιο πολλές πιθανότητες μιας και με διαφορά ήταν το πιο προσιτό από όλα τα υπόλοιπα τόσο οικονομικά όσο και για άλλους λόγους. Κανείς δεν μπορεί να προκαταβάλλει τα αποτελέσματα αυτής της συνεργασίας και όλοι ευχόμαστε το καλύτερο από εκεί και πέρα θα πρέπει να αναγνωρίσουμε το ρίσκο που παίρνει για ακόμη μια φορά η διοίκηση φέτος σε μια τόσο δύσκολη στιγμή για την ομάδα. "Ευκαιρία ζωής", "τεράστιο άλμα" και διάφορους άλλους παρόμοιους χαρακτηρισμούς  χρησιμοποίησαν τα ΜΜΕ της Πολωνίας για να εκφράσουν τον ενθουσιασμό τους που ένας συμπατριώτης του θα αναλάβει ομάδα εκτός Πολωνίας κάτι που από μόνο του λέει πολλά. Μπορεί για τον Μίχαλ Πρόμπιερζ όπως και για πολλούς άλλους προπονητές η καρέκλα του ΑΡΗ να είναι η μεγαλύτερη ευκαιρία της ζωής τους και ουσιαστικά να μην έχουν τίποτα να χάσουν από αυτήν την συνεργασία παρά μόνο να κερδίσουν αλλά αυτό μας είναι αδιάφορο μιας και εμάς το μόνο που μας νοιάζει είναι πως ο ΑΡΗΣ θα προχωρήσει μπροστά. Με λίγα λόγια όπως δεν θα ήθελα έναν Άγγλο προπονητή στο μπάσκετ που δεν έχει δουλέψει σε άλλη ομάδα έξω από την χώρα του έτσι και για να είμαι ειλικρινής δεν με "φτιάχνει" και τόσο πολύ η πρόσληψη ενός ανερχόμενου Πολωνού προπονητή που βγαίνει πρώτη φορά έξω από την χώρα του. Παρόλα αυτά η στήριξη όλων μας προς το πρόσωπο του πρέπει να θεωρείται δεδομένη. Ας ελπίσουμε τα "θαύματα" που έκανε στις προβληματικές ομάδες που ανέλαβε την Πολωνία να τα κάνει και στον ΑΡΗ μας και αυτός ο τσαμπουκάς και τρέλα που μας έδειξε στα παιχνίδια με την Γιαγκελόνια να τον δείχνει και τώρα που υπηρετεί τον ΑΡΗ μας! Άντε μπας και δούμε καμιά άσπρη μέρα!

Το οτι η ομάδα μας δεν πείθει πάνω στο χορτάρι και διανύει μια από τις χειρότερες περιόδους των τελευταίων ετών είναι κάτι που δύσκολα μπορεί κάποιος να αρνηθεί. Αυτό όμως δεν είναι αρκετό για να μας εμποδίσει το απόγευμα του Σαββάτου να βρεθούμε στο Κλ.Βικελίδης στο πλευρό του Θεού και να στηρίξουμε με όλες μας τις δυνάμεις την προσπάθεια των παικτών μας για την πρώτη νίκη της σεζόν που τόσο πολύ έχει καθυστερήσει. Αντίπαλος μας ο "φορμαρισμένος" Ολυμπιακός που αν και παρουσιάζεται αρκετά δυνατός στις εγχώριες διοργανώσεις έχει μια τάση να δείχνει ένα σαφώς χειρότερο πρόσωπο από τον Ολυμπιακό της Ευρώπης. Για αυτό τον λόγο στο παιχνίδι του Σαββάτου έρχεται ενισχυμένος με τον "αξέχαστο" Σιδηρόπουλο όπου στο αντίστοιχο περσινό παιχνίδι είχε φέρει σε πέρας με απόλυτη επιτυχία την αποστολή και με αλελλάπηλα σφυρίγματα έβαλε τον Ολυμπιακό μέσα στην περιοχή μας δίνοντας  με αυτόν τον τρόπο την απαραίτητη ώθηση στον "χαϊδεμένο" του ελληνικού ποδοσφαίρου ώστε να φθάσει σε μια εύκολη σχετικά νίκη. Μάλιστα ο Σιδηρόπουλος σε εκείνο το παιχνίδι σαν άριστος "χειρούργος" είχε αποφύγει το χοντρό λάθος κάτι που ώθησε τον περισσότερο κόσμο να επικεντρωθεί κυρίως στην κακή εμφάνιση της ομάδος μας.  Φυσικά για να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλο μας σε εκείνο το παιχνίδι όπως ο Σιδηρόπουλος ήταν κακός έτσι και η ομάδα μας έδειξε το κακό αγωνιστικό της πρόσωπο κόντρα στις προσδοκίες μας. Στο αυριανό παιχνίδι ειλικρινά δεν ξέρουμε τι μπορούμε να περιμένουμε από την ομάδα μας και από τον υπηρεσιακό προπονητή κ.Πασσιαλή που θα κάτσει στον πάγκο.  Συνήθως αυτές οι αλλαγές προπονητή μας βγαίνουν σε καλό και αυτό ακριβώς είναι που μας κάνει ελαφρώς αισιόδοξους ότι αύριο θα δούμε ένα ΑΡΗ πολύ διαφορετικό από τα προηγούμενα 6 παιχνίδια. Μάλιστα εκτός συγκλονιστικού απροόπτου στις κερκίδες του Κλ.Βικελίδης θα βρίσκεται και ο Πολωνός Πρόμπιερζ  που όπως όλα δείχνουν θα είναι ο νέος προπονητής της ομάδος μας και όπως λέει η κοινή λογική σίγουρα οι παίκτες που θα αγωνιστούν θα θέλουν να δείξουν στην πράξη ότι αξίζουν μια θέση στην 11αδα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα που μου έχει μείνει σε ότι έχει να κάνει με το πως παρουσιάζονται ομάδες μετά από αλλαγή προπονητή είναι αυτό της ΑΕΚ που με τον Χιμένεθ για πρώτη φορά στον πάγκο της είχε πάρει μια σπουδαία νίκη μέσα στο "σπίτι" μας πραγματοποιώντας κυριολεκτικά μια ανεπανάληπτη εμφάνιση... Κάπως έτσι λοιπόν περιμένω και οι δικοί μας παίκτες να πεισμώσουν, να αρπάξουν την ευκαιρία που τους δίνεται για ένα νέο ξεκίνημα από την αρχή και να αποδείξουν απέναντι στην πιο δυνατή ομάδα του πρωταθλήματος ότι έχουν το ταλέντο και το πάθος που απαιτείται για να φοράς την φανέλα του ΑΡΗ. Δεν υπάρχει λόγος να μείνουμε σε επιλογές παικτών, πιθανές ενδεκάδες κτλ. μιας και όλα αυτά όταν δεν έχεις αγωνιστική ταυτότητα όπως δεν έχουμε εμείς περνάνε σε δεύτερη μοίρα.  Αύριο θα μιλήσει το πάθος, η συγκέντρωση και η αποφασιστικότητα των παικτών μας. Αυτή την αποφασιστικότητα και πάθος που θα πρέπει να δείξουμε και εμείς στην κερκίδα αφήνοντας στην άκρη την πίκρα μας και το παράπονο για μια χρονιά γεμάτο προσδοκίες που πάει να τιναχθεί στον αέρα. Μια νίκη χρειάζεται για να πάρουμε την απαραίτητη ώθηση για την συνέχεια. Μια νίκη για να τραβήξουμε μια γραμμή πίσω και να κοιτάξουμε το μέλλον του ΑΡΗ πιο αισιόδοξα. Ώρα λοιπόν για γούστα, ώρα λοιπόν για νίκη! Ρε ΑΡΗ ρε ΑΡΗ ρε ΑΡΗ αντε και γ@@@σε το βρώμερο το ψάρι!

Τέλος και ο Τσιώλης από την ομάδα που συνεχίζει αυτήν την κακή παράδοση με την καρέκλα του προπονητή  όπου κανείς δεν στεριώνει... Τώρα βέβαια όταν ο Έκτόρ Ραούλ Κούπερ δεν μπόρεσε να στεριώσει θα τα κατάφερνε ο Σάκης Τσιώλης? Δύσκολο ως αδύνατο. Σύμφωνα με τις συνθήκες εργασίας που επικρατούν για τους προπονητές  στην Ελλάδα  ο Καρδιτσιώτης προπονητής άντεξε πάρα πολύ στον ΑΡΗ μας. Αν βγάλουμε το περσινό εντυπωσιακό 5 στα 5 που έπεισε ακόμη και τους πλέον δύσπιστους(σαν και εμένα) στα 6 επίσημα παιχνίδια της νέας σεζόν δεν είδαμε απολύτως ΤΙΠΟΤΑ. Και όταν λέω ΤΙΠΟΤΑ κυριολεκτώ 100%. Μπορεί να συνηθίζουμε να λέμε ότι το αποτέλεσμα μετράει αλλά νομίζω ότι στην περίπτωση του Τσιώλη δεν ήταν το αποτέλεσμα που μέτρησε αλλά η τραγική εικόνα χωρίς αρχή και τέλος. Σίγουρα η συγκομιδή των 4 βαθμών είναι πενιχρή ιδίως με ένα τόσο βατό πρόγραμμα αλλά αν είχαμε να πιαστούμε από κάπου, αν είχαμε εντοπίσει ένα θετικό στοιχείο ή έστω ένα ίχνος βελτίωσης νομίζω ότι θα τον στηρίζαμε κυριολεκτικά τον Τσιώλη μέχρι τέλους. Ιδανικό παράδειγμα είναι το παιχνίδι με τον Εργοτέλη όπου αν και χάσαμε την νίκη με τον πλέον πικρό τρόπο όλοι μίλησαν για βελτίωση και για κάποια θετικά στοιχεία που επιτέλους έδειξε η ομάδα μας πάνω στο γήπεδο. Όταν όμως ακολουθούν άλλες 2 αναμετρήσεις με 2 προβληματικές ομάδες όπως είναι ο μπάογκ και η αεκ και μετά βίας παίρνεις έναν βαθμό δείχνοντας ένα τόσο τραγικό πρόσωπο τότε μάλλον τα θετικά στοιχεία που πολλοί είδαμε στην Κρήτη ήταν μια απλή παρένθεση που απλά έτυχε και βγήκε σε εκείνο το παιχνίδι. Όταν λοιπόν δεν υπάρχει βελτίωση ακόμη και σε ένα κακό σύνολο παικτών(αν δεχθώ ότι φταίνε οι παίκτες) μετά από 4 μήνες και 6 επίσημα παιχνίδια τότε ή δεν γίνεται δουλειά ή η δουλειά που γίνεται είναι πάνω σε λάθος πλάνο. Δεν θα λυπηθώ καθόλου τον Τσιώλη γιατί ήξερε πάρα πολύ καλά τι έκανε όταν έφευγε προετοιμασία με τόσους πιτσιρικάδες, όταν δήλωνε ότι θέλει επιθετικό αλλά δεν πειράζει και αν δεν πάρουμε, όταν δήλωνε εμπιστοσύνη στο υλικό της ομάδος του και οι πράξεις του έδειχναν άλλα, όταν μιλούσε διαρκώς σαν καλός επαγγελματίας με τα καλύτερα λόγια για την διοίκηση του ΑΡΗ που έβαλε την υπογραφή της στον χειρότερο μεταγραφικό σχεδιασμό των τελευταίων ετών... Λέμε να στηρίζουμε προπονητές αλλά κάποια στιγμή θα πρέπει να δούμε και ποιοι προπονητές τελικά αξίζουν την τυφλή εμπιστοσύνη μας. Αν λοιπόν είναι να στηρίξω τυφλά έναν προπονητή θα προτιμούσα να είχε το βαρύ βιογραφικό του Κούπερ ή αν μιλάμε για "ανερχόμενο" σαν τον Τσιώλη θα προτιμούσα ένα δικό μας παιδί όπως ήταν ο Μιχαλήτσιος όπου γρήγορα γρήγορα τον στείλαμε σπίτι του γιατί άρχισε να "κελαηδάει" στις συνεντεύξεις τύπου και να μην απαγγέλλει το επίσημο διάγγελμα της ΠΑΕ. Πέρασε και αυτό, ένας κύκλος έκλεισε ένας νέος σύντομα θα αρχίσει με τον ερχομό του νέου προπονητή αλλά κατά ένα διαβολικά μαγικό τρόπο πάλι στον ίδιο κύκλο βρισκόμαστε όπου όλοι οι προπονητές βγαίνουν σκάρτοι, όλοι οι παίκτες βγαίνουν σκάρτοι, όλοι πρέπει να αλλάξουν εκτός από αυτούς που τους φέρνουν. Όσο για την προπονητολογία δεν μου αρέσουν τα πισωγυρίσματα και σίγουρα τα ονόματα των Όγιος και Μπάγεβιτς που κυκλοφορούν είναι προϊόν "Ράδιο Αρβύλα" αλλά για εμένα με τον μεν Όγιος απόλαυσα το ποδόσφαιρο που έπαιζε ο ΑΡΗΣ με τον δε Μπάγεβιτς είδα τον πιο ουσιαστικό ΑΡΗ με εξαίρεση ένα καταραμένο παιχνίδι... Πάντως σε γενικές γραμμές οι αλλαγές προπονητή συνήθως μας βγαίνουν σε καλό, ας ελπίσουμε και αυτήν την φορά να συμβεί κάτι ανάλογο και τουλάχιστον να σωθεί η φετινή χρονιά και να μπορέσουμε έστω και λίγο να χαμογελάσουμε με αυτήν την ομάδα που για την ώρα μόνο πίκρες μας έχει κεράσει...

Δεν ξέρω πόσοι από εμάς ειλικρινά μέσα μας πιστεύαμε ότι ο ΑΡΗΣ σήμερα θα έφευγε νικητής από το ΟΑΚΑ αλλά είμαι σχεδόν βέβαιος ότι οι περισσότεροι δεν έμειναν έκπληκτοι με το τελικό 3-0 απέναντι στην ΑΕΚ. Σίγουρα η ΑΕΚ δεν είναι η ομάδα φόβητρο και ούτε έπιασε κάποια τρομερή απόδοση ώστε να δικαιολογεί αυτήν την άνετη επικράτηση, το μόνο που μπορούμε να εξηγήσουμε ως βασικό λόγο της ήττας είναι ο "γνωστός" κακός μας εαυτός που από την αρχή της χρονιάς δεν λέει να αλλάξει. Με εξαίρεση κάποια δεκάλεπτα στην πρεμιέρα με τα Γιάννενα, στην Κρήτη απέναντι στον Εργοτέλη και απέναντι στον μπαογκ που ξεκινήσαμε δυνατά η ομάδα μας δεν έχει δείξει απολύτως τίποτα. Το χειρότερο από όλα είναι είναι ότι σε αυτήν την ομάδα δεν φαίνεται να το παραμικρό θετικό στοιχείο όπου να γίνει η βάση πάνω στην οποία θα "επενδύσει" ο προπονητής ώστε παιχνίδι με παιχνίδι να κάνει έστω και μικρά βήματα βελτίωσης. Και μιας και αναφέρθηκα στον προπονητή θα τολμήσω να πω ότι μετά και από αυτό το αγώνα αρχίσω να πιστεύω ότι το πρόβλημα είναι ο Σάκης Τσιώλης και έχει χάσει σε τέτοιο βαθμό τον έλεγχο που μπορεί τα πράγματα να εξελιχθούν πολύ χειρότερα και επικίνδυνα για το μέλλον του ΑΡΗ μας. Είναι νομίζω φανερό ότι και ο Τσιώλης δεν ξέρει από που να αρχίσει και με τι να ασχοληθεί. Κάθε αγωνιστική βλέπουμε σχεδόν τα πρόσωπα να αλλάζουν αλλά η εικόνα να παραμένει η ίδια. Χαρακτηριστικές οι περιπτώσεις των Κασναφέρη και Τόχα που έχουν προλάβει να κάνουν ήδη 2 φορές τον "κύκλο" βασικός-αλλαγή-εκτός αποστολής χωρίς τελικά να καταλάβει κανείς τι ακριβώς θέλει ο προπονητής μας από αυτούς τους 2 παίκτες όπως και τους υπόλοιπους. Είδαμε πάλι ένα ανορθόδοξο τρόπο επιθετικής ανάπτυξης με γιόμες... Είδαμε πάλι ένα φιλότιμο Καζναφέρη να βγαίνει και να μπαίνουν παίχτες σε άλλες θέσεις όπως αυτές που τους έχουμε συνηθίσει. Είδαμε πάλι τον Τσιώλη να επιλέγει να παίζει με 3 αμυντικούς με σκοπό η ομάδα να βγει πιο μπροστά και η ομάδα να γίνεται ακόμη χειρότερη και να κινδυνεύει να διασυρθεί ακόμη πιο πολύ. Μήπως ρε Τσιώλη τελικά δεν φταίνε τα πρόσωπα αλλά φταίνε τα πλάνα που καταστρώνεις? Δεν θυμάμαι πέρσι τον ΑΡΗ όταν έκανε το 5 στα 5 να έπαιζε με γιόμες. Αντιθέτως θυμάμαι να έπαιζε με την μπάλα κάτω, να έχει κατοχή  και με ωραίους συνδυασμούς να καταφέρνει να σκοράρει αρκετά συχνά. Ο ΑΡΗΣ τα προηγούμενα χρόνια είχε μια ξεκάθαρη αγωνιστική ταυτότητα. Έπαιζε ποδόσφαιρο κατοχής και με υπομονή και καλή κυκλοφορία της μπάλας έβγαινε σιγά σιγά προς την επίθεση. Φυσικά πολλές φορές ήμασταν φλύαροι, κουραστικοί και είχαμε σημαντικό πρόβλημα στην τελική προσπάθεια. Αυτά ήταν τα στοιχεία που έπρεπε να βελτιώσουμε και αντί για αυτό έχουμε χάσει εξ ολοκλήρου την αγωνιστική μας ταυτότητα. Κατοχή δεν υπάρχει, η μπάλα γυρνάει διαρκώς εκνευριστικά προς τον τερματοφύλακα, το κέντρο είναι ανύπαρκτο και αν καταφέρουμε και αλλάξουμε πάνω από 2 πάσες αποτελεί είδηση. Μπορεί να συμφωνούμε οι περισσότεροι ότι δεν είναι καλό να αλλάζουν συχνά οι προπονητές και ότι η κατάσταση η σημερινή είναι πολύ πιο περίπλοκη και δεν είναι μοναδικός υπαίτιος ο Τσιώλης αλλά αφού από το καλοκαίρι και μετά διοίκηση και προπονητής έχουν κάνει το ένα λάθος μετά το άλλο ας τραβήξουν ένα Χ σε όλα, ο Τσιώλης να πάει σε κάποια ομάδα σαν τον Βόλο ή την Τρίπολη που του ταιριάζει πιο πολύ και η διοίκηση επιτέλους να σοβαρευτεί και να σταματήσει να μας κοροϊδεύει. Άλλη ομάδα είδαμε στην προετοιμασία, άλλους παίκτες υποτίθεται ότι προσπαθούσαμε να κλείσουμε στις μεταγραφές και άλλους παίκτες βλέπουμε σήμερα. Από την πρώτη συγκέντρωση της ομάδος μέχρι και πριν 3 ώρες τα λάθη του προπονητή σε συνεργασία με την διοίκηση δεν έχουν σταματήσει. Ακόμη και μέσα στις επόμενες ημέρες είμαι σχεδόν βέβαιος ότι τα ονόματα των παικτών που θα δοθούν τελικά δανεικοί θα προκαλέσουν έκπληξη...  Και έτσι λοιπόν όπως όλα δείχνουν είναι πλέον μονόδρομος να αλλάξει ο προπονητής, να γίνει μια νέα αρχή, να γίνει ένα ξεσκαρτάρισμα τον Ιανουάριο ή και νέες μεταγραφές που θα θέλει ο νέος προπονητής και φυσικά το καλοκαίρι να χτιστεί η ομάδα από την αρχή σύμφωνα με τα θέλω του νέου προπονητή ώστε να δούμε τον προπονητή τι δουλειά κάνει με τις δικές του επιλογές... Συμπέρασμα? Τι είχες ΓΙΑΝΝΗ(να ήταν μόνο ένας...)? τι είχα πάντα...

Ένα ιδιαίτερο ντέρμπι θα εξελιχθεί αύριο το απόγευμα στο ΟΑΚΑ ανάμεσα στην ΑΕΚ και την ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ μας. Ο λόγος δεν είναι άλλος από την κατάσταση που βρίσκονται οι 2 ομάδες μιας και εκατέρωθεν υπάρχουν σημαντικά προβλήματα με αυτά τις ΑΕΚ να έχουν να κάνουν κυρίως με τα οικονομικά και διοικητικά της ένωσης  σε αντίθεση με εμάς που για την ώρα τα προβλήματα έχουν να κάνουν καθαρά με το αγωνιστικό κομμάτι. Δεν ξέρω τι είναι πιο εύκολο να λυθεί, να βρει η ΑΕΚ μερικά μύρια για να στρώσει το κλίμα ή να βρει ο Τσιώλης το κατάλληλο σχήμα και να γευτούμε επιτέλους την χαρά της νίκης. Για την ΑΕΚ φυσικά και δεν μας ενδιαφέρει και νομίζω ότι καλό είναι κάποια στιγμή προβληματικές ομάδες που λειτουργούν παρανόμως κάποια στιγμή να φθάνουν σε αδιέξοδο μπας και κάποια στιγμή αυτή η ασυδοσία  με τα χρέη που διαιωνίζονται να τελειώσει. Γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι και ο ΑΡΗΣ και η ΑΕΚ μπήκαν στο άρθρο 44 αλλά ο ΑΡΗΣ έκανε μια πολύ στενή οικονομική πολιτική κάτι που το εκμεταλλεύτηκαν οι επιτήδειοι για να μας ρίξουν στην Β εθνική... Όπως πέρσι έτσι και φέτος η ομάδα μας κατεβαίνει στο ΟΑΚΑ με μια σωρεία προβλημάτων που θα προσπαθήσει να τα ξεπεράσει με τον ιδανικότερο τρόπο που δεν είναι άλλος από την νίκη. Πέρσι είχαμε την φυγή του Κούπερ, το πρόβλημα με τον Χαβίτο και τα δύο πρόσωπα σε Ελλάδα και Ευρώπη που έπρεπε να ξεπεράσουμε  φέτος έχουμε ένα από τα χειρότερα ξεκινήματα στην ιστορία μας όπου με 4 ισοπαλίες , 1 ήττα και μόλις 2 γκολ σε ένα βατό πρόγραμμα κάθε προσδοκία μας για κάτι καλό την φετινή χρονιά έχει πάει περίπατο...  Το γιατρικό δεν είναι άλλο από την νίκη και τους 3 βαθμούς. 3 βαθμούς που πέρσι καταφέραμε και κατακτήσαμε με μεγάλο πρωταγωνιστή τον Νέτο που με τα 2 γκολ μας έστειλε στα ουράνια και άλλαξε ολοκληρωτικά το κακό κλίμα που επικρατούσε στην ομάδα μας. Φέτος ο Νέτο όπως και ολόκληρος ο ΑΡΗΣ προβληματίζει και ακόμη και απέναντι σε αυτήν την ΑΕΚ κανείς δεν μπορεί να προκαταβάλλει πως θα παρουσιαστούμε σε αντίθεση με την ΑΕΚ που σε γενικές γραμμές ως τώρα τα προβλήματα της δεν τα έχει πληρώσει πάνω στο χορτάρι μιας και κουτσά στραβά καταφέρνει και παίρνει αυτό που θέλει. Ευκαιρία λοιπόν να τους δημιουργήσουμε εμείς ακόμη περισσότερα προβλήματα και να συνεχίσουμε μια θετική παράδοση που έχει δημιουργηθεί τα τελευταία χρόνια. Έκτο επίσημο παιχνίδι αλλά η 11αδα μας παραμένει ένα τεράστιο ερωτηματικό μιας και κανείς δεν ξέρει ποιους θα εμπιστευτεί τελικά ο Τσιώλης για αυτό το σημαντικό παιχνίδι όπου και πάλι θα στερηθούμε τις υπηρεσίες των Καστίγιο και Σολτάνι λόγω τραυματισμών. Από την άλλη για πρώτη φορά συμπεριλήφθηκε ο Βράνιες στην αποστολή και ίσως αύριο να κάνει το ντεμπούτο του. Δεν ξέρω τι να περιμένω από τον ΑΡΗ μας στο αυριανό παιχνίδι αλλά ελπίζω να δω κάτι εντελώς διαφορετικό από τις προηγούμενες 5 αγωνιστικές. Η ΑΕΚ είναι σε αρκετή δύσκολη θέση και για εμάς είναι ευκαιρία που δεν πρέπει να αφήσουμε ανεκμετάλλευτη. ΔΙΠΛΟ ΜΕΣΑ ΣΤΟ  ΟΑΚΑ ΑΡΗ ΟΛΕ ΟΛΕ!