Για αρχή να ευχηθούμε και εμείς με την σειρά μας Χρόνια Πολλά και Καλή Χρονιά σε όλα τα Αρειανά(και όχι μόνο) και φυσικά νίκες και επιτυχίες που δεν  μπορέσαμε να χαρούμε το 2011. Όπως πολλοί από εσάς έτσι και εμείς αφήσαμε στην άκρη τα αθλητικά δρώμενα(και τα πληκτρολόγια μαζί) και ξεκουράσαμε σώμα και πνεύμα. Τα γεγονότα που "χάσαμε" μας επανέφεραν στην σκληρή πραγματικότητα του ΑΡΗ μας που θέλει παίκτες και προπονητές απλήρωτους, ποδοσφαιριστές με το ένα πόδι εκτός ομάδος χωρίς να τους έχει δοθεί ούτε καν μια ευκαιρία και άλλους που τους δόθηκαν αμέτρητες και τώρα που καταλάβαμε ότι δεν μας κάνουν δεν υπάρχουν τα χρήματα για να  "απαλλαχθούμε" από αυτούς.  Και μέσα σε όλα αυτά ο πιο καθοριστικός μήνας για την αγαπημένη μας ομάδα μιας και στα παιχνίδια που θα ακολουθήσουν για πρωτάθλημα και κύπελλο θα ξεκαθαρίσουν οι στόχοι μας και οι πιθανότητες μας για κάτι καλό ή οριστικοποίηση άλλης μιας αποτυχημένης χρονιάς. Φυσικά σε αυτά τα παιχνίδια "μεγάλοι" αντίπαλοι δεν υπάρχουν αλλά το δικαίωμα για να "ξεχωρίζουμε" τους αντιπάλους μας σε μικρούς και μεγάλους το έχουμε χάσει εδώ και αρκετό καιρό. Μετά λοιπόν την προβληματική εμφάνιση που οδήγησε στην νίκη με την Δράμα έχουμε να αντιμετωπίσουμε την δεύτερη χειρότερη ομάδα του πρωταθλήματος όπου και εδώ η νίκη είναι μονόδρομος.  Αν και η Κέρκυρα ως τώρα δεν έχει να παρουσιάσει τίποτα το θετικό το παιχνίδι αυτό θα είναι πολύ πιο δύσκολο από αυτό με την Δόξα Δράμας που λίγο η νοοτροπία των μικρών ομάδων που αγωνίζονται εκτός έδρας, λίγο η συγκυρία με την γρήγορη αποβολή παίκτη των Δραμινών έκανε την αναμέτρηση εύκολη κάτι ανάλογο που δύσκολα να επαναληφθεί αν δείξουμε το ίδιο κακό πρόσωπο για τον απλό λόγο ότι η Κέρκυρα μέσα στην έδρα της θα παλέψει για την νίκη. Και για τους αντιπάλους μας τα περιθώρια έχουν στενέψει και σίγουρα περιμένουν αυτό το παιχνίδι ως μια ευκαιρία για να μαζέψουν βαθμούς. Ήδη έχει ενισχυθεί η Κέρκυρα και όπως αναμένεται θα ενισχυθεί και άλλο χάρη στις πολλές και καλές διπλωματικές σχέσεις που διατηρεί εδώ και χρόνια με αρκετές ομάδες άρα ίσως είναι καλό που την πετυχαίνουμε τώρα πριν δηλαδή καταφέρει και δυναμώσει και άλλο. Αυτό φυσικά δεν θα έπρεπε να ενδιαφέρει τον Πρόμπιερζ και τους παίκτες του μιας και ο στόχος θα πρέπει να είναι να επιβάλλουμε από την αρχή τον δικό μας ρυθμό και να μην αφήσουμε στην ομάδα της Κέρκυρας να ελπίζει σε νίκη. Πάντα τα παιχνίδια που ακολουθούν τις γιορτές κρύβουν εκπλήξεις αλλά αυτό συνήθως ισχύει για φορμαρισμένες ομάδες και όχι για ομάδες σαν την δική μας που ακόμη ψάχνει την αγωνιστική της ταυτότητα. Ίσως για πρώτη φόρα στην σεζόν το πολυάριθμο ροστερ να λειτουργήσει θετικά και όσοι αγωνιστούν να θέλουν να δείξουν το κάτι παραπάνω μιας και βρισκόμαστε και επίσημα σε μεταγραφική περίοδο και στον ΑΡΗ των τελευταίων χρόνων δεν υπάρχει τίποτα το δεδομένο(εκτός του Τόχα στο βασικό σχήμα και του Κόκε παλαιότερα) και παίκτες που ξεκινάνε βασικοί ξαφνικά μπορεί να αποτελέσουν και οριστικό παρελθόν από τον σύλλογο. Πάντως οι επόμενες ημέρες νομίζω ότι θα είναι καθοριστικές και για το μέλλον του Πρόμπιερζ αφού οι δικές του εισηγήσεις θα διαμορφώσουν το νέο πρόσωπο της ομάδος και όπως φαντάζει λογικό όλοι μας θα περιμένουμε να δούμε κάτι καλύτερο από ότι έχουμε δει ως τώρα. Τι καλύτερο λοιπόν από μια εκτός έδρας νίκη για να μας πάει καλά ολόκληρη η χρονιά!

Την 2η συνεχόμενη νίκη σε επίσημο παιχνίδι πέτυχε για πρώτη φορά φέτος η ομάδα μας κερδίζοντας τους 3 βαθμούς σε έναν αγώνα όπου περιθώρια για απώλειες δεν υπήρχαν. 2 νίκες λοιπόν κόντρα στις 2 πιο αδύναμες ομάδες που έχουμε αντιμετωπίσει στην φετινή αγωνιστική χρονιά. Το κάναμε το χρέος μας, πήραμε την πρόκριση στο κύπελλο, πήραμε τους 3 βαθμούς με την Δόξα αλλά ως εκεί... Πέρα λοιπόν από την ουσία που είναι η νίκη νομίζω θα συμφωνήσετε ότι δεν είδαμε τίποτα παραπάνω. Ούτε ίχνος αλλαγής, ούτε ίχνος βελτίωσης, ούτε ίχνος μιας προσπάθειας παραπάνω, ούτε ίχνος αλλαγής φιλοσοφίας, ούτε ίχνος διάθεσης να διορθωθούν τα κακώς κείμενα που έχουν μετατρέψει μέσα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα τον ελκυστικό ποδοσφαιρικό ΑΡΗ που χαιρόσουν να τον βλέπει να πρέπει να βάλεις κολλύριο στα μάτι για να τον παρακολουθήσεις. Το να κάνουμε τις υποθέσεις μας για το πως θα μπορούσε να εξελιχθεί το παιχνίδι αν η Δόξα δεν έμενε από νωρίς με 10 παίκτες είναι περιττό μιας και με δεδομένο το αριθμητικό πλεονέκτημα  αυτό που παρακολουθήσαμε στην συνέχεια ήταν ακόμη πιο λυπηρό από αυτό που είχε προηγηθεί.  Ευτυχώς λίγο πριν το τέλος ήρθε το γκολ του Καπετάνου που μας έβγαλε από την δύσκολη θέση των τελευταίων λεπτών όπου πολύ πιθανό να βιώναμε στιγμές Εργοτέλη, ΟΦΗ ή Πανθρακικού γεμάτο άγχος και αγωνία μέχρι να ακουστεί το τελικό σφύριγμα της λήξης.  Για ακόμη μια φορά νομίζω ότι δεν υπάρχει λόγος να αναλύσουμε ξεχωριστά την απόδοση κάθε παίκτη μιας και η συνολική εικόνα ήταν αποκαρδιωτική αλλά αν θα διάλεγα έναν παίκτη σαν "δείγμα γραφής" του σημερινού ΑΡΗ αυτός θα ήταν ο Κάρλος Τόχα. Για άλλο ένα παιχνίδι βασικός και αναντικατάστατος χωρίς ουσιαστικό ρόλο στον χώρο του κέντρου, να γυρνάει την μπάλα διαρκώς προς τα πίσω, να κάνει 10 βήματα πίσω κάθε φορά που σκέφτεται να κάνει ένα εμπρός, να μην τολμάει μια "έφοδο" να μην έχει μια έμπνευση για κάποια προωθημένη μπαλιά. Έτσι ακριβώς ήταν ολόκληρος ο ΑΡΗΣ σήμερα και από την στιγμή που αυτή η αγωνιστική συμπεριφορά επιβραβεύεται με συνεχή παρουσία στην βασική 11αδα  τότε λογικό είναι αυτόν τον ΑΡΗ να βλέπουμε και στην συνέχεια. Αν λοιπόν ο Πρόμπιερζ είναι ευχαριστημένος με εμφανίσεις τύπου Τόχα τότε νομίζω ότι είναι συνολική εικόνα του ΑΡΗ είναι φυσιολογική και κάπως έτσι θα συνεχιστεί... Με τα μέχρι τώρα δεδομένα δεν μπορώ να βασιστώ κάπου για να ελπίζω για ένα καλύτερο αύριο στον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ παρά μόνο στον αέρα αλλαγής και την  αισιοδοξία που φέρνει παραδοσιακά ο ερχομός του νέου χρόνου. Ας ελπίσουμε λοιπόν ο νέος χρόνος να φωτίσει όλους όσους αποτελούν τον ΑΡΗ και να μας δείξουν με την σειρά τους τον καλύτερο ΑΡΗ που όλοι θέλουμε...

Το βαθμολογικό αδιέξοδο στο οποίο έχει οδηγηθεί η ομάδα από τα συνεχόμενα αρνητικά αποτελέσματα είναι δεδομένο. Αν υπάρχει όμως ένα αισιόδοξο σενάριο που μας δίνει μια διέξοδο από αυτήν την κατάσταση μια ελπίδα για κάτι καλύτερο στην συνέχεια αυτό είναι το βατό πρόγραμμα που ακολουθεί με πρώτο και καλύτερο το παιχνίδι κόντρα στην Δόξα Δράμας που ως τώρα έχει αποδειχθεί ως η πιο εύκολη λεία στα χέρια των αντιπάλων της. Επομένως η νίκη στην αυριανή αναμέτρηση θα πρέπει να θεωρείτε δεδομένη. Φυσικά εμείς σαν οπαδοί μπορούμε να κάνουμε οποιαδήποτε σκέψη θέλουμε σε υποθετικό επίπεδο αλλά κάτι τέτοιο δεν ισχύει για τον Πρόμπιερζ και τους παίκτες του που θα πρέπει να αποδείξουν μέσα στο γήπεδο ότι είναι καλύτεροι έστω από αυτήν την Δράμα που είναι σκέτο δράμα και να πάρουν τους 3 βαθμούς της νίκης. Ουσιαστικά αντίπαλος  για ακόμη ένα παιχνίδι είναι ο κακός μας εαυτός όπου ακόμη και σε παιχνίδια όπως αυτό με τον Πανθρακικό έκανε την εμφάνιση του παρά το θετικό αποτέλεσμα.  Το παζλ της 11αδας δεν θα προσπαθήσουμε να το λύσουμε μιας και ο Πολωνός το έχει συνήθεια να μας αιφνιδιάζει και να κάνει την έκπληξη την τελευταία στιγμή. Υπό φυσιολογικές συνθήκες οι 18άδες των τελευταίων αγώνων θα έπρεπε να μας δείχνουν μια εικόνα σχετικά με την αναμενόμενη "εκκαθάριση" στο ρόστερ στην μεταγραφική περίοδο του Ιανουαρίου αλλά στον ΑΡΗ των τελευταίων χρόνων όλα μπορείς να τα περιμένεις. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του Νάτσο Γκαρσία όπου έχει περάσει από όλα τα στάδια όπως υπό διωγμό, μεγάλη επιστροφή, δανεικός, υπό διωγμό και πάλι σύμφωνα με τα τελευταία δημοσιεύματα αναμένουμε την μεγάλη επιστροφή... Κάπως έτσι είναι και τα δεδομένα με τον Καστίγιο που από την μια δηλώνει ότι θέλει να μείνει και να παίξει μπάλα αδιαφορώντας για τα χρήματα και από την άλλη κάνει ότι γουστάρει. Αν και όλα τα παραπάνω είναι θέματα των ημερών θα πρέπει την Τετάρτη το απόγευμα να μείνουν στην άκρη και ομάδα και κόσμος να τα δώσουν όλα για την νίκη. Το σενάριο απώλειας βαθμών δεν πρέπει να μας περνάει ούτε καν από το μυαλό. Και μιας και αναφερθήκαμε στον κόσμο θα πρέπει να είμαστε ρεαλιστές και να αναμένουμε ένα ηχηρό χαστούκι προς κάθε υπεύθυνο για αυτήν την κατάσταση που οδηγεί τον Αρειανό να αφήνεται στο κλίμα των εορτών για να ξεφύγει από τα καθημερινά του προβλήματα αντί το γήπεδο να είναι για αυτόν μια γιορτή και μια διέξοδος από όλα τα άλλα προβλήματα. Ελπίζω να διαψευσθώ αλλά αύριο περιμένω λίγο κόσμο και πολύ κρύο... Ευχή όλων να μας ζεστάνει η ομάδα με την παρουσία της στο γήπεδο και να κάνει όλους αυτούς που δεν θα έρθουν αύριο να το ξανασκεφτούν καλύτερα στο επόμενο παιχνίδι.

Για ακόμη μια φορά η παράταξη ΑΡΗΣ-Ενότητα δεν φοβάται να πάρει θέση για όλα όσα γίνονται στην ΠΑΕ ΑΡΗΣ και με νέα ανακοίνωση καυτηριάζει πολύ εύστοχα όλα τα τραγελαφικά που ακούσαμε από την διοίκηση της ΠΑΕ ΑΡΗΣ  στην προχθεσινή συνέντευξη τύπου αλλά και όλα αυτά(εξίσου τραγελαφικά) που ακούσαμε από το Δ.Σ. της ΛΦΑ πριν λίγο καιρό. Βέβαια το να ασκήσεις κριτική την δεδομένη χρονική στιγμή είναι πάρα πολύ εύκολο μιας και όλοι όσοι έχουν την ελάχιστη διάθεση να επεξεργαστούν τα "δεδομένα"(νούμερα ισολογισμών, αγωνιστική κατάσταση ομάδος, απλήρωτοι παίκτες, επίσημες τοποθετήσεις με παλαιότερες τοποθετήσεις από τα ίδια άτομα, κ.α.) σίγουρα θα φθάσουν σε πολλά συμπεράσματα όχι και τόσο ευχάριστα.  Τα σημαντικότερα σημεία αυτής της ανακοίνωσης που φυσικά μας βρίσκουν σύμφωνους είναι τα εξής:

• Η αποποίηση ευθυνών του Δ.Σ. της ΠΑΕ για ότι λάθος έχει γίνει από την αρχή της θητείας τους
• Ανούσια παρελθοντολογία μετά από 2.5 χρόνια θητείας
• Διαστρεβλωμένη ερμηνεία του ισολογισμού
• Κακοδιαχείριση οικονομικών πόρων
• Αναξιοπιστία και ερωτηματικά σε σχέση με παλαιότερες εξαγγελίες και επίσημες τοποθετήσεις μελών του Δ.Σ.
• Συγκάλυψη της κατάστασης από το Δ.Σ. της ΛΦΑ
• Διχασμός του κόσμου και ανόητα διλήμματα  πέρα από κάθε λογική συσπείρωσης και ενότητας
• Ανάγκη για αλλαγή "τακτικής" από ΠΑΕ και ΛΦΑ
• Ο κόσμος για να συσπειρωθεί γύρω από την ομάδα χρειάζεται να ακούσει την αλήθεια.

Όλα τα παραπάνω τα έχουμε τονίσει αρκετές φορές και χαίρομαι που υπάρχουν και σαφώς πιο "επίσημες" και πιο  "επώνυμες" φωνές από την δική μας γιατί αντιλαμβάνομαι ότι είναι πολύ δύσκολο για τον Αρειανό οπαδό που δεν μπορεί να παρακολουθεί από κοντά τις εξελίξεις  στον ΑΡΗ να πρέπει να αμφισβητήσει δηλώσεις συνΑρειανών με θεσμικό ρόλο στον ΑΡΗ,  τοποθετήσεις μέσα από τον επίσημο σταθμό του συλλόγου και "θέσεις" δημοσιογράφων που επί χρόνια τους θεωρούσαμε "όαση" μέσα στην ασπρόμαυρη μηχανή προπαγάνδας που λειτουργεί εδώ και χρόνια σε αυτήν την πόλη.  Πρέπει όλοι να καταλάβουν ότι τον απλό κόσμο τον ενδιαφέρει μόνο το καλό του ΑΡΗ και όχι τα πρόσωπα που τον πλαισιώνουν. Αδιαφορούμε για τις προσωπικές σας βεντέτες και κόντρες και σταματήστε επιτέλους  να χρησιμοποιείτε τον ΑΡΗ μας για τις προσωπικές σας επιδιώξεις. Ας αλλάξετε λίγο την τακτική, ας σεβαστείτε την δημοκρατία που οι ίδιοι φέρατε στον ΑΡΗ και βγείτε και πείτε σε όλους μας αλήθειες και μόνο αλήθειες...

Ανακούφιση είναι μάλλον το συναίσθημα που διακατέχει τους περισσότερους φίλους της ομάδος μετά από αυτό το παιχνίδι που λίγο έλειψε να αποτελέσει την ταφόπλακα της τελευταίας μας ελπίδας για χαρά την φετινή μαύρη χρονιά. Ευτυχώς τέλος καλό όλα καλά. Το μόνο που πρέπει να κρατήσουμε από αυτό το παιχνίδι είναι το τελικό αποτέλεσμα μιας και όλα τα υπόλοιπα απλά μας υπενθύμισαν τους λόγους για τους οποίους βρισκόμαστε προς τον πάτο της βαθμολογίας. Σχεδόν ανύπαρκτοι για 45' δώσαμε από την αρχή το δικαίωμα στους αντιπάλους μας να πιστέψουν ότι δεν έχουν να φοβηθούν τίποτα και ότι έχουν την δυνατότητα να πάρουν την νίκη. Χωρίς να κάνει κάτι σπουδαίο ο Πανθρακικός αλλά με μια σαφώς πιο δυναμική παρουσία από εμάς κατάφερε και εκμεταλλεύτηκε την αδράνεια της άμυνας μας και προηγήθηκε στο σκορ. Ευτυχώς στο Β ημίχρονο δείξαμε σημάδια ζωής και χάρη στην γκολάρα του Σολτάνι από τα αποδυτήρια που επιτέλους βρήκε δίχτυα μπήκαμε γερά στο παιχνίδι της πρόκρισης. Υπήρχε μια διάθεση παραπάνω στο Β ημίχρονο χωρίς κάτι ουσιαστικό και όταν χάνονται κάποιες ευκαιρίες σαν και αυτές των Σολτάνι και Καπετάνο τότε δικαιολογημένα αρχίζαμε πάλι να ανησυχούμε για την εξέλιξη του αγώνα. Ευτυχώς ο Μίσελ με εκτέλεση φάουλ έκανε το 1-2 και μας έστειλε στην αυριανή κλήρωση της επόμενης φάσης του κυπέλλου. Βέβαια εδώ θα πρέπει να τονίσουμε το ανεξήγητο φαινόμενο πανικού που πιάνει την ομάδα μας κάθε φορά που βρίσκεται μπροστά στο σκορ. Δεν έχει σημασία ποιος είναι ο αντίπαλος μιας και η αντίδραση είναι συνεχώς η ίδια. Καθόλου ψυχραιμία, οπισθοχώρηση σε απίστευτο βαθμό και συνεχόμενα βλακώδη αμυντικά λάθη. Λίγο έλειψε να έρθει η ισοφάριση. Ευτυχώς είχαμε Βελλίδη και την τύχη με το πλευρό μας  και ήρθε η νίκη πρόκριση. Δεν ξέρω πόσο μπορεί να βοηθήσει αυτή η νίκη μιας και η εικόνα της ομάδος όπως και οι συνθήκες του αγώνα δεν ήταν οι κατάλληλες ώστε να βγουν κάποια συμπεράσματα. Πάντως ελπίζω στην συνέχεια του θεσμού οι παίκτες μας να καταλάβουν πόσο σημαντικός είναι για εμάς ο θεσμός του κυπέλλου και τουλάχιστον σε αυτά τα παιχνίδια να ιδρώσουν λίγο παραπάνω... Αυτός που δεν μασάει από καιρικές συνθήκες και είναι μονίμως σε φόρμα είναι ο κόσμος της ομάδος. Εντυπωσιακή παρουσία, ασταμάτητο τραγούδι, απαίτηση νίκης μετά  1-0 και πώρωση μέχρι το φινάλε! Ας ελπίσουμε λοιπόν σε μια καλύτερη συνέχεια ΓΙΑ ΝΑ ΓΟΥΣΤΑΡΟΥΜΕ ΜΑΖΙ ΣΟΥ ΑΡΕΙΝΑΡΑ!

Η ομάδα μας σίγουρα δεν διανύει τις καλύτερες ημέρες της τόσο αγωνιστικά με το τραγικό πρόσωπο που παρουσιάζει μέσα στο γήπεδο όσο και εξωαγωνιστικά με τον απόηχο της χθεσινής συνέντευξης τύπου της ΠΑΕ που περισσότερο προβλημάτισε παρά καθησύχασε τον κόσμο της ομάδος.  Όλα αυτά όμως πρέπει να μείνουν στην άκρη γιατί σήμερα δίνουμε το πρώτο παιχνίδι για τον θεσμό του κυπέλλου όπου ουσιαστικά είναι ο μοναδικός στόχος όπου μας έχει απομείνει και μπορούμε να κυνηγήσουμε την διάκριση. Στο πρωτάθλημα μπορεί να υπάρχουν δεύτερες και τρίτες ευκαιρίες για να κάνεις την αντεπίθεση σου αλλά στο κύπελλο περιθώριο για στραβές δεν υπάρχουν. Αυτό θα πρέπει να το αντιληφθούν οι παίκτες και ο προπονητής μας που τόσο πολύ μας έχουν πληγώσει και να τα δώσουν όλα σήμερα ώστε να έρθει η πολυπόθητη πρόκριση. Δεν με νοιάζει ποιος είναι ο Πανθρακικός, αν θα παλέψει ή θα αδιαφορήσει. Το μόνο που ξέρω είναι ότι αρκετές φορές την έχουμε πατήσει όπως με τα Τρίκαλα, την Νίκη Βόλου αλλά και τον Πανθρακικό. Για αυτό σοβαρότητα και αποφασιστικότητα για την νίκη.  Τα πλάνα του Πρόμπιερζ  όπως σε κάθε αγώνα είναι ένα ερωτηματικό με τρανταχτό παράδειγμα τον παραγκωνισμό του Παπαστεργιανού μετά από συνεχόμενες καλές εμφανίσεις αλλά και αρκετές ακόμη ανάλογες περιπτώσεις. Όπως όλα δείχνουν κάποιοι παίκτες όπως ο Σολτάνι θα ξαναπάρουν την ευκαιρία. Κάτι ανάλογο ισχύει και με τον Ακόστα  ο οποίος για άγνωστο λόγο είχε μείνει εκτός αποστολής στα προηγούμενα παιχνίδια. Όποιος και αν αγωνιστεί δεν έχει ιδιαίτερη σημασία. Όλοι πρέπει να είναι μαχητές κάθε φορά που πατάνε στο χόρτο φορώντας την φανέλα του ΑΡΗ. Σε αυτήν την μάχη όπως και σε όλες τις μάχες η ομάδα δεν θα είναι μόνη και θα έχει τον κόσμο στο πλευρό παρά τις αντίξοες καιρικές συνθήκες. Τα 1000 εισιτήρια που παραλάβουμε είναι πολύ λίγα και αν και καθημερινή εργάσιμη ημέρα είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα έχει πολύ περισσότερο κόσμο. Για τον κόσμο που θα βρεθεί στην Κομοτηνή, για όλους εμάς που δεν θα μπορέσουμε να είμαστε εκεί, για όλους τους Αρειανούς που έχουν σκάσει με αυτά που βιώνουν φέτος ΦΕΡΤΕ ΤΗΝ ΠΡΟΚΡΙΣΗ!

Κάτι από το πολιτικό τοπίο της χώρας και τις συμπεριφορές των πολιτικών αρχηγών της Ελλαδίτσας θύμισε η σημερινή συνέντευξη τύπου της διοίκησης της ΠΑΕ ΑΡΗΣ. Εντύπωση προκάλεσε για άλλη μια φορά αυτή η συνήθεια που έχουν αποκτήσει όλες οι διοικήσεις των τμημάτων του συλλόγου που αντί για απολογητική συνέντευξη έχουμε επιθετική συνέντευξη τύπου προς όλους όσους έχουν απορίες  ή  λανθασμένη πληροφόρηση. Τι και αν περιμέναμε να ακούσουμε κάτι ουσιαστικό για την κατάντια του ποδοσφαιρικού ΑΡΗ που από την μεγαλειώδη παρουσία στον τελικό του ΟΑΚΑ με 30.000 κόσμο, την εντυπωσιακή παρουσία στην Ευρώπη έφθασε να παίζει σε μισοάδειο Κλ.Βικελίδης και να προσπαθεί να μαζέψει βαθμούς για να ξεφύγει από τον υποβιβασμό ακούσαμε ότι για όλα φταίνε οι άλλοι... Λάμπρος Σκόρδας, Σάκης Τσιώλης,  οικονομική κρίση και στημένα είναι οι βασικοί λόγοι της τραγικής πορείας του ποδοσφαιρικού ΑΡΗ. Και θα τα αναλύσουμε ένα ένα:

Λάμπρος Σκόρδας: Η ευθύνη του πρώην προέδρου της ΠΑΕ χωρίζεται σε 2 σκέλη. 1) στα πεπραγμένα του ως πρόεδρος με τα χρέη που άφησε , 2)στην ιδιότητα του ως μεγαλοεκδότης.  Για το πρώτο σκέλος ειλικρινά είναι σαν να ακούς πολιτικούς αρχηγούς κομμάτων που πριν αναλάβουν την εξουσία διαλαλούν ότι έχουν τον τρόπο και την λύση για τα προβλήματα και όταν έρχονται στην εξουσία ρίχνουν την ευθύνη στους προηγούμενους.  Μετά λοιπόν από 2.5 χρόνια υπάρχει ένα τεράστιο πρόβλημα με τα χρέη από την προηγούμενη διοίκηση που προφανώς ανέλαβε την ομάδα με χρέη από τις προηγούμενες διοικήσεις... Εδώ θα πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι μέλη της σημερινής διοίκησης είχαν θητεία και στην προηγούμενη... 2)Ο Λ.Σκόρδας κάνει αντιπολίτευση και σπέρνει την διχόνοια με αποτέλεσμα να μην υπάρχει συσπείρωση. Μα καλά, τόσο μικρός είναι ο σύλλογος μας και τόσο χαζοί είμαστε όλοι μας που ένας "αντιΑρειανός" εκδότης έχει κάνει τα μυαλά μας μαρμελάδα και δεν βλέπουμε την αλήθεια? Είναι δυνατόν ολόκληρος ΑΡΗΣ να μην έχει την δύναμη να υπερκαλύψει μια εφημερίδα και έναν σταθμό? Εδώ έχουμε επιβιώσει και γιγαντωθεί επί 10ετίες με τον πόλεμο των ασπρόμαυρων ΜΜΕ και θα μασάμε από τον πόλεμο ενός ΜΜΕ που ανήκει και σε πρώην πρόεδρο της ομάδος?  'Η μήπως αυτή διοίκηση δεν αντέχει την κριτική και προτιμάει τον απόλυτη σιωπή ή τον απόλυτο συντονισμό?

Σάκης Τσιώλης: Να πω ότι και αυτό ήταν αναμενόμενο? Άλλα μας έλεγε ο Τσιώλης το καλοκαίρι, άλλα έγιναν, άλλα μας είπε αφού έφυγε και άλλα μας είπε ο κ.Αθανασιάδης σήμερα. Δεν μπορώ να καταλάβω πως ειπώθηκε ότι ικανοποιήθηκαν οι απαιτήσεις του προπονητή σε μεγάλο βαθμό όταν 6 με 7 παίκτες που ζήτησε ο προπονητής να φύγουν δεν έφυγαν, όταν παίκτες που ζήτησε να αποκτηθούν δεν αποκτήθηκαν και όταν έκανε με άλλη ομάδα προετοιμασία σε σχέση με αυτήν που είχε στην διάθεση του στο ξεκίνημα του πρωταθλήματος.

Οικονομική κρίση και στημένα: Εδώ έχει τα δίκια της η διοίκηση γιατί τόσο η οικονομική κρίση όσο και τα στημένα επηρέασαν έντονα τον "προϋπολογισμό" της ομάδος. Σαν χαζός όμως που είμαι μου έρχεται η εξής απορία: Μα καλά μόνο τον ΑΡΗ χτύπησε η κρίση? Μόνο  ο ΑΡΗΣ έχασε από τα στημένα? Στο πρωτάθλημα που συμμετέχουμε οι υπόλοιπες ομάδες δεν αντιμετώπισαν ακριβώς τα ίδια προβλήματα? Ποια είναι η διαφορά του Ατρόμητου, του ΟΦΗ ή του Παναιτωλίκου που τους επιτρέπει να έχουν μια αγωνιστική πορεία σχεδόν ανεπηρέαστη από αυτά τα προβλήματα? Γιατί ο ΑΡΗΣ μας δεν μπόρεσε να αντιδράσει?

Τα υπόλοιπα είναι λεπτομέρειες... Τι και αν δεν μπήκανε τα τουρνικέ, τα φωτοβολταϊκά, η μπυραρία είναι κλειστή, το υπερσύγχρονο κατάστημα του ΟΠΑΠ, το φαγάδικο κτλ ακόμα να γίνουν αν και είχαν εξαγγελθεί προεκλογικά. Όσο για την εκπληκτική ατάκα του κ.Σαρρή που ο κόσμος του ΑΡΗ απολαμβάνει το δικαίωμα στην ερώτηση και στην "γνώση" των πεπραγμένων της ΠΑΕ σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια όπου δεν μπορούσε να αντιδράσει θα έπρεπε να γνωρίζει ο ίδιος πάρα πολύ καλά ότι κατά το παρελθόν ο κόσμος σε καταστάσεις που θεωρούσε δυσάρεστες δεν αντιδρούσε αλλά ξεσπούσε...

ΥΓ. Σε σχέση με τον ντόρο που είχε γίνει για το χρονικό σημείο της αγωγής του Λ.Σκόρδα και του κ.Ξανθόπουλου κατά της διαδικασίας των εκλογών του Μαϊου αναρωτιέμαι με ποια λογική η διοίκηση της ΠΑΕ ΑΡΗΣ επέλεξε 1 ημέρα πριν το παιχνίδι με τον Πανθρακικό στον μοναδικό θεσμό που μπορούμε να διακριθούμε για να κάνει αυτήν την συνέντευξη τύπου...

Ένα παιχνίδι ακόμη όπου μοναδικό αποτέλεσμα για εμάς ήταν η νίκη ολοκληρώθηκε χωρίς να έρθει το επιθυμητό αποτέλεσμα και πλέον ο ΑΡΗΣ με την πενιχρή βαθμολογική συγκομιδή μοιάζει να βρίσκεται στην θέση του κρεμασμένου και σιγά σιγά να του σφίγγουν την θηλιά. Είναι ολοφάνερο ότι αυτή η ομάδα θέλει αλλά δεν μπορεί και μένει απλά στην προσπάθεια και τίποτα παραπάνω. Χωρίς πλάνο ανάπτυξης, συνεχώς να εγκλωβίζονται  στα πλάγια 3-4 παίκτες, στατικοί στην επίθεση χωρίς να γεμίζουμε την περιοχή και με μια παθητική  άμυνα που δεν πιέζει καθόλου και συνεχώς οπισθοχωρεί. Ούτε ένας παίκτης δεν φαίνεται να έχει την ψυχραιμία και το καθαρό μυαλό για να προωθήσει την μπάλα σωστά προς τα εμπρός και όλοι αρέσκονται σε πάσες προς τα πίσω και πλάγια λες και κάνουμε προπόνηση. Όταν μιλάμε για ομάδα που θέλει άλλα δεν μπορεί να μην γελιέστε ότι αναφερόμαστε αποκλειστικά στους παίκτες της ομάδος αλλά σε όλους όσους αποτελούν τον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ με πρώτο και καλύτερο την διοίκηση που συνεχίζει να στηρίζει τις λανθασμένες καλοκαιρινές επιλογές της και να ευελπιστεί ότι ξαφνικά όλα μπορούν να αλλάξουν προς το θετικό. Ακόμη και αυτή η επιλογή του Πολωνού προπονητή αν θέλουμε να την κρίνουμε καθαρά ψυχρά τότε νομίζω ότι θα συμφωνήσουμε ότι είχε τεράστιο ρίσκο που όπως φαίνεται μετά από 6 παιχνίδια δεν "βγαίνει". Όταν ακούς τον προπονητή σου μετά από αυτό το 0-0 να δηλώνει ικανοποιημένος από την προσπάθεια, ότι τώρα γνωρίζει καλύτερα το υλικό του και ότι το πρόβλημα είναι ότι δεν έκανε φιλικά παιχνίδια προετοιμασίας τότε εύκολα μπορούμε να καταλάβουμε γιατί ο ΑΡΗΣ μένει απλά στην προσπάθεια και δεν μπορεί να πάρει ένα αποτέλεσμα. Το ότι ο Παναιτωλικός έπαιξε κλειστά δεν ήταν έκπληξη αλλά αναμενόμενο και αυτό είναι κάτι που συμβαίνει πάντα με όλες τις ομάδες του επιπέδου του Παναιτωλικού και σε όλα τα παιχνίδια και όχι μόνο όταν έχουν αντίπαλο τον ΑΡΗ μας. Αυτό που κάνουν όλες οι ομάδες ειδικά για εμάς είναι να μας πιέζουν ψηλά γιατί μας έχουν πάρει χαμπάρι ότι δεν έχουμε γρήγορη σκέψη και σωστό τρόπο ανάπτυξης. Το να ξεχωρίσουμε παίκτες και να πούμε αν ο Καστίγιο ήταν  τραγικός, ο Τόχα ανούσιος, ο Σολτάνι ορεξάτος, ο Ούμπιντες μαχητικός κτλ είναι εντελώς άτοπο γιατί πολύ απλά δεν πιστεύω ότι το πρόβλημα του ΑΡΗ είναι τα πρόσωπα αλλά η κακή δουλειά που γίνεται στην προπόνηση και η απαράδεκτη  διαχείριση του υλικού όπου χωρίς ίχνος λογικής άλλοι παίζουν και άλλοι βλέπουν από την κερκίδα. Μπορεί να επαναλαμβανόμαστε αλλά ως τώρα ο Πρόμπιερζ έχει αρκετές περίεργες επιλογές όπως αυτές των Τόχα, Βράνιες, Γιακούποβιτς κ.α. όπου έδωσε χωρίς ίχνος λογικής την ευκαιρία σε αντίθεση με παίκτες που όχι μόνο δεν πήραν καθόλου την ευκαιρία αλλά ακόμη και αυτοί που την πήραν και έδειξαν καλά στοιχεία όπως ο Παπαστεργιανός και ο Ακόστα για μυστήριο λόγο έμειναν εκτός ομάδος. Αυτή η υπέροχη διοίκηση Αθανασιάδη που πολύ πίνουν νερό στο όνομα της έχει καταφέρει να γυρίσει τον ΑΡΗ σχεδόν 30 χρόνια πίσω και σε μια χρονιά όπου ο ΑΡΗΣ θα έπρεπε να είχε σχεδόν ήδη καπαρώσει μια θέση για την Ευρώπη έχουμε αρχίσει να σκεφτόμαστε πως θα αποφύγουμε τα σενάρια υποβιβασμού και παιχνίδι με παιχνίδι το Κλ.Βικελίδης αδειάζει επικίνδυνα. Τελικά θα καταλήξουμε να παραμείνουμε όπως στο Παλέ μόνο οι "άρρωστοι" που δεν προσδοκούμε  να δούμε κάτι από την ομάδα αλλά πηγαίνουμε μόνο για το σήμα με τον Θεό... Δεν ξέρω τι μπορεί να περιμένουμε να αλλάξει ούτε αν ο Πρόμπιερζ μπορεί τελικά να αλλάξει κάτι στον φετινό ΑΡΗ. Αυτό που βλέπουμε είναι το έκτρωμα που δημιούργησαν διοίκηση και Τσιώλης, ο Πολωνός απλά άρπαξε την ευκαιρία για να φτιάξει το βιογραφικό του. Άλλωστε ο Πρόμπιερζ θα έχει να λέει ότι εκεί δεν τα κατάφερε ο Κούπερ θα τα κατάφερνε αυτός? Ακόμη και το "απειλητικό μήνυμα"  προς τους παίκτες δύσκολα να πιάσει τόπο μιας και σε αυτήν την ομάδα όπως έχει στηθεί δεν νομίζω ότι μπορούμε να επικεντρωθούμε σε συγκεκριμένους παίκτες. Αντιθέτως το μόνο που μπορεί να γίνει είναι επιτέλους η διοίκηση να το πάρει απόφαση και να πάρει κεφάλια κρατώντας από αύριο κιόλας 25 παίκτες που έχουν την διάθεση και την ικανότητα να ανταποκριθούν στις προσδοκίες μας. Όσο επίπονο και αν είναι οικονομικά θα πρέπει επιτέλους να γίνει. Βέβαια να γίνει με τον σωστό τρόπο και όχι με αυτόν τον περίεργο τρόπο που όλα γίνονται στον ΑΡΗ από το καλοκαίρι ως και σήμερα...

[youtube=

Με το 2011 σύντομα να φεύγει και την ομάδα μας να έχει μόλις 10 βαθμούς μετά από 11 αγώνες , να βρίσκεται στην 4η θέση από το τέλος και τις 2 ομάδες από τις 3 που βρίσκονται από κάτω μας να έχουν 5(!!!) αγώνες λιγότερους ο καθένας μπορεί να καταλάβει ότι το παιχνίδι έχει ιδιαίτερη σημασία και η ανάγκη για βαθμούς είναι κάτι παραπάνω από τεράστια. Ο Παναιτωλικός μπορεί να έχει απουσιάσει δεκαετίες ολόκληρες από την πρώτη κατηγορία αλλά στην επιστροφή του δείχνει ένα αρκετά καλό πρόσωπο και αποφασισμένος να παλέψει για να μείνει και όχι να γίνει το εύκολο θύμα στα χέρια των αντιπάλων του.  Με έμπειρους παίκτες σαν τους "δικούς μας"  Ά. Χαριστέα, Γ.Θεοδωρίση, Γ.Κούσα αλλά και άλλους αξιόλογους παίκτες σαν τον Α.Καμαρά έχει καταφέρει να μαζέψει ως τώρα 14 βαθμούς και αυτό είναι που κάνει ακόμη πιο ιδιαίτερο το αυριανό παιχνίδι γιατί πολύ απλά εφόσον θέλουμε να σκαρφαλώσουμε στην βαθμολογία παιχνίδια σαν και αυτό είναι μονόδρομος να τα κερδίζουμε.  Όλη την εβδομάδα διαβάσαμε για την αγανάκτηση του Πρόμπιερζ και την επιθυμία του για αλλαγές, αυτό όμως που βγαίνει από τα ρεπορτάζ είναι ότι και σεισμός να γίνει το γήπεδο και όλη η περιοχή Χαριλάου να γυρίσει ανάποδα ένας παίκτης θα παραμείνει ακλόνητος στην θέση του εκεί στο κέντρο... Αν και μέχρι χθες παιζόταν η συμμετοχή του  λόγω τραυματισμού τελικά σαν από θαύμα, θέλημα θεού ο Τόχα γιατρεύτηκε και τελικά(ναι, μην ανησυχείτε) όπως όλα δείχνουν θα δώσει "βροντερό" παρών. Και μην πιστεύει κανείς ότι έχουμε εμμονές με κάποιους παίκτες και ότι όλη η κακή πορεία του ΑΡΗ επικεντρώνεται μόνο σε έναν ποδοσφαιριστή αλλά αυτή η ασυλία που έχουν μερικοί παίκτες σε αντίθεση με τον αστραπιαίο παραγκωνισμό άλλων είναι ένα φαινόμενο εντυπωσιακό που υπάρχει σχεδόν τα 3 τελευταία χρόνια στην ομάδα σε πολύ έντονο βαθμό και είναι κάτι που μας προβληματίζει. Πολύς λόγος γίνεται και για τον Μίσελ που θυμίζει ακριβώς τον Μίσελ που όταν πρωτοήρθε μέχρι να βρει τα πατήματα στο Ελληνικό πρωτάθλημα χρειάστηκαν να περάσουν περίπου 5-6 αγωνιστικές. Το πολυεργαλείο Καζναφέρης αναμένεται να πάρει την θέση κάτι νομίζω που πρέπει να το έχει ξανακάνει 1 ή 2 φορές και σχετικά καλά. Δύσκολα να δούμε Γιάκομπ στο βασικό σχήμα, όπως και τον Σολτάνι αλλά φαντάζει αρκετά πιθανό το σενάριο να δοθεί εκ νέου ευκαιρία στον Καστίγιο που μετά από συνάντηση με την διοίκηση τόνισε ότι θέλει να παραμείνει στην ομάδα και να αποδείξει την αξία του. Προσωπικά δεν αισθάνομαι και πολύ αισιόδοξος για αυτό το παιχνίδι και σε καμία περίπτωση δεν περιμένω κάποια εντυπωσιακή εμφάνιση και μια εύκολη νίκη. Θα πρέπει να προσπαθήσουν πολύ οι παίκτες μας για να κερδίσουν πρώτα τον κακό τους εαυτό και μετά να ασχοληθούν με τον Παναιτωλικό. Νομίζω ότι είναι ξεκάθαρο ότι η πηγή του κακού είναι το πολυάριθμο ρόστερ και ο τραγικός τρόπος διαχείρισης του, επομένως μέχρι να γίνουν οι αποχωρήσεις που πρέπει να γίνουν σαν και αυτές των Κουλουχέρη, Πρίτα, Πορτίγια, Γκαρσία και ίσως και άλλες δύσκολα η ομάδα να βρει την ηρεμία της και τον αγωνιστικό της προσανατολισμό. Παρόλα αυτά το κουράγιο μας δεν το χάνουμε και αύριο θα είμαστε εκεί να βοηθήσουμε τον ΑΡΗ μας να φθάσει στην νίκη και φυσικά όχι για να ασχοληθούμε με κανένα πρώην παίκτη ή προπονητή  του ΑΡΗ. Μετά την νίκη της ομάδος μας μπορούμε να τους χειροκροτήσουμε και αυτούς όσο θέλουμε... αλλά μετά, γιατί πριν όποιος είναι πάνω στο χόρτο και δεν φοράει την φανέλα του ΑΡΗ είναι αντίπαλος. Έτσι απλά. Όχι άλλες "γκέλες", όχι άλλοι πεταμένοι βαθμοί. ΝΙΚΗ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΝΙΚΗ!