Μπορεί να ήταν αρκετά τα μπλακ άουτ στο γήπεδο της Ξάνθης αλλά τουλάχιστον εμείς οι Αρειανοί είδαμε "φως" εκθαμβωτικό που περιμέναμε σχεδόν έναν ολόκληρο γύρο για να δούμε και να αρχίσουμε επιτέλους να γουστάρουμε με την Αρειανάρα μας. Παιχνίδι με παιχνίδι φαίνεται ολοένα και περισσότερο το πόσο λανθασμένη ήταν η επιλογή του Πολωνού σε μια κρίσιμη στιγμή για την ομάδα και πόσο καλύτερα θα μπορούσαν να ήταν τα πράγματα αν από την στιγμή που έφυγε ο Τσιώλης πηγαίναμε σε μια πιο ασφαλή λύση χωρίς ιδιαίτερο ρίσκο ανάλογη του Μασάδο. Ο Πορτογάλος κάνοντας απλά τα βασικά και αυτονόητα που καυτηρίαζε όλος ο κόσμος από την αρχή της χρονιάς και δείχνοντας ένα σαφώς πιο φιλικό πρόσωπο προς τους  ποδοσφαιριστές του έχει καταφέρει να "δέσει" τα αποδυτήρια και να δούμε εικόνες που μας είχαν λείψει. Είναι φανερό ότι πλέον παρακολουθούμε ένα σύνολο παικτών που έχει αυτοπεποίθηση και γουστάρει να  ιδρώνει και να παλεύει για την νίκη σε κάθε παιχνίδι ανεξάρτητα από τον αντίπαλο. Μπορεί να υπήρχαν κάποιες στιγμές αδράνειας στην άμυνα αλλά από την αρχή του αγώνα ήταν φανερό ότι η ομάδα είχε ξεκάθαρους επιθετικούς προσανατολισμούς παρά την έκπληξη στα αμυντικά χαφ με τον Παπαζαχαρία. Η υπεροχή μας σε όλους τους τομείς ήταν ξεκάθαρη και το μόνο που έλειπε ήταν το καλό τελείωμα στις ευκαιρίες που δημιουργούσαμε. Ο τρόπος με τον οποίο μπήκαν και τα 2 γκολ μου άρεσε πάρα πολύ μιας και φάνηκαν στοιχεία της ομάδος μας που δεν είχαμε δει. Το 0-1 ξεκινάει από πίεση του Νέτο μπροστά από το κέντρο με τους Τριανταφυλλάκο και Καστίγιο να μπαίνουν κατευθείαν στην φάση και τον Ούμπιντες να ακολουθεί και αυτός και να σκοράρει. Με λίγα λόγια η ομάδα μας πίεσε ψηλά κυνηγώντας το λάθος του αντιπάλου και έδειξε τα κατάλληλα αντανακλαστικά για να το εκμεταλλευτεί και να προηγηθεί. Στο δεύτερο γκολ  αν και η στημένη φάση με το κόρνερ είχε ολοκληρωθεί και η μπάλα είχε μεταφερθεί προς το κέντρο όταν γίνεται η σέντρα βλέπουμε να υπάρχουν μέσα στην μεγάλη περιοχή 3(!!!) παίκτες και τον Ούμπιντες να είναι ο τέταρτος που πάει να μπει από την αριστερή πλευρά! Από εκεί λοιπόν που βλέπαμε γεμίσματα που είχαν στόχο τον ένα Τσέζαρεκ ή παράλληλες σέντρες χωρίς παίκτη στην περιοχή τώρα βλέπουμε φάσεις με 3 και 4 παίκτες μέσα στην αντίπαλη περιοχή! Δεν θέλω να ξεχωρίσω κάποιον παίκτη γιατί όσο αποτελεσματικός και αν είναι ο Καστίγιο που σκοράρει ακατάπαυστα στα τελευταία παιχνίδια ή ο Ούμπιντες που είναι εντυπωσιακός από την πρώτη στιγμή που φόρεσε την φανέλα του ΑΡΗ μας νομίζω ότι είναι ξεκάθαρο ότι τα αποτελέσματα των τελευταίων αγωνιστικών είναι αποτέλεσμα συνολικής προσπάθειας. Το σκορποχώρι που παρακολουθούσαμε με παίκτες να πηγαίνουν δεξιά αριστερά πάνω στην γραμμή του κέντρου και να γυρνάνε εκνευριστικά την μπάλα στον τερματοφύλακα, να εκνευρίζονται με το παραμικρό, να θέλουν όλοι να αποχωρήσουν από την ομάδα και να δείχνουν όλοι ξενερωμένοι με τον ΑΡΗ μας όπως ξενερωμένοι ήμασταν και εμείς μαζί τους έχει μεταμορφωθεί σε ένα παθιασμένο σύνολο παικτών, με εξαιρετική χημεία που παλεύουν όλοι μαζί σαν ένα σώμα με μια ψυχή! Ο τρόπος που πανηγύρισαν και τα 2 γκολ αυτό ακριβώς δείχνει! Αυτός που σε κάθε αγώνα είναι αξεπέραστος και δεν μασάει από βροχές, αστραπές, μπλακ άουτ και ακριβά εισιτήρια είναι ο κόσμος του ΑΡΗ! Συγχαρητήρια σε όλα τα παιδιά που βρέθηκαν στην Ξάνθη που έδωσαν την δική τους παράσταση στην κερκίδα. Ιδίως όταν έσβησαν τα φώτα ο πανζουρλισμός που επικράτησε μας έφτιαξε όλους! Πλέον τα πράγματα αρχίζουν να αλλάζουν ακόμη και στον βαθμολογικό πίνακα. Πέρσι με το 5 στα 5 στο φινάλε της χρονιάς φτάσαμε μια ανάσα από τον στόχο της Ευρώπης. Φέτος με την ομάδα να φορτσάρει στο κατάλληλο σημείο, την στιγμή που οι ανταγωνιστές μας δείχνουν να κάνουν κοιλιά και με άλλες 10 αγωνιστικές να απομένουν μπορούμε αν συνεχίσουμε στους ίδιους ρυθμούς να φέρουμε τα πάνω κάτω και η είσοδος στα πλέιοφς να κριθεί στο τέλος αποκλειστικά από τα δικά μας αποτελέσματα και όχι από αυτά της σούπερκλίκας. Αυτός πρέπει να είναι ο στόχος γιατί αν περιμένουμε στο τέλος ομάδες να δείξουν ήθος και φιλότιμο πάλι με την πίκρα θα μείνουμε στο τέλος. Για αυτό Αρειανάρα συνέχισε δυνατά, πιο δυνατά ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΑ!!!!!

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=T5Ro_90A0-c]

Παρακολουθώντας το πως εξελίσσεται το φετινό πρωτάθλημα της σουπερλίκας αρκετές φορές έχουμε επισημάνει ότι η ομάδα μας δείχνοντας από την αρχή της χρονιάς την στοιχειώδη σοβαρότητα και αγωνιστικό πρόσωπο που αρμόζει σε μια ομάδα σαν τον ΑΡΗ θα μπορούσε πολύ εύκολα να  βρισκόταν ήδη στις πρώτες θέσεις της βαθμολογίας και να έχει και σημαντικό προβάδισμα από τους διώκτες της σε ότι άφορα την διεκδίκηση των θέσεων που οδηγούν στα πλέιοφς.  Φυσικά όλα αυτά σε υποθετικό επίπεδο μιας και αγωνιστική μας αναξιοπιστία μας έχει φέρει με πολύ κόπο στην μέση της βαθμολογίας και να κυνηγάμε να προσπεράσουμε ομάδες σαν την Ξάνθη, τον Ατρόμητο και τον ΟΦΗ που είναι σαφώς μικρότερα μεγέθη από τον ΑΡΗ μας.  Όπως και στο πρόσφατο παιχνίδι με τον Ατρόμητο έτσι και σε αυτό κόντρα στην Ξάνθη η νίκη έχει διπλή σημασία και αν θέλουμε να πετύχουμε κάτι φέτος θα πρέπει αυτό που δεν καταφέραμε στο Περιστέρι να το πετύχουμε την Κυριακή το απόγευμα στα Πηγάδια της Ξάνθης. Για το πόσο συμπαθούμε αυτήν την ομάδα και τον πρόεδρο της κ.Πανόπουλο έχουμε σχολιάσει αμέτρητες φορές και με τις ειδικές τιμές των εισιτηρίων αποκλειστικά για εμάς τους Αρειανούς μας υπενθυμίζει για τόσο πολύ θέλουμε να κερδίζουμε αυτήν την ομάδα. Βέβαια ότι και να κάνει ο σερίφης της Ξάνθης ο κόσμος του ΑΡΗ πάλι θα βρεθεί εκεί και αυτός με την λήξη της αναμέτρησης πάλι θα πιάνει την καρδιά του. Οι παίκτες μας μετά την φυγή του Πρόμπιερζ και υπό τις οδηγίες του Μασάδο δείχνουν να έχουν βρει ρυθμό και παιχνίδι με παιχνίδι να παρουσιάζονται ολοένα και καλύτεροι. Ο Νέρι Καστίγιο βρίσκεται σε δαιμονιώδη φόρμα και σκοράρει ακατάπαυστα κάτι που ευελπιστούμε να κάνει και κόντρα στην Ξάνθη. Όσο αφορά την αυριανή 11αδα με εξαίρεση τον Ακόστα που θα απουσιάσει μάλλον πηγαίνουμε με 11άδα Λεβαδειακού με τους Κατίδη και Σολτάνι να διεκδικούν μια θέση στην αριστερή πλευρά. Πάντως ανεξάρτητα από τα πρόσωπα όλοι οι παίκτες δείχνουν να έχουν κατανοήσει επιτέλους ότι τόσο καιρό αδικούσαν τους εαυτούς τους και ότι μπορούν να οδηγήσουν την ομάδα πολύ πιο ψηλά από τις μεσαίες θέσεις της βαθμολογίας.  Καιρός λοιπόν ακόμη και αυτοί οι λίγοι που έχουν μείνει στάσιμοι όπως ο Μίσελ και ο Σολτάνι αλλά και ο Νέτο που παρά την καλή του παρουσία στο τελευταίο παιχνίδι ακόμη απέχει από τον Νέτο που θαυμάσαμε τα προηγούμενα χρόνια να βρουν τον καλό τους εαυτό και να βελτιώσουν ακόμη πιο πολύ την εικόνα της ομάδος που κόντρα στον Λεβαδειακό όλοι θαυμάσαμε και γουστάραμε. Δυνατά λοιπόν για άλλη μια νίκη, μια νίκη ελπίδας που θα μας επιτρέψει να δούμε την συνέχεια του πρωταθλήματος πολύ πιο αισιόδοξα! VAMOS ARIANARA!

Πολύ πιθανόν κάποιος τρίτος που δεν παρακολούθησε το παιχνίδι να θεωρεί ολίγον τι υπερβολικό να μιλάμε με τόσο ενθουσιασμό για ένα παιχνίδι κόντρα στο Λεβαδειακό στο οποίο καταφέραμε να πάρουμε την νίκη μόλις ελάχιστα λεπτά πριν την λήξη της αναμέτρησης. Αυτό είναι η μια "ψυχρή" οπτική γωνία του αγώνα που αυτό που κοιτάνε απλά είναι το τελικό αποτέλεσμα και οι 3 βαθμοί της νίκης. Η άλλη πλευρά αυτού του αγώνα, έτσι όπως προτιμώ να τα βλέπω τα παιχνίδια ήταν με έναν ΑΡΗ καταιγιστικό από το πρώτο μέχρι το τελευταίο λεπτό, αποφασισμένο για την νίκη που είχε βάλει μέσα στην εστία του τον Λεβαδειακό και τον προκλητικό διαιτητή της αναμέτρησης που έκλεισε τα μάτια του σε 1-2 κραυγαλέες περιπτώσεις πέναλτι. 58 γεμίσματα, 20 κόρνερ και 20 τελικές με τις περισσότερες από αυτές να είναι μισό γκολ και να δίνουν την ευκαιρία στον αντίπαλο τερματοφύλακα να κάνει το παιχνίδι της ζωής και να μας σπάει τα νεύρα με τις εκπληκτικές αποκρούσεις τους. Ένας τερματοφύλακας που παραλίγο θα ήταν ο MVP της αναμέτρησης αν δεν υπήρχε ένας εξίσου καταπληκτικός Καστίγιο όπου έβαλε φαρδιά πλατιά την υπογραφή του στην σημερινή μας νίκη.  Αυτόν τον Νέρι είχαμε στο μυαλό μας όταν ερχόταν στον ΑΡΗ, αυτόν τον Νέρι θέλουμε να βλέπουμε! Φυσικά ο Καστίγιο δεν ήταν μόνος του στο γήπεδο μιας και είχε δίπλα του έναν εξαιρετικό Ούμπιντες και τους πολύ καλούς Ακόστα, Φατί και Νέτο. Μεσοεπιθετικά ο ΑΡΗΣ ήταν φανταστικός και αν στο πρώτο ημίχρονο είχαμε απελπιστικά άσχημα τελειώματα σε 2-3 εύκολες φάσεις στην επανάληψη όλα έβρισκαν στόχο και ανάγκαζαν τον Κυριακίδη να κάνει ανέλπιστες επεμβάσεις. Μέχρι και ο Νέτο από το σημείο που τον έβαλε σαν αμυντικό χαφ ο Μασάδο ήταν ασυνήθιστα καλός και ουσιαστικός. Μοναδική παραφωνία ο Μίσελ που το παιδί μάλλον χρειάζεται ξεκούραση αλλά και ο Λαζαρίδης που αρκετές φορές φάνηκε αρκετά φοβισμένος στο παιχνίδι του. Σημαντική η συμβολή του Μασάδο στον αγώνα όπου χάρη στην αλλαγή του μετριότατου Καπετάνου με τον πολύ καλό Τριανταφυλλάκο στην επίθεση και τον Νέτο να μετατοπίζεται προς το κέντρο άλλαξε ολόκληρη η εικόνα της ομάδος. Τεράστια νίκη κόντρα στην ατυχία μας και στα γνωστά κοράκια που δεν θέλουν με τίποτα να δώσουν πέναλτι υπέρ του ΑΡΗ. Μοναδικός τρόπος για να το κάνουν θα είναι ή να ακρωτηριάσουν κάποιον παίκτη μας μέσα στην αντίπαλη περιοχή ή να την κρατήσει αγκαλιά κάποιος ώστε να  σφυρίξει το χέρι... Ο κόσμος μπορεί να μην ήταν αρκετός αλλά όσοι βρεθήκαμε τα δώσαμε όλα. Πήραμε δύναμη από την εικόνα της ομάδος μας, γίναμε ένα και τους δώσαμε και εμείς ένα σπρώξιμο προς την νίκη. Τρομερό συναίσθημα στο Β ημίχρονο όταν μπουμπουνίζαμε ασταμάτητα την εστία του Λεβαδειακού, απόλυτη πώρωση με το λυτρωτικό γκολ του Καστίγιο. Δεν κοιτάμε βαθμολογίες και δεν κάνουμε σχέδια. Συνεχίζουμε στους ίδιους ρυθμούς, κοιτάμε κάθε παιχνίδι ξεχωριστά και στο τέλος κάνουμε ταμείο! VAMOS ARIANARA!!!

[youtube=

Μπορεί η οικονομική κατάσταση στον σύλλογο μας να είναι τραγική και να μην φαίνεται για την ώρα φως στον ορίζοντα αλλά στο αγωνιστικό κομμάτι σιγά σιγά αρχίζει κάτι να κινείται, οι παίκτες να βρίσκουν τα πατήματα τους μέσα στο γήπεδο και θετικά αποτελέσματα μαζί με καλές εμφανίσεις να έρχονται. Ωραίες οι συζητήσεις γύρω από το αγωνιστικό και την βελτίωση της ομάδος αλλά θα ήταν πολύ πιο ωραία αν την κάναμε ακριβώς την ίδια μήνα Οκτώβριο ή Νοέμβριο αντί για τέλη Ιανουαρίου που την κάνουμε σήμερα. Ο λόγος δεν είναι άλλος από τις πολλές βαθμολογικές απώλειες από την αρχή της χρονιάς που μας έχουν φέρει αρκετά πίσω στην διεκδίκηση του φετινού μας στόχου. Οι ελπίδες είναι λίγες αλλά υπάρχουν και ως ΑΡΗΣ οφείλουμε να τις διεκδικήσουμε μέχρι τέλους. Επίσης στο πρωτάθλημα αρχίζουν να εμφανίζονται και κάποια νέα δεδομένα που ίσως τελικά να αυξάνουν τις πιθανότητες μας σε σχέση με τις ομάδες που κυνηγάμε. Ξαφνικά βλέπουμε την ΑΕΚ που είχε κάνει εξαιρετική πορεία στον Α' γύρο να αρχίζει να παραπαίει και να πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο, ενώ κάτι ανάλογο φαίνεται να συμβαίνει και  με τους συμπολίτες που μετά την φυγή των Κοντρέρας και Βιερίνια έχουν εναποθέσει όλες τις ελπίδες τους στους "καμικάζι διαιτητές" και στην θεά τύχη.  Βέβαια για να αρχίσουμε να ασχολούμαστε παραπάνω με το τι κάνουν οι άλλοι θα πρέπει να κάνουμε εμείς σωστά την δουλειά μας και δουλειά μας είναι σε κάθε παιχνίδι να κερδίζουμε ανεξάρτητα από τον αντίπαλο. Κάπως έτσι ήταν και η κατάσταση πέρσι όπου έπρεπε να γίνουν τα απίστευτα διαιτητικά όργια για να μας κλέψει ο Ολυμπιακός Βόλου την θέση που οδηγεί την Ευρώπη. Άρα νίκη σε κάθε παιχνίδι και βλέπουμε... Αντίπαλος μας ο Λεβαδειακός όπου στην πρόσφατη εκτός έδρας αναμέτρηση είδαμε ότι με τεράστια ευκολία θα μπορούσαμε να είχαμε πάρει την νίκη ή και ακριβώς το αντίθετο μιας και η ομάδα μας είχε δείξει 2 διαφορετικά πρόσωπα. Στο πρώτο ημίχρονο καταιγιστική στο δεύτερο ημίχρονο υπνωτισμένη. Το καλό είναι ότι στο παιχνίδι με την Δόξα Δράμας δεν είδαμε το φαινόμενο του Β ημιχρόνου αλλά αντιθέτως στην επανάληψη ανεβάσαμε απόδοση και δημιουργήσαμε αμέτρητες ευκαιρίες. Με ανάλογη εμφάνιση δεν έχουμε τίποτα να φοβηθούμε. Λογικά 11αδα που κερδίζει δεν αλλάζει με εξαίρεση τον Λαζαρίδη που μετά την άδικη αποβολή του στην Λειβαδιά λογικά θα πάρει την θέση του Ντίκο δίπλα στον Σανκαρέ. Σίγουρα οι συνθήκες που επικρατούν φέτος στον ΑΡΗ μας δεν επέτρεψαν στον κόσμο να δώσει ακόμη πιο μαζική παρουσία στο Καυτατζόγλειο αλλά όσοι βρεθήκαμε εκεί φύγαμε ικανοποιημένοι κάτι που φέτος σχεδόν το είχαμε ξεχάσει. Καιρός λοιπόν αυτή η ομάδα να δείξει την απαραίτητη συνέπεια και να μας υπενθυμίσει πως είναι κάθε Κυριακή για να πηγαίνεις στο γήπεδο και να γουστάρεις όχι μόνο απλά γιατί είσαι στο πλευρό του Θεού αλλά γιατί βλέπεις και μια ομάδα που τιμάει τις φανέλες που φοράει και τον κόσμο που την ακολουθεί! Για να γουστάρουμε μαζί σου Αρειανάρα!

Μόλις για 2η φορά την φετινή αγωνιστική σεζόν μπορούμε να πούμε ότι φύγαμε ικανοποιημένοι από το γήπεδο! Μπορεί να υπήρχε το απίστευτο γκολ των Δραμινών  που καταφέραμε να φάμε, μπορεί να υπήρχαν πάλι οι χαζομάρες στην άμυνα, μπορεί οι παίκτες μας να έχασαν τα άχαστα,  μπορεί ο επόπτης να μας εκνεύρισε με τις αποφάσεις του αλλά όλα αυτά επισκιάστηκαν από την συνολική εικόνα της ομάδος και το εξαιρετικό της παιχνίδι κυρίως στον επιθετικό τομέα όπου κατάφερε να δημιουργήσει πολλές και καλές ευκαιρίες και να πετύχει και 3 γκολ σε μια αναμέτρηση που ήταν παράσταση για έναν ρόλο! Πολύ πιο στρωτό ποδόσφαιρο από τον ΑΡΗ μας όπου με την μπάλα κάτω και έξυπνες μπαλιές απειλούσε διαρκώς την αντίπαλη εστία. Παρά τα 2 γκολ του πολύ καλού Νέρι Καστίγιο που πιστοποίησε την ανοδική του πορεία, MVP και της σημερινής αναμέτρησης ήταν ο Νοε Ακόστα! Πραγματικά ο Ισπανός ήταν εντυπωσιακός και εκτός από το γκολ που κατάφερε να πετύχει, έδωσε ασίστ, κυκλοφόρησε σωστά την μπάλα και ήταν σε κάθε φάση μέσα σε επίθεση και άμυνα δίνοντας πολλές βοήθειες στον απογοητευτικό για ακόμη ένα παιχνίδι Μίσελ. Λίγα πράγματα από την αμυντική 4αδα μας που σε καμία περίπτωση δεν εμπνέει εμπιστοσύνη και όπως σωστά τόνισε ο Μασάδο είναι κάτι πάνω στο οποίο θα πρέπει να δουλέψει όλη η ομάδα ώστε να βελτιωθεί. Σχεδόν ανύπαρκτος και πάλι ο Νέτο που έστω και στο φινάλε πέρασε στον πάγκο. Επέστρεψε ο Τόχα σαν αλλαγή χωρίς όμως να προσφέρει αυτά που θα περίμενε ο προπονητής του όταν τον πέρασε στο παιχνίδι. Αν και ερχόμενος από τον πάγκο έδειχνε ήδη κουρασμένος και δεν μπόρεσε να κάνει αισθητή την παρουσία του.  Καλή πάντως η κίνηση του Μασάδο να περάσει στο τέλος Κατίδη και Τριανταφυλλάκο που δείχνει να προσπαθεί να δημιουργήσει ένα καλό κλίμα στα αποδυτήρια. Βλέποντας αυτές τις εμφανίσεις του Ακόστα αλλά και του Καστίγιο όπου μαζί με τον Παπαστεργιανό ο Πρόμπιερζ τους είχε για διώξιμο νομίζω ότι όλοι θα συμφωνήσουμε ότι από την αρχή της χρονιάς το πρόβλημα ήταν η διαχείριση του υλικού και ότι το πείραμα με τον Πολωνό σε μια κρίσιμη στιγμή για την ομάδα απέτυχε παταγωδώς και ίσως να ήταν το πλέον καθοριστικό λάθος της φετινής σεζόν. Η σημερινή νίκη μας επιτρέπει ως ένα σημείο να χαλαρώσουμε σε ότι έχει να κάνει με δυσοίωνα σενάρια και αν έρθει και το 3ποντο στο επόμενο παιχνίδι τότε ίσως να αρχίσουμε και τους υπολογισμούς για τις θέσεις που οδηγούν στην Ευρώπη. Αυτό που μετράει είναι η ομάδα να συνεχίσει να ανεβάζει την απόδοση της, να καταφέρει να έχει διάρκεια για 90'  και φυσικά να βρεθεί το γιατρικό για τα ανόητα λάθη που γίνονται στην άμυνα και μας έχουν στοιχίσει πολλούς βαθμούς ως τώρα. Ο κόσμος όπως ήταν αναμενόμενο έδωσε το παρών στο Καυτατζόγλειο παρόλα αυτά δεν μπορώ να μην σκέφτομαι υποθετικά πάντα τι θα γινόταν σήμερα σε αυτό το γήπεδο αν ο ΑΡΗΣ είχε την πορεία που περιμέναμε στο ξεκίνημα της χρονιάς και βρισκόταν μέσα σε όλους τους στόχους του στις πρώτες θέσεις της βαθμολογίας. Σίγουρα πάντως δεν το μετανιώσαμε όσοι βρεθήκαμε στο γήπεδο σήμερα. Τέλος με αφορμή την παρουσία του Τάσου Κάκου σε αυτό το παιχνίδι θα ήθελα να μας εξηγήσει ο κ.Βασσάρας ή κάποιος από την ΚΕΔ που τολμάνε να βγάζουν και ανακοινώσεις αγανάκτησης για τις ομάδες που διαμαρτύρονται με ποια λογική αποφάσισε να στείλει σήμερα το πολυβραβευμένο καμάρι της Ελληνικής διαιτησίας σήμερα να παίξει τον ΑΡΗ και όχι σε κάποιο από τα προηγούμενα 3 παιχνίδια της ομάδος που ήταν αντικειμενικά σαφώς σημαντικότερα από αυτό με την καταδικασμένη Δόξα. Γιατί άραγε?

[youtube=

Όσο και αν μας στεναχωρεί η αλήθεια είναι ότι δεν ξέρουμε προς τα ποια κατεύθυνση να κοιτάξουμε. Ασυναίσθητα και επειδή έτσι αρμόζει στον ΑΡΗ που όλοι ξέρουμε κοιτάμε προς τα επάνω και κάνουμε τους υπολογισμούς μας για να δούμε αν υπάρχει η δυνατότητα να καλύψουμε τους 8 βαθμούς διαφορά με την 5η θέση που οδηγεί στα πλέιοφς και εκτός απροόπτου και στην Ευρώπη. Αν όμως δούμε λιγάκι πιο αντικειμενικά το θέμα η ομάδα μας αυτή την δεδομένη στιγμή μπορεί(μιας και όλες οι ομάδες από κάτω μας έχουν λιγότερα παιχνίδια) να είναι και μόλις 2 βαθμούς πιο πάνω από την επικίνδυνη ζώνη. Τι σημαίνει αυτό? Πολύ απλά ότι θα πρέπει να προσέξουμε πρώτα τα "νώτα" μας και μετά αν μας παίρνει να κάνουμε την επίθεση. Και έτσι και αλλιώς ο στόχος είναι ένας και μοναδικός και φυσικά δεν είναι άλλος από την νίκη και τους 3 βαθμούς σε κάθε παιχνίδι ξεχωριστά. Τώρα βέβαια παιχνίδια σαν και αυτό με την Δόξα ή τον Λεβαδειακό την προηγούμενη αγωνιστική έχουν ιδιαίτερη βαθμολογική σημασία μιας και ενδεχόμενο αρνητικό αποτέλεσμα μπορεί να μας χαντακώσει ακόμη πιο πολύ και το άγχος να αρχίσει να μας κυριαρχεί. Ούτε ένας μήνας δεν πέρασε από την προηγούμενη αναμέτρηση μας με την Δόξα όπου παρά το 2-0 είχαμε παρουσιάσει ένα πολύ άσχημο πρόσωπο και ζοριστεί πολύ πιο πολύ από ότι δείχνει το τελικό σκορ. Βέβαια μπορεί να μην είχαμε απειληθεί ουσιαστικά αλλά το σύνολο του Μ.Κατσαβάκη είχε δείξει καλά στοιχεία και σε κάθε αγώνα που δίνει παρουσιάζεται και πιο δυνατή. Δεν θέλω καν να σκέφτομαι ότι σε ένα παιχνίδι που θα διεξαχθεί στο Καυτατζόγλειο μπροστά σε χιλιάδες Αρειανούς υπάρχει η περίπτωση οι Δραμινοί να πάρουν την πρώτη της νίκη και καλό είναι και οι παίκτες μας να το καταλάβουν. Για αγωνιστικά πλάνα, σχηματισμούς κτλ δεν θα ασχοληθώ και πολύ μιας και νομίζω ότι ο Μασάδο δύσκολα να έχει προλάβει να αλλάξει κάτι ουσιαστικό επομένως θα δούμε κάτι ανάλογο με τα τελευταία 3 παιχνίδια. Σε αυτά τα παιχνίδια ο ΑΡΗΣ έχει δείξει κάποια βελτίωση αλλά μόλις για ένα ημίχρονο μιας και στην επανάληψη εμφανιζόταν πάλι το γνωστό φάντασμα του ΑΡΗ που κάνει ομάδες σαν τον Λεβαδειακό να μοιάζουν με Μπαρτσελόνα και παίκτες σαν τον Μήτρογλου με Ροναλντίνιο... Κανείς δεν ξέρει τι φταίει και υπάρχει τόσο μεγάλη διαφορά από ημίχρονο σε ημίχρονο και το μεγάλο ερωτηματικό είναι αν αυτή την φορά ο Μασάδο θα είναι προετοιμασμένος σε περίπτωση που πάει να ξαναγίνει κάτι ανάλογο  ώστε να κάνει τις απαραίτητες κινήσεις για να σώσει την κατάσταση. Μπορεί η πιθανή απουσία του φορμαρισμένου Γιαννώτα να είναι πρόβλημα αλλά η επιστροφή του ανανεωμένου Καστίγιο αλλά και του Φατί που αποτελεί την καλύτερη λύση του φετινού ΑΡΗ στα αμυντικά χαφ θα βοηθήσει πολύ. Δεν υπάρχει η πολυτέλεια να υποτιμήσουμε την Δόξα ούτε και να πετάξουμε βαθμούς. Για αυτό σοβαρότητα και πίστη για την νίκη. Εμείς θα είμαστε εκεί να στηρίξουμε τον ΑΡΗ μας όπως σε κάθε παιχνίδι, ελπίζω και οι παίκτες μας να δώσουν ανάλογο βροντερό παρών...

Με μεγάλο ενδιαφέρον ακούσαμε την συνέντευξη του δ.σύμβουλου της ΠΑΕ Α.Ζαμπέτα στον ARIS FM όπου μίλησε για όλους και για όλα βγάζοντας αγανάκτηση και φέρνοντας στην επιφάνεια διλήμματα όπως Λέσχη ή επενδυτής και άλλα πολλά σημαντικά θέματα. Δυστυχώς για ακόμη μια φορά έλειψε το "μαχητικό πνεύμα" και η διάθεση για περαιτέρω ερωτήσεις πάνω σε πιο συγκεκριμένα πράγματα και όλες οι απαντήσεις ήταν γενικολογίες που θα μπορούσαν να ανήκουν και σε μέλος οποιασδήποτε άλλης διοίκησης και όχι του ΑΡΗ με τα όσα τραγελαφικά έχουμε δει τα τελευταία χρόνια και συνεχίζουμε να βλέπουμε καθημερινά... Έτσι λοιπόν όπως συνηθίζουμε σε ανάλογες συνεντεύξεις που δεν μας καλύπτουν θα θέσουμε εμείς τα ερωτήματα που δεν έθεσαν οι ρεπόρτερ του ΑΡΗ για ακόμη μια φορά:

1. Για το θέμα της διαιτησίας αν και πετάχτηκαν αιχμές για τον τρόπο που αντιδρούσε η προηγούμενη διοίκηση σε τέτοιο βαθμό ότι ήταν και ο βασικός λόγος που βρεθήκαμε στην Β Εθνική τελικά καταλήξαμε ότι το αποτέλεσμα σε σχέση με την σιωπή και το σκυμμένο κεφάλι που χαρακτηρίζει την διοίκηση Αθανασιάδη είναι το ίδιο. Παρόλα αυτά δεν οφείλει η κάθε διοίκηση απέναντι στον κόσμο της ομάδος να φωνάζει δημόσια για τις αδικίες και να απαιτεί την ισονομία με "καθαρές" ενέργειες που πρέπει να τις γνωρίζουμε όλοι? 'Η προτιμάμε την τακτική δεν φωνάζουμε πολύ, λέμε ότι στηρίζουμε τους θεσμούς(όπως το καλοκαίρι με τα στημένα, την υπόθεση Δαλούκα, κτλ) ευελπιστώντας να δείξουν επιείκεια απέναντι μας, κάτι που δεν εκφράζει τον κόσμο του ΑΡΗ και την "επαναστατική" συμπεριφορά που τον χαρακτηρίζει?
2. Για τις δικαστικές αποφάσεις και τις παλαιές υποχρεώσεις, αν δεν κάνω λάθος πολλά μέλη της τωρινής διοίκησης ήταν και στην προηγούμενη... όταν λοιπόν "άλλαξαν" στρατόπεδο και διεκδίκησαν την διοίκηση της ΠΑΕ πριν 3 χρόνια δεν γνώριζαν που "έμπλεκαν" και πόσες εκκρεμότητες από το παρελθόν υπήρχαν? Και εφόσον δεν ήταν έτοιμοι να αναλάβουν την ΠΑΕ με τις υποχρεώσεις της γιατί το έκαναν?
3. Για τον μεταγραφικό σχεδιασμό και το γενικότερο πλάνο της ομάδος, τελικά υπήρχε ή υπάρχει από την διοίκηση κάποιο πλάνο διετίας(τουλάχιστον) ή ανάλογα με τον προπονητή που έρχεται κάθε φορά ολόκληρος ο ποδοσφαιρικός ΑΡΗΣ προσαρμόζει τα πλάνα του? Γιατί άλλο πχ να έχεις έναν καλό προπονητή από τον οποίο περιμένεις να σου χτίσει τον ΑΡΗ του αύριο και άλλο να έχεις έναν τεράστιο προπονητή σαν τον Κούπερ και να κυνηγάς το μεγάλο "μπαμ" της σύγχρονης ιστορίας σου.
4. Για τον επιθετικό και τα άλλα κενά  στην ομάδα όπως αξιόπιστη εναλλακτική λύση σε αριστερό και δεξί μπακ ήταν επιλογές του Τσιώλη? Και πως γίνεται του Λίντς να έχει κολλήσει στην προκαταβολή και στην συνέχεια μετά το ναυάγιο της μεταγραφής να έρχονται στην ομάδα άλλοι 6 παίκτες(Γιάκομπ, Ούμπιντες, Ακόστα, Γιακούποβιτς, Σανκαρέ, Βράνιες)? Τζάμπα ήρθαν?
5. Για τις αποδεσμεύσεις, το πολυάριθμο ρόστερ και τα οικονομικά προβλήματα  που λίγο πολύ όλα συνδέονται μαζί και ίσως να είναι η βασική αιτία της κακής μας πορείας, από την στιγμή που τον Αύγουστο είχαν διαφανεί ξεκάθαρα τα προβλήματα που θα υπήρχαν στο Ελληνικό πρωτάθλημα, στην χρηματοδότηση των ομάδων από NOVA και ΟΠΑΠ αλλά και οι αντικειμενικές δυσκολίες στις αποδεσμεύσεις και στις μεταγραφές νέων παικτών λόγω "ρευστότητας" γιατί δεν προτιμήθηκε ένα πιο ασφαλή  πλάνο που τουλάχιστον θα απέτρεπε τα τεράστια οικονομικά προβλήματα που βιώνει ο σύλλογος σήμερα με τις επιπτώσεις που έχουν αυτά στο αγωνιστικό?
6. Για το "χαρτάκι" και τον καταρτισμό της 11αδας  κ.Ζαμπέτα εσάς σας φαίνονται όλα φυσιολογικά? Δεν σας προβληματίζει ο τρόπος με τον οποίο διαχειρίζονται οι προπονητές το υλικό της ομάδος ακόμη και αν δεν το έχουν δει? Ποιος ενημερώνει τους προπονητές που έρχονται για το υλικό της ομάδος? Πως ξαφνικά ο  Τόχα μέχρι να φύγει ο Πρόμπιερζ ήταν πρώτος σε συμμετοχές στην 11αδα ενώ η κοινή γνώμη αλλά και οι προπονητές που ακολούθησαν είχαν διαφορετική άποψη? Πως ο Πρόμπιερζ από το αεροδρόμιο έδωσε ευκαιρία στο σημαντικό παιχνίδι με τον Ολυμπιακό στον Γιακούποβιτς και στον Βράνιες χωρίς να τους έχει δει καν σε dvd με την φανέλα του ΑΡΗ?
7. Για την ΛΦΑ και τους "επενδυτές" θεωρεί  ότι ο ρόλος και οι ενέργειες(ποιες?!?)της ΛΦΑ αυτά τα 3 χρόνια της διοίκησης Αθανασιάδη "αλλοίωσε" την εικόνα της ΛΦΑ και πλέον η λέξη "επενδυτής" πρέπει να μπει ξανά στην ζωή μας? Και αν αύριο μεθαύριο αποφασίσει το σώμα της ΛΦΑ να δοθεί η ομάδα για μια διετία σε κάποιον επενδυτή που δεν ανήκει στην οικογένεια του ΑΡΗ, αυτός σαν Αρειανός θα ήθελε η ΛΦΑ να έχει απέναντι στον νέο επενδυτή την ίδια στάση που έχει και επί της διοίκησης Αθανασιάδη? Θα αισθανόταν σίγουρος έτσι για το μέλλον της ομάδος ή θα προτιμούσε η ΛΦΑ να έχει πιο ενεργό ρόλο όπως αρκετοί από εμάς πιστεύουμε ότι πρέπει να έχει?
8. Για τις προεκλογικές εξαγγελίες και τις δηλώσεις περί οικονομικών δυνατοτήτων(όπως αυτές του κ.Αντωνιάδη περί διπλού παπλώματος) της παράταξης Αθανασιάδη όπου σχεδόν τίποτα από όλα αυτά δεν ισχύουν έχετε να μας πείτε κάτι?
9. Για τις δηλώσεις του κ.Κόντη περί αδρανοποίησης του που κάποιοι θέλανε και επιστροφής του?
10. Για τις δηλώσεις του Μ.Σηφάκη και τον τρόπο που το χειρίστηκε η διοίκηση το συγκεκριμένο θέμα?
11. Για τις υβριστικές τοποθετήσεις  του S3 κατά των παικτών ένα σχόλιο?

Μερικές ερωτήσεις και απορίες ενός αφελή Αρειανού που για ακόμη μια φορά δεν έμεινε ικανοποιημένος από τον τρόπο που αντιμετωπίζουν τα θέματα της ομάδος οι ρεπόρτερ του ARIS FM...

Διπρόσωπος εμφανίστηκε και σήμερα  ο ΑΡΗΣ μας όπως και στα παιχνίδια με τον Ατρόμητο με το πρώτο ημίχρονο να είναι απόλυτος κυρίαρχος σε αντίθεση με το Β ημίχρονο όπου για σημαντικό χρονικό διάστημα η ομάδα έδειξε σημάδια αποσύνθεσης... Στο μισό γήπεδο παίζαμε για 45' τον Λεβαδειακό όπου έδειχνε ανήμπορος να αντισταθεί στις ορέξεις των παικτών μας. Με πρωταγωνιστή τον Ακόστα (που επιτέλους θυμήθηκαν ότι υπάρχει και αυτός ο παίκτης στο ρόστερ) και άξιους συμπαραστάτες τους Γιαννιώτα και Ούμπιντες  το γκολ ήταν καθαρά θέμα χρόνου. Ένα γκολ που ήρθε χάρη σε μια πολύ ωραία ενέργεια του Γιαννιώτα που αν ήταν λίγο πιο προσεκτικός θα μπορούσε να είχε και πετύχει και δεύτερο τέρμα μόλις 2' μετά το πρώτο αλλά η μπάλα κόντραρε πριν φτάσει στην εστία και βγήκε κόρνερ. Μέχρι την ανάπαυλα όλα κυλούσαν ιδανικά, μονότερμα τους παίζαμε, η άμυνα δεν είχε ανησυχήσει και ο Βελλίδης ήταν σε ρόλο θεατή. Όλα αυτό το ωραίο σκηνικό με την έναρξη του Β ημιχρόνου έλαβε τέλος και η ομάδα μας σαν μην βγήκε ποτέ από τα αποδυτήρια έδωσε το δικαίωμα στην ομάδα του Λεβαδειακού να μοιάζει με Μπαρτσελόνα και αναπόφευκτα ήρθε η ισοφάριση. Μια ισοφάριση που με την ευκολία με την οποία ήρθε σίγουρα άλλαξε τις ισορροπίες του αγώνα και από εκεί που στο Α ημίχρονο οι παίκτες του Λεβαδειακού έμοιαζαν χαμένοι κατάλαβαν ότι με λίγη προσπάθεια παραπάνω μπορούν να πάρουν ακόμη και την νίκη. Αυτό που άλλαξε 100% τις ισορροπίες ήταν η διαιτησία του Κομίνη, ένα ανθρώπινο λάθος που μόνο κατά του ΑΡΗ γίνεται όπως αυτό του να δώσει σε λάθος παίκτη την κίτρινη κάρτα σε μια αστεία φάση από αυτές που βλέπουμε μόνο στα Ελληνικά γήπεδα με τον διαιτητή να ετοιμάζεται να βγάλει την 2η κίτρινη κάρτα, οι παίκτες του Λεβαδειακού να πέφτουν πάνω στον διαιτητή, ο παίκτης που ήταν να αποβληθεί να "κρύβεται" και τελικά να παίρνει άλλος παίκτης την κάρτα για αυτόν... Σαν να μην φτάνει αυτό ο Κομίνης τιμώρησε και με κίτρινη κάρτα τον Λαζαρίδη που διαμαρτυρήθηκε για το αυτονόητο. Και από εκεί που θα έπρεπε η ομάδα μας να παίζει με έναν παίκτη παραπάνω βρέθηκε με έναν παίκτη λιγότερο σε άλλη μια αυστηρή απόφαση του Κομίνη. Τυχαία όλα αυτά? Συμπτώσεις που πάντα εμείς την πληρώνουμε? Μπορεί πριν λίγες ημέρες να βγήκαν οι ανακοινώσεις κατά της διαιτησία αλλά νομίζω ότι θα πρέπει η ΠΑΕ να εντείνει την προσπάθεια, να μην φοβηθεί μην μας χαρακτηρίσουν γραφικούς και να απαιτήσει επιτέλους να μας αντιμετωπίζουν με σεβασμό και όχι κάθε κοράκι να κάνει ότι του κατεβαίνει εις βάρος πάντα του ΑΡΗ μας. Από εκεί και πέρα δεν μπορώ να καταλάβω πολλά πράγματα πως λειτουργούν στον φετινό ΑΡΗ. Ο Ακόστα αν και ήταν ο κορυφαίος του γηπέδου έγινε αλλαγή, όπως και ο Καζναφέρης που πάντα βγαίνει ως αλλαγή ενώ μέσα υπήρχε ένας ανύπαρκτος για ακόμη ένα παιχνίδι Νέτο, ένας μετριότατος Πρίττας και ένας κουρασμένος στην επανάληψη Καπετάνος...  Ο Κατίδης που έκανε εκπληκτική εμφάνιση στον Ατρόμητο έμεινε στον πάγκο και όταν μπήκε χρησιμοποιήθηκε σε άλλη θέση από αυτήν της προηγούμενης αγωνιστικής όπου μας εντυπωσίασε όλους. Μια θέση που αν και έχει χρησιμοποιηθεί ξανά στο παρελθόν προσωπικά δεν είχα δει κάτι το ιδιαίτερο όπως και σήμερα που θα περίμενα πιο πολλά τρεξίματα από αυτόν, να χωθεί περισσότερο στις φάσεις και να κάνει σαφώς πιο αισθητή την παρουσία του. Θεωρώ δικαιολογημένη την αντικατάσταση του και εντελώς απαράδεκτη την συμπεριφορά του. Αφού είδαμε και τον Κατίδη να ξεσπάει έτσι θα πρέπει να το πάρουμε χαμπάρι ότι όλες οι "βεντέτες" είναι μαζεμένες στον ΑΡΗ... Ο ΑΡΗΣ δείχνει τάσεις βελτίωσης στα τελευταία παιχνίδια έστω και για ένα ημίχρονο, παρόλα αυτά στο χρονικό σημείο της σεζόν που βρισκόμαστε δεν υπάρχει η πολυτέλεια της υπομονής και της ανάκαμψης στην συνέχεια. Δυστυχώς όσο αισιόδοξοι και αν θέλουμε να είμαστε τα αποτελέσματα μας πιέζουν να ασχοληθούμε από τώρα με τις καλοκαιρινές μας διακοπές και την επόμενη αγωνιστική χρονιά... Τι άλλο να πούμε? Πάμε για το 14 στα 14? Ε, πάμε...

Με τον Μανουελ Μασάδο για πρώτη φορά στον πάγκο και με αρκετές και σημαντικές απουσίες  η ομάδα μας θα αγωνιστεί σήμερα το απόγευμα κόντρα στον Λεβαδειακό αναζητώντας τους 3 βαθμούς της νίκης. Με τους Καστίγιο και Φατί να μην έχουν δικαίωμα συμμετοχής λόγω της αποβολής τους στα παιχνίδια με τον Ατρόμητο, τον Παπαστεργιανό να είναι νοκ άουτ λόγω τραυματισμού, τον Τόχα να αισθάνεται ενοχλήσεις στο γόνατο κάτι που σύμφωνα με τον ίδιο τον παίκτη ήταν και ο βασικός λόγος της μειωμένης απόδοσης του στα περισσότερα παιχνίδια  που αγωνίστηκε, τον Νάτσο Γκαρσία ανέτοιμο και χωρίς δελτίο(σύμφωνα με τις φήμες), τον Πορτίγια να βρίσκεται μεταξύ τραυματισμού και αναζήτησης νέας ομάδος  και τον Βράνιες να έχει λύσει από την προηγούμενη εβδομάδα το συμβόλαιο του  είναι φανερό ότι υπάρχει ένα τεράστιο πρόβλημα  στα αμυντικά χαφ όπου εκτός του Πρίττα δεν υπάρχει κάποιος άλλος παίκτης να αγωνιστεί στην συγκεκριμένη θέση. Είναι σίγουρο ότι θα δούμε κάποιες αλχημείες που μπορεί να περιλαμβάνουν από Κατίδη, Καπετάνο μέχρι και Νέτο αλλά σίγουρα ένα δίδυμο που δεν έχει αγωνιστεί ποτέ μαζί θα είναι σημαντικό πρόβλημα. Μάλιστα με τον Μασάδο να δηλώνει εντυπωσιασμένος από την παρουσία του Κατίδη δεν ξέρω αν θα ρισκάρει να τον τραβήξει προς τα πίσω και να μην τον διατηρήσει στην ίδια θέση που αγωνίστηκε με τον Ατρόμητο. Και φυσικά εκτός από τα αμυντικά χαφ υπάρχει και το γνωστό πρόβλημα στην επίθεση ιδίως από την στιγμή που και ο Μασάδο κρατήσει εκτός αποστολής τον Σολτάνι μετά τα όσα έγιναν την προηγούμενη εβδομάδα. Δεν ξέρω αν είναι η κατάλληλη στιγμή για να θυμηθούν όλοι όσοι αποτελούν το τεχνικό τιμ και οι συμβουλάτορες τους ότι υπάρχει στο ρόστερ και ένας παίκτης που ονομάζεται Ακόστα που σε όσα παιχνίδια αγωνίστηκε είχε σχετικά καλή παρουσία... Το  πόσο σημαντικό είναι το παιχνίδι και οι 3 βαθμοί ή όλα έχουν σχεδόν κριθεί στο 0-0 της Κυριακής είναι πολύ δύσκολο να πούμε μιας και το περσινό 5 στα 5 του Τσιώλη απέδειξε ότι καλό είναι να μην βιαζόμαστε να κάνουμε από τώρα πλάνα για την επόμενη χρονιά και ότι αξίζει να πιστέψουμε και να διεκδικήσουμε κάθε μαθηματική πιθανότητα. Στα τελευταία 2 παιχνίδια με τον Ατρόμητο η ομάδα έδειξε εντελώς διαφορετικό πρόσωπο, κάτι όμως που δεν συνοδεύτηκε από νίκη για πολλούς και διάφορους λόγους. Σήμερα λοιπόν παρά της αντιξοότητες του αγώνα είναι ώρα και για καλή εμφάνιση αλλά και για νίκη!

ΥΓ1. Διαβάζοντας την αλήθεια του Κόκε θυμάμαι τις ημέρες της αποχώρησης του μεγάλου αρχηγού και πως τα παπαγαλάκια μιλούσαν για μια μεταγραφή που θα φέρει κέρδος πάνω από 1εκ.ευρώ στην ομάδα και τις αμφιβολίες που είχαμε όλοι εκφράσει γύρω από την συμφωνία αυτήν... Δεν είμαστε ούτε πρόεδροι, ούτε μάνατζερ ούτε λογιστές αλλά ούτε και τόσο χαζοί ώστε να μην καταλαβαίνουμε ποια η διαφορά να κερδίζεις χρήματα από μια υποχρέωση που γλιτώνεις από το να κερδίζεις χρήματα αξιοποιώντας ένα περιουσιακό σου στοιχείο. Όπως όλα δείχνουν μετά την εκδίκαση της υπόθεσης Βιτόλο/Σανταντέρ  σειρά έχει αυτή του Σέρχιο Κόκε.

ΥΓ2. Καλά εκεί στην ΠΑΕ όλοι "δηλωμένοι" δημοσιογράφοι είναι? Ένας μη δημοσιογράφος δεν μπορεί να μπει να ενημερώσει την σελίδα της ΠΑΕ να διαβάσουμε έστω την αποστολή για τον αγώνα?