Σε ένα παιχνίδι όπου οι 3 βαθμοί ήταν κάτι παραπάνω από απαραίτητοι η ομάδα μας έκανε το καθήκον της και πήρε μια νίκη απέναντι σε έναν αντίπαλο που αν και δεν κλείστηκε πίσω λόγω του γρήγορου γκολ δεν κατάφερε να δημιουργήσει ούτε μια ευκαιρία. Μπορεί σε όλους μας να έχει μείνει μια πικρή γεύση από την κακή αγωνιστική εικόνα που παρουσιάσαμε και σήμερα αλλά με πιο καθαρό μυαλό νομίζω ότι πρέπει να είμαστε πολύ ικανοποιημένοι μιας και η ομάδα το τελευταίο χρονικό διάστημα μοιάζει σαν καράβι σε τρικυμία. Μιχαλήτσος και Σεμερτζίδης έδειξαν κατευθείαν την διάθεση να διορθώσουν κάποια από τα κακώς κείμενα της ομάδος και νομίζω ότι δικαιώθηκαν στο απόλυτο. Για τον Νέρι Καστίγιο ότι και να πούμε είναι λίγο. Μπορεί το παλικάρι να ξεχειλίζει από ποδοσφαιρικό ταλέντο αλλά μέσα στο μυαλό του επικρατεί μια ασταμάτητη σύγχυση . Αυτός είναι ο λόγος που έχει καταλήξει στον ΑΡΗ μας και όχι στην Μάντσεστερ Σίτι και με αυτά τα κουσούρια του θα πρέπει να τον δεχθούμε με την ελπίδα να κερδίσουμε όσα περισσότερα μπορούμε από τον συγκεκριμένο παίκτη όπως έγινε σήμερα. Ελάχιστες φάσεις, μόλις ένα γκολ που όμως ήταν αρκετό για να μας χαρίσει την νίκη. Η άλλη σημαντική αλλαγή ήταν η επιστροφή του Παπαστεργιανού που για πρώτη φορά αγωνίστηκε στην φυσική του θέση ως αμυντικό χαφ αντικαθιστώντας τον πολυσυζητημένο Κάρλος Τόχα. Δεν θα πω ότι ο Παπαστεργιανός έβγαλε μάτια και έλυσε το πρόβλημα που υπήρχε στην συγκεκριμένη θέση αλλά η διαφορά σε σχέση με το ανούσιο παιχνίδι του Τόχα που σε ρυθμούς προπόνησης γυρίζει την μπάλα δεξιά αριστερά και πίσω και δεν τολμάει ποτέ κάποια πάσα προς τα μπροστά ήταν μεγάλη. Αρκετές ευκαιρίες πήρε ο συγκεκριμένος ποδοσφαιριστής, αρκετά είδαμε από αυτά που μπορεί να προσφέρει, ώρα να δοκιμάσουμε και κάτι διαφορετικό(κ.Τσιώλη και κ.Πρόμπιερζ...). Τα υπόλοιπα πρόσωπα ήταν ίδια με τα προβλήματα να παραμένουν ακριβώς ίδια. Προσπάθεια χωρίς ουσία ο Τσέζαρεκ όπως και ο Σολτάνι, πολλά λάθη από Μίσελ και Ντίκο, έλλειψη ψυχραιμίας από Λαζαρίδη, χωρίς εμπνεύσεις Νέτο και Ούμπιντες, με σκαμπανεβάσματα ο Φατί και απλός θεατής ο Βελλίδης που δεν ίδρωσε καν την φανέλα του. Για τον Κώστα Καζναφέρη έχουμε μιλήσει αρκετές φορές τονίζοντας ότι το παλικάρι έχει περιορισμένες δυνατότητες και ίσως να μην αξίζει να βρίσκεται στον ΑΡΗ που οραματιζόμαστε(και όχι στον φετινό ΑΡΗ) αλλά με εμφανίσεις σαν τις σημερινές νομίζω βάζει τα γυαλιά τόσο σε όλους όσους τον έχουν επικρίνει(σαν και εμάς) κατά το παρελθόν αλλά και στους συμπαίκτες του αποδεικνύοντας ότι με λίγο πάθος και διάθεση παραπάνω μπορείς να πετύχεις πολλά. Θυμίζει κάτι από Βαγκέλι όπου πέρσι ξεκίνησε με το ένα πόδι εκτός ομάδος και κατέληξε να είναι ένας από τους πολυτιμότερους παίκτες της περσινής σεζόν και φέτος να κερδίζει το καλύτερο συμβόλαιο της καριέρας του. Μακάρι να συνεχίσει έτσι το παλικάρι και να παρασύρει και τους συμπαίκτες του με την αγωνιστικότητα που δείχνει. Εντυπωσιακός ήταν και ο Γιάννης Γιαννώτας που με το που μπήκε έδειξε σε όλους όσους παρακολουθούσαν το παιχνίδι τι ακριβώς λείπει στο παιχνίδι του ΑΡΗ μεσοεπιθετικά. Εκρηκτικότητα, δύναμη, ταχύτητα και τσαμπουκάς ήταν τα στοιχεία που έδειξε ο Γιαννώτας με το που πέρασε στο παιχνίδι και κατάφερε να μας "ζεστάνει" λιγάκι. Μακάρι να του δοθούν και άλλες ευκαιρίες του παιδιού και να μην θυσιαστεί για κανέναν άλλο παίκτη με τάσεις βεντετισμού... Αποθέωση για τον Πρίττα που μπήκε ύστερα από πολύ καιρό ως αλλαγή λίγο πριν το τέλος. Αυτός ήταν ο ΑΡΗΣ που είδαμε σήμερα και τίποτα παραπάνω. Ας μην είμαστε όμως υπερβολικοί μιας και το χάλι που παρακολουθούμε από την αρχή της χρονιάς δεν γίνεται να διορθωθεί έτσι απλά. Βέβαια λογικό μου μοιάζει όλη αυτή η κατάσταση να διώχνει τον κόσμο από το γήπεδο και να μην θέλει να υποστεί αυτό που παρακολουθήσαμε με την Δράμα, με την Κέρκυρα ή με τα Γιάννενα για αυτό πέρα από τους βαθμούς της νίκης καλό είναι να αρχίζουμε σιγά σιγά να βλέπουμε και λίγη μπάλα... Το σημερινό ήταν ένα θετικό βηματάκι αλλά όλα θα φανούν στην συνέχεια. Ας περιμένουμε να δούμε τι σόι προπονητή θα μας φέρουν πάλι ελπίζοντας να μην δούμε ξαφνικά παίκτες από το πουθενά να γίνονται βασικοί και αναντικατάστατοι, ας περιμένουμε να δούμε αν θα επιστρέψει ο Κόκε ή αν θα ενισχυθούμε με κάποιον παίκτη πρώτης γραμμής και βλέπουμε. Οι ισορροπίες στο πρωτάθλημα της σουπερλίγκας είναι πολύ λεπτές και πολύ εύκολα με ένα μικρό νικηφόρο σερί μπορεί να βρεθείς ψηλά όπως και το ανάποδο. Πάντως ο Ιανουάριος είναι ο πιο καθοριστικός μήνας για εμάς και με την ολοκλήρωση του θα μπορέσουμε να μιλήσο
υμε με σιγουριά για το προς τα που θα πρέπει να κοιτάμε... προς τα πάνω? ή προς τα κάτω?
Μπορεί πολλούς να μην τους αρέσουν αυτές οι κουβέντες αλλά η αλήθεια είναι οτι ο ΑΡΗΣ την Κυριακή το μεσημέρι στο Κλ.Βικελίδης δίνει ένα παιχνίδι ζωής και θανάτου κόντρα στα Γιάννενα, αν δεν κερδίσουμε "βουλιάζουμε"... 5 ομάδες έχουμε από κάτω μας, όλες έχουν λιγότερα παιχνίδια από εμάς και μόλις την τελευταία Δράμα έχουμε καταφέρει να κερδίσουμε σε αντίθεση με τον Αστέρα Τρίπολης και την Κέρκυρα που ηττηθήκαμε ενώ με τον Λεβαδειακό δεν έχουμε αγωνιστεί ακόμη. Αν λοιπόν αυτό το παιχνίδι με τα Γιάννενα δεν είναι καθοριστικό τότε δεν μπορώ να καταλάβω ποιο άλλο μπορεί να είναι. Ας κερδίσουμε λοιπόν σήμερα, ας πάρουμε τους 3 πόντους να δούμε λίγο την ομάδα πιο ψηλά και με μια υποτυπώδης διαφορά από την επικίνδυνη ζώνη και μετά θα σταματήσουμε να κάνουμε εφιαλτικά σενάρια με το μυαλό μας. Το σίγουρο είναι ότι 2 φορές στο παρελθόν ο εφησυχασμός και το ΑΡΗΣ ΕΙΣΑΙ κτλ κτλ δεν μας βγήκε σε καλό επομένως το να είμαστε σε εγρήγορση και να απαιτούμε από τους υπεύθυνους να βγάλουν την ομάδα από την δύσκολη θέση δεν είναι κακό. Μετά το διαζύγιο με τον Πρόμπιερζ, οι Σεμερτζίδης και Μιχαλήτσος θα αναλάβουν προσωρινά το δύσκολο έργο της "ανάστασης" της ομάδος με την αρχή να γίνεται σε λίγες ώρες, χωρίς ουσιαστικά να υπάρχει χρόνος για κάτι παραπάνω πέρα από ενέσεις ψυχολογίας και ίσως κάποιες επιλογές στο αρχικό σχήμα ικανές να κάνουν την διαφορά. Επιλογές που σίγουρα κρύβουν ρίσκο γιατί όταν παροπλισμένους παίκτες ή "ενδεκαδάτους" τους ξεβολεύεις τότε οι ισορροπίες αλλάζουν και δεν ξέρεις πως μπορεί να εξελιχθεί αυτή η κατάσταση. Το σίγουρο είναι ότι κάτι πρέπει να αλλάξει είτε αρέσει σε κάποιους είτε δεν αρέσει γιατί πολύ απλά το αποτέλεσμα που βγαίνει μέσα στο γήπεδο είναι απογοητευτικό. Ας ελπίσουμε το τεχνικό δίδυμο παρά τον τίτλο του προσωρινού να κάνει το μικρό θαύμα του και να έχει να παρουσιάσει κάτι καλύτερο από το έκτρωμα της Κέρκυρας στον διάδοχο του Πρόμπιερζ. Ένας διάδοχος που σύμφωνα με τα δημοσιεύματα αναμένεται να είναι Ισπανός και εισήγηση του Γ.Κόντη που επαναδραστηριοποιείται(!!!!!!) για να σώσει την ομάδα με τις ικανότητες του. Πολλά γέλια προκαλούν όλα αυτά που διαβάζουμε με τον άνθρωπο που μεταπηδάει από διοίκηση σε διοίκηση εδώ και αρκετά χρόνια και φέρεται να είναι αυτός που κινεί τα νήματα στον σύλλογο μας να παρουσιάζεται ως "αδρανής και αμέτοχος στον αγωνιστικό σχεδιασμό" που ξαφνικά επανέρχεται για να σώσει τον ΑΡΗ μας. Μεγάλος Αρειανός ο κ.Κόντης το άξιζε το χειροκρότημα του στην Λέσχη... Φανταστείτε λοιπόν ότι αυτός ο άνθρωπος που τόσο έχει διχάσει τον κόσμο του ΑΡΗ και τόσα έχουν ακουστεί γύρω από το όνομα του ακόμη και "αδρανής" έπρεπε να βρίσκεται σε αυτήν την εκλεγμένη από το λαό διοίκηση της ΠΑΕ ΑΡΗΣ, μιλάμε για τεράστια προσωπικότητα. Τέλος πάντων, επειδή εμείς εδώ το έχουμε αποδείξει επανειλημμένα ότι δεν κολλάμε στα πρόσωπα και το μόνο που μας ενδιαφέρει είναι το καλό του ΑΡΗ ευχόμαστε ολόψυχα επιτέλους να δημιουργηθεί ένα ρεαλιστικό αγωνιστικό πλάνο, να εφαρμοσθεί χωρίς παρεκτροπές και να δούμε τον ΑΡΗ που αξίζουμε όλοι εμείς στην κερκίδα και όλοι όσοι έχουν "εκδιωχθεί" από την κερκίδα και έχουν καταλήξει στον οφθαλμίατρο ή στον ψυχίατρο... ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ ΠΑΙΞΕ ΤΗΝ ΜΠΑΛΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΣΟΥ ΓΙΑΤΙ... χανόμαστε...
ΥΓ. μην ξεχάσουμε το κόκκινο χαλί για την επιστροφή του μεγάλου αρχηγού, στον φετινό ΑΡΗ με τα χάλια που έχουμε ακόμη και τον Κόκε της τελευταίας 2ετίας τον χρειαζόμαστε σαν οξυγόνο για να ζήσουμε...
Η αρχή έγινε με τις δηλώσεις του Πολωνού κατά την διάρκεια των εορτών όπου εξέφρασε την δυσαρέσκεια του για την οικονομική κατάσταση της ομάδος κάτι που ενόχλησε όχι μόνο τους διοικούντες αλλά σχεδόν και την πλειοψηφία του κόσμου της ομάδος μιας και με αυτόν τον τρόπο ο Πρόμπιερζ έδειξε να μην εκτιμά την ευκαιρία που του δίνεται και να ετοιμάζει το άλλοθι του. Ένα άλλοθι που το χρειαζόταν μιας και το έργο που παρουσίασε στην ομάδα μας δύσκολα μπορεί κάποιος να το παρακολουθήσει χωρίς να του πονέσουν τα μάτια.Βέβαια εδώ κάποιος μπορεί να πει ότι ο Πρόμπιερζ πέτυχε και 3 νίκες αλλά αν εξαιρέσουμε το "πυροτέχνημα" με τον Παναθηναϊκό στα υπόλοιπα παιχνίδια ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα δεν βλεπόμασταν. Αν λοιπόν κάτι θα μας μείνει από τον Πρόμπιερζ είναι το "χαρτάκι" που φάνηκε να παίρνει από την πρώτη στιγμή που πάτησε το πόδι του στην ομάδα. Με αρκετές περίεργες επιλογές όπως ο αναίτιος παραγκωνισμός των Πρίττα, Ακόστα και Παπαστεργιανού, η ευκαιρία από το πουθενά στον Βράνιες, η εμμονή στον Τόχα και η ανεπανάληπτη χρησιμοποίηση του Γιακούποβιτς στην θέση του καλύτερου ως τώρα παίκτη της ομάδος Μάρκου Βελλίδη. Κερασάκι στην τούρτα η χρησιμοποίηση του Σανκαρέ ως σέντερ φορ όπου ουσιαστικά μας πούλησε τρέλα προκαλώντας την διοίκηση να τον στείλει σπίτι του. Τεράστια έκπληξη ένας ανερχόμενος προπονητής από την Πολωνία με το βιογραφικό του Πρόμπιερζ να μην πετύχει στον προβληματικό από το καλοκαίρι ΑΡΗ. Ποιος να το περίμενε άραγε? Σίγουρα όχι τα μέλη της διοίκησης εκτός βέβαια και αν αυτή η εξέλιξη ήταν ακριβώς ο λόγος της επιλογής του Πολωνού προπονητή. Μια γλάστρα που απλά θα έμπαινε μπροστά για να καλύψει όλα τα τραγελαφικά που γίνονται από πίσω, όπως ακριβώς έγινε και με τον Τσιώλη. Ποιος θα είναι ο επόμενος άραγε? Άλλος ένας εντολοδόχος? Ή κάποιος που θα κάτσει μαζί με την διοίκηση να κάνει ένα ρεαλιστικό πλάνο που δεν θα αποσκοπεί απλά στις αγοροπωλησίες ξένων παικτών για να πλουτίζουν οι μάνατζερ και οι παρατρεχάμενοι τους? Θα στηριχθεί επιτέλους κάποιος από την οικογένεια του ΑΡΗ ή θα δούμε τον κάθε "ξένο" όπως ήταν ο Τσιώλης και ο Πρόμπιερζ να καταστρέφει την ομάδα και να του δίνεται πίστωση χρόνου χωρίς να παρουσιάζει έργο μόνο και μόνο επειδή είναι αρεστός σε συγκεκριμένα πρόσωπα και δεν λέει όχι σε "λαυράκια" που ανακαλύπτουν οι "συνεργάτες" της διοίκησης. Σταματήστε να παίζεται με την νοημοσύνη μας, φέρτε έναν άνθρωπο εμπιστοσύνης, στηρίξτε τον με όλες σας τις δυνάμεις, σώστε την ομάδα από την καταστροφή και βάλτε γερές βάσεις για την επόμενη χρονιά. Αν δεν μπορείτε πείτε το, να γίνει μια έκτακτη συνέλευση στην Λέσχη και να βρούμε μια λύση για τον ΑΡΗ μας...
ΥΓ. Το ένα λάθος μετά το άλλο, αυτό είναι το έργο της διοίκησης που έτρεξε να προλάβει και την ιστορία με το ΑΦΜ... Τελικά πάντως αυτό που δεν έχω καταλάβει ακόμη είναι τι σόι μεγαλομέτοχος είναι η Λ.Φ.Α. Εδώ κυκλοφορεί στην πιάτσα ότι ψάχνουμε για ΑΦΜ και ο μεγαλομέτοχος δεν βγάζει άχνα. Έτσι ανήκει ο ΑΡΗΣ στον λαό του?!?!?
Κουρασμένοι από τα πρωτοχρονιάτικα κάλαντα παρουσιάστηκαν οι παίκτες του ΑΡΗ μας και δίκαια γνωρίσαμε την ήττα σε ένα παιχνίδι όπου η νίκη ήταν μονόδρομος. Μόνο κάπως έτσι μπορεί να εξηγηθεί η σημερινή εμφάνιση όπου ενώ κάποιος θα περίμενε σύμφωνα με την κοινή λογική παιχνίδι με παιχνίδι να παρουσιαζόμαστε ελαφρώς βελτιωμένοι παρακολουθούμε μια προσπάθεια των παικτών μας να θέσουν νέα στάνταρ στο πόσο άσχημη απόδοση μπορούν να πιάσουν. Όσο και αν τρίβαμε τα ματάκια μας τίποτα δεν άλλαζε, η Κέρκυρα ήταν στο γήπεδο και όχι η Μπαρτσελόνα που συχνά πυκνά έκανε την άμυνα μας να μοιάζει με ξέφραγο αμπέλι. Όταν παρακολουθείς έναν παίκτη σαν τον Αγρίτη να σε κάνει για 90' γιο γιο και έναν Μάρτιν που είχε να αγωνιστεί σε επίσημο παιχνίδι αρκετούς μήνες να σκοράρει τότε δεν σου φταίει κανείς άλλος πέρα από τον κακό σου εαυτό. Απογοητευμένος ο Πρόμπιερζ που ακόμη δεν έχει καταλάβει ποιο είναι το πρόβλημα. Και πως να καταλάβει το πρόβλημα όταν δεν καταλαβαίνει ότι η ομάδα στην οποία είναι προπονητής επιβάλλεται να διεκδικήσει την νίκη σε ένα παιχνίδι με αντίπαλο την Κέρκυρα πρεσάροντας σε όλο το γήπεδο και όχι να περιμένει πίσω από το κέντρο για να κλείσει χώρους και να χαλάσει το επιθετικό πλάνο του αντιπάλου. Δεν μπορεί να καταλάβει τι συμβαίνει με τους παίκτες του αλλά μήπως οι παίκτες του μπορούν να καταλάβουν τι συμβαίνει με αυτόν και τις περίεργες επιλογές του? Θυσίασε τον Καζναφέρη που ίσως ήταν ο πιο δραστήριος παίκτης μέσα στο γήπεδο όταν μέσα υπήρχαν τουλάχιστον 3-4 περιπατητές που ούτε την φανέλα δεν ίδρωσαν. Εμπιστεύτηκε το δίδυμο Τόχα και Φατί για άλλο ένα παιχνίδι και για ακόμη μια φορά του απέδειξε ότι αυτό το δίδυμο ΔΕΝ ΠΡΟΧΩΡΑΕΙ! Άλλο ένα γκολ από την αδράνεια του Μίσελ που έχουμε βαρεθεί να τον βλέπουμε να παρακολουθεί την μπάλα να μπαίνει στα δίχτυα σε θέση καλύτερη και από τα επίσημα του γηπέδου. Εμπιστεύτηκε τον Ντίκο σε μια τόσο κακή ημέρα όταν έκανε το ένα λάθος μετά το άλλο επειδή ο Σανκαρέ ήταν ανέτοιμος και τελικά είδαμε τον Σανκαρέ σέντερ φορ. Προφανώς αυτοί που έφεραν τον Πολωνό στον ΑΡΗ και "εξυμνούσαν" την τρέλα που μας πούλησε στα παιχνίδια με την Γιαγκελόνια σαν ατού του Πρόμπιερζ μάλλον κινήσεις σαν και αυτή με τον Σανκαρέ πρέπει να είχαν στο μυαλό τους. Αλλά ξέχασα, δεν είχε άλλο επιθετικό στην διάθεση του... παρόλο που αυτή η διοίκηση έχει άριστη συνεργασία με τους προπονητές και ότι ζητάνε το έχουν αλλά είμαστε τόσο άτυχοι που όλοι οι προπονητές που έρχονται στον ΑΡΗ προτιμούν μέσους και αμυντικούς για την θέση του σέντερ φορ... Βάλε τον Τόχα ρε Πρόμπιερζ να παίξει επίθεση αφού είναι τόσο παικταράς που σε ικανοποιεί με την απόδοση του και δεν θέλεις να τον αλλάξεις με τίποτα... Με όλα αυτά λοιπόν ο ΑΡΗΣ μας βρίσκεται στην 11η θέση με μόλις 14 βαθμούς και με όλες τις ομάδες παρακάτω να έχουν τουλάχιστον 1 παιχνίδι λιγότερο από εμάς. Νομίζω η αναπροσαρμογή στόχων είναι επιβεβλημένη και όσο πιο γρήγορα συγκεντρωθούμε και καταφέρουμε να μαζέψουμε κάποια πονταλάκια ώστε να ξεφύγουμε από την επικίνδυνη ζώνη και χαλαρώσουμε τόσο το καλύτερο. Μόνο έτσι θα μπορέσουμε να σκεφτούμε με ηρεμία το τι έφταιξε και το τι πρέπει να γίνει ενόψει της νέας χρονιάς. Δυστυχώς εκεί μας καταντήσανε, στις αρχές τους 2012 να σκεφτόμαστε την επόμενη αγωνιστική σεζόν. Υπάρχει βέβαια και το κύπελλο αλλά με τέτοιες εμφανίσεις δεν πας ούτε βήμα παραπέρα... Η απογοήτευση είναι τεράστια και όσοι βρεθήκαμε σήμερα στο κυλικείο του Παλέ το νιώσαμε και με το παραπάνω μιας και μετά το 1-0 της Κέρκυρας επικράτησε η απόλυτη σιωπή και δεν υπήρχε διάθεση ούτε για γκρίνια. Συγχαρητήρια στα παιδιά που ταξίδεψαν στην Κέρκυρα που ήταν η μοναδική όμορφη εικόνα που είδαμε από το σημερινό παιχνίδι που όπως αυτά που προηγήθηκαν με Πανιώνιο και Αστέρα Τρίπολης θα πρέπει να τα διαγράψουμε από το μυαλό μας το συντομότερο...
Για αρχή να ευχηθούμε και εμείς με την σειρά μας Χρόνια Πολλά και Καλή Χρονιά σε όλα τα Αρειανά(και όχι μόνο) και φυσικά νίκες και επιτυχίες που δεν μπορέσαμε να χαρούμε το 2011. Όπως πολλοί από εσάς έτσι και εμείς αφήσαμε στην άκρη τα αθλητικά δρώμενα(και τα πληκτρολόγια μαζί) και ξεκουράσαμε σώμα και πνεύμα. Τα γεγονότα που "χάσαμε" μας επανέφεραν στην σκληρή πραγματικότητα του ΑΡΗ μας που θέλει παίκτες και προπονητές απλήρωτους, ποδοσφαιριστές με το ένα πόδι εκτός ομάδος χωρίς να τους έχει δοθεί ούτε καν μια ευκαιρία και άλλους που τους δόθηκαν αμέτρητες και τώρα που καταλάβαμε ότι δεν μας κάνουν δεν υπάρχουν τα χρήματα για να "απαλλαχθούμε" από αυτούς. Και μέσα σε όλα αυτά ο πιο καθοριστικός μήνας για την αγαπημένη μας ομάδα μιας και στα παιχνίδια που θα ακολουθήσουν για πρωτάθλημα και κύπελλο θα ξεκαθαρίσουν οι στόχοι μας και οι πιθανότητες μας για κάτι καλό ή οριστικοποίηση άλλης μιας αποτυχημένης χρονιάς. Φυσικά σε αυτά τα παιχνίδια "μεγάλοι" αντίπαλοι δεν υπάρχουν αλλά το δικαίωμα για να "ξεχωρίζουμε" τους αντιπάλους μας σε μικρούς και μεγάλους το έχουμε χάσει εδώ και αρκετό καιρό. Μετά λοιπόν την προβληματική εμφάνιση που οδήγησε στην νίκη με την Δράμα έχουμε να αντιμετωπίσουμε την δεύτερη χειρότερη ομάδα του πρωταθλήματος όπου και εδώ η νίκη είναι μονόδρομος. Αν και η Κέρκυρα ως τώρα δεν έχει να παρουσιάσει τίποτα το θετικό το παιχνίδι αυτό θα είναι πολύ πιο δύσκολο από αυτό με την Δόξα Δράμας που λίγο η νοοτροπία των μικρών ομάδων που αγωνίζονται εκτός έδρας, λίγο η συγκυρία με την γρήγορη αποβολή παίκτη των Δραμινών έκανε την αναμέτρηση εύκολη κάτι ανάλογο που δύσκολα να επαναληφθεί αν δείξουμε το ίδιο κακό πρόσωπο για τον απλό λόγο ότι η Κέρκυρα μέσα στην έδρα της θα παλέψει για την νίκη. Και για τους αντιπάλους μας τα περιθώρια έχουν στενέψει και σίγουρα περιμένουν αυτό το παιχνίδι ως μια ευκαιρία για να μαζέψουν βαθμούς. Ήδη έχει ενισχυθεί η Κέρκυρα και όπως αναμένεται θα ενισχυθεί και άλλο χάρη στις πολλές και καλές διπλωματικές σχέσεις που διατηρεί εδώ και χρόνια με αρκετές ομάδες άρα ίσως είναι καλό που την πετυχαίνουμε τώρα πριν δηλαδή καταφέρει και δυναμώσει και άλλο. Αυτό φυσικά δεν θα έπρεπε να ενδιαφέρει τον Πρόμπιερζ και τους παίκτες του μιας και ο στόχος θα πρέπει να είναι να επιβάλλουμε από την αρχή τον δικό μας ρυθμό και να μην αφήσουμε στην ομάδα της Κέρκυρας να ελπίζει σε νίκη. Πάντα τα παιχνίδια που ακολουθούν τις γιορτές κρύβουν εκπλήξεις αλλά αυτό συνήθως ισχύει για φορμαρισμένες ομάδες και όχι για ομάδες σαν την δική μας που ακόμη ψάχνει την αγωνιστική της ταυτότητα. Ίσως για πρώτη φόρα στην σεζόν το πολυάριθμο ροστερ να λειτουργήσει θετικά και όσοι αγωνιστούν να θέλουν να δείξουν το κάτι παραπάνω μιας και βρισκόμαστε και επίσημα σε μεταγραφική περίοδο και στον ΑΡΗ των τελευταίων χρόνων δεν υπάρχει τίποτα το δεδομένο(εκτός του Τόχα στο βασικό σχήμα και του Κόκε παλαιότερα) και παίκτες που ξεκινάνε βασικοί ξαφνικά μπορεί να αποτελέσουν και οριστικό παρελθόν από τον σύλλογο. Πάντως οι επόμενες ημέρες νομίζω ότι θα είναι καθοριστικές και για το μέλλον του Πρόμπιερζ αφού οι δικές του εισηγήσεις θα διαμορφώσουν το νέο πρόσωπο της ομάδος και όπως φαντάζει λογικό όλοι μας θα περιμένουμε να δούμε κάτι καλύτερο από ότι έχουμε δει ως τώρα. Τι καλύτερο λοιπόν από μια εκτός έδρας νίκη για να μας πάει καλά ολόκληρη η χρονιά!
Την 2η συνεχόμενη νίκη σε επίσημο παιχνίδι πέτυχε για πρώτη φορά φέτος η ομάδα μας κερδίζοντας τους 3 βαθμούς σε έναν αγώνα όπου περιθώρια για απώλειες δεν υπήρχαν. 2 νίκες λοιπόν κόντρα στις 2 πιο αδύναμες ομάδες που έχουμε αντιμετωπίσει στην φετινή αγωνιστική χρονιά. Το κάναμε το χρέος μας, πήραμε την πρόκριση στο κύπελλο, πήραμε τους 3 βαθμούς με την Δόξα αλλά ως εκεί... Πέρα λοιπόν από την ουσία που είναι η νίκη νομίζω θα συμφωνήσετε ότι δεν είδαμε τίποτα παραπάνω. Ούτε ίχνος αλλαγής, ούτε ίχνος βελτίωσης, ούτε ίχνος μιας προσπάθειας παραπάνω, ούτε ίχνος αλλαγής φιλοσοφίας, ούτε ίχνος διάθεσης να διορθωθούν τα κακώς κείμενα που έχουν μετατρέψει μέσα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα τον ελκυστικό ποδοσφαιρικό ΑΡΗ που χαιρόσουν να τον βλέπει να πρέπει να βάλεις κολλύριο στα μάτι για να τον παρακολουθήσεις. Το να κάνουμε τις υποθέσεις μας για το πως θα μπορούσε να εξελιχθεί το παιχνίδι αν η Δόξα δεν έμενε από νωρίς με 10 παίκτες είναι περιττό μιας και με δεδομένο το αριθμητικό πλεονέκτημα αυτό που παρακολουθήσαμε στην συνέχεια ήταν ακόμη πιο λυπηρό από αυτό που είχε προηγηθεί. Ευτυχώς λίγο πριν το τέλος ήρθε το γκολ του Καπετάνου που μας έβγαλε από την δύσκολη θέση των τελευταίων λεπτών όπου πολύ πιθανό να βιώναμε στιγμές Εργοτέλη, ΟΦΗ ή Πανθρακικού γεμάτο άγχος και αγωνία μέχρι να ακουστεί το τελικό σφύριγμα της λήξης. Για ακόμη μια φορά νομίζω ότι δεν υπάρχει λόγος να αναλύσουμε ξεχωριστά την απόδοση κάθε παίκτη μιας και η συνολική εικόνα ήταν αποκαρδιωτική αλλά αν θα διάλεγα έναν παίκτη σαν "δείγμα γραφής" του σημερινού ΑΡΗ αυτός θα ήταν ο Κάρλος Τόχα. Για άλλο ένα παιχνίδι βασικός και αναντικατάστατος χωρίς ουσιαστικό ρόλο στον χώρο του κέντρου, να γυρνάει την μπάλα διαρκώς προς τα πίσω, να κάνει 10 βήματα πίσω κάθε φορά που σκέφτεται να κάνει ένα εμπρός, να μην τολμάει μια "έφοδο" να μην έχει μια έμπνευση για κάποια προωθημένη μπαλιά. Έτσι ακριβώς ήταν ολόκληρος ο ΑΡΗΣ σήμερα και από την στιγμή που αυτή η αγωνιστική συμπεριφορά επιβραβεύεται με συνεχή παρουσία στην βασική 11αδα τότε λογικό είναι αυτόν τον ΑΡΗ να βλέπουμε και στην συνέχεια. Αν λοιπόν ο Πρόμπιερζ είναι ευχαριστημένος με εμφανίσεις τύπου Τόχα τότε νομίζω ότι είναι συνολική εικόνα του ΑΡΗ είναι φυσιολογική και κάπως έτσι θα συνεχιστεί... Με τα μέχρι τώρα δεδομένα δεν μπορώ να βασιστώ κάπου για να ελπίζω για ένα καλύτερο αύριο στον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ παρά μόνο στον αέρα αλλαγής και την αισιοδοξία που φέρνει παραδοσιακά ο ερχομός του νέου χρόνου. Ας ελπίσουμε λοιπόν ο νέος χρόνος να φωτίσει όλους όσους αποτελούν τον ΑΡΗ και να μας δείξουν με την σειρά τους τον καλύτερο ΑΡΗ που όλοι θέλουμε...
Το βαθμολογικό αδιέξοδο στο οποίο έχει οδηγηθεί η ομάδα από τα συνεχόμενα αρνητικά αποτελέσματα είναι δεδομένο. Αν υπάρχει όμως ένα αισιόδοξο σενάριο που μας δίνει μια διέξοδο από αυτήν την κατάσταση μια ελπίδα για κάτι καλύτερο στην συνέχεια αυτό είναι το βατό πρόγραμμα που ακολουθεί με πρώτο και καλύτερο το παιχνίδι κόντρα στην Δόξα Δράμας που ως τώρα έχει αποδειχθεί ως η πιο εύκολη λεία στα χέρια των αντιπάλων της. Επομένως η νίκη στην αυριανή αναμέτρηση θα πρέπει να θεωρείτε δεδομένη. Φυσικά εμείς σαν οπαδοί μπορούμε να κάνουμε οποιαδήποτε σκέψη θέλουμε σε υποθετικό επίπεδο αλλά κάτι τέτοιο δεν ισχύει για τον Πρόμπιερζ και τους παίκτες του που θα πρέπει να αποδείξουν μέσα στο γήπεδο ότι είναι καλύτεροι έστω από αυτήν την Δράμα που είναι σκέτο δράμα και να πάρουν τους 3 βαθμούς της νίκης. Ουσιαστικά αντίπαλος για ακόμη ένα παιχνίδι είναι ο κακός μας εαυτός όπου ακόμη και σε παιχνίδια όπως αυτό με τον Πανθρακικό έκανε την εμφάνιση του παρά το θετικό αποτέλεσμα. Το παζλ της 11αδας δεν θα προσπαθήσουμε να το λύσουμε μιας και ο Πολωνός το έχει συνήθεια να μας αιφνιδιάζει και να κάνει την έκπληξη την τελευταία στιγμή. Υπό φυσιολογικές συνθήκες οι 18άδες των τελευταίων αγώνων θα έπρεπε να μας δείχνουν μια εικόνα σχετικά με την αναμενόμενη "εκκαθάριση" στο ρόστερ στην μεταγραφική περίοδο του Ιανουαρίου αλλά στον ΑΡΗ των τελευταίων χρόνων όλα μπορείς να τα περιμένεις. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του Νάτσο Γκαρσία όπου έχει περάσει από όλα τα στάδια όπως υπό διωγμό, μεγάλη επιστροφή, δανεικός, υπό διωγμό και πάλι σύμφωνα με τα τελευταία δημοσιεύματα αναμένουμε την μεγάλη επιστροφή... Κάπως έτσι είναι και τα δεδομένα με τον Καστίγιο που από την μια δηλώνει ότι θέλει να μείνει και να παίξει μπάλα αδιαφορώντας για τα χρήματα και από την άλλη κάνει ότι γουστάρει. Αν και όλα τα παραπάνω είναι θέματα των ημερών θα πρέπει την Τετάρτη το απόγευμα να μείνουν στην άκρη και ομάδα και κόσμος να τα δώσουν όλα για την νίκη. Το σενάριο απώλειας βαθμών δεν πρέπει να μας περνάει ούτε καν από το μυαλό. Και μιας και αναφερθήκαμε στον κόσμο θα πρέπει να είμαστε ρεαλιστές και να αναμένουμε ένα ηχηρό χαστούκι προς κάθε υπεύθυνο για αυτήν την κατάσταση που οδηγεί τον Αρειανό να αφήνεται στο κλίμα των εορτών για να ξεφύγει από τα καθημερινά του προβλήματα αντί το γήπεδο να είναι για αυτόν μια γιορτή και μια διέξοδος από όλα τα άλλα προβλήματα. Ελπίζω να διαψευσθώ αλλά αύριο περιμένω λίγο κόσμο και πολύ κρύο... Ευχή όλων να μας ζεστάνει η ομάδα με την παρουσία της στο γήπεδο και να κάνει όλους αυτούς που δεν θα έρθουν αύριο να το ξανασκεφτούν καλύτερα στο επόμενο παιχνίδι.
Για ακόμη μια φορά η παράταξη ΑΡΗΣ-Ενότητα δεν φοβάται να πάρει θέση για όλα όσα γίνονται στην ΠΑΕ ΑΡΗΣ και με νέα ανακοίνωση καυτηριάζει πολύ εύστοχα όλα τα τραγελαφικά που ακούσαμε από την διοίκηση της ΠΑΕ ΑΡΗΣ στην προχθεσινή συνέντευξη τύπου αλλά και όλα αυτά(εξίσου τραγελαφικά) που ακούσαμε από το Δ.Σ. της ΛΦΑ πριν λίγο καιρό. Βέβαια το να ασκήσεις κριτική την δεδομένη χρονική στιγμή είναι πάρα πολύ εύκολο μιας και όλοι όσοι έχουν την ελάχιστη διάθεση να επεξεργαστούν τα "δεδομένα"(νούμερα ισολογισμών, αγωνιστική κατάσταση ομάδος, απλήρωτοι παίκτες, επίσημες τοποθετήσεις με παλαιότερες τοποθετήσεις από τα ίδια άτομα, κ.α.) σίγουρα θα φθάσουν σε πολλά συμπεράσματα όχι και τόσο ευχάριστα. Τα σημαντικότερα σημεία αυτής της ανακοίνωσης που φυσικά μας βρίσκουν σύμφωνους είναι τα εξής:
Όλα τα παραπάνω τα έχουμε τονίσει αρκετές φορές και χαίρομαι που υπάρχουν και σαφώς πιο "επίσημες" και πιο "επώνυμες" φωνές από την δική μας γιατί αντιλαμβάνομαι ότι είναι πολύ δύσκολο για τον Αρειανό οπαδό που δεν μπορεί να παρακολουθεί από κοντά τις εξελίξεις στον ΑΡΗ να πρέπει να αμφισβητήσει δηλώσεις συνΑρειανών με θεσμικό ρόλο στον ΑΡΗ, τοποθετήσεις μέσα από τον επίσημο σταθμό του συλλόγου και "θέσεις" δημοσιογράφων που επί χρόνια τους θεωρούσαμε "όαση" μέσα στην ασπρόμαυρη μηχανή προπαγάνδας που λειτουργεί εδώ και χρόνια σε αυτήν την πόλη. Πρέπει όλοι να καταλάβουν ότι τον απλό κόσμο τον ενδιαφέρει μόνο το καλό του ΑΡΗ και όχι τα πρόσωπα που τον πλαισιώνουν. Αδιαφορούμε για τις προσωπικές σας βεντέτες και κόντρες και σταματήστε επιτέλους να χρησιμοποιείτε τον ΑΡΗ μας για τις προσωπικές σας επιδιώξεις. Ας αλλάξετε λίγο την τακτική, ας σεβαστείτε την δημοκρατία που οι ίδιοι φέρατε στον ΑΡΗ και βγείτε και πείτε σε όλους μας αλήθειες και μόνο αλήθειες...
Ανακούφιση είναι μάλλον το συναίσθημα που διακατέχει τους περισσότερους φίλους της ομάδος μετά από αυτό το παιχνίδι που λίγο έλειψε να αποτελέσει την ταφόπλακα της τελευταίας μας ελπίδας για χαρά την φετινή μαύρη χρονιά. Ευτυχώς τέλος καλό όλα καλά. Το μόνο που πρέπει να κρατήσουμε από αυτό το παιχνίδι είναι το τελικό αποτέλεσμα μιας και όλα τα υπόλοιπα απλά μας υπενθύμισαν τους λόγους για τους οποίους βρισκόμαστε προς τον πάτο της βαθμολογίας. Σχεδόν ανύπαρκτοι για 45' δώσαμε από την αρχή το δικαίωμα στους αντιπάλους μας να πιστέψουν ότι δεν έχουν να φοβηθούν τίποτα και ότι έχουν την δυνατότητα να πάρουν την νίκη. Χωρίς να κάνει κάτι σπουδαίο ο Πανθρακικός αλλά με μια σαφώς πιο δυναμική παρουσία από εμάς κατάφερε και εκμεταλλεύτηκε την αδράνεια της άμυνας μας και προηγήθηκε στο σκορ. Ευτυχώς στο Β ημίχρονο δείξαμε σημάδια ζωής και χάρη στην γκολάρα του Σολτάνι από τα αποδυτήρια που επιτέλους βρήκε δίχτυα μπήκαμε γερά στο παιχνίδι της πρόκρισης. Υπήρχε μια διάθεση παραπάνω στο Β ημίχρονο χωρίς κάτι ουσιαστικό και όταν χάνονται κάποιες ευκαιρίες σαν και αυτές των Σολτάνι και Καπετάνο τότε δικαιολογημένα αρχίζαμε πάλι να ανησυχούμε για την εξέλιξη του αγώνα. Ευτυχώς ο Μίσελ με εκτέλεση φάουλ έκανε το 1-2 και μας έστειλε στην αυριανή κλήρωση της επόμενης φάσης του κυπέλλου. Βέβαια εδώ θα πρέπει να τονίσουμε το ανεξήγητο φαινόμενο πανικού που πιάνει την ομάδα μας κάθε φορά που βρίσκεται μπροστά στο σκορ. Δεν έχει σημασία ποιος είναι ο αντίπαλος μιας και η αντίδραση είναι συνεχώς η ίδια. Καθόλου ψυχραιμία, οπισθοχώρηση σε απίστευτο βαθμό και συνεχόμενα βλακώδη αμυντικά λάθη. Λίγο έλειψε να έρθει η ισοφάριση. Ευτυχώς είχαμε Βελλίδη και την τύχη με το πλευρό μας και ήρθε η νίκη πρόκριση. Δεν ξέρω πόσο μπορεί να βοηθήσει αυτή η νίκη μιας και η εικόνα της ομάδος όπως και οι συνθήκες του αγώνα δεν ήταν οι κατάλληλες ώστε να βγουν κάποια συμπεράσματα. Πάντως ελπίζω στην συνέχεια του θεσμού οι παίκτες μας να καταλάβουν πόσο σημαντικός είναι για εμάς ο θεσμός του κυπέλλου και τουλάχιστον σε αυτά τα παιχνίδια να ιδρώσουν λίγο παραπάνω... Αυτός που δεν μασάει από καιρικές συνθήκες και είναι μονίμως σε φόρμα είναι ο κόσμος της ομάδος. Εντυπωσιακή παρουσία, ασταμάτητο τραγούδι, απαίτηση νίκης μετά 1-0 και πώρωση μέχρι το φινάλε! Ας ελπίσουμε λοιπόν σε μια καλύτερη συνέχεια ΓΙΑ ΝΑ ΓΟΥΣΤΑΡΟΥΜΕ ΜΑΖΙ ΣΟΥ ΑΡΕΙΝΑΡΑ!
Η ομάδα μας σίγουρα δεν διανύει τις καλύτερες ημέρες της τόσο αγωνιστικά με το τραγικό πρόσωπο που παρουσιάζει μέσα στο γήπεδο όσο και εξωαγωνιστικά με τον απόηχο της χθεσινής συνέντευξης τύπου της ΠΑΕ που περισσότερο προβλημάτισε παρά καθησύχασε τον κόσμο της ομάδος. Όλα αυτά όμως πρέπει να μείνουν στην άκρη γιατί σήμερα δίνουμε το πρώτο παιχνίδι για τον θεσμό του κυπέλλου όπου ουσιαστικά είναι ο μοναδικός στόχος όπου μας έχει απομείνει και μπορούμε να κυνηγήσουμε την διάκριση. Στο πρωτάθλημα μπορεί να υπάρχουν δεύτερες και τρίτες ευκαιρίες για να κάνεις την αντεπίθεση σου αλλά στο κύπελλο περιθώριο για στραβές δεν υπάρχουν. Αυτό θα πρέπει να το αντιληφθούν οι παίκτες και ο προπονητής μας που τόσο πολύ μας έχουν πληγώσει και να τα δώσουν όλα σήμερα ώστε να έρθει η πολυπόθητη πρόκριση. Δεν με νοιάζει ποιος είναι ο Πανθρακικός, αν θα παλέψει ή θα αδιαφορήσει. Το μόνο που ξέρω είναι ότι αρκετές φορές την έχουμε πατήσει όπως με τα Τρίκαλα, την Νίκη Βόλου αλλά και τον Πανθρακικό. Για αυτό σοβαρότητα και αποφασιστικότητα για την νίκη. Τα πλάνα του Πρόμπιερζ όπως σε κάθε αγώνα είναι ένα ερωτηματικό με τρανταχτό παράδειγμα τον παραγκωνισμό του Παπαστεργιανού μετά από συνεχόμενες καλές εμφανίσεις αλλά και αρκετές ακόμη ανάλογες περιπτώσεις. Όπως όλα δείχνουν κάποιοι παίκτες όπως ο Σολτάνι θα ξαναπάρουν την ευκαιρία. Κάτι ανάλογο ισχύει και με τον Ακόστα ο οποίος για άγνωστο λόγο είχε μείνει εκτός αποστολής στα προηγούμενα παιχνίδια. Όποιος και αν αγωνιστεί δεν έχει ιδιαίτερη σημασία. Όλοι πρέπει να είναι μαχητές κάθε φορά που πατάνε στο χόρτο φορώντας την φανέλα του ΑΡΗ. Σε αυτήν την μάχη όπως και σε όλες τις μάχες η ομάδα δεν θα είναι μόνη και θα έχει τον κόσμο στο πλευρό παρά τις αντίξοες καιρικές συνθήκες. Τα 1000 εισιτήρια που παραλάβουμε είναι πολύ λίγα και αν και καθημερινή εργάσιμη ημέρα είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα έχει πολύ περισσότερο κόσμο. Για τον κόσμο που θα βρεθεί στην Κομοτηνή, για όλους εμάς που δεν θα μπορέσουμε να είμαστε εκεί, για όλους τους Αρειανούς που έχουν σκάσει με αυτά που βιώνουν φέτος ΦΕΡΤΕ ΤΗΝ ΠΡΟΚΡΙΣΗ!
Για το άνοιγμα μέχρι τώρα ακούσαμε επίσημα από το ραδιόφωνο χωρίς να διαψευστεί, ότι είναι στα 17,5 εκατομμύρια ευρώ, φίλε[…]
Έτσι και αλλιώς επι Καρυπίδη οι πολλές και δαπανηρές μεταγραφές δεν μας έχουν βγει σε καλό. Ίσως να ξεχνάω κάποιον[…]
Τί προτίθεται δηλαδή να αλλάξει ο Καρυπίδης φίλε Πλάνετ; Είπε ήδη ότι θα μειώσει το μπάτζετ.Ολα τα προηγούμενα χρόνια μας[…]
Με την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί νομίζω ότι κανείς δεν μπορεί να προβλέψει το τι θα συμβεί. Πάντως στην περίπτωση[…]
Από τους παίκτες που διασώθηκαν φέτος φίλε Πλάνετ, κάποιοι σίγουρα θα πουληθούν για να βγει η επόμενη χρονιά, αυτό τουλάχιστον[…]

Είμαστε μια παρέα οπαδών που ακολουθούμε την ομάδα πιστά σχεδόν παντού και το PlanetARIS.gr είναι ο τρόπος έκφρασης της αγάπης μας για την ομάδα εκτός γηπέδου. Σκοπός μας η διάδοση της ιδέας του ΑΡΗ μας μέσω του διαδικτύου!