Με τον Μανουελ Μασάδο για πρώτη φορά στον πάγκο και με αρκετές και σημαντικές απουσίες  η ομάδα μας θα αγωνιστεί σήμερα το απόγευμα κόντρα στον Λεβαδειακό αναζητώντας τους 3 βαθμούς της νίκης. Με τους Καστίγιο και Φατί να μην έχουν δικαίωμα συμμετοχής λόγω της αποβολής τους στα παιχνίδια με τον Ατρόμητο, τον Παπαστεργιανό να είναι νοκ άουτ λόγω τραυματισμού, τον Τόχα να αισθάνεται ενοχλήσεις στο γόνατο κάτι που σύμφωνα με τον ίδιο τον παίκτη ήταν και ο βασικός λόγος της μειωμένης απόδοσης του στα περισσότερα παιχνίδια  που αγωνίστηκε, τον Νάτσο Γκαρσία ανέτοιμο και χωρίς δελτίο(σύμφωνα με τις φήμες), τον Πορτίγια να βρίσκεται μεταξύ τραυματισμού και αναζήτησης νέας ομάδος  και τον Βράνιες να έχει λύσει από την προηγούμενη εβδομάδα το συμβόλαιο του  είναι φανερό ότι υπάρχει ένα τεράστιο πρόβλημα  στα αμυντικά χαφ όπου εκτός του Πρίττα δεν υπάρχει κάποιος άλλος παίκτης να αγωνιστεί στην συγκεκριμένη θέση. Είναι σίγουρο ότι θα δούμε κάποιες αλχημείες που μπορεί να περιλαμβάνουν από Κατίδη, Καπετάνο μέχρι και Νέτο αλλά σίγουρα ένα δίδυμο που δεν έχει αγωνιστεί ποτέ μαζί θα είναι σημαντικό πρόβλημα. Μάλιστα με τον Μασάδο να δηλώνει εντυπωσιασμένος από την παρουσία του Κατίδη δεν ξέρω αν θα ρισκάρει να τον τραβήξει προς τα πίσω και να μην τον διατηρήσει στην ίδια θέση που αγωνίστηκε με τον Ατρόμητο. Και φυσικά εκτός από τα αμυντικά χαφ υπάρχει και το γνωστό πρόβλημα στην επίθεση ιδίως από την στιγμή που και ο Μασάδο κρατήσει εκτός αποστολής τον Σολτάνι μετά τα όσα έγιναν την προηγούμενη εβδομάδα. Δεν ξέρω αν είναι η κατάλληλη στιγμή για να θυμηθούν όλοι όσοι αποτελούν το τεχνικό τιμ και οι συμβουλάτορες τους ότι υπάρχει στο ρόστερ και ένας παίκτης που ονομάζεται Ακόστα που σε όσα παιχνίδια αγωνίστηκε είχε σχετικά καλή παρουσία... Το  πόσο σημαντικό είναι το παιχνίδι και οι 3 βαθμοί ή όλα έχουν σχεδόν κριθεί στο 0-0 της Κυριακής είναι πολύ δύσκολο να πούμε μιας και το περσινό 5 στα 5 του Τσιώλη απέδειξε ότι καλό είναι να μην βιαζόμαστε να κάνουμε από τώρα πλάνα για την επόμενη χρονιά και ότι αξίζει να πιστέψουμε και να διεκδικήσουμε κάθε μαθηματική πιθανότητα. Στα τελευταία 2 παιχνίδια με τον Ατρόμητο η ομάδα έδειξε εντελώς διαφορετικό πρόσωπο, κάτι όμως που δεν συνοδεύτηκε από νίκη για πολλούς και διάφορους λόγους. Σήμερα λοιπόν παρά της αντιξοότητες του αγώνα είναι ώρα και για καλή εμφάνιση αλλά και για νίκη!

ΥΓ1. Διαβάζοντας την αλήθεια του Κόκε θυμάμαι τις ημέρες της αποχώρησης του μεγάλου αρχηγού και πως τα παπαγαλάκια μιλούσαν για μια μεταγραφή που θα φέρει κέρδος πάνω από 1εκ.ευρώ στην ομάδα και τις αμφιβολίες που είχαμε όλοι εκφράσει γύρω από την συμφωνία αυτήν... Δεν είμαστε ούτε πρόεδροι, ούτε μάνατζερ ούτε λογιστές αλλά ούτε και τόσο χαζοί ώστε να μην καταλαβαίνουμε ποια η διαφορά να κερδίζεις χρήματα από μια υποχρέωση που γλιτώνεις από το να κερδίζεις χρήματα αξιοποιώντας ένα περιουσιακό σου στοιχείο. Όπως όλα δείχνουν μετά την εκδίκαση της υπόθεσης Βιτόλο/Σανταντέρ  σειρά έχει αυτή του Σέρχιο Κόκε.

ΥΓ2. Καλά εκεί στην ΠΑΕ όλοι "δηλωμένοι" δημοσιογράφοι είναι? Ένας μη δημοσιογράφος δεν μπορεί να μπει να ενημερώσει την σελίδα της ΠΑΕ να διαβάσουμε έστω την αποστολή για τον αγώνα?

Δεν ξέρω αν η ανακοίνωση του Ατρομήτου ήταν αυτό που τελικά ώθησε τον επίσημο ΑΡΗ να φωνάξει για τον Κουκουλάκη που όποτε βλέπει τον ΑΡΗ χάνει την όραση του  ή γκρίνια όλων εμάς για την ανυπαρξία της διοίκησης αλλά αυτό που μετράει είναι ότι τελικά βγήκαν 2 επίσημες ανακοινώσεις από ΠΑΕ και ΛΦΑ που μας εκφράζουν όλους. Δεν είμαστε χαζοί να περιμένουμε αποτελέσματα από κάτι τέτοιο αλλά είναι ηθική υποχρέωση κάθε διοίκησης όταν ο ΑΡΗΣ αντιμετωπίζετε με τον τρόπο που αντιμετωπίζετε να φωνάζει, να διαμαρτύρεται και να δημοσιοποιεί την αγανάκτηση της για όλους αυτούς τους φορείς που έχουν καταντήσει το ποδόσφαιρο οίκο ανοχής. Ας μας λένε γραφικούς, ας μιλάνε για "κυνήγι μαγισσών" , "φαντάσματα", κτλ κτλ χειρότερη πράγμα από την σιωπή δεν υπάρχει. Αν η ΠΑΕ ΑΡΗΣ έτσι φώναζε από πέρσι όταν αποδεδειγμένα ο Ολυμπιακός Βόλου μας έκλεψε την θέση στην Ευρώπη και όλοι οι αρμόδιοι φορείς συνηγόρησαν για να γίνει αυτό και προτίμησαν να αφήσουν την χώρα με έναν εκπρόσωπο λιγότερο στο Europa League παρά να κάνουν το σωστό και να    δώσουν σε εμάς το δικαίωμα συμμετοχής τώρα ίσως να είχαμε διαφορετική αντιμετώπιση και κανένας Σπανός δεν θα τολμούσε να αναφέρεται με αυτόν τον τρόπο για την ομάδα μας. Τι κέρδισε ο ΑΡΗΣ από την στάση που κράτησε στην υπόθεση με τα στημένα, την ευρωπαϊκή συμμετοχή του Ολυμπιακού Βόλου και τις κασέτες με τον Πατέρα ίσως είναι κάτι που θα πρέπει ο σοφός Γ.Κόντης που επαναδραστηριοποιήθηκε  να μας το διευκρινίσει...

Η ανακοίνωση της ΠΑΕ ΑΡΗΣ

Η ανακοίνωση της ΛΦΑ

Οι 3 βαθμοί της νίκης ήταν το μοναδικό ζητούμενο σε αυτό το παιχνίδι. Μόνο έτσι θα μπορούσαμε να πούμε ότι μπαίνουμε στην διεκδίκηση της 5ης θέσης επομένως από την στιγμή που δεν κερδίσαμε όλα τα υπόλοιπα περνάνε σε 2η μοίρα. Το τεχνικό τιμ παρά τα όσα "άκουσε" από όλους μας για το παιχνίδι του κυπέλλου έδειξε εξαιρετικά αντανακλαστικά, ορθώς δεν χαρίστηκε στον Σολτάνι και κατέβασε μια ομάδα που έδειξε ποδοσφαιρικό εγωισμό και διεκδίκησε από το πρώτο λεπτό την νίκη.  Διπλάσιες σχεδόν ευκαιρίες για γκολ είχαμε από τον Ατρόμητο με την μπάλα μόλις 1 φορά να πηγαίνει προς τα δίχτυα όπου εκεί ο Βελλίδης φώναξε παρών και έδιωξε την μπάλα έξω. Εντυπωσιακός ο Ούμπιντες, πολύ καλός ο Κατίδης, εξίσου καλός και ο Γιαννώτας όπου μαζί με τον Φατί που ήταν κυρίαρχος στον χώρο του κέντρου έκαναν ότι ήθελαν μέσα στο γήπεδο αναγκάζοντας τον Ατρόμητο σε παθητικό ρόλο για περισσότερα από 45'. Δυστυχώς σε όλο αυτό το σκηνικό ήταν εμφανής η απουσία του Ντάρσι Νέτο που συνέχισε τις κακές εμφανίσεις. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί ο Μιχαλίτσος δεν έκανε κάποια αλχημεία για να τον αντικαταστήσει τόσο στο ματς του κυπέλλου όσο και σήμερα μιας και η αγωνιστική του ανυπαρξία κρατούσε πίσω ολόκληρη την ομάδα και σπάνια έβγαινε κάτι καλό από την πλευρά του. Θα μπορούσε για παράδειγμα να βάλει πολύ πιο νωρίς τον Παπαζαχαρία που τα πήγε καλά σαν δεξί μπακ και να προωθήσει τον Καζναφέρη όπως έκανε όταν μείναμε με 10 παίκτες. Παπαστεργιανός και Πρίτας με την παρουσία τους απέδειξαν και σήμερα γιατί από την αρχή της χρονιάς γκρινιάζαμε για το "φαινόμενο Τόχα". Χωρίς καν να πιάσουν κάποια σπουδαία εμφάνιση η διαφορά στον χώρο του κέντρου είναι τεράστια.  Ευτυχώς σήμερα μπόρεσε να αγωνιστεί ο Σανκαρέ όπου μαζί με τον Λαζαρίδη έκαναν πολύ καλή δουλειά και ίσως τα λιγότερα λάθη από κάθε άλλη φορά. Ο Μίσελ ήταν καλύτερος από άλλα παιχνίδια αλλά δυστυχώς αυτό το παιδί είναι "θολωμένο" και η πλευρά που καλύπτει αποτελεί την μόνιμη τρύπα για κάθε αντίπαλο επιθετικό πλάνο.  Στην επανάληψη μίλησε η κούραση, μίλησε και ο Κουκουλάκης που με το έτσι θέλω μας άφησε με 10 παίκτες από το πουθενά. Δεν θέλω να ξεχωρίσω τον συγκεκριμένο διαιτητή και να θυμηθώ τα εγκλήματα του κατά του ΑΡΗ μιας και το πρόβλημα είναι γενικότερο. Μπορεί η διοίκηση Αθανασιάδη από την πρώτη στιγμή που ανέλαβε τα ηνία της ομάδος να δήλωσε ότι θέλει να έχει ένα πιο διπλωματικό πρόσωπο και να μη δημιουργεί έχθρες κτλ αλλά η τακτική "σκύβω το κεφάλι και δεν λέω κουβέντα" όχι μόνο δεν βγάζει πουθενά αλλά κυριολεκτικά ολόκληρη η φίλαθλη Ελλάδα δεν παίρνει καν χαμπάρι για τα εκτρώματα που βλέπουμε κάθε αγωνιστική. Όταν η διοίκηση της ομάδος δεν δείχνει διάθεση να φωνάξει, να αντιδράσει, να χτυπήσει το χέρι στο τραπέζι όσα πρωτοσέλιδα εφημερίδων και αν βγουν, όσες καυστικές ραδιοφωνικές εκπομπές και αν γίνουν στο "χωριό"  μας, όσα αρνητικά σχόλια και αν γράψουμε στο διαδίκτυο κατά των διαιτητών το μόνο που κερδίζουμε είναι η ταμπέλα των γραφικών οπαδών.  Ναι να φωνάξουμε, ναι να διαμαρτυρηθούμε  αλλά όλοι μαζί. Όχι την μια η ΛΦΑ, όχι την άλλη ο S3 αλλά όλοι μαζί γιατί ο ΑΡΗΣ μας συστηματικά αδικείται   ενώ άλλες ομάδες με ανάλογη δυναμική με την δική μας ευνοούνται. Παρόλα αυτά απελευθερωμένοι από τους στόχους της φετινής χρονιάς που σχεδόν όλοι έχουν χαθεί, αν θέλουμε να είμαστε δίκαιοι με την ομάδα μας θα πρέπει να αναφερθούμε στο διαφορετικό πρόσωπο που μας έδειξαν οι παίκτες  μας σε αυτά τα 2 παιχνίδια με τον Ατρόμητο ανεξάρτητα από το τελικό αποτέλεσμα. Είδαμε μια πολύ πιο ζωντανή ομάδα, με διάθεση να τρέξει και να πιέσει σε όλες τις γραμμές του γηπέδου, να παίζει ποδόσφαιρο κατοχής και να έχει ξεκάθαρους επιθετικούς προσανατολισμούς να δημιουργήσει ρήγματα στην αντίπαλη άμυνα από τα πλάγια. Σίγουρα δεν υπήρχαν οι αντοχές ώστε να έχουμε διάρκεια για 90' και ούτε οι εναλλακτικές λύσεις από τον πάγκο αλλά δεν μπορώ να μην σκέφτομαι που θα μπορούσε να ήταν ο ΑΡΗΣ μας αν είχε αυτήν την εικόνα από την αρχή της χρονιάς. Στην χειρότερη περίπτωση να ήμασταν ελαφρώς πιο ψηλά από εδώ που βρισκόμαστε αλλά θα είχαμε βάλει γερές βάσεις για το μέλλον μιας και θα είχαμε κερδίσει παίκτες σαν τον Γιαννώτα, τον Κατίδη, τον Παπαστεργιανό αλλά ακόμη και τον Παπαζαχαρία και τους υπόλοιπους παίκτες που να τους αξίζει να πάρουν την ευκαιρία σε αντίθεση με όλους αυτούς που συνεχώς έπαιρναν τις ευκαιρίες για διάφορους λόγους και μας κορόιδευαν στα μούτρα με την απόδοση τους. Έστω και τώρα ανεξάρτητα από τις μαθηματικές πιθανότητες που υπάρχουν για την πρώτη 5αδα ελπίζω να γίνει η στροφή προς τους νέους αθλητές τ
ης ομάδος και μαζί με τον στόχο της Ευρώπης που ίσως να έχει χαθεί να μπει και ο στόχος της δημιουργίας κορμού για την επόμενη σεζόν. Μόνο έτσι θα μπορέσουμε να πούμε ότι πετύχαμε κάτι φέτος. Αλλιώς θα είναι άλλη μια μαύρη χρονιά χωρίς τίποτα το θετικό να κρατήσουμε, χωρίς τίποτα το θετικό να θυμόμαστε... Φυσικά όλα αυτά ευελπιστώντας  ότι οι ανησυχίες μας θα μείνουν σε αγωνιστικό επίπεδο και όλα αυτά περί οικονομικών προβλημάτων, αδειοδοτήσεων κτλ θα δρομολογηθούν σωστά από την διοίκηση όπως πρέπει χωρίς να χρειαστεί να γίνουμε και πάλι οικονομολόγοι, λογιστές κτλ κτλ...

Για την άτυπη ρεβάνς θα αγωνιστεί και πάλι η ομάδα μας κόντρα στον Ατρόμητο σε ένα παιχνίδι εξίσου σημαντικό με αυτό το απογοητευτικό του κυπέλλου όπου γνωρίσαμε την πικρή ήττα-αποκλεισμό. Από αγωνιστικής πλευράς αν εκείνο το παιχνίδι ήταν μια φορά δύσκολο αυτό είναι σαφώς δυσκολότερο. Με τον φορμαρισμένο Καστίγιο τιμωρημένο, τον Τσέζαρεκ φευγάτο, τον Σολτάνι δικαιολογημένα στο "στόχαστρο" μετά την απαράδεκτη εμφάνιση του στον αγώνα του κυπέλλου και τους Φατί, Νέτο αμφίβολους λόγω τραυματισμού η 11άδα αποτελεί γρίφος και οι επιλογές για την επίθεση σχεδόν μηδαμινές. Λογικά ο Σολτάνι παρά τα όσα έγιναν θα πάρει αναγκαστικά την ευκαιρία που μπορεί υπό φυσιολογικές συνθήκες να ήταν και η τελευταία αλλά υπό το βλέμμα του νέου προπονητή Μασάδο τίποτα δεν θα πρέπει να θεωρούμε δεδομένο ανεξάρτητα από το τι έχει προηγηθεί από την αρχή της αγωνιστικής σεζόν. Κάτι ανάλογο ισχύει και για τον Πρίττα που σιγά σιγά μπαίνει ξανά στα πλάνα της ομάδος και ίσως να τον δούμε να παίρνει αρκετό χρόνο συμμετοχής. Κατά τα άλλα το πως θα παρουσιαστεί η ομάδα μας μέσα στο γήπεδο είναι ένα τεράστιο ερωτηματικό. Το κλίμα είναι πολύ άσχημο σε όλα τα επίπεδα και με ότι και αν ασχοληθείς με τον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ θα δεις μόνο προβλήματα και σπασμωδικές κινήσεις που σου προκαλούν απορία. Είναι λιγάκι παράλογο σε μια ομάδα που το οικονομικό πρόβλημα είναι τόσο έντονο, την ίδια στιγμή που παίκτες αγανακτισμένοι σηκώνονται και φεύγουν και κάνουν προσφυγές να έρχονται  νέοι παίκτες και νέος προπονητής που όλο και κάποια λεφτά θα θέλουν πάρουν και αυτοί. Και να πούμε ότι τα παράλογα σταματάνε εδώ? Δυστυχώς όχι... Μετά λοιπόν το θέμα με το ΑΦΜ της Επανωμής είχαμε και την θέση του ΑΡΗ στην σουπερλιγκα σχετικά με τη κριτήρια αδειοδοτήσεων. Και μόνο που οι άλλες 2 ομάδες που είχαν την ίδια θέση με εμάς  είναι η ΑΕΚ που πανελλαδικός  βρίσκεται στην πρώτη θέση της λίστας αυτών που χρωστάνε προς το δημόσιο και ο ΟΦΗ που η συμμετοχή του  στην σούπερλιγκα πέρασε από χίλια δύο κύματα με τεράστιο παρασκήνιο από πίσω είναι αρκετό για να μας ανησυχεί παρά τις διαβεβαιώσεις του Γ.Κόντη ότι πλησιάζει η σωτηρία μας από το εξωτερικό. Κερασάκι στην τούρτα και οι δηλώσεις του Σηφάκη που είμαι βέβαιος ότι από εκεί που εκθειάζαμε το ήθος του και γουστάραμε που ήταν αρχηγός του ΑΡΗ μας από Δευτέρα θα γίνει στόχος ύβρεων και κατηγοριών μιας και τόλμησε να μιλήσει και να πει πράγματα που είναι ταμπού στον σύλλογο μας... Αυτό είναι το κλίμα που επικρατεί στον ΑΡΗ μας λίγες ώρες πριν το κρίσιμο παιχνίδι απέναντι στον Ατρόμητο όπου πιθανή νίκη μας δίνει κάποιες ελπίδες για είσοδο στην πρώτη 5αδα. Και εδώ κολλάει ακριβώς αυτό που  ο Ν.Ηλιόπουλος σε μια από τις πιο γνωστές ατάκες του Ελληνικού κινηματογράφου "Δεν ξέρω αν το προσέξατε... αλλά σήμερα είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα!" .

Όνειρο ήταν και εξαφανίστηκε μετά το απότομο "ξύπνημα" στο Περιστέρι.... Κάπως έτσι αποδείχθηκαν οι προσδοκίες και στον θεσμό του κυπέλλου όπου είχαμε μια κρυφή ελπίδα ότι κάτι μπορεί να αλλάξει και ο ΑΡΗΣ να πετύχει την 6η νίκη του σε αυτήν την μαύρη χρονιά. Ο τρόπος με τον οποίο ήρθε η ήττα μας πικραίνει ακόμη πιο πολύ μιας και δύσκολα χωνεύεται η ολική ανατροπή μέσα σε 10' από μια ομάδα σαν τον Ατρόμητο. Χωρίς να θέλω να υποτιμήσω την ομάδα του Περιστερίου που πήρε μια δίκαιη νίκη αλλά από τους παίκτες που αντιμετωπίσαμε μόλις ένας Μήτρογλου ξεχωρίζει από την μετριότητα. Όταν όμως μια ομάδα λειτουργεί σωστά, έχει οργάνωση, έχει πλάνο, δουλεύει στις προπονήσεις, ο προπονητής της ξέρει τι του γίνεται τότε όλα όσα είδαμε σήμερα φαντάζουν λογικά. Για τους αντιπάλους μας δεν μπορώ να πω κάτι παραπάνω μια φυσιολογική ομάδα που έχει έναν καλό επιθετικό, μια ομάδα που ο ΑΡΗΣ των προηγούμενων 5 χρόνων θα τον τελείωνε εύκολα ιδίως μετά το 0-1. Αντί για αυτό όμως είδαμε μια υπερπροσπάθεια από παίκτες και προπονητές να γκρεμίσουν ότι έχτισαν για 78' και να χαρίσουν την πρόκριση στους αντιπάλους μας κερνώντας σε όλους εμάς άλλο ένα ποτήρι φαρμάκι, από αυτό που συνηθίζουν να μας κερνάνε φέτος. Απαράδεκτη η άμυνα για ακόμη μια φορά  όπου και σήμερα με την γνωστή εκνευριστική  αφέλεια επέτρεπε στους παίκτες του Ατρομήτου να γίνονται απειλητικοί ακόμη και όταν γινόταν γεμίσματα από την αντίπαλη περιοχή. Πολλές λάθος τοποθετήσεις από τον Ντίκο, διαρκώς "αφηρημένος" ο Μίσελ, αγχωμένος ο Λαζαρίδης...  Ανυπεράσπιστη η εστία του Βελλίδη στο ψηλό παιχνίδι που στο γκολ της ισοφάρισης φέρει τεράστια ευθύνη και χάλασε την συνολική του καλή παρουσία σε ένα τόσο σημαντικό παιχνίδι.  Απαράδεκτος ο Σολτάνι που μπήκε από τον πάγκο και δεν έδωσε ούτε μια μάχη, απαράδεκτο και το προπονητικό τιμ που δεν ενίσχυσε τα μετόπισθεν προσθέτοντας και άλλον παίκτη με ανασταλτικούς προσανατολισμούς ή φρεσκάροντας το κέντρο. Η αλλαγή καθυστέρησης(!?!?!) του Πρίττα στο 92' νομίζω ότι αποδεικνύει και την τρικυμία που υπήρχε στον πάγκο της ομάδος.   Κρίμα για την προσπάθεια όλων των παικτών κυρίως στο πρώτο ημίχρονο όπου πίεσε, έτρεξε και είχε πολύ καλή κυκλοφορία κάτι που είδαμε ως ένα βαθμό και στο δεύτερο ημίχρονο μέχρι η κούραση να αρχίσει να μιλάει. Κρίμα για ότι έγινε με τον Καστίγιο πάνω που έδειχνε να ανεβαίνει, 2 κάρτες εντελώς άδικες σε ένα παιχνίδι όπου ξεκάθαρα οι αντίπαλοι του είχαν στόχο να τον εκνευρίσουν και να προκαλέσουν την αποβολή του.  Κρίμα για όλους εμάς που ελπίζαμε σήμερα στην πρόκριση και αναγκαζόμαστε να περιμένουμε από τώρα την επόμενη χρονιά ή να μπούμε στην γνωστή ανόητη διαδικασία των 15 στα 15, που θα γίνουν 10 στα 10, που θα γίνουν 5 στα 5 μέχρι να εξαντληθούν και οι μαθηματικές ελπίδες... Δεν ξέρω ποια πραγματικά μπορεί να είναι η συνέχεια του φετινού ΑΡΗ, δεν ξέρω αν μετά από αυτόν τον αποκλεισμό μπορεί να αλλάξει κάτι. Υπαρκτός στόχος η ανασύνταξη της ομάδος σε όλα τα επίπεδα, με την διοίκηση να ψάξει να βρει οικονομικούς πόρους για να σταματήσουν οι προσφυγές και με τον Πορτογάλο στον πάγκο να αρχίσει να στρώνει επιτέλους η ομάδα και να αρχίσει να θυμίζει πραγματική επαγγελματική ομάδα. Απογοήτευση υπάρχει μπόλικη, αγανάκτηση για τις καλοκαιρινές επιλογές(όπως η μη απόκτηση σοβαρού επιθετικού) υπάρχει αλλά θα πρέπει να παραμείνουμε ψύχραιμοι και να στηρίξουμε όσοι αντέχουμε αυτήν την ομάδα... γιατί ΑΡΗ μου δεν γίνεται αλλιώς...

Προσφυγές, αλληλοκατηγορίες εκ των έσω, "οργανωμένες" ύβρεις προς παίκτες, προπονητολογία και Κοκεολογία συνθέτουν ένα πολύ ιδιαίτερο τοπίο στον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ που μόνο ευχάριστο δεν είναι. Όταν μάλιστα όλα αυτά τα γεγονότα διαδραματίζονται λίγες ώρες πριν από το κρισιμότερο ως τώρα παιχνίδι της χρονιάς όπου με μια νίκη μπορείς να διατηρήσεις τις ελπίδες σου για κάτι καλό και να δώσεις παράταση στον σχεδιασμό της επόμενης χρονιάς τότε τα πράγματα μόνο καλά δεν είναι και η αγαπημένη μας ομάδα βαδίζει πάνω σε τεντωμένο σχοινί.  Μπορεί ο Ατρόμητος να διανύει περίοδο φόρμας και να φιγουράρει στην 4η θέση της βαθμολογίας αλλά κανείς δεν μπορεί να μας πείσει ότι έχουμε να αντιμετωπίσουμε μια υπερομάδα μέσα σε μια καυτή έδρα και η υπόθεση νίκη είναι κάτι το πολύ δύσκολο. Μια ματιά να ρίξει κανείς στο ρόστερ του Ατρομήτου  μπορεί να καταλάβει τι ακριβώς θέλω να πω. Σεβόμαστε τον Ατρόμητο όπως και κάθε ομάδα αλλά ΑΡΗΣ είμαστε και αν αυτοί οι παίκτες που φοράνε την κιτρινόμαυρη φανέλα αποφασίσουν να σταματήσουν να αδικούν τους εαυτούς και κατανοήσουν ότι μια νίκη αύριο μπορεί να λύσει πολλά από τα προβλήματα του συλλόγου και κατά συνέπεια δικά τους τότε είμαι σίγουρος ότι θα καταφέρουν να κερδίσουν αυτό το τόσο σημαντικό παιχνίδι. Όποιος δεν θέλει να κάτσει να παλέψει μπορεί να φύγει ακριβώς όπως έκανε και ο Τσέζαρεκ.  Ναι είναι απλήρωτοι όπως είναι η μισή Ελλάδα, ναι το κλίμα στα αποδυτήρια δεν είναι το καλύτερο, ναι οι αλλαγές προπονητών κουράζουν, ναι η διοίκηση είναι απούσα και κοροϊδεύει παίκτες και φιλάθλους ναι σε όλα αυτά και σε ακόμη περισσότερα αλλά και αυτοί έχουν τεράστιο μερίδιο ευθύνης και αν από την αρχή της χρονιάς ήταν αυτοί που έπρεπε πολύ πιθανόν τα πράγματα να ήταν σήμερα πολύ καλύτερα. Αυτό λοιπόν που δεν κάνουν από την αρχή της χρονιάς θα πρέπει να το κάνουν την Τετάρτη το απόγευμα στο Περιστέρι. Αυτή η νίκη πρέπει να έρθει πάση θυσία ανεξάρτητα από εμφάνιση, ανεξάρτητα από τον τρόπο. Το παιχνίδι είναι νοκ άουτ άρα μοναδικό αποτέλεσμα που υπάρχει είναι η νίκη.  Θετικό το γεγονός ότι σε αυτό το σημαντικό παιχνίδι στον πάγκο θα είναι 2 άνθρωποι που αντιλαμβάνονται την σημασία του αγώνα για όλους μας αλλά ελπίζω να έχουν προλάβει να διορθώσουν κάτι παραπάνω στην ομάδα γιατί απέναντι στα Γιάννενα είχαμε μια από τα ίδια(χωρίς Τόχα). Δυστυχώς η παρουσία του Σιδηρόπουλου σε αυτήν την αναμέτρηση μόνο ευχάριστη δεν είναι αλλά σχεδόν το ίδιο θα ίσχυε και με οποιοδήποτε άλλο διαιτητή αλλά ΑΡΗΣ είσαι έχεις μάθει να παίζει και με το "κοράκι" απέναντι.  Ένα ακόμη ντισαβανταζ είναι και η συμπεριφορά του Ατρόμητου στο θέμα των εισιτηρίων κάτι που δεν μας επιτρέπει να μετακινηθούμε οργανωμένα αλλά κάτι μου λέει ότι ούτε αύριο η ομάδα θα είναι μόνη της εκεί και ο κόσμος θα δώσει βροντερό παρών για ακόμη μια φορά. Το θέμα είναι αν οι παίκτες μας δώσουν βροντερό παρών και μας προσφέρουν επιτέλους λίγη χαρά και ελπίδα για το μέλλον... ΑΡΗ ΕΣΥ ΕΣΥ ΕΣΥ ΘΑ ΠΡΟΚΡΙΘΕΙΣ!

Σε ένα παιχνίδι όπου οι 3 βαθμοί ήταν κάτι παραπάνω από απαραίτητοι η ομάδα μας έκανε το καθήκον της και πήρε μια νίκη απέναντι σε έναν αντίπαλο που αν και δεν κλείστηκε πίσω λόγω του γρήγορου γκολ δεν κατάφερε να δημιουργήσει ούτε μια ευκαιρία. Μπορεί σε όλους μας να έχει μείνει μια πικρή γεύση από την κακή αγωνιστική εικόνα που παρουσιάσαμε και σήμερα αλλά με πιο καθαρό μυαλό νομίζω ότι πρέπει να είμαστε πολύ ικανοποιημένοι μιας και η ομάδα το τελευταίο χρονικό διάστημα μοιάζει σαν καράβι σε τρικυμία. Μιχαλήτσος και Σεμερτζίδης έδειξαν κατευθείαν την διάθεση να διορθώσουν κάποια από τα κακώς κείμενα της ομάδος και νομίζω ότι δικαιώθηκαν στο απόλυτο. Για τον Νέρι Καστίγιο ότι και να πούμε είναι λίγο. Μπορεί το παλικάρι να ξεχειλίζει από ποδοσφαιρικό ταλέντο αλλά μέσα στο μυαλό του επικρατεί μια ασταμάτητη σύγχυση . Αυτός είναι ο λόγος που έχει καταλήξει στον ΑΡΗ μας και όχι στην Μάντσεστερ Σίτι και με αυτά τα κουσούρια του θα πρέπει να τον δεχθούμε με την ελπίδα να κερδίσουμε όσα περισσότερα μπορούμε από τον συγκεκριμένο παίκτη όπως έγινε σήμερα. Ελάχιστες φάσεις, μόλις ένα γκολ που όμως ήταν αρκετό για να μας χαρίσει την νίκη. Η άλλη σημαντική αλλαγή ήταν η επιστροφή του Παπαστεργιανού που για πρώτη φορά αγωνίστηκε στην φυσική του θέση ως αμυντικό χαφ αντικαθιστώντας τον πολυσυζητημένο Κάρλος Τόχα. Δεν θα πω ότι ο Παπαστεργιανός έβγαλε μάτια και έλυσε το πρόβλημα που υπήρχε στην συγκεκριμένη θέση αλλά η διαφορά σε σχέση με το ανούσιο παιχνίδι του Τόχα που σε ρυθμούς προπόνησης γυρίζει την μπάλα δεξιά αριστερά και πίσω και δεν τολμάει ποτέ κάποια πάσα προς τα μπροστά ήταν μεγάλη. Αρκετές ευκαιρίες πήρε ο συγκεκριμένος ποδοσφαιριστής, αρκετά είδαμε από αυτά που μπορεί να προσφέρει, ώρα να δοκιμάσουμε και κάτι διαφορετικό(κ.Τσιώλη και κ.Πρόμπιερζ...). Τα υπόλοιπα πρόσωπα ήταν ίδια με τα προβλήματα να παραμένουν ακριβώς ίδια. Προσπάθεια χωρίς ουσία ο Τσέζαρεκ όπως και ο Σολτάνι, πολλά λάθη από Μίσελ και Ντίκο, έλλειψη ψυχραιμίας από Λαζαρίδη, χωρίς εμπνεύσεις Νέτο και Ούμπιντες, με σκαμπανεβάσματα ο Φατί και απλός θεατής ο Βελλίδης που δεν ίδρωσε καν την φανέλα του. Για τον Κώστα Καζναφέρη έχουμε μιλήσει αρκετές φορές τονίζοντας ότι το παλικάρι έχει περιορισμένες δυνατότητες και ίσως να μην αξίζει να βρίσκεται στον ΑΡΗ που οραματιζόμαστε(και όχι στον φετινό ΑΡΗ) αλλά με εμφανίσεις σαν τις σημερινές νομίζω βάζει τα γυαλιά τόσο σε όλους όσους τον έχουν επικρίνει(σαν και εμάς) κατά το παρελθόν αλλά και στους συμπαίκτες του αποδεικνύοντας ότι με λίγο πάθος και διάθεση παραπάνω μπορείς να πετύχεις πολλά. Θυμίζει κάτι από Βαγκέλι όπου πέρσι ξεκίνησε με το ένα πόδι εκτός ομάδος και κατέληξε να είναι ένας από τους πολυτιμότερους παίκτες της περσινής σεζόν και φέτος να κερδίζει το καλύτερο συμβόλαιο της καριέρας του.  Μακάρι να συνεχίσει έτσι το παλικάρι και να παρασύρει και τους συμπαίκτες του με την αγωνιστικότητα που δείχνει.  Εντυπωσιακός ήταν και ο Γιάννης Γιαννώτας που με το που μπήκε έδειξε σε όλους όσους παρακολουθούσαν το παιχνίδι τι ακριβώς λείπει στο παιχνίδι του ΑΡΗ μεσοεπιθετικά. Εκρηκτικότητα, δύναμη, ταχύτητα και τσαμπουκάς ήταν τα στοιχεία που έδειξε ο Γιαννώτας με το που πέρασε στο παιχνίδι και κατάφερε να μας "ζεστάνει" λιγάκι. Μακάρι να του δοθούν και άλλες ευκαιρίες του παιδιού και να μην θυσιαστεί για κανέναν άλλο παίκτη με τάσεις βεντετισμού... Αποθέωση για τον Πρίττα που μπήκε ύστερα από πολύ καιρό ως αλλαγή λίγο πριν το τέλος. Αυτός ήταν ο ΑΡΗΣ που είδαμε σήμερα και τίποτα παραπάνω. Ας μην είμαστε όμως υπερβολικοί μιας και το χάλι που παρακολουθούμε από την αρχή της χρονιάς δεν γίνεται να διορθωθεί έτσι απλά. Βέβαια λογικό μου μοιάζει όλη αυτή η κατάσταση να διώχνει τον κόσμο από το γήπεδο και να μην θέλει να υποστεί αυτό που παρακολουθήσαμε με την Δράμα, με την Κέρκυρα ή με τα Γιάννενα για αυτό πέρα από τους βαθμούς της νίκης καλό είναι να αρχίζουμε σιγά σιγά να βλέπουμε και λίγη μπάλα... Το σημερινό ήταν ένα θετικό βηματάκι αλλά όλα θα φανούν στην συνέχεια. Ας περιμένουμε να δούμε τι σόι προπονητή θα μας φέρουν πάλι ελπίζοντας να μην δούμε ξαφνικά παίκτες από το πουθενά να γίνονται βασικοί και αναντικατάστατοι, ας περιμένουμε να δούμε αν θα επιστρέψει ο Κόκε ή αν θα ενισχυθούμε με κάποιον παίκτη πρώτης γραμμής και βλέπουμε. Οι ισορροπίες στο πρωτάθλημα της σουπερλίγκας είναι πολύ λεπτές και πολύ εύκολα με ένα μικρό νικηφόρο σερί μπορεί να βρεθείς ψηλά όπως και το ανάποδο. Πάντως ο Ιανουάριος είναι ο πιο καθοριστικός μήνας για εμάς και με την ολοκλήρωση του θα μπορέσουμε να μιλήσο
υμε με σιγουριά για το προς τα που θα πρέπει να κοιτάμε... προς τα πάνω? ή προς τα κάτω?

Μπορεί πολλούς να μην τους αρέσουν αυτές οι κουβέντες αλλά η αλήθεια είναι οτι ο ΑΡΗΣ την Κυριακή το μεσημέρι στο Κλ.Βικελίδης δίνει ένα παιχνίδι ζωής και θανάτου κόντρα στα Γιάννενα, αν δεν κερδίσουμε "βουλιάζουμε"... 5 ομάδες έχουμε από κάτω μας, όλες έχουν λιγότερα παιχνίδια από εμάς και μόλις την τελευταία Δράμα έχουμε καταφέρει να κερδίσουμε σε αντίθεση με τον Αστέρα Τρίπολης και την Κέρκυρα που ηττηθήκαμε ενώ με τον Λεβαδειακό δεν έχουμε αγωνιστεί ακόμη. Αν λοιπόν αυτό το παιχνίδι με τα Γιάννενα δεν είναι καθοριστικό τότε δεν μπορώ να καταλάβω ποιο άλλο μπορεί να είναι. Ας κερδίσουμε λοιπόν σήμερα, ας πάρουμε τους 3 πόντους να δούμε λίγο την ομάδα πιο ψηλά και με μια υποτυπώδης διαφορά από την επικίνδυνη ζώνη και μετά θα σταματήσουμε να κάνουμε εφιαλτικά σενάρια με το μυαλό μας. Το σίγουρο είναι ότι 2 φορές στο παρελθόν ο εφησυχασμός και το ΑΡΗΣ ΕΙΣΑΙ κτλ κτλ δεν μας βγήκε σε καλό επομένως το να είμαστε σε εγρήγορση και να απαιτούμε από τους υπεύθυνους να βγάλουν την ομάδα από την δύσκολη θέση δεν είναι κακό.  Μετά το διαζύγιο με τον Πρόμπιερζ, οι Σεμερτζίδης και Μιχαλήτσος θα αναλάβουν προσωρινά το δύσκολο έργο της "ανάστασης" της ομάδος με την αρχή να γίνεται σε λίγες ώρες, χωρίς ουσιαστικά να υπάρχει χρόνος για κάτι παραπάνω πέρα από ενέσεις ψυχολογίας και ίσως κάποιες επιλογές στο αρχικό σχήμα ικανές να κάνουν την διαφορά. Επιλογές που σίγουρα κρύβουν ρίσκο γιατί όταν παροπλισμένους παίκτες ή "ενδεκαδάτους" τους ξεβολεύεις τότε οι ισορροπίες αλλάζουν και δεν ξέρεις πως μπορεί να εξελιχθεί αυτή η κατάσταση. Το σίγουρο είναι ότι κάτι πρέπει να αλλάξει είτε αρέσει σε κάποιους είτε δεν αρέσει γιατί πολύ απλά το αποτέλεσμα που βγαίνει μέσα στο γήπεδο είναι απογοητευτικό. Ας ελπίσουμε το τεχνικό δίδυμο παρά τον τίτλο του προσωρινού να κάνει το  μικρό θαύμα του και να έχει να παρουσιάσει κάτι καλύτερο από το έκτρωμα της Κέρκυρας στον διάδοχο του Πρόμπιερζ. Ένας διάδοχος που σύμφωνα με τα δημοσιεύματα αναμένεται να είναι Ισπανός και εισήγηση του Γ.Κόντη που επαναδραστηριοποιείται(!!!!!!) για να σώσει την ομάδα με τις ικανότητες του. Πολλά γέλια προκαλούν όλα αυτά που διαβάζουμε με τον άνθρωπο που μεταπηδάει από διοίκηση σε διοίκηση εδώ και αρκετά χρόνια και φέρεται να είναι αυτός που κινεί τα νήματα στον σύλλογο μας να παρουσιάζεται ως "αδρανής και αμέτοχος στον αγωνιστικό σχεδιασμό" που ξαφνικά επανέρχεται για να σώσει τον ΑΡΗ μας. Μεγάλος Αρειανός ο κ.Κόντης το άξιζε το χειροκρότημα του στην Λέσχη... Φανταστείτε λοιπόν ότι αυτός ο άνθρωπος που τόσο έχει διχάσει τον κόσμο του ΑΡΗ και τόσα έχουν ακουστεί γύρω από το όνομα του ακόμη και "αδρανής" έπρεπε να βρίσκεται σε αυτήν την εκλεγμένη από το λαό διοίκηση της ΠΑΕ ΑΡΗΣ, μιλάμε για τεράστια προσωπικότητα. Τέλος πάντων, επειδή εμείς εδώ το έχουμε αποδείξει επανειλημμένα ότι δεν κολλάμε στα πρόσωπα και το μόνο που μας ενδιαφέρει είναι το καλό του ΑΡΗ ευχόμαστε ολόψυχα επιτέλους να δημιουργηθεί ένα ρεαλιστικό αγωνιστικό πλάνο, να εφαρμοσθεί χωρίς παρεκτροπές και να δούμε τον ΑΡΗ που αξίζουμε όλοι εμείς στην κερκίδα και όλοι όσοι έχουν "εκδιωχθεί" από την κερκίδα και έχουν καταλήξει στον οφθαλμίατρο ή στον ψυχίατρο... ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ ΠΑΙΞΕ ΤΗΝ ΜΠΑΛΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΣΟΥ ΓΙΑΤΙ... χανόμαστε...

ΥΓ. μην ξεχάσουμε το κόκκινο χαλί για την επιστροφή του μεγάλου αρχηγού, στον φετινό ΑΡΗ με τα χάλια που έχουμε ακόμη και τον Κόκε της τελευταίας 2ετίας τον χρειαζόμαστε σαν οξυγόνο για να ζήσουμε...

Η αρχή έγινε με τις δηλώσεις του Πολωνού κατά την διάρκεια των εορτών όπου εξέφρασε την δυσαρέσκεια του για την οικονομική κατάσταση της ομάδος κάτι που ενόχλησε όχι μόνο τους διοικούντες αλλά σχεδόν και την πλειοψηφία του κόσμου της ομάδος μιας και με αυτόν τον τρόπο ο Πρόμπιερζ έδειξε να μην εκτιμά την ευκαιρία που του δίνεται και να ετοιμάζει το άλλοθι του. Ένα άλλοθι που το χρειαζόταν μιας και το έργο που παρουσίασε στην ομάδα μας δύσκολα μπορεί κάποιος να το παρακολουθήσει χωρίς να του πονέσουν τα μάτια.Βέβαια εδώ κάποιος μπορεί να πει ότι ο Πρόμπιερζ πέτυχε και 3 νίκες αλλά αν εξαιρέσουμε το "πυροτέχνημα" με τον Παναθηναϊκό στα υπόλοιπα παιχνίδια ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα δεν βλεπόμασταν. Αν λοιπόν κάτι θα μας μείνει από τον Πρόμπιερζ είναι το "χαρτάκι" που φάνηκε να παίρνει από την πρώτη στιγμή που πάτησε το πόδι του στην ομάδα. Με αρκετές περίεργες επιλογές όπως ο αναίτιος παραγκωνισμός των Πρίττα, Ακόστα και Παπαστεργιανού, η ευκαιρία από το πουθενά στον Βράνιες, η εμμονή στον Τόχα και  η ανεπανάληπτη χρησιμοποίηση του Γιακούποβιτς στην θέση του καλύτερου ως τώρα παίκτη της ομάδος Μάρκου Βελλίδη.  Κερασάκι στην τούρτα η χρησιμοποίηση του Σανκαρέ ως σέντερ φορ όπου ουσιαστικά μας πούλησε τρέλα προκαλώντας την διοίκηση να τον στείλει σπίτι του. Τεράστια έκπληξη ένας ανερχόμενος προπονητής από την Πολωνία με το βιογραφικό του Πρόμπιερζ να μην πετύχει στον προβληματικό από το καλοκαίρι ΑΡΗ. Ποιος να το περίμενε άραγε? Σίγουρα όχι τα μέλη της διοίκησης εκτός βέβαια και αν αυτή η εξέλιξη ήταν ακριβώς ο λόγος της επιλογής του Πολωνού προπονητή. Μια γλάστρα που απλά θα έμπαινε μπροστά για να καλύψει όλα τα τραγελαφικά που γίνονται από πίσω, όπως ακριβώς έγινε και με τον Τσιώλη.  Ποιος θα είναι ο επόμενος άραγε? Άλλος ένας εντολοδόχος? Ή κάποιος που θα κάτσει μαζί με την διοίκηση να κάνει ένα ρεαλιστικό πλάνο που δεν θα αποσκοπεί απλά στις αγοροπωλησίες ξένων παικτών για να πλουτίζουν οι μάνατζερ και οι παρατρεχάμενοι τους? Θα στηριχθεί επιτέλους κάποιος από την οικογένεια του ΑΡΗ ή θα δούμε τον κάθε "ξένο" όπως ήταν ο Τσιώλης και ο Πρόμπιερζ  να καταστρέφει την ομάδα και να του δίνεται πίστωση χρόνου χωρίς να παρουσιάζει έργο μόνο και μόνο επειδή είναι αρεστός σε συγκεκριμένα πρόσωπα και δεν λέει όχι σε "λαυράκια" που ανακαλύπτουν οι "συνεργάτες" της διοίκησης. Σταματήστε να παίζεται με την νοημοσύνη μας, φέρτε έναν άνθρωπο εμπιστοσύνης, στηρίξτε τον με όλες σας τις δυνάμεις, σώστε την ομάδα από την καταστροφή και βάλτε γερές βάσεις για την επόμενη χρονιά.  Αν δεν μπορείτε πείτε το, να γίνει μια έκτακτη συνέλευση στην Λέσχη και να βρούμε μια λύση για τον ΑΡΗ μας...

ΥΓ. Το ένα λάθος μετά το άλλο, αυτό είναι το έργο της διοίκησης που έτρεξε να προλάβει και την ιστορία με το ΑΦΜ... Τελικά πάντως αυτό που δεν έχω καταλάβει ακόμη είναι τι σόι μεγαλομέτοχος είναι η Λ.Φ.Α. Εδώ κυκλοφορεί στην πιάτσα ότι ψάχνουμε για ΑΦΜ και ο μεγαλομέτοχος δεν βγάζει άχνα. Έτσι ανήκει ο ΑΡΗΣ στον λαό του?!?!?