Με μια εξαιρετική εμφάνιση στο Α' ημίχρονο η ομάδα μας "καθάρισε" το παιχνίδι παρά το γεγονός ότι μόλις στο 3' βρέθηκε πίσω στο σκορ και απέδειξε ότι πλέον με τον Σάκη Τσιώλη στον πάγκο έχει βρει τον καλό της εαυτό! Μπορεί ο Πανσερραϊκός να βρίσκεται στον πάτο της βαθμολογίας αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι σε πολλές ανάλογες περιπτώσεις όπως με τον Πανιώνιο, την Ξάνθη και τον Ηρακλή ενώ ήμασταν ξεκάθαρο φαβορί όχι μόνο δεν κερδίσαμε αλλά γνωρίσαμε και οδυνηρή ήττα.  Σήμερα όμως παρά το μουδιασμένο ξεκίνημα με το εξαιρετικό γκολ του Πάρκερ η ομάδα μας έδειξε ότι δεν ήταν διατιθεμένη να "γκελάρει" και εύκολα ή δύσκολα θα κατακτούσαμε τους 3 βαθμούς της νίκης.

Με τους Μπομπαντίγια, Καστίγιο, Κόκε αλλά και τον Νέτο που ανέβαινε από πίσω να συνδυάζονται εξαιρετικά και να απειλούν διαρκώς την αντίπαλη εστία χρειάστηκαν μόλις 45' για να γυρίσουμε το 0-1 και να πάρουμε και σκορ ασφαλείας. Μάλιστα εάν οι παίκτες μας ήταν πιο αποτελεσματικοί στα σουτ που κάνανε υπό εξαιρετικές προϋποθέσεις θα μπορούσαμε να είχαμε ακόμη μεγαλύτερο σκορ. Αυτό πάντως που έχει σημασία πέρα από τους 3 βαθμούς είναι το διαφορετικό πρόσωπο που έδειξε η ομάδα σήμερα, ένα πρόσωπο πολύ πιο επιθετικό, πιο αποφασισμένο και με πολύ περισσότερη αυτοπεποίθηση. Εκτός από τους Μπομπαντίγια και Καστίγιο όπου μαζί με τον Νέτο ήταν οι κορυφαίοι για την ομάδα μας σήμερα με εξέπληξε και ευχάριστα ο Σέρχιο Κόκε όπου συνδυάστηκε εξαιρετικά με τους προαναφερθέντες, σέρβιρε έτοιμο γκολ στο Καστίγιο και γενικά ήταν μέσα στις φάσεις έχοντας ουσία στις κινήσεις του, βοηθώντας πάρα πολύ στην επιθετική ανάπτυξη της ομάδος μας σε αντίθεση με άλλα παιχνίδια που χάνεται μέσα στις εμπνεύσεις του. Ίσως τελικά η αγωνιστική άνοδος του Καστίγιο, η επιστροφή του Μπομπαντίγια και η προσαρμογή του Νέτο στα νέα επιθετικά του καθήκοντα να έχουν απελευθερώσει τον Ισπανό και να τον έχουν όλοι οι παραπάνω βοηθήσει να βγάλει το πραγματικό του ταλέντο. Μοναδική απογοήτευση από το σημερινό παιχνίδι η παρουσία του Τόχα όπου συνεχίζει την πτωτική του πορεία και δεν θυμίζει σε τίποτα τον παίκτη στην αρχή της σεζόν όπου είχε εντυπωσιάσει με τις εμφανίσεις του.

Πλέον με αυτήν την νίκη η ομάδα μας έχει αρκετές ελπίδες να πετύχει τον στόχο της παρά τους 5 βαθμούς διαφοράς με τον Ολυμπιακό Βόλου και όπως όλα δείχνουν το παιχνίδι με τον Αστέρα Τρίπολης θα είναι ένας τελικός και για τις 2 ομάδες. Από την μια η ομάδα της Τρίπολης θα καίγεται για τους βαθμούς της σωτηρίας και από την άλλη εμείς κυνηγώντας το απόλυτο στα 3 τελευταία παιχνίδια θα γίνει ένα πολύ δυνατό παιχνίδι που φυσικά η ομάδα θα πρέπει να κερδίσει. Και αν φέρουν έστω και μια ισοπαλία ο Ολυμπιακός Βόλου και η Καβάλα στα δύσκολα παιχνίδια που έχουν με τον Παναθηναϊκό εντός την τελευταία αγωνιστική ο πρώτος και με τον Ολυμπιακό εκτός η δεύτερη την επόμενη αγωνιστική μετά θα είναι στο χέρι μας να τους "πιάσουμε" και να μπούμε έστω και την τελευταία στιγμή στα πλέιοφς. Κατα τα άλλα εάν θέλουμε να τα βλέπουμε τα πράγματα λίγο πιο θετικά αλλά και μέσα από ένα πιο γενικό πρίσμα ο ΑΡΗΣ με τον Τσιώλη στον πάγκο δείχνει ολοένα και καλύτερος όχι μόνο προς τα αποτελέσματα αλλά και από τον τρόπο που αγωνίζεται. Πολύ πιο επιθετικός, με την μπάλα κάτω, με τους επιθετικούς να αλλάζουν θέσεις διαρκώς και με πολλές κάθετες πάσες να προσπαθούν να τρυπήσουν τις αντίπαλες άμυνες. Την ίδια στιγμή που εάν κάτι φαίνεται να πηγαίνει στραβά βλέπουμε έναν προπονητή που όχι απλά δείχνει ανήσυχος αλλά προσπαθεί με αλλεπάλληλες εσωτερικές αλλαγές κατά την διάρκεια του αγώνα να προσπαθεί να "στρώσει" τα πράγματα και αυτό για την ώρα μοιάζει να είναι και η μεγαλύτερη διαφορά του Τσιώλη από τους προκατόχους του.

Ακόμη δεν έχουμε πετύχει τίποτα αλλά ελπίδες υπάρχουν που πρέπει να συνεχίσουμε να τις κυνηγάμε. Ας κάνουμε εμείς το καθήκον μας και στο τέλος θα κάνουμε το ταμείο. Ακολουθεί μια μεγάλη διακοπή λόγο εθνικών ομάδων κάτι που μόνο ως θετικό μπορούμε να το δούμε μιας και θα έχει περισσότερο χρόνο ο Τσιώλης να δουλέψει με την ομάδα και κάποιοι μικροτραυματισμοί θα ξεπεραστούν εντελώς. Αυτό σημαίνει ότι θα κάνουμε περίπου 1 μήνα για να ξαναδούμε από κοντά την αγαπημένη μας ομάδα. Ως τότε ας ελπίσουμε η ομάδα μας να είναι ακόμη μέσα στους στόχους και ο αγώνας με τον Ολυμπιακό Βόλου να μας βρει όλους στο Κλ.Βικελίδης έτοιμους για το "αλμα" προς τα πλέιοφς! VAMOS ARIANARA!!!!

[youtube=

Μπορεί ο ΑΡΗΣ λόγο της χαζομάρας μερικών συνΑρειανών να στερηθεί την ενίσχυση από τον κόσμο του στο παιχνίδι της Κυριακής αλλά όπως όλα δείχνουν ο Σάκης Τσιώλης είναι αποφασισμένος να κάνει ότι περνάει από το χέρι του για να φτάσουμε στην νίκη και αναμένεται να κατεβάσει την ομάδα με άκρως επιθετικό σχήμα. Σε αυτό συναινεί και η επιστροφή του Μπομπαντίγια που ξεπέρασε το πρόβλημα τραυματισμού και μαζί με τους Καστίγιο και Κόκε θα αποτελέσουν την γραμμή κρούσης σε ένα 4-4-2 σύμφωνα πάντα με τα ρεπορτάζ των τελευταίων ημερών.

Στο συγκεκριμένο παιχνίδι δεν χωράνε πολλά σχόλια μιας και τα πράγματα είναι ξεκάθαρα. Από την μια υπάρχει ο Πανσερραϊκός που βρίσκεται στον πάτο της βαθμολογίας, ήδη υποβιβασμένος όπου με πολλές αλλαγές στο βασικό του σχήμα χωρίς άγχος θα διεκδικήσει ότι καλύτερο μπορεί. Από την άλλη είμαστε εμείς όπου παλεύουμε όλη την χρονιά με τον κακό μας εαυτό και έστω την ύστατη στιγμή έχουμε την ευκαιρία να σώσουμε μια αποτυχημένη χρονιά, οπότε η νίκη και οι 3 βαθμοί είναι το ξεκάθαρο κίνητρο που έχουμε σε σχέση με τους αντιπάλους μας. Τα περιθώρια για χαλάρωση, υπεροψία και αγωνιστικά λάθη έχουν τελειώσει εδώ και καιρό. Πλέον κυριολεκτικά το επόμενο στραβό αποτέλεσμα μπορεί να σημάνει και το τέλος της προσπάθειας μας για την είσοδο στα πλέιοφς. Η νίκη με το ευρύ 4-3 στην Κέρκυρα σίγουρα λειτούργησε θετικά και πιθανόν να βοήθησε την ομάδα να ανακτήσει την χαμένη της αυτοπεποίθηση. Παίκτες σαν τον Κόκε έχουν αποδείξει την αξία τους κατά το παρελθόν αλλά από μόνοι τους μας έχουν δώσει το δικαίωμα όχι μόνο να τους αμφισβητήσουμε αλλά να τους θεωρούμε ανάξιους να φοράνε την φανέλα της ομάδος μας. Ελπίζω ο Ισπανός τώρα που άνοιξε λογαριασμό με τα δίχτυα να συνεχίσει να σκοράρει και να ξαναδούμε έστω και σε αυτές τις τελευταίες αγωνιστικές τον Κόκε που λατρέψαμε. Δεν ξέρω εάν ο Τσιώλης έχει το μαγικό ραβδάκι και έχει καταφέρει να μεταμορφώσει τόσο γρήγορα την ομάδα το σίγουρο όμως είναι ότι έχει δείξει εξαιρετικά αντανακλαστικά και όπως στο παιχνίδι με την Κέρκυρα όπου μέχρι ο ΑΡΗΣ να το γυρίσει προχωρούσε στην μια αλλαγή μετά από την άλλη στα πλάνα του έτσι και με τον Πανσερραϊκό είμαι σίγουρος ότι θα κάνει αυτό που πρέπει.

Όσο για τους αντιπάλους μας και τις αστειότητες του Θεοδωρίδη και των υπολοίπων στο πρώτο παιχνίδι νομίζω ότι πήρε αυτό που του άξιζε, έτσι όπως γίνεται αργά ή γρήγορα σε ομάδες που πλαισιώνονται από ανθρώπους με το ποιόν του συγκεκριμένου ανθρώπου. Θα ήθελα να μπορούσαμε να πάμε στο γήπεδο να εκφράσουμε την "αγάπη" μας για τον συγκεκριμένο άνθρωπο που και αυτός με τον τρόπο του έχει την δική του ιστορία στο βρώμικο ελληνικό πρωτάθλημα γραμμένη με περίεργα γράμματα, γεμάτο σκιές και ερωτηματικά. Ας κάνουμε εμείς το χρέος μας και ας αφήσουμε τους υπόλοιπους στην μιζέρια τους, για αυτό ΝΙΚΗ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΝΙΚΗ!

Τελικά ανεξάρτητα από την κατάληξη της φετινής χρονιάς το μόνο σίγουρο είναι ότι όλοι με αυτά που βλέπουμε κάθε αγωνιστική θα καταλήξουμε στον τρελογιατρό... Το ευχάριστο σήμερα ήταν ότι μετά από αρκετό καιρό το φινάλε δεν είχε πικρή γεύση αλλά  αντιθέτως είχε την γλυκιά γεύση της νίκης. Μπορεί να κάναμε ακόμη ένα νωθρό ξεκίνημα, μπορεί στην μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα να ήμασταν ένα μάτσο χάλια, μπορεί οι αντίπαλοι μας να δημιούργησαν σαφώς καλύτερες ευκαιρίες από εμάς τελικά όμως επιτέλους σε ένα παιχνίδι που ίσως να μην αξίζαμε την νίκη τελικά την πήραμε.

Χωρίς να μπορεί κανείς να δώσει μια λογική εξήγηση για ακόμη ένα παιχνίδι οι παίκτες μπήκαν μέσα στο γήπεδο φοβισμένοι και αφέθηκαν στις διαθέσεις των αντιπάλων που χάρη στην δική μας αδράνεια έμοιαζαν με ασταμάτητη ομαδάρα όπου αργά  ή γρήγορα θα πετύχαινε το γκολ που τόσο ήθελε. Μέσα σε 8' η Κέρκυρα είχε κάνει 5 τελικές και δίκαια κατάφερε και πήρε κεφάλι στο σκορ. Και εκεί που η λογική λέει ότι θα αφυπνιστούν οι παίκτες μας μετά το 1-0 και θα αρχίσουν να παίζουν πιο δυνατά η Κέρκυρα συνέχισε να έχει την πρωτοβουλία και να δημιουργεί ευκαιρίες... Και ενώ έχουν περάσει περισσότερα από 20' και η μοναδική σου απειλή ήταν το εξαιρετικό χτύπημα φάουλ του Καστίγιο έρχεται από ακόμη ένα στημένο η ισοφάριση! Ούτε η ισοφάριση μπόρεσε να αφυπνίσει τους παίκτες μας και να τους κάνει να πιστέψουν ότι σήμερα όχι μόνο μπορούσαν να πάρουν την νίκη αλλά ότι ήταν μονόδρομος για αυτούς. Μόλις 7' παρέμεινε για ακόμη μια φορά το σκορ ισόπαλο και η Κέρκυρα που με απίστευτη ευκολία απειλούσε την εστία μας από ένα εξαιρετικό χτύπημα φάουλ του Γραμμόζη έκανε το 2-1... Με την έναρξη του Β ημιχρόνου ο Τσιώλης που όπως ήταν λογικό ήταν απογοητευμένος  απο αυτό που έβλεπε μέσα στο γήπεδο ανακάτεψε από νωρίς την "τράπουλα" ρίχνοντας μέσα τους Σακάτα και Τόχα. Αν και οι παίκτες που μπήκαν ήταν ελαφρώς πιο δραστήριοι η εικόνα του αγώνα όχι μόνο δεν άλλαζε αλλά η Κέρκυρα σε 2 φάσεις άγγιξε το 3-1.. Επειδή όμως ο ΑΡΗΣ φέτος είναι μια παρανοϊκή ομάδα και οι εναλλαγές από κρύο ζεστό και ανάποδα είναι τρόπος ζωής μέσα σε λίγα λεπτά χάρη στον Λαζαρίδη αλλά και τον Καστίγιο παίρνουμε κεφάλι στο σκορ εντελώς ξαφνικά από το πουθενά κόντρα στην ροή του αγώνα. Και σαν να μην φτάνει αυτό έρχεται και το κερασάκι στην τούρτα με το γκολ του Κόκε που έκανε το 4-2. Δεν προλάβαμε να καθήσουμε ανπαυτικά στον καναπέ μας και σε μια κλασσική επίδειξη βλακείας που μας χαρακτηρίζει φέτος τρώμε κατευθείαν ένα ανόητο γκολ και ξαφνικά ξυπνάνε μέσα μας μνήμες Λάρισας... Ευτυχώς η Κέρκυρα μένοντας και με 10 παίκτες δεν μπόρεσε να μας κάνει την ζημιά και η ομάδα μας ύστερα από καιρό έφυγε με τους 3 βαθμούς της νίκης!

Αν και γενικά αποφεύγω να περιγράφω το παιχνίδι όπως κάνω παραπάνω αλλά νομίζω ότι αυτό που είδαμε σήμερα δεν σηκώνει και πολλά σχόλια... Ανύπαρκτο κέντρο, χωρίς ψυχραιμία στην άμυνα, χωρίς πάθος και δύναμη στις διεκδικήσεις, κλασσικά εκτός περιοχής ο Κόκε, εξαφανισμένος ο Νέτο, χαμένος ο Μενδρινός, Περέιρα και Φατί μετριότατοι, ανούσιος για ακόμη μια φορά ο Τόχα. Μοναδική όαση ο Νέρι Καστίγιο που έδειξε απίστευτο πείσμα σε όλη την διάρκεια του παιχνιδιού που αγωνίστηκε και έπαιξε καταλυτικό ρόλο στην σημερινή νίκη. Νομίζω ότι αυτή η αγωνιστική συμπεριφορά που δείχνει τόσο ο Καστίγιο όσο και ο Μπομπαντίγια που ήρθαν πριν λίγο καιρό στην ομάδα μας φανερώνει ξεκάθαρα το τι έλειπε από τον φετινό ΑΡΗ. Παίκτες με ποδοσφαιρικό εγωισμό που δεν γουστάρουν να χάνουν και είναι αποφασισμένοι να ματώσουν για να κερδίσουν. Σίγουρα και αυτοί το πρώτο πράγμα που έχουν στο μυαλό τους είναι η προσωπική τους απόδοση αλλά είναι φανερό ότι δεν γουστάρουν να χάνουν σε αντίθεση με κάποιους που βρίσκονται χρόνια στον ΑΡΗ και έχουν γίνει συνώνυμο της αποτυχίας.

Μπορεί αυτή η νίκη να έδιωξε ένα άγχος που είχαμε σχετικά με την άσχημη βαθμολογική θέση μας και το πόσο χειρότερα θα μπορούσαν να είχαν γίνει τα πράγματα εάν δεν κερδίζαμε σήμερα και να κρατάει ζωντανές τις ελπίδες μας για έξοδο στην Ευρώπη αλλά δεν θα πρέπει να ονειροβατούμε μιας και ο συγκεκριμένος στόχος με 5 βαθμούς διαφορά από την πέμπτη θέση φαντάζει ακόμη μακρινός. Φυσικά το πρόγραμμα που ακολουθεί τις τελευταίες 4 αγωνιστικές είναι καλό αλλά με αυτά τα περίεργα που βλέπουμε να γίνονται στα υπόλοιπα παιχνίδια δύσκολα να έρθουν όλα όπως τα θέλουμε. Παρόλα αυτά εμείς θα πρέπει να κάνουμε το χρέος μας και παιχνίδι με παιχνίδι, νίκη με νίκη να δούμε εαν τελικά μπορούμε να τα καταφέρουμε. Χρέος για τις υπόλοιπες 4 αγωνιστικές δεν έχουν μόνο οι παίκτες μας αλλά και όλοι εμείς όπου με την στήριξη και την μαζική παρουσία μας στο γήπεδο θα πρέπει να βοηθήσουμε την ομάδα ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα. Τον δρόμο τον έδειξαν τα αδέρφια σήμερα που βρέθηκαν στην Κέρκυρα και οργανώσανε μια δυναμική κερκίδα παρόλο που δεν παραλάβαμε επίσημα εισιτήρια για το παιχνίδι. Ιδανικό το ντεμπούτο του Τσιώλη και όλοι ελπίζουμε να υπάρχει και ανάλογη συνέχεια. Μπορεί η χρονιά να μην έχει εξελιχθεί όπως θα θέλαμε αλλά έστω και στο τέλος της χρονιάς ίσως να καταφέρουμε να σώσουμε την παρτίδα...

ΥΓ. Προκαλεί τεράστια ερωτηματικά πως ο Σιδηρόπουλος σήμερα ήταν τόσο καλός σε αντίθεση με το παιχνίδι στο Κλ.Βικελίδης κόντρα στον Ολυμπιακό...

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=Di6X6pYLsyI]

Όσο και αν πολλοί από εμάς θέλουμε να το αρνούμαστε αλλά ο ΑΡΗΣ μετά από χρόνια "έκοψε" την συνήθεια να κοιτάει προς τα πάνω και άρχισε να κοιτάει προς τα κάτω και όχι απλά για να τσεκάρει  την διαφορά ώστε να διασφαλίσει μια προνομιούχα θέση στην κορυφή της βαθμολογίας αλλά απλά για να αποφύγει τα χειρότερα. Καλώς ή κακώς εάν την Κυριακή δεν πάρουμε το διπλό τα  χειρότερα θα έρθουν και το άγχος θα γίνει καθημερινή συνήθεια των παικτών μας. Για να μην φτάσουμε λοιπόν ως εκεί θα πρέπει οι παίκτες μας υπό την καθοδήγηση του νέου προπονητή και της αισιοδοξίας που έφερε η έλευση του Σάκη Τσιώλη να πάρει τους 3 βαθμούς της νίκης. Όσο για την Κέρκυρα πρόκειται για μια μετριότατη ομάδα που στα περισσότερα παιχνίδια κατεβαίνει για το Χ και λογικά κάπως έτσι θα κατέβει και την Κυριακή αρά μοναδικός αντίπαλος μας για ακόμη ένα παιχνίδι θα είναι ο κακός μας εαυτός. Για να έρθει η νίκη χρειάζονται 2 πράγματα, πρώτον να υπάρξει ένα ουσιαστικό αγωνιστικό πλάνο που να τηρηθεί όσο το δυνατόν γίνεται από τους παίκτες μας και δεύτερον ο κάθε ποδοσφαιριστής που θα αγωνιστεί να δώσει τον καλύτερο του εαυτό, να βγει πρώτος στην μπάλα, να βγάλει πάθος και δύναμη στις διεκδικήσεις γιατί εάν χαθούν οι προσωπικές μονομαχίες κανένα πλάνο δεν είναι ικανό να μας σώσει. Σαν να μην φθάνει η άσχημη ψυχολογική κατάσταση της ομάδος η ομάδα μας δείχνει να έχει ξεμείνει από επιθετικούς μιας και ο Τσέζαρεκ είναι νοκ άουτ, ο Μπομπαντίγια ιδιαίτερα αμφίβολος λόγο τραυματισμού, ο Καστίγιο μακριά από τον καλό του εαυτό και ο Κόκε έχει αποσυρθεί από τα γκολ εδώ και πολύ καιρό. Άρα εαν τελικά ο Μπομπαντίγια δεν αγωνιστεί τότε θα ευελπιστούμε ο Νέρι να βγάλει το ταλέντο του ή για ακόμη μια φορά να μας ξελασπώσει ο Νέτο ή ο Λαζαρίδης... Δυστυχώς σε ένα τόσο σημαντικό παιχνίδι όπως κατάντησε να είναι η αναμέτρηση της Κυριακής με την Κέρκυρα και παρά που το θέμα της "παράγκας" είναι στην επικαιρότητα ο ορισμός του Σιδηρόπουλου μόνο φόβο και αγωνία προκαλεί... Μπορεί στο παιχνίδι με τον Ολυμπιακό να μην ήμασταν αυτοί που έπρεπε αλλά ο Σιδηρόπουλος είχε καταλυτική παρουσία και είχε δείξει ξεκάθαρα τις προθέσεις του να "σπρώξει" τον Ολυμπιακό προς την νίκη. Και αν σκεφτεί κανείς την σχέση που έχει η Κέρκυρα με τον Ολυμπιακό αλλά και την δύσκολη βαθμολογική θέση που βρίσκεται τότε έχουμε πολλούς λόγους για να κάνουμε ύποπτα σενάρια μέσα στο μυαλό μας και να αγχωνόμαστε με την παρουσία του Σιδηρόπουλου. Ένας λόγος παραπάνω για να παρουσιαστεί η ομάδα μας πιο αποφασισμένη από ποτέ και με μια νίκη να βγει από τον λάκκο όπου μόνη της κατάφερε και έπεσε. Οργανωμένη μετακίνηση μιας και δεν μας δώσανε εισιτήρια δεν θα υπάρχει άρα λίγο δύσκολα να δούμε έντονη παρουσία οπαδών μας στην Κέρκυρα. Παρόλα αυτά το μυαλό μας και η ψυχή μας θα είναι εκεί για να πάρουμε επιτέλους την νίκη που τόσο χρειαζόμαστε. ΑΡΗ ΔΙΠΛΟ ΔΙΠΛΟ ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΤΡΕΛΑΘΩ!

Τελικά παρά την φημολογία ότι ο Τσιώλης είπε το "ΟΧΙ" όπως έσπευσαν να αναφέρουν σχεδόν όλα τα ΜΜΕ ήρθε σήμερα το μεσημέρι η συμφωνία με τον Έλληνα τεχνικό και πλέον η ομάδα μας αλλάζει σελίδα και ξεκινάει νέο πλάνο με τον τρίτο προπονητή για την φετινή χρονιά. Σίγουρα νέος προπονητής μας είναι το πιο "καυτό" όνομα που υπάρχει αυτήν την στιγμή στην Ελληνική αγορά, έχει δώσει τα διαπιστευτήρια του στις προηγούμενες ομάδες και το μόνο που απομένει είναι αν θα καταφέρει να παρουσιάσει έργο και σε μια μεγάλη ομάδα όπως είναι ο ΑΡΗΣ μας, γιατί όπως και να το κάνουμε άλλο Θρασύβουλος, άλλο Ολ.Βόλου και άλλο ΑΡΗΣ. Αν και μου είναι συμπαθής ο Έλληνας τεχνικός και σύμφωνα με το τελευταίο δείγμα δουλειάς του υπάρχει προοπτική για κάτι καλό ομολογώ ότι η συγκεκριμένη κίνηση μου θυμίζει άλλες εποχές όχι και τόσο καλές για τον σύλλογο μας. Αυτή η επιστροφή στην Ελληνική πραγματικότητα πιθανόν να μας κάνει καλό μιας και αυτό που έλειπε από τον ΑΡΗ τα τελευταία χρόνια για να κάνει το κάτι παραπάνω ήταν η Ελληνική πονηριά και ο τσαμπουκάς που είναι σχεδόν απαραίτητα σε ένα σάπιο πρωτάθλημα όπως είναι αυτό της σούπερκλίκας... Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι τόσο το φετινό κόντρα στην Λάρισα που δεν μπόρεσαν οι παίκτες μας να "φάνε" 2 λεπτά μέχρι την λήξη αλλά ακόμη μεγαλύτερο είναι το περσινό με την ΑΕΚ στα πλέιοφς όπου μας στοίχισε ουσιαστικά την 3η θέση στην τελική κατάταξη του πρωταθλήματος. Το καλό στην όλη υπόθεση είναι ότι όπως όλα δείχνουν ο Τσιώλης δεν ήρθε απλά για τα τελευταία παιχνίδια αλλά για να μείνει και την νέα χρονιά και αυτό μόνο ως  θετικό μπορούμε να το δούμε μιας και θα έχει πολύ καλύτερη εικόνα για τις ανάγκες και το υλικό της ομάδος γενικότερα. Το θέμα είναι ποιες ακριβώς θα είναι προθέσεις της διοίκησης και πως ακριβώς σκοπεύει να τον "στηρίξει" σε αυτήν την προσπάθεια. Τα τελευταία χρόνια στον ΑΡΗ νομίζω ότι όσο αφορά τον προπονητή και τον σχεδιασμό της ομάδος είδαμε αρκετά πειράματα όπου αν τα πάρουμε με την σειρά είχαμε τα εξής 1)Ελπιδοφόρος Έλληνας τεχνικός με σπουδαίο έργο σε μικρές ομάδες(σαν τον Τσιώλη) όπως ήταν ο Χατζάρας. Ήρθε σε μια δύσκολη στιγμή για τον σύλλογο όπου σε συνδυασμό με τις εμμονές του οδήγησε την ομάδα στην Β εθνική. Η απόλυτη αποτυχία με το τεράστιο ελαφρυντικό για τον ίδιο η αδυναμία της διοίκησης λόγο των οικονομικών προβλημάτων αλλά και το τεράστιο ρίσκο που πήρε να έρθει στον ΑΡΗ με αποτέλεσμα να πιάσει πάτο η προπονητική του καριέρα πάνω που είχε πιάσει σχεδόν κορυφή... 2)Γκιγιέρμο Όγιος: Λατίνος τεχνικός, έφερε άλλα ήθη και έθιμα(και στυλ παικτών) στον ΑΡΗ που σχεδόν όλος ο κόσμος λάτρεψε. Παρόλα αυτά τα αποτελέσματα δεν ήταν τα αναμενόμενα. 3)Ντούσαν Μπάγεβιτς: Ο μεγαλύτερος προπονητής που πέρασε  από τον πάγκο της ομάδος εκτός του Κούπερ όπου σε συνδυασμό με το καλό υλικό που είχε στην διάθεση του μιας και η διοίκηση είχε καταφέρει να διατηρήσει τον βασικό κορμό είχε μια πετυχημένη χρονιά που μπορούσε να γίνει ακόμη πιο πετυχημένη εαν δεν τα θαλάσσωνε στον τελικό του Καυτατζογλείου. Παρά την αρκετά καλή αγωνιστική εικόνα της ομάδος ο Μπάγεβιτς έφερε μαζί του και την "ακαταμάχητη" προσωπικότητα του που έχει στιγματιστεί από την παρουσία του στην Ελλάδα και όπως ήταν λογικό τα "παρασκηνιακά" προβλήματα ήταν απλά θέμα χρόνου να εμφανιστούν. 4)Κίκε Ερνάντεθ: έμπειρος ξένος προπονητής με 2 πρόσωπα που δεν μπόρεσε να καταλάβει την ανάγκη για άμεσα αποτελέσματα ή από την άλλη δεν μπορέσαμε να καταλάβουμε εμείς την υπομονή και την στήριξη που χρειάζεται κάθε προπονητής για να παρουσιάσει έργο σε βάθος χρόνου. 5)Μαζίνιο: τεράστια ποδοσφαιρική προσωπικότητα όμως και  άπειρος προπονητής που δεν μπόρεσε ποτέ να πείσει... Αν και είχε αξιόλογο υλικό στην διάθεση του δεν μπόρεσε να το κουμαντάρει όπως θα θέλαμε. 6) Έκτορ Ραούλ Κούπερ: Με διαφορά το μεγαλύτερο όνομα προπονητή που έχει κάτσει στον πάγκο της ομάδος μας. Κατάφερε να μεταφέρει στην ομάδα το ειδικό βάρος που κουβαλούσε χάρη στο πλούσιο βιογραφικό του. Παρόλα αυτά και δεν κατάφερε να συνδυάσει το όνομα του με έναν τίτλο και έβαλε την υπογραφή του στην αποδυνάμωση της ομάδος και στην "φυγή" σημαντικών παικτών σαν τον Αμπρέου, Κάμπορα, Φερνάντεζ, Ναφτί, Αράνο, Μεριέμ, Κάλβο που δεν ήταν αρκετά καλοί για τον Αργεντίνο τεχνικό. Το φετινό φαινόμενο με την μαγική ομάδα της Ευρώπης και το σκορποχώρι στην Ελλάδα είναι κάτι το ανεξήγητο... Φυσικά ένα τέτοιο τεράστιο όνομα δεν θα μπορούσε να προσαρμοστεί απόλυτα με τα οικονομικά δεδομένα του ΑΡΗ και το περιορισμένο μεταγραφικό πεδίο και με την πρώτη ευκαιρία την "έκανε" προτού καταρ

Με τον πλέον πικρό τρόπο οι όποιες ελπίδες είχαμε για να προλάβουμε το τρένο των πλέιοφς σήμερα εξανεμίστηκαν... Όταν χάνεις για 2η φορά και μάλιστα μέσα στην έδρα σου με την καλύτερη διαιτησία που είχες τα τελευταία 5 χρόνια(τουλάχιστον) από μια τόσο κακή ομάδα σαν τον Ηρακλή τότε είσαι άξιος της μοίρας σου. Για ακόμη ένα παιχνίδι ο ΑΡΗΣ δεν μπήκε όπως έπρεπε, ξεκίνησε επιφυλακτικά, έδωσε χώρους αντί να πιέσει και εγκλωβίστηκε στον κακό του εαυτό. Μπορεί μόλις στα πρώτα 5 λεπτά να είχαμε 2 καλές ευκαιρίες παρόλα αυτά όμως ήταν φανερό ότι τόσο το στήσιμο της ομάδος όσο και η αποφασιστικότητα των παικτών μας δεν ήταν όπως έπρεπε ώστε να επιβάλλουμε τον ρυθμό μας και να πάρουμε την νίκη. Χωρίς ουσιαστικό πλάνο ανάπτυξης, απίστευτη εμμονή στο να γυρίζει η μπάλα προς τα πίσω και καμία κίνηση χωρίς την μπάλα στην επίθεση. Αντιθέτως ο κάκιστος Ηρακλής όχι μόνο εκμεταλλεύτηκε τους χώρους που του δώσαμε και κρατούσε την μπάλα στα πόδια του αλλά πίεζε και ψηλά με αποτέλεσμα να βραχυκυκλώσει εντελώς την ήδη προβληματική μας ανάπτυξη παιχνιδιού. Η ασυνεννοησία μεταξύ των παικτών μας και η έλλειψη πλάνου φάνηκε ξεκάθαρα στα αμέτρητα στημένα που εκτελέσαμε σήμερα όπου μόλις ένα εξελίχθηκε σε απειλή για την αντίπαλη εστία.  Απίστευτο αποτέλεσμα που δεν το περιμέναμε αλλά και το 0-0 που ίσως να ήταν και το πιο δίκαιο δεν νομίζω να άφηνε κανέναν ικανοποιημένο παρά μόνο να έδινε το δικαίωμα σε μερικούς να συνεχίσουν το παραμύθι που ο τίτλος του από 9 στα 9 κατέληξε 5 στα 5 και συνεχίζουμε...  Ευθύνη για αυτό που έγινε σήμερα έχουν όλοι αλλά όπως λέει ο σοφός λαός το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι και κεφάλι είναι η διοίκηση της ομάδος όπου με τις επιλογές της οδήγησε την ομάδα ως εδώ. Φυσικά εδώ έρχεται και ο αντίλογος που λέει ότι οι ίδιες επιλογές οδήγησαν σε μια μεγαλοπρεπή πορεία στους 32 του Europa League που θα συζητάμε για χρόνια αλλά το ερώτημα είναι το τι θέλουμε από τον ΑΡΗ μας. Μια ομάδα πυροτέχνημα που θα προσπαθεί μέσα από τον θεσμό του κυπέλλου να πάρει κάποιον τίτλο, να προλαβαίνει με άγχος το τρένο της Ευρώπης και των πλέιοφ και να έχει ως σημείο αναφοράς τεράστιες νίκες σαν και αυτές κόντρα στην Ατλέτικο ή νίκες γοήτρου σαν και αυτήν στην τούμπα κόντρα στον συμπολίτη ή μια ομάδα που θα κάνει σταθερά βήματα ανόδου όπως γινότανε τα προηγούμενα χρόνια με σκοπό να πρωταγωνιστήσει σε όλους τους θεσμούς που συμμετέχει? Εάν θέλουμε το πρώτο τότε για φέτος πετύχαμε τον στόχο μας εαν όμως όπως είναι λογικό θέλουμε το δεύτερο όχι μόνο δεν συνεχίζουμε τα σταθερά βήματα προς τα μπροστά αλλά το ενδεχόμενο αύριο το βράδυ να είμαστε στην 12η θέση της σούπερλιγκας είναι κάτι σαν άλμα προς τα πίσω. Φυσικά αυτό που θέλουμε θα πρέπει κάποια στιγμή να αρχίζει να εφαρμόζετε και από την εκλεγμένη διοίκηση και πλέον όταν υπάρχουν εκλογές να παρουσιάζετε και ένα διετές πλάνο και όχι απλά εξαγγελίες μεταγραφών. Δυστυχώς σήμερα εκτός από την ήττα είχαμε και τα τραγελαφικά που ακολούθησαν την λήξη του αγώνα με την είσοδο οπαδών από την θύρα 3 με κατεύθυνση προς τα αποδυτήρια και με στόχο τους ποδοσφαιριστές μας. Εκεί αφού έπεσαν κάποιες ψιλές με τους σεκιουριτάδες άρχισε μια νέα μάχη με τα ματ που ήρθαν να ρίξουν λάδι στην φωτιά μπας και τιμωρηθεί και η έδρα μας. Ξαφνικά λοιπόν οι ίδιοι που εθελοτυφλούσαν από το περασμένο καλοκαίρι και μετά από κάθε σφαλιάρα έβγαιναν και μας λέγανε ότι όλα καλά δεν τρέχει τίποτα σήμερα η αγανάκτηση τους ξεχείλισε και αποφάσισαν να μιμηθούν ενέργειες οπαδών άλλων ομάδων που στο παρελθόν τις κατακρίναμε. Δεν θέλω να πικάρω κανέναν αλλά νομίζω ότι όλοι μας κάποια στιγμή θα πρέπει να κατανοήσουμε τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν οι ομάδες, τι πρέπει να απαιτούμε, από ποιόν και πότε. Όλο αυτό το ξέσπασμα της συγκεκριμένης μερίδας οπαδών που αγανάκτησε και μπούκαρε μέσα στο γήπεδο με την λήξη,  μπορεί να κορυφώθηκε σήμερα αλλά ξεκίνησε πριν λίγο  καιρό και συνέπεσε τις τελευταίες ημέρες της παρουσίας του Κούπερ στον ΑΡΗ πιο πολύ θυμίζει διπλωματική κίνηση παρά αγανάκτηση για αυτό που όλοι είδαμε σήμερα. Εάν ήταν αγανάκτηση θα έπρεπε να είχε εκφρασθεί από το ξεκίνημα της χρονιάς ή ακόμη καλύτερα από το καλοκαίρι... Πλέον είναι αργά για δάκρυα και κραυγές αγωνίας... Το μόνο που εύχομαι να μην χρειαστεί είναι να κάνουμε αναπροσαρμογή στόχων και ο κάθε βαθμός στην συνέχεια του πρωταθλήματος να θεωρείται χρυσός...

Σε μια περίεργη χρονιά όπου η εναλλαγή κρύου - ζεστού μας έχει γίνει βίωμα έφθασε η στιγμή όπου οι δικαιολογίες στέρεψαν και πλέον καλούνται οι ποδοσφαιριστές μας υπό την καθοδήγηση του Γ.Μιχαλήτσου να κάνουν το αυτονόητο που θα έπρεπε να το έκαναν από την αρχή της χρονιάς αλλά υπήρχε το άλλοθι της Ευρώπης. Το Ευρωπαϊκό μας ταξίδι έλαβε τέλος στο Μάντσεστερ και η γνωστή δικαιολογία της κούρασης και του αποπροσανατολισμού των παικτών δεν υφίσταται. Μοναδικός στόχος που μας έχει απομείνει είναι η είσοδος στα πλέιοφ που οδηγεί στην Ευρώπη και θα πρέπει πάση θυσία να τον πετύχουμε. Ευχάριστη συγκυρία είναι ότι αντίπαλος μας είναι μια από τις χειρότερες ομάδες της σούπερλιγκας που ίσως και η βαθμολογική της θέση να είναι σε μεγάλο βαθμό πλασματική. Ο ηρακλάκος απελευθερωμένος πια από το άγχος της σωτηρίας έρχεται στο Κλ.Βικελίδης για να διεκδικήσει αυτό που αναλογεί. Τι του αναλογεί? Το πολύ μια αξιοσέβαστη ήττα και τίποτα παραπάνω. Μετριότατη ομάδα με τους περισσότερους βαθμούς να τους έχει πάρει χάρη σε στραβοκλωτσιές κάτι που συνέβη και στο παιχνίδι του πρώτου γύρου όπου μια σέντρα εξελίχθηκε σε σουτ που κατέληξε στα δίχτυα... Φυσικά στο παιχνίδι του πρώτου γύρου δεν έγινε μόνο αυτό μιας και είδαμε ξαφνικά τα μπεκ να ανοίγουν μετά το γκολ του ηρακλάκου, οι μπάλες να χάνονται και οι αντίπαλοι μας με κάθε ευκαιρία να ξαπλώνουν στο χορτάρι σε μια προσπάθεια να "κλέψουν" λίγα λεπτά. Όχι αυτά δεν πρόκειται να γίνουν στο Κλ.Βικελίδης για τον απλό λόγο ότι ο Αρειανός διαφέρει από τους άλλους, έχει ήθος, υπερηφάνεια και άλλα πολλά που οι συμπολίτες τα αγνοούν επιδεικτικά. Αυτό που ευελπιστούμε να δούμε είναι η ομάδα μας να παρουσιαστεί πιο φρέσκια από τα προηγούμενα παιχνίδια και πολύ πιο αποφασισμένη για την νίκη. Σε αυτό το κομμάτι της αποφασιστικότητας παίζει τεράστιο ρόλο το πλάνο σύμφωνα με το οποίο θα κατεβάσει ο Γ.Μιχαλήτσος την ομάδα μας για αυτό το παιχνίδι. Επιτέλους θα πρέπει να δούμε από την αρχή έναν ΑΡΗ πιο μαχητικό, πιο παθιασμένο πιο απαιτητικό που θα δείξει στους αντιπάλους από το πρώτο σφύριγμα της έναρξης του αγώνα ότι η νίκη θα είναι δική μας. Είναι αδιανόητο να δούμε και με τον ηρακλάκο το ίδιο σενάριο που είδαμε με την Λάρισα και αυτήν την επιφυλακτική προσέγγιση του αγώνα. Βέβαια αυτό το στυλ δεν είναι αποκλειστικότητα του Μιχαλήτσου μιας και ο Κούπερ σχεδόν σε όλα τα παιχνίδια ανεξάρτητα από τον αντίπαλο ξεκινούσε την ομάδα λίγο χαλαρά και σιγά σιγά ανέβαζε στροφές. Αυτό όμως πρέπει να σταματήσει και ιδίως με αντιπάλους που βρίσκονται προς τον πάτο της βαθμολογίας θα πρέπει να είμαστε σαφώς πιο επιθετικοί και να επιβάλλουμε από την αρχή του αγώνα τον δικό μας ρυθμό. Απουσίες υπάρχουν και από τις 2 πλευρές αλλά αυτές του Ηρακλή στα μετόπισθεν είναι αρκετά σημαντικές και θα πρέπει να τις εκμεταλλευτούμε. Στην προσπάθεια που θα κάνει η ομάδα μας για την κατάκτηση των 3 βαθμών είναι υποχρέωση όλων μας να σταθούμε δίπλα και να βοηθήσουμε με όλες τις δυνάμεις μας ώστε να έρθει αυτή η νίκη. Η ΠΑΕ ΑΡΗΣ έκανε την κίνηση της και με νέες μειωμένες τιμές σε όλες τις θύρες του γηπέδου έκανε το δικό της κάλεσμα προς τον κόσμο. Ένα κάλεσμα στο οποίο πρέπει να ανταποκριθούμε εάν θέλουμε να ξαναζήσουμε μεγάλες Ευρωπαϊκές στιγμές σαν τις φετινές. Το μόνο που έχει σημασία την δεδομένη χρονική στιγμή είναι το 6 στα 6 μέχρι το τέλος του πρωταθλήματος. Όλα τα άλλα μπορούν να περιμένουν. Εννοείται ότι ενδεχόμενο στραβό αποτέλεσμα θα μας αναγκάσει να αρχίσουμε τα πλάνα μας για την νέα χρονιά... Για αυτό όλοι το Σάββατο το απόγευμα στις 19.30 στο Κλ.Βικελίδης για την νίκη! Νίκη και μόνο νίκη και ας αφήσουμε τον ηρακλάκο να αρχίζει να ιδρώνει και πάλι!

Σε ένα παιχνίδι όπου δεν δικαιούμασταν τίποτα περισσότερο από το Χ η τύχη μας έφερε αγκαλιά με την νίκη... και όμως μέσα σε 2' καταφέραμε αυτό το δώρο να το πετάξουμε στα σκουπίδια και μαζί τους 2 βαθμούς. Δεν ξέρω αν πολλοί διαφωνήσουν μαζί μου αλλά στα τελευταία παιχνίδια εκεί που έχω εναποθέσει όλες τις ελπίδες μου για κάποιο νικηφόρο γκολ είναι στις ατομικές ενέργειες του Μπομπαντίγια που όπως και να το κάνουμε ξεχωρίζει. Μπορεί τις περισσότερες φορές να είναι πολύ περισσότερο ατομιστής από όσο θα έπρεπε αλλά για μια ομάδα σαν τον ΑΡΗ όπου ιδίως φέτος έχουμε φλομώσει στις πάσες γύρω από την περιοχή, στους επιθετικούς που όχι μόνο δεν σουτάρουν αλλά αντί να απειλούν την εστία βρίσκονται στο κέντρο ή στο κόρνερ και στις μεγάλες χαμένες ευκαιρίες που δεν χάνονται  αυτές οι ενέργειες του Μπομπαντίγια μοιάζουν σαν μοναδική ελπίδα για κάτι καλό. Αυτό ακριβώς έγινε σήμερα και στις ελάχιστες φάσεις που απειλήσαμε ο Μπομπαντίγια με την βοήθεια της τύχης κατάφερε έστω και με καραμπόλα να βάλει τους 3 βαθμούς της νίκης που είχαμε τόσο ανάγκη στην τσέπη μας. Στην συνέχεια φάνηκε πάρα πολύ απλά το πρόβλημα του φετινού ΑΡΗ που είναι η έλλειψη συγκέντρωσης, ψυχραιμίας και ξεκάθαρου αγωνιστικού πλάνου. Ένα αγωνιστικό πλάνο που δεν είναι ικανό ούτε για 3' να διατηρήσει το σκορ σταθερό. Νομίζω το να μείνουμε μόνο στα τελευταία 5' του αγώνα είναι λάθος γιατί σήμερα εάν καταφέρναμε τελικά να πάρουμε την νίκη ουσιαστικά θα ήταν μια "κλοπή" μιας και ο ΑΡΗΣ δεν ήταν η ομάδα που μπήκε αποφασισμένη για να πάρει την νίκη. Δεν πάλεψε, δεν πίεσε, δεν δημιούργησε φάσεις και γενικότερα δεν ήταν αυτός που έπρεπε να είναι σε ένα τόσο σημαντικό παιχνίδι. Ομολογώ με απογοήτευσε οικτρά ο Μιχαλήτσος γιατί όταν παίζεις με την προτελευταία  της κατηγορίας και με το που αρχίζει το παιχνίδι σε έχει βάλει μέσα στην εστία σου και μόλις στο 13' δίκαια παίρνει και το προβάδισμα στο σκορ τότε τα λόγια είναι περιττά. Ακόμη και μετά το γκολ που θα περιμέναμε την Λάρισα να οπισθοχωρήσει και τον ΑΡΗ μας να πιέσει έγινε μόνο το πρώτο με αποτέλεσμα απλά να έρθει μια ισορροπία στο παιχνίδι. 2 γκολ από μακρινά σουτ, 1 ευκαιρία από ένα κόρνερ και μια αντεπίθεση ήταν όλο το παιχνίδι μας σήμερα. Κανένα πάθος, καθόλου δύναμη στις διεκδικήσεις, απίστευτη αδράνεια στην άμυνα, τραγική επιθετική ανάπτυξη και ανύπαρκτο κέντρο συντέλεσαν την μετριότατη εικόνα του σημερινού ΑΡΗ. Μέχρι και ο Σηφάκης που έχει μια σταθερά καλή απόδοση σήμερα βρέθηκε σε μέτρια μέρα και είχε αρκετές λανθασμένες επεμβάσεις. Μοναδική εξαίρεση ο Ραούλ Μπομπαντίγια που έμοιαζε στην επίθεση να παλεύει κυριολεκτικά μόνος του και μάλιστα να βγαίνει νικητής στις περισσότερες μονομαχίες. Την ίδια στιγμή που ο Τσέζαρεκ παρόλο που έπαιζε πιο μπροστά ήταν συνήθως εκτός περιοχής χαμένος κάπου στο κέντρο ή προς την πλάγια γραμμή εντελώς ακίνδυνος... Ο Περέιρα έδειξε καλά στοιχεία και πέτυχε και ένα εξαιρετικό γκολ αλλά νομίζω ότι είναι υπερβολικό να περιμένουμε από τον συγκεκριμένο αθλητή να καλύψει το κενό που άφησε ο Ναφτί και ο καλός Πρίτας που πλέον δεν θυμίζει σε τίποτα στον παίκτη που αποτέλεσε την περσινή ευχάριστη έκπληξη για την ομάδα μας με την εξαιρετική του απόδοση. Ο Καστίγιο με αυτά τα 20' που παίζει όταν όλη η ομάδα είναι χώμα είναι άδικο να τον κρίνω. Ευελπιστώ μέχρι να τελειώσει το πρωτάθλημα να τον δούμε και μια φορά να ξεκινάει και αν σέρνεται ας γίνει αλλαγή στο 60' αλλά μια φορά ας τον δούμε και βασικό... Στην όλη μετριότητα μας ήρθε να προστεθεί και ένας κακός διαιτητής που είχε ξεκάθαρη πρόθεση όπου μπορεί να βοηθήσει την Λάρισα και ακόμη και αν το παιχνίδι δεν είχε την δύσκολη φάση τα φάλτσα σφυρίγματα εις βάρος του ΑΡΗ μας ήταν αρκετά και εκνευριστικά. Η φάση του διπλού φάουλ για κίτρινη κάρτα πάνω στον Μπομπαντίγια στην αντεπίθεση που καταλήγει σε κίτρινη κάρτα για διαμαρτυρία στον Μενδρινό είναι κάτι που αξίζει να μπει σε σεμινάριο διαιτησίας ως αρνητικό παράδειγμα προς αποφυγή.  Όσο αφορά την προσπάθεια μας για την έξοδο στην Ευρώπη ακόμη έχει χαθεί τίποτα αλλά σίγουρα τα πράγματα έχουν δυσκολέψει πολύ. Μπορεί τα άλλα αποτελέσματα που μας ενδιέφεραν να ήταν στραβά και περίεργα αλλά αυτό που λέμε εδώ και καιρό και πρέπει να μας ενδιαφέρει είναι τα δικά μας αποτελέσματα. Ας αρχίσουμε να κερδίζουμε επιτέλους και μετά ας ασχοληθούμε και με το τι γίνεται παραδίπλα. Το μόνο σίγουρο είναι ότι με ισοπαλίες Ευρώπη δεν βγαίνεις...

Ευρώπη τέλος για φέτος. Το yellow trip ήταν εντυπωσιακό και το απολαύσαμε όλοι αλλά όλα τα ωραία κάποτε τελειώνουν. Πλέον επιστρέφουμε στην σκληρή Ελληνική πραγματικότητα όπου τίποτα δεν θυμίζει την αίγλη του αγώνων που είχαμε τις Τρίτες και τις Πέμπτες... Η Ελληνική σκληρή πραγματικότητα όμως λέει ότι βρισκόμαστε στην 9η θέση και αυτό είναι κάτι που κανένας Αρειανός δεν μπορεί να το κατανοήσει και να το δεχθεί εύκολα για αυτό πρέπει όλοι μαζί να βοηθήσουμε ώστε να αλλάξει αυτή η κατάσταση και ο ΑΡΗΣ να κάνει το come back του ώστε να προλάβουμε το τρένο της Ευρώπης και για την επόμενη χρονιά. Δυστυχώς η τύχη της ομάδος μας δεν είναι στο χέρι του κόσμου αλλά στους παίκτες και τον προπονητή μας. Εάν ήταν στο δικό μας χέρι θα είχαμε σηκώσει ήδη αμέτρητες κούπες. Αναγκαστικά όμως το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι με την στήριξη μας και την φωνή μας να σπρώξουμε την ομάδα προς την νίκη. Μάλιστα σε παιχνίδια σαν και αυτό κόντρα στην Λάρισα που δεν μας δίνουν και εισιτήρια τα πράγματα γίνονται δυσκολότερα. Βέβαια όπως φάνηκε και πριν 2 εβδομάδες περίπου στο ΟΑΚΑ κόντρα στη ΑΕΚ όταν θέλουν οι παίκτες μας μπορούν πάρουν την νίκη ανεξάρτητα από γήπεδο, αντίπαλο και συνθήκες του αγώνα. Αυτό ακριβώς λοιπόν περιμένουμε να δούμε και αύριο το απόγευμα στο AEL FC Arena κόντρα στην Λάρισα που παίζει ένα από τα τελευταία της χαρτιά στην προσπάθεια της να παραμείνει στην κατηγορία. Μια ομάδα που χάρη στα μαγειρέματα της σούπερκλικας πρόπερσι μας είχε κλέψει το εισιτήριο για την Ευρώπη και τώρα που τα "σπάσανε" στον συνεταιρισμό όπως όλα δείχνουν ακολουθεί τον δρόμο που χάραξε ο Κόμποτης προς την Β έθνικη.. Διπλός ο στόχος λοιπόν. Από την μια η Ευρώπη από την άλλη η εκδίκηση για εκείνη την αδικία όπου είχε κορυφωθεί με το στημένο διπλό στο Καραϊσκάκη.  Δεν μπορώ να ξέρω ακριβώς τι πλάνο έχει ο Γ.Μιχαλήτσος για αυτό το παιχνίδι αλλά νομίζω ότι και μετά την νίκη του Ολυμπιακού Βόλου στην Κέρκυρα δεν υπάρχουν περιθώρια για απώλειες και η νίκη είναι το μοναδικό αποτέλεσμα που έχουμε ως στόχο. Από την στιγμή λοιπόν που θέλουμε τους 3 βαθμούς της νίκης περιμένω να δω και ανάλογο στήσιμο από τον προπονητή μας και όχι ακόμη μια επιφυλακτική αντιμετώπιση και ενός φοβισμένου τρόπου προσέγγισης. Θέλουμε την νίκη? Ε τότε ας μπούμε δυνατά από την αρχή με όλα μας τα όπλα για να την διεκδικήσουμε. Απουσίες υπάρχουν σημαντικές και για τις 2 ομάδες αλλά αυτή η απρόοπτη του Κόκε μπορώ να πω ότι με εκνεύρισε λιγάκι μιας και περιμένω έστω και την τελευταία στιγμή να δω τον αρχηγό της ομάδος μου να αγωνίζεται σαν αρχηγός του ΑΡΗ και να γίνει επιτέλους ο μπροστάρης της αντεπίθεσης. Στα θετικά η επιστροφή του Καστίγιο που μαζί με τον Μπομπαντίγια λογικά θα αποτελέσουν τα βασικά μας όπλα. Νίκη Ευρώπης στην Λάρισα και κλωτσιά στους αντιπάλους για να επιστρέψουν στο φυσικό τους περιβάλλον!