Κάτι από τις φετινές Ευρωπαϊκές αναμετρήσεις της ομάδος μας αναμένεται να θυμίζει το Κλ.Βικελίδης την Κυριακή το απόγευμα μιας και όλες οι ενδείξεις οδηγούν στο συμπέρασμα ότι το γήπεδο θα είναι κατάμεστο. Και όπως ο κόσμος της ομάδος με την παρουσία του θα φέρει άρωμα Ευρώπης κάτι ανάλογο περιμένουμε και από την ομάδα μας που περιμένουμε να θυμίσει και αυτή με την σειρά της τις εντυπωσιακές ευρωπαϊκές της παρουσίες που από τον τότε που ανέλαβε ο Σάκης Τσιώλης την ομάδα δείχνει να έχει μπει στον σωστό δρόμο. Αντίπαλος μας ο Ολυμπιακός Βόλου που έρχεται στο "σπίτι" μας με στόχο 2 αποτελέσματα που μπορούν να του εξασφαλίσουν την είσοδο του στα πλέιοφς και πιθανόν την έξοδο του στην Ευρώπη για πρώτη φορά στην ιστορία του. Φυσικά κανείς δεν είναι διατεθειμένος να το επιτρέψει αυτό και από την στιγμή που τουλάχιστον σε αυτό το παιχνίδι η τύχη μας θα είναι στα δικά μας χέρια τότε σίγουρα δεν θα αφήσουμε την ευκαιρία χαμένη και όλοι μαζί θα κάνουμε ότι είναι δυνατόν ώστε να παρατείνουμε την αγωνία όσο αφορά την τελική κατάταξη του πρωταθλήματος για ακόμη μια αγωνιστική. Όπως είναι γνωστό ο Ολυμπιακός Βόλου έρχεται με πολλές και σημαντικές απουσίες κυρίως στην άμυνα αλλά αυτό δεν είναι κάτι που θα πρέπει να μας αποπροσανατολίσει μιας και εμείς έχουμε τα δικά μας προβλήματα. Φατί, Καστίγιο και εκτός συγκλονιστικού απροόπτου και ο Σέρχιο Κόκε θα απουσιάσουν αλλά από την άλλη Μπομπαντίγια και Νέτο θα αγωνιστούν κανονικά και όπως είναι λογικό θα περιμένουμε πολλά από τους συγκεκριμένους παίκτες που στην καλή τους μέρα μπορούν να σπρώξουν μόνοι τους την ομάδα στην νίκη. Σπουδαίο παιχνίδι αναμένεται να γίνει και στην μάχη των 2 πάγκων με τον Τσιώλη να έχει πανέτοιμο το μαγικό ραβδάκι του αλλά και τον Κατσαβάκη με τα τόσα χρόνια εμπειρίας του στην μεγάλη κατηγορία να έχει τους τρόπους για να παίρνει τα αποτελέσματα που θέλει ιδίως όταν μέσα στα αποτελέσματα είναι και η ισοπαλία. Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί σε όλους μας μια χαλαρότητα που βγαίνει από τυς ανθρώπους του Ολυμπιακού Βόλου σχετικά με αυτό το παιχνίδι και η επαναλαμβανόμενη αναφορά στην διπλή ευκαιρία των αντιπάλων μας τις τελευταίες 2 αγωνιστικές αλλά και η πρόθεση για φιέστα την επόμενη αγωνιστική κόντρα στον Παναθηναϊκό ανεξάρτητα από τυχόν αρνητικό αποτέλεσμα στην αναμέτρηση της Κυριακής. Ελπίζω να μην γνωρίζει κάτι παραπάνω ο Τάσος Κάκος που για ακόμη μια φορά τον βρίσκουμε μπροστά μας σε ένα παιχνίδι καθοριστικό και όπως είναι γνωστό μόνο γουρλής δεν είναι για την ομάδα μας μιας και δεν θυμάμαι να έχουμε κερδίσει σημαντικό παιχνίδι με τον "ακριβοδίκαιο" Κάκο διαιτητή... Καιρός να χαλάσει και αυτή η παράδοση και οι παίκτες μας να μην αφήσουν κανένα περιθώριο σε διαιτητή και επόπτες όπως ακριβώς έκαναν και στην Τρίπολη που παρά την μέτρια εμφάνιση και το αριθμητικό μειονέκτημα από νωρίς χάλασαν τα πλάνα του φαλακροκόρακα επόπτη που ακόμη το σημαιάκι όρθιο το έχει...  Τα λόγια είναι περιττά και η παρουσία μας στο γήπεδο είναι κάτι παραπάνω από απαραίτητη.  Δεν μας νοιάζει τι προηγούμενα είχε ο Μπέος με τον Τσιώλη.... Δεν μας νοιάζει εάν ο Μπέος αφού έκανε τα κόλπα του με τα εισιτήρια, μας έστειλε και τον Καπετάνιο μεταγραφή... Δεν μας νοιάζει και αν ο Μπέος είναι ο παραγκάρχης και "απειλεί" στα τηλέφωνα διαιτητές και προέδρους...Την Κυριακή το απόγευμα  όλοι στο Κλ.Βικελίδης να παλέψουμε για 90'  για ακόμη μια νίκη, για ακόμη μια γιορτή δίπλα στον Θεό!

Και όμως ο ΑΡΗΣ βγήκε νικητής από αυτό το απίστευτο παιχνίδι όπου αν και σχεδόν τίποτα δεν εξελίχθηκε όπως θα θέλαμε το αποτέλεσμα ήρθε και πλέον η ομάδα μας μπορεί να είναι ακόμη πιο αισιόδοξη για την συνέχεια στην προσπάθεια της να τερματίσει στην πρώτη 5άδα του πρωταθλήματος ώστε να αγωνιστεί στα πλέιοφς. Από την αρχή φάνηκε ότι μόνο εύκολο δεν θα ήταν το έργο μας. Πραγματοποιώντας ακόμη ένα νωθρό ξεκίνημα και έχοντας τα γνωστά επιθετικά προβλήματα χάρη στο δίδυμο Κόκε - Τσέζαρεκ όπου μονίμως προτιμούσαν να κινούνται εκτός περιοχής και όχι προς τα μέσα η ομάδα μας ήταν εντελώς ακίνδυνη. Από την άλλη πλευρά ο Αστέρας Τρίπολης χωρίς να εντυπωσιάσει είχε περισσότερη διάθεση και πάθος και έφθανε με ευκολία προς την εστία μας μιας και η άμυνα μας στο μεγαλύτερο διάστημα του αγώνα πελαγοδρομούσε. Σε αυτήν την άσχημη αμυντική λειτουργία καταλυτικό ρόλο έπαιξε και ο Χουάνμα  όπου με τις τραγικές εξόδους ή κακές τοποθετήσεις του κάθε σέντρα "μύριζε" γκολ. Κερασάκι στην άνοστη τούρτα που έμοιαζε ότι θα τρώγαμε από την εξέλιξη του παιχνιδιού στο Α ημίχρονο μέχρι και το σημείο της δίκαιης αποβολής του Καστίγιο(δυστυχώς το παλικάρι έχει μείνει ακόμη στις εποχές του Ολυμπιακού όπου τέτοιες ενέργειες περνούσαν στα ψιλά από τους διαιτητές) ήταν ο Κωσταντινέας και ο επόπτης που βρισκόταν από την πλευρά των επισήμων  με τις αποφάσεις του. Και αν ο Κωσταντινέας μας είχε μπερδέψει εντελώς με τον τρόπο που σφύριζε μιας και σε πολλές φάσεις έδειχνε την απαραίτητη πυγμή και πρόθεση να παίξει το παιχνίδι στα ίσα ξαφνικά ανακάλυπτε και στην πιο ελαφριά επαφή φάουλ και φυσικά αποκορύφωμα στις λανθασμένες αποφάσεις του  ήταν ο καταλογισμός του πέναλτι υπέρ του Αστέρα Τρίπολης λίγο πριν το 90' σε μια φάση που δεν υπήρχε η παραμικρή υποψία. Εδώ φυσικά θα πρέπει να του καταλογίσουμε και το ελαφρυντικό ότι οι παίκτες του Αστέρα σύμφωνα με οδηγίες  του Δερμιτζάκη(όπως ανέφερε ο ρεπόρτερ της NOVA)  είχαν επιδοθεί σε ένα ρεσιτάλ βουτιών με σκοπό να κοροϊδέψουν τον διαιτητή και να κερδίσουν κάποιο "κάλπικο" πέναλτι όπως και έγινε.  Βλέπετε ο Δερμιτζάκης αυτό το σύστημα το έμαθε στο προηγούμενο σωματείο που ήταν και εκεί είχε τα αναμενόμενα αποτελέσματα αλλά όπως και να το κάνουμε άλλο ο Αστέρας Τρίπολης και άλλο οι ομάδες του ΠΟΚ...  Για τον φαλακροκόρακα επόπτη ότι και να πούμε είναι λίγο. Μπορεί οι αποφάσεις του να πέρασαν στα ψιλά από τον speaker του συνδρομητικού αλλά τα 3 ανύπαρκτα οφσάιντ(τουλάχιστον 1 μέτρο πίσω) σε Τόχα, Καζναφέρη και Κόκε,  το καθαρό κλέψιμο με το χέρι από τον πεσμένο Οντούζι ακριβώς μπροστά στα μάτια του όπως και το φάουλ στον Κόκε όταν ξέφυγε από τους αμυντικούς του Αστέρα πάλι μπροστά στα μάτια του τα λένε όλα για το ποια ήταν η αποστολή του στο συγκεκριμένο παιχνίδι. Άραγε ο επόπτης θα τα πάρει τα λεφτά του για την φιλότιμη προσπάθεια του? ή επειδή έχασε ο Αστέρας θα του μείνει μόνο η ρετσινιά. Είμαι σχεδόν βέβαιος ότι την φάση του γκολ του Λαζαρίδη που ήταν από την πλευρά του θα την έχασε(καλυπτόταν από πολλούς παίκτες ο Λαζαρίδης και δεν φαινόταν)  για αυτό και δεν σήκωσε το σημαιάκι του. Μέσα σε όλο αυτό το μπάχαλο που έμοιαζε με ταφόπλακα στις ελπίδες μας για έξοδο στην Ευρώπη ήρθε ένα πέναλτι-δώρο από τον Μπαρτολίνι πάνω στον Κόκε και ήρθε το 1-1 και για ακόμη μια φορά σαν από μηχανής θεός ήρθε ο Λαζαρίδης και πρόσθεσε κι άλλο ένα χρυσό γκολ στα φετινά του κατορθώματα, χάρισε την νίκη στην ομάδα μας και μας κράτησε ζωντανούς στο παιχνίδι της Ευρώπης! Ότι και να πούμε για την φετινή παρουσία του Λαζαρίδη στον ΑΡΗ μας είναι λίγο. Σε αντίθεση με το σύνηθες του να περιμένεις πολλά από έναν παίκτη λόγο των περγαμηνών του και να μην παίρνεις σχεδόν τίποτα στην περίπτωση του Λαζαρίδη από εκεί που περιμέναμε κάποια ποιοτικά λεπτά στην άμυνα έχουμε έναν ογκόλιθο που δίνει βροντερό παρών στις πιο κρίσιμες στιγμές της ομάδος μας! Πραγματικά απίστευτος! Στην τρέλα του σημερινού αγώνα ήρθε και έδεσε και η τεράστια απόκρουση του Χουάνμα στο πέναλτι μαϊμού του Αστέρα που έσβησε με μιας την σημερινή του τραγική εμφάνιση και έβαλε και αυτός την υπογραφή του στην νίκη της ομάδος μας. Μπορεί η τύχη τα τελευταία χρόνια να μας έχει στερήσει πολλούς βαθμούς σε παιχνίδια που αξίζαμε την νίκη αλλά από την στιγμή που έχει έρθει ο Σάκης Τσιώλης στην ομάδα μας ακόμη και αυτό έχει αλλάξει και σε παιχνίδια που ίσως να μην αξίζαμε ούτε την ισοπαλία έχουμε κατακτήσει τους 3 βαθμούς! Και ο Τσιώλης σήμερα έχει μεγάλο μερίδιο στην νίκη γιατί για ακόμη ένα παιχνίδι που έδειχνε να στραβώνει δεν έκατσε μοιρολατρικά να περιμένει το τελικό απ
οτέλεσμα, έκανε τα "μαγικά" του και βγήκε νικητής στην μάχη των πάγκων. Μπορεί η εμφάνιση της ομάδος μας να μην ήταν αυτή που περιμέναμε αλλά στην συγκεκριμένη φάση το μόνο που μετράει είναι το τελικό αποτέλεσμα και δικαιολογημένα οι εντυπώσεις περνάνε σε δεύτερη μοίρα. Αυτός που δεν καταλαβαίνει τίποτα και σε όλα τα παιχνίδια παρουσιάζεται εντυπωσιακός, ασταμάτητος, ανίκητος είναι ο κόσμος της ομάδος μας όπου μετέτρεψε το γήπεδο της Τρίπολης σε ένα μικρό Κλ.Βικελίδης. Ακόμη και όταν η ομάδα μας βρέθηκε πίσω στο σκορ με 1-0 δεν μάσησε, πούλησε τρέλα, στήριξε την ομάδα και δικαιώθηκε. Πολλά συγχαρητήρια σε όλους όσους βρέθηκαν στην Τρίπολη μιας και για ακόμη μια φορά παρέδωσαν σε φίλους και εχθρούς μαθήματα κερκίδας! Εύκολα ή δύσκολα δεν έχει σημασία, η ομάδα μας έκανε το χρέος της στην Τρίπολη και τώρα όλοι μαζί θα πρέπει να προετοιμαστούμε για το μεγάλο ραντεβού στο Κλ.Βικελίδης κόντρα στον Ολυμπιακό Βόλου όπου οι αντίπαλοι μας με το που πατήσουν στο χόρτο και αντικρίσουν τις κατάμεστες κερκίδες στο Κλ.Βικελίδης να καταλάβουν ότι το παιχνίδι είναι χαμένο! VAMOS!!!!!!

[youtube=

Με τον κόσμο στο πλευρό του ο ΑΡΗΣ μας θα προσπαθήσει την Κυριακή το απόγευμα να "αποδράσει" με το διπλό από την Τρίπολη κόντρα στα προβλήματα, στην αρνητική παράδοση αλλά και στα ύποπτα παιχνίδια που παίζονται γύρω από τον αυριανό αγώνα. Το παιχνίδι είναι πολύ σημαντικό και για τις 2 ομάδες αλλά όπως φαίνεται τις τελευταίες αγωνιστικές με τον Σάκη Τσιώλη στον πάγκο  η ομάδα μας έχει αρχίσει και βρίσκει τον καλό της εαυτό και το αγωνιστικό στυλ που της ταιριάζει. Μόνο τον αριθμό των γκολ που έχουμε πετύχει στα τελευταία παιχνίδια να τσεκάρουμε είναι αρκετό για να καταλάβουμε πόσο πολύ έχει αλλάξει το αγωνιστικό προφίλ της ομάδος μας. Το στενάχωρο σε αυτό το θετικό κλίμα είναι ότι σημαντικές απουσίες όπως αυτές των Σηφάκη, Μπομπαντίγια και Πρίτα λόγο τραυματισμού αλλά και του Νέτο λόγο καρτών μας "τραβάνε" πίσω και δεν αφήνουν την ομάδα ανεπηρέαστη στην προσπάθεια που καταβάλλει σε αυτές τις τελευταίες αγωνιστικές για να "σώσει" την χρονιά.  Από την άλλη και ο Αστέρας Τρίπολης έχει τις δικές του απουσίες οι οποίες είναι εξίσου σημαντικές. Με δεδομένες τις παραπάνω απουσίες αλλά και την επιστροφή του Τσέζαρεκ είναι λιγάκι δύσκολο να μαντέψουμε την 11αδα που θα επιλέξει ο προπονητής μας αλλά αυτό είναι κάτι που δεν θα πρέπει να μας απασχολεί μιας και ο Τσιώλης έχει αποδείξει στην πράξη ότι όταν κάτι δεν του "βγαίνει" όπως θέλει κάνει άμεσα τις απαραίτητες αλλαγές σε θέσεις και σε πρόσωπα ώστε να αλλάξει τα πράγματα και δεν κάθεται με σταυρωμένα χέρια να παρακολουθήσει το αποτέλεσμα κάποιας λανθασμένης του επιλογής. Μετά τα τελευταία 2 νικηφόρα αποτελέσματα η αισιοδοξία έχει επιστρέψει και όλοι στην ομάδα δείχνουν να αντιλαμβάνονται την σημασία του αυριανού αγώνα. Καθοριστικός παράγοντας στο να παρουσιαστεί  "ζεστή" η ομάδα μας αύριο είναι το θετικό κλίμα που έχει δημιουργήσει ο κόσμος της ομάδος μας αλλά και το γεγονός ότι περισσότεροι απο 1000 Αρειανοί θα βρεθούν στο πλευρό του Θεού στη Τρίπολη που έτσι και αλλιώς δεν φημίζεται για την καυτή της έδρα. Μέσα σε όλη αυτήν την προσμονή για αυτό το καθοριστικό παιχνίδι μας έχει δημιουργηθεί  ένα μικρό άγχος με την παρουσία του Κωσταντινέα(γνωστός διαιτητής παράγκας)  στο συγκεκριμένο παιχνίδι όπου σε συνδυασμό με τους επόπτες όπου όλοι ανήκουν σε κοντινούς συνδέσμους  διαιτητών αλλά και την χαμηλή απόδοση στο στοίχημα για τον "άσσο" της Τρίπολης που φθάνει και στο 1.83 σε πολλές εταιρίες  για τον αν το παιχνίδι διεξαχθεί επί ίσους όρους ή ξαφνικά δούμε τα γνωστά "φαντάσματα" να μας κυνηγάνε... Παρόλα αυτά εάν ο ΑΡΗΣ παρουσιαστεί όπως πρέπει και οι παίκτες μας δείξουν το απαραίτητο πάθος τότε δύσκολα θα μπορέσει η Τρίπολη να μας κάνει την ζημιά. Επίσης δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο Αστέρας θα αναγκαστεί να κυνηγήσει την νίκη κάτι στο οποίο δεν είναι συνηθισμένος και αυτό θα πρέπει να το εκμεταλλευτούμε ώστε να ξεκινήσουμε δυνατά και όχι όπως τα τελευταία παιχνίδια όπου η ομάδα μας από νωρίς κυνηγάει να γυρίσει το παιχνίδι. Πραγματικός τελικός με τις ώρες να μην περνάνε.... ΑΡΗ ΔΙΠΛΟ ΔΙΠΛΟ ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΤΡΕΛΑΘΩ!!!!!!!!!

Με μια εξαιρετική εμφάνιση στο Α' ημίχρονο η ομάδα μας "καθάρισε" το παιχνίδι παρά το γεγονός ότι μόλις στο 3' βρέθηκε πίσω στο σκορ και απέδειξε ότι πλέον με τον Σάκη Τσιώλη στον πάγκο έχει βρει τον καλό της εαυτό! Μπορεί ο Πανσερραϊκός να βρίσκεται στον πάτο της βαθμολογίας αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι σε πολλές ανάλογες περιπτώσεις όπως με τον Πανιώνιο, την Ξάνθη και τον Ηρακλή ενώ ήμασταν ξεκάθαρο φαβορί όχι μόνο δεν κερδίσαμε αλλά γνωρίσαμε και οδυνηρή ήττα.  Σήμερα όμως παρά το μουδιασμένο ξεκίνημα με το εξαιρετικό γκολ του Πάρκερ η ομάδα μας έδειξε ότι δεν ήταν διατιθεμένη να "γκελάρει" και εύκολα ή δύσκολα θα κατακτούσαμε τους 3 βαθμούς της νίκης.

Με τους Μπομπαντίγια, Καστίγιο, Κόκε αλλά και τον Νέτο που ανέβαινε από πίσω να συνδυάζονται εξαιρετικά και να απειλούν διαρκώς την αντίπαλη εστία χρειάστηκαν μόλις 45' για να γυρίσουμε το 0-1 και να πάρουμε και σκορ ασφαλείας. Μάλιστα εάν οι παίκτες μας ήταν πιο αποτελεσματικοί στα σουτ που κάνανε υπό εξαιρετικές προϋποθέσεις θα μπορούσαμε να είχαμε ακόμη μεγαλύτερο σκορ. Αυτό πάντως που έχει σημασία πέρα από τους 3 βαθμούς είναι το διαφορετικό πρόσωπο που έδειξε η ομάδα σήμερα, ένα πρόσωπο πολύ πιο επιθετικό, πιο αποφασισμένο και με πολύ περισσότερη αυτοπεποίθηση. Εκτός από τους Μπομπαντίγια και Καστίγιο όπου μαζί με τον Νέτο ήταν οι κορυφαίοι για την ομάδα μας σήμερα με εξέπληξε και ευχάριστα ο Σέρχιο Κόκε όπου συνδυάστηκε εξαιρετικά με τους προαναφερθέντες, σέρβιρε έτοιμο γκολ στο Καστίγιο και γενικά ήταν μέσα στις φάσεις έχοντας ουσία στις κινήσεις του, βοηθώντας πάρα πολύ στην επιθετική ανάπτυξη της ομάδος μας σε αντίθεση με άλλα παιχνίδια που χάνεται μέσα στις εμπνεύσεις του. Ίσως τελικά η αγωνιστική άνοδος του Καστίγιο, η επιστροφή του Μπομπαντίγια και η προσαρμογή του Νέτο στα νέα επιθετικά του καθήκοντα να έχουν απελευθερώσει τον Ισπανό και να τον έχουν όλοι οι παραπάνω βοηθήσει να βγάλει το πραγματικό του ταλέντο. Μοναδική απογοήτευση από το σημερινό παιχνίδι η παρουσία του Τόχα όπου συνεχίζει την πτωτική του πορεία και δεν θυμίζει σε τίποτα τον παίκτη στην αρχή της σεζόν όπου είχε εντυπωσιάσει με τις εμφανίσεις του.

Πλέον με αυτήν την νίκη η ομάδα μας έχει αρκετές ελπίδες να πετύχει τον στόχο της παρά τους 5 βαθμούς διαφοράς με τον Ολυμπιακό Βόλου και όπως όλα δείχνουν το παιχνίδι με τον Αστέρα Τρίπολης θα είναι ένας τελικός και για τις 2 ομάδες. Από την μια η ομάδα της Τρίπολης θα καίγεται για τους βαθμούς της σωτηρίας και από την άλλη εμείς κυνηγώντας το απόλυτο στα 3 τελευταία παιχνίδια θα γίνει ένα πολύ δυνατό παιχνίδι που φυσικά η ομάδα θα πρέπει να κερδίσει. Και αν φέρουν έστω και μια ισοπαλία ο Ολυμπιακός Βόλου και η Καβάλα στα δύσκολα παιχνίδια που έχουν με τον Παναθηναϊκό εντός την τελευταία αγωνιστική ο πρώτος και με τον Ολυμπιακό εκτός η δεύτερη την επόμενη αγωνιστική μετά θα είναι στο χέρι μας να τους "πιάσουμε" και να μπούμε έστω και την τελευταία στιγμή στα πλέιοφς. Κατα τα άλλα εάν θέλουμε να τα βλέπουμε τα πράγματα λίγο πιο θετικά αλλά και μέσα από ένα πιο γενικό πρίσμα ο ΑΡΗΣ με τον Τσιώλη στον πάγκο δείχνει ολοένα και καλύτερος όχι μόνο προς τα αποτελέσματα αλλά και από τον τρόπο που αγωνίζεται. Πολύ πιο επιθετικός, με την μπάλα κάτω, με τους επιθετικούς να αλλάζουν θέσεις διαρκώς και με πολλές κάθετες πάσες να προσπαθούν να τρυπήσουν τις αντίπαλες άμυνες. Την ίδια στιγμή που εάν κάτι φαίνεται να πηγαίνει στραβά βλέπουμε έναν προπονητή που όχι απλά δείχνει ανήσυχος αλλά προσπαθεί με αλλεπάλληλες εσωτερικές αλλαγές κατά την διάρκεια του αγώνα να προσπαθεί να "στρώσει" τα πράγματα και αυτό για την ώρα μοιάζει να είναι και η μεγαλύτερη διαφορά του Τσιώλη από τους προκατόχους του.

Ακόμη δεν έχουμε πετύχει τίποτα αλλά ελπίδες υπάρχουν που πρέπει να συνεχίσουμε να τις κυνηγάμε. Ας κάνουμε εμείς το καθήκον μας και στο τέλος θα κάνουμε το ταμείο. Ακολουθεί μια μεγάλη διακοπή λόγο εθνικών ομάδων κάτι που μόνο ως θετικό μπορούμε να το δούμε μιας και θα έχει περισσότερο χρόνο ο Τσιώλης να δουλέψει με την ομάδα και κάποιοι μικροτραυματισμοί θα ξεπεραστούν εντελώς. Αυτό σημαίνει ότι θα κάνουμε περίπου 1 μήνα για να ξαναδούμε από κοντά την αγαπημένη μας ομάδα. Ως τότε ας ελπίσουμε η ομάδα μας να είναι ακόμη μέσα στους στόχους και ο αγώνας με τον Ολυμπιακό Βόλου να μας βρει όλους στο Κλ.Βικελίδης έτοιμους για το "αλμα" προς τα πλέιοφς! VAMOS ARIANARA!!!!

[youtube=

Μπορεί ο ΑΡΗΣ λόγο της χαζομάρας μερικών συνΑρειανών να στερηθεί την ενίσχυση από τον κόσμο του στο παιχνίδι της Κυριακής αλλά όπως όλα δείχνουν ο Σάκης Τσιώλης είναι αποφασισμένος να κάνει ότι περνάει από το χέρι του για να φτάσουμε στην νίκη και αναμένεται να κατεβάσει την ομάδα με άκρως επιθετικό σχήμα. Σε αυτό συναινεί και η επιστροφή του Μπομπαντίγια που ξεπέρασε το πρόβλημα τραυματισμού και μαζί με τους Καστίγιο και Κόκε θα αποτελέσουν την γραμμή κρούσης σε ένα 4-4-2 σύμφωνα πάντα με τα ρεπορτάζ των τελευταίων ημερών.

Στο συγκεκριμένο παιχνίδι δεν χωράνε πολλά σχόλια μιας και τα πράγματα είναι ξεκάθαρα. Από την μια υπάρχει ο Πανσερραϊκός που βρίσκεται στον πάτο της βαθμολογίας, ήδη υποβιβασμένος όπου με πολλές αλλαγές στο βασικό του σχήμα χωρίς άγχος θα διεκδικήσει ότι καλύτερο μπορεί. Από την άλλη είμαστε εμείς όπου παλεύουμε όλη την χρονιά με τον κακό μας εαυτό και έστω την ύστατη στιγμή έχουμε την ευκαιρία να σώσουμε μια αποτυχημένη χρονιά, οπότε η νίκη και οι 3 βαθμοί είναι το ξεκάθαρο κίνητρο που έχουμε σε σχέση με τους αντιπάλους μας. Τα περιθώρια για χαλάρωση, υπεροψία και αγωνιστικά λάθη έχουν τελειώσει εδώ και καιρό. Πλέον κυριολεκτικά το επόμενο στραβό αποτέλεσμα μπορεί να σημάνει και το τέλος της προσπάθειας μας για την είσοδο στα πλέιοφς. Η νίκη με το ευρύ 4-3 στην Κέρκυρα σίγουρα λειτούργησε θετικά και πιθανόν να βοήθησε την ομάδα να ανακτήσει την χαμένη της αυτοπεποίθηση. Παίκτες σαν τον Κόκε έχουν αποδείξει την αξία τους κατά το παρελθόν αλλά από μόνοι τους μας έχουν δώσει το δικαίωμα όχι μόνο να τους αμφισβητήσουμε αλλά να τους θεωρούμε ανάξιους να φοράνε την φανέλα της ομάδος μας. Ελπίζω ο Ισπανός τώρα που άνοιξε λογαριασμό με τα δίχτυα να συνεχίσει να σκοράρει και να ξαναδούμε έστω και σε αυτές τις τελευταίες αγωνιστικές τον Κόκε που λατρέψαμε. Δεν ξέρω εάν ο Τσιώλης έχει το μαγικό ραβδάκι και έχει καταφέρει να μεταμορφώσει τόσο γρήγορα την ομάδα το σίγουρο όμως είναι ότι έχει δείξει εξαιρετικά αντανακλαστικά και όπως στο παιχνίδι με την Κέρκυρα όπου μέχρι ο ΑΡΗΣ να το γυρίσει προχωρούσε στην μια αλλαγή μετά από την άλλη στα πλάνα του έτσι και με τον Πανσερραϊκό είμαι σίγουρος ότι θα κάνει αυτό που πρέπει.

Όσο για τους αντιπάλους μας και τις αστειότητες του Θεοδωρίδη και των υπολοίπων στο πρώτο παιχνίδι νομίζω ότι πήρε αυτό που του άξιζε, έτσι όπως γίνεται αργά ή γρήγορα σε ομάδες που πλαισιώνονται από ανθρώπους με το ποιόν του συγκεκριμένου ανθρώπου. Θα ήθελα να μπορούσαμε να πάμε στο γήπεδο να εκφράσουμε την "αγάπη" μας για τον συγκεκριμένο άνθρωπο που και αυτός με τον τρόπο του έχει την δική του ιστορία στο βρώμικο ελληνικό πρωτάθλημα γραμμένη με περίεργα γράμματα, γεμάτο σκιές και ερωτηματικά. Ας κάνουμε εμείς το χρέος μας και ας αφήσουμε τους υπόλοιπους στην μιζέρια τους, για αυτό ΝΙΚΗ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΝΙΚΗ!

Τελικά ανεξάρτητα από την κατάληξη της φετινής χρονιάς το μόνο σίγουρο είναι ότι όλοι με αυτά που βλέπουμε κάθε αγωνιστική θα καταλήξουμε στον τρελογιατρό... Το ευχάριστο σήμερα ήταν ότι μετά από αρκετό καιρό το φινάλε δεν είχε πικρή γεύση αλλά  αντιθέτως είχε την γλυκιά γεύση της νίκης. Μπορεί να κάναμε ακόμη ένα νωθρό ξεκίνημα, μπορεί στην μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα να ήμασταν ένα μάτσο χάλια, μπορεί οι αντίπαλοι μας να δημιούργησαν σαφώς καλύτερες ευκαιρίες από εμάς τελικά όμως επιτέλους σε ένα παιχνίδι που ίσως να μην αξίζαμε την νίκη τελικά την πήραμε.

Χωρίς να μπορεί κανείς να δώσει μια λογική εξήγηση για ακόμη ένα παιχνίδι οι παίκτες μπήκαν μέσα στο γήπεδο φοβισμένοι και αφέθηκαν στις διαθέσεις των αντιπάλων που χάρη στην δική μας αδράνεια έμοιαζαν με ασταμάτητη ομαδάρα όπου αργά  ή γρήγορα θα πετύχαινε το γκολ που τόσο ήθελε. Μέσα σε 8' η Κέρκυρα είχε κάνει 5 τελικές και δίκαια κατάφερε και πήρε κεφάλι στο σκορ. Και εκεί που η λογική λέει ότι θα αφυπνιστούν οι παίκτες μας μετά το 1-0 και θα αρχίσουν να παίζουν πιο δυνατά η Κέρκυρα συνέχισε να έχει την πρωτοβουλία και να δημιουργεί ευκαιρίες... Και ενώ έχουν περάσει περισσότερα από 20' και η μοναδική σου απειλή ήταν το εξαιρετικό χτύπημα φάουλ του Καστίγιο έρχεται από ακόμη ένα στημένο η ισοφάριση! Ούτε η ισοφάριση μπόρεσε να αφυπνίσει τους παίκτες μας και να τους κάνει να πιστέψουν ότι σήμερα όχι μόνο μπορούσαν να πάρουν την νίκη αλλά ότι ήταν μονόδρομος για αυτούς. Μόλις 7' παρέμεινε για ακόμη μια φορά το σκορ ισόπαλο και η Κέρκυρα που με απίστευτη ευκολία απειλούσε την εστία μας από ένα εξαιρετικό χτύπημα φάουλ του Γραμμόζη έκανε το 2-1... Με την έναρξη του Β ημιχρόνου ο Τσιώλης που όπως ήταν λογικό ήταν απογοητευμένος  απο αυτό που έβλεπε μέσα στο γήπεδο ανακάτεψε από νωρίς την "τράπουλα" ρίχνοντας μέσα τους Σακάτα και Τόχα. Αν και οι παίκτες που μπήκαν ήταν ελαφρώς πιο δραστήριοι η εικόνα του αγώνα όχι μόνο δεν άλλαζε αλλά η Κέρκυρα σε 2 φάσεις άγγιξε το 3-1.. Επειδή όμως ο ΑΡΗΣ φέτος είναι μια παρανοϊκή ομάδα και οι εναλλαγές από κρύο ζεστό και ανάποδα είναι τρόπος ζωής μέσα σε λίγα λεπτά χάρη στον Λαζαρίδη αλλά και τον Καστίγιο παίρνουμε κεφάλι στο σκορ εντελώς ξαφνικά από το πουθενά κόντρα στην ροή του αγώνα. Και σαν να μην φτάνει αυτό έρχεται και το κερασάκι στην τούρτα με το γκολ του Κόκε που έκανε το 4-2. Δεν προλάβαμε να καθήσουμε ανπαυτικά στον καναπέ μας και σε μια κλασσική επίδειξη βλακείας που μας χαρακτηρίζει φέτος τρώμε κατευθείαν ένα ανόητο γκολ και ξαφνικά ξυπνάνε μέσα μας μνήμες Λάρισας... Ευτυχώς η Κέρκυρα μένοντας και με 10 παίκτες δεν μπόρεσε να μας κάνει την ζημιά και η ομάδα μας ύστερα από καιρό έφυγε με τους 3 βαθμούς της νίκης!

Αν και γενικά αποφεύγω να περιγράφω το παιχνίδι όπως κάνω παραπάνω αλλά νομίζω ότι αυτό που είδαμε σήμερα δεν σηκώνει και πολλά σχόλια... Ανύπαρκτο κέντρο, χωρίς ψυχραιμία στην άμυνα, χωρίς πάθος και δύναμη στις διεκδικήσεις, κλασσικά εκτός περιοχής ο Κόκε, εξαφανισμένος ο Νέτο, χαμένος ο Μενδρινός, Περέιρα και Φατί μετριότατοι, ανούσιος για ακόμη μια φορά ο Τόχα. Μοναδική όαση ο Νέρι Καστίγιο που έδειξε απίστευτο πείσμα σε όλη την διάρκεια του παιχνιδιού που αγωνίστηκε και έπαιξε καταλυτικό ρόλο στην σημερινή νίκη. Νομίζω ότι αυτή η αγωνιστική συμπεριφορά που δείχνει τόσο ο Καστίγιο όσο και ο Μπομπαντίγια που ήρθαν πριν λίγο καιρό στην ομάδα μας φανερώνει ξεκάθαρα το τι έλειπε από τον φετινό ΑΡΗ. Παίκτες με ποδοσφαιρικό εγωισμό που δεν γουστάρουν να χάνουν και είναι αποφασισμένοι να ματώσουν για να κερδίσουν. Σίγουρα και αυτοί το πρώτο πράγμα που έχουν στο μυαλό τους είναι η προσωπική τους απόδοση αλλά είναι φανερό ότι δεν γουστάρουν να χάνουν σε αντίθεση με κάποιους που βρίσκονται χρόνια στον ΑΡΗ και έχουν γίνει συνώνυμο της αποτυχίας.

Μπορεί αυτή η νίκη να έδιωξε ένα άγχος που είχαμε σχετικά με την άσχημη βαθμολογική θέση μας και το πόσο χειρότερα θα μπορούσαν να είχαν γίνει τα πράγματα εάν δεν κερδίζαμε σήμερα και να κρατάει ζωντανές τις ελπίδες μας για έξοδο στην Ευρώπη αλλά δεν θα πρέπει να ονειροβατούμε μιας και ο συγκεκριμένος στόχος με 5 βαθμούς διαφορά από την πέμπτη θέση φαντάζει ακόμη μακρινός. Φυσικά το πρόγραμμα που ακολουθεί τις τελευταίες 4 αγωνιστικές είναι καλό αλλά με αυτά τα περίεργα που βλέπουμε να γίνονται στα υπόλοιπα παιχνίδια δύσκολα να έρθουν όλα όπως τα θέλουμε. Παρόλα αυτά εμείς θα πρέπει να κάνουμε το χρέος μας και παιχνίδι με παιχνίδι, νίκη με νίκη να δούμε εαν τελικά μπορούμε να τα καταφέρουμε. Χρέος για τις υπόλοιπες 4 αγωνιστικές δεν έχουν μόνο οι παίκτες μας αλλά και όλοι εμείς όπου με την στήριξη και την μαζική παρουσία μας στο γήπεδο θα πρέπει να βοηθήσουμε την ομάδα ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα. Τον δρόμο τον έδειξαν τα αδέρφια σήμερα που βρέθηκαν στην Κέρκυρα και οργανώσανε μια δυναμική κερκίδα παρόλο που δεν παραλάβαμε επίσημα εισιτήρια για το παιχνίδι. Ιδανικό το ντεμπούτο του Τσιώλη και όλοι ελπίζουμε να υπάρχει και ανάλογη συνέχεια. Μπορεί η χρονιά να μην έχει εξελιχθεί όπως θα θέλαμε αλλά έστω και στο τέλος της χρονιάς ίσως να καταφέρουμε να σώσουμε την παρτίδα...

ΥΓ. Προκαλεί τεράστια ερωτηματικά πως ο Σιδηρόπουλος σήμερα ήταν τόσο καλός σε αντίθεση με το παιχνίδι στο Κλ.Βικελίδης κόντρα στον Ολυμπιακό...

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=Di6X6pYLsyI]

Όσο και αν πολλοί από εμάς θέλουμε να το αρνούμαστε αλλά ο ΑΡΗΣ μετά από χρόνια "έκοψε" την συνήθεια να κοιτάει προς τα πάνω και άρχισε να κοιτάει προς τα κάτω και όχι απλά για να τσεκάρει  την διαφορά ώστε να διασφαλίσει μια προνομιούχα θέση στην κορυφή της βαθμολογίας αλλά απλά για να αποφύγει τα χειρότερα. Καλώς ή κακώς εάν την Κυριακή δεν πάρουμε το διπλό τα  χειρότερα θα έρθουν και το άγχος θα γίνει καθημερινή συνήθεια των παικτών μας. Για να μην φτάσουμε λοιπόν ως εκεί θα πρέπει οι παίκτες μας υπό την καθοδήγηση του νέου προπονητή και της αισιοδοξίας που έφερε η έλευση του Σάκη Τσιώλη να πάρει τους 3 βαθμούς της νίκης. Όσο για την Κέρκυρα πρόκειται για μια μετριότατη ομάδα που στα περισσότερα παιχνίδια κατεβαίνει για το Χ και λογικά κάπως έτσι θα κατέβει και την Κυριακή αρά μοναδικός αντίπαλος μας για ακόμη ένα παιχνίδι θα είναι ο κακός μας εαυτός. Για να έρθει η νίκη χρειάζονται 2 πράγματα, πρώτον να υπάρξει ένα ουσιαστικό αγωνιστικό πλάνο που να τηρηθεί όσο το δυνατόν γίνεται από τους παίκτες μας και δεύτερον ο κάθε ποδοσφαιριστής που θα αγωνιστεί να δώσει τον καλύτερο του εαυτό, να βγει πρώτος στην μπάλα, να βγάλει πάθος και δύναμη στις διεκδικήσεις γιατί εάν χαθούν οι προσωπικές μονομαχίες κανένα πλάνο δεν είναι ικανό να μας σώσει. Σαν να μην φθάνει η άσχημη ψυχολογική κατάσταση της ομάδος η ομάδα μας δείχνει να έχει ξεμείνει από επιθετικούς μιας και ο Τσέζαρεκ είναι νοκ άουτ, ο Μπομπαντίγια ιδιαίτερα αμφίβολος λόγο τραυματισμού, ο Καστίγιο μακριά από τον καλό του εαυτό και ο Κόκε έχει αποσυρθεί από τα γκολ εδώ και πολύ καιρό. Άρα εαν τελικά ο Μπομπαντίγια δεν αγωνιστεί τότε θα ευελπιστούμε ο Νέρι να βγάλει το ταλέντο του ή για ακόμη μια φορά να μας ξελασπώσει ο Νέτο ή ο Λαζαρίδης... Δυστυχώς σε ένα τόσο σημαντικό παιχνίδι όπως κατάντησε να είναι η αναμέτρηση της Κυριακής με την Κέρκυρα και παρά που το θέμα της "παράγκας" είναι στην επικαιρότητα ο ορισμός του Σιδηρόπουλου μόνο φόβο και αγωνία προκαλεί... Μπορεί στο παιχνίδι με τον Ολυμπιακό να μην ήμασταν αυτοί που έπρεπε αλλά ο Σιδηρόπουλος είχε καταλυτική παρουσία και είχε δείξει ξεκάθαρα τις προθέσεις του να "σπρώξει" τον Ολυμπιακό προς την νίκη. Και αν σκεφτεί κανείς την σχέση που έχει η Κέρκυρα με τον Ολυμπιακό αλλά και την δύσκολη βαθμολογική θέση που βρίσκεται τότε έχουμε πολλούς λόγους για να κάνουμε ύποπτα σενάρια μέσα στο μυαλό μας και να αγχωνόμαστε με την παρουσία του Σιδηρόπουλου. Ένας λόγος παραπάνω για να παρουσιαστεί η ομάδα μας πιο αποφασισμένη από ποτέ και με μια νίκη να βγει από τον λάκκο όπου μόνη της κατάφερε και έπεσε. Οργανωμένη μετακίνηση μιας και δεν μας δώσανε εισιτήρια δεν θα υπάρχει άρα λίγο δύσκολα να δούμε έντονη παρουσία οπαδών μας στην Κέρκυρα. Παρόλα αυτά το μυαλό μας και η ψυχή μας θα είναι εκεί για να πάρουμε επιτέλους την νίκη που τόσο χρειαζόμαστε. ΑΡΗ ΔΙΠΛΟ ΔΙΠΛΟ ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΤΡΕΛΑΘΩ!

Τελικά παρά την φημολογία ότι ο Τσιώλης είπε το "ΟΧΙ" όπως έσπευσαν να αναφέρουν σχεδόν όλα τα ΜΜΕ ήρθε σήμερα το μεσημέρι η συμφωνία με τον Έλληνα τεχνικό και πλέον η ομάδα μας αλλάζει σελίδα και ξεκινάει νέο πλάνο με τον τρίτο προπονητή για την φετινή χρονιά. Σίγουρα νέος προπονητής μας είναι το πιο "καυτό" όνομα που υπάρχει αυτήν την στιγμή στην Ελληνική αγορά, έχει δώσει τα διαπιστευτήρια του στις προηγούμενες ομάδες και το μόνο που απομένει είναι αν θα καταφέρει να παρουσιάσει έργο και σε μια μεγάλη ομάδα όπως είναι ο ΑΡΗΣ μας, γιατί όπως και να το κάνουμε άλλο Θρασύβουλος, άλλο Ολ.Βόλου και άλλο ΑΡΗΣ. Αν και μου είναι συμπαθής ο Έλληνας τεχνικός και σύμφωνα με το τελευταίο δείγμα δουλειάς του υπάρχει προοπτική για κάτι καλό ομολογώ ότι η συγκεκριμένη κίνηση μου θυμίζει άλλες εποχές όχι και τόσο καλές για τον σύλλογο μας. Αυτή η επιστροφή στην Ελληνική πραγματικότητα πιθανόν να μας κάνει καλό μιας και αυτό που έλειπε από τον ΑΡΗ τα τελευταία χρόνια για να κάνει το κάτι παραπάνω ήταν η Ελληνική πονηριά και ο τσαμπουκάς που είναι σχεδόν απαραίτητα σε ένα σάπιο πρωτάθλημα όπως είναι αυτό της σούπερκλίκας... Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι τόσο το φετινό κόντρα στην Λάρισα που δεν μπόρεσαν οι παίκτες μας να "φάνε" 2 λεπτά μέχρι την λήξη αλλά ακόμη μεγαλύτερο είναι το περσινό με την ΑΕΚ στα πλέιοφς όπου μας στοίχισε ουσιαστικά την 3η θέση στην τελική κατάταξη του πρωταθλήματος. Το καλό στην όλη υπόθεση είναι ότι όπως όλα δείχνουν ο Τσιώλης δεν ήρθε απλά για τα τελευταία παιχνίδια αλλά για να μείνει και την νέα χρονιά και αυτό μόνο ως  θετικό μπορούμε να το δούμε μιας και θα έχει πολύ καλύτερη εικόνα για τις ανάγκες και το υλικό της ομάδος γενικότερα. Το θέμα είναι ποιες ακριβώς θα είναι προθέσεις της διοίκησης και πως ακριβώς σκοπεύει να τον "στηρίξει" σε αυτήν την προσπάθεια. Τα τελευταία χρόνια στον ΑΡΗ νομίζω ότι όσο αφορά τον προπονητή και τον σχεδιασμό της ομάδος είδαμε αρκετά πειράματα όπου αν τα πάρουμε με την σειρά είχαμε τα εξής 1)Ελπιδοφόρος Έλληνας τεχνικός με σπουδαίο έργο σε μικρές ομάδες(σαν τον Τσιώλη) όπως ήταν ο Χατζάρας. Ήρθε σε μια δύσκολη στιγμή για τον σύλλογο όπου σε συνδυασμό με τις εμμονές του οδήγησε την ομάδα στην Β εθνική. Η απόλυτη αποτυχία με το τεράστιο ελαφρυντικό για τον ίδιο η αδυναμία της διοίκησης λόγο των οικονομικών προβλημάτων αλλά και το τεράστιο ρίσκο που πήρε να έρθει στον ΑΡΗ με αποτέλεσμα να πιάσει πάτο η προπονητική του καριέρα πάνω που είχε πιάσει σχεδόν κορυφή... 2)Γκιγιέρμο Όγιος: Λατίνος τεχνικός, έφερε άλλα ήθη και έθιμα(και στυλ παικτών) στον ΑΡΗ που σχεδόν όλος ο κόσμος λάτρεψε. Παρόλα αυτά τα αποτελέσματα δεν ήταν τα αναμενόμενα. 3)Ντούσαν Μπάγεβιτς: Ο μεγαλύτερος προπονητής που πέρασε  από τον πάγκο της ομάδος εκτός του Κούπερ όπου σε συνδυασμό με το καλό υλικό που είχε στην διάθεση του μιας και η διοίκηση είχε καταφέρει να διατηρήσει τον βασικό κορμό είχε μια πετυχημένη χρονιά που μπορούσε να γίνει ακόμη πιο πετυχημένη εαν δεν τα θαλάσσωνε στον τελικό του Καυτατζογλείου. Παρά την αρκετά καλή αγωνιστική εικόνα της ομάδος ο Μπάγεβιτς έφερε μαζί του και την "ακαταμάχητη" προσωπικότητα του που έχει στιγματιστεί από την παρουσία του στην Ελλάδα και όπως ήταν λογικό τα "παρασκηνιακά" προβλήματα ήταν απλά θέμα χρόνου να εμφανιστούν. 4)Κίκε Ερνάντεθ: έμπειρος ξένος προπονητής με 2 πρόσωπα που δεν μπόρεσε να καταλάβει την ανάγκη για άμεσα αποτελέσματα ή από την άλλη δεν μπορέσαμε να καταλάβουμε εμείς την υπομονή και την στήριξη που χρειάζεται κάθε προπονητής για να παρουσιάσει έργο σε βάθος χρόνου. 5)Μαζίνιο: τεράστια ποδοσφαιρική προσωπικότητα όμως και  άπειρος προπονητής που δεν μπόρεσε ποτέ να πείσει... Αν και είχε αξιόλογο υλικό στην διάθεση του δεν μπόρεσε να το κουμαντάρει όπως θα θέλαμε. 6) Έκτορ Ραούλ Κούπερ: Με διαφορά το μεγαλύτερο όνομα προπονητή που έχει κάτσει στον πάγκο της ομάδος μας. Κατάφερε να μεταφέρει στην ομάδα το ειδικό βάρος που κουβαλούσε χάρη στο πλούσιο βιογραφικό του. Παρόλα αυτά και δεν κατάφερε να συνδυάσει το όνομα του με έναν τίτλο και έβαλε την υπογραφή του στην αποδυνάμωση της ομάδος και στην "φυγή" σημαντικών παικτών σαν τον Αμπρέου, Κάμπορα, Φερνάντεζ, Ναφτί, Αράνο, Μεριέμ, Κάλβο που δεν ήταν αρκετά καλοί για τον Αργεντίνο τεχνικό. Το φετινό φαινόμενο με την μαγική ομάδα της Ευρώπης και το σκορποχώρι στην Ελλάδα είναι κάτι το ανεξήγητο... Φυσικά ένα τέτοιο τεράστιο όνομα δεν θα μπορούσε να προσαρμοστεί απόλυτα με τα οικονομικά δεδομένα του ΑΡΗ και το περιορισμένο μεταγραφικό πεδίο και με την πρώτη ευκαιρία την "έκανε" προτού καταρ

Με τον πλέον πικρό τρόπο οι όποιες ελπίδες είχαμε για να προλάβουμε το τρένο των πλέιοφς σήμερα εξανεμίστηκαν... Όταν χάνεις για 2η φορά και μάλιστα μέσα στην έδρα σου με την καλύτερη διαιτησία που είχες τα τελευταία 5 χρόνια(τουλάχιστον) από μια τόσο κακή ομάδα σαν τον Ηρακλή τότε είσαι άξιος της μοίρας σου. Για ακόμη ένα παιχνίδι ο ΑΡΗΣ δεν μπήκε όπως έπρεπε, ξεκίνησε επιφυλακτικά, έδωσε χώρους αντί να πιέσει και εγκλωβίστηκε στον κακό του εαυτό. Μπορεί μόλις στα πρώτα 5 λεπτά να είχαμε 2 καλές ευκαιρίες παρόλα αυτά όμως ήταν φανερό ότι τόσο το στήσιμο της ομάδος όσο και η αποφασιστικότητα των παικτών μας δεν ήταν όπως έπρεπε ώστε να επιβάλλουμε τον ρυθμό μας και να πάρουμε την νίκη. Χωρίς ουσιαστικό πλάνο ανάπτυξης, απίστευτη εμμονή στο να γυρίζει η μπάλα προς τα πίσω και καμία κίνηση χωρίς την μπάλα στην επίθεση. Αντιθέτως ο κάκιστος Ηρακλής όχι μόνο εκμεταλλεύτηκε τους χώρους που του δώσαμε και κρατούσε την μπάλα στα πόδια του αλλά πίεζε και ψηλά με αποτέλεσμα να βραχυκυκλώσει εντελώς την ήδη προβληματική μας ανάπτυξη παιχνιδιού. Η ασυνεννοησία μεταξύ των παικτών μας και η έλλειψη πλάνου φάνηκε ξεκάθαρα στα αμέτρητα στημένα που εκτελέσαμε σήμερα όπου μόλις ένα εξελίχθηκε σε απειλή για την αντίπαλη εστία.  Απίστευτο αποτέλεσμα που δεν το περιμέναμε αλλά και το 0-0 που ίσως να ήταν και το πιο δίκαιο δεν νομίζω να άφηνε κανέναν ικανοποιημένο παρά μόνο να έδινε το δικαίωμα σε μερικούς να συνεχίσουν το παραμύθι που ο τίτλος του από 9 στα 9 κατέληξε 5 στα 5 και συνεχίζουμε...  Ευθύνη για αυτό που έγινε σήμερα έχουν όλοι αλλά όπως λέει ο σοφός λαός το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι και κεφάλι είναι η διοίκηση της ομάδος όπου με τις επιλογές της οδήγησε την ομάδα ως εδώ. Φυσικά εδώ έρχεται και ο αντίλογος που λέει ότι οι ίδιες επιλογές οδήγησαν σε μια μεγαλοπρεπή πορεία στους 32 του Europa League που θα συζητάμε για χρόνια αλλά το ερώτημα είναι το τι θέλουμε από τον ΑΡΗ μας. Μια ομάδα πυροτέχνημα που θα προσπαθεί μέσα από τον θεσμό του κυπέλλου να πάρει κάποιον τίτλο, να προλαβαίνει με άγχος το τρένο της Ευρώπης και των πλέιοφ και να έχει ως σημείο αναφοράς τεράστιες νίκες σαν και αυτές κόντρα στην Ατλέτικο ή νίκες γοήτρου σαν και αυτήν στην τούμπα κόντρα στον συμπολίτη ή μια ομάδα που θα κάνει σταθερά βήματα ανόδου όπως γινότανε τα προηγούμενα χρόνια με σκοπό να πρωταγωνιστήσει σε όλους τους θεσμούς που συμμετέχει? Εάν θέλουμε το πρώτο τότε για φέτος πετύχαμε τον στόχο μας εαν όμως όπως είναι λογικό θέλουμε το δεύτερο όχι μόνο δεν συνεχίζουμε τα σταθερά βήματα προς τα μπροστά αλλά το ενδεχόμενο αύριο το βράδυ να είμαστε στην 12η θέση της σούπερλιγκας είναι κάτι σαν άλμα προς τα πίσω. Φυσικά αυτό που θέλουμε θα πρέπει κάποια στιγμή να αρχίζει να εφαρμόζετε και από την εκλεγμένη διοίκηση και πλέον όταν υπάρχουν εκλογές να παρουσιάζετε και ένα διετές πλάνο και όχι απλά εξαγγελίες μεταγραφών. Δυστυχώς σήμερα εκτός από την ήττα είχαμε και τα τραγελαφικά που ακολούθησαν την λήξη του αγώνα με την είσοδο οπαδών από την θύρα 3 με κατεύθυνση προς τα αποδυτήρια και με στόχο τους ποδοσφαιριστές μας. Εκεί αφού έπεσαν κάποιες ψιλές με τους σεκιουριτάδες άρχισε μια νέα μάχη με τα ματ που ήρθαν να ρίξουν λάδι στην φωτιά μπας και τιμωρηθεί και η έδρα μας. Ξαφνικά λοιπόν οι ίδιοι που εθελοτυφλούσαν από το περασμένο καλοκαίρι και μετά από κάθε σφαλιάρα έβγαιναν και μας λέγανε ότι όλα καλά δεν τρέχει τίποτα σήμερα η αγανάκτηση τους ξεχείλισε και αποφάσισαν να μιμηθούν ενέργειες οπαδών άλλων ομάδων που στο παρελθόν τις κατακρίναμε. Δεν θέλω να πικάρω κανέναν αλλά νομίζω ότι όλοι μας κάποια στιγμή θα πρέπει να κατανοήσουμε τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν οι ομάδες, τι πρέπει να απαιτούμε, από ποιόν και πότε. Όλο αυτό το ξέσπασμα της συγκεκριμένης μερίδας οπαδών που αγανάκτησε και μπούκαρε μέσα στο γήπεδο με την λήξη,  μπορεί να κορυφώθηκε σήμερα αλλά ξεκίνησε πριν λίγο  καιρό και συνέπεσε τις τελευταίες ημέρες της παρουσίας του Κούπερ στον ΑΡΗ πιο πολύ θυμίζει διπλωματική κίνηση παρά αγανάκτηση για αυτό που όλοι είδαμε σήμερα. Εάν ήταν αγανάκτηση θα έπρεπε να είχε εκφρασθεί από το ξεκίνημα της χρονιάς ή ακόμη καλύτερα από το καλοκαίρι... Πλέον είναι αργά για δάκρυα και κραυγές αγωνίας... Το μόνο που εύχομαι να μην χρειαστεί είναι να κάνουμε αναπροσαρμογή στόχων και ο κάθε βαθμός στην συνέχεια του πρωταθλήματος να θεωρείται χρυσός...