Σε ένα παιχνίδι όπου δεν δικαιούμασταν τίποτα περισσότερο από το Χ η τύχη μας έφερε αγκαλιά με την νίκη... και όμως μέσα σε 2' καταφέραμε αυτό το δώρο να το πετάξουμε στα σκουπίδια και μαζί τους 2 βαθμούς. Δεν ξέρω αν πολλοί διαφωνήσουν μαζί μου αλλά στα τελευταία παιχνίδια εκεί που έχω εναποθέσει όλες τις ελπίδες μου για κάποιο νικηφόρο γκολ είναι στις ατομικές ενέργειες του Μπομπαντίγια που όπως και να το κάνουμε ξεχωρίζει. Μπορεί τις περισσότερες φορές να είναι πολύ περισσότερο ατομιστής από όσο θα έπρεπε αλλά για μια ομάδα σαν τον ΑΡΗ όπου ιδίως φέτος έχουμε φλομώσει στις πάσες γύρω από την περιοχή, στους επιθετικούς που όχι μόνο δεν σουτάρουν αλλά αντί να απειλούν την εστία βρίσκονται στο κέντρο ή στο κόρνερ και στις μεγάλες χαμένες ευκαιρίες που δεν χάνονται  αυτές οι ενέργειες του Μπομπαντίγια μοιάζουν σαν μοναδική ελπίδα για κάτι καλό. Αυτό ακριβώς έγινε σήμερα και στις ελάχιστες φάσεις που απειλήσαμε ο Μπομπαντίγια με την βοήθεια της τύχης κατάφερε έστω και με καραμπόλα να βάλει τους 3 βαθμούς της νίκης που είχαμε τόσο ανάγκη στην τσέπη μας. Στην συνέχεια φάνηκε πάρα πολύ απλά το πρόβλημα του φετινού ΑΡΗ που είναι η έλλειψη συγκέντρωσης, ψυχραιμίας και ξεκάθαρου αγωνιστικού πλάνου. Ένα αγωνιστικό πλάνο που δεν είναι ικανό ούτε για 3' να διατηρήσει το σκορ σταθερό. Νομίζω το να μείνουμε μόνο στα τελευταία 5' του αγώνα είναι λάθος γιατί σήμερα εάν καταφέρναμε τελικά να πάρουμε την νίκη ουσιαστικά θα ήταν μια "κλοπή" μιας και ο ΑΡΗΣ δεν ήταν η ομάδα που μπήκε αποφασισμένη για να πάρει την νίκη. Δεν πάλεψε, δεν πίεσε, δεν δημιούργησε φάσεις και γενικότερα δεν ήταν αυτός που έπρεπε να είναι σε ένα τόσο σημαντικό παιχνίδι. Ομολογώ με απογοήτευσε οικτρά ο Μιχαλήτσος γιατί όταν παίζεις με την προτελευταία  της κατηγορίας και με το που αρχίζει το παιχνίδι σε έχει βάλει μέσα στην εστία σου και μόλις στο 13' δίκαια παίρνει και το προβάδισμα στο σκορ τότε τα λόγια είναι περιττά. Ακόμη και μετά το γκολ που θα περιμέναμε την Λάρισα να οπισθοχωρήσει και τον ΑΡΗ μας να πιέσει έγινε μόνο το πρώτο με αποτέλεσμα απλά να έρθει μια ισορροπία στο παιχνίδι. 2 γκολ από μακρινά σουτ, 1 ευκαιρία από ένα κόρνερ και μια αντεπίθεση ήταν όλο το παιχνίδι μας σήμερα. Κανένα πάθος, καθόλου δύναμη στις διεκδικήσεις, απίστευτη αδράνεια στην άμυνα, τραγική επιθετική ανάπτυξη και ανύπαρκτο κέντρο συντέλεσαν την μετριότατη εικόνα του σημερινού ΑΡΗ. Μέχρι και ο Σηφάκης που έχει μια σταθερά καλή απόδοση σήμερα βρέθηκε σε μέτρια μέρα και είχε αρκετές λανθασμένες επεμβάσεις. Μοναδική εξαίρεση ο Ραούλ Μπομπαντίγια που έμοιαζε στην επίθεση να παλεύει κυριολεκτικά μόνος του και μάλιστα να βγαίνει νικητής στις περισσότερες μονομαχίες. Την ίδια στιγμή που ο Τσέζαρεκ παρόλο που έπαιζε πιο μπροστά ήταν συνήθως εκτός περιοχής χαμένος κάπου στο κέντρο ή προς την πλάγια γραμμή εντελώς ακίνδυνος... Ο Περέιρα έδειξε καλά στοιχεία και πέτυχε και ένα εξαιρετικό γκολ αλλά νομίζω ότι είναι υπερβολικό να περιμένουμε από τον συγκεκριμένο αθλητή να καλύψει το κενό που άφησε ο Ναφτί και ο καλός Πρίτας που πλέον δεν θυμίζει σε τίποτα στον παίκτη που αποτέλεσε την περσινή ευχάριστη έκπληξη για την ομάδα μας με την εξαιρετική του απόδοση. Ο Καστίγιο με αυτά τα 20' που παίζει όταν όλη η ομάδα είναι χώμα είναι άδικο να τον κρίνω. Ευελπιστώ μέχρι να τελειώσει το πρωτάθλημα να τον δούμε και μια φορά να ξεκινάει και αν σέρνεται ας γίνει αλλαγή στο 60' αλλά μια φορά ας τον δούμε και βασικό... Στην όλη μετριότητα μας ήρθε να προστεθεί και ένας κακός διαιτητής που είχε ξεκάθαρη πρόθεση όπου μπορεί να βοηθήσει την Λάρισα και ακόμη και αν το παιχνίδι δεν είχε την δύσκολη φάση τα φάλτσα σφυρίγματα εις βάρος του ΑΡΗ μας ήταν αρκετά και εκνευριστικά. Η φάση του διπλού φάουλ για κίτρινη κάρτα πάνω στον Μπομπαντίγια στην αντεπίθεση που καταλήγει σε κίτρινη κάρτα για διαμαρτυρία στον Μενδρινό είναι κάτι που αξίζει να μπει σε σεμινάριο διαιτησίας ως αρνητικό παράδειγμα προς αποφυγή.  Όσο αφορά την προσπάθεια μας για την έξοδο στην Ευρώπη ακόμη έχει χαθεί τίποτα αλλά σίγουρα τα πράγματα έχουν δυσκολέψει πολύ. Μπορεί τα άλλα αποτελέσματα που μας ενδιέφεραν να ήταν στραβά και περίεργα αλλά αυτό που λέμε εδώ και καιρό και πρέπει να μας ενδιαφέρει είναι τα δικά μας αποτελέσματα. Ας αρχίσουμε να κερδίζουμε επιτέλους και μετά ας ασχοληθούμε και με το τι γίνεται παραδίπλα. Το μόνο σίγουρο είναι ότι με ισοπαλίες Ευρώπη δεν βγαίνεις...

Ευρώπη τέλος για φέτος. Το yellow trip ήταν εντυπωσιακό και το απολαύσαμε όλοι αλλά όλα τα ωραία κάποτε τελειώνουν. Πλέον επιστρέφουμε στην σκληρή Ελληνική πραγματικότητα όπου τίποτα δεν θυμίζει την αίγλη του αγώνων που είχαμε τις Τρίτες και τις Πέμπτες... Η Ελληνική σκληρή πραγματικότητα όμως λέει ότι βρισκόμαστε στην 9η θέση και αυτό είναι κάτι που κανένας Αρειανός δεν μπορεί να το κατανοήσει και να το δεχθεί εύκολα για αυτό πρέπει όλοι μαζί να βοηθήσουμε ώστε να αλλάξει αυτή η κατάσταση και ο ΑΡΗΣ να κάνει το come back του ώστε να προλάβουμε το τρένο της Ευρώπης και για την επόμενη χρονιά. Δυστυχώς η τύχη της ομάδος μας δεν είναι στο χέρι του κόσμου αλλά στους παίκτες και τον προπονητή μας. Εάν ήταν στο δικό μας χέρι θα είχαμε σηκώσει ήδη αμέτρητες κούπες. Αναγκαστικά όμως το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι με την στήριξη μας και την φωνή μας να σπρώξουμε την ομάδα προς την νίκη. Μάλιστα σε παιχνίδια σαν και αυτό κόντρα στην Λάρισα που δεν μας δίνουν και εισιτήρια τα πράγματα γίνονται δυσκολότερα. Βέβαια όπως φάνηκε και πριν 2 εβδομάδες περίπου στο ΟΑΚΑ κόντρα στη ΑΕΚ όταν θέλουν οι παίκτες μας μπορούν πάρουν την νίκη ανεξάρτητα από γήπεδο, αντίπαλο και συνθήκες του αγώνα. Αυτό ακριβώς λοιπόν περιμένουμε να δούμε και αύριο το απόγευμα στο AEL FC Arena κόντρα στην Λάρισα που παίζει ένα από τα τελευταία της χαρτιά στην προσπάθεια της να παραμείνει στην κατηγορία. Μια ομάδα που χάρη στα μαγειρέματα της σούπερκλικας πρόπερσι μας είχε κλέψει το εισιτήριο για την Ευρώπη και τώρα που τα "σπάσανε" στον συνεταιρισμό όπως όλα δείχνουν ακολουθεί τον δρόμο που χάραξε ο Κόμποτης προς την Β έθνικη.. Διπλός ο στόχος λοιπόν. Από την μια η Ευρώπη από την άλλη η εκδίκηση για εκείνη την αδικία όπου είχε κορυφωθεί με το στημένο διπλό στο Καραϊσκάκη.  Δεν μπορώ να ξέρω ακριβώς τι πλάνο έχει ο Γ.Μιχαλήτσος για αυτό το παιχνίδι αλλά νομίζω ότι και μετά την νίκη του Ολυμπιακού Βόλου στην Κέρκυρα δεν υπάρχουν περιθώρια για απώλειες και η νίκη είναι το μοναδικό αποτέλεσμα που έχουμε ως στόχο. Από την στιγμή λοιπόν που θέλουμε τους 3 βαθμούς της νίκης περιμένω να δω και ανάλογο στήσιμο από τον προπονητή μας και όχι ακόμη μια επιφυλακτική αντιμετώπιση και ενός φοβισμένου τρόπου προσέγγισης. Θέλουμε την νίκη? Ε τότε ας μπούμε δυνατά από την αρχή με όλα μας τα όπλα για να την διεκδικήσουμε. Απουσίες υπάρχουν σημαντικές και για τις 2 ομάδες αλλά αυτή η απρόοπτη του Κόκε μπορώ να πω ότι με εκνεύρισε λιγάκι μιας και περιμένω έστω και την τελευταία στιγμή να δω τον αρχηγό της ομάδος μου να αγωνίζεται σαν αρχηγός του ΑΡΗ και να γίνει επιτέλους ο μπροστάρης της αντεπίθεσης. Στα θετικά η επιστροφή του Καστίγιο που μαζί με τον Μπομπαντίγια λογικά θα αποτελέσουν τα βασικά μας όπλα. Νίκη Ευρώπης στην Λάρισα και κλωτσιά στους αντιπάλους για να επιστρέψουν στο φυσικό τους περιβάλλον!

Τίτλοι τέλους έπεσαν στην σπουδαία παράσταση που έδωσε φέτος η ομάδα μας στα Ευρωπαϊκά γήπεδα που ανάγκασε με την παρουσία της τα φώτα της Ευρώπης να πέσουν πάνω μας. Μπορεί το παιχνίδι να εξελίχθηκε με έναν  τρόπο πολύ πιο διαφορετικό από αυτόν που φανταζόμασταν ή ελπίζαμε  αλλά αυτό δεν μπορεί σε τίποτα να μειώσει όλα αυτά που πετύχαμε. Οι παίκτες μας μέσα στο γήπεδο και εμείς στην κερκίδα. Χαρακτηριστική ήταν η εικόνα σήμερα που ταξίδεψε σε εκατοντάδες χώρες σε όλο τον κόσμο όπου αν και είναι "γραμμή" της UEFA να μην δείχνουν πλάνα από κερκίδες, οπαδούς, κτλπ ο σκηνοθέτης αφιέρωνε ανά τακτά διαστήματα αρκετά πλάνα στον κόσμο του ΑΡΗ που έδωσε την δική του παράσταση στο City Of Manchester Stadium. Τι και αν το σκορ από πολύ νωρίς ήταν στο 2-0, τα αδέρφια μας τον χαβά τους να φωνάζουν ασταμάτητα ολοένα και πιο δυνατά εκπροσωπώντας με τον καλύτερο τρόπο την υπερηφάνεια, το πάθος και την τρέλα που χαρακτηρίζει τον  κόσμο του ΑΡΗ καθώς και την αγάπη που νιώθει για αυτήν την ομάδα που ξεπερνάει κατά πολύ τα στενά όρια του τελικού αποτελέσματος ενός αγώνα. Περισσότεροι από 6000 Αρειανοί κιτρίνισαν αρχικά το Λονδίνο και στην συνέχεια κάνανε απόβαση στο Μάντσεστερ. Στο πιο ποδοσφαιρικό μέρος του πλανήτη ο κόσμος του ΑΡΗΣ δεν άφησε απλά το στίγμα του αλλά έδωσε μαθήματα κερκίδας χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από το σπίτι μας! Και αυτό από μόνο του αποτελεί τεράστια επιτυχία. Στο παιχνίδι τώρα νομίζω ότι τα πράγματα έτσι όπως εξελίχθηκε ήταν ξεκάθαρα και το αποτέλεσμα αναπόφευκτο. Το μεγάλο όπλο που είχε ο ΑΡΗΣ πριν την έναρξη του αγώνα ήταν το ψυχολογικό αβαντάζ που του έδινε το 0-0 της πρώτης αναμέτρησης. Από την στιγμή που δεχθήκαμε τόσο νωρίς και με τέτοιο τρόπο το 1-0 όλα αυτά χάθηκαν. Και όταν ήρθε το δεύτερο γκολ τότε όλα τελείωσαν... Μπορεί στην Μαδρίτη να είχε γίνει η απόλυτη ανατροπή αλλά σε εκείνο το παιχνίδι η ομάδα μας είχε προηγηθεί και σε συνδυασμό με την νίκη στην πρεμιέρα των ομίλων οι παίκτες είχαν πιστέψει ότι η Ατλέτικο δεν είναι άτρωτη. Σήμερα νομίζω ότι πολλοί από εμάς τους προπονητές της κερκίδας πήραμε ένα καλό μάθημα μιας και δεν είχαμε εκτιμήσει σωστά το νωθρό όπως το είχαμε χαρακτηρίσει ξεκίνημα στον πρώτο αγώνα στο Κλ.Βικελίδης και λίγο πολύ όλοι είχαμε συμφωνήσει ότι η ομάδα έπρεπε να είχε μπει πιο δυνατά .  Τελικά αποδείχθηκε ότι εκείνο το ξεκίνημα ήταν απαραίτητο ώστε η ομάδα μας να βρει ρυθμό και σιγά σιγά να ανεβάσει απόδοση. Αυτό δεν έγινε σήμερα και σχεδόν για 90' θα μπορούσα να πω ότι οι παίκτες μας δεν έδειξαν την απαραίτητη ψυχραιμία και συγκέντρωση. Η διάθεση υπήρχε κανείς δεν μπορεί να το αμφισβητήσει αυτό αλλά αυτά τα 2 γρήγορα γκολ γκρέμισαν κάθε πλάνο. Παράλληλα οι παίκτες της Μάντσεστερ Σίτι ξεδίπλωσαν όλο το ταλέντο τους μέσα στο γήπεδο με τον Τζέκο να τελειώνει αριστουργηματικά τις ευκαιρίες που του δόθηκαν αλλά και την άμυνα της Σίτι να μοιάζει σχεδόν αδιαπέραστη. Πολλά συγχαρητήρια και ένα μεγάλο ευχαριστώ σε παίκτες, προπονητές και γενικά σε όλους όσους βοήθησαν ώστε να ζήσουμε αυτό που ζήσαμε φέτος γιατί αγνοούσαμε πόσο ανάγκη το είχαμε. Κάθε Αρειανός θα πρέπει να αισθάνεται υπερήφανος, γεμάτος και ακόμη πιο δυνατός. Η φετινή πορεία στην Ευρώπη και το βροντερό παρών που έδωσε ο κόσμος του ΑΡΗ όπου αγωνιζόταν ο Θεός είναι κάτι που θα το θυμόμαστε ανεξίτηλο για πολλά χρόνια. Το μόνο που εύχομαι είναι να μην χρειαστούν όσα χρόνια χρειάστηκαν για να προσπεράσουμε το έπος της Περούτζια. Η ομάδα μας πρέπει να δείξει το καλό της πρόσωπο στην Ελλάδα και να κερδίσει πάση θυσία την έξοδο στην Ευρώπη. Το YELLOW TRIP πρέπει να ξεκινήσει και την νέα σεζόν ακόμη πιο δυνατό, ακόμη πιο τρελό ακόμη πιο αποφασισμένο και με πιο μακρινό προορισμό! OΣΟ ΘΑ ΖΩ ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΑ ΘΑ ΓΡΑΦΩ ΚΑΙ ΘΑ ΤΡΑΓΟΥΔΩ.....

[youtube=

Όσο οι ώρες περνάνε ολοένα και περισσότερο το Μάντσεστερ κιτρινίζει από τους εκδρομείς Αρειανούς και όπως όλα δείχνουν περισσότερα από 5000 αδέρφια θα δώσουν δυναμικό παρών στο αυριανό ραντεβού με την ιστορία μας. Η αποστολή των παικτών μας απέναντι στους αστέρες της Μάντσεστερ Σίτι μόνο εύκολη δεν θα είναι αλλά πότε ήταν κάτι εύκολο για τον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ για να είναι τώρα. Αυτή η ομάδα όμως στα δύσκολα ή καλύτερα στα ακατόρθωτα έχει δηλώσει βροντερό παρών και έχει κοντράρει κάθε προγνωστικό. Το έκανε 2 φορές με την Ατλέτικο και παραλίγο θα το έκανε και 2 φορές απέναντι στην κωλόφαρδη Λεβερκούζεν! Γιατί όχι λοιπόν την Πέμπτη το βράδυ οι παίκτες, ο προπονητής και οι 5000 συνΑρειανοί να μην γράψουν άλλη μια ολόχρυση σελίδα στην ιστορία του ποδοσφαιρικού ΑΡΗ. Μια ακόμη τεράστια επιτυχία σε ένα κεφάλαιο που δεν έχει κλείσει. Σε αυτά τα παιχνίδια μετράει η αποφασιστικότητα και η θέληση των παικτών μας για διάκριση όπου σε συνδυασμό με την υπεροψία των αντιπάλων μας τα δεδομένα μέσα στις 4 γραμμές του γηπέδου αλλάζουν. Κάτι που το είδαμε και στο πρώτο παιχνίδι όπου αν εξαιρέσουμε τα πρώτα 25' του αγώνα η ομάδα μας βγήκε μπροστά, πίεσε την Σίτι και διεκδίκησε με αξιώσεις το γκολ της νίκης που δυστυχώς δεν ήρθε. Παρόλα αυτά το καθαρό 0-0 θεωρώ  ότι μας δίνει ένα προβάδισμα ψυχολογίας σαν ένα πρώτο κύμα αντίστασης στο μεγαθήριο που λέγεται Μάντσεστερ Σίτι και αφήνει ορθάνοιχτη την πόρτα της πρόκρισης μιας και πλέον το παιχνίδι έρχεται σιγά σιγά στα μέτρα μας. Για μας ο ΑΡΗΣ είναι όλη μας η ζωή για τους Άγγλους όμως αποτελεί ένα μηδαμινό μέγεθος ανάξιο αναφοράς κάτι που το δείξανε και στο πρώτο παιχνίδι με την παρουσία τους. Δεν μας χαλάει καθόλου. Εάν δείξουν ανάλογη αγωνιστική συμπεριφορά όσο θα κυλάει ο χρόνος αυτή η νοοτροπία θα γίνεται άγχος που θα βαραίνει τα πόδια των αντιπάλων και ο φόβος του αποκλεισμού θα μεγαλώνει. Και εκεί θα πρέπει να έρθει η δική μας αντεπίθεση, να εκμεταλλευτούμε την αδράνεια της στιγμής αρπάζοντας την ευκαιρία και βάζοντας ένα γκολ που θα αλλάξει τις ισορροπίες του αγώνα. Μπορεί όπως αρκετές φορές να έχουμε αναφέρει ότι σε αγώνες κόντρα σε αντιπάλους σαν την Μάντσεστερ Σίτι τα συστήματα και τα πλάνα να έχουν ελάχιστη σημασία αλλά νομίζω ότι σε αυτόν τον αγώνα τα πράγματα είναι κάπως διαφορετικά.  Ο ΑΡΗΣ θα πρέπει να παίξει έξυπνα και να εκμεταλλευτεί το προβάδισμα που μας δίνει το 0-0. Ακριβώς το ίδιο πλάνο χρειάζεται με το πρώτο παιχνίδι με εξαίρεση το φοβισμένο πρώτο εικοσιπεντάλεπτο όπου σεβαστήκαμε υπερβολικά τους αντιπάλους μας. Ελάχιστα πράγματα θα έχει να διορθώσει ο Μιχαλήτσος σε σχέση με τον αγώνα του Κλ.Βικελίδης και με τον Σέρχιο Κόκε στην σύνθεση της ομάδος έχει ακόμη ένα σημαντικό όπλο στα χέρια του. Όχι φόβος, όχι σεβασμός μόνο πάθος για την νίκη! Ας αναγκάσουμε για ακόμη μια φορά όλη την Ευρώπη να ασχοληθεί μαζί μας και ας υπενθυμίσουμε στην φίλαθλη Ελλάδα τις εποχές όπου όλοι μαζί κάθε Πέμπτη ζούσαν στους ρυθμούς του ΑΡΗ μας! ΑΡΗ ΤΟ Χ ΤΟ Χ ΝΑ ΠΑΕΙ ΝΑ ΓΑΜ@@ΕΙ, ΑΡΗ ΔΙΠΛΟ ΔΙΠΛΟ ΓΙΑ ΝΑ ΤΡΕΛΑΘΩ!

Για ακόμη μια φορά η τύχη μας γύρισε την πλάτη και αντί η μπάλα να καταλήξει στα δίχτυα βρήκε 2 φορές στο δοκάρι και βγήκε έξω με αποτέλεσμα ούτε και σήμερα να πάρουμε τους 3 βαθμούς της νίκης και να χάσουμε άλλη μια ευκαιρία για να ξαναμπούμε δυνατά στην διεκδίκηση της εισόδου στα πλέιοφς.  Τόσο η εξαιρετική κεφαλιά του Μπομπαντίγια όσο και το πλασάρισμα του Καστίγιο για ελάχιστους πόντους κατέληξαν στο δοκάρι και μαζί και η σημερινή προσπάθεια μας για νίκη. Με αυτό το μεγάλο παράπονο έφυγαν τόσο οι ηρωικοί οπαδοί μας που βρέθηκαν σήμερα στο Περιστέρι όσο και όλοι εμείς που αρκεστήκαμε στην τηλεοπτική μετάδοση. Αυτό είναι η μια όψη του αγώνα όπου εάν το δει κανείς καθαρά ψυχρά ο ΑΡΗΣ μας σήμερα είχε 2 τεράστιες ευκαιρίες για να πάρει την νίκη σε αντίθεση με τον Ατρόμητο που δεν είχε ανάλογες ευκαιρίες. Κατά τα άλλα όμως δεν θα πρέπει να αρνηθούμε το γεγονός ότι για ακόμη μια φορά ήμασταν κατώτεροι των περιστάσεων. Δεν υπήρχε ταχύτητα, δημιουργικότητα μεσοεπιθετικά,  χάναμε σχεδόν όλες τις διεκδικήσεις, οι αντίπαλοι μας πήγαιναν σχεδόν πάντα πρώτοι στην μπάλα, δεν πιέσαμε όσο έπρεπε και εκτός από αυτές τις 2 φάσεις σχεδόν δεν απειλήσαμε καθόλου. Αν και είναι ολίγον τι οξύμωρο παρόλο που μου εμπνέει εμπιστοσύνη ο Γ.Μιχαλήτσος συνεχίζει να με απογοητεύει με τις επιλογές του. Με δεδομένη την απουσία του Φατί που είναι το καλύτερο αμυντικό χάφ που μας έχει απομείνει αποφασίζει να βάλει δίδυμο στην συγκεκριμένη γραμμή τον ντεφορμέ Πρίτα που ως γνωστόν δεν φημίζεται για την προώθηση του παιχνιδιού αλλά για τα ανασταλτικά του προσόντα και να δώσει ακόμη μια ευκαιρία στον μετριότατο Πορτίγια να αναλάβει ίσως τον πιο σημαντικό ρόλο που είναι να μεταφέρει την μπάλα από την άμυνα στην επίθεση. Ταυτόχρονα χαραμίζει 65' και την πρώτη του αλλαγή στην αντικατάσταση του Μπομπαντίγια ενώ ήταν αρκετά καλός και ενώ  δεν έχει προλάβει  να δείξει καν σημάδια κούρασης ενώ ο Σακάτα είχε εξαφανιστεί στην επανάληψη και στην συνέχεια πηγαίνει με αργούς ρυθμούς σε ουσιαστικές αλλαγές με τον κουρασμένο Τόχα να αποδίδει καλύτερα μεσοαμυντικά, τον Καστίγιο να προσπαθεί να απειλήσει και τον Μενδρινό να δείχνει πιο ουσιαστικός σε σχέση με την φλυαρία του Τόχα στην συγκεκριμένη θέση. Δυστυχώς όμως τα πράγματα ήταν αργά  μιας και ο Τσέζαρεκ σε καμιά περίπτωση δεν μπόρεσε να αντικαταστήσει επάξια τον Μπομπαντίγια και ο Τόχα που είχε διορθώσει την απουσία των Πρίτα και Πορτίγια μεσοαμυντικά είχε κουραστεί. Όταν λοιπόν ο ΑΡΗΣ που αγωνίζεται με την πλάτη στον τοίχο επιτρέπει στον Ατρόμητο να έχει την πρωτοβουλία των κινήσεων αλλά και να δημιουργήσει σχεδόν διπλάσιες τελικές τότε όλα τα άλλα είναι σχεδόν περιττά. Σίγουρα σε κάθε αγώνα το τελικό αποτέλεσμα είναι αυτό που μετράει αλλά η λογική λέει ότι μέσα από καλό ποδόσφαιρο και ορθολογικό τρόπο παιχνιδιού μπορείς να πάρεις το αποτέλεσμα. Σε διαφορετική περίπτωση τα βάζεις με την τύχη σου... Συνεχίστηκε λοιπόν η παράδοση του "σκωτσέζικου ντους" που μας ακολουθεί φέτος από την αρχή της χρονιάς και ας ελπίσουμε μετά την κρυολουσία την σημερινή να έρθει και το ζεστό την Πέμπτη το βράδυ. Μέχρι να χαθεί κάθε ελπίδα για κάτι καλό σε Ελλάδα και Ευρώπη πιστεύουμε, στηρίζουμε και προσπαθούμε να σπρώξουμε την ομάδα προς την επιτυχία. Κάτι μας χρωστάνε αυτά τα άτιμα τα δοκάρια και ελπίζω το βράδυ της Πέμπτης να μας τα δώσουνε! VAMOS ARIANARA!!!! VAMOS EUROPA LEAGUE!!!!

[youtube=

Με την αισιοδοξία στα ύψη μετά την νέα μεγαλειώδη εμφάνιση κόντρα σε ένα ακόμη μεγαθήριο όπως είναι η Μάντσεστερ Σίτι και η ομάδα μας καλείται επιτέλους να μεταφέρει λίγο από την μαγεία που την εκπέμπει στα Ευρωπαϊκά παιχνίδι και στο Ελληνικό πρωτάθλημα. Το να χαρακτηρίζουμε ένα παιχνίδι  ως τελικό μπορεί να ακούγεται λιγάκι κλισέ αλλά εάν δούμε την βαθμολογία τότε νομίζω πως όλοι θα συμφωνήσουν ότι το αυριανό παιχνίδι είναι ιδανικό για την κατάκτηση των 3 βαθμών. Αυτό φυσικά και δεν σημαίνει ότι ο αντίπαλος μας είναι της πλάκας και δεν τον θεωρούμε ικανό για να μας κάνει την ζημιά αλλά ότι πιστεύουμε στις δικές μας δυνάμεις. Λίγη "ευρωπαϊκή μαγεία" και παιχνίδια σαν και αυτό τα καθαρίζουμε για πλάκα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο πρώτος αγώνας μεταξύ των 2 ομάδων στο Κλ.Βικελίδης όπου η ομάδα μας έπαιξε ίσως τα καλύτερα 30' από την έναρξη του αγώνα και έκανε το υπόλοιπο  της αναμέτρησης τυπική διαδικασία. Φυσικά από τότε πολλά έχουν αλλάξει και στις 2 ομάδες. Το αν τόσο η ομάδα μας όσο και ο Ατρόμητος πλέον παρουσιάζονται πιο ενισχυμένοι είναι κάτι που δεν μπορώ να το πω με σιγουριά. Φατί, Μίσελ, Οριόλ και Κόκε είναι σημαντικές απουσίες που ο Γ. Μιχαλήτσος θα πρέπει να βρει τον τρόπο να τις καλύψει συνυπολογίζοντας βέβαια  την κούραση από το παιχνίδι της Τρίτης. Θετικό για την σημερινή αναμέτρηση θεωρώ ότι είναι η παρουσία των νέων μεταγραφικών αποκτημάτων που λογικά θα είναι ανεπηρέαστοι από αυτήν την μίζερη νοοτροπία που ωθεί τους παίκτες μας στην Ευρώπη να δείχνουν ένα εξαιρετικό πρόσωπο και στην Ελλάδα να είναι αγνώριστοι... Καστίγιο και Μπομπαντίγια ήρθαν στον ΑΡΗ για να πάρουν παιχνίδια στα πόδια τους και να αποδείξουν την αξία τους και όχι να έρθουν σε μια Ελληνική ομάδα απλά για προπόνηση μιας και όπως και να το κάνουμε οι προπονήσεις στην Ελλάδα θεωρούνται χαλαρές... Κοντά σε αυτούς και ο Σακάτα που αν και κόντρα στην ΑΕΚ είχε δείξει λίγα πράγματα στον αγώνα με την Σίτι εντυπωσίασε και είναι στα πόδια του να αποδείξει σε όλους τι αξίζει.  Δεν ξέρω εάν η αίσθηση που έχω είναι λάθος αλλά η παρουσία του Γ.Μιχαλήτσου στον πάγκο την δεδομένη στιγμή και με την ανάγκη που υπάρχει για βαθμούς με κάνει να πιστεύω ότι η ομάδα θα παρουσιαστεί όπως πρέπει μέσα στο γήπεδο και θα πάρει εύκολα ή δύσκολα την πολύτιμη νίκη. Φυσικά όπως συμβαίνει σε κάθε γήπεδο που μας δίνεται η ευκαιρία  ο κόσμος του ΑΡΗ θα βρεθεί κοντά στην αγαπημένη μας ομάδα και θα προσπαθήσει να την σπρώξει προς την νίκη. Μπορεί το αυριανό παιχνίδι να μην έχει την αίγλη του αγώνα της περασμένης Τρίτης αλλά οι πραγματικοί οπαδοί σε αυτά φαίνονται και όχι στις φιέστες. Η δυναμική παρουσία των οπαδών μας στο γήπεδο του Ατρομήτου είναι κάτι παραπάνω από σίγουρη το μόνο που μένει είναι και η ομάδα μας να δείξει ανάλογη δυναμική και να κάνει το καθήκον της! Διπλό στο Περιστέρι ΑΡΗ ΟΛΕ ΟΛΕ!

Με έκπληξη σήμερα το μεσημέρι κατά την διάρκεια της εκπομπής του Super 3 έκανε τηλεφωνική παρέμβαση ο αρχηγός της ομάδος Σέρχιο Κόκε όπου και ζήτησε συγνώμη προς τον κόσμο και τους συμπαίκτες του για την συμπεριφορά του πριν το παιχνίδι για την Μάντσεστερ Σίτι. Ο Ισπανός όπως είπε αντέδρασε εν βρασμό με αυτόν τον άσχημο τρόπο λόγο της μεγάλης  απογοήτευσης που ένιωσε όταν έμαθε ότι δεν θα ξεκινούσε βασικός σε αυτό το παιχνίδι που το περίμενε σαν τρελός. Μια κίνηση που ο καθένας μπορεί να την ερμηνεύσει όπως  θέλει. Αυτό όμως που μετράει και πρέπει να μας ενδιαφέρει είναι το καλό της ομάδος και με αυτόν τον τρόπο μια φωτιά που πήγε να ανάψει έσβησε πριν καλά καλά φουντώσει. Επίσης δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι παρά την μέτρια παρουσία του τα τελευταία χρόνια τουλάχιστον την δεδομένη στιγμή είναι σχεδόν απαραίτητος. Η ομάδα μας έχει ήδη αποδυναμωθεί αρκετά με την φυγή των Ναφτί, Χαβίτο, Κάλβο και Ρουίζ και δεν νομίζω ότι αν και ο Κόκε έμπαινε ξαφνικά στο "ψυγείο" θα μας εξυπηρετούσε σε κάτι. Κάθε παίκτης είναι πολύτιμος και τα σωστά ξεκαθαρίσματα γίνονται το καλοκαίρι και όχι τον Ιανουάριο. Κατά τα άλλα αυτή η ενέργεια του Κόκε ήταν μια συνέχεια των "προκλητικών" δηλώσεων του σε ξένη ιστοσελίδα και επιβεβαίωσε όλες τις κραυγές που μιλούσαν εδώ και χρόνια για αρρωστημένη νοοτροπία των παικτών, για ποδοσφαιριστές βεντέτες που βάζουν τον εαυτό τους πάνω από την ομάδα, για ειδική μεταχείριση παικτών που αντί να την  εκτιμήσουν την εκλαμβάνουν  ως αδυναμία μας αλλά και για οπαδούς που έχουν ξεπεράσει τα όρια και οι "δημόσιες σχέσεις" που αναπτύσσουν με ποδοσφαιριστές της ομάδος κάνουν μόνο κακό. Ελπίζω τουλάχιστον όλα αυτά να αποτελούν μαθήματα για την νέα γενιά παραγόντων που έχει εισέλθει στον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ τα τελευταία χρόνια. Όλοι όσοι δουλεύουν κάνουν λάθη και αυτό είναι κάτι το φυσιολογικό. Όταν όμως τα ίδια λάθη επαναλαμβάνονται ξανά και ξανά τότε μάλλον κάτι άλλο συμβαίνει...

Για ακόμη ένα παιχνίδι μέσα στο Κλ.Βικελίδης κόντρα σε ένα Ευρωπαϊκό μεγαθήριο όπως είναι η Μάντσεστερ Σίτι, ο ΑΡΗΣ μας φόρεσε το Ευρωπαϊκό του κουστούμι και έκανε την Σίτι να μοιάζει με ομάδα της Superleague... Οι αστέρες της Αγγλικής ομάδος τα βρήκαν σκούρα απέναντι στην εξαιρετική αμυντική μας λειτουργία και οι ελάχιστες ευκαιρίες που κατάφεραν με κόπο και ιδρώτα να δημιουργήσουν πέσανε στο κενό και πάνω σε έναν εντυπωσιακό Μιχάλη Σηφάκη όπου με 2 απίθανες αποκρούσεις έδειξε την κλάση του και κράτησε το μηδέν για την ομάδα μας. Αν και  στην αρχή του αγώνα μπήκαμε ελαφρώς φοβισμένα και δείξαμε σαφώς περισσότερο σεβασμό στους αντιπάλους μας από όσο τους αναλογούσε όσο περνούσε ο χρόνος ανεβάζαμε απόδοση. Η σιγουριά που είχαν στις επεμβάσεις του οι Γκιάρο και Λαζαρίδης, η αρχοντική παρουσία του Φατί στο κέντρο, οι "σαϊτες" στα πλάγια Νέτο και Σακάτα, οι πολύτιμες βοήθειες που τους δίνανε οι Μίσελ και Βαγκελί από τα μετόπισθεν, η άνοδος του Πρίττα στην επανάληψη, οι εμπνεύσεις του Τόχα και η δύναμη του  Μπομπαντίγια μεταμόρφωσε ολοκληρωτικά την εικόνα της ομάδος μας και εάν ήμασταν λίγο πιο προσεκτικοί ή πιο τυχεροί σε κάποια σουτ που κόντραραν θα μπορούσαμε να είχαμε πετύχει και το πολύτιμο γκολ που θα μας έδινε ξεκάθαρο προβάδισμα για την επανάληψη. Παρόλα αυτά το 0-0 εάν αναλογιστούμε κόντρα σε ποια ομάδα αγωνιζόμασταν σήμερα είναι κάτι παραπάνω από θετικό και μας κρατάει ζωντανούς στο παιχνίδι της πρόκρισης. Ένα παιχνίδι στο οποίο εάν αγωνιστούμε όπως και σήμερα τότε το σενάριο να βρει η Σίτι τον μπελά της θα φαντάζει πολύ πιθανό! Η ομάδα μας για ακόμη ένα ευρωπαϊκό παιχνίδι απέδειξε ότι αξίζει να βρίσκεται στους 32 της διοργάνωσης και μας έκανε να αναθεματίζουμε που δεν μπορούν οι παίκτες μας να αποδώσουν το ίδιο και στην Ελλάδα. Σήμερα θα έλεγα ότι σε μεγάλο βαθμό η ομάδα πήρε δύναμη από τον κόσμο και όσο περνούσε η ώρα η ενέργεια και ο παλμός που υπήρχε στην κερκίδα περνούσε με τον καλύτερο τρόπο στους παίκτες. Απίστευτη κερκίδα, όλοι πάνω κάτω για 90'! Σήμερα ήταν μια από τις λίγες φορές που όλο το γήπεδο συντονιζόταν με το ίδιο πάθος στους ρυθμούς της θρυλικής θύρας 3. Αυτό που έγινε σήμερα στην είσοδο των ομάδων σε όλες τις πλευρές του γηπέδου δημιούργησαν για ακόμη μια φορά μια μοναδική εικόνα που ταξίδεψε και θα συνεχίζει να ταξιδεύει και τις επόμενες ημέρες σε όλον τον κόσμο! Επίσης θα πρέπει να τονίσουμε ότι σήμερα αν και καθυστερημένα μετά απο μερικά χρονάκια ήρθε η δικαίωση για τον Τάκη Λεμονή και τις κατηγορίες του για το χόρτο στο Κλ.Βικελίδης. Ο Μαντσίνι σε ακόμη ένα δείγμα υπεροψίας χρέωσε την αδυναμία της ομάδος του να κερδίσει στον αγωνιστικό χώρο που τον χαρακτήρισε κακό! Κάπως έπρεπε να δικαιολογήσει το γεγονός ότι δεν μπόρεσε να πάρει την νίκη και παραλίγο θα έχανε κόντρα σε μια ομάδα  όπου όλο το μπάτζετ είναι ισάξιο με το κόστος μόλις ενός παίκτη της Σίτι. Πάντως  το καλύτερο από όλα είναι ότι το yellow trip όχι μόνο δεν τελείωσε σήμερα αλλά έχει και συνέχεια. Το κίτρινο τρένο ούτε καν χαμήλωσε ταχύτητα, συνεχίζει δυνατά πιο δυνατά... απλά 'εδωσε μια μικρή αναβολή 9 ημερών μέχρι το επόμενο θαύμα!

Όσο για τον Κόκε ότι και να πούμε είναι λίγο.  Άλλη μια απογοήτευση από έναν άνθρωπο που λατρέψαμε όσο λίγους. Όταν ο αρχηγός της ομάδος σου έχει τέτοια συμπεριφορά τότε όλα αυτά που βιώνουμε τα τελευταία χρόνια με τις μεγάλες χαμένες ευκαιρίες και τα σκωτσέζικα ντους μοιάζουν απολύτως λογικά...

[youtube=

Η αρχή έγινε εδώ και καιρό με βασικό θύμα την Ατλέτικο εις διπλούν αλλά και τις Λεβερκούζεν και Ρόζενμποργκ να έχουν αναγκαστεί να υποκλιθούν   μπροστά στο μεγαλείο και το πάθος που χαρακτηρίζει τον ΑΡΗ και τον κόσμο του. Μοναδικές εικόνες από το Κλ.Βικελίδης έχουν ταξιδέψει σε όλον τον κόσμο μέσα από αναμετρήσεις που θα τις θυμόμαστε για πολλά χρόνια. Το ευρωπαϊκό μας ταξίδι όμως δεν έχει τελειώσει ακόμη. Δεν τελείωσε στους ομίλους που μας είχαν όλοι ξεγραμμένους και αύριο το απόγευμα όλοι μαζί θα ενώσουμε τις δυνάμεις μας με τους παίκτες και τον προπονητή ώστε αυτό το ταξίδι να συνεχιστεί. Εμπόδιο αυτήν την φορά η Μάντσεστερ Σίτι όπου με τους Άραβες να χώνουν τα εκατομμύρια χωρίς δισταγμό θέλει να αποτελέσει την νέα υπερδύναμη του Ευρωπαϊκού ποδόσφαιρο. Με ένα τρομακτικά πλούσιο ρόστερ λογικά αποτελεί το φαβορί για την κατάκτηση του τροπαίου όπως ακριβώς ήταν πριν λίγους μήνες και η Ατλέτικο Μαδρίτης προτού φυσικά βρει στον δρόμο της  τον τεράστιο ΑΡΗ. Έτσι λοιπόν και αυτήν την φορά θα προσπαθήσουμε να διαψεύσουμε όλους αυτούς που μας είχαν ξεγραμμένους από το άκουσμα της κλήρωσης των ομίλων και όταν είχε κάνει το 2-1 η Ατλέτικο αρκετά νωρίς ευελπιστούσαν να δουν τον διασυρμό της αγαπημένης μας ομάδος. Πίστη, αφοσίωση και πάθος πρέπει να έχουν όλοι στην ομάδα για να έρθει ακόμη μια ιστορική επιτυχία. Από τον πρόεδρο, τους παίκτες, τον προπονητή  μέχρι και τον τελευταίο φίλαθλο θα πρέπει αύριο με το που πλησιάσουμε στο Κλ.Βικελίδης το μάτι μας να γυαλίζει και μόνο μια λέξη να υπάρχει στο μυαλό μας. ΝΙΚΗ και μόνο νίκη. Συστήματα, τακτικές, αγωνιστική ετοιμότητα παικτών και όλα τα σχετικά σε αυτά τα παιχνίδια δεν έχουν θέση. Εάν συγκρίνουμε τις 2 ομάδες με μια γρήγορη ματιά θα δούμε ότι η διαφορά δυναμικότητας είναι τεράστια. Επομένως όποια υπόθεση και αν κάνουμε για το ποιοι θα ξεκινήσουν βασικοί, πως θα κατεβάσει την ομάδα ο Γ.Μιχαλήτσιος και ποιοι θα βρίσκονται στον πάγκο αναγκαστικά περνάει σε δεύτερη μοίρα γιατί πολύ απλά εάν παίξουν και οι 2 ομάδες σύμφωνα με τις πραγματικές τους δυνατότητες τότε δεν θα έχουμε καμία τύχη. Σε αυτά τα παιχνίδια μετράει η ψυχή, η συγκέντρωση, το πάθος και η αποφασιστικότητα που θα δείξουν οι παίκτες μπροστά σε αυτήν την τεράστια ευκαιρία που έχουν μπροστά για να ανέβουμε όλοι μαζί παρέα στα ουράνια και το yellow trip να συνεχιστεί χωρίς σταματημό! Από την άλλη εάν οι Ισπανοί δείξανε υπεροψία απέναντι μας τότε οι Άγγλοι είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο ότι θα δείξουν ακόμη περισσότερη Εάν κανείς συνυπολογίσει το σημαντικό παιχνίδι που πρόσφατα δώσανε κόντρα στην Γιουνάιτεντ αλλά και ότι έχουν τον επαναληπτικό μέσα στην έδρα τους τότε μάλλον θα δούμε μια "χαλαρή" Σίτι πιθανόν με κάποιες αλλαγές στο βασικό σχήμα ότι πρέπει για να την "χτυπήσουμε".  Αυτά τα σκαμπανεβάσματα που έχουμε από την αρχή της χρονιάς, αυτό το ανισόρροπο πρόσωπο που έχει ο φετινός ΑΡΗΣ, παρά την απογοήτευση στις εγχώριες διοργανώσεις στην Ευρώπη μας έχει δώσει το δικαίωμα να ελπίζουμε σε θαύματα για τον απλό λόγο ότι τα έχει πραγματοποιήσει! Όσο και αν ακούγεται τυπικό εμείς αύριο δεν έχουμε να χάσουμε τίποτα, η φετινή ευρωπαϊκή μας πορεία έχει ήδη γραφτεί με χρυσά γράμματα. Μόνο να κερδίσουμε μπορούμε από το αυριανό παιχνίδι και γιατί όχι να μην συμπληρώσουμε ακόμη ένα Ευρωπαϊκό έπος στην σύγχρονη ιστορία μας. Εμείς σαν οπαδοί σίγουρα δεν έχουμε άγχος μιας και το παιχνίδι της κερκίδας είναι από πριν δικό μας και η παρουσία 1000 οπαδών της Σίτι μας "φτιάχνει" ακόμη πιο πολύ. Μπορεί να είναι εργάσιμη η ώρα του αγώνα αλλά δεν υπάρχει εισιτήριο ούτε για πλάκα και όπως όλα δείχνουν το Κλ.Βικελίδης και ο κόσμος του ΑΡΗ  θα μαγέψει με την εικόνα που θα "στείλει" μέσο του τηλεοπτικού φακού σε εκατομμύρια σπίτια ανά τον κόσμο. Το μόνο θα περιμένουμε με αγωνία και θα παλέψουμε με όλες τις δυνάμεις μας για να βοηθήσουμε ώστε να επιτευχθεί είναι να δούμε και την ομάδα μας να μαγεύει με την παρουσία της και μέσα στο γήπεδο! ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ ΓΕΡΑ ΤΡΕΛΑΝΕ ΜΑΣ ΞΑΝΑ!