Για ακόμη μια φορά η τύχη μας γύρισε την πλάτη και αντί η μπάλα να καταλήξει στα δίχτυα βρήκε 2 φορές στο δοκάρι και βγήκε έξω με αποτέλεσμα ούτε και σήμερα να πάρουμε τους 3 βαθμούς της νίκης και να χάσουμε άλλη μια ευκαιρία για να ξαναμπούμε δυνατά στην διεκδίκηση της εισόδου στα πλέιοφς. Τόσο η εξαιρετική κεφαλιά του Μπομπαντίγια όσο και το πλασάρισμα του Καστίγιο για ελάχιστους πόντους κατέληξαν στο δοκάρι και μαζί και η σημερινή προσπάθεια μας για νίκη. Με αυτό το μεγάλο παράπονο έφυγαν τόσο οι ηρωικοί οπαδοί μας που βρέθηκαν σήμερα στο Περιστέρι όσο και όλοι εμείς που αρκεστήκαμε στην τηλεοπτική μετάδοση. Αυτό είναι η μια όψη του αγώνα όπου εάν το δει κανείς καθαρά ψυχρά ο ΑΡΗΣ μας σήμερα είχε 2 τεράστιες ευκαιρίες για να πάρει την νίκη σε αντίθεση με τον Ατρόμητο που δεν είχε ανάλογες ευκαιρίες. Κατά τα άλλα όμως δεν θα πρέπει να αρνηθούμε το γεγονός ότι για ακόμη μια φορά ήμασταν κατώτεροι των περιστάσεων. Δεν υπήρχε ταχύτητα, δημιουργικότητα μεσοεπιθετικά, χάναμε σχεδόν όλες τις διεκδικήσεις, οι αντίπαλοι μας πήγαιναν σχεδόν πάντα πρώτοι στην μπάλα, δεν πιέσαμε όσο έπρεπε και εκτός από αυτές τις 2 φάσεις σχεδόν δεν απειλήσαμε καθόλου. Αν και είναι ολίγον τι οξύμωρο παρόλο που μου εμπνέει εμπιστοσύνη ο Γ.Μιχαλήτσος συνεχίζει να με απογοητεύει με τις επιλογές του. Με δεδομένη την απουσία του Φατί που είναι το καλύτερο αμυντικό χάφ που μας έχει απομείνει αποφασίζει να βάλει δίδυμο στην συγκεκριμένη γραμμή τον ντεφορμέ Πρίτα που ως γνωστόν δεν φημίζεται για την προώθηση του παιχνιδιού αλλά για τα ανασταλτικά του προσόντα και να δώσει ακόμη μια ευκαιρία στον μετριότατο Πορτίγια να αναλάβει ίσως τον πιο σημαντικό ρόλο που είναι να μεταφέρει την μπάλα από την άμυνα στην επίθεση. Ταυτόχρονα χαραμίζει 65' και την πρώτη του αλλαγή στην αντικατάσταση του Μπομπαντίγια ενώ ήταν αρκετά καλός και ενώ δεν έχει προλάβει να δείξει καν σημάδια κούρασης ενώ ο Σακάτα είχε εξαφανιστεί στην επανάληψη και στην συνέχεια πηγαίνει με αργούς ρυθμούς σε ουσιαστικές αλλαγές με τον κουρασμένο Τόχα να αποδίδει καλύτερα μεσοαμυντικά, τον Καστίγιο να προσπαθεί να απειλήσει και τον Μενδρινό να δείχνει πιο ουσιαστικός σε σχέση με την φλυαρία του Τόχα στην συγκεκριμένη θέση. Δυστυχώς όμως τα πράγματα ήταν αργά μιας και ο Τσέζαρεκ σε καμιά περίπτωση δεν μπόρεσε να αντικαταστήσει επάξια τον Μπομπαντίγια και ο Τόχα που είχε διορθώσει την απουσία των Πρίτα και Πορτίγια μεσοαμυντικά είχε κουραστεί. Όταν λοιπόν ο ΑΡΗΣ που αγωνίζεται με την πλάτη στον τοίχο επιτρέπει στον Ατρόμητο να έχει την πρωτοβουλία των κινήσεων αλλά και να δημιουργήσει σχεδόν διπλάσιες τελικές τότε όλα τα άλλα είναι σχεδόν περιττά. Σίγουρα σε κάθε αγώνα το τελικό αποτέλεσμα είναι αυτό που μετράει αλλά η λογική λέει ότι μέσα από καλό ποδόσφαιρο και ορθολογικό τρόπο παιχνιδιού μπορείς να πάρεις το αποτέλεσμα. Σε διαφορετική περίπτωση τα βάζεις με την τύχη σου... Συνεχίστηκε λοιπόν η παράδοση του "σκωτσέζικου ντους" που μας ακολουθεί φέτος από την αρχή της χρονιάς και ας ελπίσουμε μετά την κρυολουσία την σημερινή να έρθει και το ζεστό την Πέμπτη το βράδυ. Μέχρι να χαθεί κάθε ελπίδα για κάτι καλό σε Ελλάδα και Ευρώπη πιστεύουμε, στηρίζουμε και προσπαθούμε να σπρώξουμε την ομάδα προς την επιτυχία. Κάτι μας χρωστάνε αυτά τα άτιμα τα δοκάρια και ελπίζω το βράδυ της Πέμπτης να μας τα δώσουνε! VAMOS ARIANARA!!!! VAMOS EUROPA LEAGUE!!!!
[youtube=
]Με την αισιοδοξία στα ύψη μετά την νέα μεγαλειώδη εμφάνιση κόντρα σε ένα ακόμη μεγαθήριο όπως είναι η Μάντσεστερ Σίτι και η ομάδα μας καλείται επιτέλους να μεταφέρει λίγο από την μαγεία που την εκπέμπει στα Ευρωπαϊκά παιχνίδι και στο Ελληνικό πρωτάθλημα. Το να χαρακτηρίζουμε ένα παιχνίδι ως τελικό μπορεί να ακούγεται λιγάκι κλισέ αλλά εάν δούμε την βαθμολογία τότε νομίζω πως όλοι θα συμφωνήσουν ότι το αυριανό παιχνίδι είναι ιδανικό για την κατάκτηση των 3 βαθμών. Αυτό φυσικά και δεν σημαίνει ότι ο αντίπαλος μας είναι της πλάκας και δεν τον θεωρούμε ικανό για να μας κάνει την ζημιά αλλά ότι πιστεύουμε στις δικές μας δυνάμεις. Λίγη "ευρωπαϊκή μαγεία" και παιχνίδια σαν και αυτό τα καθαρίζουμε για πλάκα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο πρώτος αγώνας μεταξύ των 2 ομάδων στο Κλ.Βικελίδης όπου η ομάδα μας έπαιξε ίσως τα καλύτερα 30' από την έναρξη του αγώνα και έκανε το υπόλοιπο της αναμέτρησης τυπική διαδικασία. Φυσικά από τότε πολλά έχουν αλλάξει και στις 2 ομάδες. Το αν τόσο η ομάδα μας όσο και ο Ατρόμητος πλέον παρουσιάζονται πιο ενισχυμένοι είναι κάτι που δεν μπορώ να το πω με σιγουριά. Φατί, Μίσελ, Οριόλ και Κόκε είναι σημαντικές απουσίες που ο Γ. Μιχαλήτσος θα πρέπει να βρει τον τρόπο να τις καλύψει συνυπολογίζοντας βέβαια την κούραση από το παιχνίδι της Τρίτης. Θετικό για την σημερινή αναμέτρηση θεωρώ ότι είναι η παρουσία των νέων μεταγραφικών αποκτημάτων που λογικά θα είναι ανεπηρέαστοι από αυτήν την μίζερη νοοτροπία που ωθεί τους παίκτες μας στην Ευρώπη να δείχνουν ένα εξαιρετικό πρόσωπο και στην Ελλάδα να είναι αγνώριστοι... Καστίγιο και Μπομπαντίγια ήρθαν στον ΑΡΗ για να πάρουν παιχνίδια στα πόδια τους και να αποδείξουν την αξία τους και όχι να έρθουν σε μια Ελληνική ομάδα απλά για προπόνηση μιας και όπως και να το κάνουμε οι προπονήσεις στην Ελλάδα θεωρούνται χαλαρές... Κοντά σε αυτούς και ο Σακάτα που αν και κόντρα στην ΑΕΚ είχε δείξει λίγα πράγματα στον αγώνα με την Σίτι εντυπωσίασε και είναι στα πόδια του να αποδείξει σε όλους τι αξίζει. Δεν ξέρω εάν η αίσθηση που έχω είναι λάθος αλλά η παρουσία του Γ.Μιχαλήτσου στον πάγκο την δεδομένη στιγμή και με την ανάγκη που υπάρχει για βαθμούς με κάνει να πιστεύω ότι η ομάδα θα παρουσιαστεί όπως πρέπει μέσα στο γήπεδο και θα πάρει εύκολα ή δύσκολα την πολύτιμη νίκη. Φυσικά όπως συμβαίνει σε κάθε γήπεδο που μας δίνεται η ευκαιρία ο κόσμος του ΑΡΗ θα βρεθεί κοντά στην αγαπημένη μας ομάδα και θα προσπαθήσει να την σπρώξει προς την νίκη. Μπορεί το αυριανό παιχνίδι να μην έχει την αίγλη του αγώνα της περασμένης Τρίτης αλλά οι πραγματικοί οπαδοί σε αυτά φαίνονται και όχι στις φιέστες. Η δυναμική παρουσία των οπαδών μας στο γήπεδο του Ατρομήτου είναι κάτι παραπάνω από σίγουρη το μόνο που μένει είναι και η ομάδα μας να δείξει ανάλογη δυναμική και να κάνει το καθήκον της! Διπλό στο Περιστέρι ΑΡΗ ΟΛΕ ΟΛΕ!
Με έκπληξη σήμερα το μεσημέρι κατά την διάρκεια της εκπομπής του Super 3 έκανε τηλεφωνική παρέμβαση ο αρχηγός της ομάδος Σέρχιο Κόκε όπου και ζήτησε συγνώμη προς τον κόσμο και τους συμπαίκτες του για την συμπεριφορά του πριν το παιχνίδι για την Μάντσεστερ Σίτι. Ο Ισπανός όπως είπε αντέδρασε εν βρασμό με αυτόν τον άσχημο τρόπο λόγο της μεγάλης απογοήτευσης που ένιωσε όταν έμαθε ότι δεν θα ξεκινούσε βασικός σε αυτό το παιχνίδι που το περίμενε σαν τρελός. Μια κίνηση που ο καθένας μπορεί να την ερμηνεύσει όπως θέλει. Αυτό όμως που μετράει και πρέπει να μας ενδιαφέρει είναι το καλό της ομάδος και με αυτόν τον τρόπο μια φωτιά που πήγε να ανάψει έσβησε πριν καλά καλά φουντώσει. Επίσης δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι παρά την μέτρια παρουσία του τα τελευταία χρόνια τουλάχιστον την δεδομένη στιγμή είναι σχεδόν απαραίτητος. Η ομάδα μας έχει ήδη αποδυναμωθεί αρκετά με την φυγή των Ναφτί, Χαβίτο, Κάλβο και Ρουίζ και δεν νομίζω ότι αν και ο Κόκε έμπαινε ξαφνικά στο "ψυγείο" θα μας εξυπηρετούσε σε κάτι. Κάθε παίκτης είναι πολύτιμος και τα σωστά ξεκαθαρίσματα γίνονται το καλοκαίρι και όχι τον Ιανουάριο. Κατά τα άλλα αυτή η ενέργεια του Κόκε ήταν μια συνέχεια των "προκλητικών" δηλώσεων του σε ξένη ιστοσελίδα και επιβεβαίωσε όλες τις κραυγές που μιλούσαν εδώ και χρόνια για αρρωστημένη νοοτροπία των παικτών, για ποδοσφαιριστές βεντέτες που βάζουν τον εαυτό τους πάνω από την ομάδα, για ειδική μεταχείριση παικτών που αντί να την εκτιμήσουν την εκλαμβάνουν ως αδυναμία μας αλλά και για οπαδούς που έχουν ξεπεράσει τα όρια και οι "δημόσιες σχέσεις" που αναπτύσσουν με ποδοσφαιριστές της ομάδος κάνουν μόνο κακό. Ελπίζω τουλάχιστον όλα αυτά να αποτελούν μαθήματα για την νέα γενιά παραγόντων που έχει εισέλθει στον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ τα τελευταία χρόνια. Όλοι όσοι δουλεύουν κάνουν λάθη και αυτό είναι κάτι το φυσιολογικό. Όταν όμως τα ίδια λάθη επαναλαμβάνονται ξανά και ξανά τότε μάλλον κάτι άλλο συμβαίνει...
Για ακόμη ένα παιχνίδι μέσα στο Κλ.Βικελίδης κόντρα σε ένα Ευρωπαϊκό μεγαθήριο όπως είναι η Μάντσεστερ Σίτι, ο ΑΡΗΣ μας φόρεσε το Ευρωπαϊκό του κουστούμι και έκανε την Σίτι να μοιάζει με ομάδα της Superleague... Οι αστέρες της Αγγλικής ομάδος τα βρήκαν σκούρα απέναντι στην εξαιρετική αμυντική μας λειτουργία και οι ελάχιστες ευκαιρίες που κατάφεραν με κόπο και ιδρώτα να δημιουργήσουν πέσανε στο κενό και πάνω σε έναν εντυπωσιακό Μιχάλη Σηφάκη όπου με 2 απίθανες αποκρούσεις έδειξε την κλάση του και κράτησε το μηδέν για την ομάδα μας. Αν και στην αρχή του αγώνα μπήκαμε ελαφρώς φοβισμένα και δείξαμε σαφώς περισσότερο σεβασμό στους αντιπάλους μας από όσο τους αναλογούσε όσο περνούσε ο χρόνος ανεβάζαμε απόδοση. Η σιγουριά που είχαν στις επεμβάσεις του οι Γκιάρο και Λαζαρίδης, η αρχοντική παρουσία του Φατί στο κέντρο, οι "σαϊτες" στα πλάγια Νέτο και Σακάτα, οι πολύτιμες βοήθειες που τους δίνανε οι Μίσελ και Βαγκελί από τα μετόπισθεν, η άνοδος του Πρίττα στην επανάληψη, οι εμπνεύσεις του Τόχα και η δύναμη του Μπομπαντίγια μεταμόρφωσε ολοκληρωτικά την εικόνα της ομάδος μας και εάν ήμασταν λίγο πιο προσεκτικοί ή πιο τυχεροί σε κάποια σουτ που κόντραραν θα μπορούσαμε να είχαμε πετύχει και το πολύτιμο γκολ που θα μας έδινε ξεκάθαρο προβάδισμα για την επανάληψη. Παρόλα αυτά το 0-0 εάν αναλογιστούμε κόντρα σε ποια ομάδα αγωνιζόμασταν σήμερα είναι κάτι παραπάνω από θετικό και μας κρατάει ζωντανούς στο παιχνίδι της πρόκρισης. Ένα παιχνίδι στο οποίο εάν αγωνιστούμε όπως και σήμερα τότε το σενάριο να βρει η Σίτι τον μπελά της θα φαντάζει πολύ πιθανό! Η ομάδα μας για ακόμη ένα ευρωπαϊκό παιχνίδι απέδειξε ότι αξίζει να βρίσκεται στους 32 της διοργάνωσης και μας έκανε να αναθεματίζουμε που δεν μπορούν οι παίκτες μας να αποδώσουν το ίδιο και στην Ελλάδα. Σήμερα θα έλεγα ότι σε μεγάλο βαθμό η ομάδα πήρε δύναμη από τον κόσμο και όσο περνούσε η ώρα η ενέργεια και ο παλμός που υπήρχε στην κερκίδα περνούσε με τον καλύτερο τρόπο στους παίκτες. Απίστευτη κερκίδα, όλοι πάνω κάτω για 90'! Σήμερα ήταν μια από τις λίγες φορές που όλο το γήπεδο συντονιζόταν με το ίδιο πάθος στους ρυθμούς της θρυλικής θύρας 3. Αυτό που έγινε σήμερα στην είσοδο των ομάδων σε όλες τις πλευρές του γηπέδου δημιούργησαν για ακόμη μια φορά μια μοναδική εικόνα που ταξίδεψε και θα συνεχίζει να ταξιδεύει και τις επόμενες ημέρες σε όλον τον κόσμο! Επίσης θα πρέπει να τονίσουμε ότι σήμερα αν και καθυστερημένα μετά απο μερικά χρονάκια ήρθε η δικαίωση για τον Τάκη Λεμονή και τις κατηγορίες του για το χόρτο στο Κλ.Βικελίδης. Ο Μαντσίνι σε ακόμη ένα δείγμα υπεροψίας χρέωσε την αδυναμία της ομάδος του να κερδίσει στον αγωνιστικό χώρο που τον χαρακτήρισε κακό! Κάπως έπρεπε να δικαιολογήσει το γεγονός ότι δεν μπόρεσε να πάρει την νίκη και παραλίγο θα έχανε κόντρα σε μια ομάδα όπου όλο το μπάτζετ είναι ισάξιο με το κόστος μόλις ενός παίκτη της Σίτι. Πάντως το καλύτερο από όλα είναι ότι το yellow trip όχι μόνο δεν τελείωσε σήμερα αλλά έχει και συνέχεια. Το κίτρινο τρένο ούτε καν χαμήλωσε ταχύτητα, συνεχίζει δυνατά πιο δυνατά... απλά 'εδωσε μια μικρή αναβολή 9 ημερών μέχρι το επόμενο θαύμα!
Όσο για τον Κόκε ότι και να πούμε είναι λίγο. Άλλη μια απογοήτευση από έναν άνθρωπο που λατρέψαμε όσο λίγους. Όταν ο αρχηγός της ομάδος σου έχει τέτοια συμπεριφορά τότε όλα αυτά που βιώνουμε τα τελευταία χρόνια με τις μεγάλες χαμένες ευκαιρίες και τα σκωτσέζικα ντους μοιάζουν απολύτως λογικά...
[youtube=
]Η αρχή έγινε εδώ και καιρό με βασικό θύμα την Ατλέτικο εις διπλούν αλλά και τις Λεβερκούζεν και Ρόζενμποργκ να έχουν αναγκαστεί να υποκλιθούν μπροστά στο μεγαλείο και το πάθος που χαρακτηρίζει τον ΑΡΗ και τον κόσμο του. Μοναδικές εικόνες από το Κλ.Βικελίδης έχουν ταξιδέψει σε όλον τον κόσμο μέσα από αναμετρήσεις που θα τις θυμόμαστε για πολλά χρόνια. Το ευρωπαϊκό μας ταξίδι όμως δεν έχει τελειώσει ακόμη. Δεν τελείωσε στους ομίλους που μας είχαν όλοι ξεγραμμένους και αύριο το απόγευμα όλοι μαζί θα ενώσουμε τις δυνάμεις μας με τους παίκτες και τον προπονητή ώστε αυτό το ταξίδι να συνεχιστεί. Εμπόδιο αυτήν την φορά η Μάντσεστερ Σίτι όπου με τους Άραβες να χώνουν τα εκατομμύρια χωρίς δισταγμό θέλει να αποτελέσει την νέα υπερδύναμη του Ευρωπαϊκού ποδόσφαιρο. Με ένα τρομακτικά πλούσιο ρόστερ λογικά αποτελεί το φαβορί για την κατάκτηση του τροπαίου όπως ακριβώς ήταν πριν λίγους μήνες και η Ατλέτικο Μαδρίτης προτού φυσικά βρει στον δρόμο της τον τεράστιο ΑΡΗ. Έτσι λοιπόν και αυτήν την φορά θα προσπαθήσουμε να διαψεύσουμε όλους αυτούς που μας είχαν ξεγραμμένους από το άκουσμα της κλήρωσης των ομίλων και όταν είχε κάνει το 2-1 η Ατλέτικο αρκετά νωρίς ευελπιστούσαν να δουν τον διασυρμό της αγαπημένης μας ομάδος. Πίστη, αφοσίωση και πάθος πρέπει να έχουν όλοι στην ομάδα για να έρθει ακόμη μια ιστορική επιτυχία. Από τον πρόεδρο, τους παίκτες, τον προπονητή μέχρι και τον τελευταίο φίλαθλο θα πρέπει αύριο με το που πλησιάσουμε στο Κλ.Βικελίδης το μάτι μας να γυαλίζει και μόνο μια λέξη να υπάρχει στο μυαλό μας. ΝΙΚΗ και μόνο νίκη. Συστήματα, τακτικές, αγωνιστική ετοιμότητα παικτών και όλα τα σχετικά σε αυτά τα παιχνίδια δεν έχουν θέση. Εάν συγκρίνουμε τις 2 ομάδες με μια γρήγορη ματιά θα δούμε ότι η διαφορά δυναμικότητας είναι τεράστια. Επομένως όποια υπόθεση και αν κάνουμε για το ποιοι θα ξεκινήσουν βασικοί, πως θα κατεβάσει την ομάδα ο Γ.Μιχαλήτσιος και ποιοι θα βρίσκονται στον πάγκο αναγκαστικά περνάει σε δεύτερη μοίρα γιατί πολύ απλά εάν παίξουν και οι 2 ομάδες σύμφωνα με τις πραγματικές τους δυνατότητες τότε δεν θα έχουμε καμία τύχη. Σε αυτά τα παιχνίδια μετράει η ψυχή, η συγκέντρωση, το πάθος και η αποφασιστικότητα που θα δείξουν οι παίκτες μπροστά σε αυτήν την τεράστια ευκαιρία που έχουν μπροστά για να ανέβουμε όλοι μαζί παρέα στα ουράνια και το yellow trip να συνεχιστεί χωρίς σταματημό! Από την άλλη εάν οι Ισπανοί δείξανε υπεροψία απέναντι μας τότε οι Άγγλοι είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο ότι θα δείξουν ακόμη περισσότερη Εάν κανείς συνυπολογίσει το σημαντικό παιχνίδι που πρόσφατα δώσανε κόντρα στην Γιουνάιτεντ αλλά και ότι έχουν τον επαναληπτικό μέσα στην έδρα τους τότε μάλλον θα δούμε μια "χαλαρή" Σίτι πιθανόν με κάποιες αλλαγές στο βασικό σχήμα ότι πρέπει για να την "χτυπήσουμε". Αυτά τα σκαμπανεβάσματα που έχουμε από την αρχή της χρονιάς, αυτό το ανισόρροπο πρόσωπο που έχει ο φετινός ΑΡΗΣ, παρά την απογοήτευση στις εγχώριες διοργανώσεις στην Ευρώπη μας έχει δώσει το δικαίωμα να ελπίζουμε σε θαύματα για τον απλό λόγο ότι τα έχει πραγματοποιήσει! Όσο και αν ακούγεται τυπικό εμείς αύριο δεν έχουμε να χάσουμε τίποτα, η φετινή ευρωπαϊκή μας πορεία έχει ήδη γραφτεί με χρυσά γράμματα. Μόνο να κερδίσουμε μπορούμε από το αυριανό παιχνίδι και γιατί όχι να μην συμπληρώσουμε ακόμη ένα Ευρωπαϊκό έπος στην σύγχρονη ιστορία μας. Εμείς σαν οπαδοί σίγουρα δεν έχουμε άγχος μιας και το παιχνίδι της κερκίδας είναι από πριν δικό μας και η παρουσία 1000 οπαδών της Σίτι μας "φτιάχνει" ακόμη πιο πολύ. Μπορεί να είναι εργάσιμη η ώρα του αγώνα αλλά δεν υπάρχει εισιτήριο ούτε για πλάκα και όπως όλα δείχνουν το Κλ.Βικελίδης και ο κόσμος του ΑΡΗ θα μαγέψει με την εικόνα που θα "στείλει" μέσο του τηλεοπτικού φακού σε εκατομμύρια σπίτια ανά τον κόσμο. Το μόνο θα περιμένουμε με αγωνία και θα παλέψουμε με όλες τις δυνάμεις μας για να βοηθήσουμε ώστε να επιτευχθεί είναι να δούμε και την ομάδα μας να μαγεύει με την παρουσία της και μέσα στο γήπεδο! ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ ΓΕΡΑ ΤΡΕΛΑΝΕ ΜΑΣ ΞΑΝΑ!
Κατώτερος των περιστάσεων παρουσιάστηκε σήμερα ο ΑΡΗΣ και μοιραία έχασε από έναν Ολυμπιακό που αν και δεν είχε τις σημαντικές ευκαιρίες σίγουρα έδειξε μεγαλύτερη αποφασιστικότητα και πάθος για την νίκη. Τόσο οι περισσότεροι παίκτες που αγωνίστηκαν όσο και ο Γ.Μιχαλήτσιος ήταν ντεφορμέ. Ανούσιος ο Βαγκελί, χαμένος ο Μίσελ, αργές αντιδράσεις από Γκιάρο και Λαζαρίδη, κακός ο Πρίτας, μετριότατος ο Φατί, σε άλλο γήπεδο ο Τόχα, λίγα πράγματα από τον Κόκε ακόμη πιο λίγα απο τους Καστίγιο και Τσέζαρεκ που μπήκαν για να αλλάξουν κάτι. Μπορεί ο Ολυμπιακός όπως φαίνεται και από την βαθμολογία να είναι καλύτερη ομάδα από εμάς αλλά όταν σε πιέζει τόσο πολύ μέσα στην έδρα σου και σε αναγκάζει στην μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα σε παθητικό ρόλο τότε νομίζω ότι δεν μπορείς να περιμένεις κάτι παραπάνω από τον σημερινό αγώνα. Αν και προηγηθήκαμε από μια τυχερή φάση που οδήγησε στην εξαιρετική έμπνευση του Κόκε και στο ωραίο τελείωμα από τον "καυτό" Νέτο δεν φανήκαμε αρκετά ικανοί για να διατηρήσουμε αυτό το προβάδισμα. Από την μια η πίεση του Ολυμπιακού μας είχε βραχυκυκλώσει και η ανάπτυξη μας ήταν τραγική και από την άλλη η χαλαρή άμυνα που έδινε χώρους στον Ολυμπιακό του επέτρεψε να πάρει τον έλεγχο του αγώνα. Όπως αρκετές φορές με τον Κούπερ έτσι και με τον Μιχαλήτσιο σήμερα η ομάδα στήθηκε ώστε να "κλέψει" την νίκη και όχι ώστε να δείξει από την αρχή το ποιος θα είναι το αφεντικό. Άλλη μια καλή παρουσία από τον Νέτο που όμως και αυτός χάθηκε όσο περνούσαν τα λεπτά. Λογικά αυτή η "χλιαρή" αντιμετώπιση του αγώνα από πάγκο μεταφέρθηκε και στους παίκτες μας όπου έχασαν σχεδόν όλες τις προσωπικές μονομαχίες όπως και σχεδόν όλες τις διεκδικήσεις της μπάλας όπου οι αντίπαλοι πηγαίνανε πρώτοι και αυτός ήταν ο βασικός λόγος που δεν μπορέσαμε σε κανένα σημείο του αγώνα να επιβάλλουμε τον ρυθμό. Φυσικά στο να μην βρούμε ρυθμό "βοήθησε" και με τις αποφάσεις του ο διαιτητής της αναμέτρησης όπου κυρίως στο Β ημίχρονο υπερπροστάτευσε τους αντιπάλους μας και με κάθε ευκαιρία τους έσπρωχνε προς τα μπροστά. Παρά την υπεροχή του Ολυμπιακού η ομάδα ουσιαστικά δεν απειλήθηκε και αν το πρώτο γκολ που δεχθήκαμε προήλθε από κωλυσιεργία της άμυνας το δεύτερο ήταν το αποκορύφωμα της βλακείας μας. Δεν ξέρω εάν σήμερα αξίζαμε κάτι παραπάνω από αυτήν την ήττα αλλά το σίγουρο είναι ότι δεν ήμασταν αυτοί που έπρεπε ώστε να πάρουμε την νίκη που τόσο χρειαζόμασταν. Χάθηκε μεγάλη ευκαιρία ώστε να καλύψουμε την διαφορά με τις ομάδες που προπορεύονται και ο στόχος της εισόδου στα πλέιοφς γίνεται ακόμη πιο μακρινός. Στα θετικά της αναμέτρησης η παρουσία του Μπομπαντίγια που έδειξε εξαιρετικά στοιχεία και αποτελεί ερωτηματικό η αντικατάσταση του όπως και η εμμονή στον Τόχα σε μια θέση όπου από ότι έχει φανεί δεν του "ταιριάζει". Παρόλα αυτά η σημερινή μας πίκρα πρέπει να μείνει στην άκρη και να μπούμε σε Ευρωπαϊκούς ρυθμούς ελπίζοντας ότι όλα αυτά που δεν έδειξαν οι παίκτες μας σήμερα θα τα "βγάλουν" το απόγευμα της Τρίτης κόντρα στην Μάντσεστερ Σίτι!
Επαναλαμβανόμενος εφιάλτης για κάποιους λατρεμένη συνήθεια για εμάς! Μπορεί το Κλ.Βικελίδης τα τελευταία χρόνια και με βάση καθαρά την συγκομιδή βαθμών να μην αποτελεί την έδρα άβατο όπου καμιά ομάδα δεν μπορεί να κλέψει βαθμούς αλλά όταν έρχονται τα σημαντικά παιχνίδια και οι αντίπαλοι που συνδυάζουν τις όποιες φιλοδοξίες μπορεί να έχουν με νικηφόρο πέρασμα από την έδρα μας τότε κυριολεκτικά τα τείχη του κάστρου μας γίνονται ακόμη πιο ψηλά και τα όνειρα τους βυθίζονται στην "λάβα" του πάθους μας. Κάπως έτσι ευελπιστούμε να εξελιχθούν και αύριο τα πράγματα για τον επίδοξο πρωταθλητή που παρά τις σφαλιάρες των προηγούμενων ετών εξακολουθεί να συνδυάζει το συγκεκριμένο παιχνίδι με την αγαπημένη μας ομάδα σαν το τελευταίο εμπόδιο για την κατάκτηση του τίτλου. Εμείς από την άλλη μπορεί η φάση στην οποία βρίσκεται ο αντίπαλος να μας αφήνει παγερά αδιάφορους αλλά έχουμε τους δικούς μας στόχους, την δική μας προσπάθεια που όπως συμβαίνει πάντα χωρίς την παραμικρή εξαίρεση(σε αντίθεση με άλλες ομάδες) συνδυάζεται με την νίκη και τούς 3 βαθμούς ανεξάρτητα από τον αντίπαλο και την σημασία του αγώνα. Το Σάββατο το απόγευμα για ακόμη μια φορά αυτή η ομάδα που μαζί με τις υπόλοιπες 3 του ΠΟΚ έχουν οδηγήσει τον Ελληνικό αθλητισμό στον πάτο θα νιώσει την δύναμη 25.000 Αρειανών που με την φωνή τους θα μπλοκάρουν κάθε προσπάθεια των αντιπάλων και θα δώσουν φτερά στους ποδοσφαιριστές με τα ένδοξα κιτρινόμαυρα χρώματα και τον Θεό στο στήθος. Η ομάδα έδειξε στα τελευταία παιχνίδια ότι έστω και καθυστερημένα βρίσκει την αγωνιστική της ταυτότητα και η νίκη μέσα στο ΟΑΚΑ επί της ΑΕΚ ήταν το καλύτερο προειδοποιητικό μήνυμα προς όποια ομάδα βρεθεί στον δρόμο μας. Ο Γ.Μιχαλήτσιος δείχνει να έχει βρει το αγωνιστικό στυλ που ταιριάζει καλύτερα στο ρόστερ μας, οι τραυματίες έχουν επιστρέψει και ανεβάζουν διαρκώς στροφές όπως και τα νέα μεταγραφικά αποκτήματα που από ότι φαίνεται στην συγκεκριμένη αναμέτρηση θα παίξουν πρωταγωνιστικό ρόλο και το sold out απο τον κόσμο είναι θέμα ωρών. Όλα βαδίζουν όπως πρέπει ενόψει αυτής της καθοριστικής αναμέτρησης όπου εάν καταφέρουμε να πάρουμε τους 3 βαθμούς της νίκης τότε θα έχουμε καταφέρει να ξαναμπούμε πολύ δυνατά στο παιχνίδι της πρώτης 5άδας και πλέον η Καβάλα δεν θα αποτελεί την μοναδική ομάδα που έχουμε ως βασικό στόχο να προσπεράσουμε. Αυτό θα πρέπει να το καταλάβουμε όλοι μας και πρώτοι από όλους οι παίκτες και ο προπονητής της ομάδος και όταν πατήσουν το πόδι τους στο χορτάρι να ματώσουν για να πάρουν αυτήν την πολύτιμη νίκη. Εμείς τον ρόλο μας στην κερκίδα τον ξέρουμε και δεν υπάρχει αμφιβολία ότι θα αποτελέσουμε για ακόμη μια φορά τον καλύτερο παίκτη της ομάδος όπως σε κάθε παιχνίδι. Οι παίκτες όμως οφείλουν να κερδίσουν για τον απλό λόγο ότι αυτοί έχουν οδηγήσει την ομάδα σε αυτήν την δύσκολη βαθμολογική κατάσταση και αυτοί θα πρέπει να ξαναβάλουν την ομάδα στον σωστό δρόμο. Εμείς πάντα εκεί στο πλευρό τους στην δική μας μάχη(δυστυχώς χωρίς αντίπαλο δέος) για τον ΑΡΗ μας. Ευτυχώς για όλους εμάς που θα βρεθούμε και στο Παλέ το παιχνίδι πήγε στις 16.00 από τις 17.00 και έτσι δεν θα αγχωθούμε για να έρθουμε στο Κλ.Βικελίδης που από νωρίς θα έχει βάλει γιορτινά του. Όλοι λοιπόν στο Κλ.Βικελίδης γιατί η καλή διατροφή συνεχίζεται... μετά το κοτόπουλο έχουμε ψαράκι!
Πραγματοποιώντας μια πολύ σοβαρή και συγκροτημένη εμφάνιση για 90' η ομάδα μας χωρίς να εντυπωσιάσει πήρε αυτό που ήθελε μέσα σε μια έδρα όπου δεν έχουμε και την καλύτερη παράδοση. Οι παραδόσεις όμως δεν λένε πάντα την αλήθεια και όταν απέναντι σου έχεις αυτήν την αεκ τότε εάν δεν κερδίσεις το παιχνίδι είσαι άξιος της μοίρας σου. Ο ΑΡΗΣ αυτήν την φορά δεν έγινε αυτόχειρας παρουσιάστηκε συγκεντρωμένος, είχε ξεκάθαρο αγωνιστικό πλάνο δεν φοβήθηκε από την πίεση των αντιπάλων αντέδρασε σωστά μετά την ισοφάριση και πήρε μια πανάξια νίκη. Μεγάλος πρωταγωνιστής ο Νέτο όπου με 2 υπέροχα γκολ σε εκτέλεση ξεπουπούλιασε τον δικέφαλο του νότου και χάρισε τους 3 πολύτιμους βαθμούς στην ομάδα μας. Η μεταμόρφωση του ΑΡΗ στην μετά Κούπερ εποχή συνεχίστηκε και σήμερα και φυσικά φέρει την υπογραφή του Γιάννη Μιχαλήτσιου όπου σήμερα δικαιώθηκε για το στήσιμο της ομάδος και τις κινήσεις του κατά την διάρκεια του αγώνα. Η χρησιμοποίηση του Νέτο ως αντικαταστάτη του Χαβίτο και το ανακάτεμα της τράπουλας απο τον πάγκο έφερε το επιθυμητό αποτέλεσμα. Αυτό που είχε ο ΑΡΗΣ σήμερα ήταν η ουσία μιας και με ελάχιστες ευκαιρίες πέτυχε 2 γκολ που δυστυχώς για την ομάδα μας θεωρείτε επίτευγμα. Ο Κόκε αν και στον ρόλο του ως φουνταριστός επιθετικός(που επιτέλους τοποθετήθηκε από κάποιον προπονητή) δεν τα πήγε τόσο καλά στο δημιουργικό κομμάτι ήταν εξαιρετικός και η συμβολή του στο δεύτερο γκολ του Νέτο ήταν καθοριστική. Ο Σακάτα στην πρώτη του εμφάνιση με την ομάδα μας έδειξε εξαιρετικά στοιχεία ποδοσφαιριστή αλλά κάπου στο β ημίχρονο χάθηκε και σωστά αντικαταστάθηκε. Κάτι ανάλογο ισχύει και με τον Πορτίγια που όταν πέρασε στον πάγκο ο Πρίτας που μπήκε στην θέση του έδωσε ενέργεια στο κέντρο. Λίγα πράγματα από τον Καστίγιο που δεν συνέχισε το ίδιο εντυπωσιακά με την προηγούμενη του εμφάνιση αλλά όλοι ελπίζουμε ότι στην συνέχεια θα ανέβει. Αρκετά καλή η αμυντική τετράδα των Βαγκελί, Λαζαρίδη, Γκιάρο και Μίσελ που σε γενικές γραμμές είχε καλές τοποθετήσεις και δεν άφησε την εστία του Σηφάκη να κινδυνέψει ιδιαίτερα. Εντυπωσιακός ο Φατί πραγματικός κυρίαρχος στο κέντρο τόσο αμυντικά όσο και στην ανάπτυξη του παιχνιδιού μιας και έδινε με την μια την πάσα. Αντιθέτως σε μέτρια επίπεδα κινήθηκε ο Τόχα όπου ήταν αρκετά φλύαρος και ανούσιος και ίσως να έπρεπε να αντικατασταθεί. Ευχάριστη έκπληξη η διαιτησία του αγώνα που με εξαίρεση κάποιες αποφάσεις του επόπτη δεν μπορώ να πω ότι μας απασχόλησε ιδιαίτερα. Συγχαρητήρια σε όλους για αυτήν την επιτυχία μιας και ήταν μια νίκη που την χρειαζόμασταν για πολλούς λόγους. Πλέον μπορούμε να τα βλέπουμε τα πράγματα πολύ πιο αισιόδοξα και να γουστάρουμε ακόμη πιο πολύ τις αναμετρήσεις με την Manchester City! VAMOS ARIANARA! VAMOS PLAY OFFS!
[youtube=
]Ύστερα από πάρα πολύ καιρό η ομάδα μας θα παρουσιαστεί χωρίς προβλήματα τραυματισμών ή τιμωρημένων παικτών και με όλα τα νέα μεταγραφικά αποκτήματα έτοιμα να αγωνιστούν ακόμη και από την αρχή του αγώνα. Μέσα στην όλη μας απογοήτευση από τις μέτριες εμφανίσεις και παρασυρόμενοι ως ένα βαθμό από την περσινή σεζόν όπου οι "ρεζέρβες" τα είχαν πάει εξαιρετικά σε τέτοιο βαθμό ώστε κάθε απουσία παίκτη να περνάει με τεράστια ευκολία στο περιθώριο δεν έχουμε δώσει την ιδιαίτερη σημασία στο γεμάτο απουσιολόγιο που υπήρχε εδώ και καιρό τόσο για τον Έκτορ Ραούλ Κούπερ όσο και για τον διάδοχο του Γιάννη Μιχαλήτσιο. Αυτές οι απουσίες δεν επέτρεψαν στην ομάδα να βρει ρυθμό και να αποκτήσει την απαραίτητη συνοχή ώστε να καταφέρνει να κερδίζει υποδεέστερους αντιπάλους με κλειστές άμυνες που έχουν σκοπό να καταστρέψουν το παιχνίδι και αν τους δοθεί η ευκαιρία να χτυπήσουν στην αντεπίθεση. Στην Ευρώπη βέβαια όταν μιλάς για μεγαθήρια σαν την Ατλέτικο και την Λεβερκούζεν εκεί πρώτο λόγο έχει το πάθος, η συγκέντρωση και αποφασιστικότητα γιατί όπως και να το κάνουμε σαν έμψυχο υλικό και ομάδες γενικότερα είναι κλάσεις ανώτερες από την δική μας. Ίσως λοιπόν είναι μια καλή συγκυρία η αλλαγή προπονητή, ο ερχομός των νέων παικτών (που εκτός απο περισσότερα "όπλα" αυξάνει και τον συναγωνισμό μέσα στην προπόνηση) αλλά και η επιστροφή των παικτών που απουσίαζαν λόγο τραυματισμού. Ο Γ.Μιχαλήτσιος μπορεί στα 2 παιχνίδια που κάθισε στον πάγκο αντί για 6 βαθμούς που θα θέλαμε να πήρε μόλις 2 αλλά κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι υπήρχε σημαντική βελτίωση στην εικόνα της ομάδος. Ξαφνικά είδαμε τον ΑΡΗ να παίζει διαφορετικά με λιγότερες μακρινές μπαλιές και περισσότερες κάθετες πάσες. Χωρίς να μπορεί κανείς να κατηγορήσει τον Κούπερ για τις επιλογές του ίσως τελικά αποδειχθεί ότι η φιλοσοφία του Κούπερ και το αγωνιστικό στυλ που είχε επιλέξει δεν "έδενε" τόσο πολύ με το υλικό της ομάδος. Αυτό όμως θα μπορέσουμε να το κρίνουμε στο τέλος αφού δούμε τελικά εάν όλο αυτό που επιχειρεί ο νέος προπονητής αρχίζει και φέρνει αποτελέσματα γιατί η εποχή που περιμέναμε να δούμε καλό ποδόσφαιρο από την ομάδα μας εδώ και 1 1/2 μήνα έχει περάσει. Πλέον το μόνο που μετράει είναι οι 3 βαθμοί της νίκης και ας είναι με γκολ στις καθυστερήσεις. Αυτούς λοιπόν τους 3 βαθμούς θα προσπαθήσουμε να πάρουμε αύριο το απόγευμα απέναντι στην ΑΕΚ που είναι ικανή για το καλύτερο αλλά και για το χειρότερο. Το "καλύτερο" της το είδαμε στο Κλ.Βικελίδης όπου έφτασε σε ένα εύκολο 4-0 που μας πλήγωσε πολύ αλλά από εκεί και πέρα έχουμε δει και το αρνητικό της πρόσωπο όπου κόντρα σε υποδεέστερους αντιπάλους είναι ανίκανη να παρουσιάσει θετικό πρόσωπο. Εάν στην αγωνιστική ανισορροπία που χαρακτηρίζει την ΑΕΚ προσθέσουμε και τα ατελείωτα διοικητικά προβλήματα που έχει, τον πονοκέφαλο με την διαχείριση των "αστέρων" της ομάδος αλλά και την κούραση από τα 100' παιχνιδιού κόντρα στον Παναθηναϊκό την Τετάρτη τότε όλοι οδηγούν στο συμπέρασμα ότι όπως πριν 2 χρόνια όταν σε ανάλογη δύσκολη θέση θέλαμε πάση θυσία την νίκη μέσα στο ΟΑΚΑ και με μια πολύ καλή εμφάνιση καταφέραμε και πήραμε την νίκη έτσι ακριβώς μπορεί και πρέπει να γίνει αύριο. Ο καλός ο ΑΡΗΣ δεν φοβάται κανέναν και αυτό το έχει αποδείξει επανειλημμένες φορές στην Ευρώπη απέναντι σε πολύ μεγαλύτερες ομάδες από αυτήν την ΑΕΚ. Επίσης ο ΑΡΗΣ έχει ακόμη ένα μεγάλο αβαντάζ που αν το εκμεταλλευτεί σωστά ο Μιχαλήτσιος τότε η νίκη θα έρθει σίγουρα. Το προπονητικό τιμ της ΑΕΚ(όπως και εμείς) δεν έχει την παραμικρή εικόνα από τον ΑΡΗ που θα παρουσιαστεί αύριο στο ΟΑΚΑ. Άλλος ΑΡΗΣ τόσο καιρό όπου με τον Χαβίτο στα δεξιά να αποτελεί ίσως την μεγαλύτερη απειλή και άλλος ΑΡΗΣ με Μπομπαντίγια, Καστίγιο, Σακάτα στην επίθεση. Ουσιαστικά εάν παίξουν και οι 3 μαζί και έχουν μια σχετική συνοχή τότε μπορεί η αντίπαλη άμυνα να βρεθεί προ δυσάρεστης εκπλήξεως. Όλα αυτά όμως θα φανούν μέσα στο γήπεδο. Εκεί όπου πρέπει να μιλήσει ο εγωισμός των παικτών μας που έχουν αδικήσει τους εαυτούς και ταυτόχρονα έχουν απογοητεύσει όλους εμάς που τους στηρίζουμε ανελλιπώς χωρίς σκαμπανεβάσματα... Για αυτό λοιπόν νίκη και μόνο νίκη για να ξαναμπούμε δυνατά σε ρυθμούς Ευρώπης!
Καλώς ή κακώς όλη η μαγεία, ομορφιά, ουσία του ποδοσφαίρου βρίσκεται στο γκολ και το γκολ ήταν αυτό που μας έλειπε σήμερα. Μπορεί να είχαμε την απόλυτη υπεροχή, μπορεί να ήμασταν κλάσεις ανώτεροι απο τους αντιπάλους μας αλλά αυτά όλα όταν δεν μπορείς να τα αποτυπώσεις στο τελικό σκορ και να πάρεις τους 3 βαθμούς της νίκης που δίκαια άξιζες τότε όλα είναι "ψιλά γράμματα" που αύριο κιόλας θα έχουν ξεχασθεί. Ο λόγος που και σήμερα δεν καταφέραμε να σκοράρουμε δεν ήταν κάτι το καινούργιο, κάτι το ξεχωριστό ή κάποιου είδους μυστήριο που κανείς δεν μπορεί να ανακαλύψει αλλά μάλλον μια ξεκάθαρη εικόνα που και ο πλέον άσχετος με το συγκεκριμένο σπορ μπορεί να διαπιστώσει. Τόσο ο Τσέζαρεκ όσο και ο Κόκε συντελούν ενα δίδυμο απελπιστικά αργό, εκνευριστικά στατικό εύκολο για κάθε αντίπαλη άμυνα να το "πνίξει" μόνο και μόνο παίζοντας δυνατά. Όταν λοιπόν οι παίκτες που κινούνται πάνω στον "άξονα" δεν έχουν την απαραίτητη ενέργεια, ταχύτητα, εκρηκτικότητα για να κάνουν την αντίπαλη άμυνα άνω κάτω τότε σχεδόν κάθε επιθετική προσπάθεια καταλήγει στο κενό. Μπορεί ο Χαβίτο να έκανε κάποιες επελάσεις, ο Φατί να έκοψε αρκετές μπαλιές στο κέντρο και να προσπάθησε να προωθήσει το παιχνίδι αλλά όλα σταματούσαν στο ίδιο σημείο... Ακόμη και οι σέντρες αν δεν κινηθούν οι επιθετικοί σωστά στους χώρους πριν πάρουν την μπάλα τότε δύσκολα να δημιουργήσουν κάτι καλό. Η αδυναμία των 2 συγκεκριμένων παικτών αποκαλύφθηκε ακόμη πιο πολύ όταν μπήκε ο Καστίγιο που μόνο με κάποια τρεξίματα και κινήσεις έξω απο την μεγάλη περιοχή του μπαογκ προβλημάτισε την αντίπαλη άμυνα. Όταν βέβαια μια ομάδα έχει τα προβλήματα στην επιθετική ανάπτυξη που έχουμε εμείς τότε αναγκαστικά θα πρέπει να δουλέψει στα στημένα που σήμερα δυστυχώς με μια απίστευτη ευκολία τα πετάξαμε στο καλάθι των αχρήστων. Κόρνερ, φάουλ έξω απο την περιοχή όλα στο κενό. Δεν ξέρω εαν πάνω στον εκνευρισμό απο την αρνητική εξέλιξη του αγώνα τα έβλεπα όλα στραβά αλλά αδυνατώ να καταλάβω τον λόγο για τον οποίο ο Πορτίγια πήγαινε σχεδόν σε όλες τις στημένες φάσεις. Όπως επίσης και γενικά με την εμμονή του Μιχαλίτσιου με τον Πορτίγια που όπως και στο παιχνίδι με τον Εργοτέλη η παρουσία του ήταν μετριότατη. Δυστυχώς σήμερα οι επιλογές του Μιχαλίτσιου μεσοεπιθετικά δεν βγήκαν καθόλου. Με εξαίρεση τον Χαβίτο όλοι οι υπόλοιποι δεν μπόρεσαν να προσφέρουν τα αναμενόμενα. Παρόλα αυτά για να μην είμαστε άδικοι όλοι όσοι αγωνίστηκαν είχαν πάθος, πάλεψαν για την νίκη, ήμασταν σαφώς καλύτεροι αλλά αναποτελεσματικοί. Φυσικά αν μας ήθελε και λίγο η τύχη κάποιο απο όλα αυτά τα σουτ που πέρασαν δίπλα απο τα δοκάρια του "κοκορίκου" εύκολα θα μπορούσε να είχε καταλήξει στα δίχτυα. Άλλωστε δεν πρέπει να ξεχνάμε οτι παίζαμε με τους μετρ του είδους που με σουτ καραμπόλες και στραβοκλωτσιές έχουν πάρει βαθμούς με το τσουβάλι. Φάνηκε η αξία τους και επιβεβαίωσαν την "παράδοση" που θέλει στο Κλ.Βικελίδης να έρχονται αποφασισμένοι και στημένοι για το Χ. Αν και ο Κωσταντινέας αρκετές φορές ανέχτηκε το σκληρό παιχνίδι των αντιπάλων μας και τους χαρίστηκε σε αρκετές περιπτώσεις κάρτας σε γενικές γραμμές θα έλεγα οτι τα πήγε εξαιρετικά και δεν επηρέασε την έκβαση του αγώνα. Τελευταίο παιχνίδι για τον Χαβίτο σήμερα που φεύγει για Ισπανία και πλέον ο Μιχαλίτσιος ή ο νέος προπονητής που θα έρθει θα έχει να καλύψει ακόμη ένα κενό. Πάντως εαν και τα υπόλοιπα μεταγραφικά αποκτήματα του Ιανουαρίου έχουν ανάλογο ταλέντο και διάθεση με τον Καστίγιο τότε μάλλον το κενό του Χαβίτο θα καλυφθεί εύκολα. Σε διαφορετική περίπτωση μάλλον θα πρέπει να σχεδιάζουμε απο τώρα την ομάδα για του χρόνου...
Προφανώς και μπορεί να παίξει 4-3-3 με δύο αμυντικά χαφ,με κόφτη τον Γαλανόπουλο δίπλα στον Ράσιτς, φίλε kitrino sto mavro.Και[…]
Νομίζω ότι το παιχνίδι προσφέρεται για ανάγνωση και διαπίστωση των λαθών στον σχεδιασμό. Δυστυχώς ο Σούταλο είναι ο αδύναμος κρίκος[…]
Καμία συνέπεια σε τίποτα... δυστυχώς
Συνεπής στο 4-4-2,4-4-2,4-4-2 φίλε Πλάνετ ο Γρηγορίου.Αντε και σε ανώτερα!
Δεν ξέρω αν είναι θέμα συστήματος ή θέμα παικτών. Πιο πολύ από το "κρατάμε" την μπάλα σημασία έχει το μεταβιβάζουμε[…]

Είμαστε μια παρέα οπαδών που ακολουθούμε την ομάδα πιστά σχεδόν παντού και το PlanetARIS.gr είναι ο τρόπος έκφρασης της αγάπης μας για την ομάδα εκτός γηπέδου. Σκοπός μας η διάδοση της ιδέας του ΑΡΗ μας μέσω του διαδικτύου!