Αν και μετά απο μια αποτυχία δεν είναι καλό να μένουμε σε συγκεκριμένα πρόσωπα και παίκτες όμως λίγο πολύ με την λήξη του αγώνα σχεδόν όλοι μας ψελλίζαμε το όνομα του Σέρχιο Κόκε με ένα παράπονο για την μεγάλη χαμένη ευκαιρία του παιχνιδιού που το πιο πιθανό είναι να έκρινε και την τελική έκβαση του αγώνα. Σε αυτά τα μεγάλα παιχνίδια κόντρα σε ομάδες σαν την Λεβερκούζεν και την Ατλέτικο Μαδρίτης πρέπει την ευκαιρία να την αρπάζεις απο τα μαλλιά μιας και είναι πολύ δύσκολο να δημιουργείς πολλές ευκαιρίες ώστε κάποια απο αυτές να γίνει γκολ. Σήμερα εαν δεν κάνω λάθος ουσιαστικά είδαμε 2 ομάδες με δυνατές άμυνες σε ένα παιχνίδι κέντρου με μόλις 1 ευκαιρία για κάθε ομάδα και με το χαμένο σουτ του Κόκε να στιγματίζει την αποψινή βραδιά. Αυτό το φτωχό 0-0 μιλάει απο μόνο του και έτσι όπως κυλούσε το παιχνίδι ήταν φανερό οτι αυτός που θα πετύχαινε το γκολ θα έπαιρνε και την νίκη. Δυστυχώς ο Κόκε για ακόμη μια φορά έδειξε οτι έχει χάσει εντελώς αυτό το "killer instict" που τον χαρακτήριζε και φάσεις σαν και αυτές που τις τελείωνε με κλειστά τα μάτια πλέον αποτελούν ενα ανυπέρβλητο εμπόδιο που δύσκολα καταφέρνει να το ξεπερνάει. Παρόλα αυτά δεν νομίζω οτι θα πρέπει ο παίκτης να κριθεί μόνο για αυτήν την φάση αλλά για όλη την σημερινή του απόδοση που ήταν κάτω του μετρίου. Χαρακτηριστικό της μετριότητας του Σέρχιο Κόκε είναι οτι ο αντικαταστάτης του Μενδρινός χωρίς να κάνει κάτι σπουδαίο μόνο με την ταχύτητα και την κινητικότητα που είχε θα μπορούσε να πει κανείς οτι άλλαξε τις ισορροπίες στο κέντρο όπου σε γενικές γραμμές οι Γερμανοί κυριάρχησαν. Κορυφαίος για την ομάδα μας σίγουρα είναι ο Βαγκελί που για ακόμη ενα ευρωπαϊκό παιχνίδι δείχνει ενα εξαιρετικό πρόσωπο και έναν παίκτη που μπορεί ακόμη και να πρωταγωνιστήσει στην ομάδα μας. Πάντως με δεδομένη την δυναμικότητα του αντιπάλου και την εξέλιξη του αγώνα νομίζω οτι ο ΑΡΗΣ ήταν καλός σήμερα κυρίως στον ανασταλτικό τομέα οπού εκτός απο την στημένη φάση των Γερμανών με την ωραία απόκρουση του Σηφάκη δεν κινδύνεψε καθόλου. Μπορεί η Λεβερκούζεν να μην εντυπωσίασε με την δημιουργικότητα της στην επίθεση αλλά στις υπόλοιπες γραμμές έδειξε εξαιρετικά στοιχεία. Οι Γερμανοί για 90' παίζανε σαν καλοκουρδισμένη μηχανή, με απόλυτη ψυχραιμία, εντυπωσιακή συνοχή και αλληλοκαλύψεις αλλά και με παίκτες γρήγορους και δυνατούς που κάνανε παίκτες σαν τον ηλεκτροΧαβίτο που φημίζεται για την ταχύτητα του και τις επελάσεις του να μοιάζει πολύ λίγος για να δημιουργήσει κάτι καλό σήμερα. Αυτό που κρατάμε σήμερα είναι οτι ο καλός ΑΡΗΣ ιδίως οταν παίζει στο "κάστρο"  του δεν φοβάται κανέναν αντίπαλο και είναι ικανός να κερδίσει τους πάντες. Απο την άλλη ναι μεν η ομάδα επέστρεψε στις καλές εμφανίσεις αφήνοντάς πίσω το κυριακάτικο στραπάτσο αλλά κατα κάποιο τρόπο δικαίωσε όλους αυτούς που μιλάνε για ομάδα με τεράστια σκαμπανεβάσματα και παίκτες που επιλέγουν παιχνίδια και αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να μας προβληματίσει για την συνέχεια. Φυσικά η παράδοση της απόρθητης έδρας στις Ευρωπαϊκές διοργανώσεις διατηρήθηκε για ακόμη μια φορά και απο ότι φαίνεται μια νέα παράδοση πάει να δημιουργηθεί. Ο λαός του ΑΡΗ με μπροστάρη τον Super 3 πλέον στα Ευρωπαϊκά παιχνίδια έχει δημιουργήσει την δική του παράδοση, μια παράδοση που μας θέλει πρωτοπόρους και απόλυτους πρωταθλητές στα οπαδικά δρώμενα μιας και σήμερα αυτό που έγινε στην 3 ήταν κάτι το μοναδικό, το ανεπανάληπτο, το απερίγραπτο, το εντυπωσιακό. Το κάστρο, οι σημαίες, το μήνυμα και η κάθε λεπτομέρεια αυτού του σκηνικού είχε την δική της σημασία και ήταν βγαλμένη μέσα απο τα σπλάχνα του ΑΡΗ με σκοπό να εκδηλώσει αυτό που είναι ο ΑΡΗΣ και ο κόσμος του. Όπως λοιπόν ο κόσμος της ομάδος δεν μένει σε μια οπαδική επιτυχία και κοιτάει πάντα μπροστά στο επόμενο σημαντικό ραντεβού έτσι και η ομάδα μας έχει στόχο πάντα την κορυφή και φυσικά την δεδομένη στιγμή την πρόκριση στην επόμενη φάση του Europa League. Μια πρόκριση που απλά μετά την σημερινή ισοπαλία ελαφρώς δυσκόλεψε αλλά δεν χάθηκε ούτε στο ελάχιστο. Χαρακτηριστικό των πιθανοτήτων που έχει ο ΑΡΗΣ μας είναι οτι με την ολοκλήρωση της πρώτης φάσης των ομίλων βρισκόμαστε στην 2η θέση και αν και έχουμε 2 εκτός έδρας στους εναπομείναντες 3 αγώνες νομίζω οτι το πρόγραμμα είναι ευνοϊκό και θα μπορέσουμε τελευταία αγωνιστική με νίκη επι της Ρόζενμποργκ στο Κλ.Βικελίδης να πάρουμε την πρόκριση. Συνεχίζουμε λοιπόν με αισιοδοξία για την συνέχεια και ζητούμενο μας πρέπει να είναι η σταθερά καλή απόδοση. Όταν ο Κούπερ βρει την λύση στα απότομα σκαμπανεβάσματα του φετινού ΑΡΗ τότε οι επιτυχίες θα ακολουθήσ
ουν σε Ελλάδα και Ευρώπη και ο ΑΡΗΣ αγωνιστικά θα γίνει όσο τεράστιος είναι και ο κόσμος του οπαδικά!

Προσθέτοντας άλλη μια προβληματική εμφάνιση στην φετινή χρονιά η ομάδα μας γνώρισε την ήττα κόντρα στην αεκ με το βαρύ αλλά δίκαιο 0-4! Άψυχος, χωρίς συνοχή και καθαρό μυαλό σε όλες τις γραμμές, βραχυκυκλωμένος απο την πίεση της αεκ  αφέθηκε στις ορέξεις των αντιπάλων όπου έστησαν το δικό τους πάρτι μιας και δεν συνάντησαν κάποιο εμπόδιο. Ουσιαστικά Ντιόπ, Τζιμπούρ και Σκόκο κάνανε όλη την ζημιά με τον πρώτο να κυριαρχεί στο κέντρο και τους άλλους δύο να κάνουν συνεχώς άνω κάτω την άμυνα μας. Δεν νομίζω οτι η σημερινή απόδοση της ομάδος μας είχε τεράστια διαφορά με τις εμφανίσεις που κάναμε στην Ν.Σμύρνη, απέναντι στον Παναθηναϊκό, κόντρα στον Εργοτέλη ή στον μπάοκ. Η μεγάλη διαφορά σήμερα ήταν οτι απέναντι μας είχαμε μια εξαιρετική αεκ που σε γενικές γραμμές έπαιξε όπως θέλει κάθε οπαδός να βλέπει την ομάδα του. Απο την αρχή πίεσε, είχε ξεκάθαρους επιθετικούς προσανατολισμούς, έβγαιναν μαζικά στην επίθεση με κάθε ευκαιρία, όλοι οι παίκτες ήταν μαχητικοί και δραστήριοι και πάνω απο όλα σχεδόν σε όλες τις κινήσεις τους είχαν ουσία και ξεκάθαρο πλάνο. Νομίζω σήμερα θα πρέπει να παραδειγματιστούμε απο τον αντίπαλο μας και να απαιτήσουμε απο τους παίκτες μας να δείχνουν την ανάλογη διάθεση σε όλα τα παιχνίδια. Προσωπικά αδιαφορώ αν ο ΑΡΗΣ ήταν θύμα μιας συγκυρίας που έφερε νέο προπονητή και νέα ψυχολογία στην αεκ μιας και επιθυμώ απο την ομάδα μου να παίρνει νίκες σε μεγάλα παιχνίδια με δυνατούς αντιπάλους και όχι να είναι ο μονόφθαλμους στους τυφλούς. Εδώ νομίζω οτι και εμείς ως οπαδοί έχουμε την δική μας ευθύνη γιατί πολλές φορές οι πεποιθήσεις μας, τα θέλω μας, η ψυχολογία μας επηρεάζει ως ένα βαθμό την νοοτροπία της ομάδος. Όταν λοιπόν απο την αρχή της χρονιάς έχουμε κάνει σλόγκαν "το αποτέλεσμα μετράει" με οτι σημαίνει και ότι προσπαθεί να καλύψει τότε λογικό είναι κάποια στιγμή να έρθουν οι ήττες και αν ο αντίπαλος είναι καλός να έρθουν και οι 4άρες. Και στην Ν.Σμύρνη ο ΑΡΗΣ με την απόδοση που είχε θα μπορούσε εύκολα να διασυρθεί αντι να χάσει με το γκόλ οφσάιντ. Και με τον Παναθηναϊκό έχανες απο το ημίχρονο λόγο Δαλούκα αλλά και τότε όπως και σήμερα στο δεύτερο ημίχρονο δεν βγήκες... Και με τον εργοτέλη με 10 παίκτες σε ολόκληρο ημίχρονο έπρεπε να φτάσουμε στο 93' και να αρχίσουμε τα γεμίσματα απελπισίας για να πάρεις την νίκη. Με τον μπαοκ έπαιξες 25' μπάλα και ήταν τόσο κακός ο αντίπαλος μας που εύκολα θα μπορούσαμε να πάρουμε και μεγαλύτερη νίκη αλλά αυτό δεν σημαίνει οτι πρέπει να είμαστε ικανοποιημένοι και να πανηγυρίζουμε επειδή ήμασταν κοντά στην κορυφή.  Νομίζω σήμερα όλοι μας πήραμε ενα καλό μάθημα που θα μας βοηθήσει για την συνέχεια. Η ομάδα να μάθει να είναι σοβαρή και συγκεντρωμένη σε όλα τα παιχνίδια και εμείς να μάθουμε να απαιτούμε απο την ομάδα μας να παίζει μπάλα και όχι να κρυβόμαστε απο εφήμερα αποτελέσματα. Δεν νομίζω κανείς να μπορεί να αρκεστεί για φέτος σε ακόμη μια χρονιά τεταρτοπέμπτος, έξοδο στην Ευρώπη αλλά και την ιστορική νίκη κόντρα στην Ατλέτικο. Ο ΑΡΗΣ έχει τον Κούπερ στο τιμόνι και θα πρέπει να τον εκμεταλλευτεί όσο περισσότερο μπορεί. Όχι για 2-3 σημαντικές νίκες και εφήμερα αποτελέσματα αλλά για να αποκτήσει ο ποδοσφαιρικός ΑΡΗΣ ταυτότητα, να δημιουργηθεί μια ομάδα που θα έχει συνέχεια και να είναι ανταγωνιστική σε κάθε παιχνίδι και όχι να αποτελεί για όλους μας ενα τεράστιο ερωτηματικό σχετικά με το πρόσωπο που θα παρουσιάσει. Μοναδικό θετικό γεγονός της βραδιάς είναι οτι ο Κούπερ σίγουρα θα έβγαλε χρήσιμα συμπεράσματα  για παίκτες σαν τον Τόχα και τον Νέτο που για ακόμη ενα παιχνίδι ήταν μακρυά απο τον καλό τους εαυτό και ήταν απο τους βασικούς υπαίτιους αυτής της ήττας. Το να μιλήσω για το επιθετικό δίδυμο Κόκε Τσέζαρεκ είναι σαν να ξαναβάζω την κασέτα απο εκείνα τα παιχνίδια που ο Κόκε έπαιζε μαζί με τον Αμπρέου, τον Ντελόρτε και οποιονδήποτε άλλο παίκτη που δεν έχει την κινητικότητα του Ρουίζ, του Κάμπορα, ακόμη και του Τζόνσον. Ναι ο Τσέζαρεκ φάνηκε χώμα σήμερα γιατί δίπλα του είχε έναν στατικό και ανούσιο Κόκε. Ακόμη και στο παιχνίδι της Τούμπας όπου όσο έπαιζε ο Τσέζαρεκ με τον Ρουίζ η ομάδα μας είχε πιο παθητικό ρόλο είχε φανεί καλύτερος. Τώρα αυτό γιατί δεν το βλέπει ο  Κούπερ και οι υπόλοιποι προπονητές που έχουν περάσει απο τον ΑΡΗ τα τελευταία χρόνια είναι κάτι το ανεξήγητο. Όπως ανεξήγητο είναι γιατί η ομάδα μας όταν βρίσκεται πίσω στο σκορ δεν πεισμώνει για την ισοφάριση και συνήθως εγκαταλείπει την προσπάθεια... Τα συγχαρητήρια μου ακόμη μια φορά στην αεκ για την σπουδαία νίκη όπως και στον κόσμο της ομάδος μας που δεν μάσησε και συνέχιζε να φωνάζει υπο βρ

Η αρχή έγινε πριν 2 εβδομάδες στην Τούμπα όπου το κοτόπουλο του βορρά δεν βρήκε την συμπαράσταση του Τσινιάρη και έτσι έγινε το αναπόφευκτο μιας και ο ΑΡΗΣ μας είναι κάτι παραπάνω απο βέβαιο ότι έχει καλύτερη ομάδα απο αυτήν του μπαοκ που τα τελευταία χρόνια παρά τα θετικά αποτελέσματα έχει χάσει την ουσία του ποδοσφαίρου. Συνέχεια τώρα έχει το κοτόπουλο του νότου και η "πριγκιπέσα ¨ αεκ όπου απέναντι της όσο αφορά τις εντός έδρας αναμετρήσεις στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος έχουμε δημιουργήσει μια αρνητική παράδοση που κρατάει για πολλά χρόνια. Βέβαια σε γενικές γράμμες θα πρέπει να παραδεχτούμε οτι για αυτά τα αρνητικά αποτελέσματα μιας 10ετίας  οι λόγοι δεν είναι κάποιος καμικάζι διαιτητής όπως με τον συμπολίτη αλλά κυρίως η ατυχία και κατα δεύτερο λόγο οι εξαιρετικές παρουσίες που πολλές φορές είχε η αεκ μέσα στην έδρα μας.  Ο φετινός ΑΡΗΣ διαθέτει μπόλικο ταλέντο και είναι πολύ σοβαρός σε αντίθεση  με την αεκ που αν και έχει εξαιρετικούς παίκτες εως τώρα έχει παρουσιαστεί με πολλά πρόσωπα τα περισσότερα απο αυτά άσχημα, ανούσια και προβληματικά. Για αυτό το λόγο βέβαια ήρθε ο Χιμένεθ, ένας καλός προπονητής που θα προσπαθήσει να στρώσει την αεκ και να την βάλει στον δρόμο των επιτυχιών μιας και όπως είπαμε έχει εξαιρετικούς παίκτες σαν τον Τζιμπούρ, τον Σκόκο, τον Μπλάνκο, τον Γιάχιτς, τον Νασούτι κ.α. . Πάντα μια αλλαγή μεταμορφώνει  μια ομάδα προς το καλύτερο, τουλάχιστον στην αρχή μιας και όλοι οι παίκτες θέλουν να δείξουν το καλό τους πρόσωπο μπας και κερδίσουν θέση στην 11άδα. Αύριο λοιπόν η ομάδα μας θα πρέπει να είναι ακόμη πιο προσεκτική, να μην πιστέψει ούτε στιγμή οτι θα έχει εύκολο έργο, απο νωρίς να κόψει τα φτερά της ένωσης και να υπενθυμίσει στον Χιμένεθ οτι  μαγικά ραβδάκια που μεταμορφώνουν προβληματικές ομάδες απο την μια στιγμή στην άλλη σε μπαρτσελόνες ούτε στα παραμύθια δεν υπάρχουν. Δεν νομίζω να υπάρχει κανείς που να θεωρεί εύκολο το αυριανό παιχνίδι αλλά τώρα θα πρέπει να είμαστε ακόμη πιο επιφυλακτικοί! Ο Κούπερ ξέρει τι έχουμε να αντιμετωπίσουμε, γνωρίζει τις ελλείψεις βασικών παικτών όπως και τον τρόπο για να τις καλύψει με τον καλύτερο τρόπο. Με αυτό το ροτέισον που αρκετούς αρχικά μας προβλημάτισε έχει πετύχει κάτι εκπληκτικό.  Έχει καταφέρει να καλύπτει απουσίες βασικών παικτών με τέτοιον τρόπο ώστε να μην γίνεται αντιληπτή οποιαδήποτε απουσία αλλά πολλές φορές μάλιστα η "εναλλακτική λύση" να αποδίδει σαφώς καλύτερα απο την βασική επιλογή. Ναι λείπει Πρίττας και Ναφτί, 2 εξαιρετικοί παίκτες αλλά δεν μπορώ να πω οτι αγχώνομαι  που θα δούμε στις θέσεις τους Φατί και Μενδρινό(ίσως ο Τόχα αν προτιμηθεί να αγχωθούμε λιγάκι). Ναι ο Ρουίζ ήταν σε εξαιρετική κατάσταση αλλά και ο Τσέζαρεκ δείχνει φορμαρισμένος. Ο Οριόλ έχει αρκετά παιχνίδια να αγωνιστεί αλλά και στην Καβάλα που ίσχυε κάτι ανάλογο μπήκε και καθάρισε το παιχνίδι. Ο ΑΡΗΣ φέτος έχει λύσεις και αν η αρχική μου αίσθηση ήταν οτι ο πάγκος μας σε σχέση με πέρσι είναι σαφώς πιο αδύναμος, ο παράγοντας Κούπερ έχει μεταμορφώσει τα πάντα προς το καλύτερο! Αρνητική παράδοση μπορεί να υπάρχει αλλά εμείς είμαστε το φαβορί, έχουμε καλύτερη ομάδα, παίζουμε στην έδρα μας και αύριο το βράδυ θα πανηγυρίσουμε ακόμη μια σπουδαία νίκη! Το γήπεδο απο νωρίς θα είναι κατάμεστο αδιαφορώντας για τις καιρικές συνθήκες. Αυτές οι 2 εβδομάδες χωρίς ΑΡΗ μας έχουν αρρωστήσει και αύριο έρχεται η στιγμή για να ξεσπάσουμε! Όλοι Κλ.Βικελίδης για ακόμη μια γιορτή, για ακόμη μια νίκη στο πλευρό του Θεού!

Μετά τον Λουκά Βύντρα που είχε νιώσει μια επαφή απο πίσω ήρθε η σειρά των συμπολιτών να νιώσουν κάτι ανάλογο απο την πίσω πλευρά και να γνωρίσουν και αυτοί τις ευεργετικές ικανότητες του ηλεκτροΧαβίτο. Μάλιστα σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες λόγο του ψιλόβροχου κατα την επαφή ο ηλετκτροΧαβίτο βραχυκύκλωσε με αποτέλεσμα να δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα στην υγεία των συμπολιτών οι οποίοι απο το σοκ άρχισαν να εκσφενδονίζουν αντικείμενα μέσα στο αγωνιστικό χώρο. Η εικόνα του παιχνιδιού ήταν ακριβώς οτι περιμέναμε με μοναδική αγωνία το πόσο θα επηρεάσει το παιχνίδι ο Τσινιάρης. Ένας διαιτητής που αν και προκάλεσε με τις  κίτρινες κάρτες που έδωσε εκεί που δεν έπρεπε και δεν έδωσε σε πάρα πολλές κραυγαλέες περιπτώσεις όπως και με τον ζήλο που έδειξε στο φινάλε μπας και φτάσει ο μπαογκ στην ισοφάριση ουσιαστικά δεν καθόρισε το αποτέλεσμα σαν τους προκάτοχους του στα ντέρμπι με τον συμπολίτη, δεν σφύριξε πέναλτι στις προσχεδιασμένες βουτιές των επιθετικών του μπαογκ(3 βουτιές μέσα στα πρώτα 15'!!!) και έτσι η ομάδα μας άρπαξε την ευκαιρία απο τα μαλλιά. Παράλληλα έβγαλε και ένα ηθικό δίδαγμα,  ένα μάθημα ζωής για τους σημερινούς μας αντιπάλους που θα πρέπει να το σκεφτούν "Όταν κοιμάται το κοράκι πρέπει να παίξεις μπάλα γιατί αλλιώς ο καλύτερος κερδίζει και η ομάδα σου χάνει...".  Στο πρώτο ημίχρονο κυριάρχησε η δύναμη,  τα πολλά φάουλ και τα γιούρια με τον μπάογκ να φαίνεται πιο απειλητικός χάρη στο αντιαθλητικό παιχνίδι του προκλητικού Μουσλίμοβιτς που ξεπέρασε κατα πολύ τα όρια και αντί να πάρει κάρτα για μια απο τις αντιαθλητικές του ενέργειες τελικά πήρε για διαμαρτυρία. Παρόλα αυτά η ομάδα μας έπαιξε έξυπνα, οι γραμμές ήταν κοντά και δοκίμασε να βγει στην αντεπίθεση όπου συνήθως κοβόταν με "οριακά" οφασάιντ ή με φάουλ που δεν τα σφύριζε. Με μια μεγαλειώδη εμφάνιση στο Β ημίχρονο και με 3 αλλαγές απο τον Κούπερ όπου κάθε μια "ανέβαζε" κι άλλο την ομάδα μας, παίζοντας ψύχραιμα με την μπάλα κάτω  πήρε τον έλεγχο του παιχνιδιού και άρχισε να δημιουργεί τις προϋποθέσεις για το πολυπόθητο γκολ. Την ίδια ώρα ο αντίπαλος μας έμοιαζε να αργοπεθαίνει μέσα στο γήπεδο, οι παίκτες του να έχουν κουραστεί να σπρώχνουν και να κλωτσάνε, το κοράκι να μην δείχνει την διάθεση να "καθαρίσει" το παιχνίδι για αυτούς  και ο κολλητός του προέδρου προπονητής-γλάστρα, ο  Έλληνας Μουρίνιο, ο  Δερμιτζάκης δεν μπόρεσε να βρει κάποια λύση και οι κινήσεις που έκανε απο τον πάγκο μάλλον μας βοήθησαν περισσότερο. Με τους Κάλβο και Κόκε να θέλουν να αφήσουν πίσω τους τις μέτριες εμφανίσεις, τον Τσέζαρεκ με τον Ναφτί να δείχνουν ακούραστοι, τον  Πρίττα να βρίσκεται παντού και τους Γκιάρο Λαζαρίδη να είναι σωστοί στις τοποθετήσεις τους ο Χαβίτο βρήκε τους χώρους και τελικά έκανε την ζημιά και πλέον νομίζω οτι δίκαια χαρακτηρίζεται  "ο σκόρερ των μεγάλων παιχνιδιών". Μενδρινός και Νέτο προσπάθησαν αρκετά όπως και ο Μίσελ που όμως αρκετές φορές έχασε την θέση του και δεν ακολουθούσε τους υπόλοιπους αμυντικούς στην ευθεία χαλώντας το "τεχνητό οφσάιντ". Για τον Κούπερ ότι και να πούμε είναι λίγο μιας και νομίζω οτι το σημερινό παιχνίδι πήγε 100% όπως το είχε σχεδιάσει. Λογικά το μοναδικό παράπονο του Κούπερ(αλλά και δικό μας) είναι οτι μετά το 0-1 οι παίκτες μας στην επίθεση χάσανε την συγκέντρωση και μαζί την ευκαιρία να διευρύνουν το σκορ. Σημαντικότατοι οι 3 βαθμοί για την συνέχεια και  απόδειξη οτι αυτά τα παιχνίδια που αντίπαλος έχει σκοπό να τα πάει στην δύναμη-ξύλο εσύ τα κερδίζει με καθαρό μυαλό και έξυπνο παιχνίδι. Αυτό έκανε ο ΑΡΗΣ σήμερα και αυτό πρέπει να κάνει ο ΑΡΗΣ μας σε κάθε παιχνίδι ανεξάρτητα απο τον αντίπαλο. Η ομάδα μας έχει ταλέντο, έχει πλάνο, έχει ταυτότητα στο παιχνίδι της. Αυτοί που δεν έχουν μπορούν να συνεχίσουν να κλωτσάνε, να σπρώχνουν, να περιμένουν κανα μπέρδεμα μετά απο στημένη φάση και να ψάχνουν τον νέο Σπάθα(καλά ο Τσινιάρης έδωσε κίτρινη στον Μίσελ πριν περάσει το δεκάλεπετο???σφαγή!!!) που θα τους κόψει και φέτος το πρωτάθλημα και να επιβραβεύουν παίκτες σαν τον Τσιρίλο για την "μαγκιά" που δείχνει... Εμείς κοιτάμε μπροστά σε Ελλάδα και Ευρώπη και με τον Κούπερ στον πάγκο, την Λέσχη Φίλων ΑΡΗ και φίλαθλο πνεύμα συνεχίζουμε δυνατά πιο δυνατά πιο ΔΥΝΑΤΑ!!!!!

[youtube=

Μπορεί η άποψη μου για το αυριανό ντέρμπι να βρει αρκετούς να διαφωνούν έντονα αλλά νομίζω οτι καλό είναι κάποια στιγμή όλοι μας να κατανοήσουμε οτι αυτή η εμμονή με συγκεκριμένα παιχνίδια δεν οδηγεί πουθενά και απλά κρατάει πίσω την ομάδα μας. Ο ΑΡΗΣ τα τελευταία χρόνια έχει κάνει τεράστια βήματα προόδου σε όλα τα επίπεδα και να αναλώνεται σε 4 με 5 παιχνίδια την χρονιά με τις θεωρητικά "δυνατές" ομάδες του Ελληνικού πρωταθλήματος όπου σχεδόν πάντα αγωνιζόμαστε με άνισους όρους και ιδίως στα εκτός έδρας όπου οι συνθήκες είναι κάτι παραπάνω απο αντιαθλητικές δεν μας προσφέρει τίποτα. Και αν κόντρα στον Παναθηναϊκό ή στον Ολυμπιακό υπάρχει το εξτρά δέλεαρ του να νικήσεις τον πρωταθλητή με την ομάδα της Κλεάνθους ο λόγος που γίνεται όλος ο ντόρος είναι καθαρά θέμα γοήτρου και διαφορά φιλοσοφίας ανάμεσα στις 2 ομάδες και τον κόσμο που τις ακολουθεί. Για να γίνω πιο κατανοητός θα σας πάω πίσω μερικά χρόνια πιο πριν όπου υπήρχε η ανάλογη κόντρα και ακόμη μεγαλύτερη (μιας και απο εκείνα τα παιχνίδια έβγαινε ο συνήθως ο πρωταθλητής ή ο κυπελλούχος δηλαδή ο ΑΡΗΣ)  στο μπάσκετ. Απο εκείνη την μάχη ωφελημένος είχε βγει ο μπαοκ γιατί πολύ απλά προσπαθούσε να ξεπεράσει μια ομάδα σαν τον ΑΡΗ που ήταν τεράστια, άφησε εποχή και έκανε όλη την Ευρώπη να υποκλίνεται στον Νίκο Γκάλη και την παρέα του. Μπορεί μετά απο 15 χρόνια σκληρών μονομαχιών να τους έμεινε η ρετσινιά της γκόμενας και του πελάτη αλλά ακόμη και αυτά τα ψίχουλα που πήρανε τότε σε Ελλάδα και Ευρώπη τα πήρανε χάρη σε εμάς. Ακόμη και στο ποδόσφαιρο όπου πάλευαν επι χρόνια να ξεπεράσουν τον ΑΡΗ μας και έπρεπε να έρθει η χούντα για να βρουν την ευκαιρία και περιστασιακά να το καταφέρουν πάλι έστω και σε μικρότερο βαθμό επωφελήθηκαν χάρη σε εμάς. Τα χρόνια έχουν περάσει τα πράγματα έχουν αλλάξει και ο σημερινός ΑΡΗΣ δεν έχει τίποτα να κερδίσει απο αυτόν τον μπαοκ. Ακόμη και η μια με δυο θέσεις παραπάνω στο πρωτάθλημα αραιά και που έρχεται με τέτοιον τρόπο που σε καμιά περίπτωση δεν εκφράζει τον κόσμο του ΑΡΗ και σίγουρα δεν νομίζω να υπάρχει Αρειανός που να περιμένει τον δικό του Τσοχατζόπουλο, Ορφανό, Γκαγκάτση(που αν και έχει ένα σεβαστό ποσοστό μετοχών του συμπολίτη είναι υπάλληλος του ολυμπιακού...τυχαίο? δεν νομίζω), Σταυρίδη, Καλόπουλο, Παμπορίδη κ.α. για να πανηγυρίσει μεγάλες επιτυχίες. Φυσικά όλα τα παραπάνω δεν σημαίνει οτι ο ΑΡΗΣ δεν πρέπει να παλεύει σε αυτά τα παιχνίδια και να επικεντρώνεται στα υπόλοιπα απλά δεν πρέπει να τα ξεχωρίζει. Όπως πρόσφατα δήλωσε ο Κούπερ ο ΑΡΗΣ σε κάθε παιχνίδι παίζει μόνο για ενα αποτέλεσμα και αυτό είναι η νίκη και μόνο η νίκη. Έτσι λοιπόν περιμένω απο τους παίκτες μας να κάνουν όπως σε κάθε παιχνίδι τα πάντα για την νίκη. Να μην παρασυρθούν απο τις προκλήσεις των αντιπάλων, να μην εκνευριστούν απο τις αποφάσεις του διαιτητή, να μην διστάσουν να βγουν μπροστά αλλά να βγάλουν τον καλύτερο τους εαυτό μέσα στο γήπεδο και να προσθέσουν άλλους 3 βαθμούς στο "σακούλι" της βαθμολογίας της σουπερλίγκας. Ξέρουμε τι θα συναντήσουμε, ξέρουμε πως θα παίξουν, ξέρουμε πως θα μας αντιμετωπίσει ο Τσινιάρης. Αυτοί δεν ξέρουν με ποιους θα ξεκινήσει ο Κούπερ, αυτοί έχουν ήδη πετάξει βαθμούς εντός και εκτός έδρας, αυτοί έχουν τις γλάστρες στην διοίκηση και στην άκρη του πάγκου τους, αυτοί έχουν το άγχος. Νομίζω οτι αυτό το παιχνίδι θα είναι πολύ διαφορετικό απο τα τελευταία μέσα στην τούμπα όχι γιατι η ομάδα μας φέτος "πετάει" αλλά γιατί πλέον ο Κούπερ γνωρίζει πολύ καλά τις "ιδιαιτερότητες" αυτών των αγώνων και θα προετοιμάσει τους παίκτες του καλύτερα. Ποιος θα ξεκινήσει βασικός και ποιος όχι δεν πρέπει να μας απασχολεί γιατί πολύ απλά φέτος ισχύουν άλλα δεδομένα  και η λέξη βασικός στα αυτιά του Κούπερ δεν πρέπει να ηχεί και πολύ καλά. Εμπιστοσύνη υπάρχει όπως και πίστη για την νίκη υπάρχει αλλά ως εκεί. Δεν χρειάζονται όρκοι νίκης, ματωμένες φανέλες και θάνατοι μέσα στο γήπεδο. Το μόνο που χρειάζεται είναι ο ΑΡΗΣ μας να δείξει το καλό του πρόσωπο και η νίκη εύκολα ή δύσκολα θα έρθει! VAMOSSSSSSS!!!!!!!!!!!

Σε ένα παιχνίδι όπου η ομάδα μας εύκολα θα μπορούσε να είχε πάρει τουλάχιστον την ισοπαλία τελικά γνώρισε την ήττα με 2-1 απο την Ρόζενμποργκ όπου κατάφερε και πήρε αυτό που ήθελε χωρίς να δείξει κάτι το ιδιαίτερο. Απο την αρχή του αγώνα φάνηκε οτι η ομάδα μας όχι μόνο δεν είχε τίποτα να φοβηθεί απο τους Νορβηγούς αλλά αντιθέτως εαν είναι προσεκτική θα καταφέρει να πάρει και τους 3 βαθμούς της νίκης. Το συγκεκριμένο μήνυμα φρόντισε να το στείλει η ομάδα μας απο νωρίς τόσο με το δυνατό σουτ του Ρουίζ όσο και με τις συνεχείς επελάσεις του Χαβίτο που ταλαιπώρησε αρκετά τους αντιπάλους του. Και ενώ όλα έδειχναν να κυλάνε ιδανικά, η ομάδα μας να αποκτάει ολοένα και περισσότερη αυτοπεποίθηση στο παιχνίδι της και να γίνεται πιο απειλητική ήρθε το άτυχο διώξιμο του Βαγκελί σε μια χαμένη φάση για τους αντιπάλους μας, η μπάλα στρώθηκε στον Μολτνσκρεντ και αυτός έκανε εύκολα το 1-0. Στην συνέχεια αφού πέρασε ενα πεντάλεπτο απογοήτευσης και πανικού η ομάδα μας έδειξε να πεισμώνει και τελικά χάρη στην ασιστ του Χαβίτο ο Ρουίζ ισοφάρισε λίγο πριν την λήξη του ημιχρόνου. Και σε εκείνο το σημείο όλοι μας πιστέψαμε οτι τώρα θα γίνει αυτό που φαινότανε απο την αρχή του αγώνα και θα καταφέρουμε να πάρουμε την νίκη. Δυστυχώς όμως αυτό έμεινε μόνο ως επιθυμία μιας και η ομάδα μας για ανεξήγητους λόγους παρουσιάστηκε εντελώς ασύνδετη και νωθρή στην επανάληψη δίνοντας απλόχερα την ευκαιρία στους Νορβηγούς να κάνουν το παιχνίδι τους και να βγουν μπροστά χωρίς όμως να καταφέρουν απειλήσουν ουσιαστικά. Και εκεί που αρχίζαμε να ξεχνάμε την νίκη και να γλυκοκοιτάμε το ενδεχόμενο της ισοπαλίας σε μια ανύποπτη φάση που δεν μύριζε γκολ έγινε το 2-1 που ήταν και το τελικό σκορ. Και μόνο οτι αυτό το γκολ προήλθε μετά απο ενα σούτ έξω απο την μεγάλη περιοχή μετά απο μακρινή σέντρα απο έναν παίκτη που  καλύπτονταν απο 3 αμυντικούς μας νομίζω οτι δείχνει οτι η ομάδα μας δεν ήταν καθόλου συγκεντρωμένη στην επανάληψη. Με τον Ρουίζ να παρουσιάζει σημάδια κόπωσης, τον Χαβίτο να παλεύει ουσιαστικά μόνος και τους υπόλοιπους επιθετικά να είναι ανύπαρκτοι του η ομάδα μας ήταν ανήμπορη να απειλήσει και μόνο μετά την είσοδο των Τσεσνάουσκις και  Τσέζαρεκ μπορέσαμε να αγγίξουμε την ισοφάριση.  Αν και και  μπορεί να ακούγεται υπερβολικό θεωρώ οτι δεν καταφέραμε να πάρουμε τουλάχιστον την ισοπαλία σήμερα ήταν μεγάλη αποτυχία και ακόμη μεγαλύτερη χαμένη ευκαιρία για να μπούμε δυνατά στο παιχνίδι της πρόκρισης. Μπορεί η Ρόζενμποργκ να είναι μια ομάδα με σαφώς περισσότερες Ευρωπαϊκές παραστάσεις απο τον ΑΡΗ μας αλλά απο αυτά που έδειξε σήμερα οχι μόνο πετάξαμε βαθμούς αλλά δύσκολα αυτή η ομάδα να κόψει βαθμούς απο άλλη ομάδα στον όμιλο και αυτό είναι ακόμη μεγαλύτερο κακό για την ομάδα μας.  Για ακόμη μια φορά νομίζω οτι ο ΑΡΗΣ εγκλωβίστηκε στην κακή απόδοση συγκεκριμένων παικτών κλειδιά όπως είναι ο Κόκε και ο Κάλβο με τον πρώτο να προσπαθεί αλλά να μην μπορεί και τον δεύτερο να μην υπάρχει στο γήπεδο. Πρίτας και  Φατί ήταν μέτριοι και για ακόμη μια φορά ο Τόχα που μπήκε ως αλλαγή για να αλλάξει κάτι στον χώρο του κέντρου ήταν πολύ κατώτερος των περιστάσεων και συνέχισε να προβληματίζει με την παρουσία του. Τσεσνάουσκις και Τσέζαρεκ προσπάθησαν αλλά ήταν κομμένοι με την υπόλοιπη ομάδα. Αρκετά καλή η αμυντική λειτουργία της ομάδος μας στην περισσότερη διάρκεια του παιχνιδιού αλλά δυστυχώς δεν απέφυγε τα λάθη και τις στιγμές αδράνειας που οδήγησαν στα 2 γκολ. Βέβαια το οτι χάσαμε τον έλεγχο στο Β ημίχρονο έπαιξε σημαντικό ρόλο η αναίτια οπισθοχώρηση της αμυντικής γραμμής με τους παίκτες μας να δειλιάζουν να βγουν μπροστά και να διώξουν την μπάλα πολύ πριν την περιοχή μας όπως κάνανε στο Α ημίχρονο. Συγκλονιστική η παρουσία των οπαδών μας όπου δώσανε χρώμα στις κερκίδες του γηπέδου και δεν σταμάτησαν στιγμή να φωνάζουν. Δυστυχώς δεν μπόρεσαν να πανηγυρίσουν με το σφύριγμα της λήξης αλλά στην μάχη της κερκίδας βγήκαν σίγουρα νικητές. Μπορεί να μας έχει μείνει μια πικρή γεύση απο το σημερινό παιχνίδι αλλά ακόμη είναι αρκετά νωρίς και η ομάδα μας συνεχίζει να διατηρεί ακέραιες τις ελπίδες της για πρόκριση στην επόμενη φάση. Απλά χάθηκε μια μεγάλη ευκαιρία για να μαζέψουμε άλλα 3 πονταλάκια. Πλέον το σύνολο του Έκτορ Ραούλ Κούπερ καλείται να αφήσει πίσω του το σημερινό παιχνίδι και να τα δώσει όλα για την συνέχεια. Μια συνέχεια που την περιμένουμε πως και πως τόσο σε Ελλάδα όσο και σε Ευρώπη. Στο κάτω κάτω ο Αρειανός έχει στόχους και κοιτάει πάντα μπροστά και δεν ζει μόνο για ένα παιχνίδι την χρονιά σαν κάποιους άλλους παρα δίπλα...

[youtube=

Αυτό που ξεκίνησε η ομάδα μας πριν 2 εβδομάδες με την εκπληκτική εμφάνιση απέναντι στην Ατλέτικο Μαδρίτης και την μεγάλη νίκη με την γκολάρα του Χαβίτο θέλει να συνεχίσει το βράδυ της Πέμπτης στο κρύο Τρόντχαϊμ κόντρα στην Ρόζενμποργκ. Η πρωταθλήτρια Νορβηγίας μπορεί να μην είναι Ατλέτικο ή Λεβερκούζεν αλλά μόνο τυχαία ομάδα δεν είναι μιας και τα προηγούμενα χρόνια ήταν "μόνιμος κάτοικος" των ομίλων του Τσάμπιονς Λίγκ και υπεύθυνη για αρκετές "βόμβες".  Άλλωστε Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός έχουν δημιουργήσει την δική τους αρνητική παράδοση κόντρα στην Νορβηγική ομάδα και αυτό λέει πολλά για την δυναμική των αντιπάλων μας. Εμείς όμως σε καμιά περίπτωση δεν έχουμε το μυαλό πάνω απο το κεφάλι και ούτε την αφέλεια να υποτιμήσουμε μια ομάδα σαν την Ρόζενμποργκ και είναι κάτι παραπάνω απο βέβαιο οτι ο Έκτορ Ραούλ Κούπερ θα έχει καταστρώσει τα πλάνα του λαμβάνοντας υπόψιν όλα τα παραπάνω αλλά και γνωρίζοντας καλύτερα απο όλους μας ότι  θετικό αποτέλεσμα της ομάδος μας θα σημαίνει και πιθανό αποκλεισμό για τους Νορβηγούς. Λογικά δεν αναμένεται να δούμε πολλές αλλαγές σε πρόσωπα όσο αφορά την αρχική 11άδα αλλά αυτό που ελπίζω να δω είναι σαφώς περισσότερο πάθος και δύναμη απο τους παίκτες μας σε σχέση με τον αγώνα της Κυριακής κόντρα στον Εργοτέλη όπου η ομάδα μας είχε αρκετά προβλήματα στον συγκεκριμένο τομέα. Κατα τα άλλα η παρουσία του Κούπερ εμπνέει εμπιστοσύνη σε όλους και σε συνδυασμό με τον ενθουσιασμό των παικτών μας αλλά και την δυναμική παρουσία των οπαδών μας που ήδη έχουν κιτρινίσει την Νορβηγική πόλη μπορούμε να ελπίζουμε για ένα θετικό αποτέλεσμα και να συνεχίσουμε να ονειρευόμαστε πρόκριση απο αυτόν τον όμιλο φωτιά στον οποίο όλοι μας είχαν ξεγραμμένους. Καλύτερο συναίσθημα απο το να σε υποτιμάνε και τελικά να φεύγουν με κατεβασμένο το κεφάλι δεν υπάρχει. "Σεβασμός στον αντίπαλο" είναι ενα απο τα βασικά σλόγκαν της ΟΥΕΦΑ. Εγώ θα πω ΣΕΒΑΣΜΟ ΣΤΟΝ ΑΡΗ ΜΑΣ, ΣΕΒΑΣΜΟ ΣΤΟΥΣ ΠΙΟ ΦΑΝΑΤΙΚΟΥΣ ΟΠΑΔΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ, ΣΕΒΑΣΜΟ ΣΤΟΝ ΚΙΤΡΙΝΟ ΘΕΟ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΣ ΤΟΥ! VAAAAAMMMMOOOOSSSSSS!!!!!!!!!!!!!!!!

Χάρη στο χρυσό γκολ του Τσέζαρεκ στο φινάλε της φαρσοκωμωδίας που παρακολουθήσαμε σήμερα στο Κλ.Βικελίδης η ομάδα μας γλίτωσε το "ναυάγιο" και πρόσθεσε 3 πολύτιμους βαθμούς  στο "σακούλι" που θα την βοηθήσουν σημαντικά στην κούρσα του πρωταθλήματος. Θύματα της φαρσοκωμωδίας ήμασταν σίγουρα εμείς που παρακολουθούσαμε τον αγώνα και θύτες όλοι όλοι οι συντελεστές της σημερινής αναμέτρησης. Έφταιγαν οι παίκτες του Εργοτέλη που με κάθε ευκαιρία κάνανε οποιαδήποτε ηλιθιότητα κυκλοφορεί στην πιάτσα και καταστρέφει το ποδόσφαιρο, έφταιγε ο διαιτητής που τους τα επέτρεπε όλα αυτά και σε αρκετές φάσεις είχε χάσει κυριολεκτικά την μπάλα σφυρίζοντας οτι του κατέβαινε, έφταιγαν οι παίκτες μας που δίπλα στους αντιπάλους τους μοιάζανε με αδύναμους έφηβους και πέφτανε με το παραμικρό κάτω χάνοντας σχεδόν όλες τις διεκδικήσεις της μπάλας. Μέχρι και ο Κούπερ με προβλημάτισε σήμερα τόσο με την αντικατάσταση του Φατί όσο και με την ανοχή που δείχνει στις επαναλαμβανόμενες κακές εμφανίσεις της ομάδος μας. Δηλαδή εαν το θέμα είναι να πεισθούμε οτι η μεγαλειώδης εμφάνιση κόντρα στην Ατλέτικο Μαδρίτης ήταν ένα πυροτέχνημα και οι πραγματικές μας δυνατότητες πλησιάζουν περισσότερο σε αυτά που έχουν φανεί στα τελευταία 2 παιχνίδια  τότε νομίζω οτι οι παίκτες μας είναι πολύ κοντά στο να πετύχουν το στόχο τους. Στο Α ημίχρονο όπου η ομάδα μας δεν είχε αριθμητική υπεροχή ο Εργοτέλης σίγουρα είχε τον πρώτο λόγο και ενα δεν μιλούσαμε για τον "Τέλη" τότε σίγουρα τα σχόλια που θα κυκλοφορούσαν για τους αντιπάλους μας θα ήταν πολύ πιο κολακευτικά. Βέβαια παρά την πολύ καλή παρουσία των Κρητικών στο Α ημίχρονο με την όλη τους απαράδεκτη συμπεριφορά δεν κατάφεραν να διώξουν την ρετσινιά της μικρής ομάδος και ίσως στο τέλος να πήραν αυτό που τους άξιζε. Απο την άλλη η δική μας ομάδα αν και δημιούργησε κάποιες καλές φάσεις όλες απο προσωπικές ενέργειες δεν μπορώ να βρω κάποιο 5λεπτο που να λειτούργησε σωστά, να αναπτύχθηκε με ορθό τρόπο και να έκανε τον αντίπαλο να αισθανθεί οτι απειλείται και ας έπαιξε ολόκληρο ημίχρονο με παίκτη παραπάνω. Μοναδική εξήγηση για αυτήν συμπεριφορά της ομάδος μας δεν βρίσκω άλλη απο αυτήν την κακή νοοτροπία που μας ακολουθεί εδώ και χρόνια με τους παίκτες μας να θεωρούν τους εαυτούς τους "πετυχημένους"  και "ολοκληρωμένους" με επιτυχίες σαν την πρόκριση στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδος, την πρόκριση στους ομίλους του Europa League, την έξοδο στην Ευρώπη την τεράστια νίκη επι της Ατλέτικο... Όλα τα παραπάνω είναι σίγουρα επιτυχίες που μας κάνουν χαρούμενους αλλά ουσιαστικά είναι σκαλοπάτια όπου οδηγούν στην κορυφή, εκεί δηλαδή που οραματιζόμαστε τον ΑΡΗ μας. Πρέπει επιτέλους όλοι στην ομάδα να καταλάβουν οτι η έξοδος στην Ευρώπη πρέπει να θεωρείται δεδομένη και οτι στόχος μας πρέπει να είναι εκτός απο την καλή Ευρωπαϊκή πορεία ένας τίτλος που δυστυχώς με νοοτροπίες σαν και αυτή που δείχνουν οι παίκτες μας μετά το παιχνίδι με την Ατλέτικο δύσκολα να έρθει. Με όλους αυτούς που διαφωνούν εντελώς μαζί μου το μόνο που μπορώ να πω είναι οτι στην Ελλάδα ζούμε όπου όλα μπορούμε να τα παρουσιάζουμε όπως θέλουμε, στο Ελληνικό πρωτάθλημα αγωνιζόμαστε όπου το μόνο που μετράει είναι το τελικό αποτέλεσμα άρα  αυτό το 1-0 στο φινάλε μπορούμε να το πανηγυρίσουμε ολόψυχα... Τώρα βέβαια τι θα γίνει εαν συνεχιστούν αυτές οι εμφανίσεις απέναντι σε πιο δυνατούς αντιπάλους που παίζουν ακόμη πιο σκληρά απο τον Εργοτέλη και "παραδοσιακά" έχουν την εύνοια της διαιτησίας είναι ενα άλλο ερώτημα...

[youtube=

Όπως όλα δείχνουν και σύμφωνα με λεγόμενα του προπονητή μας στην πρόσφατη συνέντευξη τύπου ο Έκτορ Ραούλ Κούπερ είναι αποφασισμένος να μην επιτρέψει να ξαναδούμε εμφάνιση ανάλογη με αυτήν της προηγούμενης εβδομάδος απέναντι στον Πανιώνιο που παρόλο που η ομάδα μας ηττήθηκε απο ένα γκολ οφσάιντ ήμασταν κάτι παραπάνω απο τραγικοί. Αυτό δεν σημαίνει οτι ο Κούπερ ξαφνικά έπαψε να έχει εμπιστοσύνη στους παίκτες του και θα αλλάξει τα πλάνα του αντιθέτως θα συνεχίσει τις αρκετές αλλαγές "τιμωρώντας" όλους αυτούς που δείξανε αδιαφορία και επιβραβεύοντας αυτούς που όχι μόνο είναι καλοί στα παιχνίδια αλλά και καθημερινά στις προπονήσεις. Κάτι τέτοιο πιθανόν να σημαίνει να δούμε εκτός αρχικής ενδεκάδας τους Τόχα και Νέτο με τον τελευταίο να μην θυμίζει σε τίποτα τον παίκτη των προηγούμενων χρόνων που αναμφισβήτητα ήταν ένας απο τους κορυφαίους της ομάδος. Ο ΑΡΗΣ έχει ανάγκη τον καλό Νέτο αλλά θα πρέπει να καταλάβει και ο ίδιος οτι η θέση του δεν είναι "ρεζερβέ" σε καμιά περίπτωση. Και εαν ο Βαγκελί συνεχίσει με εμφανίσεις ανάλογες με αυτές κόντρα στην Ατλέτικο τότε όλοι μας θα πρέπει να αισθανόμαστε περισσότερο χαρούμενοι και λιγότερο προβληματισμένοι με την παρουσία του Βραζιλιάνου απο την αρχή της χρονιάς. Κάτι ανάλογο ισχύει και με τον Τόχα που προσπαθεί να μας πείσει οτι οι καλές εμφανίσεις του στα πρώτα παιχνίδια ήταν ενα "πυροτέχνημα"... Απο εκεί και πέρα πολύ πιθανό να δούμε τον Κάλβο να επιστρέφει παρά την απουσία του αλλά και τον Φατί να ξεκινάει απο την αρχή. Για την κορυφή της επίθεσης παρτενέρ του Κόκε εκτός απροόπτου θα είναι ο Ρουίζ μιας και στο παιχνίδι με τον Πανιώνιο ήταν απο τους ελάχιστους διακριθέντες. Κάτω απο τα δοκάρια θα δούμε τον Χουανμα που παρόλο το λάθος του που οδήγησε στο οφσάιντ γκολ άφησε εξαιρετικές εντυπώσεις στην πρώτη του παρουσία. Μεδνρινός και Πρίττας λογικά θα διεκδικήσουν την θέση δίπλα στον Φατί και ο Γκιάρο θα επιστρέψει στο κέντρο της άμυνας όπου η απουσία του έγινε κάτι παραπάνω απο αισθητή. Το σίγουρο είναι οτι όποιοι και αν αγωνιστούν αύριο εαν παρουσιαστούν συγκεντρωμένοι τότε δεν θα έχουν κανέναν πρόβλημα απέναντι στον Εργοτέλη. Ότι πλάνο και αν έχει ετοιμάσει ο Καραγεωργίου που πάντα δείχνει ιδιαίτερο ζήλο στα παιχνίδια κόντρα στον ΑΡΗ εαν εμείς είμαστε αυτοί που πρέπει τότε η νίκη θα έρθει εύκολα και όλοι μας θα περάσουμε ένα ευχάριστο απόγευμα. Δεν υπάρχουν περιθώρια για απώλειες ιδίως σε παιχνίδια σαν και αυτό και η ομάδα μας θα πρέπει πάση θυσία να κερδίσει. Εμείς όπως κάθε Κυριακή που ο Θεός παίζει στον ναό του θα είμαστε στις θέσεις μας και θα περιμένουμε να απολαύσουμε άλλη μια νίκη σε ενα ευχάριστο κιτρινόμαυρο Σαββατοκύριακο που επιτέλους θα έχουμε διπλό ραντεβού σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ! Γιατί όπως και να το κάνουμε χωρίς ΑΡΗ δεν γίνεται... ΑΝ ΔΕΝ ΣΕ ΔΩ ΘΑ ΤΡΕΛΑΘΩ, ΘΑ ΤΡΕΛΑΘΩ!