Επιτέλους η ομάδα μας έπαιξε σαν ΑΡΗΣ και γουστάραμε με αυτό που είδαμε πάνω στο χόρτο. Αντίπαλος μας μπορεί να ήταν ο πρωτοπόρος του πρωταθλήματος που κατά γενική ομολογία παίζει το καλύτερο ποδόσφαιρο και βρίσκεται σε εξαιρετική φόρμα αλλά όλα αυτά σήμερα αποδείχθηκαν απλή θεωρία μιας και στην πράξη μια ομάδα υπήρχε μέσα στο γήπεδο και αυτή ήταν ο ΑΡΗΣ. Με μια εξαιρετική συνολική αμυντική λειτουργία που ξεκινούσε από τους επιθετικούς και συνέχιζε προς τα πίσω με όλες τις γραμμές να είναι κοντά η μια στην άλλη κλείνοντας όλους τους ελεύθερους χώρους ο αντίπαλος μας περιορίστηκε σε παθητικό ρόλο και πέρα από 2-3 καλές ενέργειες όπου αγχώθηκε ο Βελλίδης στο μεγαλύτερο χρονικό διάστημα του αγώνα ήταν απλά θεατής. Επιθετικά αν και η παρουσία του Γιάκομπ δίπλα στον Τσέζαρεκ αλλά και η εμμονή στον Τόχα δεν νομίζω ότι πρόσφερε κάτι ιδιαίτερο το πάθος του Γιαννώτα, οι εμπνεύσεις του Ούμπιντες, τα τρεξίματα του Τσέζαρεκ και οι επελάσεις του Φατί που ανέβαινε αρκετά συχνά προς την αντίπαλη έκαναν σμπαράλια την προβληματική άμυνα του Παναθηναϊκού και δημιούργησαν αρκετές ευκαιρίες για να σκοράρουμε. Μετά το εντυπωσιακό 1-0 από τον Τσέζαρεκ ήρθε η ισοφάριση χάρη στην γνωστή αφέλεια που χαρακτηρίζει φέτος την άμυνα μας αλλά στην συνέχεια η τύχη μας χαμογέλασε και το 2-1 από τον Ντίκο λίγο πριν την λήξη του ημιχρόνου επανέφερε τις ισορροπίες. Μετά την μεγάλη επιστροφή του Τσέζαρεκ ήταν η σειρά του Νέτο να επιστρέψει και με ένα εκπληκτικό χτύπημα φάουλ αποτελείωσε τον Παναθηναϊκό που έδειχνε κυριολεκτικά ανήμπορος να αντιδράσει. Πέρα από το γκολ που πέτυχε ο Νέτο έδειξε αρκετά ορεξάτος και μάλλον θα πρέπει ο Πρόμπιερζ έναν τρόπο να τον βολέψει μαζί με τον Παπαστεριανό που σήμερα ήταν καταπληκτικός. Μετά από 9 παιχνίδια όπου παρακολουθούσαμε έναν άνευρο ΑΡΗ με κάποια ελάχιστα ξεσπάσματα είδαμε σήμερα έναν ΑΡΗ για 90' να τρέχει, να πιέζει, να βγαίνει με κάθε ευκαιρία μπροστά και να παλεύει ασταμάτητα για την νίκη. Τα 3 γκολ που πετύχαμε ίσως να είναι και λίγα μιας και υπήρχαν τουλάχιστον άλλες 4-5 κλασσικές ευκαιρίες που μπορούσαμε να σκοράρουμε όπως αυτές του Τσέζαρεκ, του Γιάκομπ, του Ούμπιντες και του Καστίγιο. Μοναδικό μελανό σημείο η παρουσία του Καστίγιο όπου προβλημάτισε ακόμη και τους πιο θερμούς υποστηρικτές του και ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω πόσο μπερδεμένος μπορεί να αυτός ο παίκτης για να έχει τέτοιου είδους αντιδράσεις μέσα στο παιχνίδι. Εύχομαι να ξυπνήσει όπως ξύπνησε και η υπόλοιπη ομάδα από το λήθαργο που έχει πέσει γιατί ο ΑΡΗΣ χρειάζεται τον καλό Καστίγιο που θα οργανώσει και θα εκτελέσει αλλά όχι αυτόν που νομίζει ότι είναι ο μέγας μπαλαδόρος της αλάνας της γειτονιάς του... Πάντως ακόμη και αυτό το τραγελαφικό σκηνικό με τον Καστίγιο περνάει σχεδόν απαρατήρητο όπως πέρασε και ο Σπάθας απαρατήρητος γιατί ήμασταν τόσο καλοί σήμερα όπου τίποτα δεν ήταν ικανό να μας εμποδίσει να φθάσουμε στην νίκη. Δεν ξέρω αν είναι η αλλαγή νοοτροπίας, οι εντολές του Πρόμπιερζ ή οι αλλαγές στην 11αδα αλλά αυτό που έχει σημασία  είναι να υπάρχει ανάλογη συνέχεια. Μεγαλειώδη παρουσία από τον κόσμο που παρά τις πίκρες ήταν εκεί, στήριξε, έσπρωξε και στο τέλος δικαιώθηκε. Όχι αλλά βήματα πίσω όπως έγινε στην Ν.Σμύρνη. Η ομάδα πρέπει να προχωρήσει μπροστά! VAAAAMMMMOOOOSSSSS!!!!!

[youtube=