Επιστροφή στην αγωνιστική δράση για την αγαπημένη μας ομάδα με το πρωτάθλημα της Football League να ξεκινάει ξανά! Μια διακοπή που μας ανάγκασε να μην ασχολούμαστε με την μπάλα και να τρωγόμαστε με τα ρούχα μας και  για τον αν ο προπονητής μπορεί ή δεν μπορεί,  αν οι Αλγερινοί θέλουν ή δεν θέλουν ή αν υπάρχει οποιαδήποτε άλλο πρόβλημα στον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ όπως πολλοί "καλοθελητές" έσπευσαν να διαδώσουν. Πράγματα στα οποία δεν θα έδινε κανείς σημασία αν υπήρχε αγωνιστική δράση και οι παίκτες του Ν.Αναστόπουλου έκαναν αυτό που έπρεπε μέσα στις 4 γραμμές του γήπεδου.

Το αυριανό παιχνίδι είναι η κατάλληλη ευκαιρία για όλη την ομάδα ώστε να διώξει τα όποια σύννεφα και να στείλει το μήνυμα ότι οι 2 πρώτες αγωνιστικές ήταν απλά το αποτέλεσμα της απραξίας και του ξενερώματος μιας παρατεταμένης περιόδου προετοιμασίας. Με τον Ν.Αναστόπουλο να έχει όλους τους παίκτες στη διάθεση του εκτός του Τζιμπούρ που είναι ακόμη τραυματίας και του Μπουγκερά που αποχώρησε αναμένεται να δούμε κάποιες αλλαγές σε πρόσωπα στην ενδεκάδα αλλά και στην προσέγγιση του αγώνα. Το φιλικό με τη Βέροια δεν αποτελεί κριτήριο για τα σχέδια του προπονητή αλλά είναι βέβαιο ότι ο "Αλενατόρε" δεν πρόκειται να ρισκάρει και θα πιέσει για τη νίκη από την αρχή. Η επιστροφή παικτών όπως ο Τζανακάκης και ο Τσουμάνης δίνουν περισσότερα όπλα στην φαρέτρα του προπονητή, οπότε το θέμα είναι το τι θα επιλέξει ο ίδιος.

Όταν μιλάμε για αθλητισμό η νίκη είναι το καλύτερο γιατρικό για κάθε πρόβλημα. Ο ΑΡΗΣ έχει καταφέρει και έχει μείνει από νωρίς πίσω στο κυνήγι της πρώτης θέσης κάτι που με τις κινήσεις που έγιναν το καλοκαίρι δεν το περιμέναμε. Παρόλα αυτά είναι πολύ νωρίς για γκρίνιες και αφορισμούς. Αρκεί φυσικά αυτά που είδαμε τις 2 πρώτες αγωνιστικές να μην έχουν συνέχεια και ο ΑΡΗΣ αύριο να πάρει την πρώτη του νίκη. Επιβλητική παρουσία και νίκη για να επανέλθουμε σε φυσιολογικούς ρυθμούς. Πάμε Αρειανάρα!

Ακόμη μια μαύρη ημέρα για τον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ που στις καθυστερήσεις γλίτωσε τα χειρότερα και "άρπαξε" τον βαθμό της ισοπαλίας από τον Αιγινιακό. Η φλύαρη υπεροχή του πρώτου ημιχρόνου, οι χαμένες ευκαιρίες του δευτέρου ημιχρόνου και η αμυντική αδράνεια στις αντεπιθέσεις του Αιγινιακού επιβεβαίωσαν όλα όσα είδαμε την περασμένη αγωνιστική στην Καρδίτσα και το γενικότερο πρόβλημα που υπάρχει στην ομάδα. Οι αποδοκιμασίες στο τέλος της αναμέτρησης ήταν μια φυσιολογική αντίδραση του σκασμένου κόσμου του ΑΡΗ ενώ το συμβάν με τον Τζιμπούρ κατά την αποχώρηση του φανερώνει τον ερασιτεχνισμό με τον οποίο λειτουργούν όσοι βρίσκονται στον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ.

Αρκετά δυνατά μπήκε η ομάδα και μόλις λίγα λεπτά μετά τη σέντρα άγγιξε το γκολ με τον Καπνίδη που σπατάλησε μια τεράστια ευκαιρία. Η συνέχεια δεν ήταν η ανάλογη, ο ΑΡΗΣ είχε μια φλύαρη υπεροχή χωρίς να γίνεται ιδιαίτερα απειλητικός σε αντίθεση με τον Αιγινιακό που στην μόλις μια ευκαιρία που είχε στο πρώτο ημίχρονο χρειάστηκε η εξαιρετική επέμβαση του Διούδη για να παραμείνει το 0-0. Στην επανάληψη και αφού άρχσε γρήγορα γρήγορα ο Αναστόπουλος να ανακατεύει την τράπουλα αντιλαμβανόμενος ότι το αρχικό σχήμα δεν περπατούσε ο ΑΡΗΣ ανέβασε την απόδοση του και έγινε σαφώς πιο απειλητικός. Το δοκάρι του Μιλούνοβιτς ήταν η καλύτερη στιγμή της ομάδος μας στο Β ημίχρονο αλλά από την στιγμή που η μπάλα δεν κατέληξε στα δίχτυα τα λόγια είναι περιττά... Αυτό που δεν μπόρεσε να κάνει ο ΑΡΗΣ το κατάφερε σε μια αντεπίθεση ο Αιγινιακός στο 88' με τον Ρανγκέλωφ κάνοντας το 0-1 κόντρα στη ροή του αγώνα. Στις καθυστερήσεις ο Τζιμπούρ κέρδισε το πέναλτι και ο Τάτος έστειλε από τα 11 μέτρα την μπάλα στα δίχτυα διαμορφώνοντας το τελικό 1-1.

Συνολικά η εικόνα της ομάδος δεν ήταν καλή. Μπορεί σε σχέση με τον αγώνα στην Καρδίτσα στο Β ημίχρονο να είδαμε έναν καλύτερο ΑΡΗ αλλά δεν γίνεται να προχωρήσει η ομάδα έτσι. Η αμυντική προσέγγιση του Αναστόπουλου στο παιχνίδι, οι πολλές δοκιμές στην 11αδα και οι αλχημείες σε κάποιες θέσεις με παίκτες που χαραμίζονται για να χωρέσουν στους συγκεκριμένους σχηματισμούς  που επιλέγει ο προπονητής έχουν οδηγήσει τον ΑΡΗ να παρουσιάζεται σαφώς κατέωτερος του αναμενομένου. Σίγουρα κάθε ομάδα θέλει τον χρόνο της αλλά αν ο ΑΡΗΣ στην Football League με αυτό το ρόστερ και αυτούς τους αντιπάλους και ύστερα από 2-3 μήνες προετοιμασίας δεν μπορεί να παίξει πιο επιθετικά και να καθαρίζει αυτά τα παιχνίδια με ευκολία τότε το πιο πιθανό είναι με τις υπάρχουσες συνθήκες να μην μπορεί να το καταφέρει ποτέ. Ενώ δεν θα πρέπει να αγνοήσουμε το γεγονός ότι όπως επί Καλαϊτζίδη έτσι και επί Αναστόπουλου όταν στον πάγκο σου υπάρχει ένας προπονητής που χτίζει την ομάδα από την αρχή όπως αυτός θέλει και τελικά δυσκολεύεται να εφαρμόσει τα αυτονόητα σε μια χαμηλής δυναμικότητας κατηγορία τότε το μέλλον μοιάζει ιδιαίτερα αβέβαιο όταν έρθουν τα πιο δύσκολα. Άγνωστο το τι μπορεί να αλλάξει άμεσα την κατάσταση πέρα από την αντικατάσταση του προπονητή και όσο λογικό και αν ακούγεται να ζητάει ο Αναστόπουλος πίστωση χρόνου άλλο τόσο λογικό ακούγεται το να απαιτεί ο Αρειανός να βλέπει την ομάδα του να παίζει καλή μπάλα και να κερδίζει.

ΥΓ. Αν υπήρχε κάτι που έκανε πολλούς να είναι αρνητικοί όταν πέρσι ανέλαβε ο Αναστόπουλος την ομάδα αυτό είχε να κάνει με το προηγούμενο πέρασμα του από τον ΑΡΗ της Β Εθνικής. Και τότε τα ίδια ζήσαμε... μια χρονιά η ομάδα να παλεύει να παίξει μπάλα, να παίρνει με το ζόρι τα παιχνίδια και να κερδίζει την άνοδο στις καθυστερήσεις. Ωραίος τυπάς ο Αναστόπουλος αλλά ίσως το "restart" να χρειάζεται και κάτι παραπάνω ώστε να υπάρχει και μια προοπτική...

ΥΓ2. Όταν έπαιρναν την "γενναία" απόφαση να στείλουν την ομάδα στην Γ Εθνική θα έπρεπε οι "σοφοί" να υπολογίσουν ότι δεν είμαστε Αγγλία και η Γ Εθνική όπως και η Football League είναι 2 κατηγορίες ανύπαρκτες... Ναι μεν όσοι είμαστε από Θεσσαλονίκη έχουμε την τύχη να βλέπουμε την  Αρειανάρα αλλά ο ΑΡΗΣ δεν είναι ομάδα γειτονιάς για να την περιορίζουμε στα σύνορα του νομού... Έγκλημα το ότι δεν υπήρχε τηλεοπτική μετάδοση ή έστω live streaming... Πάλι καλά που υπάρχει και το Yellow Radio 92.8.

ΥΓ3. Όταν η ομάδα δεν μπορεί να κερδίσει λογικό είναι τα πάντα να σου φταίνε. Το μπάχαλο σε όλο του το μεγαλείο... Οπαδοί μπουκάρουν στο γήπεδο ανενόχλητοι και ένας άνθρωπος στην ομάδα δεν υπάρχει για να αντιληφθεί την κατάσταση και να προστατέψει τους παίκτες από τα χειρότερα. Χειρότερα σαν και αυτό που έγινε με τον Τζιμπούρ. Για να δούμε αν εκ των υστέρων υπάρχει λίγη σοβαρότητα και τελειώσει το θέμα έτσι απλά.

Πρεμιέρα στο Κλεάνθης Βικελίδης για την FootballLeagueκόντρα στον Αιγινιακό σε ένα παιχνίδι όπου ο ΑΡΗΣ έχει 2 στόχους. Από την μια ο αυτονόητος στόχος της κατάκτησης των 3 βαθμών και από την άλλη η επίτευξη μιας πειστικής εμφάνισης που θα διώξει τα σύννεφα της προηγούμενης αγωνιστικής και μαζί την κάθε σκέψη για εμπόδια στον δρόμο της ανόδου.

Η μοίρα τα έφερε έτσι ώστε σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα να βρεθούμε ξανά αντιμέτωποι με τον Αιγινιακό. Μια ομάδα που κερδίσαμε με 0-3 στο κύπελλο σε ένα παιχνίδι που θα μπορούσε πολύ εύκολα να είχε διαμορφωθεί διαφορετικά. Μάλιστα σε εκείνο το παιχνίδι ο Αιγινιακός είχε αρκετές αλλαγές σε σχέση με το βασικό σχήμα του αλλά κάτι αντίστοιχο ίσχυε και για την ομάδα μας αν μπορεί κανείς να πει ότι ο ΑΡΗΣ έχει κάποιο συγκεκριμένο βασικό σχήμα. Αυτό το τελευταίο είναι το πρώτο που θα πρέπει να λύσει ο Ν.Αναστόπουλος. Όταν πετάς όλη την προετοιμασία και μια ντουζίνα φιλικά χωρίς να βρεις βασικό σχήμα τότε μάλλον κάτι γίνεται λάθος. Όταν μάλιστα έρχεται και η κακή εμφάνιση στην Καρδίτσα το μόνο που μένει είναι το λάθος... Η αλλαγή που επιβάλλεται να γίνει στην εικόνα του ΑΡΗ μάλλον θα αρχίσει από τα πρόσωπα. Γιατί μπορεί το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης να το έχει ο Ν.Αναστόπουλος αλλά δεν παύει και οι παίκτες που αγωνίσθηκαν στην Καρδίτσα να μην έδειξαν το απαραίτητο πάθος. Ο Τζιμπουρ εκτός συγκλονιστικού απροόπτου θα κάνει το ντεμπούτο του σε επίσημο παιχνίδι. Ενώ υπάρχουν και κάποιες πιθανότητες και για τον Μπουγκερά. Ο Μπαρκάν που άρεσε πολύ στα παιχνίδια που αγωνίσθηκε μάλλον επιστρέφει και κάπως έτσι αναμένεται να δούμε έναν διαφορετικό ΑΡΗ. Διαφορετικό ΑΡΗ και ως προς τον σχηματισμό και την φιλοσοφία της ομάδος που λογικά θα είναι σαφώς πιο επιθετική.

Μια από τις πιο σωστές απόψεις που ακούσθηκαν την ταραχώδη εβδομάδα που μας πέρασε είχε να κάνει με το συνολικό έργο και την φιλοσοφία του Ν.Αναστόπουλου. Δηλαδή αν σε αυτή την κατηγορία βλέπουμε έναν ΑΡΗ με πολλαπλάσιο μπάτζετ από τους αντιπάλους να παλεύει να κερδίσει με μισό μηδέν τότε του χρόνου στην σουπερλίγκα με πιο δυνατούς αντιπάλους πως θα αγωνίζεται η ομάδα; Άμυνα και άγιος ο Θεός; Καλό είναι να το έχει αυτό στο νου του ο Ν.Αναστόπουλος γιατί πέρα από την επιστροφή στην σουπερλίγκα ο Αρειανός θέλει και το κάτι παραπάνω. Άλλωστε για αυτό περνάει τον Γολγοθά των τελευταίων χρόνων. Για αυτό λοιπόν άμεση αλλαγή στην εικόνα της ομάδος και νίκη για να ξαναμπούμε στον σωστό δρόμο. Πάμε Αρειανάρα!

Με το αριστερό μπήκε η ομάδα στο πρωτάθλημα της Football League πετώντας μόλις από το πρώτο παιχνίδι 2 βαθμούς κόντρα σε μια από τις μικρομεσαίες ομάδες της κατηγορίας. Οι αλχημείες του Αναστόπουλου και η αμυντική του προσέγγιση στο παιχνίδι δεν απέδωσαν καρπούς, η ομάδα έπασχε δημιουργικά και το πλήρωσε. Πλέον αν και ακόμη είμαστε στο ξεκίνημα θα πρέπει άμεσα να δούμε αποτελέσματα μιας και την φετινή χρονιά ο στόχος της ανόδου είναι αδιαπραγμάτευτος και μόνο το τελικό αποτέλεσμα μετράει.

Αναγκαστικές αλλαγές και εκπλήξεις είχε  η 11αδα και αυτό είχε ως συνέπεια να μην έχει μεσοεπιθετικά η ομάδα τη ζωντάνια που είχε κόντρα στον Αιγινιακό.  Αν και μπήκαμε νωθρά όσο περνούσε ο χρόνος οι παίκτες μας ανέβαζαν απόδοση και πήρα τον έλεγχο του παιχνιδιού. Παρά την κατοχή και την πρωτοβουλία των κινήσεων εκτός από ελάχιστες περιπτώσεις δεν καταφέραμε να γίνουμε απειλητικοί. Το αυστηρό πέναλτι στο ξεκίνημα του δεύτερου ημιχρόνου έκανε τα πράγματα ακόμη πιο δύσκολα. Ο Ρ.Μπράβο ισοφάρισε με κοντινή κεφαλιά αλλά η ανατροπή δεν έγινε ποτέ.  Μπούρμπος και Αντρέου αν και δεν αγωνίστηκαν κόντρα στον Αιγινιακό τελικά όπως και σχεδόν όλα τα φιλικά ο Αναστόπουλος τους εμπιστεύτηκε, χωρίς όμως να τον δικαιώσουν. Οι αλλαγές έγιναν με αρκετή καθυστέρηση ενώ γενικότερα οι επιλογές του Αναστόπουλου δημιουργούν ερωτηματικά και προβληματισμό. 

Όταν μιλάμε για τον ΑΡΗ στην Football League κάποια πράγματα θα πρέπει να τα θεωρούμε αυτονόητα. 'Οτι οι αντίπαλοι θα παίζουν άμυνα και αντεπιθέσεις δίνοντας χώρο και κατοχή στη ομάδα μας είναι κάτι το αυτονόητο. Οπότε η ουσία είναι να δημιουργείς φάσεις και να βάζεις το γκολ. Όταν όμως η προσέγγιση σου ακόμη και στα φιλικά είναι ένα αμυντικογενές ποδόσφαιρο κατοχής χωρίς έντονη επιθετική δραστηριότητα τότε λογικό είναι η ομάδα να παλεύει σε κάθε αγώνα στα όρια του Χ. Σίγουρα αν οι παίκτες μας έδειχναν περισσότερη μαχητικότητα και πάθος θα μπορούσε να είχε έρθει. Παρόλα αυτά όμως οφείλει ο προπονητής να αντιμετωπίζει τα παιχνίδια διαφορετικά και να κατεβάζει την ομάδα με πιο επιθετικούς προσανατολισμούς. Τέτοια αρχή δεν γίνεται να μας αφήνει ικανοποιημένους. Ας μην ξεχνάμε ότι φέτος είναι περισσότερα τα παιχνίδια, όλοι θα παίξουν με όλους και τίποτα δεν κρίνεται από την πρώτη αγωνιστική. Το μόνο που κρατάμε από αυτή την ισοπαλία-ήττα είναι η αντίδραση του προέδρου που επέβαλλε πρόστιμο. Κάλη κίνηση από τον Καρυπίδη που ίσως με αυτόν τον τρόπο να αντιληφθούν άπαντες στην ομάδα ότι η ισοπαλία για τον ΑΡΗ ισοδυναμεί με ήττα.

ΥΓ. Απαράδεκτη η τοποθέτηση του Αναστόπουλου για την κακή εκτίμηση του Διούδη όπως και για την ικανοποίηση που εξέφρασε για μια εμφάνιση χωρίς ούτε μια κλασσική ευκαιρία. Μάλλον ο Ανάστο δεν έχει καταλάβει ότι αυτά τα παιχνίδια θα πρέπει να τα καθαρίζει από το ημίχρονο και να τελειώνουν με 2-3 γκολ διαφορά.

ΥΓ2. Όπως στο μπάσκετ έτσι ακριβώς και στο ποδόσφαιρο τα πάντα κρίνονται εκ του αποτελέσματος. Όταν δεν κερδίζεις τότε θέλοντας και μη, μνημονεύεις όλα τα κακώς κείμενα των μεταγραφών, της προετοιμασίας και των εμμονών του εκάστοτε προπονητή.  Δεν σημαίνει ότι όταν κερδίζεις γίνονται όλα σωστά. Αλλά όταν κάνεις ότι σου κατεβαίνει στο κεφάλι χωρίς καμία λογική τότε όταν έρχεται η στραβή απλά "ξεβρακώνεσαι"...

ΥΓ3. Που πας με τις ροζ φανέλες...

Αν και το τελικό σκορ δεν αντικατοπτρίζει στο απόλυτο την εικόνα της αναμέτρησης, η ομάδα μας μπήκε με εμφατικό τρόπο στις επίσημες υποχρεώσεις της κερδίζοντας τον Αιγινιακό με 3-0 για το θεσμό του κυπέλλου! Μπορεί σήμερα να φάνηκαν τα αμυντικά κενά και να υπήρξαν κάποια κενά διαστήματα αλλά η διάθεση που έδειξαν οι παίκτες μας, η ταχύτητα που είχε μεσοεπιθετικά η ομάδα και η αποτελεσματικότητα στην τελική προσπάθεια "έσβησαν" σε μεγάλο βαθμό τις αρνητικές εντυπώσεις που είχαν δημιουργηθεί από τα τελευταία φιλικά παιχνίδια. MVP ο Μιλούνοβιτς με 2 γκολ και 1 ασιστ που  από πολύ νωρίς αρχίζει να δικαιολογεί τον ενθουσιασμό που είχε προκαλέσει η απόκτηση του.

Ο ΑΡΗΣ στο πρωτάθλημα της Football League είναι με διαφορά η πιο δυνατή και ποιοτική ομάδα της κατηγορίας. Μιας κατηγορίας που η πλειοψηφία των αντιπάλων μας θα είναι του επιπέδου του Αιγινιακού. Ομάδες κόντρα στις οποίες ο ΑΡΗΣ θα πρέπει να έχει τον πλήρη έλεγχο του παιχνιδιού, να σκοράρει και παράλληλα να φυλάει και τα νώτα του μιας και μια κακή στιγμή μπορεί να είναι αρκετή για να γίνει η ζημιά.  Σήμερα οι παίκτες του Ν.Αναστόπουλου μπήκαν αρκετά συγκεντρωμένοι και αποφασισμένοι  στον αγώνα, πίεσαν, κυνήγησαν από νωρίς το γκολ και μόλις στο 19' με τον Καπνίδη να εκμεταλλεύεται ιδανικά την πολύ ωραία πάσα του Μιλούνοβιτς και να ανοίγει το σκορ. Στη συνέχεια μπορεί να υπήρξαν φάσεις για να γίνει και το 2-0 αλλά όσο περνούσε χρόνο η απόδοση των παικτών μας έπεφτε. Οι παίκτες του Αιγινιακού αρκετές φορές εκμεταλλεύτηκαν τα κενά μας και τις αργές αντιδράσεις κυρίως στο κέντρο της άμυνας κάτι που σίγουρα θα προσπαθήσει να διορθώσει ο Ν.Αναστόπουλος.  Μάλιστα στο δεύτερο ημίχρονο ήταν αρκετές φορές που οι αντίπαλοι μας άγγιξαν το γκολ αλλά λίγο η ατυχία λίγο ο εξαιρετικός Διούδης τους κράτησε στο μηδέν. Η επιμονή των αντιπάλων μας αφύπνισε τους παίκτες που ήθελαν να καθαρίσουν το παιχνίδι, κάτι που το πέτυχαν στο 71' με τον Μιλούνοβιτς να παίρνει ώραια θέση μέσα στην περιοχή και να στέλνει την μπάλα στα δίχτυα μετά από ωραία σέντρα του Μπαργκάν που ήταν πολύ καλός σήμερα. Λίγα λεπτά πριν το 90' και μετά από εκτέλεση κόρνερ ο Μιλούνοβιτς και πάλι εκμεταλλεύτηκε τα κενά στην άμυνα του Αιγινιακού και έκανε το τελικό 3-0!

Με το σήριαλ της "σέντρας" της football league να έχει κουράσει άπαντες και τα φιλικά να φαίνεται από ένα σημείο και μετά ότι δεν είχαν να προσφέρουν κάτι παραπάνω, ήταν πάρα πολύ σημαντικό σήμερα να ξεκινήσουμε νικηφόρα. Δεν εντυπωσίασε ο ΑΡΗΣ αλλά ήταν σαφώς καλύτερος, πιο ορεξάτος και πιο αποτελεσματικός σε σχέση με τα τελευταία φιλικά που έδωσε απέναντι σε αδύναμες ομάδες. Περιθώρια βελτίωσης πάντα υπάρχουν και όταν αυτή η προσπάθεια βελτίωσης γίνεται μέσα από νίκες με 3 γκολ διαφορά και όχι "ήττες-μαθήματα" τα πράγματα γίνονται πολύ πιο εύκολα. Ιδίως όταν στο ρόστερ υπάρχουν σπουδαίοι παίκτες που δεν αγωνίσθηκαν σήμερα και μπορούν να ανεβάσουν ακόμη πιο ψηλά το αγωνιστικό επίπεδο της ομάδος όπως ο Τζεμπούρ, ο Μπουγκερά, ο Ίλιτς και ο Νέτο! Αναμένουμε να δούμε αν θα γίνει επιτέλους αυτή η καταραμένη σέντρα της football league αυτό το σαββατοκύριακο και περιμένουμε να δούμε έναν ακόμη καλύτερο ΑΡΗ, που όχι μόνο  θα παίρνει αυτό που θέλει μέσα στο γήπεδο αλλά θα αναγκάσει και τον κόσμο να έρθει κοντά του! 

Επιτέλους μπάλα θα μπορούσε να πει κανείς μιας και έπρεπε να φθάσουμε τέλη Οκτώβρη για να δούμε κάτι περισσότερο από ένα φιλικό προετοιμασίας. Μπορεί να μην ξεκινάει το χιλιοταλαιπωρημένο πρωτάθλημα της Football League και να αρχίζουμε με το κύπελλο αλλά φέτος για την ομάδα μας ο συγκεκριμένος θεσμός μόνο αδιάφορος δεν θα είναι. Δεν χρειάζεται να κάνουμε πλάνα και όνειρα αλλά αυτό που σίγουρα θα πρέπει να κάνουν ο προπονητής και οι παίκτες μας είναι να αρπάξουν αυτήν την ευκαιρία που τους δίνετα μέσα από το κύπελλο και να υπενθυμίσουν σε ολόκληρη την φίλαθλη Ελλάδα ότι ο ΑΡΗΣ επιστρέφει!

Αγωνιστικά όπως κάναμε και στις μαύρες χρονιές της Γ Εθνικής δεν θα ασχοληθούμε ιδιαίτερα. Με αυτό το ρόστερ και  12 φιλικά παιχνίδια προετοιμασίας οι παίκτες του Ν.Αναστόπουλου οφείλουν να κερδίζουν με συνοπτικές διαδικασίες ομάδες σαν τον Αιγινιακό. Δικαιολογίες δεν υπάρχουν. Πλέον ξεκινάνε τα επίσημα παιχνίδια και όλοι οφείλουν να λειτουργήσουν σαν επαγγελματίες, να μην υποτιμήσουν κανέναν αντίπαλο και σε κάθε ευκαιρία να δείχνουν την ανωτερότητα τους μέσα στις 4 γραμμές του γηπέδου. Οι Αλγερινοί δεν θα αγωνιστούν αλλά με αυτό το ρόστερ θα είναι λάθος αν ξεκινήσουμε με την λογική του ποιος παίζει και ποιος δεν παίζει. Σοβαρότητα, πάθος, αποφασιστικότητα και νοοτροπία νικητή είναι αυτά που χρειάζονται για να πάρει ο ΑΡΗΣ αυτό που θέλει. Όχι μόνο σε αυτό το παιχνίδι αλλά και στα υπόλοιπα που θα ακολουθήσουν.

Το πρωτάθλημα είναι αυτό που μας καίει και εκεί είναι που δεν υπάρχει το παραμικρό περιθώριο για στραβοπάτημα. Παρόλα αυτά το κύπελλο είναι η ιδανική ευκαιρία για να αρχίσει να γουστάρει ξανά, να συσπειρωθεί μαζικά γύρω από την ομάδα και να της ξαναδώσει αυτή τη δυναμική την κάνει να ξεχωρίζει από τις υπόλοιπες. Αρχίζουμε από το μεσημέρι της Τρίτης δυνατά και ανυπομονούμε για τη συνέχεια ακόμη περισσότερο! Εκδίκηση και ντου ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!!!!

ΥΓ. Επιτέλους μπάλα! Καιρός να ασχοληθούμε και λίγο με το ποδόσφαιρο γιατί βαρεθήκαμε με τα φιλικά και κουραστήκαμε με την "πριφτιάδα"!

Ηχηρή σφαλιάρα "αφύπνισης" δέχθηκε χθες το απόγευμα η ομάδα μας στην Λαμία, στη ρεβάνς του φιλικού που έγινε πριν μια εβδομάδα στο Κλ.Βικελίδης. Το τελικό 4-0 δείχνει από μόνο του την εικόνα του αγώνα, ενώ οι 3 τελικές  που καταγράφηκαν για τον ΑΡΗ μας σε 90' φανερώνει ότι το πρόβλημα δεν περιορίζεται μόνο στην άμυνα. Και όλα αυτά σε ένα χρονικό σημείο όπου υποφυσιολογικές συνθήκες θα ήταν η πρεμιέρα του πρωταθλήματος στην Football League.

Δεν θα κάτσουμε να αναλύσουμε ένα παιχνίδι που δεν είδαμε, ούτε θα βιαστούμε να κρίνουμε το έργο του προπονητή μέσα από φιλικά παιχνίδια που ιδιαίτερα στο ποδόσφαιρο που είναι αρκετά δυναμικό άθλημα πολλές φορές δεν έχουν καμία σχέση με τα επίσημα παιχνίδια. Θα πρέπει όμως η χθεσινή ήττα να γίνει μάθημα για όλους και ιδιαίτερα για τον προπονητή μας. Ναι μεν οι παίκτες είναι αυτοί που μέσα στις 4 γραμμές θα πρέπει να μοχθήσουν για να πάρουν τη νίκη αλλά όταν μιλάμε για ΑΡΗ στην Football League με αυτό το υλικό το Α και το Ω για τη σωστή διαχείριση της ομάδος είναι ο προπονητής. Το ότι υπάρχουν σχεδόν 2 εβδομάδες μπροστά μας πριν την πρεμιέρα του πρωταθλήματος όπως φαίνεται είναι ότι καλύτερο για την ομάδα μας. Ιδίως όταν προσφάτως έχουν έρθει 2 παίκτες αξίας όπως ο Μπουγκέρα και ο Τζεμπούρ για να δώσουν λύσεις ακριβώς εκεί που πονάει πιο πολύ η ομάδα, δηλαδή στην άμυνα και στην επίθεση. Κατά τα άλλα δεν πρέπει να αφήσουμε αυτό το αποτέλεσμα να μας παρασύρει παραπάνω από όσο πρέπει. Και αήττητος να τερματίσεις στα φιλικά δεν κερδίζεις απολύτως τίποτα. Σίγουρα κάποια συμπεράσματα βγαίνουν και αυτά θα πρέπει να τα αξιοποιήσει κατάλληλα ο Αναστόπουλος. Για την ώρα οι πολλές δοκιμές και τα συντηρητικά συστήμα σε μια κατηγορία όπου είσαι υποχρεωμένος να σκοράρεις και να κερδίσεις δεν φαίνεται να αποδίδουν. Ας περιμένουμε όμως τα επίσημα παιχνίδια...

Μια "κακή συνήθεια" που έχουμε εδώ στο PlanetARIS.gr είναι πολλές φορές μετά από νίκες της ομάδος μας(σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ) να ασκούμε κριτική στην ομάδα(δηλαδή να γκρινιάζουμε), κάτι που σε πολλούς που αρκούνται με το τελικό αποτέλεσμα φαίνεται περίεργο. Ο λόγος είναι απλά ότι είναι προτιμότερο και πιο εποικοδομητικό να δεις τα κακώς κείμενα της ομάδος σου μέσα από θετικά αποτελέσματα παρά μέσα από αρνητικά. Η λογική του εφόσον κερδίζει η ομάδα όλα καλά και δεν κάνει να μιλάμε σπάνια οδηγεί σε κάτι καλό. Ενδεικτικό παράδειγμα είναι τα φετινά φιλικά του ποδοσφαιρικού ΑΡΗ που ναι μεν κόντρα σε ομάδες superleague ο ΑΡΗΣ έδειξε κάποια καλά στοιχεία, αλλά πάντα στο Β ημίχρονο μετά από αρκετές αλλαγές και αγωνιζόμενος με συστήματα όπου στην Football League δεν θα βασιστεί. Το αποκορύφωμα της "οφθαλμαπάτης" ήταν το προτελευταίο φιλικό με τη Λαμία στο Κλ.Βικελίδης όπου το τελικό 3-1 κουκούλωσε μια τραγική εμφάνιση και παρουσιάστηκε ότι αν στην κακή μας ημέρα κερδίζουμε με 3-1 τότε είμαστε σε καλό δρόμο. Μια ερμηνεία που άρεσε στον κόσμο αδιαφορώντας ότι σε επίσημα παιχνίδια ούτε εσύ, ούτε  ο αντίπαλος θα άλλαζες την μισή 11αδα στα τελευταία 20' του αγώνα... Για αυτό είναι προτιμότερο να κρίνουμε αυτά που βλέπουμε παρά να αρκούμαστε με το τελικό αποτέλεσμα...

ΥΓ. Ναι μεν έχει τα δίκια του που γκρινιάζει ο Καρυπίδης για τα διαρκείας αλλά από την άλλη χίλιες φορές πιο δίκιο έχει ο Αρειανός οπαδός που είναι διστακτικός με όλα όσα ζει τα τελευταία χρόνια. Από "ηρωικούς" Καμπανιακούς, Πανσεραϊκούς μέχρι Δόξα Δράμας και Λαμία(προσφάτως) έχουμε φάει στην μάπα. Ας αφήσουν άπαντες στον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ την "θεωρία" και ας αποδείξουν μέσα στο γήπεδο ότι κακώς ο κόσμος είναι τόσο επιφυλακτικός. Συν ότι δεν θα πρέπει να ξεχνάει ο κ.Καρυπίδης ότι σε μια κατηγορία όπως είναι η Football League όπου η πλειοψηφία των ομάδων αντιμετωπίζουν προβλήματα βιωσιμότητας, το δυνατότερο ίσως χαρτί που είναι η οικονομική σταθερότητα το κρατάει στα χέρια του.

Μπορεί άπαντες που ασχολούνται με το ποδόσφαιρο(και όχι μόνο) προτού να αρχίσουν οι αγωνιστικές υποχρεώσεις μιας ομάδας να λένε τα πάντα θα κριθούν μέσα στο γήπεδο και εκεί θα φανεί τι αξίζει ο καθένας αλλά πολλές φορές η θεωρία από την πράξη δεν έχουν και τόσο μεγάλη απόσταση. Κάπως έτσι ευελπιστούμε να γίνει και με τον φετινό ποδοσφαιρικό ΑΡΗ που μετά την μεταμεσονύχτια μεταγραφική βόμβα του Ραφίκ Τζεμπούρ για 3 χρόνια αλλά και την απόκτηση του συμπατριώτη του διεθνή στόπερ Μπουγκερά η ομάδα μας φαίνεται να αλλάζει τα δεδομένα στην υπόθεση άνοδος και χρίζεται δικαιολογημένα το αδιαφιλονίκητο φαβορί!

Όσο αφορά την αγωνιστική αξία του Τζεμπούρ τα λόγια είναι περιττά. Όλοι τον έχουμε θαυμάσει σαν αντίπαλο και σε όλους κάποια στιγμή πέρασε από το μυαλό μας το πόσο ωραία θα ήταν η εικόνα του Τζεμπούρ με τον Θεό του πολέμου στο στήθος! Με τη φανέλα του βασικού επιθετικού να είναι δικιά του χωρίς ουσιαστικό αντίπαλο(ας μας συγχωρέσει ο συμπαθής Καπνίδης) ο Αλγερινός επιθετικός θα έχει την ευκαιρία του να έχει ξανά ενεργό και πρωταγωνιστικό ρόλο σε μια μεγάλη ομάδα όπως είναι ο ΑΡΗΣ μας. Μάλιστα το αγωνιστικό στυλ του Τζεμπούρ φαντάζει ιδανικό σε συνδυασμό με τους υπόλοιπους μεσοεπιθετικούς παίκτες που ήδη υπάρχουν στην ομάδα μιας και είναι ακριβώς το κομμάτι που έλειπε από το πάζλ στην επίθεση του ΑΡΗ! Παράλληλα με έναν έμπειρο στόπερ όπως είναι ο Μπουγκερά "θωρακίζεται" και η άμυνα που ως τώρα όπως είχε φανεί από τα φιλικά και τις αλχημείες του Αναστόπουλου στη συγκεκριμένη θέση ήταν το μεγαλύτερο κενό στο ρόστερ.

Και πέρσι ο κ.Καρυπίδης είχε δείξει τις προθέσεις του, αλλά όπως και να το κάνουμε η Γ Εθνική για μια ομάδα σαν τον ΑΡΗ δεν γίνεται να αποτελεί κριτήριο για τον οποιοδήποτε. Φέτος όμως με τις κινήσεις που έχουν γίνει ως τώρα τόσο σε εξωαγωνιστικό επίπεδο(με τις διαδικασίες της εκκαθάρισης και τη νέα ΠΑΕ) όσο και σε αγωνιστικό με μεταγραφές επιπέδου σουπερλίγκας έχει καταφέρει να "κερδίσει" μέχρι και τον πιο καχύποπτο Αρειανό οπαδό. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η πλειοψηφία των ομάδων της σουπερλίγκας "ζηλεύουν" το ρόστερ του ΑΡΗ. Η μεταγραφή του Τζεμπούρ είναι μια κίνηση με πολλαπλά ωφέλη, αγωνιστικά και επικοινωνιακά. Πλέον οι υπόλοιπες ομάδες της κατηγορίας έχουν ξεκαθαρίσει στο μυαλό τους ότι η πρώτη θέση είναι καπαρωμένη! Ενώ ο Αρειανός αρχίζει να το νιώθει ότι η επιστροφή στην πρώτη κατηγορία είναι ένα τυπικό διαδικαστικό θέμα και να κάνει παράλληλα τρελά όνειρα για το κύπελλο Ελλάδος! Άιντε ρε Αρειανάρα να γουστάρουμε!!!

ΥΓ. Νέο χαστούκι στις "φήμες" μετά την επιβεβαίωση του ΓΕ.ΜΗ. για την 100% νόμιμη διαδικασία κάλυψης του μετοχικού κεφαλαίου της νέας ΠΑΕ!

ΥΓ2. Να ξυπνάς και να διαβάζεις για "μεταγραφικές βόμβες"! Πόσα χρόνια είχαμε άραγε να το ζήσουμε αυτό?

Με τους Καράμπελα και Μπαργκάν να είναι οι τελευταίες προσθήκες, το πάζλ του φετινού ΑΡΗ αρχίζει να ολοκληρώνεται. 2 έμπειροι, αρκετά καλοί παίκτες(ιδίως για Football League) που αναμφίβολα θα βοηθήσουν σημαντικά στην προσπάθεια της ανόδου. Πλέον απομένει η απόκτηση ενός επιθετικού περιοχής και τουλάχιστον ενός στόπερ όπου είναι και ο μεγάλος πονοκέφαλος του Νίκου Αναστόπουλου μετά το αδιέξοδο με τον Ταυλαρίδη που ήταν και ο διακαής πόθος του προπονητή μας.

Εκεί όπου υπάρχει εξίσου μεγάλο ενδιαφέρον είναι στο εξωαγωνιστικό όπου ο ΑΡΗΣ μέσα στις επόμενες 2 εβδομάδες θα πρέπει να "πείσει" την Επιτροπή Επαγγελματικού Αθλητισμού ότι όλα έχουν εξελιχθεί νομότυπα όπως πρέπει στη δημιουργία της νέας ΠΑΕ και της απόκτησης των μετοχών από τον κ.Καρυπίδη. Ο νέος πρόεδρος της ΠΑΕ ΑΡΗΣ θα πρέπει να παρουσιάσει ένα πλάνο βιωσιμότητας της νέας εταιρίας αλλά και να αποδείξει ότι πλέον δεν έχει καμία εμπλοκή με την ιδιοκτησία της ΠΑΕ Βέροιας. Αυτό το τελευταίο είναι ίσως και το πιο μεγάλο εμπόδιο μιας και όπως είναι γνωστό, μπορεί ο κ.Καρυπίδης να έχει βρει τη διάδοχη λύση αλλά τυπικά παραμένει ιδιοκτήτης και της Βέροιας. Παρόλα αυτά όπως βγαίνει προς τα έξω και είναι και το λογικό τα πάντα έχουν δρομολογηθεί και ο ΑΡΗΣ δεν θα έχει το παραμικρό πρόβλημα με την ΕΕΑ.

Μόλις πάρουμε το τελικό ΟΚ και από την ΕΕΑ θα μπορούμε να βγάλουμε μια τεράστια ανάσα ανακούφισης ότι όλα εξελίχθηκαν όπως έπρεπε και το "χαρακίρι"  της Γ Εθνικής έβγαλε και κάτι ελπιδοφόρο... Μετά θα μπορούμε να αφοσιωθούμε απόλυτα στον αγωνιστικό κομμάτι και τον αδιαπραγμάτευτο στόχο της ανόδου. Παράλληλα θα μπορούμε να είμαστε ακόμη πιο αισιόδοξοι για το μέλλον μιας και κόντρα σε όλη την παραφιλολογία γύρω από το όνομα του κ.Καρυπίδη από την πρώτη ημέρα της εμπλοκής του με τον ΑΡΗ, οι πράξεις δείχνουν κάτι εντελώς διαφορετικό από τις φήμες. 

ΥΓ. Πήγε και ο Ν λουντούλου στην "αγκαλιά" του Καλαϊτζίδη που εφαρμόζει την "πετυχημένη" συνταγή του ΑΡΗ και στην Καλαμαριά. Μόνο ο Σανιά λείπει! Και ακόμη υπάρχουν συνΑρειανοί μας που εξακολουθούν να πιστεύουν ότι με τους αδερφούς Καλαϊτζίδη ο ΑΡΗΣ θα μπορούσε να πάει μπροστά...