Λίγες ημέρες μετά την ολοκλήρωση της φετινής αγωνιστικής σεζόν και πριν καλά καλά εξαντληθούν και οι τελευταίες μας ελπίδες για άνοδο στην σούπερλιγκα στα χαρτιά, και ο ΑΡΗΣ μας κατάφερε να κάνει την πρώτη του ήττα ενόψει της νέας αγωνιστικής σεζόν! Μπορεί να μην πρόκειται για 11 εναντίον 11 πάνω στο χόρτο αλλά σίγουρα η απόφαση του Ν.Παπαδόπουλου που ενώ είχε σχεδόν συμφωνήσει(όπως μας παρουσιάστηκε από τα κιτρινόμαυρα ρεπορτάζ)  με τον κ.Καρυπίδη να επιλέξει τον ΟΦΗ αποτελεί σίγουρα κάποιου είδους ήττα. Μάλιστα οι πληροφορίες που θέλουν την ομάδα της Κρήτης να ταλανίζεται από σοβαρά οικονομικά προβλήματα που είναι εν γνώση του Ν.Παπαδόπουλου μας κάνει να ανησυχούμε ακόμη περισσότερο για τους λόγους της επιλογής του...

Για όσους παρακολουθούν το PlanetARIS.gr είναι σε γενικές γραμμές γνωστό ότι τους Έλληνες προπονητές(πλην ελαχίστων εξαιρέσεων) δεν τους έχουμε σε ιδιαίτερη εκτίμηση. Ιδίως στο ποδόσφαιρο το επίπεδο και ο κυνισμός με τον οποίο αντιμετωπίζουν όλα αυτά που συμβαίνουν στο Ελλαδιστάν μόνο κάτι το θετικό δεν έχουν  να προσφέρουν σε μια ομάδα που θέλει να παλέψει μακριά από το παρασκήνιο και να ξεχωρίσει όπως είναι ο ΑΡΗΣ. Όταν όμως τα ονόματα που παίζουν για τη θέση του προπονητή είναι των Βοσνιάδη, Παντελίδη, Παπαδόπουλου αλλά ακόμη και αυτό του Κωστένογλου του οποίο το διαζύγιο ακόμη να επισημοποιηθεί τότε ναι ανάμεσα σε αυτούς ο Ν.Παπαδόπουλος μας έκανε το κλικ παραπάνω. Λίγο το πέρασμα του από τον ΑΡΗ που είχε και το περιβραχιόνιο του αρχηγού αλλά και το έργο του με Ηρακλή και ΟΦΗ(στον β γύρο) και η καλή συνεργασία που αναμενόταν να έχει με τον Μυροφορίδη(άλλο ένα "σπουδαίο" όνομα) που ούτε και αυτός έχει ακόμη ανακοινωθεί επίσημα μας έκαναν έστω και θεωρητικά να πιστέψουμε ότι ο ΑΡΗΣ θα μπορούσε τη νέα χρονιά να έχει περισσότερη ουσία και αποτελεσματικότητα από ότι φέτος. Και όμως ο κ.Καρυπίδης για πολλοστή φορά απέδειξε ότι ούτε την "πειθώ" διαθέτει αλλά ούτε και την "διπλωματία" που απαιτείται σε τέτοιες διαπραγματεύσεις καταφέρνοντας να μας κάνει να αισθανόμαστε ακόμη και στο θέμα επιλογής προπονητή χαμένοι από έναν σεβαστό σύλλογο όπως είναι ο ΟΦΗ ο οποίος όμως είναι σαφώς μικρότερο μέγεθος από εμάς. Και το ότι πίσω από αυτή την απόφαση του Ν.Παπαδόπουλου μπορεί να υπάρχουν ουσιαστικοί λόγοι που έχουν να κάνουν περισσότερο με τις απαιτήσεις ενός επαγγελματία προπονητή παρά με κάτι προσωπικό είναι που μας κάνει να ανησυχούμε ακόμη περισσότερο για το μέλλον της αγαπημένης μας ομάδας.

Αν σε όλα τα παραπάνω προσθέσουμε την απάθεια σε ότι έχει να κάνει με την διεκδίκηση των ελαχίστων πιθανοτήτων που υπάρχουν για να ανέβει ο ΑΡΗΣ ως τρίτος(ή και δεύτερος με την υπόθεση της Λαμίας) στην θέση του Ηρακλή, τις δυσκολίες που παρουσιάζονται στο θέμα της συμφωνίας με τους παίκτες ώστε να υπογράψουν για την αδειοδότηση και τις διάφορες τεχνικές λεπτομέρειες που εκκρεμούν στο μέτωπο της αδειοδότησης τότε το μέλλον φαντάζει ιδιαίτερα δυσοίωνο. Σε όλα τα παραπάνω η απάντηση μας θα έπρεπε να ήταν μια οργανωμένη αντίδραση που θα εκφραζόταν μέσω του Α.Σ. . Όταν όμως ως κόσμος αυτής της ομάδος έχουμε αποδεχθεί μοιρολατρικά ότι αυτοί εκεί στον Α.Σ. έχουν διακοσμητικό ρόλο και κάνουν σωστά την δουλειά τους και κρυβόμαστε πίσω από το "και αν φύγει αυτός ποιος θα έρθει" τότε όλα αυτά που βιώνουμε αλλά και αυτά που θα ζήσουμε μάλλον είναι φυσιολογικά... 

ΥΓ. Και κάπως έτσι ξαναφουντώνουν τα σενάρια που ακουγόντουσαν στο ξεκίνημα του κ.Καρυπίδης και τις σχέσεις του με τον Ι.Σαββίδη. Άραγε τι να σκέφτονται αυτοί που τον "επέβαλλαν" στον ΑΡΗ όπως τον επέβαλλαν;

Με τον ΑΡΗ να ανατρέπει το εις βάρος του 0-1 στο Β ημίχρονο με γκολ των Καπνίδη και Νέτο ολοκληρώθηκε το πρωτάθλημα της Football League με την ομάδα μας να κατακτά την 3η θέση... Ένα φινάλε που κανείς δεν το περίμενε το περασμένο καλοκαίρι και όπως ήταν αναμενόμενο σκόρπισε απογοήτευση και θλίψη σε όλους μας, Μια απογοήτευση που φάνηκε ξεκάθαρα και από τις άδειες κερκίδες του Κλεάνθης Βικελίδης σε έναν αγώνα που υπό "φυσιολογικές συνθήκες" θα αποτελούσε την φιέστα της επιστροφής του ΑΡΗ εκεί που ανήκει...

Μια αποτυχία με βασικό υπεύθυνο τον Θ.Καρυπίδη και όλες τις επιλογές του από το περασμένο καλοκαίρι μέχρι και σήμερα όπου οδήγησαν τον ΑΡΗ μας σε πλήρη πανωλεθρία εντός και εκτός γηπέδου. Από την οργάνωση και στελέχωση σε στυλ ομάδος χωριού, με έναν προπονητή  που και στο παρελθόν είχε δείξει τα "διαπιστευτήρια" του και μεταγραφές για τα μάτια κόσμου χωρίς ουσία κατάφερε με τους συνεργάτες του να παρουσιάσει έναν ΑΡΗ που από τα φιλικά ούρλιαζε ότι δεν περπατάει πάνω στο  χορτάρι... Η μεγαλύτερη όμως αποτυχία του ίσως και να ήταν αυτή εκτός των αγωνιστικών χώρων. Την ίδια στιγμή που η ομάδα μας σχεδόν σε κάθε παιχνίδι αντιμετώπιζε εχθρικές διαιτησίες οι πρωτοπόροι και ιδιαίτερα η Λαμία έπαιρνε τα δωράκια της από διαιτητές και αντιπάλους με φάσεις που έβγαζαν μάτια. Μέχρι και στο δικαστικό μέτωπο ο Θ.Καρυπίδης έριξε το καράβι στα βράχια με την υπόθεση Ντουρμισάι που θα μπορούσε ακόμη και σήμερα μετά την γκέλα της Λαμίας μας με την Καρδίτσα να μας χαρίσει την άνοδο να φαντάζει ένα ανέκδοτο αντίστοιχο με την υπόθεση της ένστασης για το κεκλεισμένων με τη Νίκη Βόλου... Φυσικά και από την εξίσωση της αποτυχίας δεν γίνεται να λείπουν οι παίκτες και οι 2 προπονητές με τον Ν.Αναστόπουλο να έχει την μερίδα του λέοντος αλλά και τον Κωστένογλου όπως φάνηκε και από την βαθμολογική συγκομιδή να μην καταφέρνει ουσιαστικά να αλλάξει κάτι. Όλα λάθος από την αρχή μέχρι το τέλος...

Και κάπως έτσι τελείωσε και η 3η χρονιά του restart... ενός restart που σύμφωνα με τους εμπνευστές του θα έπρεπε ο Αρειανός εδώ και λίγες ημέρες να σκέφτεται τα Ευρωπαϊκά του ταξίδια... Αντί για αυτό θα πρέπει κάποια στιγμή σύντομα να συνειδητοποιήσουμε ότι για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά ο ΑΡΗΣ μας θα απέχει από την σουπερλίγκα και όλες αυτές τις επιτυχίες που θέλουμε να ζήσουμε...  Το χειρότερο από όλα είναι ότι μετά την περιπέτεια Κάλας και Γαλανού ακολούθησε το φιάσκο με την εκλογή Αρβανιτίδη για να επιβάλλουν κάποιοι συνΑρειανοί μας τον Καρυπίδη που πλέον είναι ανεπιθύμητος, κάτι απόλυτα φυσιολογικό για κάποιον που αποτυγχάνει τόσο θεαματικά... Αν στο παραπάνω προσθέσουμε το οικονομικό άνοιγμα που φημολογείται ότι υπάρχει, την περιορισμένη δυναμική του Καρυπίδη όπως αποδείχθηκε, την "αποχή" της ευρείας μάζας του κόσμου του ΑΡΗ από το γήπεδο, την αδρανοποίηση όλων όσων έκαναν καταλήψεις, διαμαρτυρίες στα δικαστήρια και απειλούσαν όσους δεν υιοθετούσαν τις θέσεις τους περί Γ Εθνικής αλλά και την πλήρη ανυπαρξία του Α.Σ. που στήριξε τα πάντα με την υπόσχεση μιας "ταμειακής διευκόλυνσης" τότε ίσως ο ΑΡΗΣ σήμερα να έχει περισσότερα προβλήματα σε σχέση με τα χρέη που τον βασάνιζαν πριν λίγα χρόνια... 

ΥΓ. Όσο ειρωνικό είναι το σημερινό αποτέλεσμα της Λαμίας με την Αναγέννηση Καρδίτσας άλλο τόσο ύποπτη φαντάζει η σιωπή της διοίκησης της ΠΑΕ και του ΑΣ αλλά για την μη εκδίκαση της υπόθεσης Ντουρμισάι... Γιατί στην Ελλάδα είμαστε και όλοι ξέρουμε ότι αυτές οι υποθέσεις για ομάδες σαν τον ΑΡΗ δεν περπατάνε με κρυφές συναντήσεις μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας αλλά με συντονισμένες αντιδράσεις όλου του οργανισμού που λέγεται ΑΡΗΣ.

ΥΓ2. Με τις ξευτίλες που έχουμε βιώσει τα τελευταία χρόνια περιθώρια για ντροπές δεν υπάρχουν. Ακόμη και 1% να υπάρχει τρόπος να ανέβει ο ΑΡΗΣ στα χαρτιά θα πρέπει να διεκδικηθεί από τον μεγαλομέτοχο της ΠΑΕ αλλά και τον Α.Σ. και αυτό είναι κάτι που δεν χωράει συζήτηση.

ΥΓ3. Με μεγάλη έκπληξη διάβασα μια ευχαριστήρια επιστολή ενός συνΑρειανού στο Pressars προς τον προπονητή Κωστένογλου και την προσφορά του στην ομάδα μας... Ίσως το πιο θλιβερό από όλα είναι ακριβώς αυτή η αλλοίωση του DNA του Αρειανού που πλέον το τι γίνεται στους αγωνιστικούς χώρους και το τι γράφουν τα αποτελέσματα και οι βαθμολογίες δεν παίζουν κανέναν απολύτως ρόλο. Αρκεί να είσαι κύριος, κομψός, συνετός, να κρατάς χαμηλούς τόνους και να μιλάς όμορφα... τα υπόλοιπα είναι ψιλά γράμματα...

Με μια πολύ ωραία κεφαλιά του Καπνίδη ο ΑΡΗΣ κατάφερε να πάει τη νίκη γοήτρου σε ένα αδιάφορο βαθμολογικά παιχνίδι. Μια νίκη χωρίς αντίκρυσμα σε έναν αγώνα που στην αρχή της χρονιάς τον περιμέναμε αν όχι σαν γιορτή, τουλάχιστον με πολύ μεγαλύτερο ενδιαφέρον σε ένα κατάμεστο Κλ.Βικελίδης. Αντιθέτως η απογοήτευση από την χαμένη άνοδο σε συνδυασμό με την βροχερή ημέρα οδήγσε στην σημερινή εικόνα του γηπέδου κάτι που σε μεγάλο βαθμό αντικατοπτρίζει τα συναισθήματα του για τον ΑΡΗ του Καρυπίδη, του Κωστένογλου και των παικτών.

Ο Απόλλων ήρθε για τουρισμό στην Θεσσαλονίκη και αυτό φαινόταν από το ξεκίνημα του αγώνα. Οι παίκτες μας έλεγχαν εύκολα τον ρυθμό αλλά η δημιουργία ευκαιριών ήταν και σήμερα όπως και όλη την χρονιά η μεγάλη πληγή για την ομάδα. Τα μακρινά σουτ του Τάτου και του Πίτου Γκαρσία δεν έβρισκαν στόχο, οι εμπνεύσεις του Ντούνη δεν είχαν ουσία ενώ οι σέντρες μας και τα στημένα κατέληγαν στο κενό. Στο 71' όμως ο Πίτου Γκαρσία έκανε την σέντρα και ο Καπνίδης με εξαιρετική γυριστή κεφαλιά έστειλε την μπάλα στα δίχτυα. Ελάχιστες φορές ενοχλήθηκε ο Διούδης που όμως στις 1-2 επικίνδυνες φάσεις του Απόλλων ήταν εκεί.

Σίγουρα όλους μας πονάει να βλέπουμε το γήπεδο μας άδειο, όταν όμως τα τελευταία χρόνια έχουμε ζήσει όλα αυτά που έχουμε ζήσει η σημερινή εικόνα φαντάζει ως λογική εξέλιξη. Άγνωστο για το ενδιαφέρον με τον κ.Μπούμπουρα καταλήξει σε αλλαγή ιδιοκτησιακού αλλά θα πρέπει οπωσδήποτε το συντομότερο δυνατό να ξεκαθαρίσει το θέμα. Το να βρίσκεται ο ΑΡΗΣ την δεδομένη χρονική στιγμή μεταξύ του Καρυπίδη που σχεδιάζει την επόμενη ημέρα και ενός νέου επενδυτή μόνο κακό κάνει. Σε καμία περίπτωση ο κ.Καρυπίδης δεν εμπνέει εμπιστοσύνη και το ιδανικό σενάριο θα είναι μέσα στις επόμενες ημέρες να γίνει ο γάμος με τον κ.Μπούμπουρα ώστε όλοι μας να αναθαρρήσουμε και να αλλάξει και το κλίμα στην ομάδα. Αν όμως δεν γίνει τότε θα πρέπει να αποδεχτούμε τις όποιες εναλλακτικές ρεαλιστικές λύσεις υπάρχουν, μας αρέσουν δεν μας αρέσουν...

Ικανοποιήθηκε το "λαϊκό αίσθημα" μεγάλης μερίδας του κόσμου του ΑΡΗ που ήθελε απεγνωσμένα από τον Θ.Καρυπίδη να μιλήσει κάτι που έγινε μέσω γραπτής δήλωσης στην επίσημη σελίδα της ΠΑΕ ΑΡΗΣ. Αντιλαμβάνεται και νιώθει και ο ίδιος απογοήτευση και θυμό για την φετινή χρονιά, αναλαμβάνει την ευθύνη της αποτυχίας καθώς και το βάρος της επόμενης χρονιάς όπου θα είναι πιο "ετοιμοπόλεμος" και ζητάει από τον κόσμο να κάνει λίγο ακόμη υπομονή  μέχρι να ξεκαθαρίσουν κάποιες υποθέσεις. Ενώ πέταξε το μπαλάκι στους γνωστούς "σωτήρες" της ομάδος ζητώντας επίσημες προτάσεις και υπενθυμίζοντας ότι στο νέο μετοχικό κεφάλαιο της ΠΑΕ δεν εμφανίσθηκε κανείς...

Κάπως έτσι μπαίνει και ο επίλογος σε μια ακόμη μια μαύρη χρονιά από τον άνθρωπο που παρουσιάστηκε ως ιδανική λύση από κάποιους συνΑρειανούς που ετσιθελικά για πολλοστή φορά ακύρωσαν την ψηφοφορία των μελών του ΑΣ(ναι αυτόν που κάποιοι απορούν γιατί ο κόσμος δεν αγκαλιάζει!!!) και έβγαλαν από το κάδρο την διοίκηση Αρβανιτίδη... Το παραμύθι με την 3η θέση που θα οδηγούσε στην σουπερλίγκα έλαβε πρόωρο τέλος κάτι που σίγουρα θα χάλασε τα πλάνα αρκετών που θα ήθελαν όλο το καλοκαίρι να πιπιλίζουν το μυαλό του κόσμου του ΑΡΗ με φρούδες ελπίδες. Φρούδες ελπίδες όπως αυτές που μοίρασε ο κ.Νύκταρης  στην μέση της χρονιάς, ο κ. Ντίμης Παπαϊωάννου που βγήκε και πάλι μπροστά για να σώσει αλλά και ο κ.Ζαμπέτας που μόλις ένα χαρτί του λείπει για να φέρει τον μεγαλοεπενδυτή που συμπτωματικά και πάλι θέλει να τον φέρει σε άκυρο χρονικό σημείο και όχι όταν υπήρχαν όλες οι προϋποθέσεις για να γίνει κάτι τέτοιο. Άλλωστε ιδανικότερη στιγμή για να παρουσιαστεί επενδυτής με αυτόν τον τρόπο όταν ο ΑΡΗΣ απέκλειε την Ατλέτικο Μαδρίτης ή όταν πριν μερικούς μήνες γεννιόταν η νέα καθαρή ΠΑΕ δεν νομίζω να υπάρξει σύντομα... Μια κατάσταση που μας έχει φέρει όλους στα όρια μας και ιδιαίτερα τον κόσμο που πίστεψε, εμπιστεύτηκε, στήριξε, έκανε υπομονή, παραπλανήθηκε και ξαφνικά έπεσε από τα σύννεφα όταν διαπίστωσε ότι το παιχνίδι ήταν χαμένο. Όχι μόνο γιατί απέναντι σου είχες ένα σάπιο κατεστημένο αλλά και γιατί βοήθησες και εσύ να σε στήσουν στον τοίχο και να σε εκτελέσουν... 

Και όμως ο κόσμος αγωνιώντας για την επόμενη μέρα μοιράζει μπούλους και απαιτεί λύσεις από το πουθενά αγνοώντας για πολλοστή φορά τα προφανή. Προφανή όπως είναι οι διαδικασίες και οι επίσημοι νόμιμοι θεσμοί. Αντί λοιπόν να ψάχνουμε για ουρανοκατέβατους επενδυτές ας προσπαθήσουμε να κάνουμε έστω και ένα λογικό βήμα προς την εύρεση λύσης ζητώντας από τον ΑΣ να κάνει την δουλειά του ασκώντας τα νόμιμα δικαιώματα του. Ο παραιτηθέντας κ.Αλεξανδρίδης που για πολλοστή φορά είχε διακοσμητικό ρόλο αλλά και συμμετοχή σε μια αποτυχημένη διοίκηση ας αντικατασταθεί και ας μάθουμε επιτέλους τι γίνεται με τα οικονομικά της ΠΑΕ. Ενώ και πάλι μέσω του ΑΣ θα πρέπει να γίνουν όλες οι διαδικασίες για να παρουσιαστεί(αν υπάρχει) οποιαδήποτε εναλλακτική λύση στον κ.Καρυπίδη και όχι στα ΜΜΕ για λαϊκή κατανάλωση. Κάπως έτσι θα έπρεπε να λειτουργούν τα πράγματα στις δύσκολες στιγμές σε ένα σοβαρό σωματείο που δεν έχει τις πολιτικές πλάτες για να βρει ουρανοκατέβατες λύσεις. Εμείς  όμως τον ΑΣ τον έχουμε μόνο για μοιράζουμε χώρους του γηπέδου και να κάνουμε συμφωνίες για "χορηγίες" με τους διάφορους επενδυτές. Και για αυτό οι άλλοι φταίνε και το βρώμικο Ελληνικό ποδόσφαιρο;

ΥΓ. Και επειδή το παραμύθι "ποιος θα έρθει; δεν υπάρχει κανείς..." το έχουμε χιλιοφάει στην μάπα να σας υπενθυμίσουμε τα τελευταία 10 χρόνια πόσες φορές το έχουμε ακούσει... Ο Ν.Παπαδόπουλος και οι "πλάτες" του το βροντοφώναζαν επί χρόνια ακόμη και όταν ο συγχωρεμένος Θ.Γιώτας έκανε υπερπροσπάθειες για να αναλάβει το βόλεϋ και όχι μόνο... Ο Γ.Δαμιανίδης και οι "πλάτες" του το βροντοφώναζαν επί χρόνια όταν υπήρχε ο κ.Πάλμας και ο κ.Γεωργούλης με την Σάρισα... ενώ για όσους συστηματικά αγιοποιούν τον κ.Ψηφίδη και τα υπόλοιπα μέλη του ΑΣ με το ίδιο ακριβώς μότο να τους υπενθυμίσω ότι το συγκεκριμένο σχήμα βγήκε μέσα από μια περιεργή εκλογική διαδικασία αφού πείσθηκε το αντίπαλο σχήμα με επικεφαλή τον κ.Δεσύπρη και μέλη όπως τον κ.Ζορπίδη και τον κ.Σαμολαδά να αποχωρήσουν... 

ΥΓ2. 9-2 κατά του Ηρακλή και σωτηρία για τον Λεβαδειακό που ουσιαστικά σημαίνει τέλος η πολυπόθητη 3η θέση όπως μας έλεγαν. Με μια  γρήγορη ανασκόπηση στα άρθρα των τελευταίων ημερών από τους "υπνωτιστές" του κόσμου του ΑΡΗ ο καθένας μπορεί να καταλάβει πως δουλεύει το σύστημα. Κάτσε φάε τώρα Αρειανέ το παραμύθι του "μακεδονομάχου" μπάογκ που έριξε τον Ηρακλή και έκανε κακό στη Θεσσαλονίκη για πολλοστή φορά...

ΥΓ3. Την ώρα που οι πληρωμένοι οπαδικοί στρατοί(μικρής δυναμικότητας) και ΜΜΕ του Σαββίδη οργανωμένα αντιδρούν σε κάθε τι θεωρούν εμπόδιο στο δρόμο τους... εσύ βαριέσαι να πας ως στον Εύοσμο.

ΥΓ4. Και όμως ακόμη και σήμερα υπάρχουν άνθρωποι που χωρίς ντροπή δηλώνουν "πάλι καλά που πέσαμε στην Γ γιατί γλιτώσαμε από τον Σκόρδα"... Αυτό είναι που λέμε ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ Ο ΑΡΗΣ!

ΥΓ5. Και αυτό με το ταμείο στο τέλος και την ανάληψη ευθυνών που έχουμε χιλιοφάει στην μάπα... πραγματικά απορώ ποιους ικανοποιεί? Βγήκε πήρε την ευθύνη πάνω του.  ε και?

ΥΓ6. Αν και ολίγον τι άσχετο θα κάνω μια αναφορά στην συνέντευξη του Αρειανού από το Σουφλί και στην θετική αναφορά που έκανε σε ένα πρόσωπο από το οπαδικό κίνημα. Η συγκεκριμένη αναφορά για ευνόητους λόγους στο γραπτό κείμενο δεν υπάρχει αλλά όλοι όσοι τον άκουσαν ζωντανά στο Yellow θα άκουσαν και αυτό. Και αυτό το τονίζω κυρίως για όλους όσους ποτέ δεν είχαν εμπλακεί με το οπαδικό κίνημα και θεωρούν ότι τα πάντα στην ζωή είναι άσπτρο ή μαύρο και  ότι μπορείς έτσι απλά σε έναν σύνδεσμο που κάποτε αριθμούσε περισσότερα από 10.000 εγγεγραμμένα μέλη να κρεμάσεις  την ταμπέλα "κακός, καταστροφή, κτλ" και να τον πετάξεις στην άκρη... 

Ακόμη μια μαύρη σελίδα στην ιστορία του ΑΡΗ μας γράφτηκε σήμερα στο Κλ.Βικελίδης όπου η αγαπημένη μας ομάδα δεν μπόρεσε να πάρει τη νίκη κόντρα στην Λαμία και να διατηρήσει τις εναπομείναντες ελπίδες για άνοδο ζωντανές. Ακόμη και αν αυτές οι ελπίδες ήταν ελάχιστες ο προπονητής και οι παίκτες μας όφειλαν σήμερα να πάρουν τη νίκη για το γόητρο και για τον κόσμο... Παρόλα αυτά μέσα στο γήπεδο αποδειχθήκαμε κατώτεροι των περιστάσεων και επιτρέψαμε σε αυτό το ποδοσφαιρικό έκτρωμα της Λαμίας να μας κουνάει και το δάχτυλο...

Η ομάδα μπήκε με διάθεση να σκοράρει από το ξεκίνημα αλλά μετά από 2-3 επικίνδυνες επισκέψεις στα πρώτα 10' του αγώνα γινόταν ολοένα και πιο φανερό ότι υπήρχε δυσκολία στο να δημιουργηθούν ουσιαστικές ευκαρίες. Η πίεση των παικτών της ομάδας του Μπ.Τεννέ δυσκόλευε αφάνταστα το έργο των παικτών μας που παρά την ξεκάθαρη υπεροχή και το παιχνίδι που παιζόταν στο μισό γήπεδο δεν μπορούσαν να απειλήσουν ουσιαστικά τον αντίπαλο τερματοφύλακα. Ο Κωστένογλου κατάλαβε στο Β ημίχρονο ότι έπρεπε να τα δώσει όλα για όλα παιρνόντας τον Ίλιτς και τον Μπαργκάν αλλά δεν πρόλαβε να αλλάξει την εικόνα της ομάδος. Το άγχος και η απογοήτευση είχε κυριεύσει τους παίκτες με αποτέλεσμα τα τελευταία 20' να περάσουν εντελώς ανώδυνα για την Λαμία. Χαρακτηριστικό στοιχείο της εικόνας μας στο φινάλε του αγώνα ήταν ότι δεν μπορέσαμε να κάνουμε ούτε ένα γέμισμα της απελπίσιας...Ευθύνη για την σημερινή εικόνα όπως και για το τελείωμα της χρονιάς έχει και ο Κωστένογλου. Όταν δεν μπορεί να κατανοήσει την διαφορά του να ξεκινάει ο Καπνίδης βασικός με το να μπαίνει αλλαγή, να μην μπορεί να δώσει λύση στα αμυντικά χάφ με την εμμονή με τον Ρόβα και την "έκπληξη" με τον Μπράβο και όταν δεν καταφέρεις να εμπνεύσεις τους παίκτες σου ώστε να τα δώσουν όλα σε παιχνίδια όπως με τα Τρίκαλα, τις Σέρρες, τον ΟΦΗ και ιδιαίτερα σήμερα τότε σίγουρα έχει και αυτός σημαντικό μερίδιο ευθύνης για αυτή την αποτυχία.

Ο τελευταίος που έχει ευθύνη για την φετινή τραγωδία είναι ο απλός κόσμος της ομάδος. Ο κόσμος που άφησε στην άκρη την πίκρα του για την ξεφτίλα που βιώνουμε τα τελευταία χρόνια και στήριξε αυτή την προσπάθεια. Και όταν λέμε απλό κόσμο εννοούμε όλους τους Αρειανούς που έχουν θέση πίσω από το κάγκελο στην κερκίδα... Οι υπόλοιποι που έχουν φέρει τα "προσωπικά" τους μέσα στην ομάδα ας αναλογιστούν την ζημιά που έχουν κάνει και ας αφήσουν τον σύλλογο επιτέλους να αναπνεύσει...

ΥΓ. Ευχόμαστε όλοι ολόψυχα κόντρα σε όλα τα δεδομένα μιας ζωής που θέλουν τον ΑΡΗ μονίμως να αδικείται από τις διάφορες επιτροπές και ποδοσφαιρικά δικαστήρια να γίνει η έκπληξη κόντρα στα προγνωστικά και ο τρίτος με κάποιο μαγικό τρόπο  να ανέβει. Παρόλα αυτά η αποτυχία... αποτυχία... και η ξεφτίλα... ξεφτίλα...

ΥΓ2. Από τα 13 φιλικά που δώσαμε το καλοκαίρι φώναζε το πράγμα... τότε όμως όσοι τα λέγανε ήταν προπονητές της κερκίδες, ανυπόμονοι, απαισιόδοξοι, μίζεροι και γκρινιάρηδες... Υπομονή, στήριξη, πίστη, εμπιστοσύνη, αισιοδοξία και το ταμείο στο τέλος... Ήρθε η ώρα του ταμείου...

ΥΓ3. Και για αυτούς που ψάχνουν τους λόγους της αποτυχίας του restart αν και θα ασχοληθούμε σύντομα εκτενώς το θέμα... θα ήθελα να ρωτήσω αυτούς που τρέξανε στα δικαστήρια, που έκαναν καταλήψεις, που τραμπούκισαν συνΑρειανούς για να περάσει το δικό τους... Αυτόν τον ΑΡΗ οραματιζόσασταν? ορισμός διοικήσεων στο ποδόσφαιρο με τραμπούκο, ΑΣ με Ψηφίδη και ΠΑΕ με Αλεξανδρίδη? Τελικά από ποιο παρελθόν ακριβώς προσπαθούσαμε να κάνουμε format, restart κτλ?

Εκμηδενίστηκαν και οι τελευταίες ελπίδες για άνοδο  πριν από λίγο στην Κρήτη με τον ΑΡΗ μας να παρουσιάζεται πολύ κατώτερος των περιστάσεων και ουσιαστικά να απουσιάζει από το γήπεδο για σχεδόν 70'.  Παρόλο που ήταν το παιχνίδι της χρονιάς ο ΟΦΗ ήταν καλύτερος από εμάς και εμείς το μόνο που προσπαθήσαμε ήταν να κλέψουμε τη νίκη. Κάτι που λίγο έλειψε να γίνει στο 94' με τον Τζανακάκη να παίρνει την θέση του Μιλούνοβιτς από το παιχνίδι με τις Σέρρες χάνοντας το άχαστο που θα μας έδινε τους 3 βαθμούς.

Απελπισία ήταν να σε πιάνει παρακολουθώντας τον σημερινό αγώνα... Σε ένα τόσο σημαντικό παιχνίδι που όλοι περιμέναμε από τους παίκτες μας να δαγκώνουν σίδερα και να ματώσουν για τη νίκη είδαμε έναν ΑΡΗ σε παθητικό ρόλο ανήμπορο να κάνει το παραμικρό θετικό. Τα ίδια προβλήματα που βλέπουμε από την αρχή της χρονιάς είδαμε και σήμερα, τα ίδια λάθη από τον Κωστένογλου που μετά τα πρώτα παιχνίδια στον πάγκο σταμάτησε να προσπαθεί να διορθώσει τις τρανταχτές αδυναμίες μας στα αμυντικά χαφ αλλά και στην επίθεση θεωρώντας ότι η ομάδα είχε φθάσει στο επίπεδο να κερδίζει παιχνίδια σαν το σημερινό. Όταν όμως μετά το πάθημα στα Τρίκαλα, το μάθημα στις Σέρρες έρχεται και το σημερινό τότε μάλλον το πλάνο νίκης του Κωστένογλου δεν είναι και τόσο καλό... Ανύπαρκτος ο Ρόβας και σήμερα που ως συνήθως ήταν η πρώτη αλλαγή, διστακτικά τα μπακ που είχαν το μυαλό μονίμως στην άμυνα και όπως πάντα ελάχιστες εμπνεύσεις ως μηδαμινές στην επίθεση με τους Καπνίδη και Μπαργκάν να περνάνε καθυστερημένα στο παιχνίδι. Και μόνο ότι ο Διούδης ήταν ο MVP για την ομάδα μας τα λέει όλα για τον ΑΡΗ που είδαμε. Και όταν αγωνίζεσαι έτσι λογικό είναι να μην έχεις την τύχη με το μέρος σου και ο Τζανακάκης να σπαταλάει στο φινάλε μια μοναδική ευκαιρία για να κλέψουμε τη νίκη.

Πλέον το να κάνουμε μαθηματικούς υπολογισμούς για το αν αγωνιστικά μπορούμε να προλάβουμε το τραίνο της ανόδου είναι ανούσιο. Όταν δεν μπορούμε εμείς οι ίδιοι να κερδίσουμε αυτά που περνάνε από τα πόδια των παικτών μας πόσο παράλογο είναι να ελπίζουμε σε στραβοπατήματα των άλλων; Φυσικά όσο αφορά τον Κωστένογλου και τους παίκτες του θα πρέπει να κρατήσουν την ψυχραιμία τους και να πάρουν όσους περισσότερους μπορούν μέχρι το τέλος. Αντιθέτως ο κ.Καρυπίδης θα πρέπει να γυρίσει γη και ουρανό ανάποδα ώστε να εκδικασθεί η ένσταση κατά της Λαμίας και να αφαιρεθούν οι 6 βαθμοί... όπως και το θέμα με τις αδειοδοτήσεις που όπως φαίνεται θα κρατήσει αμείωτο το ενδιαφέρον μας αυτό το καλοκαίρι... Κρίμα για όλο τον κόσμο της ομάδος που ανυπομονεί να ξαναδεί τον ΑΡΗ στην σουπερλίγκα... ντροπή σε αυτούς τους λίγους που για τα προσωπικά τους καπρίτσια ρίξανε την ομάδα εδώ...

ΥΓ. Όταν από τα 12-13 φιλικά που είχαμε δώσει αλλά και τα πρώτα παιχνίδια φωνάζαμε γιατί ήταν οφθαλμοφανές ότι ο Αναστόπουλος τα έχει κάνει μαντάρα στον σχεδιασμό και το μοντάρισμα της ομάδος, ήμασταν οι προπονητές της κερκίδας που γκρινιάζαμε και γεμίζαμε την ομάδα με αρνητική ενέργεια. Από την άλλη είχαμε πίστη για την άνοδο, εμπιστοσύνη στα στελέχη της ομάδος και υπομονή μέχρι να "στρώσει" η ομάδα.... το ταμείο στο τέλος... χαρείτε το λοιπόν...

ΥΓ2. Μετά το 70' ξύπνησε η ομάδα μας  σήμερα, να δούμε πότε θα ξυπνήσει και ο κόσμος... γιατί στις συνελεύσεις και στα γραφεία ξέρουμε να μπουκάρουμε και να τραμπουκίζουμε συνΑρειανούς για να περάσει το δικό μας αλλά όταν έρχεται ο πρωθυπουργός στην γειτονιά μας βαριόμαστε να ασχοληθούμε...

Σε αναμμένα κάρβουνα κάθεται όλος ο κόσμος του ΑΡΗ που σε αυτές τις τελευταίες αγωνιστικές της Football League ελπίζει σε ένα μικρό θαύμα ώστε να αντιστραφεί η κατάσταση και η αγαπημένη μας ομάδα να είναι τελικά αυτή που θα πάρει το εισιτήριο της ανόδου. Το παιχνίδι του Σαββάτου με τον ΟΦΗ φαντάζει το πιο σημαντικό εως τώρα στην χρονιά μέχρι το επόμενο και θα πρέπει πάση θυσία να το κερδίσουμε. Παρόλα αυτή και οι εξελίξεις εκτός των αγωνιστικών χώρων εξακολουθούν δυστυχώς να κρατάνε το ενδιαφέρον μας αμείωτο...

Και μόνο ότι η καθαρή νέα ΠΑΕ ΑΡΗΣ εμπλέκεται νωρίς νωρίς με προσφυγές όπως αυτές των Αντρέου και Ιντζίδη και με ποινές όπως αυτή η πρωτάκουστη της απαγόρευσης μεταγραφών απευθείας από ένα δικαστήριο φανερώνει ότι η περιπέτεια του φετινού ΑΡΗ δεν έχει να κάνει μόνο με παίκτες και προπονητές αλλά με πολλά παραπάνω. Ο κ.Καρυπίδης παρά το δυναμικό του μπάσιμο εώς τώρα δεν πείθει ότι μπορεί να σηκώσει στις πλάτες του μια μεγάλη ομάδα σαν τον ΑΡΗ. Και όταν αυτή η αδυναμία συνδυάζεται με την απογοητευτική κατάσταση στην βαθμολογία της Football League λογικό είναι να υπάρχουν αντιδράσεις από τον κόσμο αλλά και σκέψεις για το πως μπορούν να βρεθούν λύσεις εκτός της διοίκησης της ΠΑΕ. Μια τέτοια σκέψη εξωτερίκευσε ο γνωστός πρώην παράγοντας της ΠΑΕ Ντ.Παπαϊωάννου που μίλησε για την ανάγκη εξεύρεσης λύσεων για την αγαπημένη μας ομάδα ώστε να προστατευτεί από όλα τα τραγελαφικά που συμβαίνουν στην Football League και το Ελληνικό ποδόσφαιρο. Μια κίνηση που προκάλεσε ποικίλες αντιδράσεις... Όχι ότι είναι κακό να βλέπουμε εξωδιοικητικούς παράγοντες να δραστηριοποιούνται για το καλό της ομάδος μας αλλά όταν κάτι τέτοιο γίνεται μόνο με σκέψεις και δηλώσεις σε δηλώσεις σε "δήμοσια θέα" τότε όπως συνηθίζεται σπάνια ακολουθούν και πράξεις ουσίας... Και στον ΑΡΗ δυστυχώς το συγκεκριμένο σκηνικό του έχουμε ζήσει ξανά και ξανά με πιο πρόσφατο παράδειγμα αυτό του κ.Νύκταρη που στα λόγια φάνηκε τεράστιος αλλά στις πράξεις νάνος...

Και μέσα σε όλο αυτό το κλίμα αβεβαιότητας ο Κωστένογλου και οι παίκτες του καλούνται να κάνουν ότι δεν έκαναν όλη την χρονιά σε εκτός έδρας παιχνίδι με δυνατούς αντιπάλους όπως είναι ο ΟΦΗ. Ελπίδες ακόμη υπάρχουν και για να συνεχίζουν να υπάρχουν το "έγκλημα" που έγινε σε Τρίκαλα και Σέρρες δεν θα πρέπει να επαναληφθεί. Ο καθένας πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες του. Η διοίκηση να αναλάβει τις ευθύνες της και να κάνει το σωστό εκτός γηπέδου και ο προπονητής και οι παίκτες μας να φανούν συνεπείς και να κάνουν το καθήκον τους στην Κρήτη. ΑΡΗ ΔΙΠΛΟ ΔΙΠΛΟ ΓΙΑΤΙ  ΘΑ ΤΡΕΛΑΘΩ!

ΥΓ. Πολλές φορές οι λεπτομέρειες είναι αυτές που δείχνουν αν μια κατάσταση είναι καλή ή είναι προβληματική. Και όταν πας στο Κλ.Βικελίδης και σε ολόκληρη θύρα δεν υπάρχει ένα κυλικείο να πάρεις ένα νερό να ξεδιψάσεις κάτι δείχνει...

Τη νίκη όπως αναμενόταν πήρε η ομάδα μας απέναντι στον Αχαρναϊκό επαναφέροντας την διαφορά από την 2η θέση στους 6 βαθμούς σε ένα παιχνίδι όπου η ομάδα μας χωρίς να εντυπωσιάσει εξαργύρωσε την υπεροχή της από την αρχή του αγώνα. Ο Ντούνης άνοιξε το σκορ στο 49' ενώ ο Τάτος από τα 11 βήματα έκανε το τελικό 2-0.

Από την αρχή ο ΑΡΗΣ είχε τον απόλυτο έλεγχο του αγώνα με την κατοχή να κυμαίνεται γύρω στο 70% κάτι που αποτύπωνε ξεκάθαρα τον παθητικό ρόλο που είχαν οι αντίπαλοι μας. Παρόλα αυτά οι εμπνεύσεις στην επίθεση έλειπαν και οι ουσιαστικές ευκαιρίες που δημιουργήθηκαν ήταν ελάχιστες. Στο Β ημίχρονο μόλις στο 49' σε μια από τις ελάχιστες καλές σέντρες του Νέτο στην προσπάθεια να διώξουν οι αμυντικοί του Αχαρναϊκού η μπάλα κατέληξε στον Ντούνη όπου με εκπληκτικό σουτ μέσα από την μεγάλη περιοχή άνοιξε το σκορ. Στη συνέχεια υπήρχαν κάποιες ευκαιρίες να γίνει το 2-0 με αποκορύφωμα την φάση του 76' όπου η προσπάθεια του Σόουζα να σπρώξει την μπάλα στα δίχτυα σταμάτησε πάνω στη γραμμή από το χέρι του αμυντικού του Αχαρναϊκού με τον επόπτη και τον διαιτητή να μην βλέπουν την ξεκάθαρη παράβαση.  Λίγα λεπτά αργότερα ένας άλλος παίκτης του Αχαρναϊκού μπλόκαρε τη σέντρα του Μπαργκάν με το χέρι με τον διαιτητή αυτή τη φορά να δείχνει την άσπρη βούλα. Με ψυχραιμία ο Τάτος έστειλε την μπάλα στα δίχτυα και έδιωξε το όποιο άγχος υπήρχε με το εύθραυστο 1-0.

Η διαφορά μπορεί να μειώθηκε στους 6 βαθμούς από την 2η θέση αλλά αυτό για την ώρα δεν λέει απολύτως τίποτα. Αντιθέτως μας κάνει να αναλογιζόμαστε τους βαθμούς που πετάξαμε με αποκορύφωμα την πρόσφατη ισοπαλία στις Σέρρες. Πλέον ο ΑΡΗΣ ελπίζει σε κάποιο "δώρο" στα εναπομείναντα παιχνίδια είτε εντός είτε εκτός των αγωνιστικών χώρων. Άλλωστε στην Ελλάδα είμαστε όπου με τις κατάλληλες ζυμώσεις τα "δώρα" εκτός γηπέδου ίσως και να είναι πιο εφικτά.

Την αφλογιστία του στην επίθεση όπου έχασε σημαντικές ευκαιρίες πλήρωσε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα με αποτέλεσμα να μείνει στο μηδέν μένοντας ακόμη πιο πίσω από τη 2η θέση που οδηγεί στην σούπερλιγκα. Παυλίδης και Μιλούνοβιτς έχασαν μοναδικές ευκαιρίες ενώ η συνολική εικόνα της ομάδος στα τελευταία 25' του αγώνα ήταν απογοητευτική. Πλέον θα πρέπει ο Κωστένογλου και οι παίκτες του να βρουν τα ψυχικά αποθέματα για να τελειώσουν την χρονιά όσο πιο ανώδυνα γίνεται. 

Μόλις στο 2΄ο Ίλιτς έβγαλε εκπληκτική κάθετη πάσα στον Παυλίδη με τον τελευταίο να μην μπορεί να κερδίσει τον αντίπαλο γκολκίπερ στο τετ α τετ. Στη συνέχεια η ομάδα μας είχε την κατοχή και με καλή κυκλοφορία έφθανε με ευκολία στην αντίπαλη περιοχή κάτι που έδειχνε ότι το γκολ ήταν θέμα χρόνου. Όσο όμως περνούσε ο χρόνος και δεν έμπαινε το γκολ το άγχος άρχισε να βαραίνει τα πόδια των παικτών μας με αποτέλεσμα όχι μόνο να σταματήσουμε να είμαστε απειλητικοί αλλά να κινδυνέψουμε να βρεθούμε και πίσω στο σκορ. Στο τέλος μετά από διαδοχικά στημένα και πίεση ο Μιλούνοβιτς βρέθηκε σε πλεονεκτική θέση για να σπρώξει την μπάλα στα δίχτυα και να λυτρώσει την ομάδα του αλλά έστειλε την μπάλα πάνω από την εστία παρέα με τις ελπίδες μας για άνοδο καθαρά αγωνιστικά... Συγκινητικός ο Μπούρμπος που το μόνο που δεν μπόρεσε να κάνει σήμερα ήταν να σκοράρει. Δεν βοήθησαν οι αλλαγές του Κωστένογλου όπως και η εμμονή με τον Καράμπελα για ακόμη ένα παιχνίδι...

Από την στιγμή που η Λαμία και ο Απόλλων ξέφυγαν στην βαθμολογία κερδίζοντας σε κάθε γήπεδο με κάθε απίθανο τρόπο είναι φανερό ότι οι παίκτες μας έχουν επηρρεαστεί και όταν δεν μπαίνει γκολ από νωρίς η ομάδα στην επανάληψη καταρρέει. Με τα σημερινά δεδομένα σχεδόν με θαύμα φαντάζει το να καταφέρουμε να καλύψουμε την διαφορά για να βρεθούμε στις θέσεις ανόδου. Μόνο η εκδίκαση της υπόθεσης της Λάμιας και η αφαίρεση των 6 βαθμών μπορεί να αποτελέσει το εισιτήριο για την σουπερλίγκα. Διαφορετικά θα πρέπει να αρχίσει το συντομότερο ο σχεδιασμός για τη νέα χρόνια στην Football League...

ΥΓ. Κρίμα για τον κόσμο που βρέθηκε στις Σέρρες να στηρίξει την προσπάθεια της ομάδος.

ΥΓ2. Και το restart συνεχίζεται...