Με ανεβασμένη την ψυχολογία μετά την εξαιρετική εμφάνιση της Τετάρτης κόντρα σε Ολυμπιακό και τι..Τίκα η αγαπημένη μας ομάδα θα υποδεχθεί σε λίγη ώρα στο Κλεάνθης Βικελίδης τον ΟΦΗ σε ένα πολύ σημαντικό παιχνίδι και για τις 2 ομάδες. Ουσιαστικά με νίκη ο ΑΡΗΣ μας σήμερα πετάει έξω από την διεκδίκηση της ανόδου ένα εκ των βασικών ανταγωνιστών μας. Οι 5 βαθμοί διαφορά με ένα παιχνίδι λιγότερο σε συνδυασμό με μια νίκη σήμερα θα είναι μια μη αναστρέψιμη κατάσταση για τους Κρητικούς και αυτό ακριβώς πρέπει να είναι η επιδίωξη μας σήμερα.

Μετά το ροτέισον της Τετάρης ο Νίκος Αναστόπουλος λογικά "επιστρέφει" στα γνωστά σχήματα που χρησιμοποιούσε πριν τον αγώνα του κυπέλλου. Και αν και στην αποστολή συμμετέχουν τα 2 νέα μεταγραφικά αποκτήματα Σόουζα και Γκαρσία δύσκολα να τους δούμε να ξεκινάνε βασικούς. Αν και ο Σόουζα που αγωνίσθηκε στο κέντρο της άμυνας έδειξε πολύ καλά στοιχεία και ίσως να πρέπει να ξεκινήσει. Ο ανεβασμένος Ρόβας θα απουσιάσει μετά την κόκκινη κάρτα που δέχθηκε ενώ και ο Τζεμπούρ παραμένει ανέτοιμος. Το ότι ο ΑΡΗΣ είναι καλύτερη ομάδα από τον ΟΦΗ είναι δεδομένο, το θέμα είναι αν όπως με τον Πανσερραϊκό μπουν με αυτή τη νοοτροπία οι παίκτες μας και πιέσουν τον αντίπαλο από το πρώτο λεπτό. Αν ο Αναστόπουλος αποφασίσει να αντιμετωπίσει το παιχνίδι επιφυλακτικά και να δώσει χώρους τότε θα χρειαστεί πολύ υπομονή.

Με όλα αυτά που έχουμε περάσει τα τελευταία χρόνια ως ένα σημείο φαντάζει λογικό το να φοβόμαστε(αγωνιστικά) ακόμη και τη σκιά μας... Κάποια στιγμή όμως θα πρέπει να συνέλθουμε και να σταματήσουμε να δίνουμε αξία σε ομάδες όπου υπό φυσιολογικές συνθήκες δεν θα ασχολούμασταν καν. Τα παιχνίδια που ακολουθούν με αρχή το σημερινό είναι η μεγάλη ευκαιρία του Αναστόπουλου και των παικτών του για να κερδίσουν την εμπιστοσύνη μας και να δούμε τη συνέχεια στη Football League πολύ διαφορετικά. Τελειώστε τους!

Μπορεί ο Ολυμπιακός να κατέβηκε όπως και ο ΑΡΗΣ με πολλές αλλαγές στο αρχικό του σχήμα, είχε όμως "βασικό" τον διαιτητή Τίκα και τους 2 βοηθούς του με αποτέλεσμα να καταφέρει να γλιτώσει σήμερα το κάζο. Η ομάδα μας αν και δεν έφθασε στην πολυπόθητη νίκη, κέρδισε τις εντυπώσεις με την εμφάνιση της και παρέα με τον κόσμο της υπενθύμισε ότι ο ΑΡΗΣ επιστρέφει! Ιδανικά στημενή η ομάδα παρά τις πολλές αλλαγές, παίκτες με πάθος και νέα πρόσωπα που άφησαν καλές εντυπώσεις.

Με τους Τάτο, Μπαργκάν, Ίλιτς, Καράμπελα, Μπούρμπο και Ρ.Μπράβο να μένουν εκτός αποστολής ο ΑΡΗΣ κατάφερε να προβληματίσει σημαντικά τον υπερόπτη Ολυμπιακό από νωρίς στο παιχνίδι. Στο 13' ο Μιλούνοβιτς στην αντεπίθεση μετά από εξαιρετική "ασίστ" του Ντούνη έκανε το 1-0 και έβαλε φωτιά στις κερκίδες του γηπέδου. Στη συνέχεια αν και η ομάδα δεν πανικοβλήθηκε ο διαιτητής Τίκας και οι βοηθοί του με κάθε ευκαιρία έσπρωχναν τον Ολυμπιακό προς την περιοχή μας. Ενώ έκλεισε τα μάτια του στο πέναλτι που έγινε πάνω στον Καπνίδη στο 52'  όταν ο Ρέτσος τον αγκάλιασε μέσα στην περιοχή. Αρκετή πίεση και πολλά στημένα όπου στις περισσότερες περιπτώσεις η προβληματική ως τώρα άμυνα μας λειτουργούσε ιδανικά αλλά και όσες φορές χρειάστηκε ο Διούδης ήταν εκεί για να κόψει τις φιλοδοξίες των Πειραιωτών πραγματοποιώντας ίσως την καλύτερη φετινή του εμφάνιση. Στο 71΄ ο Τίκας σε μια προσπάθεια να βοηθήσει ακόμη περισσότερο τον Ολυμπιακό απέβαλλε τον Ρόβα όταν σε ανάλογες περιπτώσεις δεν τιμωρούσε ούτε καν με φάουλ τους "ερυθρόλευκους". Το αριθμητικό μειονέκτημα λύγισε την ομάδα μας και ο Ολυμπιακός κατάφερε να ισοφαρίσει στο 82'. Από εκείνο το σημείο και μετά ο Τίκας χαλάρωσε, σφύριξε και μερικά φάουλ υπέρ μας για τα μάτια του κόσμου και κάπως έτσι έληξε το παιχνίδι ισόπαλο. Ένα αποτέλεσμα που με δεδομένη την διαφορά δυναμικότητας των 2 ομάδων και την εμετική διαιτησία μας αφήνει ικανοποιημένους. Αν ο ΑΡΗΣ μας αρχίζει να  παίζει έτσι και στο πρωτάθλημα τότε δεν θα έχουμε κανένα πρόβλημα για την επίτευξη του στόχου της ανόδου. Μάγκας ο Αναστόπουλος που και ροτέισον έκανε ενόψει των σημαντικών αγώνων στην Football League και το αποτέλεσμα το πήρε!

Παιχνίδι χωρίς άγχος ήταν το σημερινό, από αυτά που μας είχαν λείψει. Αυτό είναι το Κλεάνθης Βικελίδης και αυτός είναι ο κόσμος του ΑΡΗ όπως τον ξέρει όλη η Ελλάδα! Ομάδα μαχητής και κόσμος πρωταθλητής! Το μήνυμα εστάλη προς πάσα κατεύθυνση και πλέον αυτό που απομένει είναι να παρουσιαστούμε εξίσου δυνατοί και στα σημαντικά παιχνίδια που ακολουθούν κάνοντας το αποφασιστικό βήμα για την άνοδο! Μπράβο στην ομάδα για το σημερινό! Γουστάραμε όλοι και ας μας χάλασε ελαφρώς το πάρτι το "κοράκι"!

ΥΓ. Ε τι πλάκα που έχουν αυτοί οι "πρωταθλητές"... Ακόμη και με το παιδικό να κατέβαινε ο ΑΡΗΣ, αυτοί για να είναι καβατζωμένοι θα φέρουν κάποιον Τι..Τίκα να κάνει τα μαγικά του...

ΥΓ2. Πολλές διασυνδέσεις ο Κάρυ. Είναι δυνατόν να σφυρίζεις λήξη ενώ έχει κερδίσει κόρνερ ο Ολυμπιακός?!?!??! Τι πάει να πει ότι πέρασαν 7΄από τα 90? Αυτά δεν γίνονται στο Ελλαδιστάν...

Σε ένα παιχνίδι χωρίς άγχος η αγαπημένη μας ομάδα θα αντιμετωπίσει τον Ολυμπιακό στο εξ αναβολής παιχνίδι για το κύπελλο Ελλάδος. Η νίκη όσο δύσκολο και αν είναι να έρθει πρέπει να είναι ο αυτοσκοπός πάντα όταν αγωνίζεται ο ΑΡΗΣ μας. Αυτό όμως που έχει ξεχωριστή σημασία είναι τόσο η ομάδα με την εικόνα της μέσα στις 4 γραμμές του γηπέδου όσο και ο κόσμος που θα είναι στην κερκίδα να βροντοφωνάξει το "ερχόμαστε" ! Ένα μήνυμα με αποδέκτες εχθρούς και φίλους.

Με πολλές αλλαγές κατεβαίνει ο Ολυμπιακός αλλά λίγη σημασία έχει όταν μιλάμε για τον πρωταθλητή Ελλάδος. Παρόλα αυτά η ελαφρότητα και η υπεροψία με την οποία αντιμετωπίζουν το παιχνίδι οι Πειραιώτες είναι κάτι που θα πρέπει να εκμεταλλευτούμε. Από την άλλη αν και ακόμη ο Αναστόπουλος δεν έχει ανοίξει τα χαρτιά του αναμένεται να δούμε κάποιες αλλαγές στο αρχική σχήμα σε σχέση με τα τελευταία παιχνίδια. Όποιοι και αν είναι οι 11 που θα επιλέξει λίγη σημασία έχει γιατί με καθαρά τεχνικά-αγωνιστικά κριτήρια ο ΑΡΗΣ μας υστερεί σημαντικά του αντιπάλου του. Σε τέτοια παιχνίδια όμως, αυτό που κάνει τη διαφορά είναι το πάθος, η ψυχή, η πίστη και όλα αυτά που κάνουν έναν άνθρωπο να ξεπεράσει τις δυνατότητες του και να φθάσει στην πράξη εκεί που στην θεωρία δεν μπορεί. Αυτό θέλουμε να δούμε από όσους αγωνισθούν αύριο και όλα τα υπόλοιπα θα ακολουθήσουν. Άλλωστε πολλές φορές τα τελευταία χρόνια ακούμε ως δικαιολογία το κίνητρο που έχουν οι αντίπαλοι όταν αντιμετωπίζουν. Με την ίδια λογική... και οι παίκτες του ΑΡΗ έχουν σπουδαίο κίνητρο για να αποδείξουν κόντρα στον Ολυμπιακό ότι αξίζουν για πολλά παραπάνω από την Football League.

Ζυγαριές σε διοργανώσεις και παιχνίδια ο Αρειανός δεν πρέπει να βάζει ποτέ. Αυτή η ομάδα οφείλει πάντα να παλεύει για τη νίκη και να διεκδικεί την κορυφή. Η θέση όμως που βρισκόμαστε αυτή τη στιγμή και η δεδομένη διαφορά δυναμικότητας με τον Ολυμπιακό μας δίνει την ευκαιρία να απολαύσουμε αυτά τα παιχνίδια χωρίς άγχος ελπίζοντας απλά για το καλύτερο. Ας ντυθούμε όλοι στα κίτρινα, να γεμίσουμε το Κλ.Βικελίδης, να γίνουμε ένα με την ομάδα και να γουστάρουμε ένα παιχνίδι από αυτά που μας έχουν λείψει... Και για να μπαίνουμε σε "αγωνιστικούς ρυθμούς"... ΡΕ ΑΡΗ ΡΕ ΑΡΗ ΡΕ ΑΡΗ ΑΝΤΕ ΚΑΙ ΜΑΜΗΣΕ ΤΟ ΒΡΩΜΕΡΟ ΤΟ ΨΑΡΙ!!!!

Σθεναρή αντίσταση συνάντησε η ομάδα μας στο Μενίδι από την "υπό-διάλυση" ομάδα του Αχαρναϊκού, όμως η εμπειρία και η ποιοτική διαφορά που υπήρχε ανάμεσα στις 2 ομάδες οδήγησε σε ακόμη μια νίκη για την ομάδα μας. Ίλιτς  και Μπαργκάν οι σκόρερ που μαζί με τον Μπούρμπο ήταν οι πρωταγωνιστές για τον ΑΡΗ μας, που προβλημάτισε με την εικόνα του παρά τη νίκη.

Στο πρώτο ημίχρονο ο ΑΡΗΣ παρά την μαχητικότητα των παικτών του Αχαρναϊκού έδειξε την ποιότητα που τον χαρακτηρίζει ως ομάδα και με συνοπτικές διαδικασίες εκμεταλλεύτηκε στο απόλυτο τις ευκαιρίες που του δόθηκαν και έκανε γρήγορα το 2-0.  Και ενώ ήταν βέβαιο ότι αν το ημίχρονο έληγε στο 2-0 οι παίκτες του Αχαρναϊκού θα "άδειαζαν" και θα βλέπαμε άλλο παιχνίδι στο Β ημίχρονο η αφέλεια της άμυνας μας έδωσε το δικαίωμα στον αντίπαλο να κάνει το 2-1 στην τελευταία φάση του πρώτου ημιχρόνου και να πιστέψει ότι μπορεί να κλέψει βαθμό από τον ΑΡΗ μας σήμερα. Στο Β ημίχρονο αντι να δούμε έναν ΑΡΗ που να αγωνίζεται εξίσου έξυπνα με τα πρώτα 45' είδαμε έναν φοβισμένο ΑΡΗ που δεν μπορούσε να κρατήσει την μπάλα στην κατοχή του ούτε για μια στιγμή. Ευτυχώς η ομάδα άντεξε στην πίεση και κατάφερε να πάρει τους 3 βαθμούς αλλά η εικόνα δεν ήταν καθόλου καλή. Ο Αναστόπουλος προφανώς έβλεπε άλλο παιχνίδι από εμάς και ενώ η ομάδα δεν μπορούσε να ελέγξει με τίποτα τον χώρο του κέντρου αποφάσισε να αλλάξει τον Ίλιτς που πέρα από το γκολ που πέτυχε ήταν από τους δραστήριους για την ομάδα μας. Ο Μιλούνοβιτς που μπήκε  στη θέση του "αόρατου" σήμερα Ντούνη δεν μπόρεσε να βοηθήσει. Πολύ καλός ο Μπούρμπος που ήταν σε όλες τις φάσεις μέσα, είχε ουσία στο παιχνίδι του ο Ρόβας που δημιούργησε τις φάσεις για τα 2 γκολ ενώ ο Ίλιτς έδειξε γιατί θεωρείται ένας από τους παίκτες που μπορούν να κάνουν τη διαφορά για την ομάδα μας.

Πέρα από την κακή εικόνα της ομάδος μας στη μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα η διαιτησία για ακόμη μια φορά ήταν άκρως εχθρική. Πέρα από τα ανύπαρκτα οφσάιντ(κυρίως στο Α ημίχρονο) είδαμε και μια απίστευτη ανοχή στο σκληρό παιχνίδι των παικτών του Αχαρναϊκού αλλά και μια ιδιαίτερη ευαισθησία όποτε οι παίκτες μας τολμούσαν να μπουν ελαφρώς πιο δυνατά σε κάποια φάση. Ευτυχώς όλο αυτό δεν στοίχισε αλλά θα πρέπει η διοίκηση να επιμείνει στο θέμα της διαιτησίας. Φυσικά θα πρέπει και ο Αναστόπουλος με τους παίκτες του να δουν ξανά και ξανά αυτό το παιχνίδι μπας και καταλάβουν ότι αυτή η εικόνα προσβάλλει πρώτα τους ίδιους... Και όταν δεν είσαι καλός δεν γίνεται πάντα στο τέλος να κερδίζεις όπως σήμερα.

ΥΓ. Δυσάρεστα γεγονότα είχαμε εκτός γηπέδου με τους φίλους της ομάδος μας να καταφένουν τελικώς να μπουν στο γήπεδο. Σίγουρα τα αλάνια που κατέβηκαν εκεί δεν μασάνε από τέτοια και θα δώσανε την απάντηση που έπρεπε εκεί που έπρεπε αλλά καλό είναι αυτό που έγινε σήμερα να αφυπνίσει μερικούς συνΑρειανούς μας ενόψει του τελικού στο μπάσκετ. Ο κόσμος του ΑΡΗ δεν φοβάται κανέναν αλλά όσοι έχουμε τραβηχτεί σε εκδρομές ξέρουμε πολύ καλά ότι άλλο Β.Ελλάδα και άλλο να ταξιδεύεις σε άλλα μέρη της Ελλάδος με τους εκάσοτε σερίφηδες να κάνουν τα δικά τους.... Οπότε ας αφήσουμε τις αφελείς επιθυμίες για τελικούς στο ΟΑΚΑ και ας απαιτήσουμε όλοι μαζί με μια φωνή ο τελικός να γίνει στη Θεσσαλονίκη ή έστω σε κάποια πόλη πιο κοντινή όπως η Ξάνθη,  η Κοζάνη ή η Λάρισα..

Πραγματοποιώντας μια από τις καλύτερες εμφανίσεις του, ο ΑΡΗΣ μας κέρδισε με ευκολία τον Πανσερραϊκό κάτω από ασταμάτηση βροχή. Οι δραστήριοι Τάτος, Ίλιτς και Ντούνης έκαναν την διαφορά αλλά και όλοι οι υπόλοιποι παίκτες ανταποκρίθηκαν στο ρόλο τους. Αυτή τη φορά δεν υπήρχε αναποτελεσματικότητα στην τελική προσπάθεια και οι σερραίοι θα πρέπει να νιώθουν τυχεροί που έφυγαν μόλις με 4 γκολ παθητικό.

Από τα πρώτα λεπτά της αναμέτρησης οι παίκτες του Νίκου Αναστόπουλου πήραν τον έλεγχο του αγώνα. Η δεξιά πλευρά της άμυνας του Πανσερραϊκού "έμπαζε" , ο Μπαργκάν το εκμεταλλεύτηκε και έβγαλε την παράλληλη σέντρα για να έρθει ο Ντούνης πολύ έξυπνα ανάμεσα από τους αντίπαλους αμυντικούς και να ανοίξει το σκορ στο 21'. Λίγα λεπτά αργότερα μετά από εκτέλεση κόρνερ ο Ιντζίδης ανενόχλητος με κεφαλιά έστειλε την μπάλα στα δίχτυα. Το παιχνίδι τελείωσε ουσιαστικά στο 29' όταν ο Ίλιτς μπήκε πολύ ωραία μέσα στην μεγάλη περιοχή και πάσαρε την κατάλληλη στιγμή στον Ντούνη που απλά έσπρωξε την μπάλα στα δίχτυα. Στην επανάληψη αν και έπεσε ο ρυθμός υπήρχαν οι ευκαιρίες για να αυξηθεί ο δείκτης του σκορ. Κάτι που έκανε ο Μιλούνοβιτς με ωραίο διαγώνιο σουτ.  Ανύπαρκτος επιθετικά ο Πανσερραϊκός αρκέστηκε σε παθητικό ρόλο δίνοντας στην ομάδα μας την δυνατότητα να πραγματοποιήσει μια εξαιρετική εμφάνιση και να κερδίσει εύκολα άλλους 3 βαθμούς.

Τα 3 γκολ στο πρώτο ημίχρονο και η συνολικά καλή λειτουργία της ομάδος σε όλες  τις γραμμές είναι ακριβώς ο ΑΡΗΣ που θέλουμε και επιβάλλεται να βλέπουμε σε κάθε αγωνιστική της Football League. Η σημερινή ΄νίκη όμως σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να αποτελέσει αφορμή για να εφησυχασμό και να πιστέψει κανείς  ότι δεν  χρειάζεται να ενισχυθούμε. Ο στόχος της ανόδου είναι αδιαπραγμάτευτος για αυτό και θα πρέπει η διοίκηση σε συνεργασία με τον προπονητή να δυναμώσουν και άλλο την ομάδα. Συνεχίζουμε δυνατά μέχρι να τελειώσει και ο φετινός εφιάλτης.

Χωρίς τον Τζιμπούρ στην αποστολή, η ομάδα μας θα  προσπαθήσει να πάρει τη νίκη απέναντι σε μια φορμαρισμένη ομαδα σε ένα παιχνίδι όπου η τύχη του θα κριθεί κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή. Το χιόνι και οι χαμηλές θερμοκρασίες έχουν μετατρέψει το γήπεδο του Ευόσμου σε παγοδρόμιο με αποτέλεσμα η "αυτοψία" που θα γίνει αύριο το μεσημέρι θα δείξει αν τελικά γίνει ο αγώνας ή θα πάμε σε αναβολή.

Η ομάδα την προηγούμενη αγωνιστική επέστρεψε στις νίκες αλλά σε καμία περίπτωση δεν έπεισε με την εμφάνιση της. Όχι ότι μας ενδιαφέρει ιδιαίτερα το "καλό ποδόσφαιρο" σε αυτή την κατηγορία αλλά συνήθως όταν δεν αγωνίζεσαι καλά θα έρθουν και οι στραβές όπως έχουν έρθει ήδη... Η επιστροφή του Τάτου και η απουσία του Τζιμπούρ λογικά θα αλλάξουν τα πλάνα του Αναστόπουλου. Ο Τσουμάνης λογικά θα πάρει τη θέση του Καράμπελα που ένιωθε ενοχλήσεις,ενώ ίσως να επιλεχθεί στο αρχικό σχήμα και ο Μιλούνοβιτς που τα πήγε καλά την τελευταία αγωνιστική. Στην κορυφή πάντως δύσκολα να αλλάξει ο Καπνίδης που στα δύσκολα δίνει λύσεις και χαρίζει πολύτιμους βαθμούς στην ομάδα. Είτε γίνει το παιχνίδι αύριο, είτε την Κυριακή ή οποιαδήποτε άλλη ημέρα οι συνθήκες του αγώνα θα είναι οι ίδιες ακριβώς για όλους τους παίκτες και των 2 ομάδων. Ο κακός αγωνιστικός χώρος δεν έχει να κάνει σε τίποτα με τη διάθεση και το πάθος που δείχνει ο κάθε παίκτης.

Ναι μεν στο επίκεντρο βρίσκεται ο Ν.Αναστόπουλος και οι όποιες επιλογές του αλλά και οι παίκτες μας αδικούν τους εαυτούς τους αντιμετωπίζοντας με ελαφρότητα τα περισσότερα παιχνίδια. Και φυσικά υπάρχει και το κομμάτι της ενίσχυσης της ομάδος με τον κεντρικό αμυντικό Ούγκο Σόουζα να είναι ο πρώτος που ανακοινώθηκε επίσημα αλλά και δύο ακόμη μεταγραφές να είναι στα σκαριά. Λίγη σημασία έχει το βιογραφικό τους και αν τους γνωρίζουμε ή όχι. Στο γήπεδο φαίνεται τι αξίζει ο καθένας. Το μόνο βέβαιο είναι ότι 3η ευκαιρία για να διορθωθούν τα λάθη του καλοκαιριού δεν υπάρχει. Νίκη και μόνο νίκη ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!!!!

Επιστροφή στις νίκες για την αγαπημένη μας ομάδα που κατάφερε να ξεπεράσει το σοκ της προηγούμενης αγωνιστικής, το τσουχτερό κρύο, τον κακό αγωνιστικό χώρο και να πάρει τελικά τους 3 βαθμούς. Μια νίκη που ναι μεν μας κρατάει κοντά στην κορυφή αλλά δεν καλύπτει τα σημαντικά αγωνιστικά προβλήματα που για ακόμη μια φορά έκαναν την εμφάνιση τους.

Με τον Τζιμπούρ να ξεκινάει βασικός σε έναν ελεύθερο ρόλο πίσω από τους επιθετικούς, ο ΑΡΗΣ είχε την κυριαρχία στον χώρο του κέντρου και προσπάθησε να κυνηγήσει το γκολ. Παρόλα αυτά όποτε φθάναμε κοντά στην αντίπαλη εστία η τελική προσπάθεια από τους παίκτες μας ήταν τραγική.  Και αφού με τις οργανωμένες επιθέσεις δεν γινόταν δουλειά σε μια αναταραχή μέσα στην μεγάλη περιοχή του Παναιγιάλειου μετά από στημένο ο Καράμπελας βρήκε την ευκαιρία και έστειλε την μπάλα στα δίχτυα. Σε εκείνο το σημείο ακριβώς φάνηκαν ξεκάθαρα σχεδόν όλα τα αγωνιστικά προβλήματα της ομάδος. Από την μια η περίεργη φιλοσοφία του προπονητή που σέβεται(και φοβάται) υπερβολικά τους αντιπάλους με αποτέλεσμα να οπισθοχωρούμε να τους δίνουμε χώρους  και από την άλλη η τραγική άμυνα μας που από το πουθενά "δημιουργεί" φάσεις για γκολ... Ο Διούδης έμεινε για ακόμη μια φορά εκτεθειμένος και το 1-1 μας πάγωσε ακόμη πιο πολύ. Στο δεύτερο ημίχρονο με την αναγκαστική αλλαγή του Τζεμπούρ και το σκορ στο 1-1 δεν είδαμε τον ΑΡΗ να πιέζει όσο θα περιμέναμε.  Ακόμη όμως και έτσι το άστρο του Καπνίδη έλαμψε και χάρη σε μια δική του ενέργεια η μπάλα στρώθηκε στον Μιλούνοβιτς που έκανε το τελικό 2-1.  Τα τελευταία λεπτά με τους παίκτες μας να καθυστερούν και να διώχνουν την μπάλα με κάθε τρόπο ήταν άλλη μια απόδειξη ότι κάτι δεν λειτουργεί σωστά στην ομάδα.

Η νίκη και οι 3 βαθμοί είναι αυτό που μετράνε αλλά δεν γίνεται να κλείνουμε τα μάτια στα εξώφθαλμα αγωνιστικά προβλήματα . Ανύπαρκτη άμυνα και αμυντικά χαφ και μια  προσέγγιση του αγώνα που μόνο ΑΡΗ δεν θυμίζει. Αν δεν πιστεύεις εσύ ο ίδιος ότι είσαι η καλύτερη  και δυνατότερη ομάδα της κατηγορίας  και δεν παλεύεις σε κάθε αγωνιστική για να το αποδείξεις τότε σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να σε φοβηθεί ο αντίπαλος και όλοι αντί να προσέχουν να μη διασυρθούν θα ανυπομονούν για την μεγάλη ευκαιρία να λάμψουν κόντρα στον ΑΡΗ. Όσο για τη διοίκηση... μεταγραφές χθές...

ΥΓ. Ήρωες στην κερκίδα!

Το γνωστό σενάριο που έχουμε παρακολουθήσει αρκετές φορές φέτος είδαμε και σήμερα κόντρα στην Καλλιθέα με την σημαντική διαφορά ότι αυτή τη φορά η ανατροπή δεν ήρθε ποτέ... Οι χαμένες σημαντικές ευκαιρίες στην επίθεση δεν κατάφεραν να "καλύψουν" τα λάθη της άμυνας και έτσι ήρθε η πρώτη ήττα στο φετινό πρωτάθλημα από μια ομάδα που είχε να κερδίσει εδώ και 5 αγωνιστικές.

Τον απόλυτο έλεγχο του αγώνα είχε η ομάδα μας από το ξεκίνημα του παιχνιδιού δείχνοντας ότι εύκολα ή δύσκολα θα έφθανε στο πολυπόθητο γκολ. Ακόμη και αν δεν υπήρχε κίνηση από τους ελεύθερους παίκτες, ταχύτητα στης μεταβιβάσεις και ιδιαίτερο πάθος στις διεκδικήσεις υπήρχαν οι ευκαιρίες που έδειχναν τον δρόμο προς τη νίκη. Οι ελάχιστες αντεπιθέσεις των γηπεδούχων δεν μας ανησύχησαν ιδιαίτερα σε αντίθεση με την αφλογιστία των παικτών μας και τα παιχνίδια της τύχης που ακόμη και από πλεονεκτική θέση αδυνατούσαν να στείλουν την μπάλα στα δίχτυα. 2 φορές το δοκάρι, άλλες 2-3 ο πολύ καλός σήμερα τερματοφύλακας της Καλλιθέας και άλλες 2-3 ευκαιρίες που σπαταλήθηκαν από την επιπολαιότητα μας και το μηδέν όσο περνούσε η ώρα πλησίαζε ολοένα και πιο πολύ. Αυτό που δεν περιμέναμε παρόλο που φέτος μας έχει συνηθίσει ήταν το γκολ της Καλλιθέας μετά από λάθος στην άμυνα αλλά και την κατάρρευση της ομάδος που έδειχνε κουρασμένη ψυχολογικά μετά το γκολ που δέχθηκε κόντρα στη ροή του παιχνιδιού. Η συνέχεια άνηκε αποκλειστικά στους γηπεδούχους που με φτερά στα πόδια κατάφεραν να πετύχουν και δεύτερο γκολ σε αντίθεση με τους δικούς μας που πέρα από κάποια νεύρα και το ακυρωθέν γκολ του Τζιμπούρ δεν είχαν κάτι άλλο να επιδείξουν...

Ένα πικρό αποτέλεσμα που για την ώρα μπορεί να μην κρίνει κάτι όσο αφορά την βαθμολογία και την προσπάθεια που κάνουμε για την άνοδο αλλά σίγουρα φωνάζει για την επιτακτική ανάγκη ενίσχυσης της ομάδος κυρίως στα μετόπισθεν. Όπως άπαντες έχουν διαπιστώσει η μεσοαμυντική λειτουργία της ομάδος συνεχίζει να νοσεί και κανείς στα μετόπισθεν(συμπεριλαμβανομένου και του Διούδη) δεν εμπνέει εμπιστοσύνη. Ακόμη και στις πιο ακίνδυνες φάσεις υπάρχει ο φόβος ότι μπορεί να γίνει το μοιραίο λάθος από το πουθενά. Ήδη θα έπρεπε να είχαν αποκτηθεί ένας με δύο παίκτες ... τουλάχιστον  να μην χρειαστεί να φτάσουμε Φεβρουάριο μήνα για να δούμε την ομάδα να στρώνει... 

ΥΓ. Μπράβο στα αλάνια που βρέθηκαν και σήμερα κοντά στην ομάδα.

Λίγο έλειψε να πληρώσει η ομάδα μας τις αμυντικές αδυναμίες της αλλά και την γενικότερη μέτρια εικόνα της σε όλες τις γραμμές. Ευτυχώς ο Καπνίδης αποδείθχηκε για ακόμη μια φορά η χρύση αλλαγή και σαν Άι Βασίλης έκανε δώρο τους 3 βαθμούς στην ομάδα του και σε όλους εμάς! Ένα τρίποντο που παρά τον δύσκολο τρόπο με τον οποίο ήρθε δίνει στην ομάδα την απαραίτητη ηρεμία ενόψει της διακοπής.

Και σήμερα ο ΑΡΗΣ ξεκίνησε χαλαρά, έχοντας την πρωτοβουλία των κινήσεων αλλά και δίνοντας παράλληλα τους χώρους στους παίκτες των Χανίων να βγουν μπροστά. Το δοκάρι που είχαν νωρίς νωρίς τα Χανιά αλλά και η δική μας μεγάλη χαμένη ευκαιρία που σταμάτησε και αυτή το δοκάρι, έδειχναν ότι θα πηγαίναμε σε ένα δύσκολο παιχνίδι. Κάτι που επιβεβαιώθηκε λίγα λεπτά αργότερα όπου για ακόμη μια φορά η ομάδα μεσοαμυντικά λειτούργησε τραγικά, ο Ρ.Μπράβο έχασε τον παίκτη του και η μπάλα κατέληξε στα δίχτυα. Η εξαιρετική πάσα του Τζανακάκη και το πολύ ωραίο τελείωμα του Τάτου έφεραν το παιχνίδι στα ίσια και όλα έδειχναν ότι ο ΑΡΗΣ κάπως θα ξεπερνούσε την ψυχρολουσία που βρέθηκε πίσω στο σκορ. Η συνέχεια του αγώνα ήταν ακόμη χειρότερη μιας και η έλειψη δημιουργικότητας στην επίθεση και η αναπολετεσματικότητα στην τελική προσπάθεια έφεραν τον εκνευρισμό στην ομάδα σε ένα σημείο όπου η συγκέντρωση και το καθαρό μυαλό ήταν απαραίτητα για να γίνει η ολική ανατροπή. Ο Αναστόπουλος δεν είχε διάθεση να αφήσει να χαθούν οι βαθμοί και βάζοντας σχετικά νωρίς τον Τζιμπούρ και λίγο αργότερα τον Μιλούνοβιτς ανέβασε και άλλο την πίεση προς την αντίπαλη περιοχή. Μια πίεση που δεν είχε ουσία και αναλώθηκε σε σέντρες από τα πλάγια και πολλά λάθη μπροστά από την μεγάλη περιοχή των Χανίων. Το τελευταίο χαρτί του Αναστόπουλου ήταν ο Καπνίδης όπου μπήκε στο παιχνίδι λίγο πριν συμπληρωθεί η κανονική διάρκεια του αγώνα. Ο νεαρός επιθετικός με τις γνωστές καλές τοποθετήσεις του και το ένστικο του σκορερ που τον χαρακτηρίζει κινήθηκε σωστά μέσα στη μεγάλη περιοχή και κατάφερε μια μακρινή σέντρα απελπισίας να την μετατρέψει στο χρυσό γκολ της νίκης!

Το φινάλε ήταν γλυκό αλλά η συνολική εικόνα άφησε μια πικρή γεύση. Είναι ολοφάνερο ότι ο ΑΡΗΣ δεν μπορεί να προχωρήσει έτσι και από την στιγμή που ο προπονητής αδυνατεί να βρει την λύση εκ των έσω για το πρόβλημα στην μεσοαμυντική λειτουργία της ομάδος τότε οφείλει σε συνεργασία με τη διοίκηση να ενισχύσουν άμεσα την ομάδα. Αν δεν έχουν γίνει ήδη οι απαραίτητες θα πρέπει να γίνουν το συντομότερο δυνατό. Το πρωτάθλημα ξεκινάει 4 Ιανουαρίου και οι αγωνιστικές υποχρεώσεις θα είναι ιδιαίτερα αυξημένες. Και αν πάμε έτσι σίγουρα θα υπάρχουν απώλειες... Κρατάμε τη νίκη και ευχόμαστε η νέα χρονιά να βρει την ομάδα μας ενισχυμένη τόσο στο κέντρο της άμυνας όσο και στα αμυντικά χαφ.

ΥΓ. Αφήνουμε στην άκρη ότι είσαι Αρειανός και σε κρίνουμε ως δημοσιογράφο που κάνει την αναμετάδοση του αγώνα. Είναι δυνατόν στην φάση του Μπαργκάν στο 87' που ο σκηνοθέτης το δείχνει και το ξαναδείχνει για προφανής λόγους, υπάρχει αγκαλιά του αμυντικού πάνω στον Μπαργκάν, ο παίκτης γυρνάει προς τον διαιτητή και διαμαρτύρεται και εσύ μετά από τόσα replay δεν τολμάς να πεις καν ένα "ίσως και να υπάρχει η υποψία για πέναλτι"?!?!?? Πόσο ξεφτιλισμένοι εντολοδόχοι μπορεί να είστε εσείς εκεί στην κρατική τηλεόραση...