Ο κόσμος ανταποκρίθηκε μαζικά στο κάλεσμα της ομάδος αλλά οι παίκτες και ο προπονητής δεν ανταποκρίθηκαν στις υποχρεώσεις τους.  Ο ΑΡΗΣ από την αρχή μέχρι το τέλος του αγώνα εγκλωβίστηκε στο "fullpress" των Τρικάλων που εκμεταλλεύτηκαν στο απόλυτο την ανοχή του διαιτητή και κατάφεραν να πάρουν το Χ μέσα στο Κλ.Βικελίδης.

Αρκετά νωθρός παρουσιάστηκε από το ξεκίνημα του αγώνα ο ΑΡΗΣ μας με τους παίκτες μας να χάνουν σχεδόν όλες τις διεκδικήσεις από τους αντιπάλους. Τα Τρίκαλα είχαν ξεκάθαρο στόχο να μην μας αφήσουν να δημιουργήσουμε επιθετικό παιχνίδι και το κατάφεραν με σχετική ευκολία. Τόσο με το πρέσινγκ αρκετά ψηλά όσο και με τα πολλά φάουλ από πίσω και τις καθυστερήσεις που επέτρεπε ο διαιτητής. Κατά τα άλλα για 90' δεν δείξαμε σχεδόν τίποτα πέρα από 2-3 κεφαλιές από γεμίσματα που θα μπορούσαν με λίγη τύχη να καταλήξουν στα δίχτυα.  Οι παίκτες ανεξαιρέτως παρουσιάστηκαν αρκετά χαλαροί και αγχωμένοι ενώ και ο Δ.Σπανός  δεν διάβασε καθόλου καλά το παιχνίδι αλλά και δεν μπόρεσε με τις αλλαγές του να αλλάξει την ροή του αγώνα.

Μεγαλύτερο κακό από τους 2 χαμένους βαθμούς είναι ίσως  το γεγονός ότι αυτό συνέβη εντός έδρας σε ένα σχεδόν κατάμεστο Κλ.Βικελίδης.  Είναι που είναι κουραστικό για την πλειοψηφία του κόσμου να παρακολουθεί την προσπάθεια του ΑΡΗ απέναντι σε κάτι χωριά σαν το σημερινό που αν μπορούσαν να περάσουν τα 90' πεσμένοι στο έδαφος θα το έκαναν για να μας κόψουν βαθμούς , είναι όμως και η εικόνα των παικτών μας που αντί να παίρνουν δύναμη από τον κόσμο μάλλον κομπλάρουν… Ας ανακατέψει λίγο την τράπουλα  ο προπονητής γιατί όπως φάνηκε σήμερα ξεκάθαρα κάτι δεν πάει καλά…

ΥΓ. Δύσκολη η φάση του πέναλτι με το χέρι που δεν είδε ο διαιτητής αλλά όπως συνηθίζεται η αμφιβολία πάντα είναι εις βάρος του ΑΡΗ. Αργά ή γρήγορα θα γινόταν και αυτό. Κάποιο κοράκι θα έβαζε το χέρι του για να χάσουμε βαθμούς.

Σαν σίφουνας πέρασε και από το Αιγίνιο ο ΑΡΗΣ μας που με συνοπτικές διαδικασίες καθάρισε και την τοπική ομάδα συνεχίζοντας απτόητος την κούρσα του προς την superleague. Τα γρήγορα 2 γκολ στο ξεκίνημα του αγώνα ήταν αρκετά ώστε το παιχνίδι να αποκτήσει διαδικαστικό χαρακτήρα και το πόσα γκολ θα πετύχουμε μέχρι το τέλος να είναι η μοναδική μας αγωνία.

Μόλις λίγα λεπτά χρειάστηκαν για να πάρει κεφάλι στο σκορ ο ΑΡΗΣ όταν στο 5’ ο διαιτητής έδωσε το καθαρό πέναλτι πάνω στον Παυλίδη και στη συνέχεια ο Διαμαντόπουλος να κάνει το 1-0. Η ομάδα μας έλεγχε το ρυθμό του αγώνα, δεν έμοιαζε να αγχώνεται και τις ιδιαίτερες καιρικές συνθήκες και τον βαρύ αγωνιστικό χώρο και παρά το 1-0 έδειχνε να κυνηγάει με μανία το δεύτερο γκολ. Ένα γκολ που ήρθε με πλασέ του Πλατέλλα που πήρε το ριμπάουντ μετά από ασταθή απόκρουση στο πολύ ωραίο σουτ του Διαμαντόπουλου μέσα από την μεγάλη περιοχή.  Το 3-0 ήρθε από τα πόδια του Παυλίδη που εκμεταλλεύτηκε με τον καλύτερο τρόπο την ασιστ του Μουμίν επισφραγίζοντας με τον καλύτερο τρόπο την σημερινή του εμφάνιση. Ο Ντούνης που μπήκε ως αλλαγή συνδυάστηκε εξαιρετικά με τον Διαμαντόπουλο που πέτυχε το δεύτερο προσωπικό του γκολ. Το 1-4 δεν είχε κάποια ιδιαίτερη σημασία μιας και ο ΑΡΗΣ μέχρι το τέλος κυριαρχούσε στο παιχνίδι και μπορούσε να πετύχει και άλλο γκολ. Μια νίκη που επιβεβαιώνει την σιγουριά που αποπνέει ο φετινός ΑΡΗΣ σχετικά με τον στόχο της ανόδου. Μοναδικό μελανό σημείο η παρουσία των Νίκιτς και Μιλούνοβιτς που για ακόμη μια φορά δεν μπόρεσαν να κάνουν αισθητή την παρουσία τους.

Κάθε νίκη στο δεύτερο γύρο έχει τη δική της ξεχωριστή σημασία μιας και οι διώκτες μας θα αρχίσουν να νιώθουν ολοένα και πιο έντονα . Εξίσου σημαντικό είναι μέχρι να φθάσουν τα «καθοριστικά» παιχνίδια με  Παναχαϊκή και ΟΦΗ η ομάδα αν όχι να αυξήσει τη διαφορά των 8 βαθμών τουλάχιστον να τη διατηρήσει.  Είναι διαφορετικό να αγωνίζεσαι με το Χ να σκοτώνει τον αντίπαλο και διαφορετικό η νίκη να είναι μονόδρομος.

Χωρίς να ιδρώσει ιδιαίτερα η ομάδα μας έφθασε σε ακόμη ένα τρίποντο κερδίζοντας με 3-0 την Αναγέννηση Καρδίτσας σε ένα παιχνίδι μονόλογο από την αρχή μέχρι το τέλος.  Μπορεί στο πρώτο ημίχρονο η ατυχία και ο εκπληκτικός Γκέκας να κράτησε ανέπαφη την εστία του στην επανάληψη όμως το παιχνίδι πήρε την φυσιολογική του μορφή όπως ξεκάθαρα αποτυπώνεται από το τελικό 3-0.

Σε αντίθεση με τα περισσότερα παιχνίδια ο ΑΡΗΣ μας μπήκε δυνατά στο παιχνίδι κυνηγώντας από νωρίς να ανοίξει το σκορ. Λίγο η ατυχία λίγο ο εκπληκτικός τερματοφύλακας της Καρδίτσας και παρά τις εκπληκτικές ευκαιρίες των Μπαστακού, Δεληζήση, Πασά, Μουμίν και Σόουζα το σκορ έμεινε στο μηδέν. Φυσικά στα πρώτα 45’ δεν έλειψαν τα γνωστά «λαθάκια» της διαιτησίας με κανονικό γκολ να ακυρώνεται ως οφσάιντ και πεντακάθαρο χέρι μέσα στην περιοχή να μην δίνεται πέναλτι. Στην επανάληψη όμως η γκίνια έσπασε και μόλις από το πρώτο λεπτό ο Σόουζα με κοντινή προβολή άνοιξε το σκορ. Παρά το 1-0 οι παίκτες της Καρδίτσας δεν μπόρεσαν ούτε για μια στιγμή να αντιδράσουν και να ανησυχούν τον τερματοφύλακα μας που παρέμεινε θεατής από την αρχή μέχρι το τέλος της αναμέτρησης. Στο 63’ ο Πασάς ανατράπηκε ξεκάθαρα μέσα στην περιοχή με το «κοράκι» να αναγκάζεται αυτή την φορά να δείξει την άσπρη βούλα.  Ο Πλατέλλας με ψύχραιμη εκτέλεση έκανε το 2-0  και εκεί τελείωσε ουσιαστικά το παιχνίδι. Στα εναπομείναντα λεπτά οι παίκτες μας έκαναν απλή διαχείριση του παιχνιδιού σε ρυθμούς  προπόνησης μέχρι το 93’ όπου ο Ντούνης έβγαλε έξυπνη πάσα στον Μιλούνοβιτς με τον τελευταίο να τελειώνει εξαιρετικά την φάση κάνοντας το τελικό 3-0. Πολύ καλός ο ΑΡΗΣ μας σήμερα παρά την ατυχία του πρώτου ημιχρόνου. Από την στιγμή όμως που η ομάδα δημιουργεί πολλές ευκαιρίες και καταφέρνει να παίρνει τους 3 βαθμούς τα πάντα δείχνουν ότι η ομάδα βαδίζει  στον σωστό δρόμο προς την άνοδο!

Κόντρα στην διαιτησία και το σπρώξιμο που δέχεται ο ΟΦΗ, ο ΑΡΗΣ μας κάνει αυτό που πρέπει από το ξεκίνημα της σεζόν. Η αύξηση της διαφοράς από την 3^η θέση σε συνδυασμό με την εικόνα της ομάδος μας κάνει να αισθανόμαστε σχεδόν σίγουροι ότι ο στόχος θα επιτευχθεί. Ολοκληρώθηκε με απόλυτη επιτυχία ο πρώτος γύρος και όσο περνάνε οι αγωνιστικές το άγχος θα είναι αποκλειστικά στους διώκτες μας. Μέχρι όμως να «κλειδώσει» και μαθηματικά η άνοδος άπαντες πρέπει να συνεχίζουν να βρίσκονται σε εγρήγορση!

Άλλον έναν κακό του δαίμονα των τελευταίων χρόνων ξόρκισε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα παίρνοντας ένα σπουδαίο διπλό σε μια δύσκολη έδρα. Ο Διαμαντόπουλος βρήκε ύστερα από καιρό βρήκε τον δρόμο προς τα δίχτυα και ήταν αυτός που έκανε το χρυσό 1-2 όταν όλα έδειχναν ισοπαλία. Φλύαρη η υπεροχή της ομάδος μας που αν και μας άγχωσε αρκετά τελικά μας έκανε να χαμογελούσαμε και δείχνει αποφασισμένη να μην αφήσει να χαθεί το τραίνο της ανόδου φέτος!

Σχεδόν μονότερμα παίζαμε σε όλο το πρώτο ημίχρονο με τους παίκτες του Πανσερραϊκού  να μην περνάνε ούτε καν το κέντρο. Ωστόσο ήταν ολοφάνερο ότι είχαμε σημαντικά προβλήματα στην επιθετική μας ανάπτυξη με τον Πλατέλλα να είναι ο μόνος που προσπαθούσε να δημιουργήσει φάσεις και τον Χαντί που στο πρώτο ημίχρονο έκανε και αυτός αισθητή την παρουσία του. Στο δεύτερο ημίχρονο η ομάδα μας μπήκε δυνατά δημιούργησε 2-3 καλές ευκαιρίες μέχρι ο Σόουζα να κάνει με κεφαλιά το 0-1 μετά από ωραία εκτέλεση φάουλ του Πλατέλλα.  Τις πρώτες 2 φορές που συμπτωματικά οι αντίπαλοι μας σούταραν προς την εστία μας  φάνηκε ότι τους πήγαινε η μπάλα… την μια παραλίγο από το πουθενά να καταλήξει στα δίχτυα ένα σουτ μερικά μέτρα μπροστά από το κέντρο  και την άλλη μια στραβοκλωτσιά κατέληξε στο δοκάρι μας.   Την τρίτη όπου ο παίκτης των Σερρών βρήκε και ελεύθερο πεδίο έξω από την μεγάλη μας περιοχή έστειλε την μπάλα στο γάμα με ένα άπιαστο σουτ όπου σπάνια βλέπεις ιδίως από ομάδες όπως ο Πανσερραϊκός. Στη συνέχεια είχαμε όπως αναμενόταν τις γνωστές καθυστερήσεις και όλα έδειχναν ότι βαδίζαμε προς το Χ. Ο δραστήριος όμως Διαμαντόπουλος που βοήθησε πολύ την ομάδα περνώντας στην θέση του "άφαντου" Μπαστακού χώθηκε όπως συνηθίζει σε μια φάση που δεν μύριζε γκολ, βρέθηκε σε πλεονεκτική θέση και έκανε από κοντά το 1-2! Στα ελάχιστα λεπτά που απέμειναν σε μια αντεπίθεση ο Πασσάς έβγαλε την ασιστ στον Τζανακάκη για να γράψει το τελικό 1-3 απέναντι σε μια ομάδα που τα προηγούμενα χρόνια μας είχε σπάσει τα νεύρα. Δεν είχε νεύρο η ομάδα σήμερα και όπως φάνηκε δεν είχε ούτε πλάνο. Οι ψιλοκρεμαστές μπαλιές κυρίως στο Α ημίχρονο σπάνια έβρισκαν τον στόχο τους. Η ομάδα όμως φαίνεται να έχει μπολιαστεί με τη νίκη, να μένει ανεπηρέαστη από ότι συμβαίνει γύρω της και να παίρνει  τις νίκες.

Μετά το διπλό με τα Τρίκαλα στην πρεμιέρα ήρθε άλλο ένα διπλό σε μια έδρα όπου την προηγούμενη αγωνιστική η 2η της βαθμολογίας Παναχαϊκή έχασε βαθμούς. Μπορεί να μην εντυπωσιάζουμε με την απόδοση μας αλλά οι παίκτες του Δ.Σπανού φαίνονται προσηλωμένοι στον στόχο της ανόδου. Όσο για τους Σερραίους  όσο χαρήκανε τα προηγούμενα χρόνια χαρήκανε… ας ψάξουν αλλού βαθμούς για να σωθούν. Μη σταματάς να τους πονάς ΑΡΕΙΝΑΡΑ!!!!

ΥΓ. Εντάξει… ο διαιτητής δεν μας έσφαξε αλλά και μόνο που συζητιέται καταλαβαίνει κανείς τι τραβάμε από τα κοράκια φέτος. Αν και θα ήταν ενδιαφέρον να μπορούσαμε να δούμε αν στη φάση του γκολ στην περίπτωση που δεν κατέληγε η μπάλα στα δίχτυα αν θα σφύριζε πέναλτι το ξεκάθαρο τράβηγμα φανέλας μέσα στην περιοχή.

Ακόμη μια σημαντική νίκη πέτυχε η ομάδα μας κερδίζοντας την Σπάρτη με 1-0 σε ένα παιχνίδι που ήταν ο απόλυτος κυρίαρχος. Πολύ καλός στο δεύτερο ημίχρονο όπου πέτυχε με τον Δεληζήση το νικητήριο γκολ ξεπερνώντας με αυτόν τον τρόπο την γνωστή πλέον εχθρική διαιτησία που και σήμερα δεν είδε πέναλτι στο απλωμένο χέρι του αμυντικού της Σπάρτης, ακύρωσε καθαρό γκολ εφευρίσκοντας φάουλ στον τερματοφύλακα και έκοψε με ανύπαρκτο οφσάιντ φάση όπου άνετα γινόταν το 2-0 και κλείδωνε το παιχνίδι!

Με Μπαστακό και Χαντί να παίρνουν κατευθείαν φανέλα βασικού ο Δ.Σπανός προσπάθησε να φρεσκάρει την ομάδα χωρίς ωστόσο οι 2 παίκτες να μπορέσουν να κάνουν τη διαφορά αλλά δείχνοντας ότι όταν προσαρμοστούν θα μπορέσουν να βοηθήσουν στην προσπάθεια της ανόδου.  Σε αντίθεση με άλλα παιχνίδια οι παίκτες του Δ.Σπανού μπήκαν δυνατά και δημιούργησαν ευκαιρίες από τα πρώτα λεπτά του αγώνα χωρίς ωστόσο να πετύχει κάποιο γκολ. Στη συνέχεια αν και ο ρυθμός έπεσε δημιουργήθηκαν καλές ευκαιρίες αλλά ούτε πάλι έγινε το 1-0. Στο δεύτερο ημίχρονο ο ΑΡΗΣ ήταν καταιγιστικός και έβαλε κυριολεκτικά την Σπάρτη μέσα στην εστία της σε ένα συνεχόμενο σφυροκόπημα. Το λυτρωτικό γκολ ήρθε στο 63' από το κεφάλι Δεληζήση ενώ λίγο νωρίτερα είχε ακυρωθεί καθαρό γκολ και δεν δόθηκε οθφαλμοφανέστατο  χέρι μέσα στην περιοχή. Στη συνέχεια η ομάδα διατήρησε με ευκολία το προβάδισμα στο σκορ ενώ στην αντεπίθεση που μπορούσε με ευκολία να κάνει το 2-0 ο επόπτης  ανακάλυψε οφσάιντ!  Και σήμερα φάνηκε ότι υπάρχει πρόβλημα στο τελείωμα στις φάσεις μιας και χάθηκαν για ακόμη μια φορά τα άχαστα που θα μπορούσαν να μετατρέψουν το παιχνίδι σε υγιεινό περίπατο.

Οι 3 βαθμοί της νίκης σε συνδυασμό με την ισοπαλία της Παναχαϊκής μας έδωσαν έναν αέρα και από τη δεύτερη ομάδα μαζί με τον ΟΦΗ που διεκδικούν την άνοδο.  Όποια και αν είναι η βαθμολογική διαφορά σε σχέση με τις άλλες ομάδες της κορυφής όταν υπάρχουν τόσα παιχνίδια  μπροστά μας και κάθε αγωνιστική έχουμε έναν διαιτητή-καμικάζι να αντιμετωπίσουμε λογικό είναι να υπάρχει ανησυχία. Για αυτό θα πρέπει ο Δ.Σπανός με τους παίκτες  του να δουλέψουν περισσότερο, να βελτιώσουν τις αδυναμίες τους και να μην αφήσουν κανένα "κοράκι" να μας κόψει την άνοδο. Συνέχισε ακόμη πιο δυνατά ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ.  Σε συνέχεια των τραγελαφικών που ζήσαμε με τις μπηχτές Μυροφορίδη και το φιάσκο Βουό ήρθε και η προσπάθεια για δέσμευση λογαριασμών της ΠΑΕ από τον Α.Τάτο που ως συνήθως εκ των υστέρων θα διευθετηθεί… Αναβάλλεται και η συνέντευξη τύπου του Τόμ Παπαδόπουλου που μας έφερε δώρο τον Κανακούδη… και άντε μετά ζήτα από αυτή την διοίκηση να σε προστατέψει από τη διαιτησία που από την αρχή της χρονιάς παλεύει να σε σφάξει…

Λίγο έλειψε να πληρώσει την αφλογιστία του ο ΑΡΗΣ μας για ακόμη ένα παιχνίδι αλλά στο τέλος το πείσμα των παικτών μας επικράτησε και έστω και με αγχωτικό τρόπο ήρθε το πολύτιμο τρίποντο. Αηδιαστικός ο διαιτητής που έκλεισε τα μάτια του σε 2 κραυγαλέες περιπτώσεις πέναλτι ενώ αναγκάστηκε να το σφυρίξει στην 3η ξεκάθαρη περίπτωση.

Απόλυτος κυρίαρχος ήταν ο ΑΡΗΣ μας από την αρχή του αγώνα απέναντι σε έναν αντίπαλο που μόνο ως διαλυμένος δεν έμοιαζε μέσα στο γήπεδο. Είχε κατοχή, είχε ευκαιρίες αλλά δεν είχε την ουσία δηλαδή το γκολ. Παυλίδης και Διαμαντόπουλος έχασαν τα άχαστα μετατρέποντας ένα παιχνίδι που θα μπορούσε να εξελιχθεί σε θρίαμβο σε ένα θρίλερ για γερά νεύρα. Ένα θρίλερ που λίγο έλειψε να έρθει ανάποδα όταν ο Καντιμοίρης αναγκάστηκε για να κόψει το γκολ της Βέροιας να διώξει την μπάλα με τα χέρια εκτός περιοχής και να αποβληθεί. Φάση στην οποία που παρενέβη ο 4ος διαιτητής για να δοθεί η κόκκινη κάρτα στον τερματοφύλακα μας. Περιέργως στις άλλες εξόφθαλμες περιπτώσεις πέναλτι υπέρ του ΑΡΗ ή και το χέρι πριν την κρίσιμη αντεπίθεση της Βέροιας που αποβλήθηκε ο Καντιμοίρης ο τέταρτος δεν είδε απολύτως τίποτα όπως φυσικά και οι υπόλοιποι "άρχοντες" του αγώνα. Έντονος προβληματισμός για τον Διαμαντόπουλο που κόντρα στην απίστευτη αστοχία που επέδειξε σήμερα αλλά και στις προηγούμενες αγωνιστικές του εμπιστεύτηκαν μέχρι και την εκτέλεση πέναλτι που την έχασε.. αλλά σαν από μηχανής Θεός  ήρθε ο Πασσάς και έκανε το τελικό 0-1!

Τέλος καλό όλα καλά, η διαφορά αυξήθηκε από τους διώκτες μας αλλά αυτό δεν πρέπει να φέρει εφησυχασμό στην ομάδα. Είναι φανερό ότι υπάρχει πρόβλημα στην τελική προσπάθεια με τον Καπνίδη να έχει ήδη αποχαιρετήσει την ομάδα και τον Μπαστακό(σε αντίθεση με τον Βουό) να φαντάζει αρκετά άπειρος για να δώσει ουσιαστικές λύσεις. Ενώ σήμερα φάνηκε ξεκάθαρα ο εχθρικός ως στημένος ρόλος της διαιτησίας που πολλές φορές από την αρχή της χρονιάς έχει προσπαθήσει να μας κάνει τη ζημιά αλλά λόγω των νικηφόρων αποτελεσμάτων το προσπερνούσαμε. Χωρίς το παραμικρό περιθώριο χαλάρωσης συνεχίζουμε δυνατά για τον στόχο της ανόδου. Έτσι ρε Αρειανάρα να τους πονάς!

ΥΓ. Όταν ο  πολυδιαφημισμένος τεχνικός διευθυντής σου μέσω γρίφων στο facebookφέρνει αναστάτωση στην ομάδα από το πουθενά, η εξασφάλιση φορολογικής ενημερότητας αποτελεί είδηση και στις καθυστερήσεις των μεταγραφών ο διαλυμένος ΟΦΗ σου κλέβει τον παίκτη που εδώ και καιρό παρουσίαζες ως τον ιδανικό άνθρωπο για να σου λύσει το επιθετικό πρόβλημα τότε ο καθένας μπορεί να καταλάβει για τον τρόπο με τον οποίο διοικείται και πορεύεται ο ποδοσφαιρικός ΑΡΗΣ. Ευτυχώς ως τώρα το αγωνιστικό δεν συμβαδίζει  με όσα γίνονται εκτός χόρτου.

Συνέχισε τις χαμηλές πτήσεις η ομάδα μας  χωρίς ωστόσο αυτή τη φορά να αποφύγει την γκέλα. Παίζοντας ουσιαστικά ποδόσφαιρο μόλις για 25' στο Β ημίχρονο και έχοντας ως βασικό αντίπαλο τον κακό του εαυτό έμεινε στο Χ με έναν αντίπαλο που περισσότερο φοβήθηκε το παιχνίδι παρά περιορίστηκε από την ομάδα μας. Κακές οι επιλογές του Σπανού, άνευροι και χωρίς την απαιτούμενη συγκέντρωση οι περισσότεροι παίκτες μας.

Ενδεκάδα που κερδίζει δεν αλλάζει λέει ο σοφός λαός και μάλλον έχει δίκιο αν κρίνουμε όλα όσα είδαμε σήμερα από τον προπονητή της ομάδος μας που αποφάσισε να ανακατέψει την τράπουλα και να δώσει ευκαιρίες…  Και όλα αυτά όταν ακολουθεί το παιχνίδι-ρεπό όπου θα μπορούσε και να δουλέψει περισσότερο με τους παίκτες που ήθελε να δοκιμάσει αλλά και να ξεκουράσει όλους όσους χρειαζόντουσαν ανάσες. Το αποτέλεσμα όλων αυτών των επιλογών ήταν να δούμε έναν προβληματικό ΑΡΗ που δεν μπορούσε να αλλάξει πάσα στα 2 μέτρα και βασιζόταν αποκλειστικά στις εμπνεύσεις του Πλατέλλα αλλά και του Λώττα που προσπάθησε να αρπάξει την ευκαιρία. Στην επανάληψη η ομάδα θέλησε να δώσει το κάτι παραπάνω αλλά πάντα στην τελική προσπάθεια τα έκανε μαντάρα ή έπεφτε πάνω στον αντίπαλο τερματοφύλακα. Κανείς από τους παίκτες που πήραν την ευκαιρία σήμερα δεν έδειξαν κάτι το ιδιαίτερο με εξαίρεση ελαφρώς τον Λώττα που ναι μεν επιθετικά έδειξε ότι μπορούσε να βοηθήσει αλλά η προσήλωση του στην άμυνα θύμιζε περιπτεράκια αλάνας…

Το να γκρινιάζεις όσο η ομάδα κερδίζει και είναι πρώτη είναι εκ του αποτελέσματος υπερβολικό. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι από το τεχνικό τιμ και τη διοίκηση δεν πρέπει να γίνονται όλες οι απαραίτητες διεργασίες ώστε τα όποια κακώς κείμενα να διορθωθούν και η προσπάθεια για την άνοδο να θωρακιστεί. Όταν η Μπαρτσελόνα κάνει μεταγραφές για να ενισχυθεί το να λέμε ότι ο ΑΡΗΣ της FootballLeagueεπειδή είναι πρώτος και αήττητος δεν χρειάζεται μεταγραφές είναι τουλάχιστον αστείο. Εκτός φυσικά και αν υπάρχει κάτι άλλο που εμποδίζει την προσπάθεια της ενίσχυσης και για αυτό ψάχνουμε μεταγραφές "εκ των έσω"...

Η είδηση που προέκυψε από χθες το βράδυ δεν είναι άλλη από τις νέες "αποκαλύψεις" του Δ.Καλαϊτζίδη για τα στημένα στο Ελληνικό πρωτάθλημα προσθέτοντας ακόμη ένα επεισόδιο σε ένα σήριαλ που ο ίδιος εδώ και χρόνια έχει πρωταγωνιστικό ρόλο. Υπό φυσιολογικές συνθήκες δεν θα μας ένοιαζε καθόλου αλλά όταν μιλάμε για τον πρώην υπερπροπονητή του ΑΡΗ μας που μερικοί συνΑρειανοί πίνανε νερό στο όνομα του ο οποίος αναφέρθηκε και στο παιχνίδι ΑΡΗΣ-Αιγινιακός τότε λογικό είναι να εξοργιζόμαστε για πολλούς και διάφορους λόγους.

Για όσους δεν έχουν ενημερωθεί το κομμάτι που αφορά τον ΑΡΗ αναφέρει στοιχηματισμό στο over 4 γκολ στον αγώνα με τον Αιγινιακό που έληξε 5-0 με το τελευταίο γκολ να σημειώνετε στην τελευταία φάση του αγώνα. Δικαστές δεν είμαστε και στην Ελλάδα που ζούμε τίποτα δεν μπορεί να αποκλειστεί. Όταν όμως μιλάμε για "μαρτυρίες" χωρίς αποδείξεις ενός ανθρώπου σαν τον Καλαϊτζίδη τότε τα λόγια είναι περιττά. Στο σύντομο πέρασμα του από τον ΑΡΗ κατάφερε να καταγράψει την μεγαλύτερη αποτυχία στην ιστορία του ποδοσφαιρικού ΑΡΗ με την μη άνοδο από την ερασιτεχνική Γ κατηγορία. Μάλιστα πριν από το συγκεκριμένο επίτευγμα έβαλε και αυτός το δικό του λιθαράκι για να πέσει η ομάδα στην Γ κατηγορία διαλύοντας την ομάδα που είχε υποβιβαστεί από την σουπερλίγκα οδηγώντας της σε προετοιμασία με μόλις 15 παίκτες(3 τερματοφύλακες) και χωρίς να δώσει ούτε ένα φιλικό! Το χειρότερο από είναι ότι όσο ήταν στον ΑΡΗ μας φρόντισε  να σκορπίσει δηλητήριο στις τάξεις του κόσμου και να διχάσει άπαντες με τα καμώματα του. Με άρμα την αμερικάνικη έκδοση Καλαϊτζίδη ή αλλιώς Κάλας που έχει και κάποια ευρώ στην τσέπη και επιδιώκοντας ανταποδοτικές λυκοφιλίες τάζοντας "δωράκια" σε παράγοντες του ΑΣ, βετεράνους αλλά και "αγωνιστές" δημοσιογράφους κατάφερε να μαζέψει μπόλικους αυλικούς που είχαν βαλθεί να μας τρελάνουν με στημένα ρεπορτάζ και απίθανες δηλώσεις κόντρα σε κάθε λογική. Άλλωστε τι λογική μπορεί να υπάρχει σχετικά με τις δυνατότητες ενός προέδρου και ενός προπονητή που υπό την καθοδήγηση τους απέτυχαν να ανεβάσουν μια ομάδα σαν τον ΑΡΗ από μια ερασιτεχνική κατηγορία;

Μετά τον Ζουράρι ήρθε και ο Καλαϊτζίδης για να ξεσηκώσει όλο τον οργανισμό που λέγεται ΑΡΗΣ. Είδαμε μια συνολική αντίδραση που μας θύμισε κάτι από παλιά, από τα χρόνια που ο επίσημος ΑΡΗΣ και ο κόσμος του απέναντι σε κάθε απειλή γινόταν μια γροθιά. Έτσι ήταν κάποτε και έτσι πάντα θα πρέπει να είναι. Παρόλα αυτά όσο και αν το θέλουμε δεν είμαστε χρυσόψαρα ώστε να έχουν σβηστεί από τη μνήμη μας όλα τα τρυπήματα εκ των έσω που έχουμε βιώσει και ακόμη βιώνουμε. Καλές οι ανακοινώσεις και οι συντονισμένες(?) ενέργειες αντίδρασης αλλά κάποια στιγμή θα πρέπει να δούμε και την ουσία που δεν είναι άλλη από την θωράκιση του συλλόγου απέναντι σε κάθε απειλή. Είτε αυτή η απειλή προέρχεται από εξωτερικούς εχθρούς είτε από εσωτερικούς.

ΥΓ. Χαρείτε την πολυτέλεια για τον ΑΡΗ όπως τον αναδείξατε και κάντε άλλη μια μεγαλοπρεπή κωλοτούμπα όπως συχνά πυκνά συνηθίζετε. Εμείς θα τα γράφουμε και θα τα ξαναγράφουμε μπας και κάποια στιγμή πάρετε χαμπάρι ότι ο κόσμος του ΑΡΗ δεν είναι ούτε πρόβατο να τρώει το κουτόχορτο σας αλλά ούτε και χρυσόψαρο να ξεχνάει τα πεπραγμένα σας.

Μια από τις πιο εύκολες και ξεκούραστες νίκες της φετινής σεζόν πήρε η ομάδα μας απέναντι στον Απόλλων Καλαμαριάς(όπως προτιμάμε να τον λέμε)  κλείνοντας με αυτόν τον τρόπο την παρένθεση με τις 2 συνεχόμενες ισοπαλίες. Σπουδαία η υποδοχή στον sirΚαλαϊτζίδη από περισσότερους από 12.000 φίλους της ομάδος που τους  πρόσφερε όπως αναμενόταν ένα μοναδικό σόου και αποβλήθηκε πριν την ανάπαυλα του ημιχρόνου. Αξιολύπητη η ομάδα του που θύμιζε σε πολλά τον αποτυχημένο ΑΡΗ της πρώτης χρονιάς στην Γ κατηγορία.

Ως διεκδικητής της ανόδου πλασαρίστηκε ο Απόλλων από το ξεκίνημα της χρονιάς από τα ΜΜΕ όπου υπό την καθοδήγηση του υπερ-προπονητή Καλαϊτζίδη και την χρηματοδότηση του αδελφού Κάλας εξ Αμερικής υποτίθεται θα έκαναν μια ομάδα φόβητρο για την κατηγορία ικανή να μας αγχώσει. Μόνο κάτι τέτοιο δεν φάνηκε μέσα στο γήπεδο όπου από το ξεκίνημα του αγώνα το παιχνίδι ήταν ένας μονόλογος για την ομάδα μας. Ακόμη και στα πρώτα αναγνωριστικά λεπτά όπου δεν δημιουργούσαμε ευκαιρίες ήταν φανερή η ανωτερότητα μας. Το γκολ του Πλατέλλα στο 14' ήταν  το ξεκίνημα που χρειαζόμασταν απέναντι σε μια ομάδα που δεν ήρθε για να παίξει ποδόσφαιρο αλλά για να καταστρέψει το παιχνίδι του αντιπάλου. Η συνέχεια μετά το 1-0 ήταν φυσιολογικό να είναι ευκολότερη αλλά στην πορεία έγινε ακόμη πιο εύκολη μιας και ο ρέφερι δικαιολογημένα έβγαλε στο 34΄ τη δεύτερη κίτρινη κάρτα στον πονηρό Γεωργιάδη. Στο 44' ο Ντούνης εκμεταλλεύτηκε την κακή αντίδραση της άμυνας του Απόλλων και κάνοντας το 2-0 ουσιαστικά έδωσε τέλος στο παιχνίδι. Στην επανάληψη αν και η ομάδα έσβησε τις μηχανές μπορούσε να πετύχει και άλλα γκολ αν δεν είχε μπροστά τον Λόπεζ που έκανε κάποιες εκπληκτικές αποκρούσεις.

Σημαντική νίκη για την ομάδα που μάζεψε άλλους 3 βαθμούς απέναντι και σε μια ομάδα που με το έτσι θέλω κάποιοι θέλουν να την βάλουν σε πορεία ανόδου. Όσο περνάνε οι αγωνιστικές τα πράγματα θα ξεκαθαρίζουν ως προς την άνοδο. Είναι σημαντικό μέχρι το τέλος του πρώτου γύρου η ομάδα όχι μόνο να διατηρηθεί στην πρώτη θέση αλλά να αυξήσει και την διαφορά από τους διώκτες. Μόνο έτσι θα καταλάβουν και οι αντίπαλοι μας στο Β γύρο ότι τα παιχνίδια με τον ΑΡΗ το μόνο που θα έχουν να τους προσφέρουν είναι η ευκαιρία να ξεκουράσουν παίκτες και να εκτίσουν τις κάρτες τους οι τιμωρημένοι. Όσο για τον sirΚαλαϊτζίδη και το show… πραγματικά στεναχωριέμαι για τους συνΑρειανούς που τον "πίστεψαν" και τον ανέδειξαν και σε πολυτέλεια για τον ΑΡΗ μας… Έτσι μόνο με νίκες να πάει όλο το 2018 ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ μου!

ΥΓ. Εντάξει η ομάδα είναι πρώτη και αήττητη άρα για το αγωνιστικό δεν υπάρχει λόγος να πούμε και πολλά. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι θα βλέπουμε τα πάντα με παρωπίδες κοιτώντας αποκλειστικά τον βαθμολογικό πίνακα. Η εικόνα του γηπέδου και ιδιαίτερα του αγωνιστικού χώρου έχει ξεπεράσει κατά πολύ τον όρο "παρατημένο". Και όταν μιλάμε για ένα γήπεδο στολίδι που ξεχωρίζει στο Ελληνικό ποδόσφαιρο και μας κάνει όλους να αισθανόμαστε υπερήφανοι για αυτό τότε πρόκειται για εγκληματική αδιαφορία(ή αδυναμία) της διοίκησης.