Ανεβασμένος ψυχολογικά ο ΑΡΗΣ μετά τη σπουδαία ανατροπή στην Κρήτη θα υποδεχθεί τον Παναθηναϊκό στο Κλεάνθης Βικελίδης σε ένα παιχνίδι όπου θα πρέπει να κερδίσει πάση θυσία για πολλούς και διάφορους λόγους. Από την μια για να πάρει ένα βαθμολογικό προβάδισμα σε αυτή την κούρσα με προορισμό την έξοδο στην Ευρώπη, από την άλλη γιατί όλοι μας ανυπομονούμε για μια σπουδαία νίκη απέναντι στους "bigπορδ" της σουπερλίγκας.

Όπως και κόντρα στον ΟΦΗ έτσι και κόντρα στον Παναθηναϊκό δύσκολα μπορούμε να περιμένουμε θεαματικές αλλαγές στην εικόνα της ομάδος μας. Ναι μεν ο Παντελίδης έχει τη δική του αγωνιστική φιλοσοφία αλλά μαγικά μέσα σε λίγες ημέρες δύσκολα γίνονται. Αυτό όμως που φάνηκε την περασμένη αγωνιστική και πρέπει να κρατήσουμε για τη συνέχεια είναι η μαχητικότητα των παικτών μας και η πίστη για τη νίκη μέχρι το τελικό σφύριγμα της λήξης. Αυτό ήταν το βασικό στοιχείο που έκανε τη διαφορά σε σχέση με την εποχή Ερέρα συν κάποια μικρά "τεχνικά" χαρακτηριστικά που έδειξε ο ΑΡΗΣ στην Κρήτη. Οι μακρινές μπαλιές από την άμυνα προς την επίθεση ήταν κάτι το καινούργιο όπως και οι επιλογές κάποιων παικτών στο αρχικό σχήμα παρόλο που δεν δικαίωσαν τον προπονητή τους. Όποιοι όμως και αν είναι οι βασικοί στην αυριανή αναμέτρηση θα πρέπει να είναι απόλυτα συγκεντρωμένοι μιας και ο Παναθηναϊκός φέτος έχει δείξει ότι δεν συγχωρεί την υπεροψία και τον αιφνιδιασμό. Οπότε με σεβασμό απέναντι στο καλό σύνολο του Δώνη αλλά και με αποφασιστικότητα για τη νίκη θα πρέπει από την πρώτη σέντρα να στείλουμε στους αντιπάλους μας το μήνυμα ότι θα φύγουν από το Κλεάνθης Βικελίδης με άδεια χέρια.

Στην 4η θέση βρίσκεται ο ΑΡΗΣ μας ισόβαθμος με Παναθηναϊκό και Ξάνθη κάτι που από μόνο του δείχνει πόσο σημαντικοί είναι οι 3 βαθμοί της νίκης. Πλέον ο στόχος της Ευρώπης δεν είναι κρυφό μυστικό όπως στο ξεκίνημα της χρονιάς αλλά ξεκάθαρη αποστολή που πρέπει να φέρουν εις πέρας ο Παντελίδης και οι παίκτες του σε συνεργασία με την διοίκηση και όσους αποτελούν τον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ. Και για να το πετύχεις αυτό θα πρέπει να εκμεταλλευτείς την έδρα σου. Ιδίως όταν η έδρα σου είναι το κατάμεστο από κόσμο Κλέανθης Βικελίδης. Κόσμο που διψάει για επιτυχίες! Πάμε γερά ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Καλό είναι να θυμόμαστε τις σπουδαίες στιγμές της ομάδος μας όπως ήταν το έπος της Μαδρής, ακόμη πιο καλό είναι να απαιτούμε να γίνουν αυτά που πρέπει να γίνουν για να ξαναζήσουμε τέτοιες στιγμές και ακόμη πιο σημαντικές!

78'' διήρκησε το ταξίδι του ΑΡΗ από την πίκρα και την απογοήτευση στην γλυκιά γεύση της νίκης! Τόσο χρειάστηκε ο Γιουνές για να ξορκίσει τους δαίμονες των δοκαριών και να σκοράρει 2 φορές χαρίζοντας τους 3 βαθμούς νίκης! Μια νίκη που μας επαναφέρει για τα καλά στον δρόμο των επιτυχιών που καταλήγει στην έξοδο στην Ευρώπη!

Λίγες οι αλλαγές του Παντελίδη ως προς τα πρόσωπα της ενδεκάδας με την επιλογή των Μαρτίνες, Κωνσταντινίδη να είναι το κάτι διαφορετικό σε σχέση με την εποχή Ερέρα. Ενώ η τοποθέτηση του Ντιγκινί στην κορυφή αλλά και οι συχνές μακρινές μπαλιές από την άμυνα προς την επίθεση έδειχναν την αλλαγή στην αγωνιστική φιλοσοφία. Στο παιχνίδι η ομάδα είχε τον πρώτο λόγο αλλά οι φορές που καταφέραμε να γίνουμε απειλητικοί ήταν και σήμερα μετρημένες. Η μεγάλη ευκαιρία στο Α' ημίχρονο ήταν το κοντινό πλάσε στην κίνηση του Βέλεθ που ανάγκασε τον τερματοφύλακα του ΟΦΗ σε μια σπουδαία απόκρουση. Πέρα από αυτή την φάση και κάποια χλιαρά σουτ ή γρήγορες αντεπιθέσεις δεν υπήρχε ουσιαστική απειλή για τον ΟΦΗ. Όπως φυσικά και για τον Κουέστα όπου δεν ένιωσε την πίεση των Κρητικών πέρα από 1-2 φάσεις. Στο Β ημίχρονο η γνωστή γκαντεμιά που μας κυνηγάει φέτος έκανε την εμφάνιση της με την μπάλα να σταματάει 2 φορές στο δοκάρι του ΟΦΗ μια από την εξαιρετική εκτέλεση του Γιουνές και μια σε σουτ του Γκαρσία… Η συνέχεια ήταν ακόμη πιο απογοητευτική με την άμυνα μας σε μια φάση διαρκείας να χάνει την συγκέντρωση της και να δεχόμαστε τελικά το γκολ. Και ενώ όλα έδειχναν ότι θα γνωρίσαμε άλλη μια πικρή ήττα με τον ίδιο ακριβώς τρόπο όπως και σε προηγούμενα παιχνίδια ήρθε η κινηματογραφική ανατροπή με τον Γιουνές 2 φορές με αποφασιστικότητα να τρυπώνει στην αντίπαλη περιοχή και να σκοράρει με αποφασιστικότητα! Ανέλπιστη νίκη έτσι όπως εξελίχθηκε ο αγώνας που θα πρέπει να εκμεταλλευτεί ο Παντελίδης πάση θυσία. Η ομάδα σε γενικές γραμμές δεν έδειξε κάτι πολύ διαφορετικό σε σχέση με τα προηγούμενα παιχνίδια. Φάνηκε όμως ότι έχει τους παίκτες που μπορούν να κάνουν τη διαφορά και πάνω στους τρόπους που θα τους εκμεταλλευτεί καλύτερα θα πρέπει να δουλέψει ο νέος προπονητής μας.

Από τα πιο απολαυστικά 78'' που έχουμε ζήσει με τον ΑΡΗ μας ήταν η σημερινή ανατροπή με την ομάδα να δείχνει έστω και στις καθυστερήσεις την αντίδραση που δεν είχαμε δει σε προηγούμενες αναμετρήσεις! Αυτή την αντίδραση κρατάμε παρέα με τους 3 βαθμούς με την αισιοδοξία ότι ο νέος προπονητής θα καταφέρει να αξιοποιήσει αυτό το ρόστερ σαφώς καλύτερα από τον προκάτοχο του. Οι νίκες πάντα βοηθάνε ώστε να δουλέψει η ομάδα με πιο καθαρό μυαλό. Πως τους πόνεσες έτσι ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!!!!

ΥΓ. Έδωσε απαντήσεις ο Γιουνές αλλά ακόμη χρωστάει για το χαμένο πέναλτι…

ΥΓ2. 5 δοκάρια…  Λέτε να έσπασε εντελώς η γκαντεμιά που μας κυνηγάει;

Με το βλέμμα όλων μας στραμμένο στον νέο προπονητή, ο ΑΡΗΣ μας κατεβαίνει στην Κρήτη σε ένα παιχνίδι όπου η νίκη θα μας επαναφέρει για τα καλά στον δρόμο των επιτυχιών. Μια πορεία που καταλήγει στην ευρωπαϊκή έξοδο και αν ξεκίνησε ιδανικά κάπου χάσαμε ελαφρώς τον δρόμο μας.  Η νίκη με τον Απόλλων ήταν πολύ σημαντική όπως και εξίσου σημαντική θα είναι και αυριανή απέναντι στον ΟΦΗ.

Δεν προτίθεται να αλλάξει πολλά πράγματα όπως δήλωσε ο κ.Παντελίδης κάτι λογικό μιας και μαγικά ραβδιά στο ποδόσφαιρο δεν υπάρχουν. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν θα δούμε κάτι το διαφορετικό. Και μόνο ο ζήλος των παικτών να αποδείξουν στον προπονητή τους ότι αξίζουν μια θέση στην ενδεκάδα είναι αρκετός για να δούμε έναν καλύτερο ΑΡΗ στην Κρήτη. Ενώ σίγουρα θα υπάρχουν και κάποιες αλλαγές στην ενδεκάδα. Ο ΟΦΗ σε καμία περίπτωση δεν τρομάζει μιας και παρά την σημαντική νίκη κόντρα στον Ολυμπιακό η πορεία του στο πρωτάθλημα και η συνολική του εικόνα μέσα στο γήπεδο δεν πείθει. Ο ΑΡΗΣ θα πρέπει να παίξει έξυπνα, να ελέγξει τον ρυθμό του αγώνα όπως έχει κάνει στα περισσότερα παιχνίδια ως τώρα αλλά θα πρέπει παράλληλα να είναι πιο αποτελεσματικός. Η αποτελεσματικότητα ήταν το αδύναμο σημείο επί ημερών Ερέρα. Αποτελεσματικότητα όχι μόνο ως προς την επίτευξη του γκολ που είναι και το πιο σημαντικό αλλά ακόμη και στην δημιουργία επικίνδυνων καταστάσεων στην αντίπαλη περιοχή. Μόνο έτσι η κατοχή και η καλή κυκλοφορία της μπάλας θα έχει νόημα. Διαφορετικά θα ξαναχαθούμε για ακόμη μια φορά στην φλύαρη υπεροχή μας.

Πέρα από το αγωνιστικό κομμάτι υπάρχει και το εξωαγωνιστικό. Εκεί όπου σε πρώτη φάση ηττηθήκαμε μιας και επισήμως ο κόσμος του ΑΡΗ δεν θα μπορέσει να ενισχύσει την ομάδα του στην Κρήτη. Κάτι που έγινε μέσω υπουργείου αλλά στηρίχθηκε επικοινωνιακά τόσο από την διοίκηση του ΟΦΗ όσο και από "φιλικά προσκείμενους κύκλους" σε αυτήν.  Δεν μας ξενίζει μιας και η ισονομία στο Ελληνικό πρωτάθλημα είναι μόνο ένα κακόγουστο ανέκδοτο. Η καλύτερη απάντηση σε όλα αυτά είναι η νίκη μέσα στο γήπεδο. ΔΙΠΛΟ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ ΑΡΗ ΟΛΕ ΟΛΕ!

ΥΓ. Πάλι Τζήλος… αυτό το ότι υπάρχουν τόσοι διαιτητές αλλά σε σφυρίζουν οι ίδιοι και οι ίδιοι και μάλιστα διαιτητές που σε έχουν σφάξει απροκάλυπτα είναι άλλη μια ελληνική πατέντα στο πλαίσιο της ισονομίας του ελληνικού πρωταθλήματος.

ΥΓ2.  Με την βαμμένη δημοσιογραφία που επικρατεί στην Ελλάδα, φαντάζει λογικό σε κάθε θέμα όσο ξεκάθαρο και απλοϊκό και αν είναι να παρουσιάζονται 2 εντελώς διαφορετικές ερμηνείες. Το να προβάλλεται όμως σε "αντικειμενικά" ΜΜΕ το ρεπορτάζ του ΟΦΗ ως το ρεπορτάζ για το θέμα της μετακίνησης των οπαδών της ομάδος μας είναι κάτι το διαφορετικό. Με μια ξεκάθαρη επίσημη ανακοίνωση θα μπορούσε η ΠΑΕ από την πρώτη στιγμή να διαλευκάνει τα όποια θολά σημεία… Τόσο απλά…

Με τον Μπρούνο Γκάμα να πραγματοποιεί μιας από τις καλύτερες φετινές του εμφανίσεις και να σκοράρει και το νικητήριο γκολ η ομάδα μας επιστρέφει στη Θεσσαλονίκη με τους πολύτιμους 3 βαθμούς. Μπορεί να μην έπεισε ούτε σήμερα με την απόδοση της και να είχε αρκετά νεκρά διαστήματα αλλά το αποτέλεσμα είναι αυτό που θέλαμε και από την στιγμή που το πετύχαμε τα υπόλοιπα είναι περιττές λεπτομέρειες.

Με γκολ από τα αποδυτήρια ξεκίνησε ο ΑΡΗΣ μας καταφέρνοντας με τον Ματέο Γκαρσία μόλις μετά από 19'' να ανοίξει το σκορ σε μια φάση που ξεκίνησε από μια εξαιρετική ενέργεια του Μπρούνο Γκάμα. Με το 1-0 υπέρ μας η ψυχολογία είχε ανέβει και για τα επόμενα 30 περίπου λεπτά ο ΑΡΗΣ είχε κλείσει τον Απόλλων στην πλευρά του κυνηγώντας το δεύτερο γκολ. Αντί όμως για δεύτερο γκολ ήρθε ένα μπλακ άουτ και η πικρή ισοφάριση στο 45'. Ένα μπλάκ άουτ που έμοιαζε περισσότερο ψυχολογικό ως συνέπεια της αφέλειας των παικτών μας με το ανούσιο πισωγύρισμα της μπάλας και τα φθηνά λάθη. Εξίσου νωθρά ξεκίνησε το Β ημίχρονο μέχρι το 55' που αρχίσαμε να ανεβάζουμε ρυθμούς και να παίρνουμε εκ νέου τον έλεγχο του αγώνα. Στο 69' Ντιγκινί και Γκάμα συνδυάστηκαν με εντυπωσιακό τρόπο με τον τελευταίο με μια βολίδα να γράφει το τελικό 1-2. Στη συνέχεια υπήρχαν και κάποιες ευκαιρίες να μπει και το τρίτο γκολ χωρίς ωστόσο να το καταφέρνουμε. Ανεξάρτητα από το θετικό αποτέλεσμα η ομάδα φάνηκε και σήμερα ότι νοσεί σε πολλά σημεία του παιχνιδιού. Σίγουρα είναι ένα επίπεδο πιο ψηλά ποιοτικά από την πλειοψηφία των ομάδων της σουπερλίγκας αλλά αυτό δεν είναι αρκετό σε όλα τα παιχνίδια για να φθάσει στις νίκες. Μαρτίνες και Κωσταντινίδης που πήραν την ευκαιρία σήμερα δεν απέδωσαν αυτά που περιμέναμε αλλά έδειξαν σε αρκετές φάσεις ότι μπορούν να προσφέρουν το κάτι παραπάνω σε σχέση με τους παίκτες που αντικατέστησαν. Θα πρέπει όμως στη συνέχεια τόσο οι συγκεκριμένοι παίκτες όσο και οι υπόλοιποι που θα πάρουν την ευκαιρία τους να δείξουν  ότι αξίζουν φανέλα βασικού.

Μια από τα ίδια ο σημερινός ΑΡΗΣ με το τελικό όμως αποτέλεσμα αυτή τη φορά να είναι θετικό. Ο Μπρούνο Γκάμα έκανε τη διαφορά στο σημερινό παιχνίδι, ωστόσο όπως φάνηκε από τον τρόπο που εξελίχθηκε ο αγώνας η ομάδα έχει πολλά κακώς κείμενα που πρέπει να διορθωθούν με πρώτο και καλύτερο αυτό το κουραστικό πισωγύρισμα της μπάλας. Από εκεί θα πρέπει να ξεκινήσει ο νέος προπονητής με την ελπίδα στη συνέχεια να δούμε την ομάδα να ξεδιπλώνει τις αρετές της. Έτσι ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Αυτό με το να νιώθουμε ότι ο διαιτητής σφύριξε σωστά και ο αντίπαλος να νιώθει αδικημένος όταν έχει ισοφαρίσει με οφσάιντ γκολ είναι μοναδικό Αρειανό φαινόμενο!

ΥΓ2. Όλα δείχνουν Παντελίδης για τον πάγκο μια επιλογή που προκαλεί ανάμεικτα συναισθήματα. Για άλλους πισωγύρισμα για άλλους μια "σίγουρη" επιλογή ικανή να οδηγήσει την ομάδα στον στόχο της που είναι η έξοδος στην Ευρώπη. Αναμένουμε την επίσημη ανακοίνωση και τη δικαίωση της συγκεκριμένης επιλογής.

Με τον Πάκο Ερέρα να αποτελεί εδώ και λίγες ημέρες παρελθόν ο ΑΡΗΣ μας θα προσπαθήσει να επιστρέψει στις νίκες και να κάνει ένα νέο ξεκίνημα στο πρωτάθλημα. Ένα ξεκίνημα ανάλογο με αυτό των πρώτων 3 αγωνιστικών που είχε πετύχει ισάριθμες νίκες.  Καλύτερο σημείο επανεκκίνησης από αυτό κόντρα στον τελευταίο της βαθμολογίας δεν υπάρχει και αυτό είναι κάτι που θα πρέπει πάση θυσία να το εκμεταλλευτούμε.

Παρόλο που αναμένουμε ακόμη το όνομα του νέου προπονητή είναι σχεδόν βέβαιο ότι το απόγευμα της Δευτέρας στη Ριζούπολη θα δούμε έναν διαφορετικό ΑΡΗ. Όχι σε ότι έχει να κάνει με τα πρόσωπα που θα αγωνισθούν αλλά κυρίως με την φιλοσοφία της ομάδος. Δεν είναι εύκολο να αλλάξει μια ομάδα το αγωνιστικό της στυλ από την μια μέρα στην άλλη αλλά θα πρέπει να το επιδιώξουμε γιατί όπως φάνηκε η ομάδα δεν περπατάει έτσι… Ίσως η σκοπιμότητα που υπάρχει στο Ελληνικό πρωτάθλημα, ίσως το υλικό της ομάδος να μην μπορεί να ανταποκριθεί. Όποιος και αν είναι ο λόγος το αποτέλεσμα δείχνει ότι η αλλαγή είναι επιτακτική. Μια ακόμη αλλαγή που φαίνεται πολύ πιθανή είναι αυτή της συμμετοχής του Μαρτίνες. Ενός παίκτη που κατά κοινή ομολογία φαίνεται να μπορεί να δώσει λύσεις αλλά από τον Ερέρα δεν έπαιρνε τις ευκαιρίες που δικαιούταν. Κάτι αντίστοιχο ίσως σε μικρότερο βαθμό θα μπορούσαμε να πούμε και για κάποιους άλλους παίκτες όπως ο Διαμαντόπουλος και ο Κωσταντινίδης.

Τα αποτελέσματα έδειχναν ότι η ομάδα χρειαζόταν αλλαγή ώστε να μπορέσει στη συνέχεια να βγάλει αυτό που φαίνεται ότι μπορεί σύμφωνα με τις δυνατότητες της. Ο Ερέρα μπορεί να ήταν αυτός που χρεώθηκε την μέτρια πορεία αλλά δεν είναι ο μοναδικός υπεύθυνος και από την στιγμή που πλέον έχει αποχωρήσει όλο το βάρος πέφτει στους παίκτες. Θα πρέπει και αυτοί με τη σειρά τους να δείξουν ότι μπορούν να παίξουν καλύτερα και να είναι πιο αποτελεσματικοί.  Ο Απόλλων δεν είναι τυχαία στον πάτο της βαθμολογίας… Παίρνουμε το τρίποντο στη Ριζούπολη και κλείνουμε μια και καλή την μεγάλη κακή παρένθεση των προηγούμενων αγωνιστικών. Πάμε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

Οριστικό τέλος για τον Ερέρα από τον πάγκο της ομάδος που φαίνεται να χρεώνεται την μέτρια πορεία της ομάδος και κυρίως την αδυναμία του να βρει λύσεις και να βελτιώσει την συνολική εικόνα. Η πίεση για το αποτέλεσμα και η ανάγκη για αλλαγή τελικά υπερίσχυσε του δρόμου της υπομονής και έτσι ο ΑΡΗΣ αναγκάζεται να στρέψει το βλέμμα του αλλού και να ψάξει να βρει νέο καπετάνιο σε αυτή την περίεργη χρονιά της επανόδου στην σουπερλίγκα.

5 ήττες και 4 νίκες ο απολογισμός του Ισπανού προπονητή με τις 3 από αυτές τις ήττες να έρχονται απέναντι στις 3 πιο δυνατές ομάδες της σουπερλίγκας. Αποτελέσματα που αν τα δεις έστω και με λίγο συναίσθημα κρίνονται απογοητευτικά για τον ΑΡΗ που θέλουμε αλλά με μια πιο καθαρή και απόμακρη ματιά ίσως και να είναι φυσιολογικά για μια ομάδα που 4 χρόνια απουσίαζε από την πρώτη κατηγορία. Όχι ότι οι μαύρες χρονιές που ζήσαμε ορίζουν και το γενικότερο στάτους του ΑΡΗ μας και η σκιά των μαρτυρικών χρόνων θα πρέπει να κουκουλώνει τα πάντα όμως θα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι όταν δεν υπάρχει το χρήμα για να κάνεις άλματα προόδου το μόνο που μπορείς να κάνει είναι μικρά βήματα προόδου με μεγάλη προσοχή. Αν σε όλα τα παραπάνω προσθέσουμε και την εικόνα των αγώνων και τον "κρύο" τρόπο με τον οποίο ήρθαν οι 4 από τις 5 ήττες τότε είναι που χάνεται κυριολεκτικά η μπάλα… Μικρές λεπτομέρειες ήταν αυτές που έκαναν τη διαφορά και το αποτέλεσμα στράβωσε αλλά με τα αν και τις υποθετικές πραγματικότητες δεν γίνεται καμία ομάδα να προχωρήσει μπροστά. Και αυτή ακριβώς η ανάγκη η ομάδα να προχωρήσει μπροστά ήταν που οδήγησε στην απόφαση της αλλαγής προπονητή. Δεν είναι υπερβολικό να παραδεχτούμε ότι από την έναρξη του πρωταθλήματος η ομάδα όχι μόνο δεν βελτιώθηκε αλλά έκανε και βήματα πίσω. Η αδιαπέραστη άμυνα έδωσε τη θέση της στην απόλυτη ποδοσφαιρική αφέλεια την ίδια στιγμή που η φλυαρία στην επίθεση και η έλλειψη δημιουργικότητας παρέμεινε ίδια και απαράλλαχτη.  Και αυτή η εικόνα στασιμότητας(αν όχι χειρότερη) δεν έχει να κάνει με το αν ήμασταν τυχεροί ή άτυχοι ή αν αδικηθήκαμε από κάποιο "κοράκι". Αυτή η εικόνα έχει να κάνει με την καθημερινή δουλειά που γίνεται στην προπόνηση και την καθαρή σκέψη του προπονητή που προσπαθεί να λύσει ένα ένα τα προβλήματα. Το γιατί δεν μπόρεσε ο Ερέρα να βρει τις λύσεις είναι άλλο θέμα που χωράει πολύ συζήτηση…

Το αν ο Καρυπίδης βιάστηκε να "χρεώσει" τα πάντα στον Ερέρα είναι κάτι που θα φανεί στην πορεία του χρόνου. Στο παρελθόν με εξαίρεση ελάχιστες περιπτώσεις η αλλαγή προπονητή έφερνε σχεδόν πάντα θετικά αποτελέσματα. Το ενδιαφέρον όλων πλέον στρέφεται στην επιλογή του νέου προπονητή. Επιλογή που θα δείξει τι ΑΡΗ θέλει ο Καρυπίδης όπως έδειξε και το καλοκαίρι με την επιλογή Ερέρα παρά τη δυσάρεστη κατάληξη.

ΥΓ. Όπως πολύ εύστοχα σχολίασε ένας φίλος στην ιστοσελίδα μας… είναι από τις περιπτώσεις που έχουν όλοι τα δίκια τους. Και αυτοί που βλέπουν ότι η ομάδα έχει δυναμική και οφείλει να παίρνει αποτελέσματα μέσα στο γήπεδο και αυτοί που προτιμούν τον δρόμο της "υπομονής" και της στήριξης στο πρόσωπο ενός προπονητή που θα τον αφήσουν να δουλέψει απερίσπαστο.

ΥΓ2. Και αυτό το ότι πρέπει πάντα κάτι να κρύβεται από πίσω κάπου κουράζει… Την μια η ομάδα στήνεται, την άλλη ο παίκτης παίζει γιατί έχει όρο στο συμβόλαιο του, την άλλη έχουμε "φάγωμα" του προπονητή… Δηλαδή το σενάριο να έχουμε έναν προπονητή με εμμονές όπως σχεδόν όλοι προπονητές που απολύθηκε επειδή δεν έχει βελτιώσει καθόλου την ομάδα και έχει 5 ήττες σε 9 αγωνιστικές είναι τόσο ακραίο;

Για ακόμη ένα παιχνίδι παρουσιάστηκε ποδοσφαιρικά αφελής ο ΑΡΗΣ μας και χωρίς να είναι χειρότερος από τον αντίπαλο του, έφαγε ένα φθηνό γκολ και γνώρισε νέα ήττα. Μια ήττα που μας κρατάει πίσω στην βαθμολογία και γεμίζει άπαντες στο κιτρινόμαυρο στρατόπεδο με έντονο προβληματισμό ενόψει της συνέχειας.

Ο Ολυμπιακός στο ξεκίνημα του κατάφερε να αιφνιδιάσει τους πάντες με την απόδοση του και κυριολεκτικά για περίπου 15' είχε την απόλυτη κυριαρχία. Και αφού πέρασε αναίμακτα η ανυπαρξία μας στο ξεκίνημα η ομάδα άρχισε να ανεβαίνει και να κάνει σιγά σιγά αισθητή την παρουσία της χωρίς ωστόσο στις 3-4 καλές φάσεις που δημιούργησε να καταφέρει να ανοίξει το σκορ. Στο Β ημίχρονο οι παίκτες του Ερέρα μπήκαν πιο αποφασισμένοι μέσα στο γήπεδο και άρχισαν να ανεβαίνουν πιο απειλητικά προς την περιοχή του Ολυμπιακού δείχνοντας ότι μπορούν να φθάσουν στη νίκη. Όλα αυτά όμως μέχρι το 67' εκεί που με μια φάση που θύμιζε περισσότερο προπόνηση ο Τζανακάκης είχε κακή αντίδραση στην μακρινή πάσα του Νάτχο, έχασε τον παίκτη του που με άνεση σέρβιρε το γκολ της νίκης στον Χασάν… Στη συνέχεια αν και η ομάδα ήθελε φάνηκε ότι όχι μόνο δεν μπορούσε αλλά δεν είχε ούτε και την τύχη με το μέρος της σε 2-3 φάσεις στην περιοχή του Ολυμπιακού. Δεν ήμασταν κακοί σήμερα αλλά δεν δείξαμε την βελτίωση που θα έπρεπε κυρίως μεσοεπιθετικά. Στην άμυνα ο Ερέρα άφησε την άκρη τους πειραματισμούς και εμπιστεύτηκε το δίδυμο Δεληζήση - Σόουζα που τα πήγε πολύ καλά.Τα μπακ όμως και ιδιαίτερα η πλευρά του Τζανακάκη ήταν και σήμερα η μεγάλη πληγή τόσο αμυντικά όσο και μεσοεπιθετικά. Δεν υπήρχαν οι βοήθειες από  τα πλάγια προς την επίθεση και σε συνδυασμό με την άνευρη και άοσμη εμφάνιση του Κολάσο η ομάδα δεν μπορούσε να γίνει αρκετά απειλητική ακόμη και όταν κυκλοφορούσε καλά την μπάλα.  Ο Γιουνές σε έναν άχαρο ρόλο κυρίως γιατί δεν τροφοδοτήθηκε καθόλου αλλά και όταν του ήρθε η μπάλα στα πόδια από κόντρα μέσα στην περιοχή δεν μπόρεσε να κάνει τίποτα. Σε κακή μέρα για ακόμη μια φορά και ο Ερέρα που εκτός της αμυντικής γραμμής που ανακατεύει διαρκώς την τράπουλα με εκνευριστικό ρυθμό μεσοεπιθετικά φαίνεται να έχει κολλήσει σε κάποιες επιλογές. Είναι φανερό ότι η ομάδα δυσκολεύεται στο σκοράρισμα αλλά ο Ισπανός προπονητής από τις επιλογές δείχνει σαν να είναι ικανοποιημένος… Με καθυστέρηση και οι αλλαγές του όπως και οι επιλογές των παικτών που αντικαταστάθηκαν.

Πλήρη αποτυχία στα 3 συνεχόμενα ντέρμπι και αυτό από μόνο του είναι αρκετό για να φέρει δυσαρέσκεια, προβληματισμό και αντιδράσεις. Σε μια λαοφιλή ομάδα όπως είναι ο ΑΡΗΣ πέρα από την αγάπη του κόσμου υπάρχουν και απαιτήσεις και πίεση για το αποτέλεσμα. Αυτό το τελευταίο φαίνεται να δυσκολεύονται να το αντιληφθούν τόσο ο προπονητής όσο και οι παίκτες. Συνέλθετε άμεσα και στα ευκολότερα αλλά πολύ κρίσιμα παιχνίδια που ακολουθούν κάντε το καθήκον σας.

ΥΓ. Έχει κερδίσει ποτέ ο ΑΡΗΣ μας με Σιδηρόπουλο διαιτητή; Κάποια στιγμή θα πρέπει να το ψάξουμε και αυτό το στατιστικό.

ΥΓ2. Δεν είναι μόνο ότι σπάνε τα νεύρα μας με κάποιες εμμονές του προπονητή αλλά "καίγονται" και οι παίκτες που βλέπουν να μην του δίνονται οι ευκαιρίες που τους αξίζουν.

Μετά τη νίκη για το κύπελλο Ελλάδος έρχεται και η σειρά να επιστρέψουμε στις νίκες και στο πρωτάθλημα σε ένα καθοριστικό παιχνίδι τόσο για βαθμολογικούς λόγους όσο και για λόγους γοήτρου. Καλή η ομάδα η που έχει στηθεί από το καλοκαίρι, μέσα στους στόχους της παρά τις όποιες απώλειες αλλά αυτό που λείπει είναι μια σημαντική νίκη αναφοράς και αυτό θα γίνει την Κυριακή το απόγευμα στο Κλεάνθης Βικελίδης θα θυμηθεί εκείνες τις εποχές όπου η ήττα ήταν δεδομένη με το που πατούσε   Χαριλάου.

Ο αγώνας με τον Αήττητο Σπάτων σε συνδυασμό με τα συμπεράσματα που βγήκαν από τις προηγούμενες τρεις αγωνιστικές στο πρωτάθλημα σίγουρα έχουν βοηθήσει στον Ερέρα ώστε να φθάσει ακόμη πιο κοντά στις λύσεις για τα αγωνιστικά προβλήματα της ομάδος. Η αλλαγή σε πρόσωπα; ή αλλαγή στο σύστημα; ή αλλαγή στην γενικότερη προσέγγιση των παιχνιδιών και το διάβασμα των αντιπάλων; Το βέβαιο είναι ότι κάτι πρέπει να αλλάξει. Χωρίς πανικό και σπασμωδικές κινήσεις αλλά με ψυχραιμία και πλάνο. Μαρτίνες και Διαμαντόπουλος έχουν βάλει γερή υποψηφιότητα για το αυριανό παιχνίδι ενώ από την στιγμή που καθυστερεί η επανένταξη του Βελέθ πολύ πιθανόν να δούμε και πάλι Δεληζήση στην άμυνα. Ερωτηματικό παραμένει το τι θα επιλέξει ο Ισπανός κόουτς τόσο για τα πλάγια όπου ο Μενέντεθ τα πήγε εξαιρετικά όσο και για το κέντρο όπου εκεί έχουμε δει μια εμμονή με τον ντεφορμέ Μπάσα. Ανεξάρτητα από τα πρόσωπα το σημαντικό είναι ότι η ομάδα θα πρέπει να λειτουργήσει σωστά σαν σύνολο γιατί ως τώρα αυτό το σύνολο κάπου κολλάει. Την μια η επίθεση θέλει αλλά δεν μπορεί να σκοράρει, την άλλη το κέντρο χάνεται και τώρα τελευταία και η άμυνα ξεχνιέται… Δεν είναι θέμα ενός ή δύο ποδοσφαιριστών. Η ομάδα πρέπει να δείξει διαφορετικό πρόσωπο, να μπει πιο δυνατά στο παιχνίδι και να μην αφήσει στον Ολυμπιακό να πιστέψει ότι μπορεί να πάρει τη νίκη. Ένας Ολυμπιακός που και αυτός ακόμη ψάχνεται σε τέτοιο βαθμό που να στρέφει την προσοχή του προς τη διαιτησία... κάτι που αποτελεί τουλάχιστον ανέκδοτο για κάποιον που έχει γεννηθεί και έχει μεγαλώσει στο Ελλαδιστάν.

Οι τρεις συνεχόμενες ήττες στο πρωτάθλημα μπορεί να έχουν μετριάσει τον αρχικό μας ενθουσιασμό αλλά αυτή η ομάδα και ο υπέροχος κόσμος της έχει περάσει τόσα και τόσα που αυτές οι κακές στιγμές μοιάζουν με σταγόνα στο ωκεανό. Την Κυριακή το απόγευμα στο Κλ.Βικελίδης ομάδα και κόσμος σαν μια γροθιά θα δώσει ένα μάθημα βγαλμένο από τα παλιά προς το διαχρονικά χαϊδεμένο(και προσφάτως παραπονεμένο) παιδί της ποδοσφαιρικής Ελλάδος. Πάμε γερά ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!!!

ΥΓ. Εντάξει για να τα λέμε τα πράγματα με το όνομα τους… αν αντί για τους διπλανούς ήταν μια άλλη ομάδα και έκανε πλάκα στους 3 της Αθήνας με τα ίδια τους τα "όπλα" θα το διασκεδάζαμε και λίγο… Αλλά από "αδικήμενος", "επαναστάτης" και στη συνέχεια "συστημικός" πάει πολύ. Κουράζει η "εξυγίανση" και οι τσάτσοι της.

Με τον Διαμαντόπουλο να αρπάζει την ευκαιρία του Ερέρα από τα μαλλιά και να σκοράρει 2 φορές, ο ΑΡΗΣ μας πήρε τη νίκη που ήθελε και έδωσε τέλος στο αρνητικό σερί. Πολλές οι αλλαγές του Ερέρα που έδωσε χρόνο σε παίκτες που δεν είχαν πάρει σε επίσημα παιχνίδια με τους Διαμαντόπουλο και Μαρτίνες να φωνάζουν με την απόδοση τους ότι θα πρέπει να τους υπολογίζουν για τη συνέχεια.

Αναμενόμενο το ροτέισον και οι ευκαιρίες σε παίκτες που δεν είχαν ως τώρα πάρει χρόνο και αυτό ήταν κάτι που στοίχισε στο πρώτο ημίχρονο. Μπορεί η ομάδα μας να έπαιζε στο μισό γήπεδο και να δείχνει ότι ψάχνει το γκολ αλλά πέρα από ένα σουτ στο δοκάρι και μια δύο ακόμη επικίνδυνες καταστάσεις δεν είδαμε κάτι το αξιοσημείωτο. Κάπως έτσι μάλλον είδε τα πρώτα 45' και ο προπονητής και έριξε με τη σέντρα του Β ημιχρόνου τους Ντιγκινί και Διαμαντόπουλο. Ο ΑΡΗΣ έδειξε να γίνεται πιο απειλητικός από τα πρώτα λεπτά  πιέζοντας ακόμη περισσότερο. Τα λάθη όμως στην τελική πάσα και τα χλιαρά σουτ έκαναν και πάλι την εμφάνιση τους. Στο 67' Ναζλίδης, Μενέντεθ κινήθηκαν ιδανικά με τον τελευταίο να πασάρει στον Διαμαντόπουλο που ακολούθησε την φάση και από πλεονεκτική θέση έκανε το 1-0.  Στη συνέχεια η ομάδα απελευθερώθηκε, άγγιξε το 2-0 με τον Μαρτίνες και τελικά στο 76΄πάλι με Διαμαντόπουλο ήρθε το 2-0. Το λάθος του Αναγνωστόπουλου που οδήγησε το τελικό 2-1 δεν ανησύχησε για τα τελευταία λεπτά την ομάδα μας. Σε γενικές γραμμές μπορεί ο ΑΡΗΣ να μην κέρδισε όσο εμφατικά θα θέλαμε αλλά βγήκαν κάποια χρήσιμα συμπεράσματα για αρκετούς παίκτες. Ο Μαρτίνες επιβάλλεται να πάρει φανέλα βασικού μιας και δείχνει ικανός να βοηθήσει την ομάδα ποικιλοτρόπως. Ενώ και ο Διαμαντόπουλος θα πρέπει να πάρει χρόνο και σε πιο δύσκολα παιχνίδια. Έχει ωραίες τοποθετήσεις, κίνηση χωρίς την μπάλα και φαίνεται ότι  το έχει το γκολ. Από την άλλη ο Κολάσσο ήταν και πάλι μέτριος ως κακός όπως και ο Γιουνές που θα περιμέναμε τουλάχιστον σήμερα να είναι πιο πολύ μέσα στις φάσεις.

Η ομάδα πήρε αυτό που ήθελε από το αποψινό παιχνίδι χωρίς ωστόσο να εντυπωσιάσει. Παρά όμως την μέτρια εικόνα Μαρτίνες και Διαμαντόπουλος ξεχώρισαν και έδειξαν ότι αξίζουν περισσότερες ευκαιρίες. Το αν ο Ερέρα με τις δοκιμές που έκανε σήμερα έβγαλε κάποια χρήσιμα συμπεράσματα που θα αξιοποιήσει στη συνέχεια θα φανεί στην πορεία. Η ομάδα έχει καλό υλικό, μπορεί και πρέπει να παίξει ακόμη καλύτερα από ότι έχουμε δει ως τώρα.