Με αλχημείες θα αγωνισθεί και αύριο ο ΑΡΗΣ μας απέναντι στη Λάρισα μιας και για ακόμη ένα παιχνίδι οι τραυματισμοί αναγκάζουν τον Παντελίδη να βρει λύσεις σε σχεδόν πολύπλοκα αγωνιστικά προβλήματα.  Ακόμη όμως και έτσι η καλή ψυχολογία από την νίκη κόντρα στη Λάμια και η "διδακτική" κακή εμφάνιση ίσως να αποδειχθούν αρκετά ώστε να δούμε έναν καλύτερο ΑΡΗ που θα φύγει με τους 3 βαθμούς από τη Λάρισα!

Το κενό των Γιουνές, Γκάμα, Σιώπη σε συνδυασμό με τους τραυματισμούς των Τόνσο και Διαμαντόπουλου αλλά και το "φύγε-μείνε" του μεταγραφικού σχεδιασμού έχει δημιουργήσει μια πολύ μπερδεμένη κατάσταση στην ομάδα. Η εικόνα μας με την Λαμία ήταν το αποτέλεσμα όλου αυτού του μπάχαλου στο οποίο όμως ο Παντελίδης είχε 6 ημέρες στη διάθεση του για να το λύσει ή έστω να βελτιώσει την κατάσταση. Η επιστροφή του Μπάσα στο κέντρο μπορεί να δώσει μια ηρεμία στην ομάδα και καλύτερη κυκλοφορία ενώ ίσως αν ο Μαρτίνες ξαναπάρει ευκαιρία να έχει ένα στήριγμα παραπάνω. Το ίδιο ισχύει και για τον ντεφορμέ Ματέο Γκαρσία που κόντρα στην Λάμια όπως φάνηκε δεν κατάφερε με κανέναν συμπαίκτη του να αλλάξει 2 πάσες. Ο Ντιγκινί που θα αγωνισθεί στην κορυφή  έχει δείξει στο παρελθόν ότι μπορεί να ανταποκριθεί και σε αυτόν τον ρόλο αλλά θα πρέπει να έχει όλη η ομάδα σωστό επιθετικό προσανατολισμό και πλάνο. Ντεμπούτο αναμένεται να κάνει ο Κορχούρτ που ελπίζουμε να δώσει το κάτι παραπάνω σε σχέση με τον φιλότιμο Βαλεριάνο που ναι μεν δίνει ότι μπορεί αλλά ως εκεί. Ερωτηματικό αποτελεί και η τοποθέτηση του Ματίγια που σύμφωνα με τις τελευταίες προπονήσεις δοκιμάσθηκε και πιο μπροστά από εκεί που συνήθως αγωνίζεται.

Σε μεταβατικό στάδιο βρίσκεται η ομάδα και θα συνεχίσει να βρίσκεται μέχρι να επιστρέψουν οι τραυματίες Γιουνές και Σιώπης αλλά και μέχρι να ολοκληρωθεί ο μεταγραφική περίοδος του Ιανουαρίου.  Η εικόνα με την Λαμία είναι παράδειγμα προς αποφυγή αλλά η αποτελεσματικότητα που μας έδωσε τους 3 βαθμούς θα πρέπει να είναι ο οδηγός προς τη νίκη. Ο Παντελίδης είχε κάποιες ημέρες να δουλέψει με τους παίκτες του και αυτή η δουλειά θα πρέπει να βγει αύριο πάνω στο χόρτο.  Η ομάδα χρειάζεται βαθμούς και αύριο μοιάζει μια καλή ευκαιρία για να τους πάρει Πάμε για το διπλό ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ μου!

Ανέλπιστη νίκη από το πουθενά κατάφερε να πάρει η ομάδα μας στις καθυστερήσεις του αγώνα χάρη στο φάουλ του Ματίγια! Τραγική η εικόνα της ομάδος  που δικαιολογημένα προκάλεσε την αντίδραση του "παγωμένου" κόσμου.  Παρόλα αυτά οι 3 βαθμοί δίνουν την ευκαιρία στους υπεύθυνους για το αγωνιστικό κομμάτι  να ασχοληθούν με τα προβλήματα με  περισσότερη ηρεμία  και καθαρό μυαλό.

Χωρίς ξεκάθαρο πλάνο και αγωνιστικό ρυθμό η ομάδα μας μπήκε σε ένα παιχνίδι που λόγω των τραυματισμών και το μπάχαλο στον μεταγραφικό σχεδιασμό ήταν εξαρχής αρκετά πονηρό. Μια κατάσταση που επιδεινώθηκε ακόμη περισσότερο όταν ο Μπρούνο Γκάμα από πολύ νωρίς αποχώρησε τραυματίας. Το αποτέλεσμα ήταν να δούμε για περίπου 80'  έναν άνευρο, ανούσιο, χωρίς ενέργεια και δημιουργία ΑΡΗ που αδυνατούσε να δημιουργήσει έστω μια επικίνδυνη κατάσταση στην περιοχή του αντιπάλου. Η Λαμία αν και πατούσε καλύτερα φοβήθηκε να διεκδικήσει το κάτι παραπάνω και αυτό στο τέλος το πλήρωσε. Το γκολ του Ματίγια στις καθυστερήσεις ήταν το αποτέλεσμα της ελάχιστης πίεσης που υπήρξε στα τελευταία αλλά και της οπισθοχώρησης των αντιπάλων που βολευόντουσαν και με το Χ. Πέρα όμως από το νικητήριο γκολ η εικόνα ήταν αποκαρδιωτική. Παίκτες που δεν μπορούσαν να συνδυαστούν ούτε στα 3 μέτρα, πισωγύρισμα της μπάλας με κάθε ευκαιρία, ατολμία σε οποιαδήποτε προσπάθεια μετά το κέντρο και φανερή έλλειψη πάθους σε κάθε διεκδίκηση της μπάλας. Παίκτες που ίσως πήραν σήμερα την τελευταία τους ευκαιρία και απέδειξαν ότι δεν μπορούν να προσφέρουν ούτε τα βασικά. Ενώ και ο ίδιος ο Παντελίδης δείχνει ανήμπορος με το υπάρχον υλικό να διαχειριστεί την κατάσταση και να δείξει κάτι παραπάνω ή έστω κάτι που να θυμίζει τον ΑΡΗ των πρώτων αγωνιστικών. Μοναδική εξαίρεση από αυτό το χάλι ήταν ο Βελέθ που το μόνο που δεν έκανε σήμερα ήταν να σκοράρει.

Πιο τρανταχτή απόδειξη από το σημερινό παιχνίδι για την προχειρότητα του μεταγραφικού σχεδιασμού αλλά και της γενικότερης διαχείρισης του ρόστερ από το καλοκαίρι μέχρι και αυτή την αγωνιστική δεν υπάρχει. Η ομάδα παρά το πολυπληθές ρόστερ κατέβηκε με μια ενδεκάδα ανάγκης, με παίκτες που με το ένα πόδι  είναι εκτός ομάδος και έναν προπονητή που δυσκολεύεται να βρει λύσεις στα αγωνιστικά προβλήματα παρουσιάζοντας το χάλι που παρακολουθήσαμε σήμερα. Φάρμακο για τον ασθενή το σημερινό τρίποντο, με την μεταγραφική ενίσχυση να μοιάζει το μοναδικό γιατρικό.

ΥΓ. Πάλι καλά που έχουμε τεχνικό διευθυντή και βοηθάει στον μεταγραφικό σχεδιασμό!

ΥΓ2. Ξεκίνημα του Β γύρου και ο ΑΡΗΣ έχει πετύχει το εκπληκτικό να μην έχει ακόμη βρει μια σταθερή ενδεκάδα, να έχει υπεράριθμο ρόστερ και να μην έχει παίκτες να βάλει όταν υπάρχουν 2-3 απουσίες!

ΥΓ3. Δικαιολογημένες οι αντιδράσεις του κόσμου αλλά καλό είναι κάποια στιγμή να τα ξεκαθαρίσουμε τα πράγματα όσο αφορά τις αντιδράσεις μας σε όλα τα αθλήματα. Δηλαδή το πρόβλημα στο ποδόσφαιρο είναι αν το γκολ μπει στο 14' ή στο 94' και στο μπάσκετ αν στο ημίχρονο είσαι στο -15 ή αν στο τέλος κερδίζεις; Ή αν οι πρόεδροι σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ αδυνατούν να κάνουν τα βασικά και αυτονόητα;

ΥΓ4. Αν και θεωρούσα ότι ο Ερέρα έκανε χοντρά λάθη και έπρεπε να φύγει τελικά η εικόνα δείχνει κάτι το διαφορετικό. Κάθε αγωνιστική που περνάει και το "πείραμα" Παντελίδη φαίνεται να αποτυγχάνει πανηγυρικά με όλους να απορούν που έχει χαθεί ο ΑΡΗΣ των πρώτων αγωνιστικών. Πλέον ο ΑΡΗΣ θυμίζει στο απόλυτο μια μεσαία ομάδα της σουπερλίγκας που απλά ελπίζει να της βγει το παιχνίδι.

ΥΓ5. Ξεπουλημένοι εκεί στην ΕΡΤ3 να θυμάστε ότι έχει ο καιρός γυρίσματα…

Δυνατά θέλει να μπει ο ΑΡΗΣ στο Β γύρο του πρωταθλήματος και να πάρει τη νίκη κόντρα στη Λαμία αφήνοντας πίσω τις αποτυχίες των τελευταίων αγώνων. Για να πετύχουμε τον στόχο της Ευρώπης, παιχνίδια σαν το αυριανό θα πρέπει να είναι κερδισμένα από τα αποδυτήρια.  Και αυτό θα γίνει μόνο αν οι παίκτες του Παντελίδη   δείξουν ένα καλύτερο πρόσωπο στη συνέχεια του πρωταθλήματος.

Με την μεταγραφική ενίσχυση να καταφθάνει με ρυθμούς χελώνας, τον Σιώπη να μένει εκτός λόγω τραυματισμού και παίκτες που αναμένεται να αποτελέσουν σύντομα παρελθόν από την ομάδα να βρίσκονται στην 18αδα ο Σάββας Παντελίδης καλείται να βρει τις λύσεις και να παρουσιάσει μια ενδεκάδα με περισσότερη αποφασιστικότητα και ουσία.  Η απουσία του Σιώπη περιπλέκει αρκετά τα πράγματα στην μεσαία γραμμή μιας και ο Ιντζόγλου που δεν έχει πάρει ως τώρα ευκαιρίες μοιάζει ο μοναδικός που να μπορεί να τον αντικαταστήσει.  Ματίγια, Παυλίδης, Κολάσσο που τους έχουμε ξαναδεί στη συγκεκριμένη θέση υστερούν στα αμυντικά τους καθήκοντα και παρέα με τον Μπάσα δύσκολα να καταφέρουν να καλύψουν το κενό του Σιώπη. Εκεί όμως που ο ΑΡΗΣ θα πρέπει να είναι απόλυτα αποτελεσματικός είναι στην επίθεση με τους περισσότερους παίκτες εκτός του Ντιγκινί στις τελευταίες αγωνιστικές να δείχνουν ντεφορμέ. Το που θα αξιοποιηθεί ο Ντιγκινί σε αυτό το παιχνίδι και το αν θα εμπιστευτεί τελικά τον Μαρτίνες θα φανεί στη σέντρα.

Η Λαμία παρά την βελτιωμένη εικόνα της σε σχέση με την ομάδα που αντιμετωπίσαμε στον πρώτο γύρο εξακολουθεί να παραμένει μια αδύναμη ομάδα που εύκολα ή δύσκολα μπορούμε και πρέπει να κερδίσουμε. Το αν οι μεταγραφές καθυστερούν δεν θα πρέπει να επηρεάζει τον Παντελίδη και τους παίκτες του. Είτε "υπο διωγμό" είτε ως "τελευταία ευκαιρία" άπαντες θα πρέπει να δώσουν τον καλύτερο τους εαυτό ώστε να πάρουμε τους 3 βαθμούς. Πάμε ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Τα ζήσαμε το καλοκαίρι τα ζούμε και τώρα με τις μεταγραφές. Τουλάχιστον όταν αυτές με το καλό ολοκληρωθούν να αποδειχθούν μεταγραφές ουσίας.

ΥΓ2. Από τα απλά πράγματα και τις λεπτομέρειες πολλές φορές μπορείς να καταλάβεις πάρα πολλά. Κάπως έτσι και το νέο e-shopτης ΠΑΕ είναι άλλη μια απόδειξη για το πώς λειτουργεί(υπό) ο ΑΡΗΣ του Θ.Καρυπίδη.

Ήττα ντροπής   για την αγαπημένη μας ομάδα που με μια κάκιστη εμφάνιση κατέφερε να μην πάρει ούτε το Χ που θα μας χάριζε την πρόκριση. Το 3-0 στο ξεκίνημα του δευτέρου ημιχρόνου πιστοποίησε το τεράστιο πρόβλημα αγωνιστικής συμπεριφοράς και γενικότερης φιλοσοφίας στην ομάδα.

Το χειρότερο ημίχρονο στην φετινή σεζόν πραγματοποίησε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα κόντρα στον Εργοτέλη παρουσιάζοντας ένα νωθρό και αδιάφορο πρόσωπο. Το γκολ λίγα λεπτά πριν την ανάπαυλα ήταν το κερασάκι της άνοστης τούρτας που μας πρόσφερε η ομάδα στα πρώτα 45' . Και αν πιστεύαμε ότι η ομάδα θα σοβαρευόταν και θα ήταν αυτή που έπρεπε στην επανάληψη τα πρώτα λεπτά του Β ημίχρονου μας διέψευσαν πανηγυρικά. Το εφιαλτικό 3-0 ήταν πολύ δύσκολο να γυρίσει παρά τις φιλότιμες προσπάθειες του Ντιγκινί  και τα 2 γκολ  του που λίγο έλειψε να δώσει την πρόκριση εντελώς μόνος του. Από μέτριοι ως πολύ κακοί οι υπόλοιποι παίκτες με τον Μαβράι για ακόμη μια φορά να αποδεικνύεται τραγικός όπως και ο Μαρτίνες από τον οποίο περιμέναμε πολλά παραπάνω.

Το σήμα κινδύνου που ακουγόταν ισχνά στα προηγούμενα παιχνίδια πλέον έχει εξελιχθεί σε δυνατές σειρήνες εκτάκτων καταστάσεων. Σίγουρα η ομάδα πρέπει να ενισχυθεί σημαντικά την περίοδο των μεταγραφών αλλά αυτό που φαίνεται να είναι ακόμη πιο επιτακτικό είναι να αλλάξει άμεσα η φιλοσοφία που πλέον έχουν υιοθετήσει σχεδόν όλοι οι παίκτες. Η δίψα για διάκριση των πρώτων αγωνιστικών φαίνεται να έχει δώσει τη θέση της σε έναν εφησυχασμό και μια αδιαφορία για οτιδήποτε μπορεί να τεθεί ως στόχο και αυτό είναι κάτι που σε καμία περίπτωση δεν ταιριάζει στον ΑΡΗ και στον κόσμο του.

ΥΓ. Αν δεν πλαισιωθεί η ομάδα σε όλα τα επίπεδα από μπαροτουκαπνισμένους βετεράνους που να νιώθουν από ΑΡΗΣ δύσκολα να διώξουμε αυτή την αδιαφορία και συμβιβασμό με την μετριότητα. Από ότι φαίνεται ο Κολτσίδας είναι απελπιστικά μόνος.

ΥΓ2. Μάλλον βιάστηκε ο Θόδωρας να βγάλει την ανακοίνωση για τις ήττες που είναι μέσα στο ποδόσφαιρο αμέσως μετά τον αγώνα με τον Παναιτωλικό. Μάλλον έπρεπε να περιμένει λίγες μέρες…

ΥΓ3. Τρεις εβδομάδες φαγωμάρας μέχρι το επόμενο παιχνίδι. Τρεις εβδομάδες μέχρι η διοίκηση και ο προπονητής τα αλλάξουν όλα.

ΥΓ4. Σε ισπανοελληνικό έκτρωμα έχει εξελιχθεί αγωνιστικά η ομάδα… Από την μια οι παίκτες κουράζουν ακόμη με  τη "φιλοσοφία Ερέρα" και τα ανούσια, εκνευριστικά και άκρως επικίνδυνα πισωγυρίσματα της μπάλας από την άλλη ο κλασσικός Έλληνας προπονητής στον πάγκο που αδυνατεί να διαχειριστεί την οποιαδήποτε κατάσταση και να αλλάξει κάτι ουσιαστικό.

Με απόλυτη σοβαρότητα και χωρίς ίχνος υπεροψίας αντιμετωπίζει ο Σάββας Παντελίδης την σημερινή αναμέτρηση για το κύπελλο Ελλάδος απέναντι στον Εργοτέλη. Μπορεί ακόμη και το Χ να είναι αρκετό αλλά όπως φαίνεται από την επιλογή των παικτών, κανείς δεν θέλει να ρισκάρει την πρόκριση μιας και ο δρόμος του κυπέλλου είναι ίσως ο πιο εύκολος δρόμος για να ζήσουμε όλοι μας σπουδαίες στιγμές.

Η αποστολή για την Κρήτη που αποτελείται από τους Αναγνωστόπουλο, Καντιμοίρη, Mateo Garcia, Bruno Gama, Fran Velez, Diguiny, Martinez, Basha, Younes, Matilla, Mavraj, Menendez, Σιώπη, Δεληζήση, Τζανακάκη, Βαλεριάνο, Καλλίδη, Μπαγκαλιάνη έχει πολλές ερμηνείες. Πέρα από το ότι δεν υπάρχει η παραμικρή διάθεση για να υποτιμήσουμε τον αντίπαλο παράλληλα υπάρχει ξεκάθαρα και η έλλειψη εμπιστοσύνης προς παίκτες που δεν έχουν πάρει ευκαιρίες ως τώρα. Οπότε πολύ πιθανό παίκτες όπως οι Παυλίδης, Ιντζόγλου, Σταμπουλίδης, Ναζλίδης και ο Κολάσσο να ανήκουν στην μαύρη λίστα του Παντελίδη. Το τι θα αγωνιστούμε με το βασικό σχήμα είναι ένας λόγος παραπάνω για να δούμε κάτι καλό σήμερα μέσα στο γήπεδο που θα μας κάνει πιο αισιόδοξους για τη συνέχεια. Ναι δεν πρέπει να υποτιμήσουμε τον Εργοτέλη αλλά το παιχνίδι είναι ιδανικό για να πετύχουμε κάτι παραπάνω από μια απλή νίκη.

Η ομάδα μετά τα τελευταία ανεπιτυχή αποτελέσματα έχει άμεση ανάγκη για νίκες και καλές εμφανίσεις. Όποιες και αν είναι οι σκέψεις του προπονητή μας σήμερα ο ΑΡΗΣ οφείλει να κάνει το καθήκον του και να συνεχίσει απτόητος την πορεία του στο κύπελλο. Γερά για το διπλό ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Εγκληματικές επιθέσεις σε διαιτητές, ευκαιρίες για δεύτερη επαγγελματική καριέρα σε ΠΑΕ για πρώην αστυνομικούς και διαιτητές, πρώην διαιτητές γίνονται τηλεπερσόνες και άλλα πολλά σε ένα "αγγελικά πλασμένο" ελληνικό ποδόσφαιρο.

Πιστός στην αφέλεια που μας χαρακτηρίζει φέτος αποδείχθηκε και σήμερα η ομάδα μας γνωρίζοντας πικρή ήττα από τον Παναιτωλικό μέσα στο Κλεάνθης Βικελίδης. Το φθηνό λάθος του Δεληζήση και του Σιώπη άλλαξαν τις ισορροπίες του αγώνα και καθόρισαν το τελικό αποτέλεσμα. Λογική η αγανάκτηση του κόσμου που αντί να βλέπει την ομάδα να βελτιώνεται την παρακολουθεί να κάνει βήματα προς τα πίσω.

Ορεξάτος μπήκε ο ΑΡΗΣ στα πρώτα λεπτά του αγώνα χωρίς ωστόσο να καταφέρει να επιβάλλει τον ρυθμό του. Η κεφαλιά του Δεληζήση και το σουτ του Γιούνες που βρήκε πάλι δοκάρι ήταν οι πρώτες καλές μας στιγμές. Όσο προχωρούσε το παιχνίδι φαινόταν ολοένα και περισσότερο ότι τα πράγματα θα ήταν δύσκολα με τον Παναιτωλικό να γίνεται 2-3 φορές επικίνδυνος. Το φθηνό λάθος του Δεληζήση σε ένα από αυτά τα καταραμένα πισωγυρίσματα της μπάλας έδωσε την ευκαιρία στον Μοράρ να βγει τετ α τετ με τον Κουέστα με τον τελευταίο να  τον ρίχνει κάτω και να αποβάλλεται από το  παιχνίδι. Και αν και το πέναλτι κατέληξε άουτ η αποβολή του Κουέστα όπως φάνηκε στη συνέχεια στοίχισε. Στο 39΄με σουτ του Ματέο Γκαρσία αγγίξαμε το 1-0 αλλά ο Κυριακίδης αντέδρασε εξαιρετικά  και κράτησε το μηδέν. Στο Β ημίχρονο ο Παναιτωλικός είχε τον πρώτο λόγο και κατάφερε να ανοίξει το σκορ όταν στην εκτέλεση κόρνερ τόσο οι αμυντικοί μας όσο και ο Αναγνωστόπουλος δεν αντέδρασαν σωστά. Δέκα λεπτά αργότερα ο Μενέντεθ που είχε περάσει για να βοηθήσει επιθετικά την ομάδα συνδυάστηκε ωραία με τον Γκάμα, έκανε  την συρτή σέντρα με τον Ντιγκινί πολύ ωραία με προβολή να στέλνει την μπάλα στα δίχτυα. Και πάνω που η ομάδα και ο κόσμος πήρε τα πάνω του και πίστεψε στην ανατροπή ήρθε ακόμη ένα φθηνό λάθος πάλι σε κόρνερ με τον Σιώπη να αφήνει την μπάλα στο πρώτο δοκάρι και τον Αναγνωστόπουλο να αιφνιδιάζεται… Στο 86΄η κεφαλιά του Βελέθ λίγο έλειψε να καταλήξει σε γκολ και κάπου εκεί τελείωσε το παιχνίδι. Ένα παιχνίδι που πρόσφερε απογοήτευση και προβληματισμό μιας και η νίκη ήταν απαραίτητη. Σχεδόν όλοι παίκτες ήταν νωθροί, έχαναν τις μονομαχίες, έκαναν αβίαστα λάθη και δεν είχαν συγκέντρωση στο παιχνίδι τους.  Ο Δεληζήσης που τόσο παινέψαμε όλοι μας το προηγούμενο διάστημα ήταν μοιραίος όπως και ο Σιώπης που στις προηγούμενες αναμετρήσεις ήταν από τους κορυφαίους. Ο Γκαρσία συνέχισε το ντεφορμάρισμα του ενώ ο Ματίγια αν και πήρε φανέλα βασικού δεν μπόρεσε να κάνει αισθητή την παρουσία του. Πάλεψε ο Γκάμα αλλά μέχρι να μπει ο Μενέντεθ δεν είχε κανένα στήριγμα για να κάνει παιχνίδι. Και όπως είναι λογικό όταν η ομάδα χάνει και έχει τέτοια εικόνα η ευθύνη βαραίνει και τον προπονητή που δείχνει αδυναμία όχι μόνο να βελτιώσει την εικόνα αλλά ακόμη και να την διατηρήσει στα επίπεδα που την ανέλαβε. Η επιλογή του αμυντικογενή Βαλεριάνου αντί του Μενέντεθ ήταν ατυχής ενώ και ο τρόπος που προσέγγισε από το ξεκίνημα τον αγώνα για ακόμη μια φορά δεν ήταν ο σωστός.

Μετά και από την σημερινή απογοήτευση μάλλον θα πρέπει να αναθεωρήσουμε πολλά μιας και είναι ολοφάνερο ότι υπερεκτιμήσαμε τους παίκτες που ήρθαν φέτος και την δυναμική μας. Δύσκολα μπορεί να πει κανείς με βεβαιότητα τι ακριβώς φταίει για αυτή την εικόνα. Υπεύθυνοι όμως για να βρουν τη λύση ώστε ο ΑΡΗΣ να επιστρέψει στις επιτυχίες είναι ο Καρυπίδης, ο Διαμαντόπουλος και ο Παντελίδης. Που θα πρέπει κάποιοι στιγμή να κατανοήσουν ότι βρίσκονται στον ΑΡΗ και ότι εδώ υπάρχουν απαιτήσεις.

Στο τελευταίο εντός έδρας παιχνίδι για το 2018 ο ΑΡΗΣ μας θα υποδεχθεί τον Παναιτωλικό με μοναδικό στόχο τη νίκη. Η κακή εικόνα που δείξαμε απέναντι στον Ατρόμητο θα πρέπει έχει γίνει παράδειγμα προς αποφυγή και η ομάδα σήμερα δείχνοντας ένα εντελώς διαφορετικό πρόσωπο να κάνει το απλό και αυτονόητο απέναντι σε μια ομάδα που εκτός έδρας μοιάζει ακίνδυνη.

Αν οι ήττες μας κάνουν σοφότερους(όπως λέει και ο μέγας μπασκετικός γκουρού) τότε το παιχνίδι με τον Ατρόμητο θα πρέπει να δίδαξε πολλά στον Σάββα Παντελίδη. Τίποτα δεν λειτούργησε καλά την περασμένη αγωνιστική και από εκεί ακριβώς θα πρέπει να ξεκίνησε η προετοιμασία για το σημερινό παιχνίδι. Ο δικαιολογημένος παραγκωνισμός του Κολάσσο που από την κερκίδα βρέθηκε στην βασική ενδεκάδα και τώρα πάλι πίσω στην κερκίδα δείχνει ως ένα μεγάλο βαθμό το πρόβλημα του φετινού ΑΡΗ. Και εκεί ακριβώς είναι που θα πρέπει ο νέος προπονητής να βάλει τη δική του σφραγίδα και να καταφέρει να βρει τον βασικό κορμό της ομάδος. Κάτι στο οποίο απέτυχε παταγωδώς ο Ερέρα και το πληρώνουμε ακόμη και σήμερα, μόλις λίγες αγωνιστικές πριν την ολοκλήρωση του πρώτου γύρου. Η επιστροφή των Ντιγκινί και Μαρτίνες δίνει άλλον αέρα στην ομάδα μεσοεπιθετικά, ενώ στα μετόπισθεν θέλουμε να πιστεύουμε ότι δεν θα ξαναδούμε ανούσιες και αδικαιολόγητες κινήσεις όπως ήταν η επιλογή του Μαβράι αντί του φορμαρισμένου Δεληζήση. Στην πληγή των μπακ το πιο πιθανό είναι ο Παντελίδης να επιμείνει στις επιλογές των Μενέντεθ και Κωνσταντινίδη μιας και πρόκειται για 2 πιο επιθετικογενείς παίκτες που σε ένα εντός έδρας παιχνίδι με αντίπαλο σαν τον Παναιτωλικό μπορούν να φανούν σαφώς πιο χρήσιμοι. Στις υπόλοιπες θέσεις και παρά το ντεφορμάρισμα του Ματέο Γκαρσία δύσκολα να δούμε αλλαγές.  Κλειδί για την σημερινή νίκη θα αποτελέσει η διάθεση που θα δείξουν οι παίκτες μας κυρίως στην επίθεση. Αν μπούμε από την αρχή δυνατά με ξεκάθαρο προσανατολισμό να πιέσουμε και να δημιουργήσουμε φάσεις τότε ο Παναιτωλικός δεν θα έχει καμία ελπίδα. Αν όμως προτιμηθεί για ακόμη μια φορά το "χτίσιμο" της επίθεσης με υπομονή από τα μετόπισθεν τότε θα πρέπει όλοι μας να είμαστε έτοιμοι για αρκετή υπομονή…

Με τις προσδοκίες που γέννησε αυτή η ομάδα στο ξεκίνημα του πρωταθλήματος κανείς δεν μπορεί να είναι ευχαριστημένος με την ως τώρα πορεία. Από την στιγμή όμως που έχει οριοθετηθεί ο στόχος της Ευρώπης θα πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι η ομάδα είναι μέσα στους  στόχους της . Για να συνεχίσει όμως να βρίσκεται μέσα στην διεκδίκηση των θέσεων που οδηγούν στην Ευρώπη οφείλει παιχνίδια σαν τα σημερινό να τα κερδίζει. Η βροχή έχει σταματήσει… ντυνόμαστε στα κίτρινα και οδεύουμε σιγά σιγά στο Κλεάνθης Βικελίδης για να γιορτάσουμε μια σημαντική νίκη! Πάμε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!!!

ΥΓ. Με ενδιαφέρον ακούσαμε τη ζωντανή συνέντευξη του Διαμαντόπουλου στoYellowόπου σχεδόν τα πάντα απαντήθηκαν ξεκάθαρα χωρίς μισόλογα. Δεν είναι ψέμα ότι ο ΑΡΗΣ έχει περάσει δύσκολα και έχουν δει τα μάτια του πολλά. Αυτή η εμμονή όμως το να θεωρούμε ότι πάντα κρύβεται κάτι από πίσω και συμβαίνει κάτι διαφορετικό από αυτό που φαίνεται προς τα έξω κουράζει. Ο πρόεδρος αποφασίζει για τα πάντα. Οπότε και στα καλά και στα άσχημα αυτός είναι ο υπεύθυνος για ότι συμβαίνει. Τόσο απλά…

Αγνώριστος ο ΑΡΗΣ μας σήμερα στο Περιστέρι που σαν να μην βγήκε ποτέ στο γήπεδο να αγωνιστεί γνώρισε την ήττα με 4-2. Μάλιστα κόντρα στην ροή του παιχνιδιού η ομάδα είχε την ευκαιρία να διεκδικήσει ακόμη και τη νίκη αλλά δείχνοντας για ακόμη μια φορά τεράστια ποδοσφαιρική αφέλεια την πέταξε στα σκουπίδια.

Σε αντίθεση με τον αγώνα με τον Παναθηναϊκός η ομάδα σήμερα ήταν αδιάβαστη και χωρίς ένα στοιχείο που να δείχνει ότι έγινε προετοιμασία για να αντιμετωπίσει σε επίσημο παιχνίδι τον Ατρόμητο. Οι παίκτες μας φάνηκε να μην ήξεραν αν πρέπει να πιέσουν ή όχι ψηλά και το έκαναν ανορθόδοξα έδειχναν ανίδεοι για τον τρόπο με τον οποίο κυκλοφορεί την μπάλα ο Ατρόμητος και αλλάζει συχνά πλευρά στο παιχνίδι του. Την ίδια στιγμή στην επίθεση η ομάδα έμοιαζε κομμένη στα 2 και με τον Γκάμα να κλείνετε καλά, τον Γιουνές να κινείται κάπου στα χαμένα και τον Γκαρσία για ακόμη ένα παιχνίδι να είναι ανύπαρκτος επιθετικά μοιάζαμε απελπιστικά ακίνδυνοι. Φυσικά στο επιθετικό βατερλό περίοπτη θέση είχε ο Κολάσο που μετά και από αυτή την εμφάνιση μάλλον εξάντλησε και την τελευταία ελπίδα που υπήρχε για να ανταποκριθεί στις προσδοκίες που γέννησε ο ερχομός του. Τα μπακ και πάλι τραγικά ευθύνονται σε μεγάλο βαθμό για την εικόνα του πρώτου ημιχρόνου. Ενώ ο Κωσταντινίδης που αντικατέστησε τον Τζανακάκη και μόνο που προσπάθησε να ανέβει πιο ψηλά έκανε αισθητή την παρουσία του. Το πέναλτι που κέρδισε ο Μαβράι που σπατάλησε ο Γιουνές επιβεβαίωσε το πρόβλημα που υπάρχει από την άσπρη βούλα και ως τώρα μας έχει στοιχίσει πολλά. Σε όλο αυτό το μπάχαλο μεγάλο μερίδιο ευθύνης φέρει ο Παντελίδης που διάβασε εντελώς λάθος τον αντίπαλο αλλά και τις εναλλακτικές που είχε μετά την απώλεια των Ντιγκινί και Μαρτίνες. Μπορεί οι αλλαγές του να είναι ήταν καθοριστικές και να μεταμόρφωσαν στο φινάλε την ομάδα αλλά το ρίσκο με τον Κολάσσο δεν του βγήκε όπως και η άδικη απόφαση να αφήσει τον Δεληζήση στον πάγκο για χάρη του Μαβράι. Το πώς εξελίχθηκε στο τέλος το παιχνίδι απλά επιβεβαίωσαν την ποδοσφαιρική αφέλεια που μας χαρακτηρίζει φέτος και την γενικότερη έλλειψη συγκέντρωσης  σήμερα. Εξαιρετικός ο Σιώπης και σήμερα όπως και ο Βελέθ που ήταν με διαφορά οι πιο δραστήριοι παίκτες της ομάδος μας. Σκόραρε και πάλι ο Διαμαντόπουλος ευελπιστώντας αυτή τη φορά ο Παντελίδης να του δώσει στη συνέχεια την ευκαιρία που δεν του έδωσε ο Ερέρα.

Ο χειρότερος φετινός ΑΡΗΣ παρουσιάστηκε σήμερα σε ένα παιχνίδι διδακτικό από πολλές απόψεις. Φάνηκε ξεκάθαρα γιατί είναι απαραίτητοι δραστήριοι παίκτες σαν τον Ντιγκινί και τον Μαρτίνες μπροστά που μπορούν να παίζουν και χωρίς την μπάλα αλλά και το πόσο στοιχίζει το "ποιοτικό κενό" που υπάρχει στα μπακ. Ενώ για αυτούς που βλέπανε με θετικό μάτι την φλύαρη κατοχή επί εποχής Ερέρα σήμερα ο Ατρόμητος έδειξε τι σημαίνει να έχεις ουσιαστική κατοχή με καλή κυκλοφορία της μπάλας  ανεβαίνοντας ψηλά και απειλώντας τον αντίπαλο.

Παρά την απογοήτευση που έφερε η ισοφάριση του Παναθηναϊκού στην τελευταία φάση του αγώνα κατά κοινή ομολογία ο ΑΡΗΣ για περίπου 65' μπορεί να ήταν και ο καλύτερος που παρακολουθήσαμε φέτος. Κρατώντας τα θετικά στοιχεία από εκείνο το παιχνίδι, ο ΑΡΗΣ μας αγωνίζεται σήμερα στο Περιστέρι απέναντι στον Ατρόμητο σε έναν αγώνα που μπορεί και πρέπει να πάρει την νίκη ώστε να ρεφάρει  κατά κάποιο τρόπο τους βαθμούς που πέταξε σε άλλα πιο εύκολα παιχνίδια.

Με τους Ντιγκινί και Μαρτίνες να μένουν εκτός αποστολής λόγω τραυματισμού όλα δείχνουν ότι σήμερα θα δούμε πιο ουσιαστικές αλλαγές στην ομάδα μιας και για τον Σάββα Παντελίδη είναι σχεδόν μονόδρομος ή να αλλάξει το σύστημα ή να δώσει την ευκαιρία σε παίκτες που ως τώρα δεν έχουν δείξει κάτι το αξιοσημείωτο να πάρουν φανέλα βασικού. Πέρα από τις 2 αναγκαστικές απουσίες το σύνηθες ερωτηματικό πλανάται και πάλι για τις θέσεις των 2 μπακ με τον Μενέντεθ μάλλον να συνεχίζει κανονικά ενώ τον Κωσταντινίδη που δεν έπεισε να ξαναδίνει την θέση του στον Τζανακάκη. Πέρα όμως από τα πρόσωπα το ζητούμενο είναι όπως με τον Παναθηναϊκό η ομάδα να μπει διαβασμένη, σωστά στημένη ώστε να μην επιτρέψει στον αντίπαλο να κάνει το παιχνίδι του. Και από εκεί πέρα να υπάρχει διάρκεια και ουσία. Γιατί πολύ απλά το παιχνίδι διαρκεί 90+ λεπτά και όταν οι ευκαιρίες που σου παρουσιάζονται για να πάρεις τη νίκη πετάγονται με ευκολία στα σκουπίδια τότε η μπάλα σε τιμωρεί. Και ο ΑΡΗΣ ως τώρα την αφλογιστία του την έχει πληρώσει ακριβά…

Θετική η παράδοση με τον Ατρόμητο που παρά την καλή του πορεία τα τελευταία χρόνια στην σουπερλίγκα σε καμία περίπτωση δεν φοβίζει τον φετινό ΑΡΗ. Κάνουμε το παιχνίδι μας, παίρνουμε το διπλό δίνοντας ένα μάθημα στο παράρτημα και συνεχίζουμε απερίσπαστα την πορεία μας προς την Ευρώπη! Γερά για το διπλό ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!