Με τον Διαμαντόπουλο να αρπάζει την ευκαιρία του Ερέρα από τα μαλλιά και να σκοράρει 2 φορές, ο ΑΡΗΣ μας πήρε τη νίκη που ήθελε και έδωσε τέλος στο αρνητικό σερί. Πολλές οι αλλαγές του Ερέρα που έδωσε χρόνο σε παίκτες που δεν είχαν πάρει σε επίσημα παιχνίδια με τους Διαμαντόπουλο και Μαρτίνες να φωνάζουν με την απόδοση τους ότι θα πρέπει να τους υπολογίζουν για τη συνέχεια.

Αναμενόμενο το ροτέισον και οι ευκαιρίες σε παίκτες που δεν είχαν ως τώρα πάρει χρόνο και αυτό ήταν κάτι που στοίχισε στο πρώτο ημίχρονο. Μπορεί η ομάδα μας να έπαιζε στο μισό γήπεδο και να δείχνει ότι ψάχνει το γκολ αλλά πέρα από ένα σουτ στο δοκάρι και μια δύο ακόμη επικίνδυνες καταστάσεις δεν είδαμε κάτι το αξιοσημείωτο. Κάπως έτσι μάλλον είδε τα πρώτα 45' και ο προπονητής και έριξε με τη σέντρα του Β ημιχρόνου τους Ντιγκινί και Διαμαντόπουλο. Ο ΑΡΗΣ έδειξε να γίνεται πιο απειλητικός από τα πρώτα λεπτά  πιέζοντας ακόμη περισσότερο. Τα λάθη όμως στην τελική πάσα και τα χλιαρά σουτ έκαναν και πάλι την εμφάνιση τους. Στο 67' Ναζλίδης, Μενέντεθ κινήθηκαν ιδανικά με τον τελευταίο να πασάρει στον Διαμαντόπουλο που ακολούθησε την φάση και από πλεονεκτική θέση έκανε το 1-0.  Στη συνέχεια η ομάδα απελευθερώθηκε, άγγιξε το 2-0 με τον Μαρτίνες και τελικά στο 76΄πάλι με Διαμαντόπουλο ήρθε το 2-0. Το λάθος του Αναγνωστόπουλου που οδήγησε το τελικό 2-1 δεν ανησύχησε για τα τελευταία λεπτά την ομάδα μας. Σε γενικές γραμμές μπορεί ο ΑΡΗΣ να μην κέρδισε όσο εμφατικά θα θέλαμε αλλά βγήκαν κάποια χρήσιμα συμπεράσματα για αρκετούς παίκτες. Ο Μαρτίνες επιβάλλεται να πάρει φανέλα βασικού μιας και δείχνει ικανός να βοηθήσει την ομάδα ποικιλοτρόπως. Ενώ και ο Διαμαντόπουλος θα πρέπει να πάρει χρόνο και σε πιο δύσκολα παιχνίδια. Έχει ωραίες τοποθετήσεις, κίνηση χωρίς την μπάλα και φαίνεται ότι  το έχει το γκολ. Από την άλλη ο Κολάσσο ήταν και πάλι μέτριος ως κακός όπως και ο Γιουνές που θα περιμέναμε τουλάχιστον σήμερα να είναι πιο πολύ μέσα στις φάσεις.

Η ομάδα πήρε αυτό που ήθελε από το αποψινό παιχνίδι χωρίς ωστόσο να εντυπωσιάσει. Παρά όμως την μέτρια εικόνα Μαρτίνες και Διαμαντόπουλος ξεχώρισαν και έδειξαν ότι αξίζουν περισσότερες ευκαιρίες. Το αν ο Ερέρα με τις δοκιμές που έκανε σήμερα έβγαλε κάποια χρήσιμα συμπεράσματα που θα αξιοποιήσει στη συνέχεια θα φανεί στην πορεία. Η ομάδα έχει καλό υλικό, μπορεί και πρέπει να παίξει ακόμη καλύτερα από ότι έχουμε δει ως τώρα.

Την χειρότερη του εμφάνιση πραγματοποίησε ο φετινός ΑΡΗΣ γνωρίζοντας βαριά ήττα με 4-0 από μια ΑΕΚ που δεν χρειάστηκε καν να ιδρώσει. Σε επικίνδυνο πείραμα που εξελίχθηκε σε καταστροφή ήταν το "ανακάτεμα της τράπουλας" από τον Ερέρα που φέρει μεγάλες ευθύνες για αυτό που είδαμε σήμερα. Ντεφορμέ οι περισσότεροι παίκτες που μετά το 2-0 αδικαιολόγητα εγκατέλειψαν την όποια προσπάθεια.

Περιμέναμε να κάνει κάποιες αλλαγές ο Ερέρα αλλά αυτό το σημερινό εξέπληξε τους πάντες. Με τον Μπάσα που έτσι και αλλιώς τον τελευταίο καιρό δεν πατάει καλά να χρησιμοποιείται ως στόπερ για πρώτη φορά η άμυνα δεν είχε καμία συνοχή. Κάτι που το διαπιστώσαμε μόλις 5' από την έναρξη του αγώνα όπου η ΑΕΚ με μια γρήγορη αντεπίθεση έπιασε την άμυνα μας στον ύπνο και άνοιξε το σκορ. Λίγα λεπτά αργότερα οι αντίπαλοι μας άγγιξαν το 2-0  και εκεί έγινε ξεκάθαρο το πρόβλημα που υπήρχε στην άμυνα. Η συνέχεια μέχρι την ανάπαυλα μπορεί να άνηκε στην ομάδα μας που είχε τον έλεγχο του αγώνα και τις ευκαιρίες αλλά από την στιγμή που δεν ήρθε το γκολ ελάχιστη σημασία έχει η στατιστική.  Στο Β ημίχρονο μάλλον οι παίκτες μας ξεχάστηκαν μέσα στα αποδυτήρια και επέτρεψαν στην ΑΕΚ να στήσει σε ρελαντί ρυθμούς το δικό της πάρτι. Καμία  διάθεση αντίδρασης από τους παίκτες που μόλις από το 56' που έγινε το 2-0 έδειχναν να έχουν συμβιβαστεί με την ήττα. Βασικός υπαίτιος για αυτό που είδαμε σήμερα ήταν ο Ισπανός προπονητής που απέτυχε παταγωδώς σχεδόν σε όλες τις επιλογές του. Ο Μπάσα όχι μόνο δεν έμεινε στον πάγκο όπως θα έπρεπε λόγω των τελευταίων εμφανίσεων αλλά αγωνίσθηκε για πρώτη φορά ως στόπερ. Μια θέση που όπως φάνηκε δεν μπορούσε να καλύψει αντιθέτως Δεληζήσης και Σόουζα έχουν αποδείξει πολλές φορές πόσο αποτελεσματικοί είναι. Ούτε ο Ντιγκινί μπόρεσε να αποδώσει στην κορυφή, ούτε ο Κολάσσο να δείξει κάτι παραπάνω και ούτε ο όλος σχηματισμός του Ερέρεα έβγαλε κάτι το θετικό σήμερα.  Απογοητευτική εμφάνιση που μας προσγείωσε απότομα μιας και επί της ουσίας ήταν η πρώτη ήττα που η ομάδα δικαιολογημένα έχασε μιας και ήταν κατώτερη του αντιπάλου.

Όσο και αν δικαιολογείται για μια νέα ομάδα όπως είναι ο φετινός ΑΡΗΣ να υπάρχουν μεγάλες μεταπτώσεις στην απόδοση της θα πρέπει κάποια στιγμή η ομάδα να βρει κάποιες σταθερές στο παιχνίδι της. Όπως φάνηκε σήμερα ο Ισπανός ακόμη ψάχνει να βρει τις σταθερές και αυτό το πληρώνουμε ως τώρα με 3 φθηνές ήττες και μια βαριά όπως η σημερινή. Όσο γρηγορότερα κατασταλάξει  ο Ερέρα σε πρόσωπα και συστήματα τόσο  πιο σύντομα ο ΑΡΗΣ θα βρει τον δρόμο του. Με συνεχείς δοκιμές και εμμονές δουλειά δεν γίνεται…

Με ελαφρώς διαφορετική φιλοσοφία αναμένεται να κατέβει ο ΑΡΗΣ μας στο ΟΑΚΑ, εκεί που θέλει να εκμεταλλευτεί το άδειο γήπεδο, την κούραση της ΑΕΚ αλλά και το άγχος της νίκης που για τον αντίπαλο μας εφόσον θέλει να επαναλάβει τον περσινό θρίαμβο. Η παρουσία του Ντιγκινί στην κορυφή της επίθεσης και η χρησιμοποίηση του Μαρτίνες αναμένεται να είναι το «ανακάτεμα της τράπουλας» από τον Π.Ερέρα για να φθάσει η ομάδα μας στη νίκη.

Οι 3 ήττες ως τώρα από αντιπάλους που δεν έχουν δείξει κάτι καλύτερο από εμάς στον αγωνιστικό χώρο έχουν φανερώσει και μερικές από τις αδυναμίες μας με πρώτη και καλύτερη την προσέγγιση που έχουμε στα περισσότερα παιχνίδια. Η φλύαρη κατοχή και η εμμονή στο να ξεκινάνε σχεδόν πάντα οι επιθέσεις μας από πίσω ως ένα βαθμό μας έχουν κάνει προβλέψιμους. Όπως φάνηκε και στο παιχνίδι με τον συμπολίτη, οι αντίπαλοι μας έχουν πλέον διαβάσει και προσαρμόζονται στο αγωνιστικό στυλ ακόμη και αν πρόκειται να μας περιμένουν τέρμα πίσω με υπομονή για να χτυπήσουν στην αντεπίθεση ή να κυνηγήσουν το λάθος μας στις μεταβιβάσεις γύρω από την μεγάλη περιοχή.  Την ίδια στιγμή που στην επίθεση αν και έχουμε αρκετή κατοχή λείπουν οι εμπνεύσεις και κυρίως το στοιχείο του αιφνιδιασμού σε μια ποδοσφαιρική χώρα σαν την Ελλάδα όπου το άναρχο στυλ ποδοσφαίρου και οι ξαφνικές μπούκες δίνουν νίκες. Και αυτό το στοιχείο της ταχύτητας που απαιτεί ο αιφνιδιασμός και οι απρόβλεπτες εμπνεύσεις περιμένει να πάρει ο Ερέρα από τον Ντιγκινί που όπως φάνηκε από τις τελευταίες προπονήσεις θα αγωνιστεί στην κορυφή αλλά και από τον Μαρτίνες που βάζει σοβαρή υποψηφιότητα για να ξεκινήσει βασικός σε αυτό το δύσκολο παιχνίδι. Πέρα όμως από τους 2 παραπάνω παίκτες όλη η ομάδα θα πρέπει να παίξει πιο έξυπνα, να μάθει να προσαρμόζεται στις συνθήκες του αγώνα και σε κανένα σημείο να μην υποτιμήσει ή να φοβηθεί τον αντίπαλο ανεξάρτητα από τη ροή του παιχνιδιού.  Μόνο έτσι ίσως δούμε έναν ΑΡΗ που αν όχι να «κλέβει» βαθμούς στην κακή του μέρα, τουλάχιστον να παίρνει αυτό που αξίζει μέσα στο γήπεδο.

Και μόνο που μιλάμε για ένα παιχνίδι με την ΑΕΚ εκτός έδρας ο βαθμός δυσκολίας είναι μεγάλος. Αν σε αυτό προσθέσεις και τα τραγελαφικά που γίνονται με τους επιλεκτικούς ορισμούς ξένους διαιτητών με κριτήρια που κανείς δεν μπορεί να κατανοήσει τότε μιλάμε για μια πραγματικά πολύ δύσκολη αποστολή. Ακόμη και έτσι ο ΑΡΗΣ μπορεί και πρέπει να αποδείξει ότι δεν φοβάται αυτή την ΑΕΚ και ότι τους βαθμούς που πέταξε με περίσσια αφέλεια την περασμένη αγωνιστική μπορεί να τους «ρεφάρει» στο ΟΑΚΑ. Γερά για το διπλό ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Τι Ιταλός, τι Έλληνας αν θέλει το κοράκι να σε σφάξει θα σε σφάξει. Μάλλον τους διαιτητές ρομπότ θα πρέπει να περιμένουμε για να βιώσουμε το 50-50

Από το κακό στο χειρότερο φαίνεται να οδηγείται ο ΑΡΗΣ μας που μετά την ντροπιαστική ήττα με τους Φινλανδούς ήρθε και η σημερινή από έναν Πανιώνιο "ειδικών συνθηκών"  που χτίστηκε με φθηνούς παίκτες μόλις λίγες ημέρες πριν  ξεκινήσει το πρωτάθλημα. Τεράστιο το πρόβλημα στην επίθεση όπως και η έλλειψη ενός πόιντ γκάρντ που θα ηρεμήσει την ομάδα ιδίως στα κρίσιμα λεπτά. Στοίχισαν και σήμερα οι χαμένες βολές…

Ομάδα χωρίς αρχή, μέση και τέλος έμοιαζε ο ΑΡΗΣ μας από το ξεκίνημα του αγώνα όπου επέτρεψαν στον Πανιώνιο να πάρει κεφάλι στο σκορ και σιγά σιγά να χτίζει και διαφορά.  Παρά την αποτελεσματικότητα στην επίθεση στο πρώτο δεκάλεπτο στην άμυνα δεν υπήρχε τρόπος να σταματήσουμε τους παίκτες του Πανιωνίου που έβλεπαν το καλάθι μας σαν βαρέλι. Ενώ όσο περνούσε ο χρόνος η ομάδα άρχισε να χάνει και τον δρόμο προς το αντίπαλο καλάθι με αποτέλεσμα η διαφορά να φθάσει στο +16 για τον Πανιώνιο που είχε τον πλήρη έλεγχο του αγώνα. Μια διψήφια διαφορά που έμενε σταθερή μέχρι το τέταρτο δεκάλεπτο όπου με κάποιες καλές άμυνες και 2-3 τρίποντα καταφέραμε να φθάσουμε το παιχνίδι στον πόντο και να διεκδικήσουμε τη νίκη. Εκεί όμως τα γνωστά παιδαριώδη λάθη από Νταλό και Μποχωρίδη και αστοχία στα μακρινά σουτ σε αντίθεση με κάποια μεγάλα σουτ που πέτυχαν οι αντίπαλοι μας έκριναν την αναμέτρηση. 

Τραγικός ο ΑΡΗΣ και σήμερα που στην μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα έχανε με διψήφια διαφορά από το Πανιώνιο των χιλίων προβλημάτων. Άγνωστο αν αυτές οι ήττες από κάτι Φινλανδούς και το νούμερο ένα φαβορί για τον υποβιβασμό ανησυχούν τους ιθύνοντες της ΚΑΕ και το τεχνικό τιμ ή επαναπαύονται μέχρι να έρθουν ακόμη πιο γερά χαστούκια. Όσο πιο γρήγορα αναγνωρίσουν ότι έχουν γίνει λάθη που πρέπει να διορθωθούν άμεσα τόσο γρηγορότερα μπορεί να ξεφύγει η ομάδα από το επικίνδυνο μονοπάτι που ακολουθεί.

Ποδοσφαιρικά αφελής παρουσιάστηκε για ακόμη μια φορά ο ΑΡΗΣ μας και σε ένα τόσο σημαντικό παιχνίδι όπου η νίκη ήταν σχεδόν μέσα στην αγκαλιά μας κατάφερε τελικά να χάσει. Ο τραυματισμός του Βελέθ, το χαμένο πέναλτι του Γιουνές και η κακή αμυντική λειτουργία στο 2ο γκολ σε ένα χρονικό σημείο όπου ο ΑΡΗΣ μας ήταν κυρίαρχος οδήγησαν σε αυτή την πικρή ήττα. Παρόλα αυτά ο κόσμος που έδωσε μια εντυπωσιακή παράσταση σήμερα αναγνώρισε την προσπάθεια των παικτών του Π.Ερέρα και χειροκρότησε την ομάδα στο τέλος.

Με τον καλύτερο δυνατό τρόπο ξεκίνησε το παιχνίδι με τον Γκαρσία πριν καν συμπληρωθούν 120'' να στέλνει την μπάλα στα δίχτυα. Ενώ λίγα λεπτά αργότερα στην αντεπίθεση ο Ντιγκινί αντί να πασάρει στον Γιουνές  που ήταν αμαρκάριστος μέσα στην περιοχή αποφάσισε να τελειώσει μόνος του την φάση χωρίς επιτυχία. Αντί όμως η ομάδα να εκμεταλλευθεί το ψυχολογικό προβάδισμα οπισθοχώρησε αναίτια και στην μεγαλύτερη διάρκεια του πρώτου ημίχρονου έμεινε σε παθητικό ρόλο χωρίς ωστόσο να απειληθεί ιδιαίτερα με εξαίρεση την διπλή φάση με τον Πρίγιοβιτς και ύστερα με τον Πέλκα ο Κουέστα έδειξε την κλάση του. Το υπερβολικά αυστηρό πέναλτι για χέρι σε μια σχεδόν ακίνδυνη φάση έδωσε το δικαίωμα στους φιλοξενούμενους να  πάνε στα αποδυτήρια με το Χ.  Στο Β ημίχρονο ο ΑΡΗΣ μπήκε πιο αποφασισμένος πήρε τον έλεγχο του αγώνα, κυνήγησε το γκολ χωρίς όμως επιτυχία. Στο 65΄ ο Γκάμα κέρδισε το πέναλτι και ο Γιούνες από την άσπρη βούλα έχασε την ευκαιρία να κάνει το 2-1 σε ένα κομβικό σημείο. Παρά την ψυχρολουσία ο ΑΡΗΣ συνέχιζε να έχει τον έλεγχο και να κυνηγάει το γκολ αλλά η κακή εκτίμηση της φάσης στην αριστερή πλευρά από τους Σιώπη και Βαλεριάνο  έδωσαν την ευκαιρία στον Γουάρντα να πλησιάσει στην περιοχή μας και στη συνέχεια να γίνει από τον Πρίγιοβιτς το 1-2… Ένα αποτέλεσμα που σε καμία περίπτωση δεν αντικατοπτρίζει την εικόνα των 2 ομάδων και ιδιαίτερα στο δεύτερο ημίχρονο όπου ήμασταν κατά πολύ καλύτεροι. Σίγουρα ο ΑΡΗΣ θα μπορούσε να είχε αποφύγει τα πολλά λάθη στην κυκλοφορία της μπάλας, να πιέσει περισσότερο και να γίνει ακόμη πιο απειλητικός αλλά αν δεν έχεις και λίγο τύχη τίποτα δεν γίνεται. Παρόλα αυτά θα πρέπει ο Π.Ερέρα να δουλέψει με τους παίκτες του ώστε αυτά τα σκαμπανεβάσματα στην απόδοση μέσα στα 90' να περιοριστούν και να μάθει η ομάδα να έχει περισσότερη ουσία στο παιχνίδι της και λιγότερη φλυαρία.Ο Γιουνές είναι ένας παίκτης που παραδοσιακά βαράει τα πέναλτι, ως τώρα είχε 2 στα 2 και σήμερα έτυχε ο αντίπαλος τερματοφύλακας να κάνει μια σπουδαία απόκρουση. Διαφορετικά θα μιλούσαμε για ένα εντελώς διαφορετικό παιχνίδι και για μια ομάδα που χωρίς καν να πιάσει κάποια σπουδαία απόδοση μπορεί να κερδίσει οποιαδήποτε ομάδα στην Ελλάδα. 

Στεναχώρια και απογοήτευση μας άφησε το σημερινό ντέρμπι κυρίως γιατί  η ομάδα μας με αυτά που έδειξε της άξιζε τουλάχιστον το Χ αν όχι η νίκη.  Δεν υπάρχει όμως  λόγος να μηδενίζουμε τα πάντα όσο και αν μας πονάει η ήττα. Το πρωτάθλημα έχει πολύ δρόμο ακόμη, ο ΑΡΗΣ αναμφισβήτητα είναι σε καλή τροχιά και όλα δείχνουν ότι όσο περνάει ο καιρός θα γινόμαστε ολοένα και καλύτεροι. Ακολουθούν  εξίσου σημαντικά παιχνίδια, παιχνίδια όπου μετά την σημερινή ήττα θα πρέπει οπωσδήποτε να πάρουμε εκεί βαθμούς. Όσο για τον κόσμο, τα λόγια είναι περιττά.  Μοναδική Αρειανή γιορτή …που δυστυχώς έληξε άδοξα.

Λίγες ώρες έχουν απομείνει για το ντέρμπι της πόλης μετά από 4 ολόκληρα χρόνια αναμονής για τον Αρειανό οπαδό όπου ανέβηκε τον δικό του Γολγοθά. Ένα παιχνίδι που όσο και αν προσπαθούν οι αντίπαλοι μας να ρίξουν τους τόνους "καίει" και τις 2 ομάδες για πολλούς και διάφορους λόγους.  Το τι σκέφτονται οι δίπλα μας είναι κυριολεκτικά αδιάφορο, εμείς όμως έχουμε μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να επιστρέψουμε λίγα από τα "χρωστούμενα" σε αυτή την ομάδα που έχει μάθε να χτίζει πάνω σε καμένη γη και αυτή ακριβώς την ευκαιρία θα πρέπει να αξιοποιήσουν ο Πάκο Ερέρα και οι παίκτες του το απόγευμα της Κυριακής!

Όσο ενθουσιασμός και αισιοδοξία και αν υπάρχει στις τάξεις του κόσμου και όση ώθηση και αν δίνουμε στην ομάδα εμείς από την κερκίδα οι "εκλεκτοί" του Ισπανού προπονητή είναι αυτοί που θα πρέπει να είναι συνεπείς στο αυριανό ραντεβού. Το παιχνίδι στην Τούμπα παρά τις αλλαγές που είχαν και οι 2 ομάδες ήταν ένα εξαιρετικό δείγμα γραφής σχετικά με την δυναμικότητα των 2 ομάδων. Ο μόλις 2 μηνών ΑΡΗΣ απέδειξε ότι όχι μόνο δεν έχει να φοβηθεί τον πολυδιαφημισμένο συμπολίτη αλλά και ότι με λίγη περισσότερη προσήλωση στον στόχο της νίκης μπορεί να τα καταφέρει. Η συγκέντρωση και η πειθαρχία που ως τώρα δείχνουμε ως ομάδα θα παίξει σημαντικό ρόλο μιας και σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει οι παίκτες μας να παρασυρθούν από τον ρυθμό του αγώνα ανεξάρτητα από το πώς θα εξελιχθεί ώστε να μείνουν πιστοί στο πλάνο νίκης του Πάκο Ερέρα. Άλλο ένα πλεονέκτημα στο καθαρά αγωνιστικό κομμάτι είναι η ευελιξία που έχει δείξει ως τώρα ο ΑΡΗΣ μας με εναλλαγές σε πρόσωπα και σχήματα ακόμη και κατά τη διάρκεια του αγώνα. Αντιθέτως ο συμπολίτης παρά την εξαιρετική του πορεία δείχνει πιο  προβλέψιμος και όταν  δεν του βγαίνει το πλάνο αποσυντονίζεται. Κάτι άλλωστε που είδαμε και στο πρόσφατο παιχνίδι για το κύπελλο όπου το ροτέισον του Λουτσέσκου ελέω τύχης και Σιδηρόπουλου και δεν κατέληξε σε τραγωδία. Κατά τα άλλα Κουέστα και Μπάσα εκτός απροόπτου θα είναι ετοιμοπόλεμοι όπως και ο Βέλεθ που η απουσία του στοίχισε. Ο Ερέρα έχει μπόλικες επιλογές στη διάθεση του και στο χέρι του είναι να κατεβάσει την πιο ετοιμοπόλεμη ενδεκάδα.

Η κοινή ανακοίνωση των συνδέσμων τα αποτύπωσε σχεδόν όλα για το ποια ομάδα αντιμετωπίζουμε επομένως δεν χρειάζεται να αναλωθούμε περισσότερο σε αυτό. Τους ξέρουμε ποιοι είναι όπως και ξέρουμε ποιοι είμαστε εμείς. Δεν έχουμε να αποδείξουμε τίποτα σε κανέναν.  Σπρώχνουμε την ομάδα στη νίκη όπως μόνο εμείς ξέρουμε και παράλληλα την προστατεύουμε ώστε να μην δώσουμε το πάτημα σε κανέναν για να μας βλάψει. Μοναδικός στόχος η  νίκη που θα μας εδραιώσει στις πρώτες θέσεις  και παράλληλα θα στείλει το μήνυμα στους  "big-πορδ" ότι μάλλον θα πρέπει να ξανασκεφτούν την "μοιρασιά" που έχουν κάνει σε όλα τα επίπεδα. Πατήστε τους! #ΗΜΝΣΓ

ΥΓ. Μετά την κωλοτούμπα με τα δένδρα πως δεν μας είπαν ότι και το ιστορικό στοιχείο που θέλει τον ΑΡΗ σε 13 παιχνίδι κόντρα στον μπάογκ με ξένους διαιτητές να είναι αήττητος ότι είναι fake news; Από αυτούς όλα τα περιμένουμε…

Την ήττα γνώρισε η ομάδα μας στη Νέα Σμύρνη από τον Πανιώνιο σε ένα παιχνίδι όπου και πάλι δείξαμε τις γνωστές αδυναμίες μας. Η φλύαρη κατοχή που είχαμε στο πρώτο ημίχρονο με την στιγμιαία αδράνεια της άμυνας στη φάση του γκολ και η αναποτελεσματικότητα που είχαμε στο δεύτερο όταν πιέζαμε ήταν όλη η εικόνα του παιχνιδιού. Συν φυσικά τον Κομίνη που δεν έδωσε το καθαρό πέναλτι στο 46' αλλά και σε όλο τον αγώνα επέτρεψε στους αντιπάλους μας να παίξουν σκληρά χωρίς να τιμωρούνται με κάρτες σε οφθαλμοφανέστατες περιπτώσεις.

Λάθος το διάβασε το σημερινό παιχνίδι ο Πάκο Ερέρα, κάτι που φάνηκε από πολύ νωρίς στον αγώνα. Μπορεί να μην δεχθήκαμε πίεση και να είχαμε περισσότερη ώρα την μπάλα στα πόδια μας αλλά ο Πανιώνιος με την ταχύτητα του και την γρήγορη μεταφορά της μπάλας από την άμυνα του έδειχνε πιο απειλητικός σε αντίθεση με εμάς που μοιάζαμε επιθετικά εγκλωβισμένοι. Και αν οι 3-4 γρήγορες  φάσεις που έβγαλε ο Πανιώνιος το γκολ τελικά ήρθε από μια κεφαλιά του στόπερ που ξεχάστηκε από την άμυνα μας σε μια φάση που σίγουρα έπρεπε να ελέγχουμε. Στην επανάληψη ο Ερέρα προσπάθησε να διορθώσει τα κακώς κείμενα μεσοαμυντικά αλλάζοντας το σύστημα σε 3-52 και κάνοντας 2 γρήγορες αλλαγές. Με αυτό το σύστημα και τους Σόουζα(46') και Κωνσταντινίδη(55') μέσα η ομάδα έγινε πιο ευέλικτη, είχε σαφώς καλύτερη και ταχύτερη κυκλοφορία και άρχισε σταδιακά να ανεβάζει την πίεση. Ευκαιρίες υπήρχαν αρκετές όπως αυτή του Γιουνές με την μπάλα να γλείφει το οριζόντιο δοκάρι αλλά και του Γκαρσία στο 93' που από το ένα μέτρο δεν μπόρεσε με το κεφάλι να στείλει την μπάλα στα δίχτυα.  Αυτή η ήττα από μια κατώτερη ποιοτικά ομάδα μας πικραίνει αλλά θα πρέπει όλοι μας εντός και εκτός ομάδος να δείξουμε την απαραίτητη ψυχραιμία. Είναι φανερό ότι ακόμη τόσο οι ίδιοι οι παίκτες όσο και ο Πάκο Ερέρα ακόμη ψάχνονται. Το κατάλληλο σύστημα και οι σωστοί ρόλοι σε αυτό το πολύ καλό ρόστερ που έχουμε φέτος ακόμη δεν έχουν βρεθεί. Κάτι που είναι λογικό αν σκεφτούμε πως και πότε δημιουργήθηκε αυτή η ομάδα.  Θα πρέπει ο Π.Ερέρα να καταλήξει και στο βασικό σχήμα αλλά και στο σύστημα που βολεύει μιας και το ποδόσφαιρο δεν είναι μπάσκετ. Ενώ δεν είναι κακό να αναγνωρίζουμε και τα καλά των αντιπάλων και ειδικότερα σήμερα του Πανιώνιου που αν και δεν είχε την ποιότητα έπαιξε με ταχύτητα, δεν κούρασε με την μπάλα στα πόδια, έβγαινε γρήγορα από πίσω και το έπαιξε το ποδόσφαιρο όσο πιο απλά γίνεται… Στα θετικά η επιστροφή του Μπρούνο Γκάμα που γύρισε ορεξάτος ενώ και το "ντεμπούτο" του Κωνσταντινίδη ήταν αρκετά ελπιδοφόρο. Από την άλλη αν και δεν το περιμέναμε τελικά η απουσία του Βέλεθ ήταν μεγάλη απώλεια.

Άσχημη ήττα, από μια ομάδα που ήταν εμφανώς κατώτερη σου. Ακόμη όμως και στη κακή βραδιά αυτή η ομάδα με αυτό το υλικό σε πείθει ότι είναι θέμα χρόνου να βρει ρυθμό και να αποδώσει πολύ καλύτερα από ότι μας έχει δείξει ως τώρα. Οι 2 εβδομάδες μπροστά μας μέχρι το ντέρμπι θα πρέπει να αξιοποιηθούν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο από τον Ερέρα και τους παίκτες του.  Τα περιθώρια βελτίωσης είναι τεράστια και μοναδικός αντίπαλος μας είναι ο χρόνος. Συνεχίζουμε δυνατά!

ΥΓ. Μοναδική κιτρινόμαυρη κερκίδα!

ΥΓ2. Με ξένο διαιτητή το παίρναμε το πέναλτι;

Μόνο το διπλό σκέφτονται άπαντες στο κιτρινόμαυρο στρατόπεδο και πως θα μπορούσε να γίνει αλλιώς μιας και όποιος έχει μάτια και βλέπει μπορεί με τεράστια ευκολία να διαπιστώσει ότι ο φετινός ΑΡΗΣ ξεχωρίζει. Πόσο μάλλον όταν έχει να ανταγωνιστεί ομάδες αμφιβόλου ποιότητας και "χαλασμένης νοοτροπίας" όπως είναι οι περισσότερες ομάδες στην σουπερλίγδας.  Το παιχνίδι είναι δύσκολο αλλά ο ΑΡΗΣ όπως έχει δείξει ως τώρα έχει τον τρόπο για να το κάνει δικό του!

Ο Πανιώνιος ως τώρα δεν έχει πάρει τα αποτελέσματα που θα ήθελε, χωρίς ωστόσο να  δείχνει σημάδια κακής ομάδος. Αυτό όμως που θα πρέπει να μας ανησυχεί περισσότερο από τον αντίπαλο είναι η δική μας εικόνα και κυρίως ο τρόπος με τον οποίο θα αποφασίσει ο Πάκο Ερέρα να προσεγγίσει το παιχνίδι. Στα 3 ως τώρα εκτός έδρας είδαμε από την ομάδα μας 3 διαφορετικά πρόσωπα. Στην πρεμιέρα στη Λαμία ήμασταν καταιγιστικοί και δεν αφήσαμε στον αντίπαλο να πάρει ανάσα. Με τα Γιάννενα ήμασταν αδικαιολόγητα διστακτικοί και το πληρώσαμε με τον χειρότερο τρόπο ενώ στην Τούμπα φάνηκε η ομάδα από ένα σημείο και μετά να βολεύεται με το Χ παρόλο που η νίκη όπως πήγε το παιχνίδι ήταν σχεδόν στην αγκαλιά μας. Οπότε το σημαντικότερο από όλα είναι το πώς θα κατέβει να αγωνιστεί η ομάδα μας. Από εκεί πέρα τα πρόσωπα που θα επιλέξει ο ισπανός κόουτς έχουν ελάχιστη σημασία μιας και ο φετινός ΑΡΗΣ έχει την πολυτέλεια να καλύπτει κενά αλλά και να αλλάζει τα συστατικά στην πετυχημένη συνταγή ανάλογα με τις απαιτήσεις του αγώνα. Σίγουρα είναι θετική η επιστροφή του Μπρούνο Γκάμα χωρίς ωστόσο να είναι βέβαιο ότι θα πάρει χρόνο σήμερα. Ενώ η συμμετοχή παικτών όπως ο Σιώπης, ο Σόουζα, ο Μαρτίνες και ο Μαβράι  που δεν έχουν πάρει ως τώρα πολλά λεπτά μας δίνουν την αίσθηση ότι θα δούμε έναν ακόμη καλύτερο ΑΡΗ σήμερα.

Η νίκη σήμερα στη Ν.Σμύρνη θα μας εδραιώσει στις πρώτες θέσεις της βαθμολογίας και θα στείλει και ένα μήνυμα στις υπόλοιπες ομάδες και κυρίως σε όσες γλυκοκοιτάνε την έξοδο στην Ευρώπη και την κορυφή. Ήρθε η ώρα η συμπάθεια που εκφράζεται ως τώρα  από τους υπόλοιπους για την επιστροφή του ΑΡΗ και το σύνολο που έχει δημιουργήσει  ο Καρυπίδης και ο Ερέρα να γίνει ανησυχία ώστε την επόμενη αγωνιστική να γίνει φόβος. ΠΑΜΕ ΡΕ ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Είτε παράρτημα του ενός είτε παράρτημα του άλλου το βέβαιο είναι ότι ο Πανιώνιος εδώ και πολλά χρόνια έχει χάσει τον δρόμο του... και αυτός είναι ένας λόγος παραπάνω για να τους πατήσεις!

Στο 87'  ήρθε τελικά η λύτρωση για την ομάδα μας από την άσπρη βούλα για τον ΑΡΗ με τον Γιουνές να εκτελεί εύστοχα και να ξεκλειδώνει την συμπαγή άμυνα της Τρίπολης. Μεγάλος πρωταγωνιστής ο Ματέο Γκαρσία που κέρδισε το πέναλτι με το οποίο προήλθε το γκολ και λίγα λεπτά αργότερα έκανε και το 2-0! Ξέφρενο γλέντι στις κερκίδες από περισσότερους από 13.000 φίλους που χόρευαν στην βροχή!

Διπρόσωπος παρουσιάστηκε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα με την εικόνα του στο πρώτο ημίχρονο να αρχίζει να μοιάζει με κακιά συνήθεια. Παιχνίδι υπομονής, χτίσιμο επίθεσης με ψυχραιμία από πίσω, συνεχής κυκλοφορία μέχρι να βρεθούν οι κατάλληλοι χώροι και άλλα παρόμοια μπορεί να είναι απαραίτητα στοιχεία για μια δυνατή ομάδα που θέλει να παίξει εξαιρετικό ποδόσφαιρο αλλά στη δική μας περίπτωση μάλλον απουσιάζει ο ρεαλισμός ή γίνεται υπερεκτίμηση των δυνατοτήτων μας και του τρόπου με τον οποίο αγωνίζονται οι περισσότερες ομάδες στην Ελλάδα. Ο Αστέρας αν και τον περιμέναμε να παίξει λιγότερα φοβισμένα τελικά επιδόθηκε σε ένα αμυντικό ρεσιτάλ που με τον τρόπο που αγωνιζόμασταν δύσκολα δημιουργούσαμε ευκαιρίες. Κάπως  έτσι σπαταλήθηκαν τα πρώτα 45' με τον ΑΡΗ μας να κουράζει αντί να εκμεταλλεύεται την συντριπτική υπέρ του κατοχή. Στην επανάληψη από νωρίς ο Π.Ερέρα αποφάσισε να ανακατέψει την τράπουλα ρίχνοντας από νωρίς τον Ναζλίδη και αλλάζοντας τον τρόπο με τον οποίο αγωνιζόμασταν. Ξαφνικά ο ΑΡΗΣ έγινε πιο γρήγορος, πιο πιεστικός και πιο απειλητικός κυνηγώντας από τα πρώτα λεπτά το γκολ που θα ξεκλείδωνε την αντίπαλη άμυνα. Το γκολ όμως δεν ήρθε και ο χρόνος άρχισε να μας πιέζει ασφυκτικά. Οι  Μαρτίνες και Σιώπης ήταν οι 2 επόμενες αλλαγές του Ερέρα που ήθελε να δώσει περισσότερη ενέργεια στην ομάδα του και να διεκδικήσει έστω και στο φινάλε του παιχνιδιού το πολύτιμο τρίποντο. Ο ορεξάτος Σιώπης είναι ο παίκτης που δίνει την έξυπνη πάσα στον Γκαρσία με τον τελευταίο να χορεύει την αντίπαλη άμυνα και να κερδίζει ένα πεντακάθαρο πέναλτι από τον τερματοφύλακα του Αστέρα.  Ο Γιουνές έκανε το 1-0 και  η ομάδα μας αγκάλιασε τη νίκη! Στα ελάχιστα λεπτά πριν τη λήξη η Τρίπολη αποφάσισε να βγει μπροστά μπας και σώσει την παρτίδα κάτι όμως που έδωσε την ευκαιρία στους παίκτες μας να βρουν χώρους, να τρέξουν και να πετύχουν ακόμη ένα γκολ και πάλι με τον Γκαρσία μετά από εξαιρετική πάσα του Μαρτίνες! Μεγάλος πρωταγωνιστής ο Γκαρσία που πρόσθεσε άλλη μια καλή εμφάνιση. Εγγύηση στην άμυνα και σήμερα Βελέθ και Δεληζήσης. Εξαιρετικός σήμερα ο Τζανακάκης που κυριάρχησε στην πλευρά του. Με καλές στιγμές ο Ντιγκινί παρόλο που αντικαταστάθηκε.  Έδειξε αντανακλαστικά σήμερα ο Ερέρα με τους Σιώπη, Μαρτίνες και Ναζλίδη να  άλλαζουν την εικόνα του ΑΡΗ και να δίνουν την ενέργεια που έλειπε ώστε να έρθει η νίκη! 

Τέλος καλό όλα καλά για την ομάδα μας που κατάφερε και πήρε το τρίποντο απέναντι σε μια πολύ καλή ομάδα. Μια ομάδα που οι "bigπορδ" ΑΕΚ, μπαογκ και Ολυμπιακός την κέρδισαν χάρη στη σφυρίχτρα και με την ψυχή στο στόμα. Εμείς δεν εντυπωσιάσαμε στη μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα αλλά χωρίς να κινδυνέψουμε φθάσαμε σε μια καθαρή νίκη!  Σήμερα φάνηκε πόσο σημαντικό είναι να υπάρχει βάθος πάγκου και αρκετές επιλογές για τον προπονητή. Η ομάδα είναι σε καλό δρόμο και τίποτα δεν μοιάζει ικανό να τη σταματήσει! Έτσι ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

 ΥΓ. Και όμως ο φετινός ΑΡΗΣ δεν αγχώνεται αν απουσιάζει ο Μπρούνο Γκάμα, αν είναι ανέτοιμος ο Μαβράι και αν ο Κολάσσο ακόμη βρίσκεται στα χαμένα.. Και αυτό λέει πολλά!

ΥΓ2. Ευτυχώς το πέναλτι ήταν κραυγαλέο γιατί με το "κοράκι" που σφύριζε σήμερα σε διαφορετική περίπτωση δεν θα μας το έδινε ούτε με σφαίρες.