Μόνο αδιάφορος δεν παρουσιάστηκε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα στην Σπάρτη όπου και φιλοδώρησε την τοπική ομάδα με 3 γκολ! 2 γκολ Διαμαντόπουλος και 1 ο Πασσάς σε ένα παιχνίδι όπου με λίγη περισσότερη συγκέντρωση στην τελικά προσπάθεια θα μπορούσαμε να είχαμε πετύχει πολλά περισσότερα γκολ!

Με πολλές αλλαγές επέλεξε να παρατάξει την ομάδα ο Δ.Σπάνος θέλοντας με αυτόν τον τρόπο να δώσει χρόνο συμμετοχής σε παίκτες που δεν πήραν αρκετές ευκαιρίες μέσα στη χρονιά. Και αν κανείς θα περίμενε ότι αυτές οι αλλαγές σε συνδυασμό με την έλλειψη στόχου θα συνέθεταν μια κακή εικόνα για την ομάδα μας, αυτό που είδαμε μέσα στο γήπεδο ήταν τελείως διαφορετικό. Από την αρχή η ομάδα μας πήρε τον έλεγχο του παιχνιδιού και δεν άφησε κανένα περιθώριο στους παίκτες της Σπάρτης να πιστέψουν στη νίκη. Μπορεί το γκολ να άργησε να έρθει αλλά η διαφορά δυναμικότητας ήταν κάτι παραπάνω από εμφανής. Το 0-1 έγινε στο 44' από την άσπρη βούλα με τον Διαμαντόπουλο ψύχραιμα να κοροϊδεύει τον γκολκίπερ με το σόου που ακολούθησε αυτή την φάση να μας υπενθυμίζει ότι στο Ελλαδιστάν ακόμη και στις πιο καθαρές φάσεις μπορούμε να βιώσουμε το θέατρο του παραλόγου.  Στο 62΄ ο Πασσάς πίεσε και έκλεψε έξυπνα την μπάλα έξω από την μεγάλη περιοχή της Σπάρτης και με ωραίο σουτ έκανε το 0-2! Οι ευκαιρίες συνεχίστηκαν για τον ΑΡΗ με το 0-3 να γίνεται στο 76' από τον Διαμαντόπουλο μετά από ωραία αντεπίθεση και ασίστ του Πασσά! Γενικά η ομάδα δεν υστέρησε σε κανένα σημείο του παιχνιδιού, σχεδόν όλοι όσοι αγωνίσθηκαν είχαν θετική παρουσία ενώ θα πρέπει να κάνουμε και μια ιδιαίτερη αναφορά στον τερματοφύλακα Καντιμοίρη που τις ελάχιστες φορές που απειλήθηκε ήταν αυτός που έπρεπε να είναι.

2 ακόμη αγωνιστικές έμειναν για να τελειώσει αυτή η τετραετής περιπέτεια του ΑΡΗ μας μακριά από την φυσική του θέση. Η προπονητολόγια και η μεταγραφολογία καλά κρατεί αλλά καλό θα είναι ο Θ.Καρυπίδης να μην επιτρέψει να συνεχισθεί για πολύ ακόμη και με τις κινήσεις του να δείξει το πλάνο για την νέα σεζόν. Όσο πιο γρήγορα κλείσει το θέμα του νέου προπονητή όσο και των αλλαγών στο ρόστερ τόσο πιο ήρεμο θα είναι το καλοκαίρι μας. Ένα ήρεμο καλοκαίρι… που τόσο το έχουμε ανάγκη όλοι μας!

ΥΓ. Ο καθένας έχει την προσωπική του άποψη για παίκτες και προπονητές. Ο χρόνος όμως  και η πορεία του καθενός είναι ο ξεκάθαρος κριτής για τον αν κάποιος αξίζει ή όχι. Πολυδιαφημισμένη εκείνη η φουρνιά των πιτσιρικάδων με πολλούς να επιμένουν ότι ο ΑΡΗΣ είχε βρει φλέβα χρυσού. Το αποτέλεσμα μετά από χρόνια δεν μπορεί να το αμφισβητήσει κανείς.

ΥΓ2. Μπορεί να διαφωνούσαμε και να εξακολουθούμε να διαφωνούμε με τους υποστηρικτές του "restart" αλλά δεν παύει η στιγμή της μεγάλης επιστροφής να μας χαροποιεί και να μας ενώνει όλους! Τη Κυριακή όλοι στο Κλεάνθης Βικελίδης!

Με 2 γκολ στο πρώτα 45 λεπτά του αγώνα, η αγαπημένη μας ομάδα σφράγισε το εισιτήριο της επιστροφής στην φυσική της θέση!  Οι ποδοσφαιριστές της ομάδος όπως και ο Δ.Σπανός δικαιολογημένα απέσπασαν το ζεστό χειροκρότημα του κόσμου του ΑΡΗ που βρέθηκε σήμερα στην Άρτα μιας και κατάφεραν περίπου 1 μήνα νωρίτερα πριν την λήξη του πρωταθλήματος να πετύχουν εκεί που οι προκάτοχοι τους πέρσι απέτυχαν!

Αποφασισμένη μπήκε η ομάδα για να πάρει τους 3 βαθμούς της και αυτό φάνηκε από τα πρώτα λεπτά που παρά την διάθεση που έδειξαν οι γηπεδούχοι οι παίκτες μας με σοβαρότητα και συγκέντρωση έλεγχαν τον ρυθμό του αγώνα.  Το 1-0  ήρθε στο 13΄ με το Διαμαντόπουλο να προσπαθεί να γυρίσει προς τον Κάσσο, η μπάλα να κοντράρει και να στρώνεται ιδανικά με αποτέλεσμα να  στείλει ο τελευταίος την μπάλα στα δίχτυα! Στη συνέχεια υπήρξαν κάποιες καλές ευκαιρίες κυρίως με τον Πλατέλλα χωρίς ωστόσο να γίνει το γκολ.  Στο 44' στη συνέχεια της εκτέλεσης  του κόρνερ η μπάλα έφθασε ξανά στα πόδια του Μπαργκάν που έκανε την σέντρα στο δεύτερο δοκάρι δίνοντας την ευκαιρία στον Σόουζα να πετύχει ένα πανέμορφο γκολ  κλειδώνοντας με αυτόν τον τρόπο την νίκη. Αν και οι παίκτες του Καραϊσκάκη δεν εγκατέλειψαν την προσπάθεια δεν κατάφεραν να σκοράρουν κυρίως χάρη στις εξαιρετικές τοποθετήσεις  και αντιδράσεις του τερματοφύλακα Καντιμοίρη που αναμφίβολα ήταν στους διακριθέντες του σημερινού αγώνα.

Ολοκληρώθηκε και μαθηματικά  το μαρτύριο των 4 τελευταίων χρόνων όπου ο Αρειανός έζησε πρωτόγνωρες καταστάσεις που πλήγωσαν σημαντικά το γόητρο του.  Σίγουρα υπάρχει ικανοποίηση και ενθουσιασμός που επιστρέφουμε αλλά όλα αυτά θα έχουν ελάχιστη σημασία αν δεν δούμε στη συνέχεια από τον κ.Καρυπίδη να γίνονται κινήσεις που θα ξαναδώσουν στον Αρειανό την ελπίδα για κάτι καλό.  Χρέος όλων μας είναι να πιέσουμε προς αυτή την κατεύθυνση γιατί τα ημίμετρα και οι εκπτώσεις στα όνειρα μας  ήταν αυτά που μας οδήγησαν σε αυτόν τον εφιάλτη. Ποτέ ξανά!

ΥΓ.  Δεν το αναφέραμε το πεντακάθαρο πέναλτι με τον Απόλλων Πόντου γιατί παρασυρθήκαμε από την κάκιστη εμφάνιση της ομάδος. Σήμερα πάλι δεν δόθηκε ένα καθαρό πέναλτι. Ίσως να πρέπει να κάνουμε μια σούμα να δούμε πόσα πέναλτι μας αρνήθηκαν φέτος τα κοράκια.

ΥΓ2. Μπράβο στα Αρειανά που κιτρίνισαν και την Άρτα!

ΥΓ3. Και τώρα μπορούμε να ξεκινήσουμε να μιλάμε για την επόμενη ημέρα χωρίς άγχος!

ΥΓ4. Οεοεοεοε οεοεοεοε ερχόμαστε μ@##@#!# να σας γ@##@#$

Χωρίς να χρειαστεί να φορτσάρει ο ΑΡΗΣ μας κατάφερε με χαρακτηριστική ευκολία να πετύχει 3 γκολ και να φθάσει ακόμη πιο κοντά στην άνοδο και μαθηματικά! Ο Διαμαντόπουλος με 2 γκολ και ο Πλατέλλας με ακόμη ένα ήταν οι παίκτες που ξεχώρισαν απέναντι σε μια ομάδα που παρουσιάστηκε πολύ αδύναμη για να αντισταθεί.

Εντελώς διαφορετικό πρόσωπο σε σχέση με το παιχνίδι στην Καλαμαριά έδειξε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα. Από την αρχή παρουσιάστηκε σοβαρός και αποφασισμένος για τη νίκη σε τέτοιο βαθμό όπου το γκολ έμοιαζε με τυπική διαδικασία. Και στην πρώτη μεγάλη φάση στο 10' ο Διαμαντόπουλος δεν μπόρεσε να νικήσει τον αντίπαλο γκολκιπερ, 12 λεπτά αργότερα δεν άφησε την ωραία ασίστ του Πασσά ανεκμετάλλευτη και έστειλε την μπάλα στα δίχτυα! Ο μονόλογος της ομάδος μας συνεχίστηκε μέχρι την λήξη του ημιχρόνου με το μακρινό σουτ του Πλατέλλα που σταμάτησε στο δοκάρι να είναι η μεγαλύτερη ευκαιρία μας. Στο 52' αυτή τη φορά ο Πλατέλλας βρήκε τον στόχο κάνοντας με σουτ έξω από την μεγάλη περιοχή το 2-0. Σκορ που ουσιαστικά κλείδωσε την νίκη μιας και η ομάδα της Λάρισας ήταν επιθετικά ανύπαρκτη. Στο 72' ο Διαμαντόπουλος πιστοποίησε ότι μαζί με τον Πλατέλλα είναι το βαρόμετρο του φετινού ΑΡΗ σκοράροντας για ακόμη μια φορά μετά από σέντρα του Μπαργκάν! Η συνέχεια κύλησε χωρίς κάποια ιδιαίτερη φάση και με τις 2 ομάδες απλά να αφήνουν τα λεπτά να περνάνε αδιάφορα.

Το αυτονόητο έκανε σήμερα η ομάδα μας αφήνοντας πίσω της την πολύ κακή εμφάνιση της περασμένης Κυριακής. Και όλα αυτά σε ένα παιχνίδι που με την κατάσταση που επικρατεί στον Πανσερραϊκό ίσως και να ήταν το τελευταίο εντός έδρας παιχνίδι μας.  Είτε σε μια πανηγυρική ατμόσφαιρα σε ένα γεμάτο Κλ.Βικελίδης την πρότελευταία αγωνιστική, είτε με μια πιο σεμνή τελετή στην Καρδίτσα ο ΑΡΗΣ επιστρέφει εκεί που ανήκει!

ΥΓ. Σε σήριαλ αναμένεται να εξελιχθεί το τηλεοπτικό για την επόμενη σεζόν και αυτό είναι ένα χαρτί που θα πρέπει ο Καρυπίδης να παίξει πολύ έξυπνα. Μπορεί από την μια να το δεις  πολύ απλά και να πεις θα πάω εκεί που θα μου δώσουν περισσότερα αλλά αν βάλεις κάτω τους συσχετισμούς μπορεί και να συμφέρει να πας εκεί που θα χάσουν οι άλλοι περισσότερα.

ΥΓ2. Λογικό να συζητιέται στα καφενεία ποιος θα μείνει και ποιος θα έρθει αλλά το να ρωτάμε  ξανά και ξανά από τους πρωταγωνιστές της φετινής χρονιάς αν θα είναι εδώ του χρόνου έχει ήδη καταντήσει κουραστικό.

Την ευκαιρία να περάσει ξανά στην πρώτη θέση της βαθμολογίας και να φθάσει και μια ανάσα από την μαθηματική εξασφάλιση της ανόδου πέταξε πριν από λίγο με τεράστια ευκολία η αγαπημένη μας ομάδα στο γήπεδο της Καλαμαριάς.  Οι παίκτες του Δ.Σπανού δεν μπήκαν ποτέ στον ρυθμό του αγώνα και αν και δεν απειλήθηκαν ουσιαστικά από τον αντίπαλο δεν μπόρεσαν ούτε για μια στιγμή να πείσουν ότι σήμερα είχαν στο μυαλό τους την λέξη νίκη.

Και μόνο από την ενδεκάδα που παρέταξε ο Δ.Σπανός πήραμε το μήνυμα ότι σήμερα κάτι δεν πάει καλά συνολικά… Ομάδα χωρίς φουνταριστό επιθετικό λογικό είναι να μην έχει επιθετικές βλέψεις στο παιχνίδι και αυτό ακριβώς είδαμε σε όλο το πρώτο ημίχρονο με μόλις μια υποψία ευκαιρίας με τον Πασά να μην προλαβαίνει να βάλει το κεφάλι στην πολύ καλή σέντρα του Πλατέλα.  Αυτή η αδιάφορη και άνευρη εικόνα της ομάδος τα πρώτα 45' προφανώς και δεν "ενόχλησε"  τον Δ.Σπανό που αποφάσισε να περιμένει μέχρι το 67' για να κάνει την πρώτη του αλλαγή, ενώ τις άλλες 2 αλλαγές τις έκανε στα τελευταία δέκα λεπτά χωρίς ωστόσο να δούμε κάτι διαφορετικό στο Β ημίχρονο πέρα από πιο συγκροτημένη άμυνα.

Από χαλαρός ως αδιάφορος θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ο ΑΡΗΣ μας σήμερα μιας και η εικόνα που παρουσίασε ήταν από τις χειρότερες της χρονιάς. Και όταν αυτοί οι  παίκτες με αυτόν τον προπονητή τώρα που το άγχος έχει φύγει από πάνω μας αγωνίζονται έτσι τότε λογικό είναι ολοένα και περισσότερο να ακούγονται πιο δυνατά οι φωνές που ζητάνε ριζικές αλλαγές. Και αν για τους περισσότερους από εμάς η πρώτη θέση δεν αποτελεί στόχο που αν δεν επιτευχθεί θα στεναχωρηθούμε για τον προπονητή και τους παίκτες του θα έπρεπε να  ήταν ξεκάθαρος στόχος. Δικαιολογίες δεν υπάρχουν… ούτε όμως λόγος για να το τραβήξουμε περισσότερο. Ας ελπίσουμε απλά να ήταν το τελευταίο για φέτος που βασανίστηκαν με τέτοιον τρόπο τα ματάκια μας.

ΥΓ. Ο ΑΡΗΣ κατά 99.9% έχει πετύχει τον στόχο του. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι όλος αυτός ο μηχανισμός Καρυπίδης-Μυροφορίδης-Σπανός  δουλεύει σωστά. Και οι μεταγραφές του Ιανουαρίου είναι η καλύτερη απόδειξη. Τότε που πήγαν να μας πείσουν ότι η "επιλογή" Μπαστακού έγινε κατόπιν σκέψης και προγραμματισμού.

ΥΓ2. Πολλοί χαλιούνται που βλέπουν την συσπείρωση του κόσμου γύρω από την ομάδα παρά τα όσα τραβάμε σαν σύλλογος. Ζέσταμα είναι όλα αυτά για τη νέα χρονιά!

Άλλους 3 βαθμούς πρόσθεσε η αγαπημένη μας ομάδα με το σημερινό εντυπωσιακό 5-2 κόντρα στον Παναιγιάλειο φθάνοντας ακόμη πιο κοντά στην εξασφάλιση της ανόδου και μαθηματικά! Αν και από το ξεκίνημα ήταν φανερό ότι δεν πατούσαμε καλά αμυντικά, η διαφορά ανάμεσα στις 2 ομάδες ήταν εμφανής με αποτέλεσμα αυτό  το τελικό 5-2 να αντικατοπτρίζει σε μεγάλο βαθμό την εικόνα του αγώνα.

Από τα πρώτα λεπτά του αγώνα ήταν φανερό ότι ο ΑΡΗΣ δεν είχε την διάθεση να πετάξει βαθμούς στον σημερινό αγώνα.  Η ομάδα μπήκε με ξεκάθαρο επιθετικό προσανατολισμό, κυνήγησε από νωρίς το γκολ και κατάφερε να πετύχει στο 25' χάρη στον πολύ δραστήριο και σήμερα Πλατέλλα.  Το κενό του Δεληζήση όμως είχε ως αποτέλεσμα να υπάρχουν αρκετά κενά στην άμυνα μας με τον Παναιγιάλειο σε μια τυχερή φάση να καταφέρνει να κάνει το 1-1 ελάχιστα λεπτά πριν το 45'. Η ισοφάριση αν και έφερε εκνευρισμό στην κερκίδα δεν πτόησε τους παίκτες του Δ.Σπανού.  Ο Διαμαντόπουλος εκμεταλλεύτηκε την σέντρα του Τζανακάκη και με πλασέ έδωσε και πάλι το προβάδισμα. Λίγα λεπτά αργότερα ο Μπαργκάν που είχε περάσει νωρίτερα στο παιχνίδι με εξαιρετική εκτέλεση φάουλ έδωσε έναν αέρα 2  τερμάτων. Μια διαφορά τερμάτων που δεν κράτησε και πολύ μιας και με μια αντεπίθεση οι παίκτες του Παναιγιάλειου κατάφεραν να μειώσουν σε 3-2 και να μας αγχώσουν προσωρινά.  Η ομάδα όμως ήταν αποφασισμένη να πάρει το τρίποντο, συνέχισε να απειλεί και κατάφερε με ωραίο τελείωμα στην κίνηση ο Διαμαντόπουλος  να στείλει την μπάλα στα δίχτυα μετά από ασιστ του Μπαργκάν που επέστρεψε στις καλές εμφανίσεις. Το κερασάκι στην τούρτα έβαλε ο Κανακούδης με ένα εντυπωσιακό σουτ έξω από την μεγάλη περιοχή κάνοντας το τελικό 5-2.

Η εμπιστοσύνη που εμπνέει η ομάδα του Δ.Σπανού μας κάνει να αισθανόμαστε άνετοι όσο αφορά την εξασφάλιση της ανόδου. Σύντομα όπως όλα δείχνουν αυτή η περιπέτεια θα ολοκληρωθεί . Όσο θα φθάνουμε προς το τέλος η συζήτηση για την επόμενη χρονιά θα φουντώνει. Το δεδομένο είναι ένα και αυτό θα πρέπει να γίνει ξεκάθαρο στο μυαλό του κ.Καρυπίδη.  Ο ΑΡΗΣ δεν γίνεται να επιστρέψει ως κομπάρσος στην σουπερλίγκα. Ιδίως όταν το επίπεδο του πρωταθλήματος είναι τόσο χαμηλό. Οπότε όλες οι συμφωνίες αλλά και ο σχεδιασμός που θα ακολουθήσει θα πρέπει να έχουν αυτό το δεδομένο ως βάση και τίποτα λιγότερο από αυτό.  Γιατί ΑΡΗ μου δεν γίνεται αλλιώς!

ΥΓ.  Ακόμη έχουμε κάμποσες αγωνιστικές μπροστά μας και ήδη η συζήτηση για προπονητές, τεχνικούς διευθυντές και παίκτες έχει αρχίσει και κουράζει.  Από την αρχή ήταν γνωστό ότι αυτή η  ομάδα στήθηκε σύμφωνα με τις απαιτήσεις της  Football League. Το αν θα ενισχυθεί η φετινή η ομάδα σε σημαντικό βαθμό ώστε να δείξει ένα πολύ πιο δυνατό πρόσωπο του χρόνου ή θα στηθεί σχεδόν από το μηδέν μια νέα δυνατή ομάδα, ελάχιστη σημασία έχει. Αυτό που μετράει είναι του χρόνου η επιστροφή μας στην σουπερλίγκα να είναι με έναν ΑΡΗ όπως τον μάθαμε από μικρά παιδιά και ακόμη πιο δυνατό!

Την πρώτη ήττα στη φετινή χρονιά γνώρισε η ομάδα μας στην Κρήτη απέναντι στον ΟΦΗ σε ένα παιχνίδι όπου το γόητρο ήταν αυτό που μετρούσε πιο πολύ παρά οι 3 βαθμοί. Ωστόσο η αστοχία των παικτών μας στην τελική προσπάθεια, η ρέντα του ΟΦΗ που σκόραρε κόντρα στην ροή του αγώνα και η προκλητική διαιτησία αποδείχθηκαν ανυπέρβλητα εμπόδια για τον ΑΡΗ μας.

Προσηλωμένοι στο πλάνο της ομάδος παρουσιάστηκαν οι παίκτες μας σήμερα από το πρώτο λεπτό κάνοντας ξεκάθαρο στον αντίπαλο ότι σήμερα κατεβήκαμε για τη νίκη. Οι παίκτες του Δ.Σπανού όχι μόνο δεν αιφνιδιάστηκαν από τον ενθουσιασμό των γηπεδούχων αλλά κατάφεραν εκτός από τον έλεγχο του ρυθμού να δημιουργήσουν σημαντικές ευκαιρίες για να ανοίξουν το σκορ. Μοναδικό εμπόδιο στο παιχνίδι μας ήταν η εχθρική διαιτησία που επιδεικτικά έδειχνε παίζεται τόσο στα σκληρά φάουλ των αντιπάλων όσο και στο ξεκάθαρο επιθετικό φάουλ του Βουό που λίγο έλειψε να οδηγήσει στο 1-0. Μπορεί στη φάση με τον Βουό να την γλιτώσαμε αλλά λίγο πριν ολοκληρωθεί το πρώτο ημίχρονο σε μια ανύποπτη φάση ο ΟΦΗ κατάφερε να σκοράρει παρόλο που σε όλο το ημίχρονο δεν είχε καταφέρει να δημιουργήσει μια φυσιολογική ευκαιρία. Η τύχη του ΟΦΗ συνεχίστηκε και στο δεύτερο ημίχρονο όταν στην πρώτη επίσκεψη προς την εστία μας το μακρινό σουτ του Βουό κόντραρε και κατέληξε στα δίχτυα. Η προσπάθεια για να ανατραπεί το αποτέλεσμα ουσιαστικά ολοκληρώθηκε μόλις στο 57'  όταν ο Πασάς με ωραίο μακρινό σουτ έκανε το  2-1 αλλά το κοράκι αποφάσισε αντί να αφήσει το πλεονέκτημα να γυρίσει πίσω την φάση(!!!) και να δώσει υπέρ μας φάουλ! Τα υπόλοιπα λεπτά κύλησαν σχεδόν αδιάφορα με το σουτ του Μπαργκάν από φάουλ που σταμάτησε με υπερπροσπάθεια ο τερματοφύλακας του ΟΦΗ να είναι η μοναδική αξιόλογη ευκαιρία που σημειώθηκε. Ήταν φανερό ότι οι παίκτες μας είχαν απογοητευτεί από την ατυχία τους αλλά και από την αντιμετώπιση που είχαν από τον διαιτητή.

Όσο αδιάφορο και αν ήταν βαθμολογικά το παιχνίδι θα ήταν ψέμα να πούμε ότι δεν μας πίκρανε το τελικό αποτέλεσμα. Άλλωστε όταν είσαι οπαδός του ΑΡΗ δεν γίνεται να μην σε ενοχλεί η ήττα, πόσο μάλλον από μια ομάδα σαν τον ΟΦΗ που δεν έδειξε και τίποτα το ιδιαίτερο σήμερα. Πάντως θα πρέπει να  αναγνωρίσουμε την συνολική επιτυχία του Δ.Σπανού και των παικτών του που κατάφεραν ένα παιχνίδι που στην αρχή της χρονιάς να θεωρούσαμε ως κομβικό για την προσπάθεια της ανόδου τελικά να αποτελεί τυπική διαδικασία. Δεν ξενερώνουμε και συνεχίζουμε ακόμη πιο δυνατά μέχρι να τελειώσει και τυπικά αυτή η περιπέτεια στα "χωράφια" του Ελληνικού ποδοσφαίρου.

ΥΓ. Έστειλε και εκπρόσωπο η παράγκα στο γήπεδο για να διασφαλίσει ότι όλα θα κυλήσουν "ομαλά".

ΥΓ2. Ελπίζω ο κ.Καρυπίδης σήμερα να το πήρε το μήνυμα ενόψει της επόμενης χρονιάς.

Μπροστά σε περισσότερους από 15.000 φίλους της ομάδος που δημιούργησαν την γνωστή καταπληκτική ατμόσφαιρα στο Κλ.Βικελίδης η αγαπημένη μας ομάδα πήρε τη νίκη απέναντι στην μαχητική Δράμα αυξάνοντας την διαφορά από την 3η θέση στο +13. Το γκολ του Δεληζήση στο ξεκίνημα του αγώνα αποδείχθηκε αρκετό για να έρθει το τρίποντο ενώ  χάθηκαν και κάμποσες κλασσικές ευκαιρίες ώστε να φθάσουμε στη νίκη πιο εύκολα.

Δυνατά μπήκε ο ΑΡΗΣ μας στον αγώνα με ξεκάθαρο στόχο να "κλειδώσει" τη νίκη όσο το δυνατό πιο γρήγορα. Κάτι που έγινε μόλις στον 5' με τον Δεληζήση να σηκώνεται δυνατά και μετά από εκτέλεση κόρνερ με κεφαλιά να στέλνει την μπάλα στα δίχτυα. Η συνέχεια φάνταζε ιδανική για την ομάδα μας που  είχε την απόλυτη υπεροχή και με ωραίους συνδυασμούς έφθανε στην αντίπαλη εστία. Αυτό που έλειπε όμως ήταν το γκολ μιας και οι παίκτες μας τουλάχιστον σε 3 περιπτώσεις που βρέθηκαν μια ανάσα από το 2-0 κατάφεραν να χάσουν φαινομενικά εύκολες ευκαιρίες. Στην επανάληψη για ανεξήγητο λόγο είδαμε έναν άλλον ΑΡΗ, από τους χειρότερους της φετινής χρονιάς που με το ζόρι περνούσε το κέντρο. Οι παίκτες της Δόξας με σαφώς περισσότερη διάθεση και αποφασιστικότητα πίεζαν, απειλούσαν την εστία μας χωρίς ωστόσο να δημιουργήσουν κάποια κλασσική ευκαιρία. Προς το τέλος του αγώνα καταφέραμε να ισορροπήσουμε το παιχνίδι διατηρώντας στα τελευταία λεπτά το εύθραυστο 1-0 χωρίς ιδιαίτερο άγχος.

Μετά και από την σημερινή νίκη μπορούμε να πούμε ότι βρισκόμαστε αγκαλιά με την άνοδο. Ναι μεν ακόμη μαθηματικά δεν έχει τελειώσει τίποτα αλλά στις εναπομείναντες αγωνιστικές(μείον  τα 2 παιχνίδια νίκες στα χαρτιά) θα πρέπει κυριολεκτικά να αυτοκτονήσουμε. Πλέον με το άγχος να έχει φύγει θα πρέπει ο Δ.Σπανός και οι παίκτες του να "κλειδώσουν" και την πρώτη θέση καθαρά για λόγους γοήτρου. Το παιχνίδι με τον ΟΦΗ την Τετάρτη μόνο αδιάφορο δεν είναι. Έτσι γερά ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Άλλη μια επίδειξη του εστί μπάτσοι είδαμε σήμερα. Τρελό κόμπλεξ που κάποια στιγμή μπορεί να μας γυρίσει το μυαλό και θα αρχίσουμε να σας πετάμε πάλι έξω από τις κερκίδες όπως είχαμε κάνει τότε στο γήπεδο της Καλαμαριάς… μην παίζετε με τα ήδη τσακισμένα  νεύρα μας.

Άλλο ένα αγχωτικό παιχνίδι μας πρόσφερε η αγαπημένη μας ομάδα που ευτυχώς είχε γλυκό φινάλε. Η ομάδα δυσκολεύτηκε να επιβάλλει το παιχνίδι της, βρέθηκε πίσω στο σκόρ, το ανέτρεψε, ισοφαρίστηκε αλλά τελικά επικράτησε χάρη στην κεφαλιά του Πασσά λίγα λεπτά πριν το 90’! Δύο γκολ πέτυχε ο Διαμαντόπουλος με το πρώτο να αποτελεί ένα εκ των highlightsτης χρονιάς!

Όσο αδύναμος και αν φάνταζε ο Κισσαμικός από το ξεκίνημα του αγώνα ο ΑΡΗΣ μας δεν κατάφερε να ελέγξει τον ρυθμό. Η ελαφριά υπεροχή που είχαμε δεν είχε ουσία ενώ και η άμυνα έμοιαζε αρκετά ασταθής. Το 1-0 ήρθε σαν σοκ μιας και ως τότε δεν είχαμε απειληθεί. Λίγα λεπτά όμως αργότερα ο Διαμαντόπουλος αποκατάστησε την ισορροπία του αγώνα με μια άπιαστη φωτοβολίδα αρκετά μέτρα έξω από την μεγάλη περιοχή. Η ανατροπή ολοκληρώθηκε πάλι από τον Διαμαντόπουλο σε ένα ιδανικό χρονικά σημείο πριν την ανάπαυλα του ημιχρόνου. Με το 2-1 αν και ηρεμήσαμε ήταν φανερό ότι η ομάδα πάλι δεν μπορούσε να περιορίσει τον αντίπαλο που δεν εγκατέλειψε την προσπάθεια και χάρη στην απίστευτη αδράνεια της άμυνας μας καταφέραμε να φάμε γκολ σε φάση που ξεκίνησε από πλάγιο. Στα λεπτά που ακολούθησαν την ισοφάριση η ομάδα τα είχε χαμένα και όλα έδειχναν ότι θα πηγαίναμε στο γνωστό αγχωτικό φινάλε. Οι αλλαγές του Σπανού φρέσκαραν την ομάδα αλλά δεν άλλαξε ουσιαστικά κάτι. Όσο περνούσε ο χρόνος η πίεση μας αυξανόταν με αποτέλεσμα 5 λεπτά πριν τα 90’ ο Πασσάς με δυνατή κεφαλιά να κάνει το τέλικο 2-3 μετά από ωραία σέντρα του Ντούνη.

Άλλη μια σημαντική νίκη που μας κρατάει σταθερά στον δρόμο της ανόδου. Παρόλα αυτά θα πρέπει άπαντες στην ομάδα να αντιληφθούν ότι δεν γίνεται σε κάθε παιχνίδι να παίζεις με την φωτιά. Συγκέντρωση και σοβαρότητα μέχρι το τέλος γιατί περιθώρια για εφησυχασμό δεν υπάρχουν. Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

Σπουδαία ισοπαλία που ισοδυναμεί με μισή άνοδο κατάφερε και πήρε ο ΑΡΗΣ μας στην Πάτρα σε ένα παιχνίδι που θύμιζε περισσότερο ράγκμπι παρά ποδοσφαιρικό αγώνα. Ευτυχώς η ομάδα μας έδειξε χαρακτήρα, δεν μάσησε από την προκλητική διαιτησία και το γκολ της Παναχαϊκής λίγο πριν το ημίχρονο και κατάφερε τελικά να φθάσει στην ισοφάριση χάρη στο εξαιρετικό χτύπημα φάουλ του Ντούνη λίγο πριν το 90'!

Από τα πρώτα λεπτά του αγώνα φάνηκε η ξεκάθαρη διάθεση των παικτών να πιέσει ψηλά και να παίξει όσο πιο σκληρά μπορεί. Τα συνεχόμενα εις βάρος μας δυνατά φάουλ σε κάθε φάση υπό την ανοχή του διαιτητή που κρατούσε πεισματικά την κίτρινη κάρτα στην τσέπη του μας ανάγκασε σε έναν παθητικό ρόλο χωρίς όμως ωστόσο να απειληθεί ιδιαίτερα η εστία μας. Αντιθέτως εμείς ήμασταν αυτοί που χάσαμε ανεπανάληπτη διπλή ευκαιρία με την παράλληλη συρτή σέντρα του Μπούρμπου που κανείς από τους 2 παίκτες μας που βρέθηκαν στην πορεία της δεν μπόρεσαν να την στείλουν στα δίχτυα. Λίγα λεπτά  όμως πριν το ημίχρονο  η άμυνα μας έκανε το λάθος, ο Αναγνωστόπουλος έσωσε προσωρινά το μοιραίο αλλά και πάλι δεν υπήρχε κανένας αμυντικός  να πάρει το "ριμπάουντ" με αποτέλεσμα να γίνει το 1-0. Στο Β ημίχρονο ως συνήθως παρουσιαστήκαμε σαφώς καλύτεροι, πήραμε την κατοχή και προσπαθήσαμε να αγγίξουμε την ισοφάριση όχι όμως με αποτελεσματικό τρόπο.  Το ανακάτεμα της τράπουλας από τον Σπανό απέδωσε αλλά με το μυαλό όλων να είναι στην επίθεση η Παναχαϊκή βγήκε στην αντεπίθεση άγγιξε το 2-0 αλλά ο Αναγνωστόπουλος έκανε την απόκρουση του αγώνα και κράτησε τον ΑΡΗ μέσα στο παιχνίδι. Και ενώ πλησιάζαμε στο 90' και όλα έδειχναν ότι δύσκολα θα βρίσκαμε τον δρόμο προς τα δίχτυα ήρθε η ωραία εκτέλεση του Ντούνη που έγραψε το τελικό 1-1! Η ομάδα σε καμία περίπτωση δεν ικανοποίησε με την απόδοση της αλλά σε αυτό έπαιξε μεγάλο ρόλο η προκλητική διαιτησία του Λάμπρου. Είναι άλλο πράγμα να παίζεις δυνατά και σε υψηλή ένταση σε κάθε φάση και άλλο τα  σκληρά φάουλ να είναι μέσα στο πλάνο της ομάδος και ο διαιτητής να μην τα τιμωρεί με κάρτες. 2-3 κάρτες να είχαν πάρει όπως άξιζαν στο πρώτα 45' και θα βλέπαμε ένα εντελώς διαφορετικό παιχνίδι.

Πήρε αυτό που ήθελε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα και μόνο με χαρακίρι χάνεται η άνοδος. Πλέον αρχίζουμε να μετράμε αντίστροφα μέχρι να κλειδώσει μαθηματικά η άνοδος και μόνο τότε θα μπορεί να αρχίσει η συζήτηση για την επόμενη χρονιά.  Ως τότε λοιπόν συνεχίζουμε δυνατά λες και η διαφορά στον πίνακα βαθμολογίας είναι οριακή. Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!!!!

ΥΓ. Μακάρι ο διαιτητής την ευαισθησία που έδειξε στην αποβολή του Βαλεριάνου να την έδειχνε από το πρώτο σφύριγμα σε όλα τα φάουλ. Για πλάκα θα το κερδίζαμε το ματσάκι .

ΥΓ2. Και στην φάση που ο Πλατέλλας έφαγε κάρτα για διαμαρτυρία προσπάθησε ο διαιτητής στη συνέχεια να μας πείσει ότι έτσι και αλλιώς θα την έβγαζε την κάρτα στον παίκτη της Παναχαϊκής;

ΥΓ3. Ωραία η κερκίδα της Παναχαϊκής που δείχνει με τον σωστό τρόπο ότι είναι μια από τις ομάδες που θα έπρεπε να βρίσκεται στην μεγάλη κατηγορία  σε αντίθεση με κάτι ομάδες των 100 φιλάθλων. Ακόμη όμως πιο δυνατή η κερκίδα από τα τρελά Αρειανά που δεν μασάνε ούτε από χιλιόμετρα και ούτε από απαγορεύσεις και μπλόκα!

ΥΓ4. Πόσο πονάει όταν ο ΑΡΗΣ μαμάει… έτσι Οφυδρόπουλε που δεν είδες ούτε κατοχή και ούτε ευκαιρίες του ΑΡΗ;