Ολοένα και πληθαίνουν οι αφίξεις για τον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ με την αλλαγή στο αγωνιστικό προφίλ της ομάδος να είναι πλέον γεγονός. Απομένουν φυσικά οι επίσημες ανακοινώσεις για αρκετούς από τους παίκτες που φέρεται να υπάρχει προφορική συμφωνία αλλά σε συνδυασμό με τους μεταγραφικούς στόχους που "επίσημα"  βγαίνουν από την ΠΑΕ όλα δείχνουν ότι ο ΑΡΗΣ της FootballLeagueκαι των προηγούμενων μίζερων χρόνων ανήκει οριστικά στο παρελθόν.

Η αρχική παγωμάρα από το διαζύγιο με τον mvpτης περσινής σεζόν και την κωλυσιεργία στη στελέχωση της ομάδος και τις νέες μεταγραφές έχει δώσει τη θέση της στις ανακοινώσεις των νέων μεταγραφικών αποκτημάτων και των προφορικών συμφωνιών με παίκτες που θεωρητικά τουλάχιστον φαίνεται να μας ανεβάζουν επίπεδο. Μετά και το "διαζύγιο" με τον Μπούρμπο παρά τη συμφωνία που υπήρχε σε διοικητικό επίπεδο είναι ολοφάνερο ότι τα πάντα στρέφονται γύρω από τα θέλω του Πάκο Ερέρα. Άλλωστε σε γενικές γραμμές αυτή ήταν και η "λαϊκή απαίτηση" και η προσδοκία που γεννήθηκε με τον ερχομό του Ισπανού προπονητή. Μάλιστα  η παραμονή παικτών από την περσινή ομάδα όπως οι Σόουζα, Δεληζήσης, Παυλίδης, Διαμαντόπουλος αλλά και οι υπόλοιποι  που ανανέωσαν ή έχουν ήδη συμβόλαιο(αν τελικά παραμείνουν) δείχνει ότι γίνεται προσπάθεια να δημιουργηθεί ένα καλό μείγμα που θα συνδυάζει όλα τα απαραίτητα στοιχεία για μια καλή ομάδα. Αν μάλιστα γίνει και πράξη και η "υπέρβαση" στη θέση  του επιθετικού περιοχής με έναν παίκτη όπως ο Λόπεζ που ακούγεται ή κάποιον άλλο ανάλογης αξίας τότε θα μιλάμε για ένα καλοκαίρι βγαλμένο από άλλες εποχές όπου ο Αρειανός ξυπνούσε καθημερινά με την αισιοδοξία μιας καλής είδησης!

Οι μεταγραφικές κινήσεις  για τις οποίες ανυπομονούσαμε βλέπουμε να γίνονται, η ομάδα ύστερα από χρόνια φαίνεται να έχει στελεχωθεί σε πιο επαγγελματικό επίπεδο, το νέο "χαλί" στο Κλεάνθης Βικελίδης έχει ήδη στρωθεί ενώ και στο παρατημένο επί χρόνια Νέο Ρύσιο δίνεται νέα πνοή. Αυτό που απομένει είναι στα 8(ως τώρα) προγραμματισμένα φιλικά να δούμε ότι και πάνω στο χορτάρι χτίζεται ένας ΑΡΗΣ αντάξιος του μεγαλείου του κόσμου και των προσδοκιών του. Πάμε γερά ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Τελικά μια χαρά μεταγραφικές κινήσεις γίνονται χωρίς εμμονές και υπερβολές. Ούτε με δανεικούς από τον Ολυμπιακό όπως έσπευσαν να μας πείσουν κάποιοι, ούτε με λάτιν καραβιές  χωρίς λογική και ούτε με αποκλεισμένες "αγορές" λόγω της "λάτιν φιλοσοφίας".

ΥΓ2. Και από εκεί που ο ΑΡΗΣ όπως μας έλεγαν έτρεμε μην "αποκλειστεί" από τη νέα ανανεωμένη σουπερλίγδα όπως την οραματίζεται ο Βασιλειάδης συμπτωματικά Ολυμπιακός και μπαογκ αγχώνονται μην χάσουν τους δορυφόρους τους με πρόσχημα το καλό των ομάδων της επαρχίας παρά που οι ίδιες οι ομάδες ψηφίζουν πρωτάθλημα με 12! Έτσι είναι αυτά, εξυγίανση χωρίς δορυφόρους δεν γίνεται…

Ανεπίσημη "πρώτη" για την αγαπημένη μας ομάδα που φέτος σε αντίθεση με άλλες χρονιές στην σουπερλίγκα αρκέστηκε σε μια "κλειστή" συγκέντρωση. Παίκτες και τεχνικό τιμ είχαν μια πρώτη γνωριμία,  με την απουσία όμως αρκετών παικτών από τον μεταγραφικό σχεδιασμό που καθυστερεί χαρακτηριστικά και  την μη ανανέωση του περσινού MVPΠλατέλλα να είναι από τα σημεία αναφοράς.

Περισσότερο ενισχυμένος σε τεχνικό και οργανωτικό επίπεδο φαίνεται ως τώρα ο ΑΡΗΣ μας παρά στο αγωνιστικό κομμάτι που μας καίει όλους. Σίγουρα η επιστροφή του Κολτσίδα ως τιμ μάνατζερ, η πρόσληψη του Διαμαντόπουλου ως τεχνικού διευθυντή  και η παρουσία των Ραούλ Μπράβο και Ντάρσι Νέτο σε κάποιον άγνωστο ως τώρα ρόλο είναι άκρως θετικές κινήσεις. Παρόλα αυτά για ανεξήγητο λόγο αυτές οι σωστές κατά τα άλλα ενέργειες έγιναν κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή. Ως συνέπεια όλου αυτού έχουμε την καθυστέρηση στις μεταγραφές νέων παικτών που θεωρητικά θα αποτελούν τα "δυνατά χαρτιά" του ΑΡΗ του Πάκο Ερέρα.  Ένας Ισπανός προπονητής όπου η παρουσία του και μόνο παρέπεμπε σε επιστροφή σε λάτιν φιλοσοφία με τις ως τώρα όμως κινήσεις να δείχνουν περισσότερο με κλασσική ελληνική συνταγή.  Ελληνική συνταγή στην οποία για κάποιο δυσνόητο λόγο δεν είχε θέση ο Πλατέλλας παρά την περσινή εξαιρετική χρονιά που έκανε με την κιτρινόμαυρη φανέλα. Δεν έχει νόημα να υπεραναλύσουμε το γιατί ενώ ο παίκτης ήθελε να μείνει τελικά αποχώρησε αλλά σίγουρα σε έναν ανταγωνιστικό ΑΡΗ με γεμάτο ρόστερ  όπως θα πρέπει να έχουμε τη νέα σεζόν σίγουρα χωρούσε.

Όχι ότι οι όποιες ανανεώσεις και προσθήκες που έχουν γίνει ως τώρα δεν είναι καλές ή πλέον δεν υπάρχουν τα χρονικά περιθώρια για να ενισχυθεί ακόμη περισσότερο ομάδα αλλά αυτό που φαίνεται ξεκάθαρα είναι ότι υπάρχει μια παγωμάρα στον κόσμο. Ναι μεν υπάρχει η ικανοποίηση που η ομάδα επέστρεψε στη φυσική της θέση αλλά αν ο Θ.Καρυπίδης έχει την πεποίθηση ότι μόνο η παρουσία μας στην σουπερλίγκα είναι αρκετή για να ξεσηκωθεί ο κόσμος και να στηρίξει μαζικά όπως θα ήθελε μάλλον θα απογοητευτεί. Τον ΑΡΗ τον βλέπαμε και στη Γ και στη Β… δεν μας έλειψε… Ο ανταγωνιστικός ΑΡΗΣ που θα κοιτάει χωρίς φόβο τον οποιοδήποτε αντίπαλο στα μάτια και θα διεκδικεί την κορυφή μας έλειψε.

ΥΓ. 19 παίκτες η αποστολή για το πρώτο στάδιο της προετοιμασίας. Αυτό από μόνο του είναι αρκετό για να διαπιστώσουμε ότι κάτι έχει πάει στραβά με τον σχεδιασμό της ομάδος.

ΥΓ2. Αν κοιτάξει κανείς την ουσία για λίγα πράγματα μπορεί να κατηγορήσει τον Καρυπίδη μιας και αυτά που πρέπει να κάνει τα κάνει. Ο σπασμωδικός και πρόχειρος τρόπος όμως που τα κάνει συνήθως μετριάζει το θετικό αποτέλεσμα.

ΥΓ3. Εδώ στο PlanetARISποτέ δεν διεκδικήσαμε τον τίτλο του δημοσιογράφου και ούτε γνωρίζουμε ακριβώς πως πάει το πράγμα. Παρακολουθώντας πάντως το ρεπορτάζ του ποδοσφαιρικού ΑΡΗ σίγουρα κάτι δεν γίνεται σωστά. Πως από τις αναλύσεις των παικτών της Μπαρτσελόνα Β και της Λας Πάλμας καταλήξαμε στους Ναζλίδη, Καψάλη κλπ κανείς δεν πήρε χαμπάρι…

Εδώ και λίγες ημέρες έχουν κυκλοφορήσει τα εισιτήρια διαρκείας για την νέα ποδοσφαιρική σεζόν στην σουπερλίγκα μετά από 4 χρόνια με το μότο "μέχρι τα όνειρα μας να πάρουν εκδίκηση" να εκφράζει απόλυτα σχεδόν κάθε Αρειανό.  Σε φυσιολογικές τιμές(αν και υπάρχει μια ελαφριά δυσαρέσκεια) με το "χαράτσι" υπέρ του Ερασιτέχνη να είναι αυτό που προκάλεσε έκπληξη σε όλους μας.

Μετά από 4 χρόνια σε Γ & Β κατηγορία με διαρκείας των 50€ και εισιτήρια στο ταμείο 5€ λογικό είναι ότι η επιστροφή στις φυσιολογικές τιμές θα ήταν αισθητή.  Ωστόσο αν έχει γίνει κάτι λάθος σε σχέση με τις τιμές στα διαρκείας αυτό έχει να κάνει κυρίως με κάποιες καλύτερες τιμές στις θύρες 1 & 3 προς τους συνδεσμίτες, τους άνεργους αλλά και πιθανόν κάποια επιπρόσθετη έκπτωση για όσους σπεύσουν να προμηθευτούν το διαρκείας τους εγκαίρως, βοηθώντας με αυτόν τον τρόπο στη "ρευστότητα" της ΠΑΕ σε μια νεκρή από πλευράς εσόδων.  Ενώ σίγουρα η απόφαση να "πριμοδοτηθεί" ετσιθελικά ο Ερασιτέχνης αν και στη βάση της είναι μια ιδέα ρομαντική(και εδώ στο PlanetARIS.grείμαστε παραδοσιακά ρομαντικοί οπαδοί) στην πράξη είναι κάτι που μας προκαλεί εκνευρισμό. Οι λόγοι απλοί και ξεκάθαροι και  είναι ακριβώς αυτοί οι ίδιοι όπου έχουν οδηγήσει την ευρεία μάζα του κόσμου να γυρίσουν την πλάτη σε όλα όσα συμβαίνουν στον Α.Σ. και στα περισσότερα τμήματα του εδώ και πολλά χρονιά. Και φυσικά δεν έχουν να κάνουν με την αγωνιστική πορεία των τμημάτων αλλά με μια φιλοσοφία αδράνειας, απάθειας, μετριότητας και εύκολων λύσεων στα μέτρα μιας "κλειστής κλίκας" . Ένας Ερασιτέχνης που με ελάχιστες εξαιρέσεις προτιμάει να μετατοπίζει τις ευθύνες του στον κόσμο από το να αναγνωρίσει ότι η διαφάνεια, η ειλικρίνεια και η οργάνωση  είναι αυτά που μπορούν να οδηγήσουν στην πρόοδο και δυστυχώς στον ΑΡΗ απουσιάζουν επιδεικτικά.  Τη δεδομένη χρονική στιγμή όπου ο κόσμος έχει την αγωνία του για τον ΑΡΗ της σουπερλίγκας ήταν ολίγον τι άστοχη κίνηση από τον Θ.Καρυπίδη. Επειδή όμως δεν είμαστε χθεσινοί στον ΑΡΗ αντιλαμβανόμαστε γιατί έγινε η συγκεκριμένη κίνηση.

4 χρόνια ο κόσμος του ΑΡΗ ήταν δίπλα στην ομάδα. Άλλες φορές περισσότεροι… άλλες φορές λιγότεροι… αλλά ήμασταν εκεί και η ομάδα δεν έμεινε ποτέ μόνη  της.  Όπως όλα αυτά τα χρόνια έτσι και τώρα όποιος νιώθει ΑΡΗ και γουστάρει ΑΡΗ θα είναι εκεί! Αλλά όχι για τον ΑΡΗ της μετριότητας αλλά για έναν ΑΡΗ πρωταγωνιστή …μέχρι τα όνειρα μας να πάρουν εκδίκηση!

ΥΓ. Πόσο μακρινά είναι εκείνα τα καλοκαίρια σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ όπου οι διοικήσεις προσπαθούσαν με μεταγραφές (ηχηρές, χαμηλόφωνες και παλτά) να ξεσηκώσουν  τον κόσμο και να του δώσουν όραμα ώστε να τον παρασύρουν να αγοράσει διαρκείας; Πλέον το στάτους είναι στα όρια να στέλνουν τρολ μηνύματα σε πρώην κατόχους για να τους πιέσουν να αγοράσουν σε στυλ "τι έγινε ρε ποντίκι; φέτος δεν θα πάρεις διαρκείας; δεν είναι οι δικοί στη διοίκηση;"

ΥΓ2. Στον αθλητισμό και ιδιαίτερα στις λαοφιλείς ομάδες όπως είναι ο ΑΡΗΣ είναι πολύ σημαντικό να βρίσκονται οι τρόποι ώστε ο κόσμος να συσπειρώνεται γύρω από την ομάδα και να αγκαλιάζει κάθε υγιή προσπάθεια. Φυσικά για να βρεθεί ο σωστός ο τρόπος θα πρέπει να ασχοληθούν και να αναζητήσουν τον τρόπο οι εμπλεκόμενοι… ψιλά γράμματα για τον Α.Σ.

ΥΓ3. Όποιος θέλει να στηρίξει μια προσπάθεια, απλά την στηρίζει  γιατί έτσι γουστάρει. Με "χαράτσια" δουλειά δεν γίνεται…

Εδώ και καιρό ήταν γνωστό ότι ο Θ.Καρυπίδης με τον Πάκο Ερέρα είχαν έρθει σε συμφωνία και το μόνο που είχε απομείνει ήταν να μπουν οι τελικές υπογραφές όπως και έγινε. Πλέον ο ΑΡΗΣ επίσημα αφήνει πίσω του τα 4 χρόνια ταλαιπωρίας και σχεδιάζει το μέλλον του πάνω σε Ισπανικές βάσεις!

Όσο βάση και αν έχει το επιχείρημα περί γνώσης του Ελληνικού πρωταθλήματος και των προσεγμένων κινήσεων το Ισπανικό ποδόσφαιρο εδώ και πολλά χρόνια είναι στην κορυφή. Και αν το γενικεύσουμε λίγο παραπάνω βάζοντας οτιδήποτε λάτιν μέσα, τότε μιλάμε για μια τεράστια ποδοσφαιρική δεξαμενή που με τις κατάλληλες διασυνδέσεις και σκάουτινγκ   μπορεί να αποδειχθεί φλέβα χρυσού. Και εδώ ακριβώς κολλάει ο πολύπειρος Πάκο Ερέρα, στο πρόσωπο του οποίου ευελπιστούμε να βρούμε τον άνθρωπο που θα οδηγήσει την αγαπημένη μας ομάδα προς την κορυφή! Μπορεί το να μιλάς για κορυφή και Ευρώπη να έρχεται σε κοντράστ με τις εικόνες των τελευταίων χρόνων και τους αγώνες που δώσαμε  στα διάφορα χωριά της Ελλάδος αλλά όταν μιλάμε για Ελληνικό πρωτάθλημα και ΑΡΗ τα πάντα είναι δυνατά. Άλλωστε δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η ομάδα μας το έχει ξανακάνει και μάλιστα σε περιόδους όπου το πρωτάθλημα ήταν πιο δυνατό.  Και τότε η συνταγή ήταν λάτιν!

Με την κατάσταση που επικρατεί σήμερα στην σουπερλίγκα (εφόσον μείνει με την μορφή που την ξέρουμε) το να μπει οποιοσδήποτε άλλος στόχος πέρα από την έξοδο στην Ευρώπη θα είναι λάθος. Ο κόσμος του ΑΡΗ διψάει για καλό ποδόσφαιρο και διακρίσεις και αυτό είναι κάτι που φαίνεται να το αντιλαμβάνεται ο Θ.Καρυπίδης. Αυτό που απομένει είναι να δούμε η έλευση του Π.Ερέρα να συνδυαστεί και με τον ερχομό καλών παικτών που θα κάνουν την διαφορά!  4 χρόνια ήταν αρκετά…

ΥΓ. 31 Μαΐου και ο ΑΡΗΣ έχει νέο προπονητή όταν πέρσι η πρόσληψη προπονητή είχε εξελιχθεί σε σήριαλ! Θα πρέπει να αναγνωρίσουμε στον Θόδωρα ότι βελτιώνεται!

ΥΓ2. Άπαντες κρίνονται στο γήπεδο. Παρόλα αυτά η συγκεκριμένη κίνηση δείχνει να είναι προς την σωστή κατεύθυνση!

ΥΓ3. Αδιάφορο αν θα είναι ή δεν θα είναι ο Ρ.Μπράβο στο πλευρό του Π.Ερέρα.

Με νίκη η αγαπημένη μας ομάδα στην Καρδίτσα έδωσε τέλος στο μαρτύριο τεσσάρων χρόνων με την ελπίδα όλων μας να μην ξαναζήσουμε τέτοιες στιγμές. Μια ξεχωριστή πανάξια νίκη που για ακόμη μια φορά μας κάνει να νιώθουμε υπερήφανοι που είμαστε Αρειανοί. Γιατί όταν ζεις σε μια χώρα όπου όσοι καίγονται για βαθμούς τις τελευταίες αγωνιστικές μεταμορφώνονται σε τρένα και οπαδοί ζητάνε από τις ομάδες τους να χάσουν για να βοηθήσουν ή να βλάψουν άλλες ομάδες, ε ναι σαν Αρειανοί πρέπει να νιώθουμε υπερηφάνεια που δεν χαρίσαμε ούτε τον σωτήριο βαθμό της ισοπαλίας σε ένα 100% αδιάφορο παιχνίδι .

Ο Δ.Σπανός όπως ήταν αναμενόμενο και σήμερα παρέταξε την ομάδα με μπόλικες αλλαγές. Αυτό όμως δεν εμπόδισε τους παίκτες να μετατρέψουν το παιχνίδι σε μονόλογο και να φθάσουν κάμποσες φορές κοντά στο γκολ. Το τετ α τετ του Πασσά   ήταν η σημαντικότερη φάση του Α΄ημιχρόνου όπου η υπέρ μας κατοχή είχε ξεπεράσει ακόμη και το 70%. Στην επανάληψη όμως είδαμε έναν άλλο ΑΡΗ που παρασυρόμενος από τον αργό ρυθμό των παικτών της Καρδίτσας που στόχευε στο 0-0 είδαμε περισσότερο την ομάδα να κάνει αγγαρεία παρά να διεκδικεί τη νίκη.  Πέρα από ένα δοκάρι του Τσουμάνη δεν μπορέσαμε να απειλήσουμε ουσιαστικά την Καρδίτσα μέχρι τις καθυστερήσεις του αγώνα όπου ο Πασσάς πολύ ωραία έσπασε το τεχνητό οφσάιντ των γηπεδούχων βρέθηκε με αντίπαλο τον τερματοφύλακα και κέρδισε ένα πεντακάθαρο πέναλτι. Ο Λώττας ψύχραιμα έστειλε την μπάλα στα δίχτυα χαρίζοντας τη δίκαιη νίκη στην ομάδα μας στέλνοντας ταυτόχρονα την Καρδίτσα στην Γ Εθνική.

Και τυπικά η περιπλάνηση μας στις χαμηλές κατηγορίες έλαβε τέλος.  Τα λάθη που μας οδήγησαν σε αυτή την τετραετή περιπέτεια καλό είναι να μην τα ξεχάσουμε ποτέ ώστε να μην  τα επαναλάβουμε. Αυτά όμως που περάσαμε σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να ορίζουν το μέλλον μας και καλό είναι ότι όσοι στο μυαλό τους κάνουν σκέψεις όπως σιγά σιγά και βήμα βήμα να τις αφήσουν στην άκρη.. Όχι άλλες εκπτώσεις  στα όνειρα μας. Μοναδικός στόχος η κορυφή!

ΥΓ. Ποτέ δεν με έψησε ο προπονητής Σπανός και παρά την πετυχημένη του πορεία δεν μπορώ να πω ότι εντυπωσιάστηκα. Αν κάτι όμως αναγνωρίζω στον συγκεκριμένο προπονητή είναι η ειλικρίνεια και η ευθύτητα του στις συνεντεύξεις τύπου. Ποτέ δεν προσπάθησε να μας πείσει ότι είδε κάτι διαφορετικό στο γήπεδο, ποτέ δεν άφησε υπονοούμενα για οτιδήποτε, ποτέ δεν κρύφθηκε πίσω από το δάχτυλο του. Σε ευχαριστούμε για την συνεισφορά σου και σου ευχόμαστε ολόψυχα καλή τύχη!

4 χρόνια μας πήρε το ταξίδι (θα το αναλύσουμε τις επόμενες ημέρες) με την Καρδίτσα να είναι η τελευταία στάση του ΑΡΗ μας πριν την επιστροφή στην σουπερλίγκα. Ένα ταξίδι πικρό και οδυνηρό που ευελπιστούμε τα επόμενα χρόνια η αγαπημένη μας ομάδα να μας κάνει να το ξεχάσουμε.  Ναι μεν υπάρχει παιχνίδι την Κυριακή απόγευμα για την τυπική ολοκλήρωση της ανόδου αλλά η σκέψη όλων μας είναι στις κινήσεις που αφορούν τον ΑΡΗ της επόμενης σεζόν.

Με του Π.Μυροφορίδη και Δ.Σπανό να μην συμπεριλαμβάνονται όπως όλα δείχνουν στο πλάνο της επόμενης ημέρας είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο ότι πλέον οδηγούμαστε σε μια εντελώς διαφορετική φιλοσοφία. Άλλωστε δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το μότο του περασμένου καλοκαιριού που θεωρήθηκε πετυχημένο ήταν ότι στήθηκε μια πολύ καλή ομάδα σύμφωνα με τις ιδιαίτερες απαιτήσεις της FootballLeague. Οπότε από μόνη της αυτή η προσέγγιση δεν έχει θέση στον ΑΡΗ της σουπερλίγκας. Σίγουρα στην φετινή πετυχημένη χρονιά τόσο ο Μυροφορίδης όσο ο Σπανός και πολλοί από τους ποδοσφαιριστές είχαν καθοριστική συμβολή. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι ο πρωταγωνιστής ΑΡΗΣ(όπως δηλαδή τον θέλουμε) οφείλει να δώσει την ευκαιρία σε αυτούς που δικαιωματικά την αξίζουν ρισκάροντας μια ολόκληρη χρονιά. Συν φυσικά αν θέλουμε να τα λέμε τα πράγματα με το όνομα τους Μυροφορίδης και Σπανός λειτούργησαν εντελώς τεχνοκρατικά στοχεύοντας 100% στο αποτέλεσμα χωρίς να έχουν στην άκρη του μυαλού της τη συνέχεια του ΑΡΗ. Μια ματιά να ρίξεις στο ρόστερ του ΑΡΗ ζήτημα πέρα από 2-3 παίκτες θα μπορούσε κανείς να χαρακτηρίσει "ασφαλείς επιλογές" για ομάδα της σουπερλίγκας. Ούτε καν σαν ρεζέρβες δεν μπορεί να είσαι σίγουρος ότι θα μπορούν να ανταποκριθούν. Και αυτό είναι κάτι που φαίνεται από το βιογραφικό του κάθε παίκτη. Άλλωστε το αν αυτοί οι παίκτες διέπρεψαν σε τέτοιο βαθμό φέτος που αξίζουν μια θέση στην σουπερλίγκα ανεξάρτητα από το αν θα το αναγνωρίσουν στην ομάδα μας υπάρχουν και άλλες ομάδες της σουπερλίγκας που μπορούν να το κάνουν.

Η προφορική συμφωνία με τον Πάκο Ερέρα μας φέρνει στο μυαλό τις καλές στιγμές που ζήσαμε στην "λάτιν εποχή" του ΑΡΗ μας. Ελπίδα όλων να δούμε κάτι ανάλογο και ακόμη καλύτερο αλλά με τα χοντρά λάθη εκείνη της περιόδου να μην επαναληφθούν. Φυσικά για οτιδήποτε όμως καλό θα πρέπει να υπάρχει και η ανάλογη δυναμική σε οικονομικό και διοικητικό επίπεδο και όσο το ραντεβού με τους "συμπαίκτες" εξ Αμερικής καθυστερεί δύσκολα μπορούμε να ελπίζουμε για σπουδαία πράγματα.  Θα αναμένουμε με αγωνία τις επόμενες κινήσεις του Θ.Καρυπίδη…

ΥΓ. Η μεταγραφολογία τη δεδομένη χρονική στιγμή είναι ανούσια. Θέματα όπως το τηλεοπτικό, οι  συνεργασίες και οι εμπορικές συμφωνίες φαντάζουν πιο σημαντικά.

ΥΓ2. Και μια που λέμε για το τηλεοπτικό… όσο πιο γρήγορα ο ΑΡΗΣ απεμπλακεί από τα μίζερα γκρουπ των "άστεγων" και κλείσει μόνος του συμφωνία τόσο το καλύτερο.

ΥΓ3. Και για να μην ξεχνιόμαστε… υπάρχει και ένα γήπεδο που θα πρέπει επιτέλους υστέρα από τόσα χρόνια να αρχίζει να θυμίζει το στολίδι που πραγματικά άξιζε και αξίζει σε αυτή την ομάδα και τον κόσμο της!

ΥΓ4. Πρώτο φιλικό με την πρωταθλήτρια ΑΕΚ στο Κλ.Βικελίδης για να μπαίνουμε σιγά σιγά σε φυσιολογικούς ρυθμούς σουπερλίγκας… Μα καλά έχουμε εδώ πιο πάνω τους νταμπλούχους και εσύ ρε Θόδωρα φέρνεις τους πρωταθλητές

Την αποθέωση γνώρισε ο Ντάρσι Νέτο από τον κόσμο της ομάδος που σχεδόν γέμισε το Κλ.Βικελίδης σε ένα παιχνίδι γιορτή.   Ήταν φανερό ότι η ομάδα δεν ήταν συγκεντρωμένη στο παιχνίδι αλλά ο Πανσερραϊκός όσο και αν προσπάθησε δεν ήταν σε θέση να χαλάσει το κιτρινόμαυρο πάρτι. Το ζεστό χειροκρότημα που έλαβε ο Π.Μυροφορίδης, ο Δ.Σπανός αλλά και όλοι οι παίκτες της ομάδος ήταν η απόλυτη επιβράβευση από τον κόσμο για την φετινή πετυχημένη χρονιά.

Με το παιχνίδι εξαρχής να έχει πάρει τον χαρακτήρα γιορτής ήταν αναμενόμενο καθαρά αγωνιστικά η εικόνα μας να μην είναι αυτή που έπρεπε. Το πρώτο ημίχρονο πέρασε χωρίς να απειλήσουμε ιδιαίτερα αλλά και με τον Πανσερραϊκό σε αρκετές φάσεις να δείχνει επικίνδυνος. Στην επανάληψη όμως είδαμε έναν ΑΡΗ αποφασισμένο να μην αφήσει την γιορτή να χαλάσει και όσο περνούσε ο χρόνος να αυξάνει σταδιακά την πίεση του.  Στην πρώτη του επαφή με την μπάλα στο 60'  ο Γ.Πασσάς που μόλις είχε περάσει αλλαγή έστειλε την μπάλα στα δίχτυα μετά από σέντρα του Μπαργκάν.  Από εκείνο το σημείο και μετά ο Πανσερραϊκός έμοιασε να "αδειάζει" και το 2-0  να φαντάζει καθαρά θέμα χρόνου. Και αν και χάθηκαν αρκετές ευκαιρίες τελικά άλλος ένας παίκτης που πέρασε ως αλλαγή κατάφερε να σκοράρει. Σε μια φάση που δεν μύριζε γκολ ο Παυλίδης τρύπωσε πολύ ωραία στην αντίπαλη άμυνα και με κοντινή κεφαλιά έκανε το τελικό 2-0  μετά από σέντρα από τα πόδια του Τζανακάκη. Ένα σκορ που αν και δεν είχε ιδιαίτερη σημασία βοήθησε ώστε να γίνει ακόμη πιο όμορφη η αποψινή ημέα.

 Η συγκίνηση στο πρόσωπο του Νέτο που μας θυμίζει πολύ ωραίες εποχές  και τα χαμόγελα όλων στην ομάδα στο τελευταίο εντός έδρας παιχνίδι  ήταν ο όμορφος επίλογος  μιας εφιαλτικής τετραετίας για κάθε Αρειανό.  Η εικόνα με τα εκατοντάδες παιδάκια μέσα στο γήπεδο με την λήξη του αγώνα αλλά και αυτή των πρωταθλητών Κ15 στο ημίχρονο  ήταν ότι πιο αισιόδοξο ζήσαμε μετά από πολύ καιρό.  Υπόσχεση όλων μας θα πρέπει να είναι να μην επιτρέψουμε ο ΑΡΗΣ να μας ξαναφθάσει σε αυτό το σημείο. ΑΡΗΣ πρωταγωνιστής με στόχο την κορυφή!

ΥΓ. Η παρουσία του Ρ.Μπράβο  και οι φήμες για συνεργασία με την ομάδα σε σημαντικό πόστο προκαλεί ανάμεικτα συναισθήματα. Για τους λάτρεις όμως της λάτιν εποχής του ΑΡΗ ακούγεται σαν εξαιρετικό σενάριο!

ΥΓ2. Και ο Θ.Ναζλίδης στο γήπεδο  όπου παρουσιάζεται ως "κλεισμένος". Δεν θα κρίνουμε αν είναι καλός ή όχι για τον ΑΡΗ της επόμενης χρονιάς αλλά   θα αναμένουμε να δούμε αν τελικά θα κλείσει αλλά και να μάθουμε ποιος τον έκλεισε. Γιατί το να κάνει μια ομάδα μεταγραφικές κινήσεις χωρίς τεχνικό διευθυντή και προπονητή είναι τουλάχιστον αστείο.

Ξεχωριστό το σημερινό παιχνίδι στο Κλεάνθης Βικελίδης για 2 εντελώς διαφορετικούς λόγους. Λόγους ικανούς να γεμίσουν το Κλ.Βικελίδης για να δώσουμε το ζεστό χειροκρότημα στο αποχαιρετιστήριο παιχνίδι του Ντάρσι Νέτο αλλά και σε αυτή την ομάδα που κατάφερε φέτος εύκολα να δώσει τέλος στο μαρτύριο 4 χρόνων!

Για τον Νέτο τα λόγια είναι περιττά μιας και είναι ο παίκτης που στην σύγχρονη ιστορία του ΑΡΗ κατάφερε να συνδυάσει ιδανικά την αγωνιστική του ικανότητα και τον επαγγελματισμό του με την αγάπη του για την ομάδα και τον κόσμο της. Παίκτης που από την πρώτη ημέρα της παρουσίας του στον ΑΡΗ μέχρι και την τελευταία κάθε φορά που πατούσε στο χόρτο τα έδινε όλα μέσα στο γήπεδο και αυτό του το αναγνώρισε ο κόσμος.  Ντελικάτος παίκτης, δεν προκάλεσε ποτέ αλλά όποτε χρειάστηκε έδειξε και τον τσαμπουκά που χρειάστηκε και λείπει γενικότερα από τον ΑΡΗ. Ενώ και στην επιστροφή του στα δύσκολα χρόνια έδειξε το ήθος του μιας και απέφυγε να εκμεταλλευτεί την αγάπη του κόσμου για να πιέσει καταστάσεις και αποδέχθηκε με σεμνότητα τις αποφάσεις του προπονητή του ακόμη και όταν οι περισσότεροι από εμάς απορούσαν που δεν του δινόταν σοβαρή ευκαιρία για να αποδείξει αν αντέχει ακόμη. Μπορεί η λάτιν φουρνιά να άφησε  πίσω τις ανάμεικτα συναισθήματα  αλλά σίγουρα μας χάρισε αξιομνημόνευτες στιγμές αλλά και ανθρώπους σαν τον Νέτο που τίμησαν την φανέλα! Σε ευχαριστούμε Νέτο!

Και φυσικά όσο αυτονόητο και αν θεωρούμε την άνοδο δεν πρέπει να υποτιμάμε την προσπάθεια που έγινε φέτος  για τον απλό λόγο ότι τα τελευταία χρόνια ζήσαμε 2 μνημειώδεις αποτυχίες(μια στη Γ και μια στη Β) σε κάτι που και τότε θεωρούσαμε δεδομένο. Ο Π.Μυροφορίδης, ο Δ.Σπανός και οι παίκτες του είτε είναι δεν  είναι του χρόνου σίγουρα αξίζουν το χειροκρότημα μας γιατί πολύ απλά πέτυχαν τον στόχο τους. Όσο για τον Θ.Καρυπίδη…   θα πρέπει να περιμένει για αυτό το χειροκρότημα γιατί ακόμη βρίσκεται στην αρχή του δρόμου που έχει να διανύσει μέχρι να φθάσει ο ΑΡΗΣ  εκεί που αξίζει. Γιατί όποιος πιστεύει ότι με την άνοδο επετεύχθη ο στόχος μάλλον είναι αρκετά αφελής. ΑΡΗΣ πρωταγωνιστής και τίποτα λιγότερο από αυτό!

ΥΓ.  Πάντως σε ότι έχει να κάνει με τον  Θ.Καρυπίδη είναι ίσως η πρώτη φορά σε όλα τα τμήματα του συλλόγου που αντιμετωπίζουμε έναν πρόεδρο με κριτήριο τις πράξεις του χωρίς σάλια, περιτυλίγματα και υπότιτλους. Κατά διαβολική σύμπτωση μπορεί και να είναι ο μοναδικός πρόεδρος χωρίς δημοσιογραφικές πλάτες και αυλικούς να πλέκουν μέρα παρά μέρα το εγκώμιο του.

ΥΓ2. Εντάξει, σίγουρα ο ΑΡΗΣ δεν μπορεί να ασχολείται με Λαμίες  και Πανσερραϊκούς… αλλά όπως και να το κάνουμε μια χαρά που αυτή η ομαδούλα που εκμεταλλευομένη  τις συγκυρίες  μας πούλησε τρέλα με τον πλέον άκομψο τρόπο παίρνει τελικά αυτό που της αξίζει είναι κάτι  που μας κάνει να χαμογελάμε λίγο παραπάνω.

Μόνο αδιάφορος δεν παρουσιάστηκε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα στην Σπάρτη όπου και φιλοδώρησε την τοπική ομάδα με 3 γκολ! 2 γκολ Διαμαντόπουλος και 1 ο Πασσάς σε ένα παιχνίδι όπου με λίγη περισσότερη συγκέντρωση στην τελικά προσπάθεια θα μπορούσαμε να είχαμε πετύχει πολλά περισσότερα γκολ!

Με πολλές αλλαγές επέλεξε να παρατάξει την ομάδα ο Δ.Σπάνος θέλοντας με αυτόν τον τρόπο να δώσει χρόνο συμμετοχής σε παίκτες που δεν πήραν αρκετές ευκαιρίες μέσα στη χρονιά. Και αν κανείς θα περίμενε ότι αυτές οι αλλαγές σε συνδυασμό με την έλλειψη στόχου θα συνέθεταν μια κακή εικόνα για την ομάδα μας, αυτό που είδαμε μέσα στο γήπεδο ήταν τελείως διαφορετικό. Από την αρχή η ομάδα μας πήρε τον έλεγχο του παιχνιδιού και δεν άφησε κανένα περιθώριο στους παίκτες της Σπάρτης να πιστέψουν στη νίκη. Μπορεί το γκολ να άργησε να έρθει αλλά η διαφορά δυναμικότητας ήταν κάτι παραπάνω από εμφανής. Το 0-1 έγινε στο 44' από την άσπρη βούλα με τον Διαμαντόπουλο ψύχραιμα να κοροϊδεύει τον γκολκίπερ με το σόου που ακολούθησε αυτή την φάση να μας υπενθυμίζει ότι στο Ελλαδιστάν ακόμη και στις πιο καθαρές φάσεις μπορούμε να βιώσουμε το θέατρο του παραλόγου.  Στο 62΄ ο Πασσάς πίεσε και έκλεψε έξυπνα την μπάλα έξω από την μεγάλη περιοχή της Σπάρτης και με ωραίο σουτ έκανε το 0-2! Οι ευκαιρίες συνεχίστηκαν για τον ΑΡΗ με το 0-3 να γίνεται στο 76' από τον Διαμαντόπουλο μετά από ωραία αντεπίθεση και ασίστ του Πασσά! Γενικά η ομάδα δεν υστέρησε σε κανένα σημείο του παιχνιδιού, σχεδόν όλοι όσοι αγωνίσθηκαν είχαν θετική παρουσία ενώ θα πρέπει να κάνουμε και μια ιδιαίτερη αναφορά στον τερματοφύλακα Καντιμοίρη που τις ελάχιστες φορές που απειλήθηκε ήταν αυτός που έπρεπε να είναι.

2 ακόμη αγωνιστικές έμειναν για να τελειώσει αυτή η τετραετής περιπέτεια του ΑΡΗ μας μακριά από την φυσική του θέση. Η προπονητολόγια και η μεταγραφολογία καλά κρατεί αλλά καλό θα είναι ο Θ.Καρυπίδης να μην επιτρέψει να συνεχισθεί για πολύ ακόμη και με τις κινήσεις του να δείξει το πλάνο για την νέα σεζόν. Όσο πιο γρήγορα κλείσει το θέμα του νέου προπονητή όσο και των αλλαγών στο ρόστερ τόσο πιο ήρεμο θα είναι το καλοκαίρι μας. Ένα ήρεμο καλοκαίρι… που τόσο το έχουμε ανάγκη όλοι μας!

ΥΓ. Ο καθένας έχει την προσωπική του άποψη για παίκτες και προπονητές. Ο χρόνος όμως  και η πορεία του καθενός είναι ο ξεκάθαρος κριτής για τον αν κάποιος αξίζει ή όχι. Πολυδιαφημισμένη εκείνη η φουρνιά των πιτσιρικάδων με πολλούς να επιμένουν ότι ο ΑΡΗΣ είχε βρει φλέβα χρυσού. Το αποτέλεσμα μετά από χρόνια δεν μπορεί να το αμφισβητήσει κανείς.

ΥΓ2. Μπορεί να διαφωνούσαμε και να εξακολουθούμε να διαφωνούμε με τους υποστηρικτές του "restart" αλλά δεν παύει η στιγμή της μεγάλης επιστροφής να μας χαροποιεί και να μας ενώνει όλους! Τη Κυριακή όλοι στο Κλεάνθης Βικελίδης!