Δεν προκαλεί πλέον καμία εντύπωση σε κανέναν μόνιμο κάτοικο αυτής της χώρας ότι όταν έχουμε ντέρμπι σε μπάσκετ ή και σε ποδόσφαιρο μεγαλύτερο ενδιαφέρον έχουν τα τριγύρω από το ντέρμπι παρά η προσπάθεια των αθλητών των 2 ομάδων μέσα στους αγωνιστικούς χώρους. Από αυτόν τον κανόνα δεν θα μπορούσε να ξεφύγει και το αναβληθέν και πρώην κεκλεισμένων των θυρών ντέρμπι με τον συμπολίτη. Μάλιστα το συγκεκριμένο ντέρμπι  έχει την ιδιατερότητα να έχει γίνει σήριαλ πριν καν να γίνει και χωρίς τελικά να διεξαχθεί.

Η αρχή σε αυτό το σήριαλ του αγώνα κόντρα στον μπάογκ ξεκίνησε από τα 3 ανθρωπάκια που παρίσταναν τους διαιτητές κόντρα στο Λαύριο και αποφάσισαν την ένταση της στιγμής που προκάλεσαν οι αντιδράσεις των παικτών και των ανθρώπων του πάγκου του Λαυρίου να την βαφτίσουν εκτεταμένα επεισόδια από τον κόσμο εντός(?!?!?)  αγωνιστικού χώρου και να μας οδηγήσουν στην σκανδαλώδη απόφαση των 2 αγωνιστικών χωρίς κόσμο. Σαν διαβολική σύμπτωση βασικός ωφελημένος της υπόθεσης ήταν ο συμπολίτης… Ευτυχώς αν και η διοίκηση απουσιάζει υπάρχουν άνθρωποι που ενδιαφέρονται για τον μπασκετικό ΑΡΗ και κατάφεραν να αποδείξουν τα αυτονόητα στην εκδίκαση της έφεσης και αυτή η τιμωρία να πέσει. Και εκεί που επικρατεί ενθουσιασμός για την απόφαση και όλοι ετοιμάζονται να γεμίσουν το Παλέ και μαζί και τα  "πονεμένα" ταμεία της ΚΑΕ έρχεται μια άλλη σκανδαλώδης απόφαση που αναβάλλει το παιχνίδι! Με μια ανεξήγητη(αν αφήσουμε τις θεωρίες συνωμοσίας από έξω) έμπνευση η αστυνομία αποφάσισε να αναβάλλει το παιχνίδι ΑΡΗΣ-μπαογκ για λόγω του οι οπαδοί του συμπολίτη αποφάσισαν να μαζευτούν στην Καμάρα για να βροντοφωνάξουν υπέρ της "εξυγίανσης". 200? 300? 500? Τόσοι μαζεύτηκαν τις προάλλες  τόσοι θα μαζευτούν και μεθαύριο… και όμως η αστυνομία αποφάσισε να αναβάλλει το παιχνίδι του ΑΡΗ που κατά διαβολική σύμπτωση πάλι βολεύει εξαιρετικά τον συμπολίτη μιας και αυτή την στιγμή στον μπάογκ υπάρχει κούραση από το ευρωπαϊκό και 2 τραυματίες που ήταν ιδιαίτερα αμφίβολοι για το παιχνίδι της Κυριακής. Απόφαση σκάνδαλο που δείχνει ξεκάθαρα πως λειτουργεί η αστυνομία σε αυτή την χώρα και πως σχεδόν κάθε μηχανισμός αυτού του κράτους βαράει με κάθε ευκαιρία την ομάδα μας.

Αυτό το κυνήγι που δεχόμαστε από διαιτητές, κέντρα αποφάσεων, αστυνομίες και πολιτικά πρόσωπα μπορεί να μας πληγώνει αλλά παράλληλα μας πεισμώνει. Συνεχίστε έτσι και να είστε σίγουροι ότι θα αναγκάσετε και τον τελευταίο φίλο της ομάδος να σηκωθεί από τον καναπέ του και να συσπειρωθεί γύρω από την ομάδα. Όσο για το παιχνίδι… Θέλουν δεν θέλουν, αργά ή γρήγορα αυτό το παιχνίδι θα γίνει και ο ΑΡΗΣ θα το κερδίσει.  Άλλωστε οι παλιοί ξέρουν ότι η ιστορία κάνει κύκλους "Το Σάββατο μπορείς; ; όχι όχι… Την Κυριακή μπορείς; όχι όχι…"

ΥΓ. Κάτι τέτοια πρέπει να συμβαίνουν για να πέφτουν οι μάσκες και να καταλάβει και ο πλέον αφελής και ρομαντικός φίλος της ομάδος πως λειτουργούν μερικά πράγματα ακόμη και στον ΑΡΗ της μετριότητας που βιώνουμε εδώ και πολλά χρόνια.

"Πρίφτης, Λαύριο και γκρίνια για 100αρα…"

"Ανακοίνωση Λαυρίου για το ΑΣΕΑΔ"

Κάπως έτσι λειτουργούν οι "φίλοι" και οι "οικογένειες" στον ΑΡΗ και κάπως έτσι οι χρυσές μετριότητες στον χιλιοταλαιπωρημένο ΑΡΗ αναδεικνύονται σε πολυτέλειες για τον σύλλογο…

ΥΓ2.  Όσο αβάντα και να κάνετε όπως κάνατε και με τον άλλο αγαπημένο σας που είχατε αναδείξει κορυφαίο προπονητή της Ευρώπης ο χρόνος θα δείξει και η αλήθεια θα φανεί. Και τώρα που πλησιάζει η ώρα της κρίσης αρχίζει να ξεκαθαρίζει ποιος είναι ικανός και ποιος όχι.  Το πρώτο βήμα έγινε

Νέα οδυνηρή ισοπαλία για την αγαπημένη μας ομάδα που δεν κατάφερε να κερδίσει ούτε τον τελευταίο της βαθμολογίας. Η αφλογιστία στην επίθεση και η έλλειψη εμπνεύσεων και λύσεων από τον πάγκο έδωσε το δικαίωμα στο "κοράκι" να μας κόψει βαθμούς ακυρώνοντας πεντακάθαρο γκολ και αντιμετωπίζοντας μας με απίστευτη εχθρικότητα για σχεδόν 90'!

Μονόδρομος ήταν η νίκη για την ομάδα μας σήμερα και ως ένα βαθμό φάνηκε άπαντες στην ομάδα να το έχουν συνειδητοποιήσει. Παρόλα αυτά η υπεροχή, οι πολλές ευκαιρίες που δημιουργήθηκαν και θα μπορούσαν να είχαν γίνει γκολ και η ατυχία δεν έχουν θέση στον ΑΡΗ που παλεύει για 4η συνεχόμενη χρονιά να επιστρέψει στην φυσική του θέση. Είναι φανερό ότι οι  μόλις 2 επιθετικοί της ομάδος δεν έχουν την ποιότητα ή την αυτοπεποίθηση να τελειώνουν τις φάσεις ακόμη και όταν  βρίσκονται σε πλεονεκτική θέση και αυτό είναι ένα πρόβλημα που θα έπρεπε να έχει λύσει εδώ και καιρό ο Δ.Σπανός.  Τα στημένα που και σήμερα πετάξαμε μπόλικα στα σκουπίδια, η διαφοροποίηση στο επιθετικό πλάνο με περισσότερους παίκτες να πατάνε περιοχή ή ακόμη και η πίεση ψηλά που μπορεί να οδηγήσει στο λάθος των αντιπάλων και καταστάσεις αιφνιδιασμούς είναι μερικά από αυτά που θα μπορούσαν να δώσουν λύσεις στο σκοράρισμα αλλά ως τώρα βλέπουμε μια αδράνεια που τρομάζει ενόψει της συνέχειας. Και όταν απέναντι σου έχεις ομάδες με καθαρά αμυντικούς προσανατολισμούς, που ξεκινάνε τις καθυστερήσεις από τα αποδυτήρια και έχουν εξασφαλισμένη την ανοχή των διαιτητών τότε γκέλες όπως  η σημερινή θα πρέπει να θεωρούνται φυσιολογικές. Μάλιστα το ότι σήμερα ακυρώθηκε ένα γκολ όπου δεν υπήρχε καν υποψία οφσάιντ  όπως και με τα Τρίκαλα όπου δεν δόθηκε το πεντακάθαρο χέρι δείχνει ότι ο ΑΡΗΣ και φέτος στην προσπάθεια που κάνουμε είμαστε εντελώς απροστάτευτοι. 

Ο πανικός ποτέ δεν είναι σύμμαχος σε οτιδήποτε όπως και ο εφησυχασμός. Με όλα όσα έχουμε περάσει σαν σύλλογος θα πρέπει πρώτα οι υπεύθυνοι της ομάδος και μετέπειτα όλοι εμείς να κατανοήσουμε ότι το "ΑΡΗΣ ΕΙΣΑΙ" δεν είναι αρκετό για να ανέβει η ομάδα. Το ρόστερ δεν αλλάζει οπότε ας  αλλάξουν αυτά που  μπορούν και πρέπει να αλλάξουν από το πόστο τους ο  Σπανός, ο Μυροφορίδης και ο Καρυπίδης.  Όχι άλλη απάθεια…

ΥΓ. Το πρώτο που πρέπει να κοιτάς όταν κάτι πάει στραβά και να το διορθώσεις είναι τα δικά σου λάθη. Σε μια χώρα όμως όπου τίτλοι και έξοδοι στην Ευρώπη κρίνονται στα χαρτιά και από διαιτητικές αποφάσεις  οφείλεις να κοιτάξεις και παραέξω από τα του οίκου σου. 2 βαθμοί με τα Τρίκαλα για ένα πέναλτι που δεν δόθηκε και άλλοι 2 βαθμοί σήμερα για ένα καθαρό γκολ που δεν μέτρησε. +4 βαθμούς , άλλη ψυχολογία, όλοι παικταράδες και όλοι άψογοι στην δουλειά τους… Τόσο απλά.

ΥΓ2. Όταν πολλές φορές αναφερόμαστε σε προπονητές(ανεξαρτήτου αθλήματος) και μιλάμε για βιογραφικό και "ειδικό βάρος" ένας από τους βασικούς λόγους είναι και τα πόσα ανέχεται ένας καταξιωμένος προπονητής σε σχέση με έναν που απλά αρπάζει την ευκαιρία και πανηγυρίζει που έχει προσθέσει στο βιογραφικό του μια τεράστια ομάδα σαν τον ΑΡΗ. Αν Σπανέ χρειαζόσουν έμπειρο επιθετικό για να ανεβάσεις την ομάδα ας το απαιτούσες τον Ιανουάριο όπως θα έκανε οποιοσδήποτε προπονητής που σέβεται τον ιδρώτα του. Πλέον μοναδικός υπεύθυνος για το αγωνιστικό κομμάτι είσαι εσύ και όχι ο κάθε παίκτης που μπορεί ή δεν μπορεί.

ΥΓ3. Το στοιχηματικό τμήμα του PlanetARIS.gr προσφέρει στο 1.05 την επιστροφή Μπαργκάν.

Ο κόσμος ανταποκρίθηκε μαζικά στο κάλεσμα της ομάδος αλλά οι παίκτες και ο προπονητής δεν ανταποκρίθηκαν στις υποχρεώσεις τους.  Ο ΑΡΗΣ από την αρχή μέχρι το τέλος του αγώνα εγκλωβίστηκε στο "fullpress" των Τρικάλων που εκμεταλλεύτηκαν στο απόλυτο την ανοχή του διαιτητή και κατάφεραν να πάρουν το Χ μέσα στο Κλ.Βικελίδης.

Αρκετά νωθρός παρουσιάστηκε από το ξεκίνημα του αγώνα ο ΑΡΗΣ μας με τους παίκτες μας να χάνουν σχεδόν όλες τις διεκδικήσεις από τους αντιπάλους. Τα Τρίκαλα είχαν ξεκάθαρο στόχο να μην μας αφήσουν να δημιουργήσουμε επιθετικό παιχνίδι και το κατάφεραν με σχετική ευκολία. Τόσο με το πρέσινγκ αρκετά ψηλά όσο και με τα πολλά φάουλ από πίσω και τις καθυστερήσεις που επέτρεπε ο διαιτητής. Κατά τα άλλα για 90' δεν δείξαμε σχεδόν τίποτα πέρα από 2-3 κεφαλιές από γεμίσματα που θα μπορούσαν με λίγη τύχη να καταλήξουν στα δίχτυα.  Οι παίκτες ανεξαιρέτως παρουσιάστηκαν αρκετά χαλαροί και αγχωμένοι ενώ και ο Δ.Σπανός  δεν διάβασε καθόλου καλά το παιχνίδι αλλά και δεν μπόρεσε με τις αλλαγές του να αλλάξει την ροή του αγώνα.

Μεγαλύτερο κακό από τους 2 χαμένους βαθμούς είναι ίσως  το γεγονός ότι αυτό συνέβη εντός έδρας σε ένα σχεδόν κατάμεστο Κλ.Βικελίδης.  Είναι που είναι κουραστικό για την πλειοψηφία του κόσμου να παρακολουθεί την προσπάθεια του ΑΡΗ απέναντι σε κάτι χωριά σαν το σημερινό που αν μπορούσαν να περάσουν τα 90' πεσμένοι στο έδαφος θα το έκαναν για να μας κόψουν βαθμούς , είναι όμως και η εικόνα των παικτών μας που αντί να παίρνουν δύναμη από τον κόσμο μάλλον κομπλάρουν… Ας ανακατέψει λίγο την τράπουλα  ο προπονητής γιατί όπως φάνηκε σήμερα ξεκάθαρα κάτι δεν πάει καλά…

ΥΓ. Δύσκολη η φάση του πέναλτι με το χέρι που δεν είδε ο διαιτητής αλλά όπως συνηθίζεται η αμφιβολία πάντα είναι εις βάρος του ΑΡΗ. Αργά ή γρήγορα θα γινόταν και αυτό. Κάποιο κοράκι θα έβαζε το χέρι του για να χάσουμε βαθμούς.

Σαν σίφουνας πέρασε και από το Αιγίνιο ο ΑΡΗΣ μας που με συνοπτικές διαδικασίες καθάρισε και την τοπική ομάδα συνεχίζοντας απτόητος την κούρσα του προς την superleague. Τα γρήγορα 2 γκολ στο ξεκίνημα του αγώνα ήταν αρκετά ώστε το παιχνίδι να αποκτήσει διαδικαστικό χαρακτήρα και το πόσα γκολ θα πετύχουμε μέχρι το τέλος να είναι η μοναδική μας αγωνία.

Μόλις λίγα λεπτά χρειάστηκαν για να πάρει κεφάλι στο σκορ ο ΑΡΗΣ όταν στο 5’ ο διαιτητής έδωσε το καθαρό πέναλτι πάνω στον Παυλίδη και στη συνέχεια ο Διαμαντόπουλος να κάνει το 1-0. Η ομάδα μας έλεγχε το ρυθμό του αγώνα, δεν έμοιαζε να αγχώνεται και τις ιδιαίτερες καιρικές συνθήκες και τον βαρύ αγωνιστικό χώρο και παρά το 1-0 έδειχνε να κυνηγάει με μανία το δεύτερο γκολ. Ένα γκολ που ήρθε με πλασέ του Πλατέλλα που πήρε το ριμπάουντ μετά από ασταθή απόκρουση στο πολύ ωραίο σουτ του Διαμαντόπουλου μέσα από την μεγάλη περιοχή.  Το 3-0 ήρθε από τα πόδια του Παυλίδη που εκμεταλλεύτηκε με τον καλύτερο τρόπο την ασιστ του Μουμίν επισφραγίζοντας με τον καλύτερο τρόπο την σημερινή του εμφάνιση. Ο Ντούνης που μπήκε ως αλλαγή συνδυάστηκε εξαιρετικά με τον Διαμαντόπουλο που πέτυχε το δεύτερο προσωπικό του γκολ. Το 1-4 δεν είχε κάποια ιδιαίτερη σημασία μιας και ο ΑΡΗΣ μέχρι το τέλος κυριαρχούσε στο παιχνίδι και μπορούσε να πετύχει και άλλο γκολ. Μια νίκη που επιβεβαιώνει την σιγουριά που αποπνέει ο φετινός ΑΡΗΣ σχετικά με τον στόχο της ανόδου. Μοναδικό μελανό σημείο η παρουσία των Νίκιτς και Μιλούνοβιτς που για ακόμη μια φορά δεν μπόρεσαν να κάνουν αισθητή την παρουσία τους.

Κάθε νίκη στο δεύτερο γύρο έχει τη δική της ξεχωριστή σημασία μιας και οι διώκτες μας θα αρχίσουν να νιώθουν ολοένα και πιο έντονα . Εξίσου σημαντικό είναι μέχρι να φθάσουν τα «καθοριστικά» παιχνίδια με  Παναχαϊκή και ΟΦΗ η ομάδα αν όχι να αυξήσει τη διαφορά των 8 βαθμών τουλάχιστον να τη διατηρήσει.  Είναι διαφορετικό να αγωνίζεσαι με το Χ να σκοτώνει τον αντίπαλο και διαφορετικό η νίκη να είναι μονόδρομος.

Χωρίς να ιδρώσει ιδιαίτερα η ομάδα μας έφθασε σε ακόμη ένα τρίποντο κερδίζοντας με 3-0 την Αναγέννηση Καρδίτσας σε ένα παιχνίδι μονόλογο από την αρχή μέχρι το τέλος.  Μπορεί στο πρώτο ημίχρονο η ατυχία και ο εκπληκτικός Γκέκας να κράτησε ανέπαφη την εστία του στην επανάληψη όμως το παιχνίδι πήρε την φυσιολογική του μορφή όπως ξεκάθαρα αποτυπώνεται από το τελικό 3-0.

Σε αντίθεση με τα περισσότερα παιχνίδια ο ΑΡΗΣ μας μπήκε δυνατά στο παιχνίδι κυνηγώντας από νωρίς να ανοίξει το σκορ. Λίγο η ατυχία λίγο ο εκπληκτικός τερματοφύλακας της Καρδίτσας και παρά τις εκπληκτικές ευκαιρίες των Μπαστακού, Δεληζήση, Πασά, Μουμίν και Σόουζα το σκορ έμεινε στο μηδέν. Φυσικά στα πρώτα 45’ δεν έλειψαν τα γνωστά «λαθάκια» της διαιτησίας με κανονικό γκολ να ακυρώνεται ως οφσάιντ και πεντακάθαρο χέρι μέσα στην περιοχή να μην δίνεται πέναλτι. Στην επανάληψη όμως η γκίνια έσπασε και μόλις από το πρώτο λεπτό ο Σόουζα με κοντινή προβολή άνοιξε το σκορ. Παρά το 1-0 οι παίκτες της Καρδίτσας δεν μπόρεσαν ούτε για μια στιγμή να αντιδράσουν και να ανησυχούν τον τερματοφύλακα μας που παρέμεινε θεατής από την αρχή μέχρι το τέλος της αναμέτρησης. Στο 63’ ο Πασάς ανατράπηκε ξεκάθαρα μέσα στην περιοχή με το «κοράκι» να αναγκάζεται αυτή την φορά να δείξει την άσπρη βούλα.  Ο Πλατέλλας με ψύχραιμη εκτέλεση έκανε το 2-0  και εκεί τελείωσε ουσιαστικά το παιχνίδι. Στα εναπομείναντα λεπτά οι παίκτες μας έκαναν απλή διαχείριση του παιχνιδιού σε ρυθμούς  προπόνησης μέχρι το 93’ όπου ο Ντούνης έβγαλε έξυπνη πάσα στον Μιλούνοβιτς με τον τελευταίο να τελειώνει εξαιρετικά την φάση κάνοντας το τελικό 3-0. Πολύ καλός ο ΑΡΗΣ μας σήμερα παρά την ατυχία του πρώτου ημιχρόνου. Από την στιγμή όμως που η ομάδα δημιουργεί πολλές ευκαιρίες και καταφέρνει να παίρνει τους 3 βαθμούς τα πάντα δείχνουν ότι η ομάδα βαδίζει  στον σωστό δρόμο προς την άνοδο!

Κόντρα στην διαιτησία και το σπρώξιμο που δέχεται ο ΟΦΗ, ο ΑΡΗΣ μας κάνει αυτό που πρέπει από το ξεκίνημα της σεζόν. Η αύξηση της διαφοράς από την 3^η θέση σε συνδυασμό με την εικόνα της ομάδος μας κάνει να αισθανόμαστε σχεδόν σίγουροι ότι ο στόχος θα επιτευχθεί. Ολοκληρώθηκε με απόλυτη επιτυχία ο πρώτος γύρος και όσο περνάνε οι αγωνιστικές το άγχος θα είναι αποκλειστικά στους διώκτες μας. Μέχρι όμως να «κλειδώσει» και μαθηματικά η άνοδος άπαντες πρέπει να συνεχίζουν να βρίσκονται σε εγρήγορση!

Άλλον έναν κακό του δαίμονα των τελευταίων χρόνων ξόρκισε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα παίρνοντας ένα σπουδαίο διπλό σε μια δύσκολη έδρα. Ο Διαμαντόπουλος βρήκε ύστερα από καιρό βρήκε τον δρόμο προς τα δίχτυα και ήταν αυτός που έκανε το χρυσό 1-2 όταν όλα έδειχναν ισοπαλία. Φλύαρη η υπεροχή της ομάδος μας που αν και μας άγχωσε αρκετά τελικά μας έκανε να χαμογελούσαμε και δείχνει αποφασισμένη να μην αφήσει να χαθεί το τραίνο της ανόδου φέτος!

Σχεδόν μονότερμα παίζαμε σε όλο το πρώτο ημίχρονο με τους παίκτες του Πανσερραϊκού  να μην περνάνε ούτε καν το κέντρο. Ωστόσο ήταν ολοφάνερο ότι είχαμε σημαντικά προβλήματα στην επιθετική μας ανάπτυξη με τον Πλατέλλα να είναι ο μόνος που προσπαθούσε να δημιουργήσει φάσεις και τον Χαντί που στο πρώτο ημίχρονο έκανε και αυτός αισθητή την παρουσία του. Στο δεύτερο ημίχρονο η ομάδα μας μπήκε δυνατά δημιούργησε 2-3 καλές ευκαιρίες μέχρι ο Σόουζα να κάνει με κεφαλιά το 0-1 μετά από ωραία εκτέλεση φάουλ του Πλατέλλα.  Τις πρώτες 2 φορές που συμπτωματικά οι αντίπαλοι μας σούταραν προς την εστία μας  φάνηκε ότι τους πήγαινε η μπάλα… την μια παραλίγο από το πουθενά να καταλήξει στα δίχτυα ένα σουτ μερικά μέτρα μπροστά από το κέντρο  και την άλλη μια στραβοκλωτσιά κατέληξε στο δοκάρι μας.   Την τρίτη όπου ο παίκτης των Σερρών βρήκε και ελεύθερο πεδίο έξω από την μεγάλη μας περιοχή έστειλε την μπάλα στο γάμα με ένα άπιαστο σουτ όπου σπάνια βλέπεις ιδίως από ομάδες όπως ο Πανσερραϊκός. Στη συνέχεια είχαμε όπως αναμενόταν τις γνωστές καθυστερήσεις και όλα έδειχναν ότι βαδίζαμε προς το Χ. Ο δραστήριος όμως Διαμαντόπουλος που βοήθησε πολύ την ομάδα περνώντας στην θέση του "άφαντου" Μπαστακού χώθηκε όπως συνηθίζει σε μια φάση που δεν μύριζε γκολ, βρέθηκε σε πλεονεκτική θέση και έκανε από κοντά το 1-2! Στα ελάχιστα λεπτά που απέμειναν σε μια αντεπίθεση ο Πασσάς έβγαλε την ασιστ στον Τζανακάκη για να γράψει το τελικό 1-3 απέναντι σε μια ομάδα που τα προηγούμενα χρόνια μας είχε σπάσει τα νεύρα. Δεν είχε νεύρο η ομάδα σήμερα και όπως φάνηκε δεν είχε ούτε πλάνο. Οι ψιλοκρεμαστές μπαλιές κυρίως στο Α ημίχρονο σπάνια έβρισκαν τον στόχο τους. Η ομάδα όμως φαίνεται να έχει μπολιαστεί με τη νίκη, να μένει ανεπηρέαστη από ότι συμβαίνει γύρω της και να παίρνει  τις νίκες.

Μετά το διπλό με τα Τρίκαλα στην πρεμιέρα ήρθε άλλο ένα διπλό σε μια έδρα όπου την προηγούμενη αγωνιστική η 2η της βαθμολογίας Παναχαϊκή έχασε βαθμούς. Μπορεί να μην εντυπωσιάζουμε με την απόδοση μας αλλά οι παίκτες του Δ.Σπανού φαίνονται προσηλωμένοι στον στόχο της ανόδου. Όσο για τους Σερραίους  όσο χαρήκανε τα προηγούμενα χρόνια χαρήκανε… ας ψάξουν αλλού βαθμούς για να σωθούν. Μη σταματάς να τους πονάς ΑΡΕΙΝΑΡΑ!!!!

ΥΓ. Εντάξει… ο διαιτητής δεν μας έσφαξε αλλά και μόνο που συζητιέται καταλαβαίνει κανείς τι τραβάμε από τα κοράκια φέτος. Αν και θα ήταν ενδιαφέρον να μπορούσαμε να δούμε αν στη φάση του γκολ στην περίπτωση που δεν κατέληγε η μπάλα στα δίχτυα αν θα σφύριζε πέναλτι το ξεκάθαρο τράβηγμα φανέλας μέσα στην περιοχή.

Ακόμη μια σημαντική νίκη πέτυχε η ομάδα μας κερδίζοντας την Σπάρτη με 1-0 σε ένα παιχνίδι που ήταν ο απόλυτος κυρίαρχος. Πολύ καλός στο δεύτερο ημίχρονο όπου πέτυχε με τον Δεληζήση το νικητήριο γκολ ξεπερνώντας με αυτόν τον τρόπο την γνωστή πλέον εχθρική διαιτησία που και σήμερα δεν είδε πέναλτι στο απλωμένο χέρι του αμυντικού της Σπάρτης, ακύρωσε καθαρό γκολ εφευρίσκοντας φάουλ στον τερματοφύλακα και έκοψε με ανύπαρκτο οφσάιντ φάση όπου άνετα γινόταν το 2-0 και κλείδωνε το παιχνίδι!

Με Μπαστακό και Χαντί να παίρνουν κατευθείαν φανέλα βασικού ο Δ.Σπανός προσπάθησε να φρεσκάρει την ομάδα χωρίς ωστόσο οι 2 παίκτες να μπορέσουν να κάνουν τη διαφορά αλλά δείχνοντας ότι όταν προσαρμοστούν θα μπορέσουν να βοηθήσουν στην προσπάθεια της ανόδου.  Σε αντίθεση με άλλα παιχνίδια οι παίκτες του Δ.Σπανού μπήκαν δυνατά και δημιούργησαν ευκαιρίες από τα πρώτα λεπτά του αγώνα χωρίς ωστόσο να πετύχει κάποιο γκολ. Στη συνέχεια αν και ο ρυθμός έπεσε δημιουργήθηκαν καλές ευκαιρίες αλλά ούτε πάλι έγινε το 1-0. Στο δεύτερο ημίχρονο ο ΑΡΗΣ ήταν καταιγιστικός και έβαλε κυριολεκτικά την Σπάρτη μέσα στην εστία της σε ένα συνεχόμενο σφυροκόπημα. Το λυτρωτικό γκολ ήρθε στο 63' από το κεφάλι Δεληζήση ενώ λίγο νωρίτερα είχε ακυρωθεί καθαρό γκολ και δεν δόθηκε οθφαλμοφανέστατο  χέρι μέσα στην περιοχή. Στη συνέχεια η ομάδα διατήρησε με ευκολία το προβάδισμα στο σκορ ενώ στην αντεπίθεση που μπορούσε με ευκολία να κάνει το 2-0 ο επόπτης  ανακάλυψε οφσάιντ!  Και σήμερα φάνηκε ότι υπάρχει πρόβλημα στο τελείωμα στις φάσεις μιας και χάθηκαν για ακόμη μια φορά τα άχαστα που θα μπορούσαν να μετατρέψουν το παιχνίδι σε υγιεινό περίπατο.

Οι 3 βαθμοί της νίκης σε συνδυασμό με την ισοπαλία της Παναχαϊκής μας έδωσαν έναν αέρα και από τη δεύτερη ομάδα μαζί με τον ΟΦΗ που διεκδικούν την άνοδο.  Όποια και αν είναι η βαθμολογική διαφορά σε σχέση με τις άλλες ομάδες της κορυφής όταν υπάρχουν τόσα παιχνίδια  μπροστά μας και κάθε αγωνιστική έχουμε έναν διαιτητή-καμικάζι να αντιμετωπίσουμε λογικό είναι να υπάρχει ανησυχία. Για αυτό θα πρέπει ο Δ.Σπανός με τους παίκτες  του να δουλέψουν περισσότερο, να βελτιώσουν τις αδυναμίες τους και να μην αφήσουν κανένα "κοράκι" να μας κόψει την άνοδο. Συνέχισε ακόμη πιο δυνατά ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ.  Σε συνέχεια των τραγελαφικών που ζήσαμε με τις μπηχτές Μυροφορίδη και το φιάσκο Βουό ήρθε και η προσπάθεια για δέσμευση λογαριασμών της ΠΑΕ από τον Α.Τάτο που ως συνήθως εκ των υστέρων θα διευθετηθεί… Αναβάλλεται και η συνέντευξη τύπου του Τόμ Παπαδόπουλου που μας έφερε δώρο τον Κανακούδη… και άντε μετά ζήτα από αυτή την διοίκηση να σε προστατέψει από τη διαιτησία που από την αρχή της χρονιάς παλεύει να σε σφάξει…

Λίγο έλειψε να πληρώσει την αφλογιστία του ο ΑΡΗΣ μας για ακόμη ένα παιχνίδι αλλά στο τέλος το πείσμα των παικτών μας επικράτησε και έστω και με αγχωτικό τρόπο ήρθε το πολύτιμο τρίποντο. Αηδιαστικός ο διαιτητής που έκλεισε τα μάτια του σε 2 κραυγαλέες περιπτώσεις πέναλτι ενώ αναγκάστηκε να το σφυρίξει στην 3η ξεκάθαρη περίπτωση.

Απόλυτος κυρίαρχος ήταν ο ΑΡΗΣ μας από την αρχή του αγώνα απέναντι σε έναν αντίπαλο που μόνο ως διαλυμένος δεν έμοιαζε μέσα στο γήπεδο. Είχε κατοχή, είχε ευκαιρίες αλλά δεν είχε την ουσία δηλαδή το γκολ. Παυλίδης και Διαμαντόπουλος έχασαν τα άχαστα μετατρέποντας ένα παιχνίδι που θα μπορούσε να εξελιχθεί σε θρίαμβο σε ένα θρίλερ για γερά νεύρα. Ένα θρίλερ που λίγο έλειψε να έρθει ανάποδα όταν ο Καντιμοίρης αναγκάστηκε για να κόψει το γκολ της Βέροιας να διώξει την μπάλα με τα χέρια εκτός περιοχής και να αποβληθεί. Φάση στην οποία που παρενέβη ο 4ος διαιτητής για να δοθεί η κόκκινη κάρτα στον τερματοφύλακα μας. Περιέργως στις άλλες εξόφθαλμες περιπτώσεις πέναλτι υπέρ του ΑΡΗ ή και το χέρι πριν την κρίσιμη αντεπίθεση της Βέροιας που αποβλήθηκε ο Καντιμοίρης ο τέταρτος δεν είδε απολύτως τίποτα όπως φυσικά και οι υπόλοιποι "άρχοντες" του αγώνα. Έντονος προβληματισμός για τον Διαμαντόπουλο που κόντρα στην απίστευτη αστοχία που επέδειξε σήμερα αλλά και στις προηγούμενες αγωνιστικές του εμπιστεύτηκαν μέχρι και την εκτέλεση πέναλτι που την έχασε.. αλλά σαν από μηχανής Θεός  ήρθε ο Πασσάς και έκανε το τελικό 0-1!

Τέλος καλό όλα καλά, η διαφορά αυξήθηκε από τους διώκτες μας αλλά αυτό δεν πρέπει να φέρει εφησυχασμό στην ομάδα. Είναι φανερό ότι υπάρχει πρόβλημα στην τελική προσπάθεια με τον Καπνίδη να έχει ήδη αποχαιρετήσει την ομάδα και τον Μπαστακό(σε αντίθεση με τον Βουό) να φαντάζει αρκετά άπειρος για να δώσει ουσιαστικές λύσεις. Ενώ σήμερα φάνηκε ξεκάθαρα ο εχθρικός ως στημένος ρόλος της διαιτησίας που πολλές φορές από την αρχή της χρονιάς έχει προσπαθήσει να μας κάνει τη ζημιά αλλά λόγω των νικηφόρων αποτελεσμάτων το προσπερνούσαμε. Χωρίς το παραμικρό περιθώριο χαλάρωσης συνεχίζουμε δυνατά για τον στόχο της ανόδου. Έτσι ρε Αρειανάρα να τους πονάς!

ΥΓ. Όταν ο  πολυδιαφημισμένος τεχνικός διευθυντής σου μέσω γρίφων στο facebookφέρνει αναστάτωση στην ομάδα από το πουθενά, η εξασφάλιση φορολογικής ενημερότητας αποτελεί είδηση και στις καθυστερήσεις των μεταγραφών ο διαλυμένος ΟΦΗ σου κλέβει τον παίκτη που εδώ και καιρό παρουσίαζες ως τον ιδανικό άνθρωπο για να σου λύσει το επιθετικό πρόβλημα τότε ο καθένας μπορεί να καταλάβει για τον τρόπο με τον οποίο διοικείται και πορεύεται ο ποδοσφαιρικός ΑΡΗΣ. Ευτυχώς ως τώρα το αγωνιστικό δεν συμβαδίζει  με όσα γίνονται εκτός χόρτου.

Συνέχισε τις χαμηλές πτήσεις η ομάδα μας  χωρίς ωστόσο αυτή τη φορά να αποφύγει την γκέλα. Παίζοντας ουσιαστικά ποδόσφαιρο μόλις για 25' στο Β ημίχρονο και έχοντας ως βασικό αντίπαλο τον κακό του εαυτό έμεινε στο Χ με έναν αντίπαλο που περισσότερο φοβήθηκε το παιχνίδι παρά περιορίστηκε από την ομάδα μας. Κακές οι επιλογές του Σπανού, άνευροι και χωρίς την απαιτούμενη συγκέντρωση οι περισσότεροι παίκτες μας.

Ενδεκάδα που κερδίζει δεν αλλάζει λέει ο σοφός λαός και μάλλον έχει δίκιο αν κρίνουμε όλα όσα είδαμε σήμερα από τον προπονητή της ομάδος μας που αποφάσισε να ανακατέψει την τράπουλα και να δώσει ευκαιρίες…  Και όλα αυτά όταν ακολουθεί το παιχνίδι-ρεπό όπου θα μπορούσε και να δουλέψει περισσότερο με τους παίκτες που ήθελε να δοκιμάσει αλλά και να ξεκουράσει όλους όσους χρειαζόντουσαν ανάσες. Το αποτέλεσμα όλων αυτών των επιλογών ήταν να δούμε έναν προβληματικό ΑΡΗ που δεν μπορούσε να αλλάξει πάσα στα 2 μέτρα και βασιζόταν αποκλειστικά στις εμπνεύσεις του Πλατέλλα αλλά και του Λώττα που προσπάθησε να αρπάξει την ευκαιρία. Στην επανάληψη η ομάδα θέλησε να δώσει το κάτι παραπάνω αλλά πάντα στην τελική προσπάθεια τα έκανε μαντάρα ή έπεφτε πάνω στον αντίπαλο τερματοφύλακα. Κανείς από τους παίκτες που πήραν την ευκαιρία σήμερα δεν έδειξαν κάτι το ιδιαίτερο με εξαίρεση ελαφρώς τον Λώττα που ναι μεν επιθετικά έδειξε ότι μπορούσε να βοηθήσει αλλά η προσήλωση του στην άμυνα θύμιζε περιπτεράκια αλάνας…

Το να γκρινιάζεις όσο η ομάδα κερδίζει και είναι πρώτη είναι εκ του αποτελέσματος υπερβολικό. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι από το τεχνικό τιμ και τη διοίκηση δεν πρέπει να γίνονται όλες οι απαραίτητες διεργασίες ώστε τα όποια κακώς κείμενα να διορθωθούν και η προσπάθεια για την άνοδο να θωρακιστεί. Όταν η Μπαρτσελόνα κάνει μεταγραφές για να ενισχυθεί το να λέμε ότι ο ΑΡΗΣ της FootballLeagueεπειδή είναι πρώτος και αήττητος δεν χρειάζεται μεταγραφές είναι τουλάχιστον αστείο. Εκτός φυσικά και αν υπάρχει κάτι άλλο που εμποδίζει την προσπάθεια της ενίσχυσης και για αυτό ψάχνουμε μεταγραφές "εκ των έσω"...