Σε ένα παιχνίδι όπου δεν είχαμε εικόνα και αρκεστήκαμε στην ραδιοφωνική μετάδοση από το Yellow Radio και στα όσα μας μετέφεραν φίλοι που βρέθηκαν στην Καβάλα ο ΑΡΗΣ συνέχισε απτόητος την πορεία του προς την Football League. Με τη γνωστή συνταγή που μπορεί να μην εντυπωσιάζει αλλά όπως όλα δείχνουν έχει το αποτέλεσμα που θέλουμε οι παίκτες του εορτάζοντα Νίκου Αναστόπουλου έκαναν και σήμερα το καθήκον τους!

Το Βυζάντιο Κοκκινοχώματος αποδείχθηκε πολύ πιο σκληρός αντίπαλος από όσο περιμέναμε, η ομάδα μας δυσκολεύτηκε πάρα πολύ αλλά στο τέλος αυτό που μένει και μετράει είναι οι 3 βαθμοί της νίκης. Χρυσός σκόρερ ο Ιντζίδης που εκμεταλλεύτηκε ην σέντρα του Πόι. Πέρα όμως από αυτό η ομάδα είχε ελάχιστες ευκαιρίες και κυρίως στο Β ημίχρονο δέχθηκε μεγάλη πίεση από τους γηπεδούχους για την ισοφάριση. Το ανακάτεμα της τράπουλας από τον Αναστόπουλο έπιασε τόπο και ο ΑΡΗΣ και με την βοήθεια της τύχης κράτησε αυτό το 0-1. Σίγουρα εμφανίσεις σαν τις σημερινές που φέτος έχουμε δει πολλές  είναι αδικαιολόγητες αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι αυτή τη χρονιά μόνο η τελική βαθμολογία έχει σημασία και τίποτα άλλο.

Μετά το επίσημο ναυάγιο των τηλεοπτικών θα πρέπει ο κ.Καρυπίδης να το δει λίγο διαφορετικά το θέμα και να προσπαθήσει να κρατήσει το ενδιαφέρον του κόσμου ζωντανό την φετινή χρονιά. Η ομάδα κερδίζει αλλά με την εικόνα που βγάζει μέσα στο γήπεδο δεν είναι και το καλύτερο θέαμα και σε συνδυασμό με αγώνες σαν τους σημερινούς που δεν μπορείς καν να δεις την ομάδα σου αντί να "ζεστενόμαστε" με την πορεία και να ερχόμαστε ολοένα και πιο κοντά το τελευταίο διάστημα παρατηρείται μια αδιαφοριά. Έστω αυτό το live streaming είναι μια διέξοδος για τον Αρειανό που διψάει να δει την ομάδα του αλλά δεν έχει τη δυνατότητα να ταξιδέψει από εδώ και από εκεί. Δεν είναι ανάγκη να περιμένουμε το μακαρένα και το μετρομπάογκ για να δούμε ΑΡΗ...

Πολύ πιο δύσκολα από ότι περιμέναμε ο ΑΡΗΣ κατάφερε να  υποτάξει τον Καμπανιακό και να προσθέσει άλλους 3 πόντους αυξάνοντας την διαφορά ουσιαστικά από τον Νέστο Χρυσούπολης  που αν και τρίτος στην βαθμολογία έχει έναν αγώνα λιγότερο(δηλαδή όσους και ο ΑΡΗΣ) από την δεύτερη Δράμα. Η ποιότητα των παικτών μας ήταν αυτό που έκανε τη διαφορά και δεν στραβοπατήσαμε απέναντι σε μια αρκετά μαχητική ομάδα.

Ο ΑΡΗΣ μπήκε σαν υπνωτισμένος στο γήπεδο και επέτρεψε στους παίκτες του Καμπανιακού να "κοιτάξουν" προς την εστία μας. Μάλιστα με μια εξαιρετική εκτέλεση κόρνερ η μπάλα κατέληξε στα δίχτυα μας και από νωρίς φάνηκε ότι ο αγώνας θα ήταν δύσκολος. Από εκεί και πέρα ο ΑΡΗΣ αν και ανέβασε στροφές και έπαιξε σχεδόν μονότερμα τον αντίπαλο του ήταν φανερό ότι δεν πατούσε καλά. Τα άκρα του ήταν προβληματικά ενώ και οι εμπνεύσεις των παικτών μας στην επίθεση κοβόντουσαν με ευκολία από τους αμυντικούς του Καμπανιακού. Το χειρότερο από όλα ήταν ότι η ομάδα ενώ κέρδιζε το ένα στημένο μετά το άλλο δεν μπορούσε να τα αξιοποιήσει. Την λύση έδωσε για ακόμη μια φορά ο Καπνίδης που ήταν στην κατάλληλη θέση για να στείλει την μπάλα στα δίχτυα μετά από πολύ ωραία ενέργεια του Ντούνη. Στην επανάληψη ήταν φανερό ότι το γκολ θα ερχόταν αλλά όσο περνούσε ο χρόνος ήταν λογικό να υπήρχε άγχος. Ιδίως όταν οι παίκτες του Καμπανιακού μερικές φορές προσπάθησαν να χτυπήσουν στην κόντρα.  Το ανακάτεμα της τράπουλας του Αναστόπουλου τόσο από την αρχή όσο και κατά την διάρκεια του αγώνα δεν έμοιαζε να αποδίδει και το στραβοπάτημα ήταν κοντά. Ευτυχώς όμως ο Α.Τάτος με μια ωραία κεφαλιά αξιοποίησε την σέντρα του Κυβελίδη και έκανε το τελικό 2-1. Στη συνέχεια ο Καμπανιακός όχι μόνο δεν τα παράτησε αλλά πέτυχε και το γκολ της ισοφάρισης που ακυρώθηκε(πιθανόν εσφαλμένα) από τον βοηθό.

Ο ΑΡΗΣ οδεύει ολοταχώς για την Football League αλλά ακόμη δεν πείθει. Το θετικό είναι ότι εκτός από παίκτες σαν τον Κόκε που με το που μπήκε στο γήπεδο άρχισε να ανοίγει διαδρόμους για τους συμπαίκτες του και να μοιράζει σωστά την μπάλα έχει και έναν πρόεδρο που δείχνει αποφασισμένος να ενισχύσει την ομάδα όπως πρέπει. Αν η ομάδα δεν βελτιώσει την εικόνα της μέσα στον επόμενο μήνα τότε πολύ πιθανό να δούμε και κάμποσες προσθήκες τον Ιανουάριο. Προσθήκες που δεν θα έχουν στόχο να βοηθήσουν φέτος τον ΑΡΗ που τα καταφέρνει μια χαρά αλλά του χρόνου όπου τα πράγματα θα είναι πιο δύσκολα. Όσο πιο γρήγορα το καταλάβει ο προπονητής και οι παίκτες μας ώστε να βελτιώσουν την εικόνα τους μέσα στο γήπεδο τόσο καλύτερα για όλους. 

Παίζοντας από το πρώτο ημίχρονο με 10 παίκτες και σχεδόν το μισό β ημίχρονο με 9 παίκτες ο ΑΡΗΣ έδωσε ένα καλό μάθημα στους θρασύτατους "μακεδονομάχους" του Εορδαϊκού. Αυτά τα "παλικάρια" από την Πτολεμαΐδα που δήλωσαν οπαδοί του συμπολίτη και περίτρανα σαν γνήσιοι μπαογκτζήδες με το μυαλό τους βάφτισαν όλη την Πτολεμαΐδα ασπρόμαυρη έτοιμη να κερδίσει τον ΑΡΗ. Όπως συνηθίζεται σε αυτές τις περιπτώσεις όπου εμπλέκονται οπαδοί του συμπολίτη... ούτε την ασπρόμαυρη Πτολεμαΐδα είδαμε στις κερκίδες αλλά ούτε και μια ομάδα ικανή να κόψει βαθμό στον ΑΡΗ. 

Αν και το παιχνίδι το παρακολουθήσαμε σπασμωδικά λόγω της κακής live streaming μετάδοση σε γενικές γραμμές ο ΑΡΗΣ μας είχε πάλι αντίπαλο μόνο τον κακό του εαυτό. Άνοιξε γρήγορα το σκορ με πέναλτι ο Τάτος ενώ ο Ντούνης  με ωραία ενέργεια έκοψε τις ορέξεις των γηπεδούχων για ισοφάριση λίγα δευτερόλεπτα πριν την ανάπαυλα και ενώ η ομάδα μας αγωνιζόταν με 10 παίκτες. Με τον αγωνιστικό χώρο να γίνεται ολοένα και χειρότερος οι γηπεδούχοι προς στιγμή κατάφεραν να εκμεταλλευτούν την κακή αντίδραση της άμυνας μας και να μειώσουν σε 1-2. Αλλά ως εκεί μιας και η εμπειρία των παικτών μας φάνηκε ξεκάθαρα όταν η ομάδα έμεινε με 9 παίκτες αλλά κράτησε το προβάδισμα σχετικά εύκολα. Μια νίκη που θα μπορούσε να είχε έρθει ακόμη πιο εύκολα αν ο Καζναφέρης δεν λειτουργούσε τόσο επιπόλαια και ο Αναστόπουλος αντί για τις διάφορες αλχημείες με τον Νλουντούλου  ως δεξί μπακ(που είχε ήδη κίτρινη κάρτα) έκανε μια πιο έξυπνη επιλογή... 

Έστω και με τις ιδιαίτερες συνθήκες που έγινε ο συγκεκριμένος ο αγώνας ο ΑΡΗΣ κατάφερε να πιστοποιήσει την ανωτερότητα του και να φύγει με το τρίποντο από μια αφιλόξενη έδρα. Όπως φάνηκε οι άνθρωποι του Εορδαϊκού περισσότερη προετοιμασία έκαναν στις αστείες δηλώσεις και στο πως θα προκαλέσουν  παρά για το ίδιο το παιχνίδι.  Και όταν μάλιστα δηλώνουν ανοιχτά οπαδοί του συμπολίτη τότε απλά επιβεβαιώνεται το γνωστό κόμπλεξ που βγάζουν με την μεγάλη ομάδα της Θεσσαλονίκης.  Ε τόσο ζόρι  έβγαλαν με τον ΑΡΗ μας... γινόταν να μην τους "τακτοποιήσουμε"? Κάπως έτσι βάλαμε  άλλους 3 πόντους στο σακούλι και συνεχίζουμε στο επόμενο χωριό...

Ένα ακόμη ξεκούραστο τρίποντο για την ομάδα μας στο φετινό πρωτάθλημα της Γ Εθνικής απέναντι σε έναν αντίπαλο που από το πρώτο λεπτό φαινόταν όταν δεν θα μπορούσε να μας κάνει τη ζημιά. Οι παίκτες μας αγωνιζόμενοι για 90' με ένα στυλ μεταξύ φιλικού και αγγαρείας απέδειξαν με σχετική ευκολία την ανωτερότητα τους και πήραν ακόμη μια νίκη.

Όσο πάθος και αν προσπάθησαν να βγάλουν οι παίκτες της Αλεξανδρούπολης μέσα στις 4 γραμμές του γηπέδου η διαφορά δυναμικότητας ανάμεσα στις 2 ομάδες ήταν κάτι παραπάνω από εμφανής. Το 1-0 έγινε με τον συνήθη ύποπτο Αντώνη Καπνίδη που εκμεταλλεύτηκε την σέντρα του Ντούνη που ελευθερώηκε και πάσαρε με μια πολύ ωραία ατομική ενέργεια. Το 2-0 προήλθε από την πολύ ωραία εκτέλη του Τάτου από τα πλάγια με τον Καπνίδη να παρεμβαίνει και πάλι στην φάση αλλά μάλλον  απλά να μπερδεύει τον αντίπαλο τερματοφύλακα χωρίς να επηρρεάζει την μπάλα στην πορεία της προς τα δίχτυα. Μερικά λεπτά αργότερα ήρθε και η στιγμή που πολλοί περιμέναμε με τον Σέρχιο Κόκε να  φοράει την φανέλα του ΑΡΗ σε επίσημο παιχνίδι ύστερα από αρκετά χρόνια. Ο Ισπανός μέσα σε λίγα λεπτά επιβεβαίωσε αυτά που λέμε εδώ και καιρό σχετικά με την ποιότητα του παίκτη ανεξάρτητα από την αγωνιστική του κατάσταση. Μέσα στα 10' που αγωνίστηκε κατάφερε να  συνδυαστεί ωραία με τους συμπαίκτες του, να βγάλει κάθετες μπαλιές που λείπουν από την ομάδα και να συνδυαστεί υπέροχα με τον Τάτο που έστρωσε στον Κυβελίδη για να κάνει το 3-0. Πέρα από τις ευχάριστες αναμνήσεις που μας φέρνει ο Ισπανός μπορεί να βοηθήσει ουσιαστικά σε αυτά τα παιχνίδια όπου πολλές φορές αυτή η κατοχή που έχουμε δεν μεταφράζεται σε ουσιαστικές ευκαιρίες και γκολ. Όσο για την φυσική του κατάσταση έχει όλο το περιθώριο χρόνου να την βελτιώσει ώστε του χρόνου να είναι ο Κόκε που ξέραμε και θαυμάσαμε για τις αρετές του εντός του γηπέδου.

Το σημερινό παιχνίδι είχε τη δική του ξεχωριστή σημασία μιας και όλα τα έσοδα θα διατεθούν για την ενίσχυση του Νίκου Κυζέριδη στην μάχη που δίνει. Ο κόσμος ήταν περισσότερος από άλλες φορές ενώ δεν ήταν λίγοι αυτοί που είτε πήραν περισσότερα εισιτήρια ή προμηθεύτηκαν το εισιτήριο τους χωρίς να παρακολουθήσουν το παιχνίδι. Μακάρι το παράδειγμα του ποδοσφαιρικού ΑΡΗ αλλά και του κόσμου του ΑΡΗ γενικότερα να βρει μιμητές και σε άλλα σωματεία ώστε να βοηθηθούν συνάνθρωποι μας που το έχουν πραγματικά ανάγκη. Όσο για την ομάδα μας συνεχίζουμε το ίδιο δυνατά μέχρι και μαθηματικά να τελειώσει η υπόθεση της ανόδου.

Όλοι οι δρόμοι οδηγούν σήμερα στις 15.00 στο Κλ.Βικελίδης! Όχι τόσο για να παρακολουθήσουμε την αγαπημένη μας ομάδα και να δούμε την μεγάλη επιστροφή του Σέρχιο Κόκε αλλά για να στηρίξουμε τον Νίκο Κυζερίδη στην μάχη ζωής που δίνει. Ενός ανθρώπου που τίμησε και με το παραπάνω τα χρώματα του ΑΡΗ και με το αξιοζήλευτο πάθος του κάθε φορά που αγωνιζόταν ήταν δικαιολογημένα από τους αγαπημένους της κερκίδας. Όπως ανακοίνωσε το ποδοσφαιρικό τμήμα του ΑΡΗ όλα τα έσοδα του σημερινού θα δοθούν για οικονομική ενίσχυση στον Νίκο Κυζερίδη. Οπότε ανεξάρτητα με το αν θέλεις να παρακολουθήσεις το παιχνίδι ή όχι, μια στάση στο Κλ.Βικελίδης για να αγοράσεις ένα εισιτήριο θα έχει πολύ μεγαλύτερη αξία από τα 5-10 ευρώ που θα δώσεις. 

Η προσφορά του  Νίκου Κυζερίδη ως ποδοσφαιριστής στον ΑΡΗ ελάχιστη σημασία έχει μπροστά στο ανθρώπινο δράμα που ζει η οικογένεια του αλλά και εκατομμύρια άλλοι συνάνθρωποι μας ανά τον κόσμο. Η  καθημερινότητα που βιώνει μια οικογένεια που αντιμετωπίζει τέτοιου είδους καταστάσεις και τον συνεχή αγώνα για την ελπίδα στην ζωή κόντρα σε ένα ανύπαρκτο σύστημα υγείας, τυχοδιώκτες γιατρούς και κλειστές πόρτες  είναι κάτι που δύσκολα μπορεί να κατανοήσει κάποιος που δεν το έχει ζήσει και παράλληλα θα πρέπει να αισθάνεται τυχερός για την "άγνοια" του. Η άγνοια όμως για ένα τόσο σημαντικό πρόβλημα που βασανίζει πολλούς συνανθρώπους μας δεν πρέπει να ισοδυναμεί και με αδιαφορία. 

Ο Αρειανός ποτέ δεν ήταν αδιάφορος και σήμερα θα είναι σύσσωμος στο πλευρό του Νίκου.

Με έναν αρκετά περιπετειώδη τρόπο ο ΑΡΗΣ μας κατάφερε χάρη σε 2 γκολ του Καπνίδη και ένα του Τάτου να ανατρέψει το 2-1 υπέρ των Σερρών(που ανέτρεψαν αρχικά το 0-1) και να φύγει από το Σιδηρόκαστρο με το τρίποντο της νίκης. Νίκη που σε συνδυασμό με τα υπόλοιπα αποτελέσματα του ομίλου μεγαλώνει την διαφορά από τον δεύτερο και σιγά σιγά ξεκαθαρίζει η πρώτη θέση που οδηγεί στην Football League. 

Αν και δεν είχαμε εικόνα σύμφωνα με τη ραδιοφωνική μετάδοση του Yellow Radio αλλά και τις μαρτυρίες φίλων που παρακολούθησαν το παιχνίδι το σκορ διαμορφώθηκε κόντρα στην ροή του αγώνα όπου η ομάδα μας ήταν απόλυτος κυρίαρχος. Είχαμε την κατοχή, είχαμε αρκετές ευκαιρίες, πήραμε κεφάλι στο σκορ από το πρώτο ημίχρονο  όπως θέλουμε αλλά είχαμε και τις κακές στιγμές στην άμυνα μας όπου μας έκαναν να αγχωθούμε μέχρι το τέλος. Και μόνο το ότι σε ένα παιχνίδι όπου ο αντίπαλος παιρνόντας ελάχιστες φορές το κέντρο κατάφερε να πετύχει 2 γκολ  φαίνεται  ότι υπάρχει πρόβλημα στην άμυνα ή ακόμη και στη θέση του γκολκίπερ. Φυσικά και παίζει τον ρόλο του η απουσία του Γεωργιάδη και του Τσουμάνη(σήμερα μπήκε στο 88' σαν αλλαγή) μιας και πρόκειται για 2 παίκτες που βοηθάνε σημαντικά σε άμυνα και επίθεση. Εκεί που το δίδυμο Ραούλ Μπράβο και Μελισσά έμοιαζε να είχε βρει τη χημεία του αλλά το αναγκαστικό ανακάτεμα της τράπουλας έχει φέρει μια αστάθεια παρά την απόκτηση του Ιντζίδη που δείχνει καλά στοιχεία. Για την επίθεση ότι και να πούμε για τον Αντώνη Καπνίδη είναι λίγο. Μπορεί τα περισσότερα γκολ που πετυχαίνει να μην εντυπωσιάζουν αλλά ο παίκτης διαβάζει εξαιρετικά τις φάσεις και βρίσκεται συχνά στην κατάλληλη θέση την κάταλληλη στιγμή. Η ασίστ από τον Πόι στο τρίτο γκολ ενώ λίγο πιο πριν ο Ντούνης ήταν αυτός που έδωσε την ασίστ στον Τάτο που με πλασέ ισοφάρισε.

Εδώ και αρκετές αγωνιστικές είναι φανερό ότι η ομάδα λόγω των τραυματισμών έχει χάσει την χημεία που σιγά σιγά φαινόταν να αποκτάει. Ευτυχώς με εξαίρεση τον αγώνα στην Χρυσούπολη δεν μας έχει στοιχίσει και η διαφορά αντί να μειώνεται αυξάνεται συνεχώς. Η φετινή χρονιά μπορεί να θέλουμε να γίνει σύντομα μια ανάμνηση που θα ξεχαστεί αλλά είναι ευθύνη του Νίκου Αναστόπουλου ώστε να πάρει τα μέγιστα από αυτή την χρονιά. Με την ολοκλήρωση της φετινής σεζόν ο ΑΡΗΣ εκτός από την άνοδο θα πρέπει να έχει και μια έτοιμη, δουλεμένη ομάδα για Football League που με λίγες ποιοτικές προσθήκες να είναι τραίνο και στην δεύτερη κατηγορία. Για την ώρα δεν το βλέπουμε αυτό αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το πρωτάθλημα έχει αρκετό δρόμο ακόμη. Περιμένουμε να δούμε βελτίωση αλλά και την επιστρογή του Κόκε σε επίσημο παιχνίδι που εκτός απροόπτου θα γίνει την επόμενη αγωνιστική!

Σαν να βλέπουμε ταινία σε επανάληψη μοιάζουν τα περισσότερα παιχνίδια του ΑΡΗ φέτος με το φινάλε να είναι πάντα(εκτός ελάχιστων εξαιρέσεων) το γνωστό happy end με τους 3 βαθμούς και την ομάδα μας στην κορυφή της βαθμολογίας και με μια διαφορά ασφαλείας.  Οι 4 βάθμοι και ο ένας αγώνας διαφορά είναι σημαντικοί αλλά το ότι η ομάδα καταφέρνει ακόμη και με μέτριες ως κακές εμφανίσεις να κερδίζει είναι το πιο σημαντικό από όλα.

Το γνωστό μονότερμα παρακολουθήσαμε και σήμερα με τους παίκτες μας να ψάχνουν από το πρώτο λεπτό τους τρόπους για να σπάσουν την αντίπαλη άμυνα. Με τον Ραούλ Μπράβο να είναι ο πιο δραστήριος παίκτης της ομάδος μας, τον Τάτο να χάνεται στις εμπνεύσεις του και όλους τους υπόλοιπους να λειτουργούν επιπόλαια και σπασμωδικά φαινόταν ότι το παιχνίδι θα είναι δύσκολο. Ευτυχώς ο φορμαρισμένος Ν'Λουντούλου που μπήκε ως αλλαγή από τον Αναστόπουλο με μια ωραία κεφαλιά έστειλε την μπάλα στα δίχτυα. και χάρισε στον ΑΡΗ μας τους 3 βαθμούς. Κατά τα άλλα πέρα από κάποιες ελάχιστες φάσεις δεν έχουμε τίποτα να κρατήσουμε από τη σημερινή κακή εμφάνιση απέναντι σε μια από τις πιο αδύναμες ομάδες της κατηγορίας. Κακές συννενοήσεις μεσοεπιθετικά, έλλειψη ενέργειας και πάθους και μια συνολικά προβληματική εικόνα που κουκουλώνεται από την αδυναμία του αντιπάλου.  Αντιπάλους που στη συνέχεια τρώνε τεσσάρες και πεντάρες από τους επόμενους...

Έχουμε αρκετές φορές τονίσει ότι από αυτή την κατηγορία το μόνο που μας ενδιαφέρει φέτος ακριβώς όπως και την προηγούμενη σεζόν  είναι να δούμε τον ΑΡΗ να τερματίζει πρώτος στην βαθμολογία. Κάτι που όπως φαίνεται θα το πετύχουμε και χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία. Είναι όμως κρίμα για όλο αυτόν τον κόσμο που στηρίζει και ακολουθεί την ομάδα τόσο στα εντός όσο(και περισσότερο) και στα εκτός να βλέπει αυτή την εικόνα μέσα στο γήπεδο όταν με την διαφορά δυναμικότητας που έχουμε με τις υπόλοιπες ομάδες θα μπορούσαμε να στήνουμε κάθε αγωνιστική και ένα πάρτι. Ένα πάρτι που δεν έχει ιδιαίτερη αξία μιας και αγωνιζόμαστε στην Γ Εθνική αλλά σίγουρα είναι προτιμότερο από εμφανίσεις σαν τις σημερινές. Ελπίζουμε με το που επιστρέψουν οι τραυματίες και ενσωματωθεί και ο Κόκε ο Νίκος Αναστόπουλος να ανακατέψει λίγο την τράπουλα και να δούμε έναν καλύτερο ΑΡΗ στη συνέχεια.

Στο +4 και με ένα παιχνίδι λιγότερο η ομάδα μας συνεχίζει να βαδίζει στον μονόδρομο της ανόδου και να απομακρύνεται ολοένα και περισσότερο από τους διώκτες της. Το τρίποντο που δεν ήρθε κόντρα στην Χρυσούπολη, ήρθε σήμερα απέναντι στον Απόλλων Καλαμαριάς σε ένα παιχνίδι πανομοιότυπο με τα προηγούμενα όπου η ομάδα μας παρουσιάζει μεγάλα σκαμπανεβάσματα στην απόδοση της κατά τη διάρκεια του αγώνα.

Η επιστροφή των Καπνίδη, Ν'λουντούλου και Πόι έπαιξε καταλυτικό ρόλο στην εξέλιξη του αγώνα και στο να έρθει η σημερινή νίκη που θα μπορούσε να είχε επιτευθχεί πολύ πιο εύκολα. Ο Απόλλων Καλαμαριάς παρουσιάστηκε πιο μαχητικός από όσο θα περιμέναμε και αν και προηγηθήκαμε με 2-0 η εικόνα μας δεν ήταν αυτή που έπρεπε. Μετά το 2-1 οι παίκτες έβγαλαν περισσότερη ενέργεια και έδειξαν ότι δεν ήταν διατεθιμένοι να πετάξουν άλλους βαθμούς. Ο Τάτος άνοιξε το σκορ με μακρινή εκτέλεση φάουλ σε μια περίεργη φάση όπου οι Απολλωνιστές διαμαρτύρονται, ο Ντούνης εκμεταλλεύτηκε την ασίστ του Καπνίδη μετά από ωραία ενέργεια του Καζναφέρη και έκανε το 2-0, ενώ ο Ν'λουντούλου με μια προσωπική ενέργεια και ένα ωραίο σουτ πέτυχε το τρίτο γκολ της ομάδος μας. Νωρίτερα ο Απόλλων είχε μειώσει σε 2-1 σε μια φάση όπου κυριολεκτικά η άμυνα μας πιάστηκε στον ύπνο. Πολύ καλές εντυπώσεις άφησε ο Ιντζίδης στο ντεμπούτο του, σε αντίθεση με τον Σιδεράκη που έδειξε επηρρεασμένος από την αποχή του. 

Οι 3 βαθμοί ήταν κάτι το αναμενόμενο όπως και σε όλα τα παιχνίδια που ακολουθούν μέχρι το τέλος της φετινής σεζόν. Αυτό όμως που δεν περιμέναμε ήταν να δούμε έναν ακόμη αντίπαλο μας να αρπάζει την ευκαιρία του για λίγα λεπτά δημοσιότητας. Προς στιγμή ο προκλητικός προπονητής της Καλαμαριάς πήρε αυτό που του άξιζε αλλά το πρόβλημα είναι γενικότερο και κάποια στιγμή θα πρέπει να το λύσουμε οριστικά. Η ομάδα μας την πορεία των τελευταίων ετών και τα πολλά ενδοοικογενειακά προβλήματα έχει δώσει το δικαίωμα σε πολλούς θρασύτατους τύπους όχι μόνο να μην μας σέβονται αλλά να ξεπερνάνε κατά πολύ τα όρια της ανοχής μας. Όπως τους δώσαμε το δικαίωμα να νομίζουν ότι μπορούν να συμπεριφερόνται έτσι στον ΑΡΗ και στον κόσμο έτσι θα πρέπει να τους κόψουμε και τον αέρα.  Καιρός είναι μετά την θωράκιση της ομάδος αγωνιστικά να ασχοληθεί ο κ.Καρυπίδης και με την θωράκιση της ομάδος και σε άλλα επίπεδα ώστε να μην περνάει καν από το μυαλό του κάθε Παππά ότι μπορεί να κάνει ένα παιχνίδι άνω κάτω με το έτσι θέλω...

Με μοναδικό στόχο τη νίκη η ομάδα μας υποδέχεται τον Απόλλων Καλαμαριάς σε ένα παιχνίδι που μας θυμίζει κάτι από σουπερλίγκα μιας και την τελευταία φορά που συναντήσαμε τον Απόλλωνα η ομάδα μας ήταν σε σαφώς καλύτερη τροχιά από τη σημερινή. Η ισοπαλία της περασμένης αγωνιστικής μοιάζει με την μοναδική ως τώρα παραφωνία στην φετινή προσπάθεια  και σαν μια κακή παρένθεση θα πρέπει σήμερα να κλείσει.

Με τον Νίκο Αναστόπουλο όλες τις προηγούμενες ημέρες να γίνεται δικαιολογημένα δέκτης παραπόνων για τους πειραματισμούς του κυρίως στην επίθεση της ομάδος σήμερα αναμένεται να δούμε πιο ορθολογικά σχήματα. Καπνίδης, Πόι και πιθανόν και ο Ν'λουντούλου εκτός απροόπτου θα ξεκινήσουν βασικοί την ίδια στιγμή που τα προβλήματα στα μετόπισθεν αυξήθηκαν με τον τραυματισμό του Γεωργιάδη και την παρατεταμένη απουσία του Τσουμάνη. Εκεί καλέιται να βρει τις λύσεις ο Αναστόπουλος μιας και ανεξάρτητα από την άμυνα που σπάνια απειλούμαστε τα μπακ πολλές φορές με τις "εφόδους" που κάνουν παίζουν καταλυτικό ρόλο και στην επίθεση.

Εύκολα ή δύσκολα η ομάδα μας κόντρα σε μια από τις πιο αδύναμες ομάδες του ομίλου θα πρέπει να πάρει τη νίκη. Όλοι μας θέλαμε το απόλυτο τη φετινή χρονιά αλλά αυτό που προέχει είναι να δημιουργηθεί μια διαφορά ασφαλείας. Έτσι θα μπορέσει ο Αναστόπουλος να ξεκινήσει το χτίσιμο της ομάδος ενόψει της νέας σεζόν στην Football League και όλοι οι υπόλοιποι να ασχοληθούν με εξίσου σημαντικά θέματα όπως η εκκαθάριση της παλιάς ΠΑΕ και η δημιουργία νέας. Το ραντεβού όλων μας σήμερα στις 17.00 στο Κλ.Βικελίδης και μετά τρέξιμο για το τζάμπολ στο Παλέ!