Αγωνιζόμενος για ακόμη μια φορά στους γνωστούς "φιλικούς" ρυθμούς ο ΑΡΗΣ μας έκανε το καθήκον του και απέναντι στον δεύτερο της βαθμολογίας μεγαλόντας την διαφορά και "κλειδώνοντας" ουσιαστικά την άνοδο. Πλέον και οι τελευταίοι φοβισμένοι από πέρσι συνΑρειανοί μας μάλλον θα χαλάρωσσαν μετά τη σημερινή νίκη και θα κατάλαβαν ότι το κρίσιμο παιχνίδι για τον ΑΡΗ είναι αυτό της εκκαθάρισης.

Εδώ και αρκετές αγωνιστικές η αγαπημένη μας ομάδα έχει ακριβώς το ίδιο αγωνιστικό πρόσωπο. Χωρίς να ιδρώσουν ιδιαίτερα οι παίκτες μας, αποφεύγοντας τις σκληρές μονομαχίες και τις επικίνδυνες για τραυματισμό φάσεις προσπάθησαν απο το ξεκίνημα να πάρουν τα ηνία του αγώνα. Η διάθεση των παικτών του Νέστου δημιουργούσε προβλήματα αλλά η διαφορά ποιότητας μεταξύ των 2 ομάδων ήταν εμφανής από την αρχή. Αν και σπαταλήθηκαν 2-3 καλές ευκαιρίες για να ανοίξει στο σκορ ο Α.Τατος στο 40' με μια πολύ ωραία προσωπική ενέργεια κατάφερε να βρεθεί φάτσα με τον αντίπαλο τερματοφύλακα και αναγκάζοντας τον αμυντικό του Νέστου να τον ανατρέψει. Το 1-0 από το εύστοχο πέναλτι του Τάτου και η κόκκινη κάρτα που δέχθηκε ο  παίκτης του Νέστου ήταν ουσαστικά και το τέλος της αναμέτρησης. Τα φιλότιμα τρεξίματα των αντιπάλων μας δεν ήταν αρκετά και όλα έδειχναν ότι ήταν θέμα χρόνου αυτή η φλύαρη υπεροχή που είχαμε να μετουσιωθεί και σε ένα δεύτερο γκολ. Ο Αντώνης Καπνίδης ήταν αυτός που με σουτ έκανε το 2-0 εκμεταλλευόμενος την έξυπνη πάσα του Ντούνη.

Εδώ και καιρό που το θέμα της εκκαθάρισης έχει βγει στην επιφάνεια, δεν είναι λίγες οι φωνές αυτές που λένε ότι ο όλος ντόρος που γίνεται αποπροσανατολίζει τους παίκτες μας και επηρρεάζει την ομάδα αγωνιστικά. Πλέον μετά και από το σημερινό αποτέλεσμα νομίζω ότι το μοναδικό θέμα που πρέπει να απασχολεί τον Αρειανό είναι αυτό της εκκαθάρισης και τίποτα παραπάνω. Ο Αναστόπουλος και οι παίκτες του έχουν πετύχει τον στόχο τους και αυτό είναι κάτι που κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει. Το παιχνίδι πια θα παιχτεί σε δικηγορικά γραφεία και αίθουσες δικαστηρίων. Εκεί θα κριθεί αν ο Γολγοθάς της Γ Εθνικής για 2 χρόνια θα έχει έστω κάποιου είδους αντίκρυσμα ή για πολλοστή φορά οι "σοφοί", οι "φωστήρες", οι "ιερές αγελάδες" και οι "ήρωες της Γ εθνικής" θα μας πουν συγνώμη λάθος...

ΥΓ. Μισές δουλειές από τον διαιητάκο που πήγε να τραβήξει τα φώτα της δημοσιότητας πάνω του... Αν το ήθελες τόσο πολύ αγόρι μου ας διέκοπτες το παιχνίδι να βίωνες όλο το "πακέτο".

ΥΓ2. Πήγαμε τα κορόιδα και βάλαμε τα σπίτια μας στο άσο ημίχρονο διπλό τελικό να πιάσουμε την καλή. Μας την φέρανε πάλι οι συμπολίτες..

Επιστροφή στις νίκες για την αγαπημένη μας ομάδα σε ένα παιχνίδι όπου για ακόμη μια φορά δείξαμε 2 διαφορετικά πρόσωπα. Ευτυχώς μετά από ένα άνευρο και φλύαρο πρώτο ημίχρονο ο ΑΡΗΣ μας κατάφερε να αλλάξει την εικόνα του και ανατρέποντας 2 φορές το εις βάρος του σκορ να φθάσει στη νίκη και να μεγαλώσει τη διαφορά στους 11 βαθμούς από τον δεύτερο. Η μέτρια εικόνα της ομάδος και η κακή διαιτησία ήταν αυτό που προβλημάτισε αλλά σε αυτή την κατηγορία μόνο οι 3 βαθμοί έχουν σημασία και η άνοδος με την ολοκλήρωση της σεζόν.

Ήταν φανερό από τα πρώτα λεπτά ότι η ομάδα δεν πατούσε καλά θυμίζοντας σε μεγάλο βαθμό τον αγώνα με το Αγιονέρι στο Κλ.Βικελίδης πριν μια εβδομάδα. Παρά την κακή εικόνα καταφέραμε να δημιουργήσουμε 2-3 σημαντικές ευκαιρίες που με τεράστια ευκολία τις πέταξαν στα σκουπίδια οι παίκτες μας. Σαν να μην  έφθανε αυτό ήρθε και το 1-0 για τους γηπεδούχους από πέναλτι που κερδίθηκε σε μια από τις επικίνδυνες αντεπιθέσεις των αντιπάλων μας. Στο δεύτερο ημίχρονο και μετά από τις γιούχες που άκουσαν οι παίκτες μας φεύγοντας προς τα αποδυτήρια μπήκαν σαφώς πιο ορεξάτοι. και ο Τάτος μόλις στο 46΄έκανε το 1-1. Και πάνω που πιστεύαμε ότι θα έρθει εύκολα η νίκη ήρθε μια νέα αντεπίθεση από τους γηπεδούχους και το 2-1 από τον "πρώην κιτρινόμαυρο" Ντούγκα. Στο 68' ο Καπνίδης βρέθηκε σε πλεονεκτική θέση και εκμεταλλευόμενος την καλή σέντρα του Τάτου έκανε το 2-2. Ούτε εκεί όμως ο ΑΡΗΣ κατάφερε να επιβληθεί μιας και λίγα λεπτά αργότερα έμεινε με 10 παίκτες λόγω αποβολής με δεύτερης κίτρινης κάρτας στον Μελισσά. Η λύτρωση για την ομάδα ήρθε τελικά στο 87΄με τον Κυβελίδη με κεφαλιά να κάνει το τελικό 3-2!

Όσο πιο γρήγορα το πάρουμε απόφαση ότι δεν πρόκειται να δούμε κάτι πιο ποιοτικό φέτος τόσο πιο εύκολα θα σταματήσουμε να χαλιόμαστε με αυτές τις μέτριες εμφανίσεις. Όσα παράπονα και αν έχουμε από τους παίκτες μας η αλήθεια είναι τον στόχο τους τον πετυχαίνουν εύκολα. Εκεί που πρέπει να έχουμε παράπονα και να επικεντρωθούμε είναι στην υπόθεση της εκκαθάρισης. Όσο παραμένει το τοπίο θόλο τόσο περισσότερο αυξάνονται οι πιθανότητες αυτός ο Γολγοθάς της Γ Εθνικής και της Football League που θα ακολουθήσει να είναι άνευ σημασίας. Για αυτό εγρήγορση, αντανακλαστικά και πίεση εκεί που πρέπει...

ΥΓ. Έτσι είναι... όταν είσαι κακός δίνεις δικαιώματα στον κάθε διαιτητάκο να κάνει το κομμάτι του.

Ένα μήνα περίπου μετά το τελευταίο παιχνίδι μας στο Κλεάνθης Βικελίδης, σε μια ημέρα ιδανική για ποδόσφαιρο που ο κόσμος ήταν σχετικά περισσότερος από άλλες φορές οι παίκτες του Ν.Αναστόπουλου κόντρα στο κλίμα αισιοδοξίας που υπήρχε κατάφεραν να απογοητεύσουν και να οδηγήσουν την ομάδα στην πρώτη βαθμολογική απώλεια εντός έδρας. Όχι ότι αυτό το αποτέλεσμα είναι ικανό για να χαλάσει την πορεία μας προς την Football League αλλά η άνευρη εμφάνιση είναι αυτό που σου δίνει την εντύπωση ότι εκεί στα αποδυτήρια του Κλ.Βικελίδης κανείς δεν αντιλαμβάνεται πως νιώθει ο Αρειανός και τι περιμένει να δει μέσα στο γήπεδο.

Αν και ο ΑΡΗΣ κατέβηκε ξεκούραστος και ετοιμοπόλεμος χωρίς κάποια απουσία τελικά πάνω στο χορτάρι φάνηκε ότι έλειπε η διάθεση και η απαραίτητη συγκέντρωση από τους παίκτες μας. Φλύαρη υπεροχή, κακές εμπνεύσεις στην επίθεση και χωρίς δύναμη στις διεκδικήσεις από το πρώτο μέχρι το τελευταίο σφύριγμα της αναμέτρησης. Σίγουρα με λίγο περισσότερη τύχη θα μπορούσε κάποιο από τα μακρινά σουτ αντί να καταλήξουν κατευθείαν στην αγκαλιά του Γουναρίδη(ναι, του ήρωα της Λειβαδιάς) να βρουν δίχτυα αλλά αντίστοιχα σε κάποιες από τις επικίνδυνες αντεπιθέσεις του αντιπάλου θα μπορούσαμε να είχαμε δεχθεί γκολ. Ούτε καν οι αλλαγές του Αναστόπουλου μπόρεσαν να αλλάξουν την συνολική εικόνα της ομάδος. Ενώ και το "κοράκι" έβαλε την δική του πινελιά στην "σούπα" που παρακολουθήσαμε σήμερα.

Βλέποντας την αγωνιστική συμπεριφορά της ομάδος σημέρα αυθόρμητα σου δημιουργείται η απορία αν αυτοί οι παίκτες από τη νέα σεζόν θα μπορέσουν έτσι απλά να γυρίσουν τον διακόπτη και να οδηγήσουν τον ΑΡΗ στην σουπερλίγκα που είναι και ο μοναδικός μας στόχος. Ναι μεν όλες οι ομάδες έχουν κακές ημέρες και ατυχίες αλλά όταν μιλάμε για τον ΑΡΗ στη Γ Εθνική με αυτό το ρόστερ μέσα στην έδρα του όλα ακούγονται σαν φθηνές δικαιολογίες που προσπαθούν να καλύψουν την αδιαφορία και τον εφησυχασμό. Τουλάχιστον ως τώρα ο κ.Καρυπίδης έχει δείξει εξαιρετικά αντανακλαστικά σε ότι έχει να κάνει με το αγωνιστικό κομμάτι της ομάδος. Ας ελπίσουμε το καλοκαίρι να συνεχίσει ανάλογα. 

ΥΓ. Κάτι τέτοιες στιγμές είναι δυναμώνουν εκείνες οι φωνές που λέγανε ότι και τότε με τον Αναστόπουλο στον πάγκο η ομάδα ανέβηκε με την φανέλα και τον κόσμο...

ΥΓ2. Μήπως ήρθε η ώρα και για κάνα πρόστιμο?

ΥΓ3. Βλέποντας πάντως την καριέρα που έκαναν οι περισσότεροι από τους παίκτες που είχαμε τις χρονιές που παλεύαμε για να κρατηθούμε στην κατηγορία εύκολα μπορεί να καταλάβει κανείς με τι ρόστερ παλεύαμε τότε...

Μόλις 12' χρειάστηκαν στην ομάδα μας για να "κλειδώσει" τη νίκη και να δείξει με αυτόν τον τρόπο ότι φέτος τίποτα δεν πρόκειται να μας στερήσει την πρώτη θέση(τουλάχιστον αγωνιστικά). Ο κόσμος που όπως αναμενόταν έδωσε βροντερό παρών στους Αμπελόκηπους πήρε τη "δόση" του μετά τις 2 εβδομάδες διακοπή λόγων των "μπλόκων" και αποθέωσε τους παίκτες του Ν.Αναστόπουλου που αποδυκνείονται συνεπείς στον αγωνιστικό χώρο.

Αν και φοβόμασταν ότι μπορεί η ομάδα να είχε επηρρεαστεί από την αγωνιστική απραξία των τελευταίων εβδομάδων οι παίκτες μας μπήκαν ορεξάτοι στο παιχνίδι και προσπάθησαν από το ξεκίνημα να επιβάλλουν τον ρυθμό τους. Ο Τάτος έκανε τη σέντρα από το κερδισμένο φάουλ και στο 5' ο Ιντζίδης με ωραία κεφαλιά άνοιξε το σκορ. Από την στιγμή που πήραμε το προβάδισμα τα πράγματα έγιναν ακόμη πιο εύκολα. Οι αντίπαλοι μας έδειχναν να τα έχουν χαμένα και ο ΑΡΗΣ δεν έχασε την ευκαιρία να διπλασιάσει τα τέρματα του με τον Κυβελίδη να είναι αυτός που με κεφαλιά θα στείλει την μπάλα στα δίχτυα στο 12'. Στη συνέχεια όπως αναμενόταν έπεσε ο ρυθμός του αγώνα και οι παίκτες μας προσπάθησαν κυρίως να διαχειριστούν το αποτέλεσμα. Ακόμη και έτσι ο ΑΡΗΣ έχοντας την υπεροχή κατάφερε να πετύχει και τρίτο γκολ με τον Καλογέρη να βρίσκεται σε πλεονεκτική θέση μετά το δοκάρι του Κυβελίδη και να σπρώχνει απλά την μπάλα στην εστία του Ζιάκα. Εύκολα, ξεκούραστα και ωραία άλλοι 3 βαθμοί!

Όσο αφορά το αγωνιστικό κομμάτι δεν χρειάζεται να μείνουμε παραπάνω. Ο ΑΡΗΣ σε αυτή την κατηγορία οφείλει να πηγαίνει "τραίνο" και φέτος απλά κάνει το αυτονόητο. Την παράσταση όμως στη σημερινή αναμέτρηση δεν έκλεψαν οι παίκτες των 2 ομάδων, ούτε καν η ωραία κιτρινόμαυρη κερκίδα. Οι γνωστοί-άγνωστοι κομπλεξικοί της πόλης που δεν ασχολούνται με τον ΑΡΗ της Γ Εθνικής "επιτέθηκαν" χθες το βράδυ στα δοκάρια, στο χόρτο και στους πάγκους του γηπέδου των Αμπελοκήπων προσπαθώντας να πετύχουν κάτι που μάλλον μόνο αυτοί έχουν την ιδιαίτερη ικανότητα να κατανοήσουν... Βλέπετε η τροπαιοθήκη στο Μακεδονία Παλάς έχει γεμίσει αράχνες, και το όραμα του "μεγαλοεπενδυτή"  αρχίζει να ξεθωριάζει για τα καλά... Το μεσοβδόμαδο τρολάρισμα του Κόκε μάλλον έπιασε τόπο! Υπομονή βρε παιδιά, ο ΑΡΗΣ επιστρέφει!

"Ανεπίδεκτοι μαθήσεως" όπως φαίνεται είμαστε εμείς οι Αρειανοί μιας και όπως όλα δείχνουν στο θέμα της εκκαθάρισης βιώνουμε και φέτος μια επανάληψη της περσινής χρονιάς. Η αρχική αδιαφορία και εφησυχασμός που υπήρχε εδώ και μήνες για την πορεία της εκκαθάρισης, έδωσε τη θέση της στον προβληματισμό και την αγωνία του κόσμου με αποτέλεσμα να υπάρχει η ξαφνική δραστηριοποίηση των εμπλεκομένων και η "καυτή πατάτα" της εκκαθάρισης να πετιέται και φέτος στον έφορο του ποδοσφαιρικού τμήματος Θεόδωρο Καρυπίδη.

Τι και αν πέρσι σε γενικές γραμμές ακολουθήθηκε η ίδια γραμμή με το αποτέλεσμα όπως μάθαμε εκ των υστέρων να είναι το απόλυτο τίποτα, κανείς στον Α.Σ. δεν φαίνεται να αγχώνεται για όλα αυτά... Ο συμπαθής κ.Γρόλλιος είπε πολλά και ενδιαφέροντα στο Yellow Radio αλλά επι της ουσίας πιο πολύ ανησύχησε τον κόσμο του ΑΡΗ παρά τον ηρέμησε όπως πολλοί θα περίμεναν. Άλλωστε όσο και αν έχει προσφέρει ο κ.Γρόλλιος στον σύλλογο μας η ιστορία έχει δείξει ότι πάντα είχε διαδικαστικό και εκτελεστικό ρόλο και ποτέ(από όσο μπορούμε να θυμηθούμε) δεν μπήκε στην διαδικασία να καταδείξει το αρνητικό ή να πιέσει καταστάσεις για να γίνει το σωστό. Το ότι η ευθύνη ξαφνικά βαραίνει αποκλειστικά τον κ.Καρυπίδη όπως βγαίνει προς τα έξω, δηλαδή τον επικεφαλή του ποδοσφαιρικού τμήματος και όχι τους ίδιους τους ανθρώπους του Α.Σ. όπου ουσιαστικά είναι οι απόλυτα υπεύθυνοι για τον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ παραπέμπει στην περσινή περιπέτεια με τους αδερφούς Καλαϊτζίδη... Βέβαια η περσινή αγωνιστική αποτυχία τα κάλυψε όλα και έτσι κανείς δεν μπήκε στη διαδικασία να ασχοληθεί με το τι έγινε ή δεν έγινε μια ολόκληρη χρονιά. Όπως όμως βγαίνει προς τα έξω δεν είχε γίνει απολύτως τίποτα. Όπως φυσικά μπορεί αύριο μεθαύριο να ξανασυμβεί το απόλυτο τίποτα αν μια μέρα ο κ.Καρυπίδης αποφασίσει να φύγει και να μην ασχοληθεί άλλο με τον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ.

Όσο λοιπόν θα συνεχίζουμε σαν κόσμος της ομάδος να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλο μας και να μην απαιτούμε από τους άμεσα υπεύθυνους να πράξουν αυτά που πρέπει(ή αν δεν μπορούν να παραιτηθούν) τότε θα συνεχίζουμε να εξαρτιόμαστε από περίεργες διοικητικές καταστάσεις σαν και αυτές επί Γαλανού, επί Αφοί Καλαϊτζίδη και επί Καρυπίδη. Η μετατόπιση ευθυνών μπορεί να κάνει τους ανθρώπους του Α.Σ. να νιώθουν ότι δεν φταίνε αυτοί για ότι τραβάει ο ΑΡΗΣ σε αυτήν την περιπέτεια της Γ Εθνικής αλλά η αλήθεια είναι ότι είναι οι αποκλειστικά υπεύθυνοι. Ο ποδοσφαιρικός ΑΡΗΣ ανήκει στον Α.Σ.. Θα μπορούσαν να τρέξουν όλες τις διαδικασίες  από μόνοι τους από πέρσι, να ζητούσαν χρήματα από τον έφορο με τα αντίστοιχα ανταλλάγματα και αν ο έφορος δεν ήθελε να βοηθήσει οικονομικά τότε απλά θα πηγαίναμε στον επόμενο έφορο. Από την στιγμή όμως που το αυτονόητο και το λογικό δεν ισχύει στον ΑΡΗ το μόνο που μπορούμε να κάνουμε για πολλοστή φορά είναι να ευχηθούμε ότι ο κ.Καρυπίδης όπως εντυπωσιακά ξεκίνησε την χρονιά έτσι εντυπωσιακά και να την τελειώσει κάνοντας όλα όσα απαιτούνται ώστε ο ΑΡΗΣ του χρόνου να αγωνίζεται στη Football League.

ΥΓ. Ετοιμάζονται συναντήσεις Καρυπίδη με Κοντονή! Τι μου θυμίζει...?

ΥΓ2. "Ας πάρουν τα μισά λεφτά για να βγει η χρονιά στο τμήμα βόλεϊ", "Η εκκαθάριση πρέπει να τελειώσει μέχρι το Μάιο". Άν έχεις πρόεδρο Ψηφίδη οι λύσεις στα προβλήματα είναι παιχνιδάκι. Με μια ατάκα έσωσε την χρονιά στο βόλεϊ και με μια ακόμη έτρεξε την διαδικασία της εκκαθάρισης που μέχρι τον Μάιο θα έχει ολοκληρωθεί. Σε λίγο ακολουθούν και τα πτιφούρ.

ΥΓ3. Και άντε ας πούμε ότι μεγάλη μερίδα του κόσμου εξαρχής δεν ήθελε τη Γ Εθνική και μετά το περσινό φιάσκο ξενέρωσε ακόμη περισσότερο... Οι υπόλοιποι που είχαν ως σημαία το restart τι έγιναν? Κανένα άγχος  για την πορεία της εκκαθάρισης? Καμία προσπάθεια για να διασφαλίσουν ότι όλα θα γίνουν όπως πρέπει? Η ευθύνη στον Καρυπίδη και όλα καλά?

Όπως πέρσι έτσι και φέτος λίγο πολύ οι ομάδες που έστω και σε θεωρητικό επίπεδο θα θέλανε να "κλέψουν" την αυτονόητη πρώτη θέση από τον ΑΡΗ ήταν από την αρχή γνωστές. Η Καβάλα είναι μια ομάδα από αυτές όπως πέρσι που έκανε τη ζημιά(έστω και έμμεσο τρόπο) έτσι και φέτος ξεκίνησε τη χρονιά με όνειρα. Όταν όμως με συνοπτικές διαδικασίες πέρα από την μεγάλη βαθμολογική διαφορά από τον δεύτερο κερδίζεις μέσα έξω και τους θεωρητικά ανταγωνιστές σου τότε έχεις καταφέρει να κάνεις την υπόθεση της ανόδου μια τυπική διαδικασία!

Ο ΑΡΗΣ σήμερα παρά το τσουχτερό κρύο μπήκε ζεστός στο γήπεδο και κυνήγησε από νωρίς το γκολ. Η Καβάλα με τον πολύ καλό Αθανασίου να προστατεύει αποτελεσματικά την εστία αντιστάθηκε όσο μπορούσε αλλά όλα έδειχναν ότι ήταν θέμα χρόνου να έρθει το γκολ. Ένα γκολ που ήρθε τελικά από την άσπρη βούλα σε μια φάση όπου η μπάλα βρήκε το δοκάρι από το σουτ του Καπνίδη και στο "ριμπάουντ" ο Πόι που βρισκόταν σε πλεονεκτική θέση ανατράπηκε. Ο Τάτος με ψυχραιμία έκανε το 1-0 που μαζί με το αριθμητικό πλεονέκτημα λόγω αποβολής με απευθείας κόκκινη του παίκτη που έκανε το πέναλτι ήταν ουσιαστικά το τέλος της όποιας ελπίδας έτρεφε η Καβάλα για τη σημερινή αναμέτρηση. Πριν βγει το ημίχρονο σε μια ωραία αντεπίθεση ο Πόι σέρβιρε στον Ντούνη το 2-0 και κάπου εκεί τελείωσε το παιχνίδι... Στο β ημίχρονο όπως συνηθίζει η ομάδα έριξε στροφές έκανε οικονομία δυνάμεων και απλά διαχειρίστηκε περισσότερο το σκορ παρά κυνήγησε το γκολ . Έστω και έτσι όμως ο Ρόβας στο 63' βρήκε τους χώρους και με μια εντυπωσιακή βολίδα έξω από την μεγάλη περιοχή έκανε το τελικό 3-0.

Ανεξάρτητα από την "μεταγραφή" του  Ραούλ Μπράβο, την μη απεμπλοκή του Καρυπίδη από τη Βέροια και το θολό τοπίο στην εκκαθάριση ο ΑΡΗΣ αγωνιστικά κάνει αυτό που πρέπει. Όσο και αν προσπαθήσει, ο ΑΡΗΣ στην Γ Εθνική δεν μπορεί να εντυπωσιάσει γιατί πολύ απλά  κανείς από τον κόσμο του δεν μπορεί να ενθουσιαστεί σε αυτή την ερασιτεχνική κατηγορία. Από την στιγμή που η ομάδα είναι αποτελεσματική και βρίσκει τον τρόπο να μαζεύει τους βαθμούς που χρειάζεται όλα τα υπόλοιπα είναι αδιάφορα. Αρκεί φυσικά και εκτός των τεσσάρων γραμμών να γίνονται όλα αυτά που πρέπει ώστε η φετινή προσπάθεια να έχει και ανάλογη συνέχεια του χρόνου. Όλα τα υπόλοιπα είναι ψιλά γράμματα.

ΥΓ. Με δεδομένο το ξενερώμα του ότι αγωνιζόμαστε για δεύτερη χρονιά στην Γ Εθνική και τις ξεκάθαρες τοποθετήσεις μας σε αυτή την "καταδικαστική" απόφαση, όσο παράδοξο και αν ακούγεται για παιχνίδι εντός έδρας ένα μεγάλο μπράβο σε όποιον έχει το κουράγιο και δίνει το παρών σε κάτι τέτοια παιχνίδια.

Νικηφόρα όπως σταμάτησε το 2015 συνέχισε και στο 2016 ο ΑΡΗΣ μας προσθέτοντας άλλο ένα τρίποντο στην βαθμολογική του συγκομιδή. Το 1-1 που διαμορφώθηκε μόλις στο 2' έδωσε μια ξεχωριστή ομορφιά στο παιχνίδι ενώ από το 32' η ομάδα μας έκανε την ανατροπή που έμελλε να είναι και το τελικό σκορ παρά τις πολλές καλές ευκαιρίες που δεν αξιοποιήθηκαν. Σημείο αναφοράς και η πολύ ωραία κιτρινόμαυρη κερκίδα παρά τις αστείες ανακοινώσεις των ανθρώπων της Κρύας Βρύσης αλλά και αυτής της απίστευτης επιλεκτικής απαγόρευσης της οργανωμένης μετακίνησης.

Όταν λόγω εορτών και του ρεπό της 1ης αγωνιστικής υποχρεώνεσαι σε έναν μήνα αγωνιστικής απραξίας πάντα το πρώτο παιχνίδι που ακολουθεί κρύβει παγίδες ανεξάρτητα από τον αντίπαλο. Το γρήγορο γκολ των γηπεδούχων μόλις στο πρώτο λεπτό έδωσε για μια στιγμή σάρκα και οστά στους φόβους μας αλλά όπως φάνηκε στη συνέχεια λειτούργησε σαν "αφύπνιση" για τους παίκτες μας. Ελάχιστα δευτερόλεπτα αργότερα ο Καπνίδης έκανε το 1-1 μετά από ωραία σέντρα του Ντούνη. Ενώ αν και έπεσε για λίγο ο ρυθμός του αγώνα οι παίκτες μας είχαν τον έλεγχο και έδειχναν αποφασιμένοι να φθάσουν στη νίκη. Κάτι που το κατάφεραν στο 32 όταν ο Ντούνης εκμεταλλεύτηκε την "ασίστ" του Πόι! Αν και το ματς έληξε με 1-2 η ομάδα μας είχε αρκετές καλές στιγμές που με λίγη προσοχή περισσότερο θα μπορούσε εύκολα να είχε πετύχει 2-3 γκολ ακόμη. Αν και δεν το κατάφερε αυτό μπόρεσε να διαχειριστεί με ευκολία το προβάδισμα του και να φύγει με άλλους 3 βαθμούς από το χωράφι της Κρύας Βρύσης που το έχουν βαφτίσει γήπεδο ποδοσφαίρου...

Νίκες σαν τις σημερινές μπορεί να μην εντυπωσιάζουν αλλά δείχνουν ξεκάθαρα ότι αγωνστικά ο ΑΡΗΣ όχι μόνο απαιτεί τη νίκη αλλά παρά τις ιδιαίτερες συνθήκες του αγώνα(αγωνιστική απραξία ενός μηνός, κάκιστος αγωνιστικός χώρος, γρήγορο γκολ του αντιπάλου) βρίσει τον τρόπο να παίρνει αυτό που θέλει. Η ευκολία με την οποία σπαταλούνται οι καλές ευκαιρίες είναι ένα θέμα που θα πρέπει να δουλέψει ο Αναστόπουλος μαζί με τους παίκτες του αλλά με την συνολική εικόνα της ομάδος είναι λογικό το αγωνιστικό να περνάει σε δεύτερη μοίρα. Η εκκαθάριση είναι αυτό που προέχει και όσο και αν οι εμπλεκόμενοι προσπαθούν να μας αποπροσανατολίσουν από το θέμα πολύ σύντομα ο καθένας θα πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες του. Όπως η ομάδα βαδίζει σε σωστό δρόμο αγωνιστικά έτσι επιβάλλεται και εκτός γηπέδου ο ΑΣ σε συνεργασία με τον κ.Καρυπίδη να κάνουν τα αυτονόητα.

Στον Έβρο Σουφλίοιυ αποφάσισε να ξεσπάσει ο ΑΡΗΣ μετά την ήττα της Τετάρτης πραγματοποιώντας μια από τις καλύτερες εμφανίσεις της φετινής χρονιάς, πετυχαίνοντας 5 γκολ και φθάνοντας στους 10 βαθμούς διαφορά από τον δεύτερο με την ολοκλήρωση του Α' γύρου. Η παρουσία του Νίκου Αναστόπουλου και τα όσα είπε με την ευθύτητα που χαρακτηρίζει τον Αλενατόρε ήταν ένα ακόμη σημείο αναφοράς για την σημερινή αναμέτρηση.

Η ήττα της Τετάρτης παρόλο που βαθμολογικά δεν στοίχισε μας πείραξε αρκετά. Και όπως φάνηκε σήμερα δεν άφησε ανεπηρρέαστη την ομάδα. Ο Αναστόπουλος ανακάτεψε την τράπουλα, άφησε τον Καπνίδη στον πάγκο, ξεκίνησε βασικό τον Κόκε όπως και τον Νλουντούλου ενώ και στην άμυνα διαφοροποίησε ελαφρώς τις επιλογές του. Ο Κυβελίδης άρπαξε αυτή την φορά την ευκαιρία από τα μαλλιά, ήταν μέσα στις φάσεις, σέρβιρε το πρώτο γκολ στον Κόκε, πέτυχε το δεύτερο και το τρίτο γκολ και αναμφισβήτητα ήταν ο MVP της σημερινής αναμέτρησης. Και όταν η ομάδα μπαίνει ορεξάτη και βρίσκει από νωρίς τον δρόμο προς τα δίχτυα τα πάντα γίνονται εύκολα. Οι αντίπαλοι μας δεν μπόρεσαν σε κανένα σημείο του αγώνα να αντισταθούν με αποτέλεσμα οι Πόι και Κωσταντινίδης να κάνουν το 5-0 και να βάλουν και αυτοί την δική τους σφραγίδα στη σημερινή ευρεία νίκη.

Χωρίς να γνωρίζουμε αν η ήττα στην Δράμα και τα όσα ακούστηκαν στη συνέχεια ήταν η αφορμή ή ήταν μέσα στο πρόγραμμα με την ολοκλήρωση του πρώτου γύρου αλλά ο Νίκος Αναστόπουλους για πρώτη φορά φέτος έδωσε το παρών στην συνέντευξη τύπου και μίλησε για όλα. Έχοντας απόλυτη επίγνωση της κατάστασης δεν φοβήθηκε να μιλήσει και είπε τα πράγματα με το όνομα τους. Ακόμη και όσοι εκφράζουν μια δυσαρέσκεια για τις εμφανίσεις της ομάδος πιστεύω ότι συμφωνούν με τον προπονητή. Η περσινή χρονιά ήταν σε συνδυασμό με την κοροϊδία της μη αγωνιστικής ανόδου το καλοκαίρι ήταν η απόλυτη καταστροφή για τον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ. Φέτος ο κ.Καρυπίδης μαζί με τον Ν.Αναστόπουλο έχουν καταφέρει όχι απλά να μαζέψουν τα κομμάτια του περσινού ΑΡΗ αλλά σιγά σιγά να αρχίζουν να βάζουν και τις βάσεις για την επόμενη χρονιά. Για την ώρα τόσο ο προπονητής όσο και ο πρόεδρος(επικεφαλής του ποδοσφαιρικού τμήματος) είναι απόλυτα συνεπείς στις δεσμεύσεις τους. Και αυτό φαίνεται τόσο από τον βαθμολογικό πίνακα όσο και από τον τρόπο λειτουργία του ποδοσφαιρικού τμήματος για τον οποίο όλοι έχουν να πουν τα καλύτερα. Μετά τα σημερινά αποτελέσματα νομίζω ότι και ο τελευταίος κατάλαβε ότι η άνοδος φέτος δεν χάνεται . Και ας βγάλουν όσο κόμπλεξ θέλουν ομαδούλες σαν την Δράμα. Με το που ολοκληρωθεί η χρονιά αυτοί θα παραμείνουν στα χωράφια τους και εμείς θα συνεχίζουμε την πορεία μας προς τα εκεί που ανήκουμε.

Την πρώτη ήττα της σεζόν γνώρισε η αγαπημένη μας ομάδα στην Δράμα και την 3η συνεχόμενη σε ισάριθμα παιχνίδια από την τοπική ομάδα... Μια ήττα που σε καμία περίπτωση δεν επηρεάζει την πορεία του ΑΡΗ και δεν μας ανησυχεί σε σχέση με τον τελικό στόχο της ανόδου αλλά σίγουρα απογοητεύει τον κόσμο της ομάδος που θέλει να βλέπει από αυτό το ποιοτικό σύνολο να αποδίδει τα αναμενόμενα μέσα στο γήπεδο και να μην δίνει δικαιώματα στο κάθε χωριό να πανηγυρίζει νίκες σαν τις σημερινές.

Από τα πρώτα λεπτά του αγώνα το παιχνίδι φάνηκε ότι θα ήταν μια μάχη μεταξύ ποιότητας και πάθους. Από την μια οι παίκτες του ΑΡΗ είχαν τον έλεγχο και σχετικά καλή κυκλοφορία της μπάλας από την άλλη όμως σε κάθε κόντρα, διεκδίκηση η εναέρια μονομαχία οι αντίπαλοι μας έμπαιναν σαφώς πιο δυνατά και έβγαιναν νικητές. Μάλιστα οι γηπεδούχοι προσπάθησαν στο πρώτο ημίχρονο να πάρουν κεφάλι στο σκορ αλλά ο πολύ καλός Σιδεράκης  κράτησε ανέπαφη την εστία μας. Παρόλα αυτά όσο κυλούσαν τα λεπτά οι παίκτες μας έδειχναν να προσαρμόζονται καλύτερα στις απαιτήσεις του αγώνα και να πλησιάζουν στο γκολ που παρά κάποιες καλές ευκαιρίες δεν ήρθε... Και όπως συμβαίνει σε αυτές τις περιπτώσεις κόντρα στη ροή του αγώνα μια αμυντική αδράνεια ήταν αρκετή για να γίνει το 1-0 και να γνωρίσουμε ακόμη μια ήττα από την μαχητική Δόξα Δράμας...

Λογικό είναι μετά από το σημερινό αποτέλεσμα να υπάρχει δυσαρέσκεια και γκρίνια αλλά από την στιγμή που αυτή η ήττα πολύ δύσκολα να εμποδίσει την πορεία μας προς την Football League δεν υπάρχει λόγος να ασχοληθούμε παραπάνω και να κάνουμε από μόνοι μας χειρότερη την κατάσταση. Οι λόγοι που οδήγησαν στην ήττα δεν ήταν κάτι το πρωτόγνωρο μιας και αυτή την μαλθακότητα σε όλες τις γραμμές του γηπέδου και αναποτελεσματικότητα στην επίθεση την βλέπουμε από την αρχή της χρονιάς. Βέβαια όταν έρχονται οι νίκες στον ΑΡΗ δεν κάνει να μιλάμε για τα αρνητικά ακόμη και όταν βγάζουν μάτια. Ο στόχος πάντως όπως αρκετές φορές έχουμε τονίσει είναι πέρα από την άνοδο να μπουν και οι βάσεις για μια δυνατή ομάδα τραίνο και στην Football League. Όποτε ας ελπίσουμε η σημερινή νίκη να αποτελέσει την αφύπνιση για τον Νίκο Αναστόπουλο και τους παίκτες του.  Με το να κρύβεις τα προβλήματα κάτω από το χαλάκι δεν σημαίνει ότι αυτά διορθώνονται από μόνα τους. Ακόμη και αν αυτό το χαλάκι είναι γεμάτο νίκες και με +7 βαθμούς διαφορά από τον δεύτερο.

ΥΓ. Αν υπάρχει κάτι πιο στενάχωρο από την ήττα είναι το να βλέπεις μέρα καθημερινή μια τόσο ωραία κιτρινόμαυρη κερκίδα 150 χλμ μακριά από την Θεσσαλονίκη και αντί να γυρίζουν χαρούμενοι να επιστρέφουν με μια πίκρα μέσα τους. Χίλια μπράβο πάντως στα αδέρφια που βρέθηκαν σήμερα στο γήπεδο.

ΥΓ2. Στο κηνύγι του σκύλου όμως τα πήγαμε μια χαρά...