Αναμενόμενη η εξέλιξη του σημερινού αγώνα όπου ο ΑΡΗΣ μας ήθελε έστω να δείξει κάτι διαφορετικό από τις προηγούμενες φορές αλλά για ακόμη μια φορά χάθηκε στην μετριότητα του και στα επαναλαμβανόμενα λάθη. Με τον Β.Αγγέλου να αντιμετωπίζει το συγκεκριμένο παιχνίδι σαν μια φιλική αναμέτρηση  και τους παίκτες μας να μαρκάρουν με τα μάτια οι 35 πόντοι διαφοράς φαντάζουν κάτι το φυσιολογικό.

Μπορεί στο πρώτο ημίχρονο να είχαμε  μια σχετικά καλή παρουσία και να ήμασταν μέσα στο παιχνίδι αλλά ήταν ολοφάνερο ότι αποκλείεται να αντέχαμε στους ίδιους ρυθμούς. Από την μια είχαμε ασυνήθιστα καλά ποσοστά ευστοχίας κυρίως λόγω της έλλειψης άγχους για ένα παιχνίδι που το είχαν από πριν χαμένο αλλά και ο Ολυμπιακός μπήκε αρκετά υπεροπτικά χωρίς διάθεση να πιέσει στην άμυνα. Ενώ εμείς αν και επιθετικά τα πηγαίναμε καλά η άμυνα ήταν απελπιστικά χαλαρή, με τα σουτ να είναι σχεδόν όλα ελεύθερα και τα καλάθια με φάουλ να μας σπάνε τα νεύρα. Με το που έγινε το 33-37 και ο Ολυμπιακός αποφάσισε να παίξει άμυνα ήρθε η ολική καταστροφή και τέλος κάθε ελπίδας έστω για μια απλά καλή παρουσία. Φυσικά και ο Β.Αγγέλου δεν βοήθησε καθόλου την ομάδα με το εκνευριστικό του ροτέϊσον. Τρίποντο ο Πελεκάνος αλλαγή, 4 συνεχόμενους πόντους από Σαρικόπουλο έξω και αυτός, 2 τρίποντα από τον Πάσαλιτς στον πάγκο... Αναρωτιέμαι με τον τρόπο που διαχειρίζεται το υλικό του ο Αγγέλου πως κάποια στιγμή θα βγουν κάποιοι παίκτες μπροστά σε αυτή την ομάδα. Ενώ νομίζω και σήμερα "δικαιώθηκε" για τα καλά λόγια που είπε για τον Χαντ την προηγούμενη αγωνιστική. Έτσι για να μην λένε ότι δεν έχουμε Αμερικάνους.

Αν θέλουμε πάρα πολύ να βρούμε κάποια θετικά στοιχεία από την σημερινή αναμέτρηση είναι ότι για περίπου 18 λεπτά η ομάδα έδειχνε συγκεντρωμένη, κυκλοφορούσε υπομονετικά την μπάλα στην επίθεση και απέφυγε τα πολλά τα λάθη. Αν θέλουμε να είμαστε όμως ρεαλιστές θα πρέπει να παραδεχτούμε ότι η ομάδα έδειξε ακριβώς τις ίδιες αδυναμίες. Χαλαρή άμυνα, κανένα μπλοκ άουτ, έλλειψη ψυχραιμίας και κακές επιλογές στην επίθεση όταν ο αντίπαλος άρχισε να πιέζει και ηττοπαθής συμπεριφορά που ξεκίνησε από τον πάγκο και πέρασε στους παίκτες. Ας πούμε ότι όλα τα παραπάνω έγιναν επειδή είχαμε απέναντι μας τον πρωταθλητή Ευρώπης και όχι γιατί δεν μπορούμε να λειτουργήσουμε ακόμη σαν επαγγελματική ομάδα μπάσκετ. Σε λίγες ημέρες έρχεται το κρίσιμο(ναι είναι κρίσιμο) παιχνίδι με τον Ίκαρο όπου εκεί περιμένουμε να δούμε ξεκάθαρα δείγματα της βελτίωσης που μας έχει υποσχεθεί ο Β.Αγγέλου και φυσικά την νίκη.

ΥΓ. Ας ελπίσουμε κάποια στιγμή να ξαναδούμε αθλητές, προπονητές και παράγοντες στην ομάδα μας που όταν θα χάνουν με 35 πόντους θα ντρέπονται όσο ντρεπόμαστε και εμείς...

Δεν υπάρχει λόγος ούτε να ονειροβατούμε, ούτε να χαϊδεύουμε αυτιά. Για ακόμη ένα παιχνίδι κόντρα στους 2 "μεγάλους" της Αθήνας ο ΑΡΗΣ μας κατεβαίνει έχοντας σαν αποκλειστικό στόχο να κερδίσει τις "καλές εντυπώσεις" και τίποτα παραπάνω. Ο Ολυμπιακός ίσως να είναι η πιο φορμαρισμένη ομάδα της Ευρώπης την δεδομένη χρονική στιγμή ενώ η ομάδα μας με την εικόνα που παρουσιάζει πάνω στο παρκέ μοιάζει με ένα σύνολο παικτών που γνωρίστηκαν προχθές στο Ποσειδώνιο.

Το πιο δυσάρεστο από όλα είναι ότι ακόμη και αν λέμε ότι σημερινός στόχος είναι να δούμε την ομάδα να βελτιώνεται να κάνει κάποια πράγματα σωστά μέσα στο γήπεδο όλοι ξέρουμε ότι και να το πετύχουμε δεν θα έχει καμία απολύτως σημασία. Το πρόβλημα είναι κυρίως ψυχολογικό. Έτσι λοιπόν σε ένα παιχνίδι κόντρα στον πρωταθλητή Ευρώπης εκτός έδρας δεν υπάρχει λόγος για άγχος και οποιουδήποτε είδους ψυχολογικού βάρους και αυτό μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα να δούμε σήμερα έναν πολύ διαφορετικό ΑΡΗ από τα προηγούμενα παιχνίδια. Ένα ΑΡΗ με πιο καθαρό μυαλό που οι παίκτες του δεν θα "σπάνε" τα καλάθια και θα μπορούν να εφαρμόσουν τα αυτονόητα μέσα στο γήπεδο. Μεγάλο ερωτηματικό αποτελεί η παρουσία του Χάντ που ο Αγγέλου στήριξε ανοικτά με τις δηλώσεις του και από ότι φαίνεται θα παραμείνει στην ομάδα κυρίως για να έχουμε και Αμερικάνικη "εκπροσώπηση" μιας και αγωνιστικά δυστυχώς για την ομάδα μας ο Χαντ δεν φαίνεται να είναι σε θέση να προσφέρει.

Δεν υπάρχει λόγος για παραπάνω ανάλυση μιας και το παιχνίδι προσφέρεται για μια πολύ καλή προπόνηση που ίσως να μας βοηθήσει για την δύσκολη συνέχεια. Ο αγώνας του ερχόμενου Σαββάτου απέναντι στον Ίκαρο που έκανε πλάκα με τον Κολοσσό είναι ιδιαίτερης σημασίας γιατί με αυτά που έχουμε δει ως τώρα από τον ΑΡΗ μας όλα μπορούμε να τα περιμένουμε. Όσο για το απογευματινό να ευχηθώ καλή επιτυχία στην Αρειανάρα μας και γερά στομάχια στους συνΑρειανούς μας!

ΥΓ. Αυτές οι νερόβραστες δηλώσεις από τους παίκτες και τους ανθρώπους του Ολυμπιακού για τον Β.Αγγέλου πραγματικά κουράζουν και εκνευρίζουν. Είναι κάτι ανάλογο με αυτές του Παναθηναϊκού που θέλουν να "φυτεύσουν" τον Ιτούδη σαν βασικό προπονητή στην Εθνική Ελλάδος. Αν σας άρεσαν τόσο πολλοί οι βοηθοί προπονητών που είχατε ας τους δίνατε εσείς την ευκαιρία και να μην τους διώχνατε για να πάρετε Μπαρτζώκα και Πεδουλάκη. Προφανώς για να μην τους δώσατε την ευκαιρία και να προτιμήσατε προπονητές χωρίς Ευρωπαϊκή εμπειρία, μεγάλες παραστάσεις και επιτεύγματα κάποιος λόγος θα υπήρχε...

Περισσότερο χαρακτήρα αφύπνισης του κόσμου του ΑΡΗ και των Αρειανών παραγόντων είχε η απολογιστική συνέντευξη τύπου του Λευτέρη Αρβανίτη παρά κάποια αποκάλυψη ή καταγγελία όπως θα περίμεναν πολλοί μετά το ναυάγιο στο θέμα της απαγόρευσης των μεταγραφών από τη ΦΙΜΠΑ, το διαζύγιο με τον Β.Αλεξανδρή, τον έλεγχο και την απονομή των ευθυνών αλλά και το τραγικό αγωνιστικό ξεκίνημα της ομάδος. Αναλυτικά μπορείτε να διαβάσετε την συνέντευξη  τύπου του προέδρου της ΚΑΕ στο μπασκετικό site basketplus.gr , εμείς εδώ θα σχολιάσουμε τα σημαντικότερα από αυτά που ειπώθηκαν το μεσημέρι της Πέμπτης από τον Λ.Αρβανίτη και τον Β.Αγγέλου.

Η "κληρονομιά" του Γ.Δαμιανίδη και του Θ.Τζεβελέκη, ο έλεγχος, οι διακανονισμοί και η πορεία των οικονομικών της ΚΑΕ.

Εδώ είναι ίσως το σημείο που ο Λ.Αρβανίτης θα απογοήτευσε αρκετό κόσμο μιας και όλοι περιμέναμε αντίστοιχο καταγγελτικό χαρακτήρα με την συνέντευξη τύπου του καλοκαιριού όπου υπήρχε ξεκάθαρη στοχοποίηση του Γιάννη Δαμιανίδη. Η αναφορά σε μόλις 6 τακτοποιημένους παίκτες από τους 43 που ήρθαν τα τελευταία χρόνια στην ομάδα είναι νομίζω ξεκάθαρο στοιχείο για το τι συνέβαινε στην ΚΑΕ τα προηγούμενα χρόνια. Αιωρείται φυσικά η απορία το που πήγαιναν τα έσοδα της ΚΑΕ αν όλοι ήταν απλήρωτοι αλλά και αυτό κάποια στιγμή ευελπιστούμε να το μάθουμε.  Εδώ βέβαια θα πρέπει να πούμε όλη την αλήθεια γιατί το να επιρρίπτουμε αποκλειστικά την ευθύνη στον Γ.Δαμιανίδη, στον Θ.Τζεβελέκη ή και ακόμη στην πρώην ηγετική ομάδα του S3 που τους έκανε "πλάτες" και στα δημοσιογραφοπαπαγαλάκια είναι η μια όψη του νομίσματος και η εύκολη λύση αν θέλουμε να κατηγορήσουμε κάποιους συγκεκριμένα. Πίσω όμως από αυτούς υπήρχαν και συνεχίζουν να υπάρχουν οι μεγαλομέτοχοι της ομάδος όπου ενώ είχαν το καρπούζι και το μαχαίρι στα χέρια τους όλα αυτά τα χρόνια όχι μόνο ανέχτηκαν τον Γ.Δαμιανίδη και όλους τους παραπάνω αλλά δεν έβγαλαν και άχνα λες και όλα κυλούσαν μια χαρά. Αυτός είναι και ο βασικός λόγος που ο Λ.Αρβανίτης δεν μένει τόσο πολύ σε αυτό το θέμα. Άλλωστε από αυτούς τους μεγαλομέτοχους περιμένει και κάποια ουσιαστική οικονομική ενίσχυση ώστε να καλυφθούν τα χρέη που δημιουργήθηκαν υπο την δική τους ανοχή. Αυτό όμως που είναι το πιο ανησυχητικό είναι το συμπέρασμα που βγαίνει από την ανάλυση των οικονομικών. Γιατί ναι μεν μπορεί σε θεωρητικό επίπεδο η νέα διοίκηση να πέτυχε κάποιους διακανονισμούς και να γλίτωσε χρήματα από την ομάδα αλλά αν δεν μπορεί να ανταποκριθεί σε όλους τους διακανονισμούς είτε μιλάμε για παίκτες είτε προς το δημόσιο τότε το αποτέλεσμα είναι το απόλυτο μηδέν. Μάλιστα ο Λ.Αρβανίτης ήταν ξεκάθαρος σε αυτό και είπε έξω από τα δόντια ότι για να καταφέρει ο ΑΡΗΣ να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του θα πρέπει ο κόσμος να στηρίξει μαζικά την ομάδα, οι Αρειανοί παράγοντες να βοηθήσουν ακόμη πιο πολύ και να αλλάξει ο αριθμός των δόσεων προς εφορία, ΙΚΑ κτλ. Αυτός είναι ο βασικός στόχος της νέας διοίκησης και θα πρέπει το ενδιαφέρον μας να επικεντρώνεται περισσότερο σε αυτό τον τομέα παρά στο αγωνιστικό. Γιατί όταν ο ΑΡΗΣ γίνει βιώσιμος και οικονομικά αξιόπιστος τότε θα έρθει και η αγωνιστική άνοδος με σταθερά βήματα προς τα μπροστά και όχι με πυροτεχνήματα που μετά από λίγο σβήνουν και εξαφανίζονται.

Ο Β.Αλεξανδρής και η διαφορά φιλοσοφίας.

Η Θεσσαλονίκη είναι ένα μεγάλο χωριό και όλα μαθαίνονται. Έτσι και στην περίπτωση του Β.Αλεξανδρή από την προηγούμενη χρονιά ήταν γνωστό ότι συγκεκριμένοι κύκλοι μέσα και έξω από τον ΑΡΗ που ήταν κυρίως προσκείμενοι στον πρώην πρόεδρο της ΚΑΕ πολεμούσαν τον Β.Αλεξανδρή γιατί πολύ απλά τα έλεγε έξω από τα δόντια και αυτό δεν άρεσε καθόλου σε ανθρώπους που έχουν μάθει να μιλάνε με μισόλογα και να κάνουν διαρκώς δημόσιες σχέσεις για το συμφέρον τους. Ακόμη και στην νέα διοίκηση υπήρχαν τάσεις που δεν ήθελαν εξαρχής τον Β.Αλεξανδρή γιατί δεν τους άρεσε ο ιδιόρυθμος χαρακτήρας του αλλά τον θεωρούσαν και μπασκετικά ξεπερασμένο... Ο χρόνος θα δείξει αν η απόφαση τους ήταν σωστή. Για την ώρα όμως με τον Β.Αγγέλου φαίνεται αυτό το λάθος να έχει γίνει ακόμη μεγαλύτερο.

Η ΦΙΜΠΑ, τα δελτία, η ΕΟΚ και οι "ενοχλημένοι" ανταγωνιστές.

Σίγουρα εμάς τους Αρειανούς μας αρέσουν τα σκοτεινά σενάρια συνομωσίας κτλ αλλά πολλές φορές τα πράγματα είναι πολύ πιο απλά. Η διοίκηση σε συνεργασία με τον Β.Αλεξανδρή εμπιστεύτηκε την ΕΟΚ και τον κ.Βασιλακόπουλο που ήταν σίγουρος ότι θα λυθεί το πρόβλημα του ΑΡΗ μας  Για αυτό άλλωστε είχε προχωρήσει στην έκδοση του δελτίου του Κόλιμον. Λογικό όμως είναι οι αντίπαλοι μας να θίγονται όπως και όλοι αυτοί που έχουν να πάρουν λεφτά από τον ΑΡΗ και να παρεμβαίνουν. Τίποτα το περίεργο, τίποτα το ασυνήθιστο. Μοναδικό σφάλμα της διοίκησης στην όλη ιστορία ήταν η απουσία του Plan B που μας έλεγαν ότι υπάρχει αλλά και η καθυστέρηση στην εξέλιξη αυτής της ιστορίας. Παρόλα αυτά πρέπει να παραδειγματιστούν από αυτή την ιστορία όχι μόνο για να φυλάνε τα νώτα τους αύριο μεθαύριο ακόμη και από ομάδες όπως είναι ο Ίκαρος και ο Κολοσσός αλλά και όταν του δοθεί η ευκαιρία να "κυνηγήσει" κάποια άλλη ομάδα να μην δείξει την μεγαλοψυχία και ανωτερότητα που συνηθίζουμε να δείχνουμε σαν ομάδα και σαν λαός.

Ο σχεδιασμός της ομάδος, το Ελληνικό στοιχείο και το μελλοντικό πλάνο.

Τόσα χρόνια θέλαμε Έλληνες παίκτες και τώρα που τους πήραμε γκρινιάζουμε. Καλοί Έλληνες παίκτες που ήταν ρολίστες στις ομάδες τους δίπλα σε ξένους και όπως είναι λογικό θέλουν χρόνο μέχρι να προσαρμοστούν και βγάλουν τις πραγματικές τους δυνατότητες. Δίκιο είχε σε όλα όσα είπε ο Β.Αγγέλου απλά η βελτίωση είναι κάτι που έρχεται σταδιακά και όχι από την μια ημέρα στην άλλη. Έστω αυτή την βελτίωση περιμένει να δει ο κόσμος του ΑΡΗ και δυστυχώς δεν την βλέπει. Όσο για το μελλοντικό πλάνο το ποδοσφαιρικό παράδειγμα της Άρσεναλ που αναφέρθηκε νομίζω ότι ήταν 100% εύστοχο. Παραγωγή παικτών μέσα από ομάδα που θα αγωνίζεται σε υψηλό επίπεδο. Άν υπάρχει οργάνωση, μεθοδικότητα και στήριξη από τον κόσμο το συγκεκριμένο πλάνο είναι κάτι πολύ εύκολο και εφικτό για μια ομάδα με την μπασκετική ιστορία και παράδοση του ΑΡΗ μας. Αξίζει η διοίκηση να επενδύσει σε αυτό και ελπίζουμε να το δούμε τα επόμενα χρόνια.

Αυτά ήταν τα σημαντικότερα που ειπώθηκαν στην συνέντευξη τύπου από τον Λ.Αρβανίτη και τον Β.Αγγέλου όπου ζήτησαν την στήριξη όλων μας. Και θα πρέπει να την έχουν γιατί βλέπουμε μια ειλικρινή προσπάθεια. Τα αγωνιστικά αποτελέσματα είναι κάτι το εφήμερο, αν όμως μπουν οι βάσεις για κάτι καλό τότε ο Αυτοκράτορας μπορεί να επιστρέψει στον θρόνο του! Όλοι διαρκείας! Όλοι στο Παλέ!

Σαν καράβι σε φουρτούνα έμοιαζε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα με το πλήρωμα φοβισμένο να μην μπορεί να κάνει ούτε τα βασικά και τον καπετάνιο μεθυσμένο να δίνει την μια λάθος εντολή μετά την άλλη. Όσοι έχουν παρακολουθήσει τον φετινό ΑΡΗ από κοντά δεν νομίζω να τους προκάλεσε ιδιαίτερη εντύπωση το σημερινό αποτέλεσμα μιας και αυτό που παρακολουθήσαμε ήταν μια επανάληψη των άσχημων εμφανίσεων που βλέπουμε από την αρχή της χρονιάς. Μπορεί ο Β.Αγγέλου να ζήτησε πίστωση χρόνου αλλά η βελτίωση είναι κάτι που έρχεται σταδιακά και όχι απότομα με την πάροδο κάποιου χρονικού διαστήματος. Για την ώρα από την στιγμή που ανέλαβε ο Β.Αγγέλου αμυδρά μπορούμε να διακρίνουμε ίχνη βελτίωσης ενώ νέα προβλήματα έχουν κάνει την εμφάνιση τους.

Βγάζοντας από το συρτάρι το πτυχίο προπονητικής έχουμε και λέμε. Πεντάδα με τον νεαρό Μποχωρίδη μέσα δεν υφίσταται, ούτε κάν λόγος να διατηρείς έναν νέο και άπειρο παίκτη για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα μέσα στο παιχνίδι δίνοντας του μάλιστα έναν πιο σημαντικό ρόλο στον οποίο πολύ πιθανόν να μην είναι έτοιμος να ανταπεξέλθει. Ευτυχώς αυτή τη φορά ο παρτενέρ του Μποχωρίδη ήταν ο Βεργίνης και όχι ο Καραποστόλου οπότε κατά το ήμισυ ο Β.Αγγέλου αναθεώρησε. Από εκεί και πέρα όμως τα λάθη του ήταν τόσο κραυγαλέα που κατάφερε να ξεσηκώσει τον κόσμο σε σημείο ώστε να προκληθεί και επεισόδιο πίσω από τον πάγκο με αγανακτισμένους φιλάθλους που δεν μπορούσαν να διανοηθούν αυτό που συνέβαινε. 2 φορές τράβηξε έξω τον Μ.Πελεκάνο που πραγματοποιούσε την καλύτερη του εμφάνιση με την φανέλα του ΑΡΗ. Την πρώτη μετά από 2 συνεχόμενα τρίποντα και την δεύτερη μετά από 5 συνεχόμενους πόντους  και έδειχνε να έχει βρει ρύθμο για τα καλά. Χαρακτηριστικό είναι ότι τη δεύτερη φορά που απέσυρε τον Μ.Πελεκάνο εξώ υπήρχε ένα μαζικό αυθόρμητο ξεφωνητό από την κερκίδα κάτι που σπάνια συναντάς όπως και σπάνια συναντάς τέτοιου είδους κοουτσαρίσματα. Αυτή τη φορά έδωσε ευκαιρίες στον Χάντ για τον οποίο δικαιώθηκε για τις προηγούμενες φορές που τον άφηνε στον πάγκο. Όσο φιλότιμος και αν είναι ο Αμερικάνος δυστυχώς δεν μπορεί να περπατήσει. Κατάφερε να κάνει τον αργό Δέδα να μοιάζει με "λαγό" δίνοντας του την ευκαιρία να πετύχει 2 συνεχόμενα τρίποντα ενώ και στην επίθεση είχε ρίξει άγκυρα στο τρίποντο μπροστά από τον πάγκο. Αυτά βέβαια ήταν λεπτομέρειες για τον κ.Αγγέλου γιατί από ότι δήλωσε στην συνέντευξη τύπου έμεινε ικανοποιημένος από την προσπάθεια του Χάντ... Για τον Τσιάρα τι να πούμε που τον χρησιμοποίησε ως σέντερ στο χρονικό σημείο που δεν υπήρχε ο Παπαδόπουλος αντί να βάλει Χαρίση ή Σαρικόπουλο μήπως αποκτούσαμε επιτέλους κάποιο πλεονέκτημα κάτω από το καλάθι. Ούτε καν εντολή στο τέλος του τρίτου δεκαλέπτου για να κάνουμε φάουλ που είχαμε περιθώριο δεν μπόρεσε να περάσει στους παίκτες του. Ενώ και στο φινάλε του αγώνα όπου υποτίθεται ότι ήθελες το μακρινό σουτ προτίμησε να κρατήσει Πάσαλιτς και Καραποστόλου στον πάγκο αντί να παίξει με 3 "κοντούς". Ενώ και η στατιστική είναι ακόμη μια απόδειξη για την κάκιστη διαχείριση του υλικού. Χαραλαμπίδης, Παπαδόπουλος και Μακγκράθ, 36, 32 και 28 ετών αγωνίστηκαν 32', 36' και 37' αντίστοιχα ενώ οι Πάσαλιτς, Βεργίνης και Πελεκάνος ετών 25, 25 και 31 αγωνίστηκαν 26',23' και 26' λεπτά αντίστοιχα... Δηλαδή αντί να βασιστείς στους καλύτερους σου παίκτες και να τους αφήσεις μέσα στο παιχνίδι να βρουν ρυθμό ανακατεύεις διαρκώς την τράπουλα ελπίζοντας σε παίκτες που ποτέ δεν έχουν γίνει έστω και για ένα παιχνίδι πρωταγωνιστές να σηκώσουν την ομάδα στην πλάτη τους. Φυσικά το παιχνίδι δεν χάθηκε μόνο από τις εντολές κατά την διάρκεια του αγώνα αλλά και στον τρόπο που προετοίμασε την ομάδα για αυτή την αναμέτρηση. Κανένα πλάνο και πάλι για τα ατού των αντιπάλων, κουραστήκαμε να βλέπουμε την ίδια πάσα προς τον Παπαδόπουλο και τον αντίπαλο σεντερ να σκοράρει ενώ από την στιγμή που και οι πέτρες γνωρίζουν ότι ο συμπολίτης βασίζετε στους Μακγκαρθ και Χαραλαμπίδη που είναι αρκετά γρήγοροι προτίμησε να έχει ως διακοσμητικό στοιχείο στον πάγκο τον Βεζένκωφ από το να έχει στην διάθεση του τον Δήμα που αμυντικά ταίριαζε περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο πάνω στο μαρκάρισμα των περιφερειακών του συμπολίτη.

Όλα τα παραπάνω δεν σημαίνει ότι οι παίκτες δεν έχουν ευθύνη μιας και κατάφεραν και σήμερα να σπάσουν τα καλάθι εγκλωβισμένοι σε ένα ανούσιο άγχος και μια εκνευριστική ηττοπάθεια. Αν αγχώνεστε μην αποτύχετε στον ΑΡΗ δεν υπάρχει πια λόγος να αγχώνεστε γιατί έχετε ήδη αποτύχει. Τώρα αν το άγχος σας είναι για το αν είστε ικανοί να πετύχετε τον στόχο της παραμονής καλύτερα να ενημερώσετε τους υπεύθυνους μήπως και μπορέσουν να κάνουν κάτι. Όσο και αν πρέπει να σεβόμαστε τους θεσμούς της ομάδος μας όπως είναι ο προπονητής, οι παίκτες, η διοίκηση κτλ άλλο τόσο θα πρέπει όλοι οι παραπάνω να σέβονται τον κόσμο του ΑΡΗ ενεργό ή ανενεργό γιατί αυτός είναι που δίνει αυτή την δυναμική και μας κάνει να ξεχωρίζουμε από ομαδούλες της σειράς. Δεν είναι κακό να παραδεχτείτε τα λάθη σας, είτε έχει να κάνει με τα δελτία των 3 Αμερικανών, είτε με την αντικατάσταση του Αλεξανδρή με τον Αγγέλου, δεν θα σας κρεμάσουμε... Εδώ ο κόσμος στήριζε Καρακίτσιους και Δαμιανίδηδες δεν θα κάνει υπομονή με εσάς που ήρθατε σε μια τόσο δύσκολη στιγμή αναλαμβάνοντας ένα τόσο βαρύ φορτίο? Αλλά μην ξεσπάτε και ζητάτε και τα ρέστα από τον χιλιοταλαιπωρημένο αγανακτισμένο κόσμο στην κερκίδα που δεν μπορεί να χωνέψει αυτό που βλέπει στο γήπεδο...

ΥΓ. "Επιβλητική" η παρουσία του Α.Ζαμπέτα στα επίσημα του Παλέ που "αποθεώθηκε" από τον κόσμο του ΑΡΗ. Τελικά κατάφερε με την παρουσία του να φέρει λίγη από την "τύχη" του ποδοσφαιρικού ΑΡΗ και στον μπασκετικό...

ΥΓ2. Άντε στο επόμενο παιχνίδι τιμητική πλακέτα στον Γ.Δαμιανίδη.

Έχει περάσει καιρός όπου αυτό το παιχνίδι μαγνήτιζε το βλέμμα ολόκληρης της φίλαθλης Ελλάδας και το κάθε χρόνο και χειρότερα ταιριάζει απόλυτα στο παραδοσιακό μπασκετικό ντέρμπι της πόλης. Με τις 2 ομάδες όχι μόνο να μην έχουν την αίγλη του ένδοξου παρελθόντος αλλά ακόμη και σε σχέση με τις υπόλοιπες ομάδες της Α1 να θεωρούνται ως φτωχοί συγγενείς. Για του λόγου το αληθές και λόγω των οικονομικών προβλημάτων που υπάρχουν και στις 2 ομάδες ο μεν μπαογκ έχει 2 ξένους ενώ η ομάδα μόλις 1 ξένο όταν ομάδες σαν τον Απόλλων Π. και το Ρέθυμνο έχουν άπο 4-5. Με αυτά τα δεδομένα λοιπόν η ομάδα μας που έχει και στην πλάτη της ένα τραγικό ξεκίνημα σε κύπελλο και πρωτάθλημα Ελλάδος θα παλέψει για μια νίκη που υπό φυσιολογικές συνθήκες θα έπρεπε να την θεωρούμε δεδομένη. Μια νίκη που το μόνο που έχει να προσφέρει είναι τόνωση του ηθικού όλων μας μιας και βαθμολογικά νίκες "εντός προγράμματος" δεν είναι ικανές να αλλάξουν κάτι.

Έστω και έτσι για να έρθει αυτή η νίκη πολλά πρέπει να αλλάξουν στην ομάδα μας με την σοβαρότητα να είναι το πρώτο και πιο σημαντικό στοιχείο που λείπει από τον φετινό ΑΡΗ σε όλα τα επίπεδα. Και από την στιγμή που αναφερόμαστε στο αγωνιστικό κομμάτι ο πρώτος που πρέπει να είναι σοβαρός στο παιχνίδι του Σαββάτου είναι ο Β.Αγγέλου. Αυτός θα δείξει πρώτος την διάθεση να κάνει κάποια πράγματα σωστά και οι παίκτες του θα πρέπει να τα εφαρμόσουν. Δυνατό ξεκίνημα με βασική πεντάδα που να περιέχει τον άπειρο Μποχωρίδη και τον ντεφορμέ Καραποστόλου δεν υπάρχει. Αν λοιπόν ο Β.Αγγέλου δεν θέλει να επιβαρύνει με το επιπρόσθετο άγχος ενός κακού ξεκινήματος τους παίκτες του σε αυτό το παιχνίδι ξεχωριστής σημασίας τότε πρέπει από την αρχή να ρίξει τα πιο δυνατά χαρτιά του μέσα ώστε να γεμίσει η ομάδα με αυτοπεποίθηση και να διώξει μακριά κάθε φόβο και σκέψη γύρω από την ήττα. Όλα τα υπόλοιπα θα πρέπει λογικά να έχουν δουλευτεί μέσα στις προπονήσεις και σύστημα στην επίθεση που ακόμη δεν έχουμε δει ούτε για δείγμα αλλά και "παγίδες" στον Παπαδόπουλο που σε μεγάλο βαθμό είναι ο κινητήριος μοχλός του συμπολίτη. Ελπίζω αυτή την φορά να μην δούμε μια επανάληψη του αγώνα με τον Πανιώνιο όπου μέχρι και οι πέτρες γνωρίζανε ότι ο Παππάς είναι σε εξαιρετική κατάσταση και θα πάρει το παιχνίδι πάνω και εμείς το μόνο που κάναμε είναι να αναρωτιόμαστε πόσους πόντους τελικά θα σκοράρει. Σίγουρα ο ΑΡΗΣ μας δεν είναι σε καλή κατάσταση αλλά και αυτός ο μπάογκ παρά την ανοδική του πορεία δεν έχει να δείξει τίποτα το ιδιαίτερο εκτός από 2-3 καλούς παίκτες.

Ανεξάρτητα πάντως από το επίπεδο των 2 ομάδων αλλά και τις συνεχόμενες απογοητευτικές εμφανίσεις  ο κόσμος θα δώσει βροντερό παρών στο Παλέ και θα προσπαθήσει να σπρώξει την ομάδα προς την νίκη. Υποχρέωση του προπονητή και των παικτών μας να σεβαστούν τον κόσμο αλλά και την ιστορική φανέλα που φοράνε. Ας δούμε λίγο νεύρο και πάθος για την νίκη. Άλλο αποτέλεσμα δεν υπάρχει και αυτό θα πρέπει να το καταλάβουν όλοι. ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΠΑΛΕ! ΌΛΟΙ ΓΙΑ ΤΟ ΕΤΗΣΙΟ ΞΕΠΟΥΠΟΥΛΙΑΣΜΑ!

Νέα ήττα γνώρισε η ομάδα μας σε ένα παιχνίδι που από το ξεκίνημα του φάνηκε ότι δύσκολα θα μπορούσε να ακολουθήσει το ρυθμό των αντιπάλων η ομάδα μας. Το τελικό αποτέλεσμα φαντάζει φυσιολογικά και ο προβληματισμός για την εικόνα της ομάδος γίνεται ολοένα και εντονότερος. Πλέον θα πρέπει να συμβιβαστούμε όλοι με την εικόνα του φετινού ΑΡΗ και με τα νέα δεδομένα που έχει φέρει στην ομάδα η παρουσία του Β.Αγγέλου που όπως φαίνεται δύσκολα θα αντέξει στην ηλεκτρική καρέκλα του προπονητή του ΑΡΗ μας.

Για ακόμη ένα παιχνίδι η παγκόσμια πατέντα του Β.Αγγέλου να μην ξεκινάει με τα δυνατότερα του όπλα εγκλωβίζοντας την ομάδα σε ένα κακό ξεκίνημα συνεχίστηκε και σήμερα. Ο μόνιμα ντεφορμέ Καραποστόλου και ο άπειρος Μποχωρίδης ξεκίνησαν και πάλι αντι για τους Πάσαλιτς και Βεργίνη που δικαιωματικά θεωρούνται τα βασικά γκαρντ της ομάδος. Αυτή τη φορά το πείραμα του Αγγέλου κράτησε μόλις 3.30' όπου αντί να εκμεταλλευτούμε το μέτριο ξεκίνημα του Απόλλωνα το μόνο που καταφέραμε ήταν να μείνουμε κοντά στο σκορ. Ενώ και σε όλη την διάρκεια του αγώνα έκανε τραγική διαχείριση του υλικού με παίκτες να ξεχνιούνται στον πάγκο, άλλοι να κάθονται στον πάγκο χωρίς λόγο και άλλοι να μένουν εκτός  δωδεκάδας χωρίς λόγο σε ένα πρωτάθλημα που και ο κάθε πικραμένος και ατάλαντος μπασκετμπολίστας  την έχει δει Τζόρνταν. Στα 3.30' του πειράματος ο ΑΡΗΣ πέτυχε 3 πόντους όσους ακριβώς και τα λάθη σε αυτό το διάστημα όπου επιθετικά έδειχνε χαμένος. Για καλή μας τύχη τα 3 χαμένα λέιαπ(το ένα κάρφωμα) του Απόλλωνα και 1 χαμένη βολή σε συνδυασμό με το τυχερό τρίποντο του Ασημακόπουλου καταφέραμε να μην την πάθουμε όπως στις προηγούμενες μας ήττες όπου από τα πρώτα 5' τα παρατούσαμε και φάνηκε ότι ίσως σήμερα να βλέπαμε κάτι διαφορετικό. Σε αυτό βοήθησε η βελτιωμένη εικόνα στην άμυνα, τα μπλοκ άουτ και η δύναμη στα ριμπάουντ που ήταν στοιχεία που έλειπαν από τον ΑΡΗ μας στα προηγούμενα παιχνίδια. Δυστυχώς όμως όσο καλή άμυνα και αν παίζεις στο μπάσκετ που δεν υπάρχει ισοπαλία πρέπει αναγκαστικά να βάλεις και κανένα καλάθι για να κερδίσεις. Οι παίκτες μας έδειχναν τόσο χαμένοι στην επίθεση που σε όλους όσους έβλεπαν το παιχνίδι εύλογα γεννήθηκε η απορία του τι γίνεται καθημερινά στις προπονήσεις και ποιό ήταν αυτό το σύστημα που τόσο πολύ επέμενε ο Αγγέλου στα τάιμ άουτ αλλά δεν εφαρμοζόταν ποτέ. Ενώ οι Χαρίσης και Σαρικόπουλος είχαν μια μικρή υπεροχή κάτω από το καλάθι είναι χαρακτηριστικό ότι την πρώτη σωστή πάσα κάτω από το καλάθι την πήρε ο Σαρικόπουλους μόλς 20'΄ πριν την λήξη του ημιχρόνου. Ιδιαίτερη εντύπωση προκάλεσε ακόμη και ο τρόπος με τον οποίο "έπαιζαν" το σκριν στην κορυφή της ρακέτας αφού αντί να περάσει ο παίκτης μέσα ή να κάνει την κλασσική κίνηση ο ψηλός προτιμούσαν να περάσουν την μπάλα έξω. Έτσι όπως εξελισσόταν το παιχνίδι όλοι μας με το που είδαμε τον Απόλλων να ξεφεύγει το σκορ καταλάβαμε ότι δύσκολα να γλιτώσουμε τον διασυρμό. Η φιλότιμη προσπάθεια στην άμυνα και κάποια εύστοχα σουτ από την στιγμή που συμβιβάστηκαν οι παίκτες μας με την ιδέα της ήττα κράτησαν το σκορ σε ανεκτά επίπεδα χωρίς όμως να μπουν σε κάποιο σημείο στην διεκδίκηση της νίκης.

Το συμπέρασμα που βγαίνει από το σημερινό παιχνίδι είναι ότι με τις συνθήκες που επικρατούν στην ομάδα δύσκολα να δούμε κάτι διαφορετικό και ότι ο ΑΡΗΣ το μόνο που μπορεί να πετύχει είναι μια εύκολη παραμονή στην κατηγορία. Δυστυχώς ο Β.Αγγέλου δείχνει πολύ λίγος για να αλλάξει κάτι ενώ φαίνεται να έχει δημιουργήσει περισσότερα προβλήματα με το πειραματικό του ξεκίνημα και την περίεργη χρησιμοποίηση-αχρήστευση των Χάντ και Τσιάρα που τους βάζει μέσα απλά για να τους βάλει... Πλέον ο διοίκηση καλείται να βάλει τα πράγματα στην θέση τους για να μην στράφι όλη η προσπάθεια τους εκτός γηπέδου. Όσο για εμάς όπως τα αδέρφια από την Πάτρα, την Αθήνα και τα άλλα μέρη που έκαναν μια ωραία κιτρινόμαυρη κερκίδα στο κλειστό του Απόλλωνα έτσι και εμείς ότι και να γίνει θα είμαστε στο Παλέ. Όσοι αντέχουμε φυσικά...

ΥΓ. Δηλαδή αν ο Αγγέλου ήταν προπονητής στον Παναθηναϊκό θα ξεκινούσε χωρίς τον Διαμαντίδη? Ή είδε τον Ίβκοβιτς να κατεβάζει την ομάδα με τους Σλιούκα και Μάντζαρη αντί για τον Σπανούλη και τον Λο?

Λίγες ώρες πριν από την έναρξη του αγώνα κόντρα στον Απόλλων Πατρών και όσοι λόγοι και αν υπάρχουν εξακολουθώ να μην μπορώ να καταλάβω το μέγεθος της απαισιοδοξίας που υπάρχει από όλους σχετικά με την σημερινή αναμέτρηση. Ναι η ομάδα δεν αποδίδει σωστά μέσα στο γήπεδο και έχει ταπεινωθεί αγωνιστικά σχεδόν ανεπανόρθωτα για φέτος αλλά αυτό γίνεται γιατί ως τώρα ο Β.Αγγέλου και οι παίκτες του αδυνατούν να εφαρμόσουν απλά τα βασικά του αθλήματος. Υλικό υπάρχει, διοίκηση υπάρχει αρκεί να γίνουν κάποια απλά πράγματα σωστά πάνω στο παρκέ.

Φυσικά τις δηλώσεις παικτών και τεχνικού τιμ τις αφήνω στην άκρη μιας και από λόγια έχουμε χορτάσει εδώ και χρόνια. Αυτό που περιμένω από τον Β.Αγγέλου και τους παίκτες του να δείξουν επιτέλους σημάδια βελτίωσης. Δυνατή άμυνα, μαχητικότητα στα ρίμπαουντ, συγκεκριμένο επιθετικό πλάνο και πάθος για τη νίκη για 40'. Αυτά δεν τα έχουμε δει φέτος και είναι απαραίτητα χαρακτηριστικά για μια επαγγελματική ομάδα που σέβεται τον εαυτό της και θέλει να πετύχει κάτι πάνω στο παρκέ. Σίγουρα μια ενδεχόμενη μεταγραφική ενίσχυση με έναν παίκτη επιπέδου Κις θα μπορούσε να βελτιώσει την εικόνα μας αλλά και πάλι ως ένα σημείο γιατί οι αδυναμίες μας είναι τρανταχτές. Ο Απόλλων είναι μια ομάδα με μπασκετική παράδοση, καλή έδρα και από το καλοκαίρι που παρακολουθούσαμε τις μεταγραφικές κινήσεις των ομάδων της Α1 τον είχαμε ξεχωρίσει για τον πολύ απλό λόγο ότι έδειξε μια σοβαρότητα στον μεταγραφικό του σχεδιασμό. Κατάφερε πάρα πολύ γρήγορα να κλειδώσει σχεδόν ολόκληρο το ρόστερ του με μοναδική παραφωνία το σήριαλ με τον Τσάμη όπου και αυτό σχετικά νωρίς το τελείωσε σε αντίθεση  με τα δικά μας που έπαιζαν όλο το καλοκαίρι. Μάλιστα επειδή το σασπένς είναι στο αίμα μας έχουμε και νέα σήριαλ με πρωταγωνιστές Κις, Κόλεμαν και κομπάρσο τον Κάρολ(?!?). Πάντως ο Απόλλων είναι μια ομάδα που χάρη στους Αμερικάνους που διαθέτει έχει την απαραίτητη ενέργεια σαν ομάδα που στην καλή της ημέρα μπορεί να σκοτώσει κάθε αντίπαλο. Αν θέλουμε λοιπόν να πετύχουμε κάτι φέτος μετά την εντός έδρας συντριβή με τον Πανιώνιο(που συνετρίβει  εντός έδρας  από το Ρέθυμνο) πρέπει να πάρουμε νίκες σε έδρες σαν και αυτή όπου πολλοί θα ηττηθούν.

Τα λόγια περιττά, οι αδυναμίες της ομάδος γνωστές, παίκτες όπως οι Βεργίνης, Τσιάρας, Χαντ αλλά και ο προπονητής μας ο Β.Αγγέλου λογικά θα πρέπει να έχουν ξεπεράσει τα θέματα προσαρμογής στο νέο τους περιβάλλον, ώρα λοιπόν να δούμε αποτελέσματα της καθημερινής δουλειάς τους μέσα στον αγώνα. ΑΡΗ ΔΙΠΛΟ ΔΙΠΛΟ ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΤΡΕΛΑΘΩ!

Ένα από τα επιχειρήματα του "νοικοκυραίου-σωτήρα" Γ.Δαμιανίδη στην προσπάθεια του να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα για το κατάντημα του ΑΡΗ με τον ίδιο στο "τιμόνι" ήταν η εγκατάλειψη της ομάδος από Αρειανούς με μεγάλη οικονομική επιφάνεια με τα άδεια καρεκλάκια στα επίσημα να είναι η απόδειξη όλων όσο έλεγε τόσο ο ίδιος όσο και τα παπαγαλάκια του. Φυσικά πότε δεν μας εξήγησε πως μια ομάδα που σώθηκε από τους ίδιους τους Αρειανούς και αναγεννήθηκε χάρη στα μέλη της ΓΕΝΕΣΙΣ(που αν και ήταν πρόεδρος ο ίδιος ως γνωστόν οι υπόλοιποι ενίσχυαν την ομάδα οικονομικά), είχε την οικονομική στήριξη εξωδιοικητικών μέσω της  ΣΑΡΙΣΑΣ αλλά και την βοήθεια του κ.Πάλμα ξαφνικά όλοι τον εγκατέλειψαν και ούτε φυσικά μπήκε στην διαδικασία να μας πει την δική του εκδοχή για τους λόγους για τους οποίους όλοι αυτοί που του γύρισαν την πλάτη και τον άφησαν μόνο του με την αποχώρηση του φαίνεται σιγά σιγά να συσπειρώνονται εκ νέου γύρω από την ομάδα.

Από τις πρώτες κινήσεις που έκανε ο κ.Αρβανίτης που ως εκπρόσωπος του Α.Σ. στην ΚΑΕ γνώριζε πρόσωπα και καταστάσεις πολύ πριν γίνει πρόεδρος της διοίκησης Πρωτοδικείου ήταν να πλησιάσει όλους αυτούς που εκδιώχθηκαν, εξαπατήθηκαν, χλευάστηκαν από την "κλίκα" που έκανε κουμάντο και στον μπασκετικό ΑΡΗ για να δει τις προθέσεις του. Μπορεί ένας μεγάλος αριθμός γνωστών Αρειανών να δήλωσαν παρών στο κάλεσμα του αλλά η πίκρα τους για ότι είχε προηγηθεί αλλά και η καχυποψία τους σχετικά με την αλλαγή σελίδας στα διοικητικά της ΚΑΕ ήταν εμφανής εξ αρχής. Μετά λοιπόν από ένα μουδιασμένο σχετικά ξεκίνημα που το πρόβλημα με τα δελτία οδήγησε στο κακό αγωνιστικό ξεκίνημα της ομάδος και γέμισε άπαντες με απογοήτευση φαίνεται κάτι να αρχίσει να κινείται και άνθρωποι που στην αρχή ήταν διστακτικοί να δείχνουν πλέον την στήριξη τους εμπράκτως. Η αρχή έγινε με τον κ.Πλιάκη που ενίσχυσε οικονομικά την νέα διοίκηση προσφέρoντας ένα χρηματικό ποσό και στη συνέχεια η σκυτάλη πέρασε στα μέλη του ARIS Golden Club που με μια έξυπνη κίνηση προσπαθούν φέρουν κόσμο και έσοδα στην ομάδα πριμοδοτώντας εισιτήρια διαρκείας. 

Δεν θα κρίνουμε το αποτέλεσμα των κινήσεων όπως είναι τα χρηματικά ποσά που δόθηκαν, τα οφέλη που θα έχει η ΚΑΕ από την πριμοδότηση των διαρκείας αλλά την πρόθεση και την διάθεση που δείχνουν κάποιοι συνΑρειανοί μας σε περίοδο οικονομικής κρίσης να στηρίξουν αυτή την προσπάθεια που γίνεται στον μπασκετικό ΑΡΗ. Μάλιστα με δεδομένο το τραγικό ξεκίνημα της ομάδος αυτές οι κινήσεις έχουν ακόμη μεγαλύτερη αξία και θα πρέπει να γίνουν παράδειγμα προς μίμηση και από άλλους Αρειανούς που έχουν την οικονομική δυνατότητα να προσφέρουν. Φανταστείτε λοιπόν τι θα μπορούσε να είχε συμβεί αν βοηθούσε και λίγο το αγωνιστικό κομμάτι της ομάδος και έφερνε ελαφρώς πιο φυσιολογικά αποτελέσματα... Βέβαια μπορεί την διαφορά την δεδομένη χρονική στιγμή να την κάνουν κάποιοι εξωδιοικητικοί παράγοντες αλλά η μεγάλη δύναμη του ΑΡΗ είναι ο κόσμος του. Ο απλός, ανώνυμος φίλαθλος που αν έρθει κοντά στην ομάδα μαζικά όπως έκανε κάποτε, το εισιτήριο ενός αγώνα αλλά και η παρουσία του στο γήπεδο μπορεί να ξαναφέρει την επανάσταση στο μπάσκετ και στον ΑΡΗ μας! Όλοι διαρκείας! Όλοι στο Παλέ!

Παρακολουθώντας μπασκετική ειδησεογραφία των τελευταίων ημερών, την αγωνία των συνΑρειανών μας για το πως τελικά θα ενισχυθεί η ομάδα(Κίς, Κόλεμαν ή Κάρολ) αλλά και την αποφασιστικότητα(ή εμμονή) της διοίκησης για να ενισχύσει αγωνιστικά την ομάδα αναρωτιέμαι αν τελικά όλοι ασχολούμαστε με τον μπασκετικό ΑΡΗ έχουμε από τόσο νωρίς χάσει τον δρόμο μας και έχουμε ξεχάσει όλους τους σημαντικούς στόχους που πρέπει να έχει η ομάδα μας ώστε να μπορέσει να ορθοποδήσει και να επιστρέψει εκεί που πραγματικά αξίζει. Και για τον απλό φίλαθλο της ομάδος είναι κάτι φυσιολογικό ως ένα σημείο το μόνο που τον ενδιαφέρει να είναι αυτό που βλέπει μέσα στο γήπεδο για την διοίκηση της ΚΑΕ που προκαλεί απορία ο τρόπος που λειτουργεί μιας και αυτοί θα ήταν οι πρώτοι  που θα έπρεπε να είχαν βάλει ένα φρένο στον κόσμο του ΑΡΗ και να υπενθυμίζει διαρκώς ότι πρωταρχικός και μοναδικός στόχος για φέτος είναι η οικονομική εξυγίανση της ομάδος.

Αν θεωρήσουμε ότι οι ομάδες είναι εταιρίες τότε λογικά όπως μια εταιρία δεν μπορεί να ορθοποδήσει χωρίς καλό προσωπικό, εμπορεύματα και κάποια στοιχειώδη έξοδα για την προβολή της κάπως έτσι και ο ΑΡΗΣ μας δύσκολα να πάει μπροστά αν δεν έχει μια ανταγωνιστική ομάδα που θα εμπνέει τον κόσμο, θα τον φέρει στο γήπεδο και κάπως έτσι θα κάνει μικρά βηματάκια προς τα μπροστά. Τι είναι όμως τελικά η ανταγωνιστική ομάδα που χρειαζόμαστε για να βγει η χρονιά με θετικό πρόσημο? Μια ομάδα με "αστέρια" όπως ο Πελεκάνος, ο Χαρίσης, ο Σαρικόπουλος και ενδεχομένως ο Μπίλι Κίς για τους οποίους έγινε αρκετός ντόρος μέχρι να έρθουν στον ΑΡΗ ή μια ομάδα με λιγότερο "ηχηρά" ονόματα που θα δείξουν όμως πάθος και διάθεση όπως έδειξε η περσινή ομάδα? Μπορεί πέρσι αν κρίνουμε απλά εκ τους αποτελέσματος η αποτυχία να είναι δεδομένη αλλά αυτό που έβγαλαν πάνω στο παρκέ ο Β.Αλεξανδρής και οι παίκτες του ήταν κάτι το θετικό. Και αν λοιπόν η διοίκηση και ο προπονητής πιστεύουν ότι αυτή η ομάδα όπως είναι σήμερα δεν μπορεί να "περπατήσει" τι τους κάνει να πιστεύουν ότι ένας παίκτης μπορεί να αλλάξει ολόκληρο το αγωνιστικό προφίλ της ομάδος? Προφανώς η διοίκηση δείχνει την διάθεση να ρισκάρει αλλά δεν θα πρέπει να ξεχνάει ότι το ρίσκο που πήρε από το καλοκαίρι έχει οδηγήσει σε μια επανάληψη όλων των λανθασμένων κινήσεων που βλέπαμε τα προηγούμενα χρόνια με μοναδικό αποτέλεσμα την δημιουργία χρεών και την απαξίωση του Αυτοκράτορα ακόμη και από τους Αρειανούς.

Επειδή η πλειοψηφία των φίλων του ΑΡΗ μας ξέρει να  εκτιμάει και να  αναγνωρίζει την προσπάθεια που γίνεται και όσοι έχουμε απομείνει στο Παλέ μπορούμε να κάνουμε υπομονή καλό είναι ο κ.Αρβανίτης, τα υπόλοιπα μέλη της διοίκησης Πρωτοδικείου καθώς και οι εξωδιοικητικοί παράγοντες που βρίσκονται κοντά στην ΚΑΕ να επαναπροσδιορίσουν τους φετινούς στόχους που έχουν θέσει και να αφήσουν το αγωνιστικό σε δεύτερη μοίρα. Μπορεί η ομάδα πάνω στο παρκέ να χάνει αλλά σε μια χρονιά οικονομικής εξυγίανσης θα πρέπει να κερδίσει εξωαγωνιστικά. Και αυτό μπορεί να γίνει πολύ εύκολα με προγραμματισμό και ειλικρίνεια απέναντι στον κόσμο του ΑΡΗ. Για αυτό είναι απαραίτητο να δρομολογηθεί σύντομα μια συνέντευξη τύπου όπου να απαντηθούν τα εξής ερωτήματα:

1) Τι έγινε τελικά με το θέμα της ΦΙΜΠΑ και ποιοί συγκεκριμένα είναι οι άμεσα υπεύθυνοι μέσα και έξω από τον ΑΡΗ

2) Πως έχουν εξελιχθεί ως τώρα οι διαπραγματεύσεις για τα χρέη της ομάδος προς παλιούς παίκτες και αν σύμφωνα με τον προγραμματισμό που έχει γίνει ο ΑΡΗΣ μπορεί να ανταποκριθεί

3) Τι ακριβώς έγινε με τον Β.Αλεξανδρή που οδήγησε στο διαζύγιο

4) Ποιοι είναι οι φετινοί στόχοι της ομάδος

5) Ποια είναι η πορεία του ελέγχου και τι σκοπεύουν να κάνουν με το που έχουν το τελικό πόρισμα.

Μιλώντας  με την γλώσσα της αλήθειας και απαντώντας στα παραπάνω ερωτήματα   η διοίκηση της ΚΑΕ μπορεί να βάλει τα πράγματα στην θέση τους, να δώσει την ευκαιρία σε κάθε Αρειανό να κατανοήσει τι γίνεται και γιατί και να συνεχίσει το έργο της απερίσπαστη χωρίς σκιές και αμφιβολίες. Όσο για τον τους έχει τρομοκρατήσει η δήλωση του Β.Αλεξανδρή περί στόχου παραμονής χωρίς τους Αμερικάνους απλά να υπενθυμίσω ότι την τελευταία φορά που ο Β.Αλεξανδρής έκανε ως προπονητής της ομάδος παραπλήσια υποτιμητική δήλωση ο ΑΡΗΣ κατέκτησε το κύπελλο Ελλάδος.