Πόσες φορές άραγε κατά το παρελθόν ακούσαμε την δακρύβρεχτη ιστορία του Γ.Δαμιανίδη στον ΑΡΗ? Αυτή την ιστορία του "μοναχικού καβαλάρη" που με νύχια και με δόντια πάλευε για να κρατήσει την σημαία της ναυαρχίδας του συλλόγου ψηλά? Αυτή την ιστορία του "σωτήρα" που ενώ όλοι είχαν γυρίσει την πλάτη στον Αυτοκράτορα αυτός ήταν εκεί και πολεμούσε? Ή την άλλη του "νοικοκύρη" που κατάφερε να συμμαζέψει τα πράγματα στην ΚΑΕ και να επαναφέρει την χαμένη αξιοπιστία του μπασκετικού ΑΡΗ σε όλα τα επίπεδα. Αυτά μας έλεγε επι χρόνια ο ίδιος όπου στεκόταν και  όπου βρισκόταν, αυτά μας είπε με περίσσιο θράσος πάνω στο βήμα της Λέσχης αυτά λέγανε οι "φίλοι" που του κάνανε πλάτες, αυτά λέγανε τα παπαγαλάκια του στον ARIS FM και όχι μόνο. Μάλιστα μου έχει μείνει η απεγνωσμένη αντίδραση του στα πηγαδάκια της ανάπαυλας της συνέλευσης της Λέσχης όπου σε επίμονη ερώτηση μου "Αφού όλοι σου γύρισαν την πλάτη και εσύ δεν μπορείς να σηκώσεις το βάρος γιατί δεν φεύγεις?", απάντησε με πόνο ψυχής ότι δεν υπάρχει κανείς να θέλει να αναλάβει το "φορτίο" του ΑΡΗ...

Να λοιπόν όμως που κάποιοι "τρελοί" εμφανίστηκαν, ανέλαβαν τον προβληματικό ΑΡΗ και δείχνουν αποφασισμένοι να οδηγήσουν το καράβι σε ήρεμα νερά. Μάλιστα οι συγκεκριμένοι εκτός από τις δικές τους προσωπικές οικονομικές θυσίες ως ένα βαθμό έχουν και την έμπρακτη στήριξη πολλών(αν όχι όλων) από αυτούς που όπως έλεγε ο Γ.Δαμιανίδης τον είχαν αφήσει μόνο του. Αντί λοιπόν ο αρχινοικοκύρης να χαρεί και να κάνει ότι μπορεί για να τους βοηθήσει ώστε να απαλλαχθεί και ο ίδιος ξαφνικά αρχίζει και δημιουργεί προβλήματα. Αρχικά άνοιξε διάλογο για το πως θα παραιτηθεί από την ΚΑΕ. Απαλλαγές, καρτέλες, επιταγές, εγγυήσεις και άλλου είδους απαιτήσεις μέσα από ένα θολό οικονομικό τοπίο που επικρατούσε επι εποχή Δαμιανίδη στην ΚΑΕ. Τέτοιο θράσος που αναγκάστηκε ο κ.Αρβανίτης να ζητήσει δημόσια από τον Γ.Δαμιανίδη να παραιτηθεί και να μην δημιουργεί πρόβλημα στην ΚΑΕ επιβεβαιώνοντας το κοινό μυστικό που τα παπαγαλοδημοσιογραφάκια του ΑΡΗ δεν έβγαζαν προς τα έξω. Και εκεί που νομίζαμε ότι ξεμπερδέψαμε τόσο με αυτόν(όπως και με τις "πλάτες" του) ήρθε ο νέος κύκλος απαιτήσεων, όρων και διαπραγματεύσεων αυτή την φορά για να παραιτηθεί από πρόεδρος της ΓΕΝΕΣΙΣ που είναι ο μεγαλομέτοχος της ΚΑΕ ΑΡΗΣ. Δεν γνωρίζω ακριβώς τι ζητάει ο Γ.Δαμιανίδης(οι φήμες λένε απαλλαγή από επιταγές που έχει υπογράψει, δικαστήρια που πρέπει να παρουσιαστεί και ένα χρηματικό ποσό από από την καρτέλα του)  αλλά θα έπρεπε να γνωρίζει ότι όταν αποφάσιζε να αναλάβει την θέση του προέδρου της ΚΑΕ ΑΡΗΣ αυτή η θέση έχει απαιτήσεις, ευθύνες και προσωπικές θυσίες και όχι μόνο λεζάντα, δημόσιες σχέσεις και παχυλούς μισθούς. Αν ήταν διαφορετικά τότε να είστε όλοι σίγουροι ότι πολλοί θα ήθελαν να κάνουν τον "κούκλο". Κακώς η ΓΕΝΕΣΙΣ, η ΣΑΡΙΣΑ και η νέα διοίκηση είναι τόσο ανεκτική απέναντι στον πρώην πρόεδρο της ΚΑΕ. Κακώς τον έχουν σεβαστεί τόσο πολύ και προσπαθούν να κρατήσουν τα πάντα μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Αυτό και μόνο δείχνει ότι για να βγάλουν ανακοίνωση επί του θέματος πόσο μεγάλο πρόβλημα δημιουργεί η συμπεριφορά του Γ.Δαμιανίδη.

Σε μια 10ετή παρουσία στο τιμόνι της ΚΑΕ σίγουρα δεν γίνεται να είναι όλα μαύρα αλλά είναι γεγονός ότι ο Γ.Δαμιανίδης σε κάποια φάση ξέφυγε από την πορεία που είχε χαράξει όταν πρωτομπήκε στον σύλλογο. Το ίδιο ίσως και άλλοι παράγοντες όπως ο Θ.Τζεβελέκης. Από εκεί και πέρα και αφού όλα έχουν ξεσκεπαστεί και ο τελευταίος Αρειανός έχει καταλάβει τι γινόταν στην ΚΑΕ το μόνο που μπορείς να κάνεις είτε λέγεσαι Γ.Δαμιανίδης ή Θ.Τζεβελέκης ή κάπως αλλιώς είναι να διευκολύνεις τους επόμενους να βάλουν μια τάξη στο μπου@#$λο που άφησες και να μην βάζεις νέα προβλήματα με κάθε ευκαιρία. Και φυσικά αν θέλεις κάτι το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να παρακαλέσεις και όχι να απαιτείς ή να εκβιάζεις. Ίσως ο Γ.Δαμιανίδης θα έπρεπε να συμβουλευτεί τον "φίλο" του Θ.Τζεβελέκη που δείχνει ένα εντελώς διαφορετικό πρόσωπο και εμπράκτως στηρίζει οικονομικά την νέα προσπάθεια που γίνεται στην ΚΑΕ ΑΡΗ αναγνωρίζοντας εν μέρει την συμβολή του στο κατάντημα του ΑΡΗ αλλά και τις ευθύνες του ως ενός εκ των μεγαλομετοχών. Ας ελπίσουμε να τελειώσει αυτό το θέμα γρήγορα, ο Γ.Δαμιανίδης να αποτελέσει οριστικό παρελθόν από τον ΑΡΗ γιατί πολλοί "σωτήρες" μαζεύτηκαν στον ΑΡΗ και κουραστήκαμε...

Σε όλα τα αθλήματα έτσι και στο μπάσκετ αυτό που μετράει είναι το τελικό αποτέλεσμα και η νίκη. Η νίκη μπορεί να έρθει αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι και το παιχνίδι που έκανες ήταν σωστό και ότι λειτούργησες σωστά σαν ομάδα. Για παράδειγμα το Ρέθυμνο είναι μια ομάδα που βασίζεται σε 5-6 παίκτες μόνο, αρέσκεται στο γρήγορο παιχνίδι και στα πολλά μακρινά σουτ. Μπορεί να έχει εξαιρετικά αποτελέσματα με αποκορύφωμα την σημερινή νίκη αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι το μπάσκετ που παίζει είναι το σωστό αλλά ότι αυτό μπορεί να κάνει και αυτό κάνει με απόλυτη επιτυχία. Κάτι ανάλογο δεν ισχύει για τον ΑΡΗ που παρά την βελτίωση του εξακολουθεί να είναι μια ομάδα χωρίς αγωνιστική ταυτότητα.

Έχουμε αφιερώσει αρκετές σελίδες κριτικής προς τον Β.Αγγέλου και προς στιγμή χαρήκαμε που τα αποτελέσματα άρχισαν να μας διαψεύδουν αλλά όπως φάνηκε ξεκάθαρα και σήμερα αυτές οι νίκες ήταν αποτέλεσμα της καλής απόδοσης κάποιων παικτών σε ατομικό επίπεδο και όχι η συνολική βελτίωση της ομάδος σε βασικούς τομείς όπως είναι η κυκλοφορία της μπάλας, τα ριμπάουντ και η άμυνα. Η στατιστική λέει ότι ο ΑΡΗΣ πήρε τα ριμπάουντ σήμερα, είχε καλή κυκλοφορία της μπάλας με 17 ασιστ, ήταν μπροστά σε όλο το παιχνίδι με διψήφιες διαφορές και όμως έχασε. Γιατί έχασε? Γιατί ξαφνικά οι παίκτες σταμάτησαν να βάζουν τα μακρινά σουτ? Γιατί αυτή ανόητη κυκλοφορία της μπάλας με τις παρακινδυνευμένες πάσες κάποια στιγμή σταμάτησε να μας βγαίνει ή μας πήρε χαμπάρι? Γιατί δεν υπήρχε κανένα σύστημα στην επίθεση? Γιατί βάζεις παίκτες που δεν είναι πόιντ γκαρντ να κάνουν τους πόιντ γκαρντ? Γιατί ενώ υποτίθεται ότι η βάση σου είναι η άμυνα τα μισά τουλάχιστον τρίποντα τα έχουν βαρέσει ελεύθεροι ενώ και όποτε αποφάσιζαν να μπουν μέσα η ρακέτα ήταν άδεια? Γιατί ενώ γνώριζες ότι αυτή η ομάδα βασίζεται στο περιφερειακό παιχνίδι δεν έκανες καμία προετοιμασία για να μπλοκάρεις τα γκαρντ του αντιπάλου? Ή γιατί ξεχάστηκαν σημαντικοί παίκτες στον πάγκο όπως ο Πελεκάνος και σχεδόν όλο το τελευταίο πεντάλεπτο ο Χάντ με τον Ασημακόπουλο που ήταν ο κορυφαίος παίκτης της ομάδος μας σήμερα. Η απάντηση είναι απλή. Γιατί ο ΑΡΗΣ δεν έχει αγωνιστική ταυτότητα επειδή ο προπονητής του προτιμάει να ακολουθεί τους αντιπάλους και να προσαρμόζεται στο παιχνίδι τους ακόμη και αν αυτή η ομάδα είναι η τελευταία του πρωταθλήματος και αγωνίζεσαι εντός έδρας. Δυστυχώς είχαμε προβλέψει από πριν στο preview της αναμέτρησης ότι ο Αγγέλου θα προτιμήσει τα ανόητα χαμηλά σχήματα με Ασημακόπουλο 5αρι αντί να κοιτάξει να εκμεταλλευτεί το πλεονέκτημα κάτω από το καλάθι μεταφέροντας την μπάλα σωστά μέσα στους Χαρίση, Σαρικόπουλο αλλά και στους Τσιάρα και Τσακαλέρη που μπορούν να παίξουν κοντά στο καλάθι. Σαρικόπουλο και Τσιάρα δεν είδαμε καθόλου, ενώ ο Τσακαλέρης αγωνίστηκε για λιγο στα τελευταία κρίσιμα λεπτά του παιχνιδιού. Ο Μούρτος μπήκε στην αρχή και μετά δεν ξαναμπήκε ποτέ ενώ ο Λευτέρης Μποχωρίδης είχε φιλική συμμετοχή για 1''(!!!!!!)  επιβεβαιωμένο και απο την στατιστική του αγώνα.  Δυστυχώς ο Β.Αγγέλου προτιμάει να χάνεται σε μια προσωπική φιλοσοφία/άποψη για το μπάσκετ παρά να κάνει τα βασικά όπως θα έκανε οποιοσδήποτε φυσιολογικός προπονητής. Τα βασικά είναι να παίζεις στην μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα με παίκτες που αγωνίζονται στις θέσεις τους έχοντας καθαρό αμυντικό και επιθετικό προσανατολισμό,  προσπαθώντας να χτυπήσεις στις αδυναμίες του αντιπάλου και όταν το παιχνίδι πάει στα κρίσιμα να εμπιστευτείς τους έμπειρους παίκτες σου. Αντι για αυτό εμείς βλέπουμε μια κάκιστη διαχείριση του υλικού λες και οι αλλαγές είναι περιορισμένες, κανένα σύστημα και καμία κατανομή ρόλων στην ομάδα. Σήμερα παίζεις όλο τον αγώνα αύριο  μπορεί να αγωνιστείς 1''. Για παίκτες μεμονωμένα δεν θέλω να σχολιάσω γιατί όταν υπάρχει ένας τόσο συγκινητικός Ασημακόπουλος που κάνει τα πάντα μέσα στο γήπεδο και στα τελευταία λεπτά κάθεται στον πάγκο, όταν δεν δοκιμάζεις τίποτα διαφορετικό και αφήνεις τον Ντούβνιακ να σε ξευτιλίζει επι 40' πετυχαίνοντας τους μισούς πόντους της ομάδος του τα λόγια είναι περιττά.

Ο κόσμος είχε αρχίσει να ζεσταίνεται και σήμερα έδειξε διάθεση να παραβλέψει την κακή εμφάνιση απέναντι στον Παναθηναϊκό όταν όμως σε ένα φαινομενικά ήσυχο απόγευμα που όλα σου πηγαίνουν ρολόι καταφέρνεις με προσπάθεια να χάσεις το παιχνίδι μέσα από τα χέρια σου τότε είναι σαν να λες σε όλους όσους βρέθηκαν στο Παλέ ότι είναι κορόιδα και ότι προτιμάς σαν διοίκηση να στηρίξεις την μπασκετική ασχετοσύνη του Αγγέλου. Όχι γιατί είναι ένας σπουδαίος προπονητής ή έχει δείξει κάτι το αξιόλογο αλλά γιατί πρέπει να δείξεις ότι στηρίζεις τις επιλογές σου και ότι δεν πηγαίνεις από λάθος σε λάθος. Κρίμα, γιατί σήμερα χάθηκε μια ευκαιρία να καθιερωθούμε στην 6η θέση αλλά και να φέρουμε περισσότερο κόσμο στο γήπεδο. Αντί για αυτό κατάφεραν να μας ξενερώσουν όλους και να μας πείσουν ότι με τον Αγγέλου στον πάγκο δεν πρόκειται ο ΑΡΗΣ να πάει μπροστά...

ΥΓ. Στο παιχνίδι με τον μπάογκ στο Παλέ είχε κάνει "επιβλητική" εμφάνιση ο Α.Ζαμπέτας και χάσαμε. Σήμερα η μαύρη γάτα ήταν ο Π.Αλεξανδρίδης και η κομπανία του. Ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω σε τι αποσκοπούν αυτές οι δημοσίες εμφανίσεις κατά διαστήματα ανθρώπων διοίκησης της ΚΜΑ και της ΠΑΕ στο Παλέ όταν ποτέ στο παρελθόν δεν πατούσαν. Αν θεωρούν ότι η προσπάθεια που γίνεται στην ΚΑΕ είναι ανάλογη με την δική τους στην ΠΑΕ είναι τραγικό μιας και μπερδεύουν κάποια υπεύθυνα άτομα που με δικούς τους χρηματικούς πόρους αλλά και άλλων συνΑρειανών που ίδιοι φέρνουν κοντά στην ομάδα, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας αγωνίζονται για να ξανακάνουν τον ΑΡΗ μεγάλο σε αντίθεση  με κάποιους που εκτός από την προσωπική τους προβολή το μόνο που ξέρουν να κάνουν είναι να δεσμεύουν προβλεπόμενα έσοδα για άμεσες υποχρεώσεις. Τι περίμεναν? Ότι όλο το γήπεδο θα τους αποθεώσει κατά την είσοδο και θα αρχίσει να φωνάζει συνθήματα για το αυριανό παιχνίδι? ΈΛΕΟΣ!!!!

Δεν ξέρω αν είναι λάθος να έχουμε απαιτήσεις από τον φετινό ΑΡΗ πάντως η αλήθεια είναι ότι με το νικηφόρο σερί που είχαν δημιουργήσει πριν τον αγώνα με τον Παναθηναϊκο αλλά και με τις εμφανίσεις τους σε αυτά τα παιχνίδια μας έδειξαν ότι εκτός από ανταγωνιστικοί μπορούν να αποδώσουν και καλό μπάσκετ. Αυτά τα στοιχεία περιμέναμε να δούμε και στον αγώνα με τον Παναθηναϊκό, κάτι που δεν έγινε και μας απογοήτευσε ως ένα βαθμό. Έτσι λοιπόν στο σημερινό παιχνίδι ο ΑΡΗΣ μας θα πρέπει να αποδείξει ότι η εμφάνιση της περασμένης νίκης ήταν απλά μια κακή παρένθεση και πραγματοποιώντας μια καλή εμφάνιση να φθάσει σε μια πολύτιμη νίκη κόντρα σε έναν καλό αντίπαλο που βρίσκεται πιο ψηλά από εμάς στην βαθμολογία.

Το Ρέθυμνο θεωρείται από τις εκπλήξεις του φετινού πρωταθλήματος κάτι που δεν με βρίσκει σύμφωνο μιας και η ομάδα της Κρήτης έχει μια σταθερά καλή πορεία για τα δεδομένα της τα τελευταία χρόνια και οι κινήσεις που κάνει είναι αρκετά προσεκτικές. Προσπαθεί να διατηρήσει στο ρόστερ της έναν βασικό κορμό και κοιτάει να ενισχύεται με παίκτες που έχουν εμπειρία από το Ελληνικό πρωτάθλημα. Όταν μάλιστα διαθέτει και έναν παίκτη σαν τον Νέστορα Κόμματο στο ροστερ της τότε σίγουρα θα πρέπει ο Β.Αγγέλου και οι παίκτες του να είναι πολύ προσεκτικοί. Η άμυνα πρέπει να είναι το όπλο με ιδιαίτερη έμφαση στην περιφερειακή άμυνα μιας και οι παίκτες του ΑΓΟΡ αρέσκονται στα πολλά μακρινά σουτ. Ίσως είναι ιδανική ευκαιρία για τον Αγγέλου να χρησιμοποιήσει και αυτά τα χαμηλά σχήματα που έχουμε δει να χρησιμοποιεί σε εντελώς άστοχες στιγμές σε πολλά παιχνίδια. Το καλό είναι ότι ο ΑΡΗΣ έχει κερδίσει έναν παίκτη σαν τον Μούρτο που είναι γρήγορος και μπορεί να παίξει καλή άμυνα στην περιφέρεια σε αντίθεση με τους υπόλοιπους γκαρντ(πλην του Δήμα που δεν παίρνει χρόνο συμμετοχής) που πολλές φορές είναι αρκετά αργοί στις αντιδράσεις τους. Αν και ποτέ δεν το έχουμε δει ως τώρα μιας και ο Β.Αγγέλου προτιμάει να προσαρμόζεται στα πλάνα του αντίπαλου προπονητή είναι μια καλή ευκαιρία να εκμεταλλευτεί την αδυναμία των αντιπάλων κάτω από το καλάθι που δεν έχουν τα ψηλά κορμιά και να προσπαθήσει στην επίθεση να μεταφέρει το παιχνίδι κάτω από το καλάθι όπου σίγουρα Χαρίσης και Σαρικόπουλος θα έχουν σημαντικό πλεονέκτημα. Όπως και να έχει η νίκη είναι αυτή που μετράει και θα πρέπει να οπωσδήποτε να κερδίσουμε.

Μια νίκη που θα μας καθιερώσει σε μεγάλο βαθμό στην 6η θέση μιας και με βάση το πρόγραμμα ο ΑΓΟΡ είναι η πιο επικίνδυνη ομάδα που υποδεχόμαστε εκτός του Ολυμπιακού και δεν θα πρέπει να επιτρέψουμε να κάνει άλλη μια εντυπωσιακή νίκη όπως αυτή που πέτυχε μέσα στη Ν.Σμύρνη επι του Πανιωνίου με τεράστια άνεση. Η ομάδα είχε αρχίσει να ζεσταίνει τον κόσμο, η εμφάνιση στο ΟΑΚΑ ήταν μια κρύα παρένθεση που πρέπει πάση θυσία να κλείσει. Δεν έχουμε αυταπάτες για ένα γεμάτο γήπεδο αλλά ελπίζω οι αυξητικές τάσεις που φάνηκαν στο παιχνίδι με τον Κολοσσό να συνεχιστούν και σήμερα. ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΠΑΛΕ!

Να παλέψουν σαν ΑΡΗΣ ζητήσαμε σε αυτό το  παιχνίδι από τον Β.Αγγέλου και τους παίκτες του αλλά για ακόμη μια φορά γίναμε μάρτυρες μιας άνευρης, αψυχολόγητης και χωρίς πάθος εμφάνιση που οδήγησε άλλη μια βαριά ήττα απέναντι σε μια ομάδα που δεν είναι τόσο δυνατή όσο δείχνει αυτό το τελικό αποτέλεσμα και η εξέλιξη του αγώνα. Τα έχωσε ο Αγγέλου στους παίκτες του και ίσως αυτό να είναι το πιο θετικό σημείο που μπορούμε να κρατήσουμε μιας και σε αντίθεση με άλλους μαέστρους της προπονητικής των προηγούμενων ετών έχουμε ακούσει άπειρες παπαρολογίες για το πόσο τεράστια ομάδα είναι ο Παναθηναϊκός και είναι φυσιολογικό να διασύρεσαι. Παρόλα αυτά το φιλότιμο και την αναγνώριση του μεγέθους  της ομάδας που υπηρετείς καλό είναι να την δείχνεις μέσα στο γήπεδο στους αγώνες παρά σε διάφορες συνεντεύξεις.

Χωρίς συγκέντρωση, με πολύ χαλαρή άμυνα και μηδαμινά μπλοκ άουτ ο ΑΡΗΣ μας έδωσε κατευθείαν προβάδισμα ψυχολογίας στον Παναθηναϊκό που παρουσιάστηκε με μια περίεργη 5αδα. Χαρακτηριστικό είναι ότι για αρκετή ώρα αγωνίστηκε ο Σκορδίλης κάτι που δεν το εκμεταλλευτήκαμε ούτε σε μια φάση, αντιθέτως τα κενά στην άμυνα και η κακή ομαδική λειτουργία στα ριμπάουντ κατάφεραν να τον αναδείξουν στο διάστημα που αγωνίστηκε. Και όταν δεν έχεις άμυνα που είναι το βασικό σου όπλο απέναντι σε μια ομάδα σαν τον Παναθηναϊκό λογικό είναι να μην μπορείς να ελπίζεις σε πολλά. Πάσαλιτς και Χαντ κατάφεραν πρόσθεσαν άλλη μια καλή εμφάνιση στο ενεργητικό τους και είναι οι μοναδικοί διασωθέντες από το σημερινό ναυάγιο. Ενώ ο και ο Λ.Μποχώριδης στα λίγα λεπτά που αγωνίστηκε μετά από καιρό ήταν καλός.  Ο Μούρτος μπορεί να ήθελε πάνω που είχε πάρει φόρα να δείξει κάτι παραπάνω αλλά ο Αγγέλου είχε διαφορετική άποψη και τον άφησε μόλις 3' μέσα στην αναμέτρηση όπως και τον Τσιάρα που πραγματικά απορώ τι περιμένει να πετύχει ο κόουτς με τον χρόνο που δίνει στον Τσιάρα. Θα μπορούσαμε να κρατήσουμε την αντεπίθεση του Β ημιχρόνου όπου από το -19 φθάσαμε στο -7 αλλά στα τελευταία λεπτά του δεκαλέπτου κατάφεραν να πετάξουν όλη την προσπάθεια στα σκουπίδια και να φάνε κάποιους φθηνούς πόντους.

Βέβαια να λέμε και την αλήθεια είναι πολύ δύσκολο να βρείς ρυθμό και να σηκώσεις κεφάλι όταν ο Παναθηναϊκός παίρνει τόσα σφυρίγματα ακόμη και στις πιο καθαρές φάσεις. Κάθε επίθεση του Παναθηναϊκού ήταν και ένα σφύριγμα υπέρ ενώ και στην άμυνα τα βήματα που μόνο οι παίκτες μας κάνουν και τα επιθετικά φάουλ ήταν κάτι το φυσιολογικό. Με τέτοιο "στυλ παιχνιδιού" φαντάζει λογικός ο αριθμός του κόσμου που ήρθε να "απολαύσει" το θέαμα. Για αυτό δεν θα γίνεις ποτέ Αυτοκράτορας βάζελε γιατί παρά τις επιτυχίες σου το μπάσκετ το κατάντησες μπασκετάκι με την γκρι μαφία σου και την αλόγιστη σπατάλη εκατομμυρίων ευρώ. Ακολουθούν Ρέθυμνο και Ηλυσιακός και εκεί ο ΑΡΗΣ θα πρέπει να κάνει το 2 στα 2 ώστε η 6αδα να αρχίσει να κλειδώνει και να αρχίσουμε να γλυκοκοιτάμε και τις πιο υψηλές θέσεις.

Σαν κακόγουστο αστείο εξελίσσονται εδώ και αρκετά χρόνια τα παιχνίδια ανάμεσα στον ΑΡΗ και τον Παναθηναϊκό, με αποτέλεσμα μερικές από τις πιο ντροπιαστικές ήττες της σύγχρονης ιστορίας του συλλόγου. Δεν νομίζω ότι ο λόγος είναι τόσο η διαφορά δυναμικότητας των 2 ομάδων όλα αυτά τα χρόνια αλλά περισσότερο η ηττοπάθεια με την οποία συνήθως αντιμετωπίζεται από όλους μέσα στην ομάδα αυτά τα παιχνίδια. Όταν λοιπόν ομάδες σαν την Καβάλα και τον Ίκαρο καταφέρνουν να κερδίσουν τον Παναθηναϊκό αλλά και ομάδες όπως ο Κολοσσός, ο ΚΑΟΔ και ο συμπολίτης καταφέρνουν να τον κοντράρουν τότε νομίζω ότι το ελάχιστο που οφείλει ο ΑΡΗΣ απέναντι στην ιστορία και στον κόσμο του είναι να κοιτάξει τον αντίπαλο του στα μάτια και να το παλέψει με όλες τις δυνάμεις του.

Για να γίνει αυτό θα πρέπει πρώτα από όλους να έχει αυτή την διάθεση και την πίστη στους παίκτες του ο Β.Αγγέλου. Δεν θα ήθελα να δω 5αδες προπόνησης και περίεργα σχήματα λες και είναι κάποιο αδιάφορο φιλικό παιχνίδι, κάτι που το έχουμε αρκετές φορές από τους προκατόχους του. Δεν θέλω ούτε καν να σκέφτομαι λευκή πετσέτα σε κανένα σημείο του αγώνα. Να αντιμετωπίσουν τον Παναθηναϊκό όπως αντιμετωπίζουν κάθε αντίπαλο και να προσπαθήσουν να πάρουν την νίκη με κάθε τρόπο. Το αν θα έρθει ή όχι αυτό είνα άλλο θέμα. Οφείλουν όμως  να την διεκδικήσουν. Ο "μεταμορφωμένος" ΑΡΗΣ των τελευταίων αγωνιστικών σε ένα παιχνίδι σαν και αυτό που δεν έχει να χάσει τίποτα παρά μόνο να κερδίσει μπορεί να κάνει σπουδαία πράγματα. Με τους περισσότερους παίκτες να βρίσκουν τα πατήματα τους αλλά και παίκτες σαν τους Χάντ και Μούρτο να θεωρούνται κάτι σαν νέες μεταγραφές που ενίσχυσαν την ομάδα ο Β.Αγγέλου θα πρέπει από νωρίς να προβληματίσει τον Παναθηναϊκό που αν και έχει βελτιωθεί σε σχέση με την αρχή της χρονιάς δείχνει να έχει αρκετά προβλήματα και εντελώς μονοδιάστατο στυλ παιχνιδιού. Σίγουρα έχει εξαιρετικές μονάδες αλλά σε καμία περίπτωση δεν είναι ο Παναθηναϊκός των προηγούμενων χρόνων. Πάσαλιτς, Πελεκάνος και Βεργίνης θα πρέπει να πάρουν αρκετές πρωτοβουλίες ενώ η συμμετοχή του Χάντ και η επιστροφή του Λ.Μποχωρίδη μετά από καιρό δίνει περισσότερες επιλογές στον Β.Αγγέλου. Φυσικά όπως και στα προηγούμενα παιχνίδια έτσι και σε αυτό βάση πρέπει να είναι άμυνα ώστε να εγκλωβιστεί ο αντίπαλος και να καταλάβει από το ξεκίνημα ότι θα πρέπει να ιδρώσει πολύ για να πάρει την νίκη. Από εκεί και περά λίγο συγκέντρωση στην επίθεση και ένα αργό τέμπο ίσως βοηθήσει.

Δεν ονειροβατούμε και ούτε πιστεύουμε ότι επειδή κάναμε μερικές νίκες στην σειρά ότι μπορούμε έτσι απλά να πάμε να κερδίσουμε τον Παναθηναϊκό στο σπίτι του.  Απαιτούμε όμως από τον ΑΡΗ να παλεύει σαν ΑΡΗΣ και οι παίκτες του να είναι μαχητές και όχι γατάκια. Το ίδιο φυσικά και από τον προπονητή του που αυτός δίνει ουσιαστικά το σύνθημα της νίκης ή τον ρυθμό προπόνησης... Τώρα και καλά να πάει το πράγμα με Ταβουλαρέα να μας σφυρίζει μετά την σφαγή της Δράμας τα πράγματα είναι έτσι και αλλιώς δύσκολα. Όπως και να έχει ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ ΤΡΕΛΑΝΕ ΜΑΣ ΚΑΙ ΠΑΤΗΣΕ ΤΟΝ ΒΑΖΕΛΟ!

Η πολύ καλή άμυνα σε όλη την διάρκεια του αγώνα και μια 3ποντη βροχή στο τρίτο δεκάλεπτο ήταν αρκετά για να χαρίσουν μια άνετη νίκη στην ομάδα μας και να ζεστάνουν τους περίπου 2500 φίλους της ομάδος. Με αυτή την νίκη και με πιθανή ήττα του Ίκαρου από τον Πανιώνιο που αγωνίζεται αυτή την στιγμή η ομάδα μας θα κλείσει τον πρώτο γύρο στην 6η θέση και δείχνει ότι ίσως σε μια χρονιά που έδειχνε χαμένη τελικά να μπορεί να βγεί κάτι καλό. Και όταν μιλάμε για κάτι καλό ενοούμε έναν βασικό κορμό για του χρόνου, κάποιους νεαρούς παίκτες και ένα κοινό ζεστό που να βλέπει σε αυτή την ομάδα μια ελπίδα για το μέλλον.

Σε σωστό δρόμο φαίνεται να είναι πλέον ο ΑΡΗΣ μας που και τις νίκες έχει αρχίσει να παίρνει αλλά και να αποδίδει κατά διαστήματα καλό μπάσκετ. Βέβαια όταν μετά βίας φθάνεις στους 70 με 75 πόντους μέσα στην έδρα σου τότε σίγουρα υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης. Μια βελτίωση που έχει έρθει με "εσωτερικές μεταγραφές", γιατί κάπως έτσι πρέπει να λογίζονται παίκτες σαν τον Χαντ, τον Χαρίση, τον Μούρτο, ακόμη και τον Βεζένκωφ που σχεδόν σε όλο το πρώτο μισό του πρωταθλήματος ήταν ανύπαρκτοι. Χαρίσης, Μούρτος και Χαντ ήταν 3 από τους κορυφαίους παίκτες του σημερινού ΑΡΗ που μαζί με τον Πάσαλιτς, τον Πελεκάνο και κατά διαστήματα τους Ασημακόπουλο, Βεργίνη και Βεζένκωφ δεν άφησαν περιθώρια στον Κολοσσό για κάτι καλύτερο πέρα από ένα ημίχρονο αντίστασης. Η άμυνα ήταν η βάση και το επιθετικό ξέσπασμα στην 3η περίοδο ουσιαστικά τέλειωσαν μια αναμέτρηση που θα είχε τελειώσει πολύ πιο γρήγορα αν ο Χριστοδούλου και τα άλλα 2 ανθρωπάκια με τα γκρι δεν ξεδίπλωναν όλο το κόμπλεξ και ανεπάρκεια τους πάνω στο παρκέ. Είναι πραγματικά λυπηρό για το ίδιο  το άθλημα σε ένα παιχνίδι που η διαφορά κυμαίνεται στους 20 πόντους ανάμεσα στις 2 ομάδες να καταφέρνουν οι διαιτητές να γίνονται πρωταγωνιστές ακόμη και στις πιο απλές φάσεις. Εξίσου λυπηρό είναι και το γεγονός ότι αυτούς τους αστείους διαιτητές βλέπουμε την Uleb και την παγκόσμια ομοσπονδία να τους εμπιστεύεται σε μεγάλες διοργανώσεις και αναμετρήσεις. Άραγε τον Γκόντα που τον βάλανε να σφυρίξει τις προάλλες στην Ευρωλίγκα ενημερώθηκαν για τον λαγό που έβγαλε από την σφυρίχτρα του στο παιχνίδι με τον ΚΑΟΔ? Πάντως έτσι και με αυτή την αστεία διαιτησία ο ΑΡΗΣ κατάφερε να πάρει μια ευρεία νίκη.  Σίγουρα ο Αγγέλου θα νιώθει πλέον πολύ καλύτερα βλέπωντας την ομάδα του να αποδίδει έτσι αλλά από την άλλη καλό είναι να μας εξηγήσει και για ποιο λόγο έναν παίκτη σαν τον Μούρτο που έχει μπει αφηνιασμένος στο παιχνίδι και έχει πετύχει τους 7 από τους 11 πόντους της ομάδος ξαφνικά τον πετάει στον πάγκο και τον χρησιμοποιεί μετά από 2 δεκάλεπτα. Όπως επίσης και τον Τσιάρα που συνηθίζει να του δίνει χρόνο στο ξεκίνημα και μετά να τον ξεχνάει εντελώς. Αυτός είναι ο προπονητής, αυτός ξέρει... Ας κερδίζει η ομάδα και εμείς θα λέμε μπράβο ακόμη και εκεί που δεν συμφωνούμε.

Ικανοποιήμενος έφυγε ο κόσμος από το Παλέ αν και εκνευρίστηκε λίγο από τα σφυρίγματα και όλα δείχνουν ότι σιγά σιγά και στην κερκίδα τα πράγματα αλλάζουν. Όχι ότι επειδή υπήρχαν 2500 άτομα το γήπεδο γέμισε και όλα καλά αλλά σε σχέση με τα προηγούμενα παιχνίδια ήταν περισσότερος και πιο ζεστός. Θαύματα δεν γίνονται από την μια ημέρα στην άλλη και όπως ο Αγγέλου θέλει τον χρόνο του για να στήσει την ομάδα όπως την θέλει έτσι και ο  απαιτητικός κόσμος του ΑΡΗ(και όχι τα αρρωστάκια σαν και εμάς) θέλει το χρόνο του για να πεισθεί ότι κάτι πάει να γίνει. Υπομονή και πίστη πρέπει να υπαρχει από όλους. Ας συνεχίσει πάντως η ομάδα όπως ξεκίνησε το 2013 και το γεμάτο Παλέ πολύ γρήγορα θα ξαναγίνει μια πραγματικότητα!

Το 3 στα 3 ή καλύτερα το 4 στα 4(με το παιχνίδι στην Δράμα που ουσιαστικά κερδίσαμε) θα επιχειρήσει να κάνει η ομάδα μας απέναντι στον Κολοσσό που για πρώτη φορά φέτος θα έλεγα ότι κατεβαίνει στο παιχνίδι όχι απλά με ανεβασμένη ψυχολογία αλλά με ασυγκράτητο ενθουσιασμό. Δεν είναι μόνο τα νικηφόρα αποτελέσματα με Περιστέρι και Καβάλα αλλά η παρουσία της ομάδος μας, το δέσιμο, την ομαδικότητα και το πάθος που έβγαλαν οι παίκτες την προηγούμενη αγωνιστική που σε συνδυασμό με την αγωνιστική ανάσταση παικτών όπως ο Χάντ, ο Χαρίσης αλλά και ο Βεργίνης έχουν αλλάξει 100% το κλίμα που υπήρχε στον μπασκετικό ΑΡΗ την προηγούμενη χρονιά.

Όταν λοιπόν τα πράγματα πηγαίνουν καλό ζητούμενο είναι η σταθερότητα και η συνέχεια στις καλές εμφανίσεις. Ο αγώνας με τον Κολοσσό μοιάζει ιδανικός ώστε η ομάδα μας να κλείσει ιδανικά τον πρώτο γύρο σε σχέση με το κακό ξεκίνημα και να μπει εξίσου δυνατά στον δεύτερο γύρο σε μια προσπάθεια να διορθώσει ότι μπορεί από αυτά που γκρέμισε στο ξεκίνημα της σεζόν και να προσπαθήσει να τερματίσει στην πρώτη εξάδα, που μοιάζει ένας εφικτός στόχος. Ο Κολοσσός περνάει μια τεράστια κάμψη σε όλα τα επίπεδα, αγωνιστικά και εξωαγωνιστικά. Οι τραυματισμοί βασικών παικτών όπως είναι  ο Τσαλδάρης αλλά κυρίως ο Αμερικανός Λ.Ντέντι που κάνει εξαιρετική χρονιά έχουν στοιχίσει στην ομάδα της Ρόδου όπως και τα οικονομικά προβλήματα που ουσιαστικά στέλνουν τον Δ.Τσαλδάρη στην Ιταλία. Έτσι λοιπόν ο Κολοσσός θα παρουσιαστεί στο σημερινό παιχνίδι ιδιαίτερα αδύναμος και αυτό είναι κάτι που πρέπει να εκμεταλλευτούμε. Βέβαια για τον φετινό ΑΡΗ είναι πολυτέλεια να κοιτάει υπεροπτικά αντιπάλους και θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικός γιατί μπορεί ο Κολοσσός να αντιμετωπίζει πολλά προβλήματα αλλά έρχεται με νέο προπονητή και νέο Αμερικάνο κατευθείαν από το αεροδρόμιο και πολύ πιθανόν να αγωνιστεί. Στα θετικά για την ομάδα μας είναι και ότι ο Μ.Πελεκάνος ξεπέρασε τον τραυματισμό και αν θυμηθούμε τι έκανε στην Καβάλα αγωνιζόμενος τραυματίας τότε σίγουρα ο Β.Αγγέλου έχει ένα λόγο παραπάνω για να είναι χαρούμενος. Τα βλέμματα πάντως θα συνεχίσουν να είναι στραμμένα πάνω στον Τζ.Χαντ που στα τελευταία 2 παιχνίδια είναι άλλος παίκτης. Ένας παίκτης που βοηθάει την ομάδα σε όλες τις γραμμές του γηπέδου. Το μπάσκετ είναι άθλημα ψυχολογίας και αν ο Χαντ είναι υγιείς μόνο καλύτερα μπορεί να πάει. Κάτι ανάλογο ισχύει και για τον Χαρίση που σχεδόν σε όλο τον πρώτο γύρο ήταν σκιά του εαυτού και δικαιολογημένα δημιούργησε απορίες σε όσους δεν τον ήξερα παικτικά για τους λόγους που η μεταγραφή του παρουσιάστηκε τόσο έντονα. Στο παιχνίδι με την Καβάλα ήταν ο σέντερ που χρειάζεται ο ΑΡΗΣ, μακάρι να συνεχίσει έτσι. Τον Αγγέλου τον κατηγορήσαμε πολλές φορές μέσα απο αυτή την ιστοσελίδα αν όμως αυτά που είδαμε στα τελευταία 2 παιχνίδια είναι αποτέλεσμα της σκληρής δουλειάς και της φιλοσοφίας του τότε πολύ σύντομα θα καταφέρει να πείσει και τον τελευταίο Αρειανό για τις ικανότητες του. Πάντως υπάρχουν πολλά περιθώρια βελτίωσης κυρίως σε  παίκτες όπως ο Τσιάρας που δεν του έχουν δοθεί ευκαιρίες αλλά και οι Τσακαλέρης και Δήμας που μπορούν να δώσουν λύσεις, ενώ και ο Βεζένκωφ έχει δείξει καλά στοιχεία.

Επαναλαμβανόμενο το κάλεσμα προς τον κόσμο από διοίκηση και παίκτες και πολύ σωστά σε κάθε δήλωση τους αναφέρουν ως πρωταρχικό στόχο να ξαναφέρουν τον κόσμο στο γήπεδο. Αυτός είναι ο βασικός στόχος του φετινού ΑΡΗ και για αυτό πρέπει η ομάδα να στοχεύει όσο ψηλότερα γίνεται είτε ταβάνι είναι η 3η θέση είτε όχι. Ακόμη και αυτή η 3η θέση δεν οδηγεί στην Ευρωλίγκα ο ΑΡΗΣ οφείλει για τον κόσμο του να την διεκδικήσει. Πως θα γίνει δηλαδή διαφορετικά? Από 8ος θα κάνουμε του χρόνου το άλμα και θα βγούμε πρώτοι? Αν και χάθηκε πολύτιμο έδαφος ο ΑΡΗΣ μας έχει την ευκαιρία να κλείσει τον πρώτο γύρο στην 6η θέση και να κάνει τα πλάνα κοιτώντας ψηλότερα και όχι χαμηλότερα. Είναι ώρα λοιπόν και ο απαιτητικός κόσμος της ομάδος να αναγνωρίσει την προσπάθεια που γίνεται και να βρεθεί μαζικά στο Παλέ. Είναι ντροπή ο ΑΡΗΣ να αγωνίζεται μπροστά σε 1500 άτομα. Ας αλλάξουμε από σήμερα αυτή την κατάσταση και ας δημιουργήσουμε μια ζεστή ατμόσφαιρα στο Παλέ. Στις 17.00 είναι το ραντεβού μας για αυτό μην ξεχνιέστε. ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΠΑΛΕ!

Λίγο η χαλαρότητα που φέρνουν οι γιορτές, λίγο τα τεράστια προβλήματα του ποδοσφαιρικού ΑΡΗ και η αγωνία για το μέτωπο των μεταγραφών, είναι αλήθεια ότι τον μπασκετικό ΑΡΗ τον αφήσαμε ασυναίσθητα σε δεύτερη μοίρα το τελευταίο χρονικό διάστημα. Και όλα αυτά σε μια χρονική περίοδο όπου η ΚΑΕ αποφάσισε να κάνει αίτηση για υπαγωγή στο άρθρο 99, η αίτηση έγινε δεκτή με αποτέλεσμα να παγώσουν πολλά από τα χρέη, ξεκίνησε νέος κύκλος συζητήσεων για να κλείσει το θέμα με τον Ηρακλή για την περίπτωση Σχορτσιανίτη, ο Γ.Δαμιανίδης αποτέλεσε παρελθόν και από την Γένεσις που είναι ο μεγαλομέτοχος της ομάδος και έγιναν και οι τελευταίες διεργασίες ώστε να ξεκινήσει ο έλεγχος για την περίοδο 2003 ως το 2012.

Σε αυτό μεγάλη ευθύνη φέρει η διοίκηση της ΚΑΕ που δουλεύοντας αθόρυβα και μεθοδικά τρέχει όλα τα σημαντικά θέματα χωρίς να τα κάνει σήριαλ με καθημερινές απρόσμενες εξελίξεις. Βλέπετε και εδώ μας έχει επηρεάσει η κατάσταση που επικρατεί στην ΠΑΕ εδώ και πάρα πολύ καιρό και μας φαίνεται ιδιαίτερα περίεργο να διαβάζουμε την μια ημέρα ότι υπάρχουν σκέψεις για υπαγωγή στο άρθρο 99, την επόμενη ότι όλα είναι έτοιμα για να κατατεθεί η αίτηση και την μεθεπόμενη ότι κατατέθηκε η αίτηση και έγινε δεκτή από το δικαστήριο. Έτσι απλά χωρίς να υπάρχουν δημόσιες διαβουλεύσεις από το νομικό τμήμα, χωρίς να ακούγονται από ανθρώπους μέσα από την ομάδα ότι το άρθρο 99 θα είναι η καταστροφή του μπασκετικού ΑΡΗ, χωρίς να ζητείται η άποψη της ΕΟΚ, του ΕΣΑΚΕ ή της ΦΙΜΠΑ, χωρίς να επικρατεί όλος αυτός ο ανούσιος πανζουρλισμός που ανάγκασε και τον τελευταίο οπαδό του ΑΡΗ να ψαχθεί με το τι εστί άρθρο 99 όπως έγινε στην περίπτωση της ΠΑΕ. Διαρκής αγώνας για να καλυφθούν οι παλιές υποχρεώσεις, επαναλαμβανόμενες προσκλήσεις σε προσωπικό επίπεδο σε Αρειανούς παράγοντες ώστε να μπουν στο ARIS Golden Club και να βοηθήσουν οικονομικά τον σύλλογο και όχι γεύματα και λαμπρές εκδηλώσεις μόνο και μόνο για να δώσουμε τροφή στα παπαγαλάκια ώστε να παρουσιάσουν ότι γίνονται προσπάθειες για να εξευρεθούν νέοι οικονομικοί πόροι. Αποκορύφωμα όλης αυτής της στάσης που δείχνει η νέα διοίκηση της ΚΑΕ είναι η πρόσφατη συνέντευξη του κ.Σαμολάδα όπου τόλμησε να κάνει το εξής απίστευτο για τα Αρειανίδικα ποδοσφαιρικά δεδομένα. Κατανόμασε  δημόσια τους υπεύθυνους της κατρακύλας του Αυτοκράτορα επιβεβαιώνοντας τα γνωστά για τον κ.Δαμιανίδη, τον κ.Τζεβελέκη αλλά και την ΓΕΝΕΣΙΣ που άφησε να δημιουργηθεί όλη αυτή η κατάσταση. Αναρωτιέμαι αν έστω και ένας από αυτούς που έχουν απομείνει στο Δ.Σ. της ΚΜΑ, την απερχόμενη διοικούσα επιτροπή, τον Α.Σ. ή την νέα διοίκηση Πρωτοδικείου έχουν έστω και μια φορά κατονομάσει κάποιον υπεύθυνο για το σημερινό χάος ή απλά αρκούνται σε γενικολογίες του έγιναν λάθη και οι προηγούμενες διοικήσεις φέρουν ευθύνη. Ούτε καν το όνομα του Κόντη δεν έχουν τολμήσει να αναφέρουν... Αυτό σαν μια παρένθεση γιατί καλό είναι να μην θεωρούμε κάποιες συμπεριφορές και τακτικές δεδομένες και όταν βλέπουμε μέσα στον σύλλογο μας, σε ένα επίσης καταχρεωμένο τμήμα όπως είναι η ΚΑΕ να υπάρχει μια εντελώς διαφορετική προσέγγιση και φιλοσοφία καλό είναι να αντιλαμβανόμαστε το τι συμβαίνει, ποιοι έχουν πραγματικά αγνές προθέσεις και πλάνο για την σωτηρία της ομάδος και ποιοι μας δουλεύουν ψιλό χαζί...

Όλα λοιπόν δείχνουν να έχουν μπει σε μια σειρά στον Αυτοκράτορα, η ομάδα αγωνιστικά να αρχίζει να ρολάρει και το αρνητικό κλίμα που είχε διαμορφωθεί από το ξεκίνημα της χρονιάς να αρχίζει να αλλάζει. Βλέπετε η διοίκηση Αρβανίτη δείχνει να μαθαίνει από τα λάθη της και ένα λάθος σημαντικό που έγινε το καλοκαίρι ήταν όχι απλά το ναυάγιο στο θέμα των δελτίων των Αμερικανών αλλά στην έκταση που πήρε το θέμα και το σήριαλ που παίχτηκε επι μήνες κουράζοντας και απογοητεύοντας άπαντες. Πλέον όλα γίνονται μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας και όταν υπάρχει κάτι δεδομένο που πρέπει να μάθει ο κόσμος του ΑΡΗ τότε βγαίνει προς τα έξω. Αλλά ήδη υπάρχει μια σχέση εμπιστοσύνης με τον κόσμο και όχι μια καθημερινή αγωνία για το τι γίνεται σε όλα τα ανοιχτά μέτωπα. Βέβαια αυτή η εμπιστοσύνη πρέπει  κάποια στιγμή να μετουσιωθεί σε στήριξη με παρουσία στο γήπεδο. Το παιχνίδι με τον Κολοσσό πλησιάζει για αυτό αρχίστε σιγά σιγά όλοι να ξεβολεύεστε από τους καναπέδες σας και ελάτε να "ανεβάσουμε" τον Αυτοκράτορα!

ΥΓ. Είδηση έβγαλε ο κ.Σαμολαδάς και για το θέμα της ΦΙΜΠΑ. Αν πάντως η ομάδα αγωνιστικά συνεχίσει να ανεβαίνει και ξαφνικά μπορέσει να ενισχυθεί και με 1-2 ποιοτικούς Αμερικάνους τότε τα πλέιοφς θα τα παρακολουθήσουμε με ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον! Γιατί μπορεί η 3η θέση με τα σημερινά δεδομένα να μην οδηγεί στην Ευρωλίγκα αλλά ΑΡΗΣ είσαι και πρέπει να διεκδικείς πάντα την κορυφή!

και με 1-2 ποιοτικούς Αμερικάνους τότε τα πλέιοφς θα τα παρακολουθήσουμε με ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον! Γιατί μπορεί η 3η θέση με τα σημερινά δεδομένα να μην οδηγεί στην Ευρωλίγκα αλλά ΑΡΗΣ είσαι και πρέπει να διεκδικείς πάντα την κορυφή!

ΥΓ2. Συγνώμη αν ξενέρωσα κάποιους με τους συσχετισμούς με τον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ αλλά νομίζω ότι ο τρόπος που λειτουργεί η διοίκηση της ΚΑΕ θα πρέπει να παραδειγματίσει τους "φωστήρες" της ΠΑΕ και να κάνει όλους τους Αρειανούς να καταλάβουν πόσο διαφορετικά θα μπορούσαν να αντιμετωπιστούν στον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ πρόσωπα και καταστάσεις...

ΥΓ3. Ελπίζω το ίδιο αθόρυβα και μεθοδικά να έχουν ασχοληθεί και με την περίπτωση του Γκόντα και της ένστασης, γιατί αυτή η κλοπή στην Δράμα δεν πρέπει να περάσει έτσι.

Για πρώτη φορά φέτος η ομάδα αγωνίστηκε με το πάθος, την δύναμη και τον τσαμπουκά που αρμόζει στην ιστορία του μπασκετικού ΑΡΗ με αποτέλεσμα να πάρει μια πανάξια νίκη κόντρα σε μια φορμαρισμένη ομάδα αλλά και σε ακόμη μια προκλητική διαιτησία! Μια νίκη που ουσιαστικά πιστοποιεί την βελτίωση της ομάδος μας σε όλους τους τομείς αλλά δικαιώνει και τον Β.Αγγελού για την εμπιστοσύνη που έδειξε στους παίκτες του από την πρώτη στιγμή που ήρθε στον ΑΡΗ και ιδιαίτερα στον Τζ.Χάντ. Ένας παίκτης και ένας προπονητής τους οποίους κράξαμε αρκετά μέσα από αυτή την ιστοσελίδα παρόλα αυτά χαιρόμαστε πάρα πολύ που  βγάζουν τις κρίσεις και επικρίσεις μας 100% λανθασμένες! Αρκετές φορές έχουμε τονίσει ότι το μπάσκετ είναι άθλημα ψυχολογίας και ρυθμού για αυτό και το ξεκίνημα είναι ιδιαίτερα σημαντικό σε κάθε παιχνίδι. Σαν τρομοκράτες μπήκαν οι παίκτες μας στο κλειστό της Καλαμίτσας και πολύ γρήγορα κατάφεραν να στείλουν στους αντίπαλους το μήνυμα ότι θα πρέπει να αφήσουν στην άκρη την υπερβολική  αισιοδοξία και τα μεγάλα λόγια που προηγήθηκαν της αναμέτρησης. Αν και η Καβάλα κατάφερε να αντιδράσει  και να ισορροπήσει το παιχνίδι οι παίκτες μας έδειξαν τεράστια ψυχραιμία, αποφασιστικότητα και δίκαια έφθασαν στην νίκη. Μια νίκη που σύμφωνα με την εικόνα που έδειξαν οι 2 ομάδες στο παρκέ θα μπορούσε να είχε έρθει πολύ πιο εύκολα αν οι διαιτητές δεν χρέωναν ακόμη και την ανάσα ως φάουλ στους παίκτες μας και δεν έστελναν 34 φορές στις βολές τους παίκτες της Καβάλας σε έναν αγώνα που σχεδόν σε όλη την διάρκεια του ήμασταν μπροστά στο σκορ. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η 4η περίοδο που αν και η ομάδα μας ήταν μπροστά με διψήφια διαφορά και οι αντίπαλοι έπαιζαν σκυλίσια άμυνα μπας και αλλάξουν την ροή του αγώνα μέχρι να μπούμε στο τελευταίο λεπτό της αναμέτρησης τα φάουλ ήταν εις βάρος μας 7-2!!! Ενώ αρκετές φορές σφυρίχτηκαν βήματα σε φάσεις που δεν υπήρχε ούτε καν υποψία για τέτοια παράβαση.  Και όλα αυτά ενώ ακούγαμε τον Αρειανό Π.Καλημερίδη να τονίζει πόσο καλή είναι η διαιτησία σήμερα και να σχολιάζει μόνο μια φάση που δόθηκε υπέρ του ΑΡΗ. Δεν ξέρω αν αυτή η συμπεριφορά έχει να κάνει με πιθανή πικρία του κ.Καλημερίδη επειδή έμεινε εκτός της επιτροπής για το φιλικό του Ν.Γκάλη ή κάτι παρόμοιο αλλά ο κόσμος του ΑΡΗ δεν φταίει σε τίποτα ώστε να αναγκάζεται να ακούει τέτοιου είδους μεταδόσεις. Μακάρι και ο ΑΡΗΣ στο επόμενο παιχνίδι να έχει μια τέτοια άριστη διαιτησία υπέρ του και να βαρέσει 34 βολές...

Στην ομάδα μας τώρα μεγάλος πρωταγωνιστής αναμφισβήτητα ο Μιχάλης Πελεκάνος που αν και τραυματίας κατάφερε να κάνει την καλύτερη του εμφάνιση. 20 πόντοι με καλά ποσοστά, 3 ασιστ, 2 κλεψίματα και 3 ριμπάουντ ήταν αυτά που έκαναν την διαφορά για την ομάδα μας. Δεν εκβίασε προσπάθειες και σε στιγμές κρίσιμες κατάφερε με εντυπωσιακό τρόπο να δώσει λύσεις στην επίθεση. Ο Τζ.Χαντ τελικά κατάφερε να δώσει συνέχεια στην καλή εμφάνιση της προηγούμενης αγωνιστικής και να διαψεύσει όλους εμάς που τόσο πολύ τον έχουμε κατακρίνει.  Ο Β.Αγγέλου ίσως ο μοναδικός άνθρωπος που πίστεψε στις ικανότητες του Αμερικάνου και του αξίζουν συγχαρητήρια για αυτό μιας και ο ΑΡΗΣ δείχνει από το πουθενά να κερδίζει έναν παίκτη! Ο Κώστας Χαρίσης και ο Δημήτρης Βεργίνης εδώ και καιρό έψαχναν μια καλή εμφάνιση και σήμερα την βρήκαν. Μάλιστα η σημερινή τους απόδοση έχει ακόμη μεγαλύτερη αξία αν σκεφτεί κανείς ότι δεν ξεκίνησαν και τόσο καλά το παιχνίδι αλλά δεν μάσησαν και ιδίως στην 4η περίοδο και οι 2 παίκτες βοήθησαν πολύ στο να έρθει η νίκη. Διπλά χαρούμενος θα πρέπει να αισθάνεται ο Β.Αγγέλου που είδε επιτέλους την σκληρή δουλειά που γίνεται στις προπονήσεις να βγαίνει στο παρκέ. Είδε τους παίκτες του για πρώτη φορά να μπαίνουν αποφασισμένοι να κερδίσουν και όχι σαν αγχωμένα γατάκια που δεν μπορούν να σηκώσουν το βάρος της φανέλας που φοράνε. Υπήρχε καλή κυκλοφορία στην επίθεση, έξυπνες επιλογές και όχι υπερβολή στα μακρινά σουτ ενώ στην άμυνα σε αντίθεση με ότι είχαμε δει ως τώρα  υπήρχε από αρκετή πίεση στους περιφερειακούς της Καβάλας σχεδόν σε όλο το γήπεδο και αυτό ήταν που αποσυντόνισε τα γκαρντ της Καβάλας και τα ανάγκασε στην χειρότερη φετινή τους παρουσία! Από κάτω αμυντικά υπήρχαν προβλήματα στην άμυνα μιας και αρκετές φορές οι Χαρίσης και Σαρικόπουλος έμεναν μόνοι τους κάτω από το καλάθι χωρίς βοήθειες αλλά όπως αποδείχθηκε η καλή παρουσία του Κόλεμαν, του Ατσάρα και του Πάνου δεν ήταν αρκετή για να αλλάξει την ροή του αγώνα.

Σαν τρελοί πανηγύρισαν παίκτες, προπονητής και διοίκηση αυτή την νίκη μιας και είδαν επιτέλους η προσπάθεια που ξεκίνησε από το καλοκαίρι να αρχίζει να ευδοκιμεί και μετά τις σφαλιάρες να έρχονται και τα θετικά αποτελέσματα. Με τέτοιες εμφανίσεις όσο γκρινιάρηδες και απαιτητικοί και αν είμαστε το μόνο που μας βγαίνει είναι να δώσουμε συγχαρητήρια σε παίκτες και προπονητή και να τους παρακαλέσουμε να συνεχίσουν διαψεύδουν τα προγνωστικά που θέλουν τον ΑΡΗ να μην μπορεί να κάνει κάτι αξιόλογο χωρίς Αμερικάνους. Θέλω να πιστεύω ότι μετά την σημερινή νίκη και εμφάνιση δεν θα ξαναδούμε παίκτες φοβισμένους και αγχωμένους που να μην μπορούν να βάλουν την μπάλα στο καλάθι με τίποτα. Χρόνος υπάρχει για να σωθεί η χρονιά και ο ΑΡΗΣ να καταφέρει κάτι παραπάνω στα πλέιοφς. Μπορεί η 3η θέση να μην οδηγεί στην Ευρωλίγκα αλλά είναι υποχρέωση όλων όσων αποτελούν τον μπασκετικό ΑΡΗ να παλέψουν για να ανεβάσουν την ομάδα όσο ψηλότερα γίνεται. Έτσι σιγά σιγά να ζεσταινόμαστε και το Παλέ να αρχίζει να ξαναγεμίζει! Έτσι ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Συγχαρητήρια και σε όλα τα παιδιά που βρέθηκαν στο κλειστό της Καλαμίτσας και υπενθύμισαν στους ανθρώπους της Καβάλας τι σημαίνει να είσαι οπαδός και να στηρίζεις την ομάδα σου!