7 Μάιου 2013, μια ημέρα χωρίς αγωνιστικές υποχρεώσεις για τον ΑΡΗ μας, σε μια αγωνιστική χρονιά όπου σχεδόν όλα τα τμήματα  κινήθηκαν στη μετριότητα, παλεύοντας να αποφύγουν τον πάτο, μια ημερομηνία όμως που θα μείνει για πάντα στην ιστορία και στις καρδιές όλων μας! Η μεγάλη στιγμή του Νίκου Γκάλη που επιτέλους θα πάρει το "αντίο" που του αξίζει. Σίγουρα αν γυρνούσαμε τον χρόνο πίσω θα θέλαμε τα πράγματα να είχαν εξελιχθεί πολύ διαφορετικά αλλά σχεδόν 20 χρόνια μετά, ο πανζουρλισμός που επικρατεί στον κόσμο του ΑΡΗ, οι δεκάδες μεγάλοι καλεσμένοι και τα φώτα της δημοσιότητας που έχουν πέσει για τα καλά πάνω στη σημερινή εκδήλωση φανερώνουν το μεγαλείο αυτού του ζωντανού θρύλου αλλά και την αγάπη του κόσμου του ΑΡΗ για αυτόν τον αθλητή που ούτε και οι δεκαετίες που έχουν περάσει από τότε που φόρεσε για τελευταία φορά τη φανέλα με το νούμερο 6 μπορούν να την σβήσουν ή έστω να την εξασθενίσουν!

Όπως ευλογημένοι αισθανθήκαμε σαν Αρειανοί που η μοίρα έφερε τον Νίκο Γκάλη στην ομάδα μας, έτσι ευλογημένοι θα αισθανθούμε σήμερα το απόγευμα όσοι βρεθούμε στο Παλέ για να τιμήσουμε αυτόν τον σπουδαίο αθλητή. Σε μια εκδήλωση που δεν θα είναι αφιερωμένη σε εμάς όπως οι αμέτρητες εμφανίσεις του Νίκου Γκάλη όταν φόρτωνε τα αντίπαλα καλάθια και εμείς στην κερκίδα χοροπηδούσαμε εκστασιασμένοι αλλά θα είναι αφιερωμένη αποκλειστικά στον ίδιο. Μια εκδήλωση τόσο εντυπωσιακή που θα προσπαθήσει να αγγίξει τα εντυπωσιακά κατορθώματα του Νικ πάνω στο παρκέ. Μια εκδήλωση που θα μας γυρίσει πίσω στο χρόνο και θα προσφέρει τόνους συγκίνησης και Αρειανίδικης υπερηφάνειας. Ο Θεός του μπασκετ είναι Αρειανός, με τον ΑΡΗ δίδαξε μπασκετ σε ολόκληρη την Ελλάδα! Ακόμη και η Εθνική Ελλάδος ήταν ο ΑΡΗΣ με μερικές προσθήκες! Μια ομάδα, ένα ολόκληρο έθνος στο πλευρό της! Και τα αποτελέσματα εκείνης της ξέφρενης πορείας του Γκάλη, του Γιαννάκη και των άλλων παιδιών μπορούσες να τα δεις με μια γρήγορη ματιά όπου και αν κοιτούσες μιας και οι μπασκέτες ξεφύτρωναν παντού σαν τα μανιτάρια και ολόκληρες γενιές ανδρώθηκαν με μια πορτοκαλί μπάλα στα χέρια!

Η μεγάλη στιγμή του Νίκου Γκάλη είναι η μεγάλη ευκαιρία του κόσμου του ΑΡΗ να πει ένα ευχαριστώ στον Νίκο Γκάλη για τις αμέτρητες στιγμές υπερηφάνειας που μας χάρισε και την πλούσια κληρονομιά που μας έχει αφήσει. Επίσης είναι η ευκαιρία και για να πούμε ένα μεγάλο συγνώμη για όλους αυτούς μέσα από την οικογένεια του ΑΡΗ που του έκλεισαν την πόρτα και τον ανάγκασαν να φύγει μακριά και πάει σε ανθρώπους που ποτέ δεν τον αγάπησαν, ποτέ δεν το εκτίμησαν και ποτέ δεν τον σεβάστηκαν. 7 Μάιου 2013, η ημερομηνία που θα μείνει χαραγμένη στις καρδιές μας, η ημερομηνία που θα τιμηθεί ο κορυφαίος Έλληνας αθλητής όλων των εποχών, η ημερομηνία που η θρυλική φανέλα με το νούμερο 6 θα κρεμαστεί στην οροφή του Παλέ ανάμεσα στα λάβαρα του ΑΡΗ μας!

Παιχνίδι του μπασκετικού ΑΡΗ χωρίς ιδιαίτερες συγκινήσεις δεν υφίσταται. Έτσι λοιπόν και σήμερα όσοι "τυχεροί" βρεθήκαμε στο Παλέ γευτήκαμε ένα παιχνίδι γεμάτο σασπένς και όπως συνηθίζεται σε παιχνίδια με τέτοιου είδους εξέλιξη στο φινάλε είχαμε και τις εντάσεις μας  με τα "οικογενειακά" μας. Ευτυχώς το εύστοχο τρίποντο του Ασημακόπουλου λίγο πριν το φινάλε αποδείχθηκε αρκετό σε αντίθεση με αυτό του Αρμπέτ ελάχιστα δευτερόλεπτα που ευτυχώς δεν βρήκε τον στόχο του και ο ΑΡΗΣ μας απέφυγε μια ήττα ντροπής. Μια ήττα που δεν θα ήταν σαν τις άλλες μιας και πολλοί καλοθελητές θα άρχιζαν να μιλάνε για "στησίματα" και "χάρες" σε πρώην προπονητές.

Το παιχνίδι ήταν μια επανάληψη από τις πολλές κακές εμφανίσεις του φετινού ΑΡΗ όπου κατά την διάρκεια του αγώνα ψάχνεται και προσπαθεί να βρει τα πατήματα του και να διεκδικήσει τη νίκη. Κόλεμαν και Αρμπέτ(που το τμήμα σκάουτιγνκ του PlanetARIS είχε προβλέψει ότι θα κάνουν τη ζημιά) πέτυχαν τους μισούς πόντους της Καβάλας ενώ για καλή μας τύχη ο Στεφανίδης απουσίαζε τελικά λόγω πνευμονίας. Πάσαλιτς και Βεργίνης κρατούσαν την ομάδα κοντά στο σκορ στο Α ημίχρονο. Πελεκάνος, Βεζένκωφ και Καραποστόλου έδωσαν πολύτιμες βοήθειες ενώ ο Ασημακόπουλος ήταν σίγουρα ο MVP του αγώνα. Ενώ θα πρέπει να αναφερθούμε και στην παρουσία του Δήμα που έδωσε αρκετή ενέργεια στην άμυνα. Όλα αυτά σε ένα παιχνίδι που το μόνο που μπορούμε να κρατήσουμε είναι το τελικό αποτέλεσμα μιας και ο ΑΡΗΣ μας ίδρωσε μέχρι να νικήσει τον ουραγό του πρωταθλήματος.

Αρνητικός πρωταγωνιστής για ακόμη μια φορά ο Β.Αγγέλλου που αυτή τη φορά νομίζω ξεπέρασε κατά πολύ τα όρια. Μετά τους Τσιάρα, Βεργίνη, Χαρίση ήρθε η σειρά του Πάσαλιτς να έρθει σε "κόντρα" με τον προπονητή μας με αποτέλεσμα ο Βόσνιος που μέχρι τη στιγμή που έκατσε στον πάγκο ήταν ο κορυφαίος για την ομάδα μας με 8 πόντους(μόλις 1 χαμένο σουτ),.2 ασίστ, 1 κλέψιμο να μην ξαναπεράσει ποτέ στον αγώνα ακόμη και όταν η Καβάλα έφθασε σε απόσταση βολής. Δεν με απασχολεί αν ο Πάσαλιτς έχει κλείσει σε άλλη ομάδα(όπως ακούγεται) ή είναι οξύθυμος χαρακτήρας αλλά με εκνευρίζει αφάνταστα να βλέπω τον ΑΡΗ που δεν στήθηκε για να πέσει ο συμπολίτης να είναι μια ανάσα από να εξευτελιστεί απέναντι σε μια ομάδα που παλεύει για την παραμονή της εξαιτίας του προσωπικού εγωισμού του προπονητή που δυστυχώς παρά τους μήνες που είναι στον πάγκο εξακολουθεί να έχει προβλήματα προσαρμογής όπως και ολόκληρος ο φετινός ΑΡΗΣ. Λογικό είναι ο κόσμος να αντιδράσει κατά του προπονητή του βλέποντας αυτή την εικόνα και αυτή τη συμπεριφορά. Αυτός ήταν ο λόγος που ξέσπασε ο κόσμος του ΑΡΗ κατά του Β.Αγγέλλου και όχι επειδή είχε τη διένεξη με τον Πάσαλιτς μετά την λήξη του αγώνα όπου ο Βόσνιος ξεχάστηκε να πάει στη φωτογράφιση που είχε προγραμματιστεί. Σίγουρα η διοίκηση Αρβανίτη κάνει τιτάνια προσπάθεια για να συμμαζέψει τα ασυμάζευτα, καλό είναι όμως κάποια στιγμή να κλείσουν τα αυτιά τους στα χάδια των επαγγελματιών δημοσιογράφων και να στρέψουν την προσοχή τους στον κόσμο της ομάδος. Λίγο σεβασμός σε αυτούς τους "γραφικούς" που Τρίτη μεσημέρι αφήνουν τις δουλειές τους για να στηρίξουν τον μπασκετικό ΑΡΗ δεν βλάπτει. Στις δικές τους φωνές δώστε βάση και όχι στο χειροκρότημα κάθε δημοσιογράφου που κάνει δημόσιες σχέσεις...

ΥΓ. Ο τελευταίος άνθρωπος στον μπασκετικό ΑΡΗ που μπορεί να ειρωνευτεί τους φιλάθλους του ΑΡΗ και να τους πει ότι στεναχωρέθηκαν με τη νίκη της ομάδος τους είναι ο Β.Αγγέλλου. Προφανώς το άγχος της διεκδίκησης ενός υψηλού στόχου όπως είναι η κατάκτηση της 6ης θέσης του θόλωσε το μυαλό και έκανε τέτοιες δηλώσεις... 

ΥΓ2. Ας σκεφτούμε λίγο όλοι μας πόσο θα είχε στιγματιστεί ο σύλλογος μας αν έμπαινε το τρίποντο του Αρμπέτ και αν οι συγνώμες θα μας ήταν αρκετές.

Η επιστροφή του Β.Αλεξανδρή στο Παλέ μετά την αντικατάσταση του από τον Β.Αγγέλου στο ξεκίνημα της χρονιάς που προκάλεσε αρκετές αντιδράσεις είναι ίσως το πιο σημαντικό σημείο αναφοράς ενόψει της αυριανής αναμέτρησης με την Καβάλα. Μετά την εντός έδρας ήττα του συμπολίτη από τον Πανιώνιο αλλά και τη χθεσινή του ήττα στην Πάτρα η ομάδα της Ν.Σμύρνης έχει εξασφαλίσει την 3η θέση και μαθηματικά, οπότε θα πρέπει να είμαστε υπερβολικά ρομαντικοί αν θέλουμε να ελπίζουμε ότι την τελευταία αγωνιστική όπου ο Πανιώνιος θα αντιμετωπίσει τον Ίκαρο Κ.  θα προσπαθήσει να κερδίσει και να επιλέξει τον ΑΡΗ για αντίπαλο του στα πλέιοφς. Αν μην τι άλλο ακόμη και σε αυτή την περίεργη χρονιά πρόκειται περί "κατωρθόματος" για τον Β.Αγγέλου και τους παίκτες του.

Για την τιμή των όπλων, λίγοι πιστοί θα βρεθούμε στο Παλέ για να δούμε τον Αυτοκράτορα να παλεύει απέναντι στην καταδικασμένη Καβάλα που ψάχνει ένα θαύμα. Ένα θαύμα που σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να το βρει απέναντι στον ΑΡΗ μας. Γνωστά τα προβλήματα τραυματισμών που δεν αφήνουν σε ησυχία την ομάδα να δουλέψει αλλά το ότι η Καβάλα βρίσκεται στην τελευταία του πρωταθλήματος μόνο τυχαίο δεν είναι. Άλλωστε δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι στον πρώτο γύρο όπου η Καβάλα ήταν πολύ πιο δυνατή και φορμαρισμένη ο ΑΡΗΣ κατάφερε να πάρει τη νίκη πραγματοποιώντας ίσως την καλύτερη φετινή του εμφάνιση. Μπορεί η Καβάλα μετά τη φυγή του Γκαγκαλούδη να έψαξε να ενισχυθεί με μεταγραφές αλλά το αποτέλεσμα δεν είναι επιθυμητό. Κόλεμαν και Ατσάρα παραμένουν τα σημεία αναφοράς κάτω από το καλάθι, ενώ ο Εσθονός Αρμπετ μαζί με τον φιλότιμο Στεφανίδη είναι η βασική απειλή απο την περιφέρεια.  Ακόμη και χωρίς τον Χαντ που στο Περιστέρι ήταν από τους κορυφαίους ο ΑΡΗΣ μπορεί να φθάσει σε μια εύκολη νίκη χωρίς να αγχωθεί.

Αυτό που μετράει είναι η βαθμολογία και η τελική κατάταξη. Αυτή τη στιγμή είμαστε μεταξύ 7ης και 8ης θέσης χωρίς να έχει ιδιαίτερη σημασία σε ποια θα καταλήξουμε. Είμαι σίγουρος ότι πάλι θα υπάρχουν μερικοί που θα τρέξουν να πουν ότι και έκτοι να βγαίναμε και να καταλήγαμε τρίτοι στα πλέιοφς τι θα γινόταν, εγώ απλά θα τους παρακαλέσω όλους αυτούς όπως και πολλούς καλοθελητές δημοσιογράφους να μην αναρωτηθούν για ακόμη ένα εντός έδρας παιχνίδι του ΑΡΗ γιατί το γήπεδο θα είναι σχεδόν άδειο. Φυσικά στην εικόνα που θα αντικρύσουμε αύριο "βοηθάει" όπως πάντα και ο ΕΣΑΚΕ που κάνει ότι περνάει από το χέρι του για να απαξιώσει το άθλημα που όλοι οι Έλληνες κάποτε λατρέψανε... 

Απίστευτα πράγματα παρακολουθήσαμε για ακόμη μια φορά με τους "φίλους" του Περιστερίου που ίσως για πρώτη φορά φέτος παρακολούθησαν από κοντά παιχνίδι της αγαπημένης τους ομάδος να μην μπορούν να χωνέψουν ότι ο ΑΡΗΣ δεν στήνεται και ότι πάντα παλεύει για την ιστορία και τον κόσμο του. Ένας ΑΡΗΣ που αν και δεν έπιασε κάποια σπουδαία απόδοση κατάφερε να φύγει με το ροζ φύλλο αγώνα κυρίως χάρη στον επιθετικό οίστρο του Σωτήρη Καραποστόλου σε ένα χρονικό σημείο όπου το παιχνίδι έδειχνε χάνεται.

Φυσικά προτού το παιχνίδι διακοπεί από την επίθεση των θερμόαιμων(ναί έχει και τέτοιους!) οπαδών του Περιστερίου οι παίκτες του αντιπάλου υπό την ανοχή των διαιτητών είχαν δώσει μπόλικες αφορμές για να οξυνθούν τα πνεύματα. Εκτός από τα απίστευτα σφυρίγματα που είχαν οδηγήσει λίγο πριν το φινάλε 24 φορές τους αντιπάλους μας στις βολές έναντι μόλις 3 για εμάς αναρωτιέμαι τι άλλο έπρεπε να γίνει για να τιμωρηθούν οι παίκτες  του Περιστερίου με αντιαθλητικό φάουλ ή τεχνική ποινή για τις βρώμικες ενέργειες τους. Η αρχή έγινε με τον αστείο τον Πέτρουλα που χωρίς να προκληθεί κλώτσησε στο κεφάλι τον πεσμένο Χάντ μπροστά στα μάτια των διαιτητών, που του έκαναν απλά μια παρατήρηση. Η συνέχεια δόθηκε από τον Πάρκερ που σε μια σύγκρουση με τον Δήμα ο Αμερικάνος απώθησε τον παίκτη μας κλωτσιά στο στήθος!  Ενώ και ο μόλις 23 ετών Παπαντωνίου σε φάση που ο Πελεκάνος στον αιφνιδιασμό είχε ξεκινήσει ανενόχλητος την "πτήση" του για να καρφώσει την μπάλα χτύπησε με δύναμη στον ώμο τον παίκτη μας ρίχνοντας τον πάνω στην τηλεοπτική κάμερα που βρισκόταν δίπλα από την μπασκέτα. Ούτε αυτό συγκίνησε τους διαιτητές κάτι που το είχαν αντιληφθεί οι αντίπαλοι με συνέπεια λίγο πριν το φινάλε χωρίς λόγο ο Πάρκερ να αγκαλιάζει πισώπλατα τον Πελεκάνο ενώ έτρεχε στον αιφνιδιασμό και να τον πετάει κάτω! 4 φάσεις με τις 3 από αυτές να μπορούσαν να τιμωρηθούν μέχρι και με αποβολή του παίκτη αλλά τα ανθρωπάκια με τα γκρι έκλεισαν τα μάτια.

Αγωνιστικά ο ΑΡΗΣ μας ήταν πολύ νωθρός και μονοδιάστατος στο παιχνίδι του μιας και τα μακρινά σουτ έμοιαζαν η μοναδική απειλή. Χαρίσης και Σαρικόπουλος αν και είχαν το πλεονέκτημα κάτω από το καλάθι δεν τροφοδοτήθηκαν καθόλου ενώ ο Βεργίνης ήταν ο μοναδικός παίκτης που έδειχνε τη διάθεση να κινηθεί προς το αντίπαλο καλάθι αντι να αράξει και αυτός έξω από τα 6.75 περιμένωντας την ευκαιρία για ένα μακρινό σουτ. Με τις 2 ομάδες να χάνουν τα άχαστα ο ΑΡΗΣ μας κατάφερε να πάρει μια διαφορά 6 πόντων με το ξεκίνημα του δεύτερου ημιχρόνου. Σε εκείνο όμως το σημείο όπως συνηθίζεται  στο 3ο δεκάλπετο η ομάδα έδειξε σημάδια κατάρρευσης. Για ανεξήγητο λόγο ο Αγγέλου αποφάσισε να χρησιμοποιήσει πολύ χαμηλά σχήματα δίνοντας την ευκαιρία στους Μίτσελ και Χάινς να κάνουν αισθητή την παρουσία τους πετυχαίνοντας εύκολα καλάθια μιας και είχαν απέναντι τους πιο ελαφριά κορμιά.ενώ και ο Βεργίνης που έδινε έναν ρυθμό στην ομάδα ξεχάστηκε στον πάγκο. Κάπως έτσι το 28-34 έγινε 38-34 και όλα έδειχναν ότι για ακόμη μια φορά ο ΑΡΗΣ θα πλήρωνε το κακό τρίτο δεκάλεπτο. Ευτυχώς ο Σωτήρης Καραποστόλου είχε εντελώς διαφορετική άποψη και με ένα προσωπικό κρεσέντο κυρίως έξω απο τα 6.75 επανέφερε την ομάδα μας μπροστά στο σκορ. Στη συνέχεια ακολούθησε ο Τζέρεμι Χαντ με ένα δικό του ρεσιτάλ στις αρχές του τέταρτου δεκαλέπτου, που μέχρι εκείνο το σημείο πραγματοποιούσε μια τραγική εμφάνιση γεμάτο λάθη, αστοχία και ανόητες ενέργειες. Με συνολικά 7 τρίποντα σε 10 προσπάθειες στην επανάληψη η ομάδα μας δεν άφησε κανένα περιθώριο στο Περιστέρι και έφθασε σε ακόμη μια νίκη.

Ανεξάρτητα από το γεγονός ότι η σημερινή νίκη κρατάει ζωντανές τις ελπίδες μας για την κατάκτηση της 3ης θέσης διαψεύδει αυτές τις ανόητες φήμες που ήθελαν τον ΑΡΗ να στήνεται στο Περιστέρι εμπλέκοντας και το ποδόσφαιρο σε όλο ατυτόν τον παραλογισμό. Ο ΑΡΗΣ έπαιξε πρώτα για την τιμή και την ιστορία του και μετά για όλα τα ύπολοιπα. Δυστυχώς όσοι βρέθηκαν στο γήπεδο δεν ήθελαν να το καταλάβουν και για αυτό έγινε ότι έγινε. Πάντως βλέποντας τη μεγαλειώδη παρουσία των φίλων του Περιστερίου και ρίχνωντας και μια ματιά στο κρατικό όπου παίζεται αυτή τη στιγμή  το μπαογκ - Πανιώνιος τελικά μόνο όπου παίζει ο ΑΡΗΣ γεμίζουν τα γήπεδα!

Ναι, υπάρχει και μπάσκετ. Με όλα αυτά τα σημαντικά γεγονότα στο ποδόσφαιρο αλλά και την απαράδεκτη αναβολή του πρωταθλήματος για χάρη των 2 "μεγάλων" της Αθήνας θέλοντας και πει οι περισσότεροι ξεχάσαμε ότι υπάρχει και ένα πρωτάθλημα που πλησιάζει στο φινάλε του. Και αν στο μπασκετ όλη η ουσία είναι τα πλέιοφς που ξεκινούν με τη λήξη της κανονικής περιόδου για εμάς όπως τα έχουμε καταφέρει  θα είναι μια αδιάφορη τυπική διαδικασία. Εκτός και αν φυσικά διατηρήσουμε τις μαθηματικές μας ελπίδες στο Περιστέρι και εκμεταλλευτούμε τυχόν στραβοπατήματα του Ικάρου στις τελευταίες 3 αγωνιστικές .

Ανεξάρτητα πάντως από την ύπαρξη ή μη στόχων ο ΑΡΗΣ οφείλει πάντα να κατεβαίνει με μοναδικό στόχο. Ανεξάρτητα από το αν ο αντίπαλος του είναι αδιάφορος ή έχει στόχο την παραμονή στη κατηγορία όπως είναι το Περιστέρι. Ένα Περιστέρι που στον πρώτο γύρο αποδείχθηκε πολύ εύκολος αντίπαλος δικαιολογώντας τη φήμη που κουβαλούσε ως ένα εκ των φαβορί για υποβιβασμό στην Α2. Κάτι όμως που πάει να αλλάξει κυρίως λόγω της ενίσχυσης της Αθηναϊκής ομάδας με τους Αμερικάνους Μίτσελ και Πάρκερ(του γνωστού Σμούς!)  που δείχνουν να έχουν την ικανότητα να κρατήσουν το Περιστέρι στην κατηγορία. Αυτοί είναι και οι 2 βασικοί κίνδυνοι που θα πρέπει οι παίκτες του Β.Αγγέλου να βρουν τον τρόπο να εξουδετερώσουν. Μπορεί πολλούς να τους ξενέρωσε αυτή η διακοπή του πρωταθλήματος αλλά σίγουρα ο Β.Αγγέλου θα πρέπει να αισθάνεται χαρούμενος μιας και είδε σχεδόν όλοι τραυματίες εκτός του Τσακαλέρη να επιστρέφουν και να λαμβάνουν κανονικά μέρος στην τελευταία προπόνηση. Ενώ και ο Πάσαλιτς που έλειψε για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα στα 2 φιλικά που έγιναν με Πιερικό και ΚΑΟΔ έδειξε να πατάει καλά και να είναι έτοιμος να προσφέρει σε αυτές τις τελευταίες αγωνιστικές. Το ίδιο ισχύει και για τους Πελεκάνο & Χαντ που αν δεν υπήρχε η διακοπή σίγουρα θα απουσίαζαν από τον αγώνα με το Περιστέρι.

Δεν χρειάζονται πολλά λόγια για αυτό το παιχνίδι. Ο καλός ΑΡΗΣ είναι σαφώς ανώτερος από αυτό το Περιστέρι. Αρκεί να παρουσιαστούμε σοβαροί και αποφασισμένοι για τη νίκη. Μια νίκη που κρατάει τις ελπίδες μας ζωντανές.  Το παιχνίδι είναι τηλεοπτικό και αυτό είναι πολύ καλό μιας και μετά από αρκετό καιρό θα έχουμε την ευκαιρία να γουστάρουμε και λίγο με τον μπασκετικό ΑΡΗ. Αν μας κάνει τη χάρη και ο Ηλυσιακός και κερδίσει τον Ίκαρο τότε ίσως να αρχίζουμε να σκεφτόμαστε και άλλα γούστα ενόψει πλέιοφς!

Έντονη ανησυχία και προβληματισμός έχει ξεσπάσει στον κόσμο του ΑΡΗ μετά τις τελευταίες ειδήσεις που έχουν βγει στο φως της δημοσιότητας και έχουν να κάνουν με την οικονομική κατάσταση που επικρατεί στην ΚΑΕ ΑΡΗΣ και τις οφειλές που υπάρχουν προς τους παίκτες. Όλοι αντιλαμβανόμαστε την κρίση που υπάρχει στην χώρα και ειδικότερα στον χώρο του μπασκετ αλλά σε καμία περίπτωση δεν είχαμε τέτοια εικόνα από τον μπασκετικό ΑΡΗ και φυσικά δεν τιμάει τον σύλλογο σε αυτή τη νέα προσπάθεια να ακούμε για δυσαρεστημένους παίκτες έτοιμους να αποχωρήσουν από τον σύλλογο μας.

Η άρχη έγινε την προηγούμενη εβδομάδα με τον Χαρίση όπου σύμφωνα με την εξήγηση που έδωσε ο Β.Αγγέλου για τον αποκλεισμό του παίκτη από το παιχνίδι με τον ΚΑΟΔ ο παίκτης έπρεπε να ηρεμήσει μιας και τα οικονομικά προβλήματα τον αποσπούσαν από τις υποχρεώσεις της ομάδος με αποτέλεσμα να παρουσιάζεται κατώτερος των δυνατοτήτων του. Έκταση δεν δόθηκε ιδιαίτερη στο θέμα και πολλοί πιστέψαμε ότι ίσως ο περιορισμένος χρόνος συμμετοχής που έχει ο Έλληνας σεντερ σε μια ομάδα που πίστευε όταν ήρθε ότι θα έχει βασικό ρόλο να ήταν η πηγή του "κακού". Αυτό όμως που πραγματικά έπεσε σαν κεραυνός ήταν οι δηλώσεις του μάνατζερ του Μ.Πελεκάνου που περιέγραψε μια κατάσταση πολύ διαφορετική από αυτή που είχαμε στο μυαλό μας. Δεν μιλάμε για απλές καθυστερήσεις οφειλών αλλά για παίκτες που έχουν πάρει ελάχιστα χρήματα από την ημέρα που ήρθαν, που τους χρωστάνε μισθούς αρκετών μηνών και που απειλούνται με έξωση από τα διαμερίσματα τους. Δυστυχώς όχι μόνο δεν διαψεύθηκαν οι συγκεκριμένες δηλώσεις αλλά υπήρχε ανάλογη συνέχεια και από τον Δ.Βεργίνη που ουσιαστικά επιβεβαίωσε το μέγεθος του προβλήματος.

Όλα αυτά σε μια χρονιά οικονομικής εξυγίανσης όπου η ομάδα παραπαίει αγωνιστικά μεταξύ 7ης και 8ης θέσης και όλοι είχαμε την εντύπωση ότι πρόκειται για απλά μια μεταβατική περίοδο. Τώρα πως συνδυάζονται όλα τα παραπάνω με τις ανακοινώσεις για συμφωνίες με νέους χορηγούς είναι κάτι που δεν μπορώ να το κατανοήσω. Σίγουρα μεγάλο ρόλο έχει παίξει η ιστορία με τα τηλεοπτικά και οι διακανονισμοί με τις παλιές οφειλές αλλά αυτό που χρειάζεται ο κόσμος του ΑΡΗ για αρχή τουλάχιστον είναι ειλικρίνεια, μας κουράσανε τα νοικοκυριά... Ας ελπίσουμε οι καθησυχαστικές δηλώσεις του κ.Αρβανίτη να ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και όταν γίνει το ταμείο στο τέλος της χρονιάς όλοι μαζί να πούμε ένα μεγάλο μπράβο στη νέα διοίκηση και να περιμένουμε με αγωνία την αντεπίθεση του Αυτοκράτορα την επόμενη χρονιά. Χωρίς όμως μαύρα σύννεφα ή ερωτηματικά αλλά με ειλικρίνεια και αφοσίωση απέναντι σε αυτόν τον τεράστιο σύλλογο και τον κόσμο που τον ακολουθεί.

ΥΓ. Ειλικρινά το κόμπλεξ κάποιων ανθρώπων δεν έχει τελειωμό. Τόσο πολύ έχει πειράξει η απόφαση της Αρειανής οικογένειας να τιμήσει τον κορυφαίο αθλητή όλων των εποχών όπου διάφορα παπαγαλάκια που "κόπτονται" για το καλό του ΑΡΗ κάνουν ότι μπορούν για να δημιουργήσουν μελανές κηλίδες σε αυτή την προσπάθεια. Ναι ρε μάγκες, ο Νίκος Γκάλης θέλει να βοηθήσει παράλληλα και τον ΑΡΗ και δεν πρόκειται να πάρει ούτε 1 ευρώ από αυτή την εκδήλωση γιατί δεν το έχει ανάγκη. Έχει πάρει πάρα πολλά όπως έχει δώσει πάρα πολλά και η αγάπη που παίρνει από τον κόσμο του ΑΡΗ είναι ανεκτίμητης αξίας. Κάτι που για κακή σας τύχη το αντιλαμβάνεται καλύτερα από όλους ο ίδιος.

Μπορεί να έχουν περάσει σχεδόν 20 χρόνια από τη στιγμή που αυτός ο μεγάλος αθλητής κρέμασε τα παπούτσια του αλλά το γεγονός ότι δεν χρειάστηκαν ούτε 20 ώρες να παραμείνουν ανοιχτα τα εκδοτήρια της ΚΑΕ ΑΡΗΣ  για να εξαντληθούν τα εισιτήρια για τη μεγάλη βραδυά του Νίκου Γκάλη φανερώνει το μέγεθος του ζωντανού θρύλου αλλά και την αγάπη του κόσμου του ΑΡΗ προς το πρόσωπο του. Δεν νομίζω να υπήρχε κανείς εξαρχής που να περίμενε μια διαφορετική εξέλιξη. Ενώ είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο ότι και πολλαπλάσια να ήταν τα διαθέσιμα εισιτήρια από αυτά της χωρητικότητας  του Παλέ θα είχαν εξαφανιστεί και αυτά.

Η αγάπη του κόσμου, η διάθεση των ανθρώπων της ΚΑΕ, οι ενέργειες της συντονιστικής επιτροπής αλλά και η προσμονή του ίδιου του Νίκου Γκάλη δείχνουν ότι στις 7 Μαϊου αυτό που θα γίνει θα μείνει ανεξίτηλο στις καρδιές όλων μας όπως ακριβώς έμειναν και οι μεγάλες στιγμές που μας χάρισε ο Νίκος Γκάλης και τα άλλα παιδιά. Ένα ευχαριστώ για την προσφορά του και ένα συγνώμη για τα ιστορικά εγκλήματα κάποιων συνΑρειανών μας που χρειάστηκε να περάσουν τόσα χρόνια για να γίνει το αυτονόητο θα είναι το μήνυμα του κόσμου προς τον Νίκο Γκάλη εκείνη τη βραδιά. Και μόνο η σκέψη ότι θα σηκωθεί η φανέλα με το νούμερο 6 ανάμεσα στους τίτλους του ΑΡΗ μας στην οροφή του Παλέ προκαλέι ρίγος. Όπως ρίγος προκαλούν τα ονόματα που θα έρθουν για να τιμήσουν τον κορυφαίο αθλητή όλων των εποχών που είχαμε την τύχη να δοξάσει και να δοξαστεί με τη φανέλα του ΑΡΗ μας! Ηηχτικά και βίντεο ντοκουμέντα από την πιο χρυσή εποχή του ΑΡΗ μας θα ξυπνήσουν ευχάριστες μνήμες, θα συγκινήσουν και θα υπενθυμίσουν σε όλους μας τη βαρειά κληρονομιά που κουβαλάμε.

Μου φαίνεται αδιανόητο το να μην παραβρεθώ σε αυτή την εκδήλωση και ένιωσα μια ικανοποίηση όταν η ΚΑΕ ΑΡΗΣ αποφάσισε να κάνει το σωστό δίνοντας προτεραιότητα στους κατόχους διαρκείας για να προμηθευτούν εισιτήριο για την εκδήλωση. Είναι βέβαιο ότι και στο Κλ.Βικελίδης να μπορούσε να στηθεί γήπεδο μπάσκετ πάλι θα γέμιζε ασφυκτικά. Δυστυχώς τα εισιτήρια ήταν ελάχιστα για να καλύψουν την δίψα του κόσμου. Πλέον όποιος για διάφορους λόγους αμέλησε να στηθεί στις ουρές και να πάρει το εισιτήριο του θα πρέπει να ψαχθεί σε συνδέσμους μπας και έχει ξεμείνει κανένα αλλά και σε διάφορους χορηγούς επικοινωνίας που μέσω διαγωνισμών δίνουν κάποια λίγα εισιτήρια. Για τους υπόλοιπους που ήδη έχουμε τα μαγικά χαρτάκια στα χέρια θα μετράμε με αγωνία τις ημέρες!

Το σενάριο το έχουμε ξαναδεί. Παιχνίδι δικό μας που δείχνει να κυλάει χαλαρά ξαφνικά να γίνονται μαγικά, παίκτες και προπονητής να τους παίρνει ο ύπνος, μεγάλες διαφορές να εξαφανίζονται και η νίκη να δείχνει να χάνεται μέσα από τα χέρια μας. Ευτυχώς στο τέλος οι παίκτες μας ξύπνησαν, έπαιξαν έξυπνα, έβαλαν τα κρίσιμα σουτ και το όνειρο του ΚΑΟΔ για νίκη μέσα στο θρυλικό Παλέ παρέμεινε όνειρο. Η είσοδος στα πλέιοφς ουσιαστικά κλείδωσε σήμερα παρόλα αυτά  νομίζω ότι σήμερα διοίκηση και προπονητής θα πρέπει να πήραν το μήνυμα από την απουσία του κόσμου στις κερκίδες που δεν δείχνει να αφουγκράζεται τους στόχους που έθεσε τόσο ο πρώην όσο και ο νυν προπονητής της ομάδος. Ενώ το ερώτημα πόσο καλύτερος από τον σημερινό ΚΑΟΔ είναι ο Ίκαρος Καλλιθέας που δεν μπορέσαμε να κρατήσουμε ούτε την διαφορά του πρώτου αγώνα κυριαρχούσε στα πηγαδάκια του ελάχιστου κόσμου που βρέθηκε σήμερα στο Παλέ.

Στο αγωνιστικό κομμάτι η απόδοση των παικτών μας ήταν μια αναπάντεχη έκπληξη για όλους μας που περιμέναμε από την αρχή του αγώνα ένα πολύ δύσκολο παιχνίδι κυρίως λόγω των σημαντικών απουσιών του Πελεκάνου, του Πάσαλιτς και του Χαρίση. Αν και όπως φαινόταν πριν από το παιχνίδι αρκετό από το επιθετικό βάρος της σημερινής αναμέτρησης θα έπεφτε πάνω στον Βεργίνη και τον  Χαντ ο ΑΡΗΣ είχε σήμερα την τύχη να πάρει βοήθεια στο σκοράρισμα από τους 9 από τους 12 παίκτες που αγωνίστηκαν σήμερα. Ενώ και η άμυνα λειτούργησε ο εξαιρετικά με αποτέλεσμα ο ΑΡΗΣ μας να προηγηθεί μέχρι και με 17 πόντους διαφορά(50-33). Ξαφνικά και για ανεξήγητο  λόγο η συγκέντρωση των παικτών μας χάθηκε και η αντεπίθεση του ΚΑΟΔ ξεκίνησε. Φυσικά όπως κάθε φορά που παρακολουθήσαμε το ίδιο έργο έτσι και σήμερα  στον πάγκο από όπου θα περίμενε κάποιος να υπάρχει μια αντίδραση ώστε να αφυπνιστούν οι παίκτες μας υπήρχε βαθύς ύπνος. Έπρεπε η διαφορά να πέσει στους 5 πόντους και οι παίκτες του ΚΑΟΔ να πάρουν για τα καλά τα πάνω τους μέχρι να καλέσει ο κ.Αγγέλου ένα τάιμ άουτ. Παρόλα αυτά και μετά το τάιμ άουτ οι παίκτες μας φάνηκαν να τα έχουν χαμένα με αποτέλεσμα ο ΚΑΟΔ να πάρει προβάδισμα με 66-65 και τα μαύρα σύννεφα να μαζεύονται πάνω από το Παλέ! Κάπου εκεί οι παίκτες μας αποφάσισαν να σοβαρευτούν, να παίξουν σκληρή άμυνα, να κυκλοφορήσουν σωστά τη μπάλα στην επίθεση και να σουτάρουν με καλές προϋποθέσεις κάνοντας το 65-66 σε 77-68 μόλις 3' πριν το φινάλε κλειδώνοντας κατά μεγάλο ποσοστό τη νίκη! Σε εκείνο το χρονικό σημείο όπου οι παίκτες μας έβγαζαν φωτιές και οι παίκτες του ΚΑΟΔ τα είχαν χαμένα είδαμε την παγκόσμια πρωτοτυπία με τον Β.Αγγέλου να ζητάει εσπευμένα τάιμ άουτ λες και ήθελε να κόψει την φόρα των παικτών μας, κάτι που δεν έκανε όταν ο ΚΑΟΔ ροκάνιζε τη διαφορά. Αντιδράσεις σαν και αυτές δείχνουν την έλειψη εμπειρίας και καθαρού μυαλού από τον πάγκο, εκεί όπου θα έπρεπε κανονικά να υπάρχει ώριμη σκέψη και σωστή καθοδήγηση προς τους παίκτες μας.

Σε γενικές γραμμές και με δεδομένες τις σημαντικές απουσίες μας ο ΑΡΗΣ έπαιξε καλά σήμερα με εξαίρεση  τα 9' αδράνειας. Ενώ παίκτες σαν τους Βεζένκωφ, Μποχωρίδη, Σαρικόπουλο και Μούρτο έδειξαν ότι εφόσον παραμείνουν στην ομάδα τα επόμενα χρόνια μπορούν να αποτελέσουν τη βάση για μια δυνατή ομάδα. Από εκεί και πέρα θα πρέπει κάποια στιγμή και η νέα διοίκηση που κάνει φιλότιμη προσπάθεια να ξεκαθαρίσει τους στόχους της για το μέλλον του μπασκετικού ΑΡΗ. Θα πρέπει να δει αν μπορεί να εμπιστευτεί την ομάδα σε ένα προπονητή σαν τον Β.Αγγέλου αλλά και αν έχει τη δυνατότητα να διατηρήσει στο ροστερ της έναν παίκτη σαν τον Βεζένκωφ που σίγουρα έχει λαμπρό μέλλον. Είναι ευκαιρία με αφορμή την τίμηση του τεράστιου Νίκου Γκάλη να θυμηθούμε όλοι μαζί πόσο μεγάλη είναι η ομάδα που υποστηρίζουμε και να διεκδικήσουμε αυτά που μας αξίζουν ανεξάρτητα από τις δυνατότητες μας. Γιατί ο ΑΡΗΣ είναι μαχητής και πρέπει να στοχεύει πάντα ψηλά. Όταν ρίχνεις τον πήχη πριν καν προσπαθήσεις τότε είναι σαν να διώχνεις τον κόσμο από το γήπεδο.

Σε μια προσπάθεια να προσαρμοστούμε στη λογική του Β.Αγγέλου για τον στόχο της ομάδος να κατακτήσει την 6η θέση και το άγχος που γεμίζει παίκτες και προπονητή  αυτή η απαίτηση του κόσμου θα παρακολουθήσουμε με "ιδιαίτερο" ενδιαφέρον την αναμέτρηση απέναντι στον ΚΑΟΔ. Πιθανή νίκη μας εξασφαλίζει τα πλέιοφς(ΓΙΟΥΠΙ!) ενώ η ήττα πιθανόν να μας αφήσει εκτός. Και επειδή οι στόχοι είναι πολυτέλεια για τον φετινό ΑΡΗ ο Β.Αγγέλου αποφάσισε να αφήσει εκτός ομάδος τον Χαρίση την ίδια στιγμή που θα απουσιάσουν οι τραυματίες Πελεκάνος και Πάσαλιτς. Έτσι η αγαπημένη μας ομάδα θα στερηθεί και τις υπηρεσίες του έμπειρου σέντερ που η αλήθεια είναι ότι έτσι και αλλιώς ο Β.Αγγέλου δεν φαίνεται να τον έχει μέσα στο αγωνιστικό πλάνο της ομάδος από την πρώτη στιγμή που ανέλαβε.

Καπώς έτσι λοιπόν ο ταλαιπωρημένος ΑΡΗΣ μετά από 3 ήττες θα υποδεχθεί τον φορμαρισμένο ΚΑΟΔ στη ρεβάνς της κλοπής του πρώτου γύρου όπου ο Γκόντας έκλεψε τη νίκη από την ομάδα μας και την χάρισε στους αντιπάλους μας. Με αυτές τις απουσίες όσοι πιστοί παραβρεθούμε στο Παλέ για την ενδιαφέρουσα αναμέτρηση θα πρέπει να προμηθευτούμε και τα ανάλογα χάπια γιατί τα πράγματα θα είναι πολύ πιο δύσκολα από ότι περιμένουμε. Νόουλς και Πάλμερ είναι τα πρώτα βιολιά του ΚΑΟΔ που θα πρέπει να προσέξουμε ενώ και ο Ρόου δείχνει να ανεβάζει στροφές στα τελευταία παιχνίδια.. Η άμυνα από την αρχή της χρονιάς είναι το βασικό μας όπλο αλλά αύριο που θα λείπουν οι 2 πρώτοι σκόρερ του φετινού ΑΡΗ όλα θα πρέπει να αρχίζουν και να τελειώνουν στην καλή άμυνα. Διαφορετικά αν το παιχνίδι πάει σε υψηλό σκορ δύσκολα η ομάδα μας θα μπορέσει να βρει λύσεις επιθετικά ιδίως και αν τύχει να είναι σε κακή ημέρα παίκτες όπως ο Βεργίνης και ο Χαντ που έχουν δείξει σε μερικούς αγώνες ότι στην καλή τους ημέρα μπορούν να σκοράρουν. Με τόσες απουσίες είναι σίγουρο ότι παίκτες όπως οι Τσιάρας, Μποχωρίδης, Μούρτος, Βεζένκωφ και Τσακαλέρης θα πάρουν σαφώς περισσότερο χρόνο ενώ αναμένεται να δούμε και αρκετά περίεργα σχήματα.

Δυστυχώς ενώ μετά το Δεκέμβρη όταν ξεκίνησε η αντεπίθεση της ομάδος πιστέψαμε ότι ίσως μπορούμε να έχουμε κάποιο στόχο και έστω αυτή τη λίγη 3η θέση που δεν οδηγεί καν στην Ευρωλίγκα να την διεκδικήσουμε τελικά διαψευσθήκαμε με τον χειρότερο τρόπο. Ελπίζω να μην ακούσουμε για ακόμη μια φορά αύριο αυτά τα ανόητα ερωτήματα για τους λόγους που  ο κόσμος του ΑΡΗ δεν έρχεται μαζικά στο Παλέ. Όταν θα αρχίσουν παίκτες, προπονητές και παράγοντες να σέβονται το φίλαθλο του ΑΡΗ και να μην ψάχνουν εκ των προτέρων δικαιολογίες για να καλύψουν λάθη και αποτυχίες τότε και ο κόσμος θα αρχίσει να γεμίζει και πάλι το Παλέ. Ως τότε και με το άγχος της κατάληψης της 6ης θέσης να έχει εξαφανιστεί ελπίζουμε να δούμε ένα καλό παιχνίδι. Όλοι στο Παλε...