Η ημερομηνία ανακοινώθηκε και όπως όλα δείχνουν ότι στις 7 Μαϊου θα έχουμε την ευκαιρία να τιμήσουμε τον ένα και μοναδικό Νίκο Γκάλη όπως πραγματικά αξίζει σε αυτό τον μπασκετικό Θεό! Η ευκαιρία του μπασκετικού ΑΡΗ, όλων των φίλων της ομάδος αλλά και ολόκληρης της φίλαθλης Ελλάδας να ζητήσει συγνώμη αποκαθιστώντας ένα ιστορικό λάθος που έγινε από πολλές πλευρές και να αποθεώσει τον ζωντανό θρύλο του Ελληνικού αθλητισμού. Όσους παραλληλισμούς και αν θέλουν πολλοί να κάνουν στον βωμό του φθηνού οπαδισμού οι άθλοι του Νίκου Γκάλη και η επιρροή που είχε αυτός ο άνθρωπος σε μια ολόκληρη χώρα έχουν γραφτεί για πάντα με ανεξίτηλα χρυσά γράμματα στην ιστορία.

Ας προσπαθήσουμε να προετοιμαστούμε ψυχολογικά για αυτό το γεγονός από τώρα γιατί πραγματικά και μόνο η σκέψη ότι η κορυφαία στιγμή εκείνης της βραδυάς θα είναι η στιγμή που θα ανεβαίνει η κιτρινόμαυρη φανέλα με το νούμερο 6 στο ταβάνι του Παλέ ανάμεσα στα λάβαρα του Αυτοκράτορα είναι να σε πιάνει ρίγος. Όλα τα υπόλοιπα πραγματικά περνάνε σε δεύτερη μοίρα. Καλά τα φιλικά, οι τιμητικές πλακέτες, οι μεγάλες προσωπικότητες που θα βρεθούν στο Παλέ αλλά αυτό που μετράει είναι η ευκαιρία που θα έχουμε όλοι μας να αποθεώσουμε τον Νίκο Γκάλη και να του πούμε  όλοι μαζί ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ για όλα όσα μας πρόσφερε. Σίγουρα υπάρχουν πολλοί που θα ήθελαν να ξαναδούν τον Νίκο Γκάλη με κιτρινόμαυρη αθλητική ενδυμασία να κάνει τα κόλπα του αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι στα 55 του ίσως να είναι και λίγο άχαρο να τον πιέσουμε να το κάνει όταν είναι ξεκάθαρη η επιθυμία του να τον θυμάται ο κόσμος όπως τότε που μάγευε πάνω στο παρκέ. Άλλωστε υπάρχουν αμέτρητες μαγικές στιγμές που μπορούμε ανά πάσα στιγμή να θαυμάσουμε το αστείρευτο ταλέντο αυτού του μεγάλου αθλητή. Ένας άνθρωπος που πέρα από τα κατορθώματα του πάνω στο παρκέ έχει εντυπωσιάσει με το ήθος του όπου εδώ και χρόνια προτίμησε από το να εκμεταλλευτεί την δυναμική που υπάρχει γύρω από το πρόσωπο του να παραμείνει 100% άφθαρτος μακριά από κακοτοπιές. Πολλές φορές εκφράσαμε ανοιχτά την επιθυμία μας να ασχοληθεί ενεργά ο Νίκος Γκάλης με τον ΑΡΗ αλλά θα πρέπει πρώτα να αναρωτηθούμε αν υπήρχε το κατάλληλο περιβάλλον για να δεχθεί μια τόσο μεγάλη προσωπικότητα.

Μεγάλο το στοίχημα και για την ΚΑΕ όπως και για την επιτροπή της διοργάνωσης του φιλικού μιας και πρόκειται για ένα τεράστιο γεγονός το οποίο θα πρέπει να προετοιμαστεί με ιδιαίτερη προσοχή. Προσκλήσεις όπως ακούσαμε από το μέλος της επιτροπής κ.Σαμαρά δεν θα υπάρχουν άρα πάμε για περίπου 5500 μαγικά χαρτάκια που μοιάζουν ελάχιστα για αυτό το γεγονός. Τηλέφωνα θα πέσουν, οι πιέσεις θα είναι ασταμάτητες αλλά θα πρέπει η ΚΑΕ να προβλέψει τον πανικό και να φροντίσει να δώσει σωστές κατευθύνσεις και εξηγήσεις στον κόσμο για το πως θα μοιραστούν τα εισιτήρια. Όχι επειδή είμαι μόνιμος κάτοικος του Παλε(κάτοχος διαρκείας) αλλά εδώ η ΚΑΕ έχει μια ιδανική ευκαιρία για να επιβραβεύσει αυτούς που την στηρίζουν και να τους δώσει προτεραιότητα στο να αγοράσουν από ένα εισιτήριο. Μιλάμε για 1000 περίπου εισιτήρια όπου θα είναι έγκλημα αν δεν θεωρηθούν "προνομιούχοι" τη δεδομένη χρονική στιγμή.  Διαφορετικά θα ξαναζήσουμε εκείνες τις εποχές με τις ζώνες ασφαλείας περιμετρικά του γηπέδου, τα τσαλαπατήματα στις εισόδους του Παλέ όπου ελπίζαμε να γίνει μπλακ άουτ για να μπουκάρουμε μέσα στο Παλέ, να κρεμαστούμε από κανα κάγκελο και να θαυμάσουμε έστω και για λίγο τον Γκάλη, τον Γιαννάκη και τα άλλα παιδιά!

Όταν επι χρόνια το πρώτο που ζητάμε από τους εκάστοτε προπονητές και παίκτες που αποτελούν την ομάδα μας είναι να κάνουν τα βασικά μέσα σε ένα αγώνα ο λόγος είναι για να μην χάνονται παιχνίδια σαν το σημερινό. Με τα ριμπάουντ να είναι 44-23(!!!) υπέρ του Πανιωνίου κάτι που μεταφράζεται σε πολλές δεύτερες ευκαιρίες για να σκοράρουν οι αντίπαλοι μας το τελικό αποτέλεσμα μοιάζει δίκαιο και οι ελπίδες  για να έπαιρνε η ομάδα μας την νίκη σχεδόν μηδαμινές παρά την καλή παρουσία της σε γενικές γραμμές.

Η ανυπαρξία των μπλοκ άουτ  και η εμμονή του Β.Αγγέλου στα χαμηλά σχήματα  που οδήγησε στα πολλά χαμένα ριμπάουντ σε συνδυασμό με κάποια εκρηκτικά 2λεπτα του Πανιωνίου ήταν ο βασικός λόγος που ο ΑΡΗΣ μας δεν μπόρεσε ουσιαστικά απειλήσει τον Πανιώνιο και να φθάσει στη νίκη. Αξιοσημείωτο ότι ο Χαρίσης που  σύμφωνα με το Ranking system ήταν ο δεύτερος καλύτερος παίκτης της ομάδος μας αγωνίστηκε μόλις 14'. Μερικά επιθετικά ξεσπάσματα του Πανιωνίου  ήταν αρκετά ώστε να χτίσει μια διαφορά ασφαλείας και να καταφέρει να την διατηρήσει. Πάντως η ομάδα στάθηκε καλά παρά την τεράστια διαφορά στα ριμπάουντ, δεν εγκατέλειψε ούτε για μια στιγμή την αναμέτρηση ούτε καν όταν η διαφορά άγγιξε τους 17 πόντους. Αντιθέτως σου έδινε την εντύπωση ότι αν υπήρχε ένα δεκάλεπτο ακόμη θα μπορούσε να ανατρέψει την εις βάρος της κατάσταση. Εντυπωσιακός ο Δ.Βεργίνης που πραγματοποίησε την καλύτερη του εμφάνιση με την φανέλα του ΑΡΗ και ήταν ο βασικός λόγος που ο Πανιώνιος δεν μπορούσε να χαλαρώσει και να μετατρέψει το ντέρμπι σε περίπατο. Χάντ και Πάσαλιτς αν και προσπάθησαν να βοηθήσουν τα ανόητα λάθη τους έκοψαν σε πολλές φάσεις τον καλό ρυθμό που είχε η ομάδα. Ενώ οι υπόλοιποι κυμάνθηκαν σε μέτρια επίπεδα απόδοσης. Η έλλειψη αξιόπιστων λύσεων από τον πάγκο λόγω έλλειψης Αμερικάνων ήταν άλλο ένα σημείο που εκμεταλλεύτηκαν οι αντίπαλοι μας με τον Σφαιρόπουλο να σηκώνει παίκτες από τον πάγκο που να του δίνουν λύσεις σε αντίθεση με εμάς που εκτός του Βεζένκωφ κανείς δεν μπόρεσε να κάνει αισθητή την παρουσία του και αν αλλάξει κάτι στην ροή του αγώνα.

Παρά την ήττα θα έλεγα ότι το πρόσημο είναι θετικό σήμερα μιας και ο ΑΡΗΣ απέδειξε ότι μπορεί να κοντράρει τον Πανιώνιο και για αυτό το λόγο η διεκδίκηση της 6ης θέσης έχει ουσιαστική σημασία. Φυσικά για να πάρει την 6η θέση και να παρουσιαστεί έτοιμος στα πλέιοφς θα πρέπει πρώτα να διορθώσει βασικά στοιχεία στο παιχνίδι του όπως είναι τα μπλοκ άουτ/ριμπάουντ και κάποια στιγμή να μάθουν να περνάνε σωστά την μπάλα στους ψηλούς κάτω από το καλάθι. Διαφορετικά πάντα ο Αγγέλου θα θεωρεί "άχρηστους" επιθετικά τους Χαρίση και Σαρικόπουλο και θα προτιμάει τα ανορθόδοξα σχήματα με τον Ασημακόπουλο ή τον Τσιάρα στη θέση 5. Όσο φιλότιμες και αν είναι οι προσπάθειες τους να καλύψουν τη θέση του σέντερ ούτε Ντόρσεϊ είναι ούτε Χάινς όπως μπορεί να συνήθισε ο κόουτς από το πέρασμα του από τον Ολυμπιακό. Συνεχίζουμε και ελπίζουμε να δούμε περισσότερη προσπάθεια και βελτίωση.

Αρκετή συζήτηση γίνεται τον τελευταίο καιρό για την βελτίωση που έχει δείξει η ομάδα τους τελευταίους 2 μήνες περίπου που υπό τις οδηγίες του Β.Αγγέλου έχει καταφέρει να αλλάξει δραματικά την εικόνα της πάνω στο παρκέ. Πολύ εύστοχα ο προπονητής μας δήλωσε ότι ο στόχος της παραμονής όπως καθορίστηκε από τον Β.Αλεξανδρή στο ξεκίνημα της χρονιάς έχει επιτευχθεί και σχετικά γρήγορα. Δεν νομίζω πραγματικά να υπάρχει Αρειανός που να είχε στο μυαλό την παραμονή της κατηγορίας σαν στόχο παρόλο που ειπώθηκε από επίσημα χείλη αντιθέτως θέλω να πιστεύω ότι υπάρχουν πάρα πολλοί(ανάμεσα τους και εγώ) που από αυτή την ομάδα έχει απαιτήσεις και περιμένει να δει κάτι παραπάνω από την παραμονή στην κατηγορία. Ο λόγος φυσικά εκτός το ότι μεγαλώσαμε με τον ΑΡΗ πρωταγωνιστή είναι και το υλικό της ομάδος που μπορεί να μην έχει αρκετούς Αμερικάνους αλλά σε αυτό το υποβαθμισμένο πρωτάθλημα διαθέτουμε παίκτες που ξεχωρίζουν.  Με αρχή το παιχνίδι στη Ν.Σμύρνη απέναντι στον Πανιώνιο  ήρθε η στιγμή να μας δείξει ο Β.Αγγέλου και οι παίκτες του ποιές είναι πραγματικά οι δυνατότητες τους και αν μπορούμε να ελπίζουμε σε κάτι θετικό αυτή την περίεργη χρονιά.

Ο Πανιώνιος τα τελευταία χρόνια μας έχει κάνει "πελάτες" και αυτό είναι κάτι που δύσκολα χωνεύεται. Φέτος κάνοντας τα βασικά σαν επαγγελματική ομάδα και επενδύοντας σε σίγουρες λύσεις παικτών όπως είναι ο Παππάς, ο Γιάνκοβιτς, ο Μπόγρης και προσφάτως ο Κις έχει καταφέρει να κάνει μια εξαιρετική πορεία κάτι που φαίνεται από την βαθμολογία που ισοδυναμεί με τον Παναθηναϊκό τον οποίο τον περιμένει και μέσα στην έδρα του. Με λίγα λόγια μπορεί να χτυπήσει ακόμη και την δεύτερη θέση σε ένα πρωτάθλημα όπου οι 2 πρώτοι απέχουν έτη φωτός από τους υπόλοιπους. Αυτό από μόνο του δείχνει ότι πρόκειται για ένα πολύ δύσκολο παιχνίδι που αν θέλουμε να το κερδίσουμε θα πρέπει η ομάδα να κατέβει στο γήπεδο διαβασμένη και προετοιμασμένη να μπλοκάρει τον αντίπαλο. Η ντροπιαστική ήττα του πρώτου γύρου μέσα στο Παλέ θα πρέπει να είναι το βασικό κίνητρο των παικτών για να πάρουν την ρεβάνς. Άλλωστε δεν πρέπει να υπερεκτιμάμε και τον αντίπαλο γιατί πέρα από 2-3 αξιόλογους παίκτες οι υπόλοιποι δεν μπορούν να κάνουν την διαφορά. Τα προβλήματα πολλά, με τους τραυματίες αντί να μειώνονται να αυξάνονται. Στα θετικά όμως είναι η επιστροφή του Σαρικόπουλου και η συμμετοχή του Πελεκάνου που ήταν αμφίβολος όπως και ο Τσιάρας που ήταν από τους κορυφαίους στο παιχνίδι με τον Πανελευσινιακό.  Η άμυνα θα είναι το όπλο μας για ακόμη ένα παιχνίδι άρα αυτό που θέλει είναι δύναμη, αποφασιστικότητα  και φυσικά λίγη προσοχή στην επίθεση.

Δεν ξέρω αν είναι πολυτέλεια να ζητάω από τον φετινό ΑΡΗ με τις τόσες πίκρες που μας έχει προσφέρει να πάει και να κερδίσει τον εξαιρετικό Πανιώνιο αλλά κάποια στιγμή θα πρέπει και αυτή η ομάδα να κάνει μια νίκη σημείο αναφοράς. Καλές οι εκτός έδρας νίκες με Καβάλα, Ηλυσιακό και οι άνετες επικρατήσεις επί Περιστερίου, Κολοσσού και Πανελευσινιακού αλλά θα πρέπει να δούμε και κάτι παραπάνω. Είναι ιδανική ευκαιρία για τους παίκτες και τον προπονητή να δείξουν όχι μόνο ότι αξίζουν κάτι παραπάνω αλλά ότι το θέλουν κιόλας. Ας γίνει λοιπόν η αρχή σήμερα για να καπαρώσουμε την 6η θέση και ας πάμε στα πλέιοφς να κάνουμε ζημιές... πολλές ζημιές! Άιντε ρε Αρεινάρα κάνε μας την χάρη και πάρε το διπλό!

Αρκετά εύκολα και χωρίς να αγχωθούμε καθόλου η ομάδα μας νίκησε τον Πανελευσινιακό αλλά και τα προβλήματα που αντιμετωπίζει με τους τραυματισμούς και τις απουσίες αρκετών παικτών. Αυτή τη φορά η ομάδα μας παρουσιάστηκε σοβαρή, υπήρχε καλή άμυνα πάνω στον Λιακόπουλο που έμεινε στους 9 πόντους και μπόρεσε να διατηρήσει την διαφορά που έχτισε κατά την διάρκεια του αγώνα χωρίς να μπλέξει σε περιπέτειες.

Όπως ήταν αναμενόμενο ο Τσιάρας πήρε για πρώτη φορά φέτος αρκετό χρόνο συμμετοχής και απέδειξε ότι μπορεί να προσφέρει στον φετινό ΑΡΗ, δίνοντας ανάσες στον Ασημακόπουλο που κάνει πολύ καλή χρονιά.  Σε 20' πέτυχε 13 πόντους(πρώτος σκόρερ για την ομάδα μας)  μάζεψε 2 ριμπάουντ, μοίρασε 3 ασιστ, είχε 2 κλεψίματα και 1 τάπα. Αρκετά καλοί ήταν για ακόμη ενα παιχνίδι οι Ασημακόπουλος και Πελεκάνος που έδωσαν πολλές μάχες σε όλες τις γραμμές του γηπέδου ενώ πέτυχαν και καθοριστικά καλάθια που άνοιξαν την διαφορά ανάμεσα στις 2 ομάδες και ουσιαστικά έκριναν την αναμέτρηση. Οι υπόλοιποι κυμάνθηκαν κάτω του μετρίου όπως συνολικά και όλη η ομάδα όπου με τα 18 λάθη, τους 6 πόντους στην 4η περίοδο και τους 68 συνολικά σε μια ανάμετρηση  κόντρα σε έναν πολύ πιο αδύναμο αντίπαλο περισσότερο προβλημάτισε και εκνεύρισε παρά ικανοποίησε όσους βρέθηκαν σήμερα στο Παλέ. Δεν αμφισβητεί κανείς ότι η ομάδα με την έλευση του Β.Αγγέλου έχει βρει τα πατήματα της και αρχίζει και παίρνει εύκολα  νίκες που στην αρχή της χρονιάς φαινόταν πάρα πολύ δύσκολο αλλά εδώ και καιρό υπάρχει μια στασιμότητα στην ομάδα. Επαναλαμβανόμενα λάθη, χτυπητές αδυναμίες και παίκτες-κλειδιά που ακόμη ψάχνουν να βρούν τον καλό τους εαυτό παρόλο που έχουν παιχτεί 17 αγωνιστικές. Δεν ξέρω αν ο Χαρίσης ήταν επηρεασμένος από τον τραυματισμό του και ήταν τόσο νωθρός αλλά όλη η συμπεριφορά της ομάδος σε άμυνα και ριμπάουντ είναι σπασμωδική. Δηλαδή την μια στιγμή τους βλέπουμε να τρώνε σίδερα και να ματώνουν για να μαζέψουν τα ριμπάουντ και στην επόμενη φάση όλοι είναι εκτός θέσης και κοιτιούνται μεταξύ τους αντί να μαρκάρουν, να κάνουν μπλοκ άουτ ή να πάνε για το ριμπάουντ. Εκνευριστική αστοχία ενώ τα σουτ γίνονται υπο καλές συνθήκες και καμία ουσιαστική προσπάθεια για να περάσουμε την μπάλα κάτω από το καλάθι. Όλα αυτά βέβαια όταν έχεις απέναντι σου  μια αστεία ομάδα σαν τον Πανελευσινιακό με έναν Λιακόπουλο που παίζει με τον "αέρα" του Κόμπι Μπράιντ πιστοποιώντας τον πάτο που έχει πιάσει το Ελληνικό πρωτάθλημα δεν φαίνονται και κουκουλώνονται από εύκολες νίκες σαν την σημερινή, σαν και αυτή κόντρα στο Περιστέρι κ.α. .

Η νίκη ήρθε εύκολα, το θέμα όμως είναι ο ΑΡΗΣ να βελτιώνεται. και να δείχνει ολοένα και καλύτερο πρόσωπο, κάτι που εδώ και μερικές αγωνιστικές δεν γίνεται Όχι απλά για να προσφέρει θέαμα και να ικανοποιήσει τον κόσμο που στηρίζει αυτή την ομάδα αλλά για να μπορέσει να ανταπεξέλθει στις απαιτήσεις αυτού του αστείου πρωταθλήματος και να καταφέρει να κάνει και κάτι αξιοσημείωτο για τα δεδομένα της φετινής χρονιάς. Το να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλο μας και να λέμε ότι όλα καλά επειδή παίρνουμε κάποιες νίκες δεν πρόκειται να μας βγει καλό. Αν λοιπόν ο Β.Αγγέλου και οι παίκτες του θέλουν να μας πείσουν ότι κάτι έχει αλλάξει στην ομάδα και ότι πρέπει να τους πιστέψουμε τότε το επόμενο παιχνίδι κόντρα στον Πανιώνιο είναι η πιο καλή ευκαιρία για να το αποδείξουν....

ΥΓ. Έχοντας ρίξει αρκετά τα μπασκετικά μας στάνταρ ζητάμε χαριτολογώντας να ρίξουμε 80αρα(μιας και η 100αρα που κάποτε φωνάζαμε μοιάζει με μακρινό όνειρο) στον αντίπαλο να χαρούμε... Τελικά φέτος και οι 80 πόντοι σε παιχνίδια εντός έδρας που κερδίζεις εύκολα είναι πολυτέλεια!

Αντί να λιγοστεύουν τα προβλήματα για τον Β.Αγγέλου λόγω της μίνι διακοπής που υπήρχε στο πρωτάθλημα για τον τελικό κυπέλλου οι τραυματισμοί δεν λένε να μας αφήσουν σε ησυχία και έτσι όπως όλα δείχνουν στο αυριανό παιχνίδι κόντρα στον Πανελευσινιακό η ομάδα μας θα παραταχθεί με μόλις έναν ψηλό, τον Χαρίση που και αυτός αντιμετωπίζει πρόβλημα και τις τελευταίες ημέρες προπονείται μόνος του. Τυχεροί μέσα στην ατυχία μας πρέπει να θεωρούμαστε που αγωνιζόμαστε τη δεδομένη χρονική στιγμή εντός έδρας με τον Πανελευσινιακό που είναι η πιο αδύναμη ομάδα της κατηγορίας γιατί σε διαφορετική περίπτωση δύσκολα θα μπορούσε η ομάδα να ανταπεξέλθει στις απαιτήσεις ενός πιο δυνατού παιχνιδιού.

Αν και τελευταίος ο Πανελευσιανιακός παραμένει μια αξιόμαχη ομάδα που όπως στον πρώτο γύρο που ιδρώσαμε για να πάρουμε τη νίκη έτσι και το Σάββατο το απόγευμα θα πρέπει οι παίκτες του Β.Αγγέλου να είναι συγκεντρωμένοι για 40' στο στόχο της νίκης. Μάλιστα θα πρέπει να παίξουν και για τους απόντες Σαρικόπουλο, Τσακαλέρη την ίδια στιγμή που και οι Χαρίσης, Μποχωρίδης και Καραποστόλου αντιμετώπιζαν μικροπροβλήματα τραυματισμών τις προηγούμενες ημέρες. Το πάθημα με το Ρέθυμνο ελπίζουμε να έχει γίνει μάθημα τόσο για τους παίκτες μας που στο φινάλε εκείνου του αγώνα υπέπεσαν σε πολλά ανόητα λάθη όσο και στον προπονητή μας που δεν είχε το καθαρό μυαλό ώστε να δώσει τις απαραίτητες βοήθειες από τον πάγκο. Αν λοιπόν δούμε τον Λιακόπουλο που φέτος κάνει εκπληκτική χρονιά να μεταμορφώνεται σε Ντούβνιακ και να μην υπάρχει το παραμικρό πλάνο για την αντιμετώπιση του τότε σημαίνει ότι από τις ήττες το μόνο που μας μένει είναι η πίκρα και οι χαμένοι βαθμοί. Δεν περιμένω να δω τον Δήμα μέσα που είναι ίσως ο πιο κατάλληλος για να τον περιορίσει αλλά σίγουρα λόγω των προβλημάτων στους ψηλούς θα δούμε πολλά χαμηλά σχήματα. Ίσως μάλιστα να είναι και η μεγαλύτερη ευκαιρία του Τσιάρα για να αποδείξει στον προπονητή του ότι μπορεί να βοηθήσει τον φετινό ΑΡΗ. Ενώ σίγουρα αρκετά αυξημένες αρμοδιότητες θα έχει ο Ασημακόπουλος που σίγουρα θα αγωνιστεί αρκετά και ως σέντερ.

Αν δεν υπήρχε η ήττα από το Ρέθυμνο θα μιλούσαμε πολύ διαφορετικά σήμερα. Όχι μόνο λόγω του μεγάλου ξενερώματος από εκείνη την ανέλπιστη ήττα αλλά και βαθμολογικά που ενώ θα είχαμε ένα ελαφρύ προβάδισμα σε σχέση με τον Απόλλων Πατρών για την διεκδίκηση της 6ης θέσης θα πρέπει πλέον να ελπίζουμε και οι Πατρινοί να αφήνουν βαθμούς. Σίγουρα η 6η θέση στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος είναι πολύ φθηνός στόχος αλλά μια ενδεχόμενη ανατροπή στα πλέιοφς μπορεί να αλλάξει τα δεδομένα που υπάρχουν στον μπασκετικό ΑΡΗ. Ο κόσμος να ζεσταθεί λίγο παραπάνω και οι παράγοντες που συσπειρώνονται  γύρω από την νέα διοίκηση της ΚΑΕ να γίνουν περισσότεροι.  Άλλωστε δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι αυτός είναι ο βασικός στόχος πέρα από την οικονομική εξυγίανση της ομάδος. Να επιστρέψει ο κόσμος στο γήπεδο! Για αυτό το Σάββατο στις 17.00 όλοι στο Παλέ!

Καμία ανησυχία δεν υπάρχει στους ανθρώπους της ΚΑΕ σχετικά με το άρθρο 99 και όλα βγήκαν προς τα έξω την προηγούμενη εβδομάδα προκαλώντας τεράστια αναστάτωση στον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ. Αντιθέτως η διοίκηση του μπασκετικού ΑΡΗ όχι μόνο δεν εγκαταλείπει την προσπάθεια για το άρθρο 99 αλλά προετοιμάζει και εναλλακτικό πλάνο ώστε να είναι προετοιμασμένη για κάθε ενδεχόμενο. Ενώ όπως είναι φυσιολογικό οι ειδήσεις που έρχονται από Αθήνα για νέα οριστική ρύθμιση σαν τελευταία ευκαιρία για επιχειρήσεις και υπερχρεωμένα νοικοκυριά για 60 ως 100 δόσεις ανάλογα με τις ιδιαιτερότητες της κάθε επιχείρησης μόνο ως θετικές εκλαμβάνονται.

Στην πράξη όλα αυτά σημαίνουν ότι είτε με τον ένα είτε με τον άλλο τρόπο ο ΑΡΗΣ μας θα καταφέρει να ρυθμίσει τα χρέη του και πληρώνοντας μηνιαίες δόσεις συνολικά  προς δημόσιο και παίκτες γύρω στα 30000 ευρώ θα μπορέσει να κλείσει την τρύπα. Για την ώρα μόνο οι δόσεις προς την εφορία ξεπερνάνε το παραπάνω ποσό επομένως αν βάλουμε και το ποσό που πρέπει να πηγαίνει στους διακανονισμούς με τους παίκτες τότε μιλάμε για ένα δυσβάσταχτο χρέος που για την ώρα έστω και έτσι ο κ.Αρβανίτης, τα υπόλοιπα μέλη της διοίκησης, οι μέτοχοι και οι εξωδιοικητικοί παράγοντες που βρίσκονται κοντά στην ομάδα έχουν καταφέρει να διαχειριστεί. Αν λοιπόν μπει μια σειρά στις υποχρεώσεις της ομάδος τότε αυτό που θα μένει είναι να δουλευτεί σωστά το αγωνιστικό κομμάτι της ομάδος ώστε να δώσει επιτέλους στον κόσμο το χαμένο του όραμα, την ελπίδα για να ξαναδεί τον ΑΡΗ πρωταθλητή. Με αυτό τον τρόπο το Παλέ θα γεμίσει, τα έσοδα θα αυξηθούν και η ομάδα θα αποκτήσει μια οικονομική σταθερότητα κάτι πολύ σημαντικό για οποιαδήποτε επαγγελματική ομάδα.

Μπορεί να κουράζουμε αλλά πρέπει να τα λέμε για να καταλαβαίνουν αρκετοί συνΑρειανοί τι σημαίνει διοίκηση, τι σημαίνει οργάνωση, τι σημαίνει σοβαρότητα. Σχεδόν ίδιες καταστάσεις φέτος σε ΠΑΕ και ΚΑΕ με παραπλήσια οικονομικά, αγωνιστικά και διοικητικά προβλήματα. Στην ΚΑΕ βγήκαν κάποιοι άνθρωποι κοινής αποδοχής που τους γνωρίζαμε σχεδόν όλοι, με εμπειρία, ικανότητες  αλλά και με τη δυνατότητα να διευκολύνουν οι ίδιοι ή μέσω τρίτων οικονομικά την ομάδα και έχουν πέσει από το καλοκαίρι με τα μούτρα στη δουλειά μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Ενώ στην ΠΑΕ ήρθαν οι συνεχιστές της προηγουμένης σάπιας διοικητικής κατάστασης "τρύπησαν" τον σύλλογο μέσω της Λέσχης την οποία "κατήργησαν" στην συνέχεια, έφεραν από το πουθενά ανθρώπους χωρίς εμπειρία, χωρίς οικονομικό υπόβαθρο και χωρίς κάποιο προφανή λόγο επιλογής και τα έκαναν όλα μπάχαλο. Το αποτέλεσμα το ζούμε καθημερινά. Ο μπασκετικός ΑΡΗΣ παρά τα σκαμπανεβάσματα του μέσα στο γήπεδο ξεπέρασε σε μεγάλο βαθμό την κρίση που υπήρχε και πατάει πλέον πιο γερά στα πόδια του σε όλα τα επίπεδα ενώ ο ποδοσφαιρικός ΑΡΗΣ εξακολουθεί και βαδίζει πάνω σε τεντωμένο σχοινί με τους διοικούντες του αντί να το κρατάνε σταθερό να το κουνάνε πέρα δώθε με μανία.

ΥΓ. Ελπίζω όντως η εικόνα που βγάζει η ΚΑΕ προς τα έξω να είναι 100% αληθινή γιατί και κατά το παρελθόν συνεχώς για νοικοκύρηδες ακούγαμε που αποδείχθηκαν τυχοδιώκτες αλλά και πιο πρόσφατα για Plan B που υλποιήθηκαν με τον πλέον σπασμωδικό τρόπο.

Μπορεί ο ΑΡΗΣ να έχει αρκετά χρόνια να πάρει κάποιον τίτλο ή έστω να συμμετέχει σε κάποιον τελικό καλό είναι όμως να ρίχνουμε μια ματιά στο ένδοξο παρελθόν μας για να θυμόμαστε γιατί ο ΑΡΗΣ είναι η μεγαλύτερη ομάδα μπάσκετ στην Ελλάδα και δικαιολογημένα έχει χαρακτηριστεί από όλους ο ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑΣ του Ελληνικού αθλητισμού αλλά και γιατί ποτέ οι "μεγάλοι" της Αθήνας δεν θα τον φθάσουν ποτέ όσους τίτλους και αν κερδίσουν. Τα χθεσινά επεισόδια στον  τελικό δεν ήταν κάποια έκπληξη ή απρόσμενο γεγονός αντιθέτως ήταν κάτι το αναμενόμενο και ο βασικός λόγος για να κάτσεις να παρακολουθήσεις αυτή την "γιορτή" του μπάσκετ.

Μπορεί η φωτογραφία του άρθρου να λέει πολλά αλλά επειδή η ιστορία και η στατιστική που συνήθως την συνοδεύει γράφεται με ψυχρό τρόπο και δεν ασχολείται με τις λεπτομέρειες εγώ θα προσπαθήσω να υπενθυμίσω μερικές από αυτές τις λεπτομέρειες που κάνουν τον ΑΡΗ να διαφέρει τόσο από τον πρωταθλητή των τίτλων Παναθηναϊκό όσο και από τον Ολυμπιακό που τα τελευταία χρόνια με την παρουσία των Αγγελόπουλων δείχνει ένα πιο υγιές και με αθλητικό πνεύμα πρόσωπο σχετικά σε αντίθεση με τους Γιαννακόπουλους που το "ο σκοπός αγιάζει τα μέσα" είναι το μότο τους, πιθανόν υιοθετημένο από τον ποδοσφαιρικό Ολυμπιακό. Όλα αυτά έχουν συνθέσει ένα τοπίο αδιάφορο μπασκετικά για κάθε φίλο του αθλήματος και ενδιαφέρον μόνο προς τα επεισόδια για την μειοψηφία των οπαδών των 2 ομάδων. Που θα γίνει το πέσιμο, με τι θα τους "πυροβολήσουμε", πετύχαμε κανέναν παίκτη του αντιπάλου, κτλ κτλ... Τελικοί ανάμεσα σε πρωταθλητές Ευρώπης σε άδεια γήπεδα, με ελάχιστους εκλεκτούς κομάντο έτοιμους για όλα. Φωτοβολίδες, καπνογόνα, περίεργοι χοροί και καυστικές δηλώσεις τα highlights και MVP του αγώνα ο πρόεδρος του νικητή αντί για τους πραγματικούς πρωταγωνιστές. Για γέλια και για κλάματα μαζί. Άραγε αυτή η εικόνα τι σχέση μπορεί να έχει με τον μεγάλο ΑΡΗ που γέμιζε γήπεδα 500χλμ μακριά από την έδρα του, όπου πήγαινε τον υποδεχόταν θερμά και την ανωτερότητα του την αναγνώριζαν εχθροί και φίλοι? Καμία απολύτως σχέση με αυτά που ζούμε σήμερα. Αυτές οι 2 ομάδες για να ανέβουν στην κορυφή έπρεπε η κορυφή να πιάσει πάτο και έτσι το μπάσκετ που ο ΑΡΗΣ το εκτόξευσε αυτοί οι 2 το έριξαν στον βούρκο για να μπορούν να κολυμπάνε άνετα...

Φυσικά οι οπαδοί που δημιουργούν τα επεισόδια είναι οι τελευταίοι που φταίνε γιατί σε ένα οργανωμένο κράτος όταν επιτρέπεις σε μια μειοψηφία να τα κάνει όλα άνω κάτω η ευθύνη είναι δική σου. Αλλά και τι να κάνουν οι αρχές όταν η διοργανώτρια ΕΟΚ δεν έχει την διάθεση να κάνει τίποτα. Όταν λοιπόν η ίδια η ΕΟΚ δέχεται να γίνονται τελικοί με 1000 άτομα την ίδια στιγμή που γίνονται τελικοί ποδοσφαίρου με 60000 θεατές τότε ουσιαστικά οι ίδιοι οι διοργανωτές που θα έπρεπε να προασπίζουν τα συμφέροντα του μπάσκετ αδιαφορούν και συντηρούν μια αρρωστημένη κατάσταση. Είνα αστείο για μια πολιτισμένη χώρα να μην μπορεί να διοργανώσει έναν τελικό με 2000 άτομα και κανείς να μην ενδιαφέρεται για αυτό, κανείς να μην κάνει κανείς τίποτα για να το αλλάξει και απλά να βλέπουμε μια επανάληψη. Άραγε στην Ευρώπη αυτά δεν τα βλέπουν και δίνουν θεσμικές θέσεις στις παραγοντάρες μας?

Έτσι απλά και χωρίς να το ψάξεις πολύ το θέμα καταλαβαίνεις ότι όσους τίτλους και αν πάρουν την επανάσταση που έκανε ο ΑΡΗΣ και την απήχηση που είχε αυτή σε ολόκληρη την Ελλάδα και στην Ευρώπη θα την έχουν πάντα στην άκρη του μυαλού τους σαν ένα παραμύθι, σαν έναν μύθο, σαν ένα θρύλο, σαν ένα σενάριο φαντασίας που για καλή μας τύχη(και κακή δική τους) το ζήσαμε. Αυτούς θα τους στοιχειώνει για πάντα γιατί είναι κάτι πραγματικά άπιαστο και ανεπανάληπτο και εμάς θα μας κάνει να αισθανόμαστε υπερήφανοι που είμαστε οι οπαδοί της ομάδος που ψηφίστηκε ως η ομάδα του προηγούμενου αιώνα και να τραγουδάμε για πάντα ΠΟΤΕ ΠΟΤΕ ΠΟΤΕ!

Δια πυρός και σιδήρου ο ΑΡΗΣ μας κατάφερε να επιβληθεί επί του Ηλυσιακού συνεχίζοντας μια παράδοση που θέλει τον ΑΡΗ να φεύγει νικητή από το συγκεκριμένο γήπεδο μετά από συγκλονιστικά παιχνίδια που κρίνονται στο πόντο. Αυτή τη φορά ο Β.Αγγέλου και οι παίκτες του είχαν πιο καθαρό μυαλό από το περασμένο Σάββατο και έτσι πήραν μια σημαντική νίκη που θα είχε σαφώς μεγαλύτερη αξία αν δεν είχαμε χάσει την προηγούμενη αγωνιστική από το Ρέθυμνο.

Με όπλο όπως πάντα την σκληρή άμυνα ο ΑΡΗΣ από νωρίς προσπάθησε να περιορίσει τα Αμερικανάκια του Ηλυσιακού κάτι που το κατάφερε με μεγάλη επιτυχία μιας και κανένας δεν μπόρεσε να βρει ρυθμό. Ο Στόγκλιν που πέτυχε 29 πόντους έβαλε 10 βολές και είχε πολύ άσχημα ποσοστά ευστοχίας κάτι που οφείλεται στην σκληρή άμυνα που έπεξαν πάνω του. Ο Μιχάλης Πελεκάνος με 17 πόντους, 9 ριμπάουντ, 4 ασίστ και 3 κλεψίματα  ήταν ο πρωταγωνιστής για ακόμη ένα παιχνίδι για την ομάδα μας ενώ και ο Πάσαλιτς είχε κάποιες καλές στιγμές αν και παραλίγο στο φινάλε θα γινόταν ο  μοιραίος. Λίγα πράγματα από τους υπόλοιπους που βρέθηκαν σε μέτρια επιθετικά ημέρα κάτι που φαίνεται και από τους μόλις 64 πόντους. Αξιοσημείωτο συμβάν στην σημερινή αναμέτρηση ο τραυματισμός του Σαρικόπουλου στο ζέσταμα σε σύγκρουση με διαιτητή της αναμέτρησης! Σαν να μην φτάνει δηλαδή που μας κυνηγάνε με τα σφυρίγματα τους, πλέον προχωράνε και σε άλλους τρόπους για να μας βάζουν εμπόδια! Μια διαιτησία που πάλι πήγε να βάλει το χεράκι της όταν λίγα λεπτά πριν το τέλος και πάνω που η ομάδα μας είχε ξεφύγει με 5 πόντους χρέωσε με τεχνική ποινή τον πάγκο της ομάδος προσπαθώντας να αλλάξει τις ισορροπίες του αγώνα.

Έστω και αγχωτικά η νίκη ήρθε και αυτό είναι που μετράει. Δυστυχώς χάρη στο τρομερό οργάνωση του ΕΣΑΚΕ που ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για την προώθηση του αθλήματος αυτή η τόσο ενδιαφέρουσα αναμέτρηση όπως εξαρχής την περιμέναμε δεν μεταδόθηκε τηλεοπτικά, άρα δεν έχουμε και εικόνα από το παιχνίδι. Αυτό που βγαίνει από την στατιστική είναι ότι σε σχέση με προηγούμενα παιχνίδια ο Β.Αγγέλου εμπιστεύτηκε περισσότερο τους έμπειρους παίκτες, έδωσε χρόνο στον Τσιάρα και μοίρασε πιο σωστά τον χρόνο και στους υπόλοιπους. Αν και πάλι βλέπουμε παίκτες που αγωνίζονται 1' με 2' όπως ο Τσακαλέρης και ο Μούρτος που ειλκρινά απορώ τι μπορεί να δείξει ένας παίκτης σε ένα παιχνίδι μέσα σε 1' ή τι είναι αυτό το τρομερό που μπορεί να δώσει στον προπονητή του που δεν μπορούν να το δώσουν οι υπόλοιποι το συγκεκριμένο λεπτό... Πλέον ακολουθεί μια δεκαήμερη περίπου διακοπή μέχρι το επόμενο παιχνίδι. Μια διακοπή που όπως στις γιορτές έτσι και τώρα ελπίζω ο Β.Αγγέλου να εκμεταλλευτεί και να διορθώσει μερικά από τα κακώς κείμενα της ομάδος. Η ομάδα έχει δυνατότητες και καλό υλικό και σήμερα νομίζω καταρρίπτετε ο "μύθος" των Αμερικάνων μιας και αντιμετωπίζαμε μια φορμαρισμένη ομάδα με 4 νίκες στα τελευταία 5 παιχνίδια που έχει στο ρόστερ της 5 Αμερικάνους.

Παράδειγμα προς μίμηση για όλο τον σύλλογο θα πρέπει να αποτελέσει η συμπεριφορά της ΚΑΕ απέναντι στον Γ.Δαμιανίδη. Εκτός από την συνέντευξη τύπου της ΚΑΕ το καλοκαίρι όταν πρωτοανέλαβε, την δημόσια τοποθέτηση του κ.Αρβανίτη ενώπιων του σώματος της ΚΜΑ στην "μπασκετική παρένθεση", την πρόσφατη συνέντευξη του κ.Σαμολαδα όπου κατέδειξε ξεκάθαρα ως υπεύθυνους της κατάστασης τον κ.Δαμιανίδη, τον κ.Τζεβελέκη αλλά και τους υπόλοιπους μετόχους με την ανοχή που έδειξαν σε πρόσωπα και καταστάσεις ήρθε και η προχθεσινή ανακοίνωση από την ΚΑΕ και την ΓΕΝΕΣΙΣ(ουσιαστικά από την διοίκηση - μεγαλομέτοχο του ΑΡΗ) που ξεσκέπαζε για ακόμη μια φορά τον Γιάννη Δαμιανίδη και την προκλητική του συμπεριφορά. Συσπείρωση, στήριξη και ομοψυχία γύρω από την νέα διοίκηση όπως είπε ο Γ.Δαμιανίδης στην ανακοίνωση-απάντηση κάτι που έρχεται σε αντίθεση με την εκβιαστική του στάση στο θέμα της υπογραφής των πρακτικών και της επισημοποίησης της παραίτησης του από την ΓΕΝΕΣΙΣ που ουσιαστικά άνοιξε τον δρόμο για την υπαγωγή στο άρθρο 99. Όροι και απαιτήσεις μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας τα οποία τα παρουσιάζει όπως θέλει, όποτε θέλει και όπου θέλει. Αν το δίκιο και το νομότυπο ήταν με την πλευρά του Γ.Δαμιανίδη τότε είναι κάτι περισσότερο από βέβαιο ότι οι άνθρωποι της ΚΑΕ δεν θα προχωρούσαν στην σκληρή ανακοίνωση μιας και έχουν δείξει ότι στις δημόσιες αναφορές που κάνουν όταν καταλογίζουν ευθύνες είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί.

Αυτή την συμπεριφορά θα πρέπει να δείξουν κάποια στιγμή και όλοι όσοι ασχολούνται με την ΠΑΕ, τον Α.Σ και την ΚΜΑ όπου αντί να  προσπαθήσουν να ξανακερδίσουν την εμπιστοσύνη του κόσμου λέγοντας αλήθειες και κατονομάζοντας τους υπεύθυνους προτιμούν να κάνουν πλάτες, να καλύπτουν τα πάντα και να αρχίζουν τις αερολογίες  όταν φθάνει η στιγμή του καταλογισμού των ευθυνών. Είναι αδιανόητο ο ποδοσφαιρικός ΑΡΗΣ να παλεύει για την επιβίωση του, ο Α.Σ. να φυτοζωεί, η ΚΜΑ να έχει καταργηθεί και να μην έχει βγει από επίσημα χείλη(δηλαδή όλων αυτών που κάνουν τώρα κουμάντο σε Α.Σ., ΠΑΕ, ΚΜΑ) το όνομα ενός υπεύθυνου για αυτό το κατάντημα. Αυτό σημαίνει διαφάνεια, αυτό σημαίνει  εξυγίανση, αυτό σημαίνει σεβασμός στον κόσμο του ΑΡΗ. Όλα τα υπόλοιπα είναι μισόλογα και τροφή για τα παπαγαλοδημοσιογραφάκια...

ΥΓ. Μα καλά, αφού η ΚΑΕ έχει κάνει αίτηση για το άρθρο 99 όπου αν μπει όλες οι υποχρεώσεις, χρέη, δικαστικές εκκρεμότητες θα μπουν συνολικά σε μια σειρά όπου υπεύθυνη θα είναι αποκλειστικά η διοίκηση της ΚΑΕ τι όρους, απαλλαγές κτλ θέλει ο πρώην? Μήπως τελικά όντως υπάρχουν και κάποιες "απαιτήσεις"?