Όπως τότε όταν αγωνιζόταν με τα χρώματα του ΑΡΗ ή της Εθνικής Ελλάδος έτσι και τώρα παρόλο που έχει βγάλει τα αθλητικά του παπούτσια και έχει κρεμάσει την φανέλα του με το νούμερο 6 με ότι και αν ασχοληθεί ή απλά εμπλακεί το όνομα του ο Νίκος Γκάλης είναι ο πρώτος μεταξύ των κορυφαίων. Η ψηφοφορία που τρέχει από το γνωστό ESPN  και περιλαμβάνει και το όνομα του Νίκου Γκάλη ανάμεσα στους υποψήφιους για την ύψιστη τιμή που μπορεί να έχει ένας άνθρωπος που έχει αφιερώσει την ζωή του στο μπάσκετ που είναι η είσοδος του στο Naismith Memorial Basketball Hall of Fame δεν θα μπορούσε να αποτελέσει εξαίρεση στον κανόνα.

Πρώτος με 98.1% της σχετικής λίστα με τους διεθνείς υποψήφιους βρίσκεται ο Νίκος Γκάλης σε σύνολο 38.000 περίπου ψήφων αφήνοντας πίσω του στην δεύτερη θέση τον Βλάντε Ντίβατς με 1.1% και λίγο πιο κάτω άλλους θρύλους του αθλήματος όπως είναι οι Όσκαρ Σμίντ και Σαρούνας Μαρτσουλιόνις. Το ρίγος που μας πιάνει όλους εμάς που είχαμε την ευλογία να ζήσουμε ή έστω να προλάβουμε λίγο από την χρυσή εποχή του Νίκου Γκάλη και την μπασκετική επανάσταση που ξεκίνησε με μπροστάρη τον  Νικ και τα άλλα παιδιά με την φανέλα του ΑΡΗ και της Εθνικής Ελλάδος είναι απλά η επιβεβαίωση του μεγαλείου του συγκεκριμένου μπασκετικού Θεού. Το πιο περίεργο και λυπηρό όμως είναι ότι οι νεότερες γενιές όχι απλά δεν γνωρίζουν τι εστί Νίκος Γκάλης αλλά και ολόκληρο βιβλίο να διαβάσουν για τον ζωντανό θρύλο του Ευρωπαϊκού μπάσκετ πάλι δύσκολα θα μπορέσουν να κατανοήσουν ή ακόμη και να πιστέψουν αυτά που θα διαβάσουν ή θα τους εξιστορήσουν οι παλιότεροι που τα ζήσανε. Άντε να πείσεις έναν 20χρονο σήμερα ότι ο μπασκετικός ΑΡΗΣ δεν ήταν απλά συνώνυμο αλλά ξεπερνούσε την Εθνική Ελλάδος, συσπείρωνε όλους τους Έλληνες εκτός από μια ελάχιστη μειοψηφία των οπαδών του συμπολίτη και ήταν ο βασικός λόγος για να στηθούν χιλιάδες μπασκέτες σε ολόκληρη την χώρα, το άθλημα να γίνει επαγγελματικό και γενιές ολόκληρες να ανδρωθούν με μια πορτοκαλί μπάλα με σπυριά στα χέρια. Που να σε πιστέψουν ότι κάθε Πέμπτη που αγωνιζόταν στο Κύπελλο Πρωταθλητριών(εκεί που έπαιζαν μόνο οι πρωταθλητές και όχι όποιος έχει κλειστό συμβόλαιο όπως συμβαίνει σήμερα) η πόλη ερήμωνε, θεατρικές παραστάσεις σταματούσαν, οι κινηματογράφοι καθιέρωσαν το φθηνό εισιτήριο και ολόκληρη η Ελλάδα ήταν καρφωμένη στις τηλεοράσεις της για να δει τον  τον μεγάλο ΑΡΗ του τεράστιου Νίκου Γκάλη. Από μικρά παιδάκια μέχρι γιαγιάδες και παπούδες. Από την Θεσσαλονίκη που ήταν το κέντρο της μπασκετικής Ευρώπης μέχρι και το τελευταίο χωριό ή βραχονησίδα στην άκρη της Ελλάδος και όχι μόνο... Όπου πήγαινε ο Νίκος Γκάλης είτε με τον ΑΡΗ είτε με την Εθνική Ελλάδος είχε την υποδοχή Εθνικού ήρωα. Και στους Αμερικάνους(μιας και Αμερικάνικη είναι η διοργάνωση και το ESPN) όπου επικεντρώνονται κυρίως στο NBA με μια πολύ διαφορετική μπασκετική φιλοσοφία τα συγκεκριμένα γεγονότα δεν μπορούν να περιγραφούν. Σίγουρα τα βίντεο ντοκουμέντα που υπάρχουν εκατοντάδες στο internet δείχνουν το αστήρευτο μπασκετικό ταλέντο του Νίκου Γκάλη αλλά δεν αποτυπώνουν την προσφορά του στο άθλημα και σε ένα ολόκληρο έθνος.

Πολύ κοντά στην ύψιστη τιμή βρίσκεται ο Νίκ που με την είσοδο του στο Basketball Hall Of Fame θα βρεθεί ανάμεσα σε κορυφαία ονόματα του χώρου όπως οι Μάτζικ Τζόνσον, Ντράζεν Πέτροβιτς, Άτσα Νίκολιτς και πολλοί άλλοι. Ευκαιρία λοιπόν τόσο η πολιτεία όσο και η επιτροπή που ανέλαβε την διοργάνωση του φιλικού προς τιμήν του μεγαλύτερου Έλληνα αθλητή να επισπεύσει τις διαδικασίες και να κάνει κάτι που να αρμόζει στην λαμπρή ιστορία που έγραψε αυτός ο ξεχωριστός άνθρωπος! Έστω και καθυστερημένα αυτό το ιστορικό λάθος που έχει γίνει με την μη τίμηση του Νίκου Γκάλη και το "κρέμασμα" της θρυλικής φανέλας με το νούμερο 6 στο ταβάνι του Παλέ ανάμεσα στα λάβαρα  πρέπει να διορθωθεί.

ΥΓ. Όσοι δεν έχουν ψηφίσει στην συγκεκριμένη ψηφοφορία μπορούν να το κάνουν εδώ

Με το δεξί ξεκίνησε τις υποχρεώσεις της η αγαπημένη μας ομάδα όπου πήρε μια νίκη πολύ πιο άνετα από όσο περιμέναμε πριν την έναρξη του αγώνα. Το Περιστέρι έμοιαζε πολύ αδύναμο να αντιδράσει και ο Β.Αγγέλου βρίσκοντας λύσεις από παίκτες που δεν είχαν τόσο μεγάλη προσφορά στα προηγούμενα παιχνίδια μάζεψε το τέταρτο ροζ φύλλο αγώνα.

Μπορεί το Περιστέρι να είναι από τις θεωρητικά αδύναμες ομάδες και να απουσίαζε ένας από τους καλύτερους παίκτες της αλλά δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι βαθμολογικά ήταν πιο ψηλά από εμάς ενώ και εμείς είχαμε τις δικές μας σημαντικές απουσίες. Παρόλα αυτά μέσα στον αγωνιστικό χώρο η πολύ καλή απόδοση του Τζ.Χάντ αλλά και η ενέργεια που έβγαλε ο Σπ.Μούρτος αγωνιζόμενος ως πόιντ γκαρντ έκαναν τις απουσίες του Πελεκάνου και του Μποχωρίδη να περάσουν απαρατήρητες. Ο Αμερικάνος μπορεί με το περίεργο στυλ  του να μας προβληματίζει σχετικά με το πόσο ικανός και τι αγωνιστικά στοιχεία χρειάζεται να έχει ένας επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής αλλά από την στιγμή που για πρώτη φορά τα σουτ μπήκαν και κατάφερε να βοηθήσει και σε άλλους τομείς όπως στα ριμπάουντ(5) και στην άμυνα με 5 κλεψίματα τότε μακάρι να ήταν αυτό το παιχνίδι αυτό που χρειαζόταν ο Χαντ για να πιστέψει στις δυνάμεις του και να βρει ρυθμό. Πάντως ο Αγγέλου σήμερα ίσως για πρώτη φορά να αισθάνεται δικαιωμένος για την εμμονή του στον Χάντ. Όπως επίσης και για την παρουσία του Σπ.Μούρτου που όπως αρκετές φορές έχουμε αναφέρει κατά το παρελθόν τόσο ο συγκεκριμένος αθλητής όσο και ο Τ.Δήμας με την ταχύτητα και την ενέργεια που βγάζουν πάνω στο παρκέ μπορούν να δώσουν λύσεις και κυρίως στην άμυνα μπορεί να αποδειχθούν πολύ πιο αποτελεσματικοί  από τα υπόλοιπα γκαρντ που είναι σαφώς πιο αργά. Ηγετική η παρουσία του Ασημακόπουλου όπου αυτός ήταν ουσιαστικά ο παίκτης που με προσωπικές ενέργειες πάτησε το γκάζι για να ξεφύγει η ομάδα. Ο Σαρικόπουλος και στο παρελθόν έχει δείξει καλά στοιχεία αλλά σήμερα είχε μια ολοκληρωμένη εμφάνιση. Με 12 πόντους με καλά ποσοστά ευστοχίας, 10 ριμπάουντ, 1 κόψιμο, 2 κλεψίματα και γενικά καλές τοποθετήσεις σε άμυνα και επίθεση έστειλε το μήνυμα στον προπονητή του ότι θα πρέπει να τον υπολογίζει περισσότερο. Ερωτηματικό η μη χρησιμοποίηση του Τσακαλέρη αλλά και ο ελάχιστος χρόνος συμμετοχής στον Τ.Δήμα σε ένα παιχνίδι που διαφορά για μεγάλο χρονικό διάστημα ήταν πάνω από τους 20 πόντους.

Φυσικά όσοι αγαπάμε αυτό το άθλημα δεν μένουμε μόνο στο τελικό αποτέλεσμα και ασχολούμαστε και με την γενικότερη εικόνα της ομάδος όπου δυστυχώς δεν μπορούμε να πούμε ότι είδαμε κάποια ουσιαστική βελτίωση. Οι 70 πόντοι σε ένα παιχνίδι σαν το σημερινό λένε πολλά. Βεργίνης και Χαρίσης εξακολουθούν να δείχνουν χαμένοι ενώ η έλλειψη επιθετικών συστημάτων και η κακή κυκλοφορία της μπάλας  ήταν και πάλι εμφανής. Οι στιγμές αδράνειας στην άμυνα και τα μηδαμινά μπλοκ άουτ είναι προβλήματα που εδώ και καιρό περιμέναμε να τα δούμε να λύνονται αλλά δυστυχώς εξακολουθούν να υπάρχουν. Χαρακτηριστικό του σημερινού αγώνα που κερδίσαμε τόσο εύκολα ήταν ότι περισσότεροι από τους  μισούς πόντους που δεχθήκαμε προήλθαν από δεύτερες ευκαιρίες, ανόητα χαμένα ριμπάουντ, λανθασμένες μεταβιβάσεις και κλεψίματα. Ας μην έχουμε λοιπόν αυταπάτες σχετικά με την έκταση της νίκης και ας ελπίσουμε στην συνέχεια να δούμε πραγματική βελτίωση στην ομάδα. Τώρα βέβαια αν αποδίδωντας έτσι μπορούμε να κερδίζουμε και στα επόμενα παιχνίδια μακάρι να συμβεί αλλά νομίζω ότι ο σημερινός ΑΡΗΣ με μια πιο δυνατή ομάδα θα είχε προβλήματα. Πάντως πετύχαμε την 4η φετινή νίκη, σκαρφαλώσαμε στην 8η θέση και αν κάνουμε αυτό το μικρό σερί μέχρι το τέλος του 'Α γύρου τότε ίσως να αρχίσουμε να κάνουμε τους υπολογισμούς μας για το κατά πόσο προλαβαίνουμε την 6η θέση που θα μας δώσει την ευκαιρία για κάτι καλύτερο στα πλέιοφς. Αν δεν μας είχε κλέψει ο Γκόντας την νίκη στην Δράμα θα βρισκόμασταν ήδη στην 6η θέση και θα μπορούσαμε πολύ πιο άνετα να κοιτάμε προς τα επάνω παρά να έχουμε το νου μας για το τι συμβαίνει προς τα κάτω. Ας συνεχίσει η ομάδα να κερδίζει και είναι σίγουρο ότι και θα καταφέρει να μπει στην πρώτη 6αδα αλλά και θα ξανακερδίσει την εμπιστοσύνη του κόσμου.

ΥΓ. Το βίντεο αδιάψευτος μάρτυρας, ο πρόεδρος της ΚΕΔ πήρε ξεκάθαρα θέση για αλλοίωση αποτελέσματος, οι διαιτητές τιμωρήθηκαν αλλά το έγκλημα παραμένει αντί να αποδοθεί δικαιοσύνη. Το έχουμε ξαναδεί το σενάριο...

Αν και το 2012 "έκλεισε" με τον πλέον περίεργο τρόπο για τον μπασκετικό ΑΡΗ, με μια παλικαρίσια νίκη που μετατράπηκε σε άνευ προηγουμένου κλοπή από τον ανεκδιήγητο Γκόντα όλοι όσοι αποτελούν τον μπασκετικό ΑΡΗ βγάζουν προς τα έξω μια αύρα αποφασιστικότητας και αισιοδοξίας που δειλά δειλά περνάει στον κόσμο της ομάδος παρόλο που τα αποτελέσματα πάνω στο παρκέ για την ώρα δεν συμβαδίζουν με αυτό το κλίμα. Αυτό το τελευταίο καλείται να αλλάξει δραματικά ο Β.Αγγέλου και οι παίκτες τους με αρχή το σημερινό παιχνίδι κόντρα στο Περιστέρι όπου η λέξη ήττα δεν πρέπει να περάσει ούτε για μια στιγμή από το μυαλό των παικτών μας. Μπορεί ο Β.Αλεξανδρής με την ευθύτητα που τον χαρακτηρίζει να είχε τονίσει πριν καν ξεκινήσει η σεζόν ότι χωρίς Αμερικάνους θα παλέψουμε για την παραμονή στην κατηγορία αλλά αυτό είναι κάτι που δύσκολα μπορεί να το συνειδητοποιήσει ο Αρειανός οπαδός. Και επειδή δεν αρμόζει στην ιστορία του συλλόγου να μπαίνει σε τέτοιου είδους λογικές για αυτό επιβάλλεται σήμερα παίκτες και προπονητής να κάνουν το καθήκον τους ώστε να μην αρχίσουμε να βλέπουμε εφιάλτες από τις πρώτες ημέρες του 2013.

Δυστυχώς η τυχή όπως εδώ και πολλά χρόνια μας έχει γυρίσει την πλάτη και έτσι ο ΑΡΗΣ σε αυτό το σημαντικό παιχνίδι θα στερηθεί 2 από τους καλύτερους παίκτες του. Ο Λ.Μποχωρίδης που δεν μπόρεσε να ξεπεράσει τον τραυματισμό του και ο Μ.Πελεκάνος που είναι το πρόβλημα της τελευταίας στιγμής δεν θα αγωνιστούν και αυτό είναι ένα στοιχείο που κάνει το παιχνίδι αρκετά πιο δύσκολο. Άλλωστε και στο παιχνίδι της Δράμας όπου ο Βεργίνης ήταν σε κακή ημέρα είδαμε ότι η απουσία(δεν μπόρεσε να αγωνιστεί παραπάνω από 5') του Μποχωρίδη στοίχισε.  Επίσης δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι αυτές οι διακοπές λόγω εορτών πάντα δημιουργούν περίεργες ισορροπίες στα παιχνίδια που ακολουθούν και αυτό είναι ένα σημείο που απαιτεί προσοχή. Αυτή την φορά όμως ίσως αυτό το κενό διάστημα να ήταν και ευεργετικό για την ομάδα μας. Ο Β.Αγγέλου βλέποντας τα χάλια της ομάδος του έδωσε τις ελάχιστες ημέρες άδεια στους παίκτες του και προσπάθησε μέσα από προπονήσεις αλλά και ένα φιλικό παιχνίδι να εκμεταλλευτεί το κενό. Ενώ σίγουρα και οι παίκτες μας θα αποφορτίστηκαν ως ένα βαθμό από την πίεση και το ψυχολογικό βάρος της κακής πορείας της ομάδος από το ξεκίνημα της σεζόν. Το Περιστέρι αν και σε θεωρητικό επίπεδο είναι μια από τις πιο αδύναμες ομάδες της Α1 έχει αποδειχθεί σκληρό καρύδι και μάλιστα έχει καταφέρει να βρίσκεται και πιο ψηλά από εμάς στην βαθμολογία. Πολυτέλεια για τον ΑΡΗ να υποτιμήσει τον οποιοδήποτε, ιδίως μια ομάδα σαν το Περιστέρι που δεν τα παρατάει εύκολα και αγωνίζεται μέχρι το τέλος με ιδιαίτερο πάθος.

Η νέα χρονιά πάντα συνοδεύεται με αισιοδοξία και αυτό φαίνεται στον κόσμο της ομάδος που παρά την χαλαρότητα των ημερών δείχνει ένα σχετικό ενδιαφέρον για το σημερινό παιχνίδι. Δεν περιμένουμε θαύματα και να δούμε ένα γεμάτο Παλέ αλλά καλό είναι και εμείς από την πλευρά να δώσουμε από την κερκίδα το σύνθημα για ένα νέο ξεκίνημα και για μια ανοδική πορεία μέσα στο 2013 που θα βάλει τις βάσεις για να επιστρέψει ο Αυτοκράτορας στον θρόνο του. Ομάδα και κόσμος πηγαίνουν μαζί, αν γυρίσουμε την πλάτη οριστικά πάει το χάσαμε το παιχνίδι. Καλό είναι να παραδειγματιστούμε από το πάθημα του συμπολίτη που έχει απαξιώσει τόσο πολύ την ομάδα που ακόμη και όταν κάνει μια εξαιρετική πορεία σαν την φετινή δεν κόβει πάνω από 500 εισιτήρια. Για αυτό λοιπόν όλοι στο Παλέ να στηρίξουμε την Αρειανάρα! Και φυσικά παίκτες και προπονητής να κάνουν το καθήκον τους για να μην έχουμε άλλα... ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΠΑΛΕ!

Παντού και με κάθε τρόπο όπως βγαίνει προς τα έξω θα κυνηγήσει ο ΑΡΗΣ αυτό το διαιτητικό έκτρωμα που ακούει στο όνομα Σπύρος Γκόντας. Ήδη έχει κατατεθεί η ένσταση για τον αγώνα με τον ΚΑΟΔ ενώ αναμένεται πολύ σύντομα να σταλθεί ανάλογη "ενημέρωση" με όλα τα σχετικά βίντεο σε Euroleague και FIBA. Κανείς δεν γνωρίζει αν ο ΑΡΗΣ μπορεί να κερδίσει τίποτα από αυτή την διαδικασία. Η παραδειγματική τιμωρία του Γκόντα για μερικές αγωνιστικές και το να μην ξανασφυρίξει για μερικά χρόνια τον ΑΡΗ όπως είχε γίνει με τον σφαγέα του Λίντο τον Λ.Βορεάδη θα είναι ουσιαστικά ένα χάδι και μια συγκάλυψη όλου αυτού του εγκλήματος εις βάρος της πιο ιστορικής ομάδος στο χώρο του μπάσκετ στην Ελλάδα.

"Σύμμαχος" σε αυτή την ιστορία μοιάζει να είναι ο Στ.Συμεωνίδης που αν και αρχικά "στήριξε" τον Σπύρο Γκόντα για την απόφαση του όπως ως ένα βαθμό όφειλε να κάνει λόγω της θέσης του στην συνέχεια με πιο καθαρή σκέψη και λαμβάνοντας υπόψιν το βίντεο του αγώνα είπε το αυτονόητο αναφερόμενος σε αλλοίωση αποτελέσματος και ουσιαστικά νίκη του ΚΑΟΔ στα χαρτιά μιας και το αποτέλεσμα και ο νικητής είχε κριθεί και το σφύριγμα του Γκόντα τα άλλαξε όλα. Η νίκη στα χαρτιά ή επανάληψη του αγώνα είναι ένα υπαρκτό σενάριο που αν και η Ελληνική αθλητική δικαιοσύνη δεν μας έχει συνηθίσει σε τέτοιου είδους αποφάσεις υπέρ του ΑΡΗ αλλά μόνο εις βάρος όπως είχε συμβεί στα πλέιοφς με τον μπαογκ για το ντοπάρισμα των Αγγελίδη-Μιουρσεπ αλλά στην συγκεκριμένη περίπτωση τα πράγματα είναι τόσο καθαρά και ίσως το αποτέλεσμα να είναι θετικό. Αν και η επανάληψη του αγώνα θα είναι μια ενδιάμεση απόφαση που πάλι αδικεί την ομάδα μας που κατάφερε και κέρδισε ένα σημαντικό παιχνίδι. Πάντως ανεξάρτητα από την έκβαση της ένστασης ο ΑΡΗΣ θα πρέπει να τραβήξει αυτή την υπόθεση στα άκρα και να κυνηγήσει προσωπικό επίπεδο αυτό τον διαιτητάκο έστω για να στείλει ένα μήνυμα σε όλα τα "κοράκια" που παραμονεύουν. Ήδη ο ντόρος που έχει γίνει γύρω από το όνομα και το σφύριγμα είναι μεγάλος αλλά πως μπορούσε να γίνει αλλιώς μιας και μιλάμε για σφύριγμα-παγκόσμια πρωτοτυπία.

Είναι καλό πάντως να βλέπεις ότι η διοίκηση σου δεν δέχεται μοιρολατρικά την κάθε αδικία. Ήδη μια φορά το δεχθήκαμε αδιαμαρτύρητα με την υπόθεση των δελτίων των Αμερικάνων που ουσιαστικά μας έχει στοιχίσει όλη την χρονιά και το να μας γινόταν συνήθεια θα ήταν κάτι που θα ξενέρωνε ακόμη πιο πολύ τον ήδη απογοητευμένο κόσμο της ομάδος. Ας ελπίσουμε λοιπόν όλα όσα έγιναν να αποτελέσουν ένα εκκωφαντικό ξυπνητήρι για διοίκηση, προπονητή, παίκτες και κόσμο και να δούμε στην συνέχεια του πρωταθλήματος τον ΑΡΗ μας να "ανεβαίνει" σε όλα τα επίπεδα. Εντός και εκτός παρκέ και να αναγκάσουμε όσους δεν μας σέβονται να μας φοβούνται.

ΥΓ. Η ανακοίνωση του ΚΑΟΔ είναι ανάξια σχολιασμού παρόλα αυτά θεωρώ ότι θα πρέπει να παραδειγματιστεί από αυτήν ο Β.Αγγέλου κατανοώντας ότι όταν αποτελείς κομμάτι μιας ομάδος είναι υποχρέωση σου χωρίς δεύτερη σκέψη και κανέναν ηθικό δισταγμό να προστατεύεις τα συμφέροντα της ομάδος σου. Ακόμη και αν χρειαστεί να πεις ότι είναι άγρια μεσάνυχτα και βρέχει ενώ ο ήλιος λάμπει έξω...

ΥΓ2. Αυτή την φορά ευελπιστώ η ένσταση να ήταν ολοκληρωμένη γιατί και ο Γ.Δαμιανίδης είχε κάνει μια ένσταση για εκείνο το ματς στην Πυλαία που ήταν χωρίς κόσμο και είχε πιο πολύ κόσμο από τον φετινό μ.ο. εισιτηρίων του συμπολίτη αλλά για διάφορους λόγους που ποτέ δεν μάθαμε "ξέχασε" να βάλει μέσα στην ένσταση το ότι ο Ν.Χατζηβρέττας αποβλήθηκε με 4 φάουλ(!!!) κάτι που ουσιαστικά θα ενίσχυε σε τεράστιο βαθμό την ένσταση του ΑΡΗ μιας και και υπήρχε ξεκάθαρη κακή εφαρμογή κανονισμών που επηρέασε την αναμέτρηση του αγώνα.

Όταν κάποιος πρωτοασχολείται με το μπασκετ ιδίως όταν μιλάμε για κάποιο της γενιάς του Βαγγέλη Αγγέλου 4 είναι τα βασικά γράμματα που έμαθε όταν ήταν μικρός και αυτά ήταν  τα γράμματα Α Ρ Η Σ . Αυτά τα 4 γράμματα πριν 2 περίπου δεκαετίες ισοδυναμούσαν με ολόκληρη την ιστορία του Ελληνικού μπάσκετ αλλά και το πρώτο ξεπέταγμα του Ελληνικού αθλητισμού εκτός συνόρων με τις συνεχόμενες παρουσίες του ΑΡΗ στο φάιναλ φορ όταν συμμετείχαν μόνο οι πρωταθλητές χωρίς κλειστά συμβόλαια και λοιπές παπ@#$ες και όταν η Εθνική Ελλάδος με το έπος του 87΄ήταν ο μισός ΑΡΗΣ. Όταν λοιπόν αγαπητέ Βαγγέλη Αγγέλου οι περίεργες συνωμοσίες που κάνει το σύμπαν και διάφορες τρελές συγκυρίες σε φέρνουν βασικό προπονητή στον ΑΡΗ το ελάχιστο που πρέπει να κάνεις είναι να καταπολεμήσεις το αλτσχάιμερ που σε ταλαιπωρεί και κάθε φορά που ανοίγεις το στόμα σου να θυμάσαι ότι μιλάς για τον Αυτοκράτορα, την ομάδα που ψηφίστηκε ως η ομάδα του προηγούμενου αιώνα και μια ομάδα που σημάδεψε ένα ολόκληρο έθνος μια ολόκληρη γενιά, μια  ολόκληρη εποχή, την πιο χρυσή εποχή του μπάσκετ!

Όχι μόνο δεν έδειξε να εξοργίζετε με το σφύριγμα του Γκόντα, δεν έδειξε την παραμικρή διάθεση να διαμαρτυρηθεί για την κλοπή της νίκης αλλά προσπάθησε να συγκρατήσει τους παίκτες του και σαν να μην συμβαίνει απολύτως τίποτα μοίρασε συγχαρητήρια σε αντιπάλους και έφυγε σαν κύριος. Μπορεί στους κύκλους που κινείται ο κύριος Αγγέλους και ως επαγγελματίες προπονητής να ακούσει και μπράβο για αυτή την συμπεριφορά αλλά δεν νομίζω να υπάρχει φίλαθλος του ΑΡΗ που να παρακολουθούσε το παιχνίδι και να μην βγήκε έξω από τα ρούχα του βλέποντας τον Αγγέλου να συμπεριφέρεται με τέτοια ηττοπάθεια και έλλειψη σεβασμού προς τον εαυτό του, τους παίκτες του και την ομάδα που εκπροσωπεί. Για τον εαυτό δεν μας καίγεται καρφί έτσι αισθάνθηκε και έτσι έκανε αλλά ως προπονητής του ΑΡΗ έχει την ιερή υποχρέωση να προστατεύει και να παλεύει για το συμφέρον του ΑΡΗ. Όχι να μαζεύει τον παίκτη του τον Πάσαλιτς λες και έκανε κάτι που δεν έχει ξαναγίνει άλλες χίλιες φορές σε αγώνες με τέτοια ένταση δικαιώνοντας εν μέρει τον Γκόντα για την εγκληματική του απόφαση αλλά δίνοντας και ανάλογη συνέχεια στην συνέντευξη τύπου. Συγχαρητήρια έδωσε στον ΚΑΟΔ για την νίκη, μια νίκη που ήρθε με ένα σφύριγμα που δεν έχουμε ξαναδεί σε αγώνα μπασκετ κλέβοντας τον ιδρώτα των παικτών του. Για λάθος μίλησε αναφερόμενος στον Πάσαλιτς και έφερε και παράδειγμα μια ανάλογη φάση που είχε ξαναζήσει. Πουθενά Γκόντας, πουθενά αναφορά στην σφαγιαστική διαιτησία που υπήρχε από το ξεκίνημα του παιχνιδιού και κορυφώθηκε στην λήξη του. Μάλιστα προχώρησε και ακόμη παραπέρα και δήλωσε συγκλονισμένος από τον πρόεδρο που προφανώς τον είδε σε έξαλλη κατάσταση όπως ήταν όλοι οι Αρειανοί που παρακολούθησαν την αναμέτρηση. Διοίκηση, παίκτες, κόσμος ΟΛΟΙ έξαλλοι εκτός από τον προπονητή της ομάδος μας...

Καταλαβαίνω ότι ο Β.Αλεξανδρής είναι ένας ιδιόρρυθμος χαρακτήρας που σε πολλούς μπορεί να μην αρέσει ο τρόπος που μιλάει, όταν όμως εκεί στην ΚΑΕ αποφασίζεται να τον διώξετε επειδή εντοπίστηκε διαφορά φιλοσοφίας τότε φροντίστε να τον αντικαταστήσετε με κάποιον της δικής σας φιλοσοφίας. Σας βλέπουμε στο γήπεδο, πως ζείτε το παιχνίδι, πως αντιδράτε όταν βλέπεται να αδικούν τον ΑΡΗ, πως πονάτε όταν εξευτελίζεται ο ΑΡΗΣ και σίγουρα δεν είστε της ίδιας φιλοσοφίας με του Β.Αγγέλου. Σε μια χρονιά που δεν γίνεται να πάει χειρότερα τουλάχιστον βρείτε έναν άνθρωπο που να μπορεί να καταλάβει έστω και λίγο τι εστί ΑΡΗΣ και τι περιμένει ο κόσμος να δει από την ομάδα του και τους ανθρώπους που την εκπροσωπούν εντός και εκτός παρκέ.

"Υπερήφανοι" θα πρέπει να αισθάνονται οι κ.Βασιλακόπουλος, Χαλβατζάκης, Συμεωνίδης και όλοι οι άνθρωποι του μπάσκετ βλέποντας την τροπή που έχει πάρει αυτό που κάποτε ήταν το εθνικό μας σπορ. Μπασκετάκι το καταντήσανε και πως να μην το καταντήσουν όταν σε ένα συναρπαστικό προς την εξέλιξη του παιχνίδι όπως η σημερινή αναμέτρηση της ομάδος μας κόντρα στον ΚΑΟΔ ένας κομπλεξικός, 100% ανίκανος και ανεπαρκής διαιτητής  για να "διευθύνει" έναν επαγγελματικό αγώνα μπασκετ όπως είναι ο Σπ.Γκόντας αποφάσισε να κλέψει με το έτσι θέλω τον ιδρώτα των αθλητών και μια πανάξια νίκη της ομάδος μας και να την χαρίσει στον αντίπαλο δίνοντας τεχνική ποινή στον Μοχάμεντ Πάσαλιτς μετά από το νικητήριο καλάθι του αγώνα γιατί τόλμησε να παρασυρθεί από την εξέλιξη του αγώνα και να ανταλλάξει δυο λογάκια με τον Μίσελ! Αυτή την φορά δεν χρειάστηκε ούτε η βοήθεια κάποιου Η/Υ για να αναλύσουν μια φάση στο replay αλλά μια απόφαση πέρα από κάθε λογική για "πειθαρχική παράβαση" εκτός φάσης που εν γνώση του ο Γκόντας ήξερε ότι ουσιαστικά θα χάριζε την νίκη στον ΚΑΟΔ! Φυσικά όποιος παρακολούθησε το παιχνίδι εύκολα θα μπορούσε να διαπιστώσει ότι το καταδικαστικό σφύριγμα εις βάρος του ΑΡΗ μας δεν ήταν το μοναδικό μιας και σε όλη την διάρκεια του αγώνα είδαμε τα σιχαμένα ανθρωπάκια με τα γκρι να σφυρίζουν με δυο μέτρα και 2 σταθμά. Κανένα φάουλ κάτω από το καλάθι, γύρω στα 4 φάουλ πάνω σε σκριν των παικτών μας στην επίθεση, πεντακάθαρα φάουλ στην 4η περίοδο πάνω σε Βεργίνη, Πελεκάνο και Πάσαλιτς και μονόπλευρη ευαισθησία στις άμυνες των παικτών μας. 

Ένα παιχνίδι που η ομάδα μας αν έδειχνε την ελάχιστη συγκέντρωση και σταθερότητα κατά την διάρκεια του αγώνα θα μπορούσε να το είχε καθαρίσει πολύ εύκολα. Ξεκινάει παίζοντας καλή άμυνα αλλά δεν μπορεί να πετύχει καλάθι. Στην συνέχεια έχει καλή κυκλοφορία της μπάλλας πετυχαίνει 30 πόντους σε ένα δεκάλεπτο αλλά η άμυνα είναι για γέλοια. Στην συνέχεια ο Αγγέλου ανακατεύει την τράπουλα και ξαναμένουμε πίσω στο σκορ και τελικά αποφασίζει να βάλει την 5αδα που έδειξε ότι μπορεί να κερδίσει το παιχνίδι και τελικά το κερδίζει και μας το κλέβουν.  Πραγματικά ο Β.Αγγέλου δείχνει τόσο λίγος για τον πάγκο του ΑΡΗ που και την λύση του μαθηματικού προβλήματος της αγωνιστικής εξίσωσης του ΑΡΗ να του δώσουν σε σκονάκι αυτός στο τέλος θα προσπαθήσει να βάλει την δική του πινελιά και θα βγάλει λάθος! Έχεις βρει μια 5αδα με χαμηλό σχήμα, με Πάσαλιτς μέσα που τους έχεις κάνει γιο γιο και μου ξεκινάς τρίτο δεκάλεπτο με εντελώς διαφορετική 5αδα? Έχεις 12' μέσα τον Χαντ που δεν σου έχει προσφέρει απολύτως τίποτα! Ας κάποιος γνώστης του αθλήματος ρίξει μια ματιά στην στατιστική του Χαντ αυτούς τους 7 αγώνες που είναι στον ΑΡΗ και ας μας πει τι του βρίσκει ο Αγγέλου!  Δηλαδή αν αντί για τον Χαντ ήταν μέσα ο Μούρτος τι λιγότερο θα μπορούσε να προσφέρει? Έχεις τον Πασαλιτς  τον μοναδικό παίκτη που μπορεί να σκοράρει εύκολα και να σηκώσει την ομάδα στις πλάτες του σε τόσο καλή μέρα και τον στέλνεις συνεχώς στον πάγκο κόβωντας του τον ρυθμό. Όσο για τους παίκτες πραγματικά  απορώ πως οι περισσότεροι από αυτούς δηλώνουν επαγγελματίες... 2.12 παλικάρια και αντι να καρφώσουν την μπάλα την βγάζουν έξω ή δεν βρίσκουν μπασκέτα.  Είναι ντροπή να βλέπεις την μπάλα να πετάγεται από την μια πλευρά στην άλλη του μισού γηπέδου και να βλέπεις σχεδόν όλη την ομάδα του ΚΑΟΔ να προσπαθεί να κερδίσει μια χαμένη μπαλιά με αποτέλεσμα να τρακέρνουν όλοι μεταξύ τους και την ίδια στιγμή όλοι οι παίκτες μας να παρακολουθούν την φάση από απόσταση λες και έχουν κόψει εισιτήριο για τις πιο προνομιακές θέσεις του γηπέδου. Όπως και να έχει η εμφάνιση της ομάδος είναι ένα κομμάτι της σημερινής αναμέτρησης και το τελικό αποτέλεσμα είναι κάτι άλλο. Έστω και έτσι ο προβληματικός ΑΡΗΣ κατάφερε να πάρει την νίκη και του την έκλεψαν!

Εξίσου απαράδεκτη με την αγωνιστική συμπεριφορά της ομάδος είναι η απάθεια που έδειξαν στο σφύριγμα του Γκόντα όλοι οι παίκτες και ο προπονητής της ομάδος. ΡΕ ΕΣΕΙΣ! ΣΑΣ ΕΚΛΕΨΑΝ ΤΗΝ ΝΙΚΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΙΔΡΩΤΑ ΣΑΣ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΑ ΜΟΥΤΡΑ ΣΑΣ! ΚΑΙ ΕΣΕΙΣ ΚΑΘΕΣΤΕ ΑΠΑΘΕΙΣ? ΡΕ ΑΓΓΕΛΟΥ ΑΝΤΙ ΝΑ ΟΡΜΗΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΔΙΑΙΤΗΤΕΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΣ ΝΑ ΗΡΕΜΗΣΕΙΣ ΤΟΥΣ ΠΑΙΚΤΕΣ ΣΟΥ? Κύριε Αρβανίτη, Γαλιλέα, Σαμολάδα, Κουρόγλου και οι υπόλοιποι της ΚΑΕ ένσταση, καταγγελίες, μηνύσεις, ανακοινώσεις άμεσα! Μας έκλεψαν όπως δεν έχει ξαναγίνει ποτέ στα ιστορικά του μπάσκετ! Πάλι παγκόσμια πρωτοτυπία, πάλι κατά του ΑΡΗ! Δώστε σε όλους να καταλάβουν ότι έχουν να κάνουν με τον τεράστιο ΑΡΗ που δίδαξε το μπάσκετ στους Έλληνες!

ΥΓ. Είναι αστείο να ακούω συνΑρειανούς μου σε μια ακόμη παγκόσμια πρωτοτυπία όπως αυτή η τεχνική ποινή να ψάχνουν για το αν είπε κάτι ο Πάσαλιτς ή έκανε κάποια χειρονομία.

ΥΓ2. Ρε κοράκια και αθλητικά "όργανα" σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ με το ζόρι να μας κάνετε όλους χουλιγκάνους θέλετε? Στο επόμενο παιχνίδι στο Παλέ φέρτε μας τον Γκόντα να τον υποδεχθούμε...

Μια ομάδα σαν τον ΑΡΗ με τόσους τίτλους και διακρίσεις λογικό είναι ο κόσμος του να μην εξιτάρεται με την διεκδίκηση στόχων όπως είναι η τρίτη θέση, η είσοδος στην 4αδα ή ακόμη και η προσπάθεια για να τερματίσει στην πρώτη 6αδα στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος ώστε να αποφύγει στα πλέιοφς τους Ολυμπιακό και Παναθηναϊκο. Η πραγματικότητα όμως μας αναγκάζει να ψάξουμε για στόχους πολύ πιο χαμηλούς από αυτούς που είχαμε συνηθίσει και ιδίως σε μια χρονιά τραγική όπως αυτή που διανύουμε μοναδική ελπίδα για κάτι καλό φαντάζει η κατάκτηση της 6ης θέσης μιας και με τα μέχρι τώρα αποτελέσματα θα πρέπει να κάνουμε έναν εκπληκτικό Β γύρο για να φτάσουμε πιο ψηλά. Μια ίσως από τις τελευταίες μας ελπίδες ώστε να αρχίσουμε να κοιτάμε προς τα πάνω και να αποκτήσουμε κάποιο ενδιαφέρον για το φετινό πρωτάθλημα είναι το αποψινό παιχνίδι κόντρα στον ΚΑΟΔ στην Δράμα. Κερδίζεις, σημαίνει ρεφάρεις κατά κάποιο τρόπο την εντός έδρας ήττα με τον συμπολίτη και κοιτάς την συνέχεια του πρωταθλήματος με αισιοδοξία. Χάνεις σημαίνει ότι απλά κοιτάς στην συνέχεια του πρωταθλήματος να μην μπλέξεις χειρότερα...

Για να έρθει όμως η νίκη με όλα αυτά που έχουμε δει ως τώρα από τους παίκτες του Β.Αγγέλου θα πρέπει πολλά να αλλάξουν και στοιχεία που μέχρι τώρα σχεδόν δεν υπάρχουν στο παιχνίδι μας να εμφανιστούν. Δυνατή άμυνα, μπλοκ άουτ στα ριμπάουντ, συγκέντρωση στην επίθεση και σουτ με αυτοπεποίθηση. Αν καταφέρει ο Β.Αγγέλου να περάσει τα παραπάνω στους παίκτες του τότε σίγουρα θα δούμε έναν βελτιωμένο ΑΡΗ που θα αρχίσει να κερδίζει εντός και εκτός σε ένα πρωτάθλημα που από την 3η θέση και κάτω η διαφορά δυναμικότητας μεταξύ των ομάδων είναι ελάχιστη. Ο ΚΑΟΔ μπορεί να έχει ένα μεγάλο αρνητικό σερι αλλά σχεδόν όλα τα παιχνίδια που έχασε ήταν οριακά. Επίσης δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι σήμερα θα είναι ενισχυμένος. Εκτός από τον Μπορόβνιακ που μπορεί να μην ξεκίνησε καλά αλλά όσο θα περνάει ο καιρός θα αποδίδει καλύτερα, σήμερα ο Γ.Καλαφατάκης θα έχει στην διάθεση του και τον Ε.Μπάβτσιτς. Δυο παίκτες που έχουν αγωνιστεί στον ΑΡΗ μας και θα θέλαμε και φέτος να τους είχαμε στην διάθεση μας... Την ίδια στιγμή που στην ομάδα μας υπάρχουν προβλήματα τόσο με τον Μποχωρίδη όσο και με τον Ασημακόπουλο παρόλο που και οι 2 παίκτες ταξίδεψαν στην Δράμα. 

Αν και θα υπάρχει όπως κάθε φορά δυνατή κερκίδα στο κλειστό της Δράμας από τους φίλους της ομάδος μας το παιχνίδι θα μεταδοθεί και τηλεοπτικά, επομένως όσοι δεν μπορέσουμε να ταξιδέψουμε στην γειτονική πόλη θα έχουμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε τον Αυτοκράτορα. Όγδο παιχνίδι είναι που θα κάτσει ο Αγγέλου στον πάγκο της ομάδος μας. Καιρός να δούμε λίγο βελτίωση και νίκες ουσίας. Άιντε ρε ΑΡΕΙΝΑΡΑ πάρε το διπλό!

Τα οφέλη της νίκης του αγώνα με τον Ίκαρο όπως φαίνεται απολαμβάνουν οι παίκτες και ο προπονητής της ομάδος μας μιας και όλη αυτή την εβδομάδα αρκετές ήταν οι δηλώσεις περί ανάκαμψης και ανάκτησης χαμένης αυτοπεποίθησης κάτι που λογικά σημαίνει ότι θα δούμε έναν καλύτερο ΑΡΗ στην συνέχεια. Παρόλα αυτά η αισιοδοξία που εκφράζεται από όλους μέσα στην ομάδα ειλικρινά με τρομάζει και με προβληματίζει. Μακάρι όντως το κλίμα που βγαίνει προς τα έξω να βγει και πάνω στο παρκέ αλλά δεν μπορώ να καταλάβω πως μια αγχωτική νίκη κόντρα σε μια ομάδα όπως ο Ίκαρος που ήρθε και αγωνίστηκε με τρανταχτές ελλείψεις αντιμετωπίζεται με αυτόν τον τρόπο και πως όλοι κάνουν τόσες πολλές δηλώσεις σε μια χρονιά που οι απογοητεύσεις που έχουμε γνωρίσει κόντρα στις προσδοκίες μας είναι κυριολεκτικά πρωτόγνωρες. Γιατί ο ΑΡΗΣ μας είχε και άλλες κακές χρονιές αλλά διασυρμούς από ομάδες της Α2 και εντός έδρας με αντιπάλους της εμβέλειας του Πανιωνίου δεν μπορώ να θυμηθώ. Ας  ελπίσουμε παίκτες και προπονητής την ερχόμενη εβδομάδα  να έχουν ένα λόγο παραπάνω για να κάνουν τόσο αισιόδοξες δηλώσεις.

Την ίδια στιγμή που η "μάχη" εκτός γηπέδου από τον κ.Αρβανίτη και τους συνεργάτες του γίνεται ολοένα και εντονότερη με τα χρέη να πνίγουν την ομάδα και η εξεύρεση νέων χρηματικών πόρων εκτός προγράμματος να είναι απαραίτητη. Στο πλαίσο αυτής της ανάγκης επιπρόσθετων εσόδων ήρθε η είδηση ότι ο πρώην πρόεδρος της ΚΑΕ Θ.Τζεβελέκης πλήρωσε την καθυστερημένη δόση της εφορίας και έτσι η ομάδα μας δεν έχασε την ρύθμιση. Σίγουρα ο Θ.Τζεβελέκης είναι από τους βασικούς υπεύθυνους αυτής της κατάστασης που έχει διαμορφωθεί στον μπασκετικό ΑΡΗ σε αντίθεση πάντως με άλλους διοικητικούς παράγοντες δείχνει μια διάθεση να βοηθήσει αν και δεν διευκρινίζεται σε αυτά τα δημοσιεύματα αν πρόκειται περί "χορηγία" ή απλά μια ταμειακή διευκόλυνση. Γιατί αν πρόκειται για απλή διευκόλυνση τότε τα μπράβο είναι περιττά μιας και μιλάμε για χρέη για τα οποία έχει ευθύνη τόσο ο Θ.Τζεβελέκης όσο και οι υπόλοιποι μέτοχοι της ομάδος που ανέχτηκαν τον Γ.Δαμιανίδη και την κατρακύλα του μπασκετικού ΑΡΗ. Κάπως έτσι ξεκαθαρίζει και ο λόγος για τον οποίο ο κ.Αρβανίτης προτιμάει να κρατάει χαμηλούς τόνους και να μην παρασύρεται από τα θέλω του κόσμου για "κεραυνούς" κατά όλων αυτών που γέμισαν με χρέη τον Αυτοκράτορα. Βέβαια στην περίπτωση του Γ.Δαμιανίδη τα πράγματα είναι κάπως διαφορετικά μιας και ο συγκεκριμένος άνθρωπος μόνιμα "έπαιρνε" από τον ΑΡΗ και με εξαίρεση τα πρώτα του χρόνια δεν έδωσε τίποτα.

Το κατασχετήριο του Ν.Χατζηβρέττα προς τον πρώην πρόεδρο της ΚΑΕ όπως και η κατάπτωση της εγγυητικής επιστολής της ομάδος είναι η τρανταχτή απόδειξη ότι φέτος το αγωνιστικό πρέπει να είναι σε δεύτερη μοίρα. Παρόλα αυτά δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι υπάρχει ένα ιδιαίτερο διοικητικό τοπίο στον μπασκετικό ΑΡΗ όπου καμία φορά έχει ως αποτέλεσμα ο κόσμος να έχει μια λανθασμένη εικόνα. Ναι ο ΑΡΗΣ μπορεί να μην έχει λεφτά για να καλύψει τους διακανονισμούς που έχει κάνει αλλά μπορεί στην διακοπή που πλησιάζει να ενισχυθεί μεταγραφικά. Ο λόγος είναι κυρίως η ΣΑΡΙΣΑ αλλά και το ARIS Golden Club όπου πολλά από τα μέλη έχουν την διάθεση να προσφέρουν αλλά με όρους. Και ποιοί είναι οι όροι? Μα φυσικά η βοήθεια τους να έχει να κάνει με την ενίσχυση της ομάδος αγωνιστικά και όχι με την αποπληρωμή των χρεών που άφησαν πίσω τους οι προηγούμενοι. Έτσι λοιπόν αν δούμε μέσα στις επόμενες 2 εβδομάδες έναν εκ των Κις ή Κόλεμον να ντύνεται στα κίτρινα δεν θα μου φανεί περίεργο.

Πολύ πιο αγχωτικά από ότι δείχνει το τελικό σκορ η ομάδα μας κατάφερε να πάρει την σημερινή νίκη σε ένα παιχνίδι όπου στην μεγαλύτερη διάρκεια του Α΄ημιχρόνου ήταν πίσω στο σκορ και μάλιστα με διψήφια διαφορά πόντων. Ευτυχώς το πάθος που έβγαλαν οι παίκτες μας στην επανάληψη και κάποια καλά σουτ  ήταν αρκετά για να αποφύγουμε άλλη μια οδυνηρή ήττα που θα μας έκανε να βλέπουμε εφιάλτες. Παρόλα αυτά το συναίσθημα που μένει στους 1500 περίπου φίλους που βρέθηκαν στο Παλέ σήμερα ήταν περισσότερο αυτό του προβληματισμού για την εικόνα της ομάδος παρά η ικανοποίηση για την νίκη ή κάποιο ίχνος αισιοδοξίας με βάση την βελτίωση που περιμέναμε να δούμε.

Τι και αν ο Ίκαρος Καλλιθέας είχε τρανταχτές απουσίες με όπλο τον εκρηκτικό Γκίμπσον βάλθηκε να μας τρελάνει και εκμεταλλευόμενος την ανεπάρκεια και κομπλεξισμό των διαιτητών κατάφεραν να επιστρέψουν από το -8 του ξεκινήματος και να φθάσουν στο +10 τρομοκρατώντας άπαντες στο κρύο Παλέ. Φυσικά σε αυτό βοήθησε για ακόμη μια φορά το αηδιαστικό και άνευ λογικής εξήγησης ροτέισον του Β.Αγγέλου όπου είχε ως βάση το να στέλνει στον πάγκο όποιον πετύχαινε καλάθι... Μποχωρίδης, Τσακαλέρης, Βεζένκωφ όπως και ο Σαρικόπουλος χρησιμοποιήθηκαν σπασμωδικά και ήταν δύσκολο να μπουν στον ρυθμό του παιχνιδιού. Ενω το ανέκδοτο της ημέρας ήταν η έμπνευση του κόουτς να ρίξει τους Καραποστόλου και Χάντ διαδοχικά πάνω στον δραστήριο Γκίμπσον. Και σήμερα φάνηκε ξεκάθαρα ότι ο Β.Αγγέλου δεν διαβάζει καθόλου τον αντίπαλο. Ήταν αναμενόμενο ότι ο Γκίμπσον θα έπαιρνε πολλές προσπάθειες πάνω του, για αυτό θα έπρεπε να έχει πάρει τον Δήμα έστω για να προσπαθήσει να τον κουράσει για λίγο και όχι να κάνει το πάρτι που έκανε κυρίως στα πρώτα 3 δεκάλεπτα. Πέρα βέβαια από την μόνιμη θολούρα που υπάρχει στην άκρη του πάγκου και οι παίκτες μας παραμένουν χαμένοι μέσα στο άγχος τους. Αναρωτιέμαι τι τους αγχώνει τόσο πολύ μιας και με δεδομένο ότι έχουν πιάσει πάτο δεν μπορούν να πάνε χειρότερα... Τραγικά σουτ είτε μιλάμε για μακρινά ελεύθερα σουτ είτε για εύκολα κοντινά που θα έπρεπε να είναι σίγουρα. Ενώ και τα μπλοκ άουτ αντί να είναι ένας αυτοματισμός υπήρχαν στιγμές που κανένας δεν έδειχνε την διάθεση να βοηθήσει για κερδίσουμε κανα ριμπάουντ. Κατά τα άλλα υπήρχε ένα ίχνος βελτίωσης στις ασιστ και στα λάθη που σχέση με άλλα παιχνίδια ήμασταν ελαφρώς πιο προσεκτικοί. Ουσιαστικά η ομάδα μας πήρε μια πολύτιμη νίκη όπου αν ο Ίκαρος αγωνιζόταν πλήρης χωρίς τα σημαντικά προβλήματα πολύ πιθανόν και να μην τα κατάφερνε.

Όσο ο Αγγέλου δεν συνειδητοποιεί ότι θα πρέπει να δείξει εμπιστοσύνη και να στήσει το παιχνίδι της ομάδος κυρίως πάνω στους Πάσαλιτς, Πελεκάνο και Βεργίνη και ύστερα σε παίκτες όπως ο Χαρίσης που μαζί με τον Σαρικόπουλο αν και ψηλά κορμιά σχεδόν ποτέ δεν τροφοδοτούνται σωστά δύσκολα να δούμε αυτή την ομάδα να βρίσκει ρυθμό. Πάντως σαν συνολική εικόνα με αυτά που είδαμε σήμερα για την ώρα δεν μπορούμε να ελπίζουμε σε κάτι καλύτερο από μια χρονιά γεμάτη άγχος. Κάτι που σαν λογική συνέπεια έχει το άδειο Παλέ γιατί και εμείς που πηγαίνουμε με το κολλύριο και τα χάπια στα χέρια είμαστε...αλλά ΑΡΗΣ είσαι, όσο ζεις ελπίζεις και παλεύεις!