Αυτό που ξέρει να κάνει καλά όταν συναντάει τούρκικες ομάδες έκανε και σήμερα ο ΑΡΗΣ κόντρα στην Μπάνβιτ κερδίζοντας με 84-78! Η ομάδα έδειξε χαρακτήρα αφήνοντας στην άκρη το τραγικό πρώτο δεκάλεπτο, βρήκε στο πρόσωπο του Γιάνκοβιτς που έκανε τα πάντα μέσα στο γήπεδο τον μπροστάρη της αντεπίθεσης και βγάζοντας αστείρευτο πάθος όσο το παιχνίδι προχωρούσε κατάφερε και επικράτησε σε μια αναμέτρηση που είχε αρχίσει με τους χειρότερους οιωνούς! Μια νίκη που μπορεί να σημαίνει και την κατάκτηση της πρώτης θέσης του ομίλου όπου με το σύστημα διεξαγωγής του BCL είναι σημαντική!

Ότι χειρότερο ήταν το ξεκίνημα του σημερινού αγώνα με τους παίκτες μας χαμένους πάνω στο παρκέ και τον Πρίφτη να προσπαθεί να ανακατέψει την τράπουλα δοκιμάζοντας πράγματα που δεν έκανε απέναντι στον Ολυμπιακό όπως το να βάλει τον Γιάνκοβιτς στο 3 και τον Μάρμπλ στο 2. Ούτε έτσι όμως η ομάδα βρήκε ρυθμό μιας και ο Ντραγκίσεβιτς σήμερα ήταν ιδιαίτερα άστοχος,  ο Κάμινγκς τραγικός στην οργάνωση του παιχνιδιού και Μπάκνερ στην άμυνα θύμιζε ελβετικό τυρί. Έτσι για ακόμη μια φορά ο κόουτς αναγκάστηκε να εμπιστευτεί περισσότερο το Ελληνικό στοιχείο και έριξε στο παιχνίδι τους Ξανθόπουλο, Μούρτο, τον Σίμτσακ και στη συνέχεια τον Τσαϊρέλη σαν σέντερ με αποτέλεσμα να δούμε έναν εντελώς διαφορετικό ΑΡΗ. Ο Γιάνκοβιτς βρήκε τις βοήθειες και τους χώρους που χρειάζοταν και έδωσε το σύνθημα της αντεπίθεσης. Οι 10 πόντοι διαφορά που ήταν μπροστά οι Τούρκοι εξανεμίστηκαν και το παιχνίδι εξελίχθηκε σε ντέρμπι για γερά νεύρα. Οι παίκτες της Μπάνβιτ με τον Μπάκνερ στον πάγκο δυσκολευόντουσαν να βρουν με την ίδια ευκολία εύκολους πόντους κοντά στο καλάθι και άρχισαν να βομβαρδίζουν έξω από τα 6.75 προσπαθώντας να πάρουν και πάλι μια διαφορά ασφαλείας. Παρόλα αυτά η ομάδα μας έδειχνε αποφασισμένη να κερδίζει, έβγαλε αρκετός πάθος στην άμυνα, κυνήγησε όλες τις φάσεις και ανάκγασε τους Τούρκους σε πολλά λάθη και κακές επιλογές. Στην επίθεση η λύση ήρθε από τον Κάμινγκς που μπορεί σαν "οργανωτής"  να είναι ανύπαρκτος αλλά  τιμώρησε την χαλαρότητα που έδειξε η τούρκικη άμυνα στην 4η περίοδο  και έπαιξε καθοριστικό ρόλο ώστε να έρθει η νίκη όπως και ο Μπάκνερ που πέτυχε σημαντικούς  πόντους στο τέλος. Και κάπως έτσι ο ΑΡΗΣ πήρε μια σημαντική νίκη κόντρα σε έναν σοβαρό και δυνατό αντίπαλο όπως η Μπάνβιτ. Νίκη που την είχαμε ανάγκη και την χαρήκαμε ιδιαίτερα!

Τέλος καλό όλα καλά όταν η ομάδα κερδίζει αλλά ακόμη υπάρχει ατελείωτος δρόμος μέχρι ο ΑΡΗΣ να είναι αυτός που πρέπει. Το άναρχο στυλ που είδαμε σήμερα μπορεί να μας χάρισε τη νίκη αλλά δύσκολα να οδηγήσει σε κάτι καλό. Είναι φανερό ότι το τεχνικό τιμ ακόμη πειραματίζεται και ψάχνει να δει τι μπορεί να πάρει από τον κάθε παίκτη ξεχωριστά. Όπως είναι φανερό ότι και οι ίδιοι οι παίκτες δεν γνωρίζουν τον ρόλο τους στην ομάδα. Ίσως το καλύτερο να είναι τόσο εμείς που τα βλέπουμε απο  εξώ όσο και ο προπονητής να ξεφύγουμε από τα κλασσικά πρώτυπα που θέλουν Αμερικάνους βασικούς και πρωταγωνιστές και να δούμε με τις υπάρχουσες συνθήκες πως ο ΑΡΗΣ μπορεί να παρουσιαστεί καλύτερος στη συνέχεια. Νίκες σαν και αυτή δίνουν ψυχολογία και χρόνο για να βελτιωθείς. Ας το εκμεταλλευτούμε λοιπόν...

ΥΓ. Όταν το καλοκαίρι ακούστηκε το όνομα του Γιάνκοβιτς για τον ΑΡΗ, αυτόν τον παίκτη που είδαμε σήμερα φανταζόμασταν να αποτελεί το Α και το Ω του φετινού ΑΡΗ!

ΥΓ2. Επιβραβεύτηκε ο Ζάρας σήμερα για τις συνεχόμενες καλές εμφανίσεις του....

Την πιο δύσκολη ομάδα του ομίλου αντιμετωπίζει σήμερα το βράδυ στο Nick Galis Hall η αγαπημένη μας ομάδα, σε ένα παιχνίδι όπου η νίκη μοιάζει μονόδρομος. Όχι τόσο βαθμολογικά μιας και σε αυτόν τον όμιλο ο ΑΡΗΣ δεν ανησυχεί αλλά γιατί μια νίκη κόντρα σε έναν δυνατό αντίπαλο θα πιστποιήσει ότι η ομάδα βελτιώνεται. Κάτι που το είδαμε έστω και σε ελάχιστο βαθμό και κόντρα στον Ολυμπιακό. 

Η Μπάνβιτ είναι σαφώς πιο δυνατή σε σχέση με την ομάδα που αντιμετωπίσαμε 2 φορές πέρσι στο Eurocup αλλά σίγουρα πρόκειται για μια ομάδα στα μέτρα του ΑΡΗ. Η αήττητη πορεία της σε Τουρκία και Ευρώπη δείχνει ότι είναι μια δυνατή ομάδα αλλά όπως φάνηκε και στο τελευταίο ευρωπαϊκό παιχνίδι που έδωσε απέναντι στην Τσέχικη Νίμπουργκ όπου και δυσκολεύτηκε να κερδίσει δεν πρόκειται για κάποια ομάδα φόβητρο. Αυτό όμως που μας τρομάζει φέτος είναι ο κακός μας εαυτός. Το άσχημο πρόσωπο που έχουμε δείξει σχεδόν σε όλα τα παιχνίδια φέτος, με εξαίρεση ίσως ένα δύο. Στο παιχνίδι με τον Ολυμπιακό υπήρχε πάθος, οι παίκτες μας έβγαλαν μπόλικη ενέργεια πάνω στο παρκέ, την ίδια στιγμή που παίκτες που ενσωματώθηκαν καθυστερημένα στην ομάδα όπως ο Ντραγκίσεβιτς άρχισαν να ξεδιπλώνουν το ταλέντο τους. Κάτι ανάλογο ευελπιστούμε να αρχίσει από σήμερα να γίνεται και με τον Γιάνκοβιτς όπου καλό θα είναι να πάρει τον σωστό ρόλο στην ομάδα και να μην χαραμιστεί στη θέση 4 σαν αλλαγή του Ντραγκίσεβιτς. Κατά τα άλλα στο ίδιο έργο θεατές θα είμαστε για ακόμη μια φορά, ανεμένοντας με αγωνία να δούμε αν σήμερα θα ανταποκριθούν στις απαιτήσεις του αγώνα οι 4 Αμερικάνοι. Κάμινγκς, Μάρμπλ και Τζένκινς έχουν δείξει κάποια καλά στοιχεία αλλά απέχουν έτη φωτός ακόμη από το να δικαιώσουν τους ανθρώπους που τους επέλεξαν. Ο Μπάκνερ από την άλλη παρά τα τρομερά αθλητικά προσόντα μοιάζει ως ο πιο αδύναμος κρίκος στην ομάδα τη δεδομένη χρονική στιγμή. Ιδίως από τη στιγμή που τραυματίστηκε ο Καββαδάς και έχει πέσει μεγαλύτερο ευθύνης πάνω του. Και μόνο που η ομάδα με τον Σίμτσακ μέσα ρολάρει πολύ καλύτερα λέει πάρα πολλά για τις επιδόσεις του Μπάκνερ. Συνολικά πάντως οφείλει η ομάδα να δείξει ένα καλύτερο πρόσωπο σε σχέση με τα προηγούμενα παιχνίδια μπας και κάποια στιγμή αρχίσουμε να αισιοδοξούμε για τη φετινή χρονιά.

Αν και η ήττα με τον Ολυμπιακό χαρακτηρίζεται από αρκετούς μίζερους συνΑρειανούς μας ως ήττα εντός προγράμματος, η προσπάθεια να αναδειχθεί η Μπάνβιτ ως άλλη μια Ευρωπαϊκή υπερδύναμη μάλλον πέφτει στο κενό. Η ομάδα οφείλει όχι απλά να νικήσει σήμερα αλλά να κάνει και μια πειστική εμφανίση ώστε να επανέλθει η ηρεμία στο σύλλογο και να δούν και οι τυφλοί ότι οι "δουλευταράδες" όντως δουλεύουν... Ας μην σκεφτόμαστε το σενάριο της ήττας ούτε για πλάκα. Με το κύπελλο Ελλάδος να προχωράει με γοργούς ρυθμούς σε σχέση με την πίστωση χρόνου που χρειάζεται η φετινή ομάδα,  η Ευρώπη φαίνεται τουλάχιστον ως τώρα η μοναδική ελπίδα μας για διάκριση. Ας μην την σπαταλήσουμεκαι αυτή την ευκαιρία.

ΥΓ. Πέρα από τους στόχους(αυτούς που φοβόμαστε να πούμε επίσημα αλλά τους συζητάμε καφενειακά) που σιγά σιγά απομακρύνονται υπάρχει και ο κόσμος της ομάδος που τα τελευταία χρόνια έχει έρθει πιο κοντά στην ομάδα. Όπως φάνηκε και στον αγώνα με τον Ολυμπιακό παρά την πίκρα του σχεδόν γέμισε το Παλέ. Εμείς οι άρρωστοι ότι και αν γίνει θα είμαστε εκεί. Με 1500 άτομα στο Παλέ όμως η ομάδα δεν γίνεται πάει μπροστά. Για αυτό ας προσέξουν άπαντες στην ομάδα να μην ξενερώσουν και άλλο τον κόσμο...

Η έλλειψη συγκέντρωσης και τα νεκρά διαστήματα στην επίθεση ήταν ο βασικός λόγος μιας ακόμη εντός έδρας ήττας απέναντι σε έναν μετριότατο Ολυμπιακό. Το πάθος και η διάθεση που έδειξαν οι παίκτες μας δεν ήταν αρκετά για να οδηγήσουν στη νίκη. Μόνο ο Ντραγκίσεβιτς ανταποκρίθηκε στις απαιτήσεις του αγώνα σε αντίθεση με τους άλλους 4 ξένους της ομάδος που και σήμερα δεν μπόρεσαν να προσφέρουν το κάτι παραπάνω. Στα ρηχά έμεινε και ο Γιάνκοβιτς που σαν πάουερ φόργουορντ όπως μας τον "σύστησε" ο Δ.Πρίφτης δεν μπόρεσε να ανταποκριθεί...

Πάθος, ταχύτητα και μπόλικη ενέργεια έβγαλε η ομάδα με το που πάτησε στο παρκέ ξεσηκώνοντας τον κόσμο στο σχεδόν γεμάτο Παλέ! Ο αρχικός όμως ενθουσιασμός γρήγορα έδωσε τη θέση του στη επιπολαιότητα και στην αγωνιστική αναρχία με αποτέλεσμα ο Ολυμπιακός με το που πέτυχε 2-3 συνεχόμενες επιθέσεις να καταφέρει αθόρυβα να χτίσει μια διψήφια διαφορά. Το καλό ξεκίνημα του Μάρμπλ και του Κάμινγκς έγιναν γρήγορα μέσα στο παιχνίδι μια ανάμνηση, ο πολύ καλός Ζάρας ξαφνικά χάθηκε στον πάγκο και έμεινε ο Ντραγκίσεβιτς μόνος του να παλεύει να βάλει την μπάλα στο αντίπαλο καλάθι. Ο Ξανθόπουλος με το γνωστό πάθος του και ο Σίμτσακ με το εγκεφαλικό του παιχνίδι προσπάθησαν να καλύψουν τα "κενά" των συμπαικτών τους στην περιφέρεια και κάτω από το καλάθι μέχρι που και αυτοί έμειναν από δυνάμεις. Ο Γιάνκοβιτς όπως φοβόμασταν "σπαταλήθηκε" σε όλο το παιχνίδι στη θέση 4 και έκανε και αυτός την αρχή ενός ακόμη παίκτη που δεν θα μπορέσει να ξεδιπλώσει το ταλέντο του μέσα από το άναρχο, χωρίς πλάνο και μπασκετική λογική επιθετικό παιχνίδι της ομάδος μας... Ο Μπάκνερ επιβεβαίωσε για ακόμη μια φορά ότι δεν μπορεί να προσφέρει σε κανένα σημείο του παρκέ.και ίσως μετά από αυτό το παιχνίδι να πρέπει να ξαναδούν την περίπτωση του. Ο Τζένκινς αναγκάστηκε να πάρει τραβηγμένες προσπάθειες μιας και στο "επιθετικό πλάνο" σπάνια η μπάλα κατέληγε σωστά στα χέρια του με αποτέλεσμα πολύ γρήγορα να καεί και να  βγεί εκτός παιχνιδιού. Κάτι αντίστοιχο ισχύει και για τον Κάμινγκς που αντιλήφθηκε ότι έπρεπε να αναλάβει πρωτοβουλίες αλλά παρασυρόμενος από τον μαγικό κόσμο του NBDL όπου σε τέτοιες προσπάθειες δεν βρίσκεις άμυνα μπροστά σου κατάφερε να αστοχήσει 9 φορές με αρκετά άσχημο τρόπο. Ο αντίπαλος μας χωρίς να κάνει τίποτα σπουδαίο απλά πετυχαίνοντας μερικά από τα ελεύθερα σουτ και μερικούς εύκολους πόντους κάτω από το καλάθι μας όπου δεν υπήρχε άμυνα πήρε τη νίκη...

Μόλις 2 νίκες στα πρώτα 5 παιχνίδια του πρωταθλήματος σε μια χρονιά που κάποιο ονειροπόλοι μιλούσαμε για την πιθανή πορεία στον πρώτο γύρο χωρίς ήττα... Ήττα από το Ρέθυμνο εκτός όταν τέτοιες ομάδες θα τις καθάριζες γιατί έχεις αλλάξει επίπεδο, ήττα από τον συμπολίτη που θα τον είχες για πλάκα μέσα έξω, ήττα από τον Ολυμπιακό εκεί που θα ήταν η στιγμή που θα έκανες την μεγάλη σου νίκη... Ένα ένα τα "μαξιλαράκια" μιας χρονιάς χωρίς στόχους εξανεμίζονται. Πλέον απομένουν τα παιχνίδια με την ΑΕΚ, το εντός με τον Παναθηναϊκό και το εκτός με τον μπάογκ για να ισχυριστείς ότι στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος πέτυχες κάτι... Φυσικά στις μεταβατικές χρονιές εξυγίανσης δεν φταίει κανείς. Όλοι κάνουν καλά τη δουλειά τους απλά δεν μας έκατσε το "τζόκερ" από την Αμερική. Ας ελπίσουμε να μας κάτσει του χρόνου μιας και οι βάσεις για να χτιστεί μια ομάδα που θα πρωταγωνιστήσει μάλλον δύσκολα να μπουν από φέτος...Ας κρατήσουμε τουλάχιστον το νεύρο και τη διάθεση που έδειξαν οι παίκτες μας σήμερα με την ελπίδα ότι θα δούμε ανάλογο πάθος και στα επόμενα παιχνίδια. 

ΥΓ. Σε παιχνίδι που πετυχαίνεις μόλις 63 πόντους, παίκτη από τον πάγκο που σου βάζει σε 10'  7 πόντους τον ξεχνάς?

ΥΓ2. Παρακαλώ να ενημερωθούν όλες οι μπασκετικές ιστοσελίδας και στατιστικές υπηρεσίες ότι ο Βλαδίμηρος Γιάνκοβιτς είναι πλέον power forward! Coach of the year speaking...

ΥΓ3. Ελάτετώρα, παραδεχτείτετο! Και εσείς όπως και εμείς, μόνο από βιντεάκια στο youtube τον είδατε!

ΥΓ4. Υπομονή μέχρι τον Φεβρουάριο. Μέχρι τότε θα έχουν άπαντες κατανοήσει το Ευρωπαϊκό μπάσκετ και την φιλοσοφία του coach.

Λίγες ώρες έμειναν πριν το τζάμπολ της σημαντικής αναμέτρησης με τον Ολυμπιακό! Ένα παιχνίδι που αποτελεί μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για την ομάδα μας για να "ρεφάρει" το πολύ κακό ξεκίνημα στη φετινή αγωνιστική σεζόν. ΄Οχι τόσο βαθμολογικά, γιατί οι ήττες από το Ρέθυμνο και τον μπαογκ δύσκολα μπορούν να καλυφθούν αλλά κυρίως στη συνείδηση του κόσμου που σε μεγάλο βαθμό έχει απογοητευτεί με την εικόνα της ομάδος σε μια χρονιά γεμάτη προσδοκίες. Η παρουσία του Γιάνκοβιτς με τα κιτρινόμαυρα τραβάει όλο μας το ενδιαφέρον ελπίζοντας ότι αυτός ο παίκτης θα κάνει τη διαφορά παρασύροντας και τους συμπαίκτες του για μια καλύτερη συνέχεια αρχίζοντας με μια σπουδαία νίκη!

Στα τελευταία παιχνίδια ο ΑΡΗΣ έχει δείξει ένα διαφορετικό πρόσωπο και παίκτες που δεν βλεπόντουσαν έχουν αρχίσει να παρουσιάζουν βελτίωση. Η δυναμικότητα των αντιπάλων ως τώρα δεν μας έχει επιτρέψει να βγάλουμε ασφαλή συμπεράσματα για τις δυνατότητες του φετινού ΑΡΗ αλλά με μια πρώτη ανάγνωση τα πράγματα απέναντι σε αντιπάλους του επιπέδου του Ολυμπιακού φαίνονται πολύ δύσκολα. Ναι μεν στην επίθεση υπάρχει βελτίωση και στην καλή μας ημέρα μπορούμε να κάνουμε σπουδαία πράγματα αλλά στην άμυνα για την ώρα δεν πείθουμε. Μπορεί τα σκορ να δείχνουν άλλα πράγματα, ας μην ξεχνάμε όμως με ποιους αντίπαλους δοκιμαστήκαμε ως τώρα. Ενδεικτικά ο Προμηθέας Πατρών που θεωρητικά ήταν ίσως ο πιο δύσκολος αντίπαλος που αντιμετωπίσαμε ως τώρα μας έβαλε σχεδόν 80 πόντους. Με τον Ολυμπιακό που έχει πιο δυνατά κορμιά και χτυπάει αρκετές φορές κοντά στο καλάθι τα πράγματα θα είναι σαφώς πιο δύσκολα. Οπότε αν θέλουμε να κερδίσουμε η αρχή θα πρέπει να γίνει από την άμυνα. Ο Μπάκνερ επιτέλους να βρει τον χώρο δράσης του πάνω στο παρκέ αλλά και όλη η υπόλοιπη η ομάδα να γίνει πολύ πιο σκληρή και να μην φοβηθεί τις επαφές. Ο Γιάνκοβιτς είναι ένας παίκτης που μπορεί να βοηθήσει σε όλες τις πλευρές του γηπέδου αλλά μόνος του είναι αδύνατο να τα καταφέρει. Ας εκμεταλλευτούν το τίτλο του αουτσάιντερ και ας τα δώσουν όλα σήμερα για τη νίκη!

Σε μια χρονιά χωρίς ουσιαστικούς στόχους ένας από τους "επιμέρους στόχους" που συζητιόταν από την αρχή στα κιτρινόμαυρα στέκια ήταν το Παλέ να ξαναγίνει η απόρθητη έδρα που ήταν και παλιά. Απόρθητη έδρα χωρίς εξαιρέσεις. Βέβαια ο συμπολίτης ήδη μας έκανε τη ζημιά, αλλά μια νίκη σήμερα μπορεί να ξεπλύνει την ντροπή και να πείσει άπαντες ότι ο ΑΡΗΣ βαδίζει στο σωστό δρόμο. Άλλωστε η διοίκηση απέδειξε με την μεταγραφή του Γιάνκοβιτς ότι και θέλει και μπορεί να κάνει αυτά που πρέπει ώστε η ομάδα να συνεχίσει την ανοδική της πορεία. Πλέον πρέπει να μιλήσει ο κόουτς και οι παίκτες του πάνω στο παρκέ! ΠΑΤΗΣΤΕ ΤΟΥΣ!!!!!

Παράσταση για ένα ρόλο ήταν το σημερινό παιχνίδι κόντρα στη Ναχαρίγια που όσο αδύναμη και αν την περιμέναμε κατάφερε να μας εκπλήξει με την τραγική της απόδοση. Οι παίκτες μας έκαναν ανενόχλητοι ότι ήθελαν στο γήπεδο, έχοντας κάποια εξαιρετικά πεντάλεπτα και εκτοξεύοντας τη διαφορά πολύ γρήγορα στο παιχνίδι. Θετική παρουσία είχαν οι περισσότεροι παίκτες μας αλλά μάλλον είναι προτιμότερο να τους δούμε και να τους κρίνουμε στη συνέχεια παρά κόντρα στην σημερινή Ναχαρίγια.

Καταιγιστικό ρυθμό είχε από το ξεκίνημα ο αγώνας με τους παίκτες μας να πυροβολούν με κάθε ευκαιρία και τους Ισραηλινούς να κάνουν το ένα παιδαριώδες λάθος μετά το άλλο. Η προσοχή όλων μας ήταν στραμμένη πάνω στους 4 Αμερικανούς και τον Ντραγκίσεβιτς μιας και από αυτούς περιμένουμε να σηκώσουν το βάρος της φετινής χρονιάς. Ο Τζένκινς φάνηκε και πάλι συνεπής στο σκοράρισμα και αν δεν έκανε κάμποσα λάθη και μερικές τραβηγμένες επιλογές στην επίθεση θα μιλούσαμε για συνέχεια της εμφάνισης του στην Πάτρα. Ο Κάμινγκς παρέσυρε με την εκρηκτικότητα του και τους συμπαίκτες του, είχε 6 ασίστ και 5 κλεψίματα πέτυχε και 13 πόντους με μέτρια ποσοστά αλλά εξακολουθεί να απέχει αρκετά από τον πόιντ γκαρντ που χρειάζεται ο ΑΡΗΣ. Ο Μάρμπλ ήταν η ευχάριστη έκπληξη σήμερα μιας και βρήκε επιθετικό ρυθμό και έδειξε ότι διαθέτει και μακρινό σουτ! Στην άμυνα όμως όπως και σε όλες τις φάσεις όπου υπήρχε επαφή αποδείχθηκε και πάλι πολύ soft... Ο Μπάκνερ αν και κοιτώντας την στατιστική φαίνεται καλός, στην πράξη όμως μοιάζει με το αδύναμο σημείο της αμυντικής λειτουργίας της ομάδος. Κακό διάβασμα όλων των φάσεων, αδράνεια στην άμυνα κάτω από το καλάθι και τραγικό τάιμινγκ στα ριμπάουντ... Στην επίθεση πάντως φάνηκε και σήμερα ότι αν πάρει την μπάλα σωστά μπορεί να την καρφώσει με ευκολία. Ο Ντραγκίσεβιτς αν και ξεκίνησε καλά στη συνέχεια ακολούθησαν λάθη και αστοχία. Συνολικά η ομάδα είχε διάθεση και ρυθμό, σούταρε καλά και αν απέφευγε κάποιες βιαστικές επιθετικές επιλογές  θα μιλούσαμε για ένα τέλειο επιθετικά παιχνίδι. Στον αμυντικό τομέα με αυτόν τον αντίπαλο δύσκολα να βγάλεις συμπεράσματα. Ακόμη και κάποια αδράνεια που παρατηρήθηκε σε κάποιες φάσεις φαντάζει λογική όταν σε έναν αγώνα επικρατείς με τόση ευκολία. Στα θετικά ότι έδωσε χρόνο στους "μικρούς" ο Δ.Πρίφτης κάτι που θα πρέπει να γίνεται ακόμη πιο συχνά γιατί φέτος υπάρχουν περισσότερα παιχνίδια  και όλοι κάποια στιγμή θα χρειαστούν.

Οξύμωρο το να αναφερόμαστε σε κάποιες αδυναμίες που φάνηκαν και σήμερα στο παιχνίδι μας όταν η ομάδα έχει κερδίσει με 32 πόντους διαφορά αλλά αν θέλουμε να είμαστε ρεαλιστές θα πρέπει να παραδεχθούμε ότι η Ναχαρίγια ήταν κάκιστη. Σίγουρα και η παρουσία μας έπαιξε καταλυτικό ρόλο ώστε να έρθει τόσο εύκολα η νίκη αλλά το να κρατήσουμε κάτι παραπάνω εκτός από το τελικό σκορ και το ότι  η ομάδα πηγαίνει με καλή ψυχολογία σε μια δύσκολη σειρά αγώνων ίσως μας οδηγήσει σε λανθασμένα συμπεράσματα. Ακολουθούν πολύ δύσκολα παιχνίδια και ο ΑΡΗΣ οφείλει να παρουσιαστεί ακόμη καλύτερος. Αναμένουμε να δούμε τον Γιάνκοβιτς με τα κιτρινόμαυρα και μετράμε αντιστροφα για τους αγώνες με τον Ολυμπιακό και την Μπάνβιτ. Εκεί που θα φανεί ξεκάθαρα σε τι κατάσταση βρίσκεται ο ΑΡΗΣ μας και το κατά πόσο κάποιοι παίκτες μπορούν να προσφέρουν.

ΥΓ. Εντύπωση έκανε το σχόλιο του κ.Παπακυριάκη για τον Κάμινγκς. "Σε 2 μήνες θα παραμιλάει όλη η Ευρώπη με αυτόν τον παίκτη". Μακάρι, να προσθέσουμε εμείς...

Να πάρει τη  νίκη κόντρα στη Ναχαρίγια και να επιβεβαιώσει την βελτίωση που έδειξε στην Πάτρα θα προσπαθήσει σήμερα το απόγευμα η αγαπημένη μας ομάδα στο Ισραήλ σε ένα παιχνίδι όπου κατεβαίνει για ακόμη μια φορά ως το φαβορί. Η νίκη στην Πάτρα αλλά και η σπουδαία μεταγραφή του Γιάνκοβιτς έχουν αλλάξει σημαντικά το κλίμα στην ομάδα. Κάτι που κάνει ακόμη πιο επιτακτική την ανάγκη για τη νίκη σήμερα μιας και αποτελεί την ιδανική ευκαιρία για να ξαναζεσταθεί ο κόσμος αλλά και να ανέβει ψυχολογικά η ομάδα ενόψει του αγώνα με τον Ολυμπιακό!

Η Ναχαρίγια είναι μια μεσαία ομάδα του ανταγωνιστικού Ισραηλινού πρωταθλήματος που τη δεδομένη χρονική στιγμή δεν βρίσκεται και στην καλύτερη κατάσταση. Οι 2 ήττες τις 2 πρώτες αγωνιστικές του BCL και η διακοπή συμβολαίου βασικού Αμερικανού πόιντ γκαρντ Τίγκ από τον οποίο φέτος περίμεναν πάρα πολλά φανερώνουν και τη δυναμική τους. Δεν πρόκειται για ομάδα του επιπέδου των "ήλιων" της Σλοβενίας ή των "αρκούδων" της Δανίας αλλά σίγουρα ο σοβαρός ΑΡΗΣ δεν έχει τίποτα να φοβηθεί σήμερα. Το ξαφνικό πρόβλημα του Τσαϊρέλη έρχεται να προστεθεί σε αυτό του Καββαδά και του Σανικίντζε και αναγκαστικά ο Δ.Πρίφτης θα πρέπει να δώσει χρόνο Χρηστίδη. Αλχημείες σαν και αυτές που είχαμε δει στα φιλικά με τον Μούρτο να αγωνίζεται στη θέση 4 μπορεί να αποδειχθούν καταστροφικές. Ιδίως από τη στιγμή που η δύναμη της Ναχαρίγια είναι κοντά στο καλάθι. Πέρα όμως από τα προβλήματα τραυματισμών μεγαλύτερος πονοκέφαλος και ερωτηματικό αποτελούν οι Μάρμπλ και Μπάκνερ που ακόμη ψάχνονται μέσα στο γήπεδο, ο Κάμινγκς που πρέπει να δείξει περισσότερα αλλά και το αν ο MVP της περασμένης αγωνιστικής του Ελληνικού πρωταθλήματος Τζένκινς μπορεί να επαναλάβει την σπουδαία του εμφάνιση. Ενώ και η παρουσία του Ντραγκίσεβιτς θα έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον μιας και η σταθερότητα σε υψηλά επίπεδα απόδοσης είναι πάντα σημαντικό. Η ομάδα μας έχει τον πρώτο λόγο στο σημερινό παιχνίδι και εύκολα ή δύσκολα θα πρέπει να το κερδίσει!

Αν κάτι  θετικό βγήκε από τον πανικό που επικράτησε μετά την ήττα από τον συμπολίτη είναι ότι δόθηκαν σημαντικές απαντήσεις και ξεκαθάρισαν κάποια πράγματα που ναι μεν για την εσωτερική λειτουργία της ομάδος μπορεί να μην έχουν ιδιαίτερη σημασία αλλά για εμάς έχουν. Το ότι προχωράμε σε κινήσεις ενίσχυσης και όπως όλα δείχνουν και σε αντικαταστάσεις παικτών φανερώνει ότι πλέον υπάρχει περισσότερη αυτογνωσία στην ομάδα και  παραδοχή των λανθασμένων κινήσεων κάτι άκρως θετικό σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια όπου τα πάντα κρυβόντουσαν κάτω από το χαλάκι. Ενώ και ότι ο Λάσκαρης βάζει το χέρι στην τσέπη για να διορθώσει τα λάθη δείχνει ότι όχι μόνο δεν αδιαφορεί αλλά ότι έχει και την επιθυμία να αλλάξει άμεσα την κατάσταση.  Όλα λοιπόν τα παραπάνω παρόλο που προέκυψαν μετά από μια πικρή ήττα μόνο ως θετικά μπορούν να χαρακτηριστούν. Η νίκη σήμερα θα είναι το κερασάκι στην τούρτα των αλλαγών που έχουν ξεκινήσει στον μπασκετικό ΑΡΗ! Νίκη λοιπόν στο Ισραήλ για να πάμε πιο "φτιαγμένοι" κόντρα στον Ολυμπιακό!

Κίνηση ματ από την  ΚΑΕ ΑΡΗΣ που πριν λίγο ανακοίνωσε επίσημα την απόκτηση του Βλαδίμηρου Γιάνκοβιτς! Μια κίνηση που αλλάζει σημαντικά το αγωνιστικό προφίλ της ομάδος και δίνει απάντηση στον προβληματισμό που αρκετός κόσμος είχε εκφράσει(και εμείς μέσα από αυτή την ιστοσελίδα) τις π[προηγούμενες ημέρες για το αν αυτή η διοίκηση ενδιαφέρεται για την επιτυχία και πάνω στο παρκέ ή οι αξιοθαύμαστες κινήσεις εκτός παρκέ σε συνδυασμό με την αγωνιστική μετριότητα την καλύπτουν. Μάλιστα το ότι αυτή η κίνηση γίνεται 2 ημέρες μετά τη νίκη ψυχολογίας στην Πάτρα που επανέφερε ελαφρώς την ηρεμία στην ομάδα δείχνει ξεκάθαρα ότι η διοίκηση δεν έψαχνε για πίστωση χρόνου και αφορμές για να μην ενισχύσει την ομάδα αλλά αντιθέτως παραδέχθηκε τα λάθη που έγιναν σε συνεργασία με τον προπονητή, αφουγκράστηκε τη δίψα του κόσμου για διάκριση και έφερε αυτόν τον σπουδαίο παίκτη σε μια θέση όπου ο ΑΡΗΣ πονάει.

Από τα πρώτα παιχνίδια της φετινής σεζόν έχει φανεί ξεκάθαρα ότι ο ΑΡΗΣ έχει σημαντικό πρόβλημα σε 3(!!!) θέσεις. Ο Κάμινγκς δεν έχει τα χαρακτηριστικά ενός Ευρωπαίου πόιντ γκάρντ και δυσκολεύεται να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της συγκεκριμένης θέσης, ο Μπάκνερ προσπαθεί κάτω από το καλάθι αλλά ακόμη δεν έχει ουσία στο παιχνίδι του ενώ ο Μάρμπλ ακόμη και σε παιχνίδι που πετυχαίνει 21 πόντους δεν εντυπωσιάζει... Και αν στη θέση 1 και 5 υπάρχουν οι εναλλακτικές λύσεις ώστε να δοθεί ο απαραίτητος χρόνος προσαρμογής, στη θέση 3 ο Μάρμπλ δεν έχει αντικαταστάτη. Ο φορμαρισμένος Ζάρας και ο ντεφορμέ Μούρτος παίζουν κατ ανάγκη στη συγκεκριμένη θέση και σε καμία περίπτωση δεν μπορούν από μόνοι τους να δώσουν στην ομάδα αυτά που περίμενε από τον Μάρμπλ που ήρθε με περγαμηνές από το NBA. Ο Γιάνκοβιτς ταιριάζει γάντι στον φετινό ΑΡΗ μιας και διαθέτει όλα τα στοιχεία που χρειάζεται η ομάδα. Μπορεί να χτυπήσει τόσο μακριά όσο και κοντά στο καλάθι, παίζει καλή άμυνα και παλεύει και στα ριμπάουντ. Είναι παίκτης ομάδος, σε μια καλή ηλικία που ψάχνει να αρπάξει την ευκαιρία του για να δείξει ότι μπορεί να πρωταγωνιστήσει σε μια ομάδα. Μπορεί στον Παναθηναϊκό να μην τα κατάφερε αλλά ο ΑΡΗΣ ακόμη απέχει αρκετά από τον Παναθηναϊκό και έχει τη δυνατότητα να δώσει στον Γιάνκοβιτς τον χρόνο και την εμπιστοσύνη για να παίξει το μπάσκετ που μπορεί.

Αν και δανεικός ο Γιάνκοβιτς από τη Βαλένθια επι της ουσίας δεν λέει και τίποτα. Ναι μεν τα συμβόλαια σε δεσμεύουν αλλά όπως φάνηκε και με τη συγκεκριμένη μεταγραφή που πραγματοποιήθηκε με 3 μήνες καθυστέρηση αν υπάρχουν οι κατάλληλες συνθήκες τα πάντα μπορούν να συμβούν. Το πρώτο που πρέπει να γίνει είναι να δικαιώσει ο παίκτης της προσδοκίες μας και να βγάλει το καλό του πρόσωπο πάνω στο παρκέ. Αν όλα εξελιχθούν καλά στο αγωνιστικό κομμάτι τότε είναι πολύ πιθανό και ο παίκτης να θέλει και να πιέσει για να μείνει αλλά και η διοίκηση να κάνει την οικονομική υπέρβαση για να σπάσει το συμβόλαιο του παίκτη. Η ουσία είναι πάντως ότι ο ΑΡΗΣ ενισχύεται σημαντικά σε μια θέση που ήταν σχεδόν ορφανή... Οι πληροφορίες λένε ότι θα αγωνιστεί κανονικά με τον Ολυμπιακό και όλοι αναμένουμε με αγωνία να δούμε την Αρειανάρα σε αυτό το σημαντικό παιχνίδι με τον Βλάντο Γιάνκοβιτς ντυμένο στα κιτρινόμαυρα!

ΥΓ. Καββαδάς και Γιάνκοβιτς, εν ενεργεία παίκτες της Εθνικής Ελλάδος! Τέτοιον ΑΡΗ γουστάρουμε και ακόμη καλύτερο!

Βαθειά ψυχολογική και βαθμολογική ανάσα πήρε η ομάδα μας σήμερα στην Πάτρα όπου δείχνοντας ένα διαφορετικό πρόσωπο επικράτησε την τοπικής ομάδας με το τελικό 79-89! Μεγάλος πρωταγωνιστής ο Τζένκινς που φόρτωσε το αντίπαλο καλάθι με 30 πόντους! Πολύ καλοί και οι Ντραγκίσεβιτς, Ζάρας και Σίμτσακ που πρόσφεραν σημαντική βοήθεια για να έρθει η σημερινή πολύτιμη νίκη!

Σε ένα παιχνίδι όπου η ομάδα μας κατέβηκε με την πλάτη στον τοίχο κατάφερε και βρήκε τα ψυχολογικά αποθέματα ώστε να παρουσιάσει ένα διαφορετικό πρόσωπο. Από την αρχή ήταν ξεκάθαρο ότι υπήρχε ένας διαφορετικός προσανατολισμός στην επίθεση όπου αφέθηκαν στην άκρη τα επιπόλαια μακρινά σουτ και όλοι προσπάθησαν να χτυπήσουν κοντά στο καλάθι. Ο Τζένκινς μπήκε από την αρχή ζεστός δείχνοντας ιδιαίτερα αποφασισμένος κάτι που αποτυπώθηκε και από την στατιστική(30 πόντους, 8 ριμπάουντ, 4 ασίστ, 2 κλεψίματα), το ίδιο και ο Ντραγκίσεβιτς(18 πόντους, 5 ριμπάουντ) που και αυτός έδειξε κατευθείαν ότι ήθελε να αναλάβει ηγετικό ρόλο σήμερα. Ο βετεράνος Σίμτσακ που ξεκίνησε βασικός αποδείχθηκε σε όλη την  διάρκεια του αγώνα πιο ουσιαστικός από τον Μπάκνερ και έδωσε λύσεις σε όλες τις γραμμές του γηπέδου. Αυτό όμως που ουσιαστικά άλλαξε την ροή του αγώνα και έδωσε το σύνθημα για να πάρει η ομάδα τα ηνία του αγώνα και τελικά τη νίκη ήταν ο Θ.Ζάρας που για ακόμη μια φορά ερχόμενος από τον πάγκο έκανε τη διαφορά. Σε  αντίθεση με άλλα παιχνίδια ο Δ.Πρίφτης εμπιστεύτηκε τους παίκτες που ήταν σε καλή κατάσταση και  άφησε αρκετή ώρα στον πάγκο τους Μάρμπλ και Μούρτο που ήταν φανερά εκτός ρυθμού. Ο Κάμινγκς αν και στα προηγούμενα παιχνίδια είχε δείξει καλά στοιχεία σήμερα είχε πολύ κακές επιλογές στην επίθεση. Η προσφορά του όμως στο αμυντικό κομμάτι και ιδιαίτερα στα ριμπάουντ δείχνουν ότι ο παίκτης προσπάθησε και αυτός να προσφέρει τα μέγιστα. Κάτι ανάλογο ισχύει περίπου και για τον Μπάκνερ που παρά όμως τη διάθεση που έδειξε δεν είχε για ακόμη μια φορά ουσία στο παιχνίδι του τόσο στην επίθεση όσο(και ακόμη περισσότερο) και στην άμυνα. Απογοητευτικός ο Τσαϊρέλη που απόντος του Καββαδά πήρε ακόμη περισσότερο χρόνο συμμετοχής έχοντας όμως συνολικά αρνητική παρουσία. Το σημαντικό είναι ότι φάνηκε η ποιοτική διαφορά των 2 ομάδων αλλά και η ώριμη σκέψη που είχαμε στο παιχνίδι μας. Με το που σταμάτησαν να μπαίνουν τα 3 τρίποντα των αντιπάλων η πλάστιγγα έγειρε ξεκάθαρα προς το μέρος μας και η νίκη ήρθε χωρίς ιδιαίτερο άγχος.

Μπορεί όλοι μας να περιμέναμε από τον αγώνα της Τετάρτης με τις αρκούδες να δούμε τον Δ.Πρίφτη και τους παίκτες του να αντιδρούν και να δείχνουν ένα διαφορετικό πρόσωπο αλλά έστω και με λίγες ημέρες καθυστέρηση το είδαμε σήμερα. Σήμερα όπου παίκτες σαν τον Τζένκινς και τον Ντραγκίσεβιτς δικαιολόγησαν την φήμη του σκόρερ που τους ακολουθεί αλλά είδαμε και παίκτες από τον πάγκο σαν τον Ζάρα και τον Σίμτσακ να έχουν ουσιαστική συμβολή στο παιχνίδι. Το να θεωρήσει κανείς ότι όλα τα προβλήματα με αυτή τη νίκη λύθηκαν θα είναι τεράστιο σφάλμα. Και ιδιαίτερα το να το πιστέψουν τα ίδια τα μέλη της ομάδος. Η εικόνα του Μπάκνερ και ιδιαίτερα του Μάρμπλ παραμένει ένας μεγάλος πονοκέφαλος για τον Δ.Πρίφτη και παρά τις φιλότιμες προσπάθειες των υπολοίπων είναι αδύνατο να καλυφθούν αυτά που περιμένεις όλη τη χρονιά από τα 2 ακριβότερα συμβόλαια με λύσεις εκ των έσω. Η θετική εξέλιξη σύμφωνα με τις ειδήσεις της τελευταίας στιγμής στην υπόθεση Γιάνκοβιτς δείχνει ότι και η διοίκηση δεν κάθεται με σταυρωμένα χέρια και θέλει να κάνει ότι περνάει από το χέρι της για να αλλάξει αυτή την κατάσταση. Άλλωστε όπως τονίσαμε και σε προηγούμενο κείμενο το καρπούζι και το μαχαίρι είναι 100% στα χέρια της διοίκησης. Μακάρι αυτό το φλέρτ με τον Γιάνκοβιτς να καταλήξει σε γάμο ώστε φετινός ΑΡΗΣ να αποκτήσει επιτέλους και παίκτη στη θέση 3. Μέχρι τότε τεχνικό τιμ και παίκτες θα πρέπει να συνεχίσουν τη σκληρή δουλειά και όλη αυτή την αρνητική κατάσταση(και κριτική) να την μετατρέψουν σε εγωισμό και πείσμα ώστε να παρουσιαστούν ακόμη πιο βελτιωμένοι στη συνέχεια!

Η λέξη "τρικυμία" είναι αυτή που ακούγεται τις τελευταίες ημέρες αρκετά συχνά στις συζητήσεις γύρω από την κατάσταση στον μπασκετικό ΑΡΗ μιας και περιγράφει ιδανικά όλα όσα συμβαίνουν από το βράδυ του Σαββάτου στην αγαπημένη μας ομάδα.  Αν και η ήττα από τον συμπολίτη ήταν αυτή που προκάλεσε όλο αυτόν τον πανικό, επί της ουσίας όμως υπάρχουν μια σειρά από προβλήματα που απλά όπως συνηθίζουμε στον ΑΡΗ με ευκολία κρύβαμε κάτω από το χαλάκι. Λάθη διοικητικά, προπονητικά, επικοινωνιακά ακόμη και οπαδικά αν θέλετε που με το περιτύλιγμα της οικονομικής εξυγίανσης, της μεταβατικής χρονιάς, του μελετημένου πλάνου και των μακρινών στόχων που ολοένα έρχονται(?!?!) και πιο κοντά όχι μόνο δεν τα αγγίζαμε αλλά αντιθέτως παρουσιαζόντουσαν  στον κόσμο του ΑΡΗ και σαν επιτυχίες. Σε μια προσπάθεια να ασχοληθούμε με αυτά τα προβλήματα θα γυρίσουμε πίσω στον χρόνο για να δούμε πως φθάσαμε στο σήμερα όπου ένα παιχνίδι όπως αυτό με τον Προμηθέα Πατρών που θα έπρεπε να έχει έναν απλό και διαδικαστικό χαρακτήρα κατάντησε σαν "πρόωρο τελικό" που σε περίπτωση ήττας θα σημαίνει και το οριστικό τέλος οποιασδήποτε προσδοκίας για την φετινή χρονιά.

Ο ΑΡΗΣ ΤΗΝ ΠΡΟ ΛΑΣΚΑΡΗ ΕΠΟΧΗ ΚΑΙ Η ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΑΡΒΑΝΙΤΗ

Η ομάδα μετά την ειδική εκκαθάριση πέρασε από χίλια δύο κύματα. Από την προσπάθεια επιστροφής προς την κορυφή που σημαδεύτηκε από την κατάκτηση του FIBA ChampionsCup ,  του κυπέλλου του 2004, την 2η θέση στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος και την παρουσία της ομάδος μας στο τοπ 16 της Ευρωλίγκας. Μια ανοδική πορεία που δυστυχώς για λόγους που όλοι γνωρίζουμε πήρε απότομα την κάτω βόλτα μέχρι που φτάσαμε στο σημείο να πωλούνται παίκτες στη μέση της χρονιάς και να ξεπουλιούνται αθλητές του συλλόγου ώστε να συνεχίζει να υπάρχει αυτός ο σύλλογος αλλά και να απέχει από την Ευρώπη κόντρα σε όλα όσα είχαμε συνηθίσει για τον  Αυτοκράτορα. Παρόλα αυτά η διοίκηση Αρβανίτη με μια ειλικρινή προσπάθεια προσπάθησε να συμμαζέψει τα ασυμμάζευτα δίνοντας τα "κλειδιά της ομάδος" διαδοχικά σε 2 άπειρους αλλά ελπιδοφόρους προπονητές. Και πως θα μπορούσε να κάνει αλλιώς όταν στην διοίκηση των διαχειριστών με επικεφαλή τον Λ.Αρβανίτη δεν υπήρχε ένας άνθρωπος του μπάσκετ που να είχε μια παρουσία στον χώρο όπου κανείς να μην μπορεί να αμφισβητήσει. Και για να μην παρεξηγηθώ, δεν λέω ότι οι συγκεκριμένοι άνθρωποι είναι άσχετοι με το μπάσκετ αλλά όταν είναι να παρθεί μια απόφαση επί του αγωνιστικού κανείς από τη διοίκηση δεν μπορεί να επιμείνει στην άποψη του σε περίπτωση διαφωνίας με τον προπονητή της ομάδος. Όπως και να το κάνουμε όταν είσαι λογιστής, δικηγόρος, επιχειρηματίας ή οτιδήποτε άλλο που δεν έχει να κάνει με το μπάσκετ η γνώμη σου έχει την ίδια αξία σχεδόν με τις απόψεις που γράφονται σε ιστοσελίδες σαν και αυτή... Και όμως ακόμη και τότε αυτή η διοίκηση είχε λειτουργήσει ακόμη πιο έξυπνα και δεν είχε αφήσει τον προπονητή "απροστάτευτο" ή σαν "μοναχικό καβαλάρη" να παίρνει όλες τις αποφάσεις μόνος του χωρίς καν να μπορεί να ακούσει μια δεύτερη γνώμη... Ο Π.Μουρατίδης και ο Μ.Μίνιτς ήταν μέλη της ομάδος και αν και δεν μπορώ να πω ότι εκτιμώ την συνεισφορά τους στην ομάδα μας θα πρέπει να τους το αναγνωρίσουμε ότι είναι άνθρωποι με πολύ πλούσια εμπειρία από τον χώρο του μπάσκετ και ιδιαίτερα ο Μίνιτς έχει και σπουδαίες παραστάσεις. Δυστυχώς την επόμενη σεζόν αυτή η φιλοσοφία αφέθηκε στην άκρη και τα "κλειδιά του συλλόγου" δόθηκαν απλόχερα σε έναν άλλο ελπιδοφόρο προπονητή χωρίς την εμπειρία της πίεσης ενός συλλόγου με το όνομα και τον κόσμο του ΑΡΗ. Και όμως ο Δ.Πρίφτης την πρώτη του χρονιά στην ομάδα μας κατάφερε με ένα πενιχρό μπάτζετ, καθυστερήσεις στις πληρωμές και αρκετές ατυχίες να βγάλει τον ΑΡΗ τέταρτο προσπερνώντας μια ΑΕΚ σαφώς καλύτερη από την περσινή... Και αν δεν είχε τους τραυματισμούς, το πιο πιθανό είναι να έπαιρνε και την 3η θέση από τον συμπολίτη.  Βέβαια και σε εκείνη τη σεζόν υπήρχε η αναρχία στο παιχνίδι μας, η εμμονή να μην αντικατασταθεί κάποιος παίκτης για τα πλέιοφς όταν υπήρχε πλέον και ο Ν.Λάσκαρης αλλά βάσει αποτελέσματος και μπάτζετ κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει την επιτυχία του.

Η ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΛΑΣΚΑΡΗ ΚΑΙ ΟΙ ΑΛΛΑΓΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΓΙΝΑΝ ΣΤΟ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ

Με τη δυναμική και τον άνεμο αισιοδοξίας που έφερε η παρουσία της οικογένειας Λάσκαρη στην ομάδα θα περίμενε κανείς μια σειρά από δραματικές αλλαγές σε όλα τα επίπεδα. Αλλαγές που ναι μεν σε εξωαγωνιστικό επίπεδο εντυπωσιάζουν αλλά στο αγωνιστικό από την αρχή κάπου φαίνεται να κολλάνε. Η εμπιστοσύνη στο πρόσωπο του Δ.Πρίφτη συνεχίστηκε ορθώς λόγω της πετυχημένης του πρώτης χρονιάς αλλά αντί να πλαισιωθεί το τεχνικό τιμ και ολόκληρη η ομάδα με ανθρώπους του μπάσκετ όπου πέρα από γνώση, εμπειρία θα έχουν τη δυνατότητα στις κρίσιμες στιγμές να πουν και μια κουβέντα παραπάνω συνεχίσαμε ακριβώς όπως την προηγούμενη χρονιά παρόλο που οι απαιτήσεις είχαν ανέβει. Ο Δ.Πρίφτης είχε να διαχειριστεί το μεγαλύτερο μπάτζετ στην καριέρα του σε μια ομάδα όπου το γήπεδο δεν είναι άδειο και ο κόσμος έχει απαιτήσεις. Με το άλλοθι της οικονομικής εξυγίανσης και της μεταβατικής χρονιάς και έχοντας σαφώς πιο ποιοτικούς παίκτες στη διάθεση του σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά ο ΑΡΗΣ παίζοντας κατά διαστήματα ελκυστικό μπάσκετ πέτυχε στο τέλος ότι ακριβώς είχε πετύχει και την προηγούμενη χρονιά στην προ Λάσκαρη εποχή, αυτή τη φορά μάλιστα χωρίς να αποκλείσει μια ομάδα με μεγαλύτερο μπάτζετ όπως ήταν η ΑΕΚ.  Ναι μεν κατάφερε επιτέλους να κερδίσει 2 φορές τον Παναθηναϊκό στα πλέιοφς αλλά μην ξεχνάμε ότι και με τραυματία τον Νέιμικ είχες καταφέρει να κερδίσεις τον Ολυμπιακό στα πλέιοφς την προηγούμενη χρονιά. Το πρόσημο όμως ήταν θετικό και ας υπήρχαν οι γκρινιάρηδες που μιλούσαν για το βήμα παραπάνω που δεν έγινε, για την πορεία στην Ευρώπη που δεν συνεχίστηκε αλλά και για τις βάσεις που δεν μπήκαν σε μια μεταβατική χρονιά. Η αντίθετη άποψη συνέχιζε να πανηγυρίζει και ένιωθε ικανοποίηση που είδε τον Γουάιτ να αναδυκνείεται MVPκαι τον προπονητή του coachoftheyear...

Η ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΗ ΕΠΙΠΟΛΑΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ Η ΠΑΓΙΔΑ

Και να που ολοκληρώθηκε και η πετυχημένη χρονιά και οδεύουμε προς μια νέα χρονιά όπου θέλοντας και μη οι προσδοκίες του κόσμου θα είναι αυξημένες και πολλές από τις "δεσμεύσεις" θα πρέπει να αρχίζουν να γίνονται πράξεις. 1.5 εκ. μπάτζετ είχε περίπου στη διάθεση του ο  Δ.Πρίφτης και αναρωτιέμαι βλέποντας από έξω τα πράγματα πόσο εύκολο είναι να το διαχειριστείς. Μια γρήγορη σκέψη θα ήταν ότι αφού πέρσι και πρόπερσι το ίδιο τεχνικό τιμ έκανε διάνα(αν εξαιρέσουμε τους κοινοτικούς και ιδιαίτερα τον Τσούπκοβιτς) στις επιλογές γιατί τώρα με διπλάσια χρήματα να μην έχει ακόμη καλύτερα αποτελέσματα; Μια εξίσου γρήγορη απάντηση θα έλεγε γιατί πολύ απλά αυτό το τεχνικό τιμ δεν έχει ξαναβρεθεί ποτέ στην ίδια θέση. Ποτέ ο Δ.Πρίφτης δεν είχε τόσα χρήματα στη διάθεση του. Χρήματα που θα πρέπει να δείξουν κάτι παραπάνω σε σχέση με τα μισά που υπήρχαν πέρσι ή το 1/5 που είχε πρόπερσι στη διάθεση του. Και εδώ τώρα φάνηκε η απειρία του τεχνικού τιμ. Αντί να κυνηγήσουν σίγουρες λύσεις διατηρώντας παίκτες από το περσινό ρόστερ όπως οι Μακνήλ, Χάγκινς, Γουότερς, Κοέν(ο Γουάιτ ήθελε να φύγει για NBA) ή να επιλέξουν παίκτες χαμηλού ρίσκου όπως οι Μιλόσεβιτς, Κάρτερ, Ντίλαρντ, Κρόκερ, Χόγκ κτλ έκαναν αυτό που έκαναν πάντα, να τραβήξουν λαχεία από την άλλη άκρη του Ατλαντικού και να εμπιστευτούν παίκτες που δεν είχαν δοκιμαστεί ομάδα με υψηλές απαιτήσεις όπως θα έπρεπε να είναι  ο ΑΡΗΣ φέτος. Σε όλο αυτό το κομμάτι των επιλογών η διοίκηση ήταν σχεδόν θεατής μιας και όπως είπαμε και πριν σε αυτή τη διοίκηση εκτός του κ.Παπακυριάκη(που και για αυτόν ισχύουν ακριβώς τα ίδια με το τεχνικό τιμ) δεν υπάρχει ένας άνθρωπος του μπάσκετ όπου μπορεί να  εκφέρει ή ακόμη και να επιβάλλει μια άποψη που να έχει ουσία... και όταν έπρεπε να αναλάβει δράση κλείνοντας τις μεταγραφές έδειξε και αυτή την δική της απειρία κάνοντας παζάρια με τον Μακνήλ και κλείνοντας με συνοπτικές διαδικασίες την πόρτα στους Χάγκινς και Γουότερς θεορόντας ότι οι μάνατζερ τους είχαν φουσκώσει τα μυαλά και ζητούσαν χρήματα σαφώς περισσότερα για την αξία τους. Το αποτέλεσμα γνωστό και η χρηματική αξία που καλείται ο ΑΡΗΣ να πληρώσει για να πλησιάσει την περσινή μπασκετική δυναμική σίγουρα υπερβαίνει κατά πολύ τις "υπέρογκες" απαιτήσεις που είχαν οι παίκτες της περσινής ομάδος.  Και αν στην παραπάνω εξίσωση προσθέσουμε και την περσινή αδράνεια στη μέση της χρονιάς όπου είχε φανεί ότι οι Αμερικάνοι είχαν δεθεί με την ομάδα και είχαν βρει αγωνιστικό ρυθμό αλλά δεν ξεκίνησαν διαπραγματεύσεις για ανανέωση του συμβολαίου τότε καταλαβαίνετε ότι μιλάμε για απειρία σε  όλη αυτή τη διαδικασία που έχει να κάνει με το αγωνιστικό. Και εδώ κολλάει και η "παγίδα" στην οποία ένας επιχειρηματίας του βεληνεκούς του Ν.Λάσκαρη έπρεπε να αποφύγει. Όλο αυτό επικοινωνιακό περιτύλιγμα με τους πετυχημένους προπονητές, παίκτες-ήρωες, παράγοντες-γάτες και τους "ευτυχισμένους" με τις χρυσές μετριότητες φιλάθλους παραπλάνησε τα ίδια τα στελέχη της ομάδας και τους οδήγησε στο να υπερεκτιμήσουν τις δυνάμεις του. Άραγε για μια διοίκηση και ένα τεχνικό τιμ που έχει ως μότο το "χαμηλά το κεφάλι" και χαρακτηρίζεται από σύνεση και ταπεινοφροσύνη δεν είναι λίγο αλαζονικό να θεωρείς ασήμαντο το να υπάρχει έμπειρος τεχνικός διευθυντής   ή τζένεραλ μάνατζερ στην ομάδα και μια στελέχωση της διοίκησης και του τεχνικού τιμ με ανθρώπους με εμπειρία από τον χώρο;

ΤΟ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΟ ΧΑΟΣ ΚΑΙ Η ΟΠΑΔΙΚΗ ΝΟΟΤΡΟΠΙΑ

Όλα τα παραπάνω επιβεβαιώνονται πάρα πολύ απλά από την αντίδραση της ομάδος τις ημέρες που ακολούθησαν το "ντέρμπι". Το να ρίξεις τις ευθύνες όλης αυτής της μεταγραφολογίας και των παικτών που πηγαινοέρχονται στους δημοσιογράφους που θέλουν να "πουλήσουν" είναι το πιο εύκολο... αλλά και πάλι αν ίσχυε κάτι τέτοιο θα έπρεπε να υπήρχαν οι μηχανισμοί για να προστατευτεί η ομάδα. Αυτό όμως που δεν έχει να κάνει με τα ΜΜΕ είναι η εικόνα του Δ.Πρίφτη στο παιχνίδι με τις "αρκούδες" και οι δηλώσεις του όπου δείχνουν όχι μόνο το άγχος που έχει πνίξει άπαντες αλλά και τον πανικό που επικρατεί γενικότερα σε διοίκηση και τεχνικό τιμ. Ναι μεν πρέπει να στηρίξουμε αυτούς τους παίκτες, ίσως όμως γίνει κάποια αλλαγή αλλά υπάρχει και το οικονομικό στη μέση... Και όλα αυτά γιατί; Γιατί όταν όλη την επιτυχία της χρονιάς την βασίζεις στις 2 νίκες με τον μπάογκ τότε λογικό είναι όταν θα χάσεις από αυτούς μέσα στην έδρα σου όλο αυτός ο κόσμος που έτσι ερμήνευε την πρόοδο να ξεσπάσει... Οι υπόλοιποι απλά βρήκαν την ευκαιρία για γκρινιάξουν για πολλοστή φορά για όλα τα τρανταχτά λάθη, τώρα που το "πέπλο προστασίας" γύρω από τα προβλήματα το έχει πάρει ο άνεμος και η "ωραιοποίηση καταστάσεων" δεν πουλάει... Εδώ φταίμε εμείς που ανεχόμαστε να πορεύεται η μεγαλύτερη ομάδα μπάσκετ στην Ελλάδα χωρίς στόχους και προβάλλουμε τα πάντα ως θετικά ξεχνώντας ότι οι χρυσές σελίδες της ιστορίας μιας ομάδος γράφονται με τίτλους και όχι στόχους στις εκπτώσεις... Σίγουρα ο Αρειανός οπαδός που είχε την νοοτροπία νικητή δεν έγινε από την μια ημέρα στην άλλη ίδιος με αυτόν του Κολοσσού Ρόδου ή της ποδοσφαιρικής Ξάνθης άλλα οι ημέρες όπου η ομάδα διασυρόταν από τον Παναθηναϊκό μέσα στο Παλέ και ο κόσμος χειροκροτούσε την προσπάθεια θα πρέπει να αφεθούν οριστικά στο παρελθόν και να μην τις ξαναζήσουμε. Ας αφήσουμε στην άκρη τα λογιστικά, τα οικονομικά και ας απαιτήσουμε την κορυφή! Αν δεν απαιτήσουμε εμείς την κορυφή για την ομάδα μας τότε ποιός θα το κάνει;

Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΗΜΕΡΑ ΚΑΙ Η ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΤΟΥ Ν.ΛΑΣΚΑΡΗ

Αυτό όμως που είναι ίσως το πιο σημαντικό είναι η επόμενη ημέρα και η αντίδραση του μεγαλομετόχου της ΚΑΕ. Θα αφήσει την κατάσταση ως έχει για να αποδειχθεί στην πράξη αν ο κόουτς είναι τεράστιος ή αν θα φάει τα μούτρα του σπαταλώντας μια ολόκληρη χρονιά; Θα βάλει το χέρι στην τσέπη και θα διορθώσει τα λάθη του καλοκαιριού; Ή θα ανεχτούμε για μια ολόκληρη χρονιά 2-3 Τσούπκοβιτς βλέποντας τον ΑΡΗ να παλεύει να ξεφύγει από την μετριότητα;

Σε μια ομάδα υπάρχει ιεραρχία και ακόμη και η επιλογή του να αφήσεις έναν άπειρο προπονητή ή έναν άπειρο παράγοντα εν λευκώ να κάνει ότι θεωρεί αυτός σωστό είναι μια διοικητική επιλογή που πηγάζει από την κεφαλή του συλλόγου. Η μαγκιά είναι να αναγνωρίζεις τα λάθη σου και να μπορείς να τα διορθώνεις. Ευελπιστούμε τις επόμενες ημέρες ή να παρθούν οι γενναίες αποφάσεις που θα αλλάξουν την κατάσταση ή να γίνει το θαύμα και ξαφνικά αυτή η ομάδα να βγάζει φωτιές. Διαφορετικά όταν θα έρθουν τα πραγματικά δύσκολα παιχνίδια θα είναι πολύ αργά για δάκρυα...

ΥΓ. Πολλές φορές  αναφερόμαστε στην ωραιοποίηση καταστάσεων, τις "διπλωματικές σχέσεις" στο χώρο του μπάσκετ αλλά και τον ρόλο που παίζουν δημοσιογράφοι και ραδιοφωνικοί παραγωγοί σε αυτό τη διαστρεβλωμένη εικόνα του μπασκετικού ΑΡΗ που οδηγεί σε λάθος συμπεράσματα και σημαντικά λάθη. Αν και δεν μας αρέσει να αναφερόμαστε συγκεκριμένα παρακάτω παραθέτουμε την εισαγωγή ενός άρθρου ραδιοφωνικού παραγωγού και blogger σε καθαρά κιτρινόμαυρο μέσο. Αναφέρεται για το ευτύχημα της περσινής χρονιάς όπου όλα πηγαίναν ρολόι και δεν υπήρχαν προβλήματα... όταν ο ΑΡΗΣ στην πρεμιέρα αλλά και μέσα στη σεζόν αγωνίσθηκε χωρίς τον Χάγκινς, όταν έλειψε και ο Γουότερς και ο Ξανθόπουλος και ο Μακνήλ. αλλά είχε και ένα Τσούπκοβιτς θεατή στον πάγκο.. Άγνοια ή σκοπιμότητα, τα συμπεράσματα δικά σας.

"Οι συγκρίσεις με πέρυσι μπορεί να είναι θεμιτές, αλλά και εν μέρει άδικες. Γιατί ο Αρης στην κανονική σεζόν 2015-16 έζησε το ιδανικό σενάριο: Απουσία τραυματισμών, εξαιρετική προσαρμογή και χημεία όλων των ξένων παικτών, υπέρβαση δυνατοτήτων σε ομαδικό επίπεδο. Αυτό δεν είναι το “φυσιολογικό”, παρακολουθώντας τις κοινές διαδομές των ομάδων μεσαίου και άνω επιπέδου σε πανευρωπαϊκή κλίμακα."