Μπορεί ο ΑΡΗΣ μας την χρονιά που ολοκληρώθηκε πάνω στα παρκέ να μην κέρδισε τίποτα παραπάνω πέρα από τον σεβασμό των αντιπάλων του αλλά κατάφερε να αναδείξει τα "στελέχη" του και να τα οδηγήσει σε σημαντικές προσωπικές διακρίσεις. Μετά τον Όκαρο Γουάιτ που αναδείχθηκε MVP της κανονικής διάρκειας της Basket League και μέλος της κορυφαίας 5αδας ήρθε η σειρά του κόουτς Δημήτρη Πρίφτη να αναδειχθεί ως κορυφαίος προπονητής της Basket League αφήνοντας στην 2η θέση(και με διαφορά βάσει ψήφων) τον πρωταθλητή Σφαιρόπουλο. Μάλιστα το ότι ο Δημήτρης Πρίφτης κατάφερε αυτή την προσωπική διάκριση χωρίς να έχει κατακτήσει κάποιο τίτλο με την ομάδα μας δίνει ακόμη μεγαλύτερη αξία στην επιτυχία του.

Σίγουρα ως οπαδοί θα προτιμούσαμε(σίγουρα και ο ίδιος θα το προτιμούσε) ο κόουτς μας να ήταν στην θέση του Σφαιρόπουλου ή του Τζόρτζεβιτς που αν και δεν "διακρίθηκαν" σε ψηφοφορίες γεύτηκαν την χαρά ενός τίτλου με τις ομάδες του αλλά κάθε επιτυχία ενός μέλους της οικογένειας του ΑΡΗ μας γεμίζει με υπηρηφάνεια! Τιμή για την ομάδα μας είναι που ο Δημήτρης Πρίφτης είναι μέλος της Εθνικής ομάδας, τιμή για την ομάδα μας είναι που ψηφίσθηκε κορυφαίος προπονητής της χρονιάς, τιμή για την ομάδα μας που ο Όκαρο Γουάιτ όλη την χρονιά τράβηξε τα φώτα της δημοσιότητας πάνω του και αποτελεί ένα από τα πιο "καυτά" ονόματα του καλοκαιριού. Και όπως πολύ σωστά δήλωσε ο κόουτς το έργο του που τον οδήγησε σε αυτή την διάκριση αντιπροσωπεύει την συλλογική προσπάθεια που γίνεται στον ΑΡΗ μας τα τελευταία χρόνια. Μια προσπάθεια ειλικρινής που ναι μεν μπορεί να είχε ένα "ταβάνι" αλλά αν αξιοποιηθεί σωστά μπορεί να αποτελέσει την βάση μιας προσπάθειας όπου στόχος θα είναι η κορυφή σε κάθε διοργάνωση που συμμετέχουμε όπως πραγματικά αξίζει σε αυτή την ομάδα και τον κόσμο της.

Και αν το δούμε καθαρά οπαδικά, μακριά από "προσωπολατρίες" θα διαπιστώσουμε ότι ο ΑΡΗΣ μετά και από αυτές τις διακρίσεις του Πρίφτη και του Γουάιτ  αλλά και του Βεζένκοφ πέρσι, πλέον φαντάζει ως ένα ιδανικό περιβάλλον για κάποιον φιλόδοξο αθλητή ή προπονητή που θέλει να δουλέψει και να διαπρέψει, κάτι που τα προηγούμενα χρόνια έμοιαζε με ανέκδοτο λόγω της διοικητικής και οικονομικής αβεβαιότητας που επικρατούσε.. Βέβαια η σκληρή πραγματικότητα λέει ότι ο ΑΡΗΣ την δεδομένη χρονική στιγμή αποτελεί για παίκτες και προπονητές το "σκαλοπάτι" στην καριέρα τους και αυτό ίσως είναι το μεγάλο στοίχημα της διοίκησης Λάσκαρη που θα πρέπει να κερδίσει. Γιατί αν οι προσωπικές διακρίσεις των στελεχών της ομάδος, μας κάνουν μια φορά χαρούμενους ένας τίτλος θα μας απογείωνε! Συγχαρητήρια στον κόουτς και στον Όκαρο και αναμένουμε τα καλύτερα!

ΥΓ. Ο Ιτούδης κατέκτησε την κορυφή της Ευρώπης με την ΤΣΣΚΑ, ο Μπαρτζώκας έκανε την "έκπληξη" με την Κουμπάν που την οδήγησε στο Final Four, ο Πρίφτης αναδείχθηκε ως κορυφαίος της Basket League! Ας το έχει στο νου του ο Βασιλακόπουλος την επόμενη φορά που θα πρέπει να διαλέξει προπονητή για την Εθνική Ελλάδος.

ΥΓ2. Η συγκεκριμένη βράβευση προς τον κόουτς έδωσε και απαντήσεις στις διάφορες διαφωνίες μας. Τόσο για το έργο του Δ.Πρίφτη αυτά τα 2 χρόνια όσο και για το ποιος είναι ο πιο κερδισμένος από αυτή τη συνεργασία Πρίφτη - ΑΡΗ.

ΥΓ3. Πάλι καλά που αυτή η βράβευση ήρθε μετά την υπογραφή νέου συμβολαίου. Διαφορετικά το παζάρι θα ήταν ακόμη πιο σκληρό.

ΥΓ4. Ρε κόουτς, τώρα που το "σηκώσαμε" μήπως να κάνουμε και καμιά μεταγραφή?

 Την ίδια στιγμή που σε άλλες ομάδες προσθέτουν σημαντικά κομμάτια στα ρόστερ τους ενόψει της νέας χρονιάς στον ΑΡΗ μας επικρατεί μια αγχωτική ηρεμία σε ότι έχει να κάνει με τις μεταγραφές. Ναι μεν ο Σπύρος Μούρτος και ο Βασίλης Σίμτσακ υπέγραψαν με συνοπτικές διαδικασίες και υπάρχουν οι Ξανθόπουλος, Ζάρας, Φλιώνης, Δίπλαρος και Χρηστίδης που έχουν συμβόλαιο(ο Πελεκάνος θα αποδεσμευτεί) αλλά αυτό που καίει όλους μας και λογικά και τον Δημήτρη Πρίφτη είναι οι παίκτες που θα σηκώσουν το βάρος της ομάδος την νέα χρονιά και θα πρωταγωνιστήσουν πάνω στο παρκέ.

Οι "οικογένειες" σκόρπισαν, τα δάκρυα σκορπίστηκαν και πλέον ο επαγγελματισμός και το χρήμα είναι αυτό που έχει απομείνει ακόμη και σε παίκτες σαν τον Μακνήλ που δεν μάσησαν να κάνουν αντι-επαγγελματικές δηλώσεις του τύπου "αν μείνει ο κόουτς εγώ συνεχίζω...".  Τα παζάρια ξεκίνησαν γρήγορα γρήγορα με τον Γουότερς να είναι ο πρώτος παίκτης που θυσιάζεται στην λογική "όχι στους πλειστηριασμούς" και κρεμώντας του ταμπελάκι "λίγος για τον ΑΡΗ" προσπαθεί να εξαργυρώσει την καλή του χρονιά σε  κάποια άλλη ομάδα. Κάτι που μοιάζει λίγο οξύμωρο αν σκεφτεί κανείς ότι ο Γουότερς την χρονιά που μας πέρασε ήταν η πιο τρανταχτή απόδειξη για την δουλειά που γίνεται στις προπονήσεις μιας και μέσα στο 2016 είδαμε έναν άλλον εκπληκτικό Γουότερς σε σχέση με αυτόν στην αρχή της περιόδου.  Ο MVP της κανονικής περιόδου Όκαρο Γουάιτ σε περίπτωση που παραμείνει θα αποτελέσει τεράστια έκπληξη και όσο θετικό και αν μοιάζει το γεγονός ότι αρνήθηκε σημαντικές προτάσεις από ομάδες της Ευρωλίγκας οι πιθανότητες παραμονής είναι απειροελάχιστες. Ακόμη και στην περίπτωση του Χάγκινς που όπως βγαίνει προς τα έξω ο κόουτς θέλει να τον κρατήσει υπάρχει μια στάση αναμονής σχεδόν ανεξήγητη. Στα υπόλοιπα... το σήριαλ Καββαδά θα τραβήξει καιρό όπως φαίνεται, το όνομα του πολύ καλού Ντίλαρντ ξαφνικά χάθηκε από τα κιτρινόμαυρα ρεπορτάζ ενώ μετά την αποτυχία στην περίπτωση του Μιλόσεβιτς που δεν συγκινήθηκε(ο παλιοχαρακτήρας) από το όμορφο κλίμα στο Παλέ και προτίμησε τα χρήματα από το μπ@@ρδέλο της ΑΕΚ υπάρχει μια βροχή ονομάτων που περισσότερο προβληματίζει παρά ενθουσιάζει. Παίκτες άπειροι, από κολέγια, χωρίς ευρωπαϊκή εμπειρία με το ρίσκο της προσαρμογής τους να μοιάζει τεράστιο. Με πιο τρανταχτό παράδειγμα αυτό του Θανάση Αντετονκούμπο που χωρίς να έχει δώσει ούτε έναν επαγγελματικό αγώνα πέρα από την Ελληνική Α2 και το χαβαλέ αναπτυξιακό πρωτάθλημα του NBA προσπαθεί να εξαργυρώσει το όνομα που "έχτισε" μέσα στα γήπεδα ο αδερφός του. Όχι ότι τα χρονικά όρια είναι στενά ή αν δεν βιαστούμε να κλείσουμε παίκτες δεν θα βρίσκουμε μετά, αλλά σε σχέση με πέρσι όπου κάποιες κινήσεις έγιναν πιο γρήγορα  και στο στόχαστρο μπήκαν κατευθείαν παίκτες από το Ελληνικό πρωτάθλημα με λιγότερο ρίσκο υπάρχει μια δικαιολογημένη ανησυχία στον κόσμο της ομάδος. 

Και από την στιγμή που δεν έχουμε ουσιαστική μεταγραφολογία να ασχοληθούμε με το ρόστερ της νέας χρονιάς η προσοχή μας όλη επικεντρώνεται στο νεοσύστατο Champions League της FIBA. Εκεί όπου από την στιγμή που έγιναν γνωστές οι ομάδες που θα συμμετέχουν όλων μας έχει ανοίξει η όρεξη για μια σπουδαία πορεία. Και όταν λέμε σπουδαία πορεία μιλάμε για ημιτελικούς και τελικούς και όχι κάποια "υπερήφανη πρόκριση" στην επόμενη φάση. Μπορεί να βιαζόμαστε λιγάκι και να βάζουμε τον πήχη ψηλά αλλά έχοντας στο μυαλό την ομάδα που είδαμε πέρσι, την δεδομένη αύξηση στο μπάτζετ(σύμφωνα με όλες τις πληροφορίες) και διαβάζοντας τους αντιπάλους μας στην Ευρώπη, η κορυφή επιβάλλεται να είναι ο στόχος του ΑΡΗ μας σε αυτή τη διοργάνωση. Όταν ο περσινός ΑΡΗΣ κατάφερε να κερδίσει με ευκολία την Αρμάνι Μιλάνο και να κερδίσει 2 φορές στα ημιτελικά τον Παναθηναϊκό τότε σε αυτή την διοργάνωση με αυτούς τους αντιπάλους δεν έχει να φοβηθεί κανέναν. Καιρός είναι να αφήσουμε στην άκρη στόχους με υπότιτλους ώστε να μπορεί να καταλαβαίνει ο καθένας την αξία τους και να επικεντρωθούμε στην διεκδίκηση τίτλων, όπως ακριβώς αρμόζει στην ιστορία και στον κόσμο της ομάδος που λατρεύουμε!

ΥΓ. Σίγουρα ως προς την δυναμική το Eurocup (εφόσον αυτό γίνει) έχει πιο δυνατές ομάδες από το Champions League της FIBA αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν καλές ομάδες στο Champions League και αν σηκώσουμε την κούπα δεν θα γουστάρουμε σαν τρελοί.

ΥΓ2. Μεταγραφές? Υπομονή να τελειώσει το προολυμπιακό τουρνουά και βλέπουμε...

ΥΓ3. Κορμός χωρίς τους 4 από τους βασικούς 5 παίκτες γίνεται? Ιδού το ερώτημα!

ΥΓ4. Η φημολογία για πρόβλημα στις σχέσεις Γκάλη-Λάσκαρη ολοένα και φουντώνει. Είπαμε κάποιες νοοτροπίες που βρήκε η οικογένεια Λάσκαρη ερχόμενη στον ΑΡΗ θα πρέπει να  "ξηλωθούν" ελπίζοντας κάποια στιγμή να δούμε έναν μπασκετικό ΑΡΗ πλαισιωμένο με ανθρώπους που όχι απλά ξέρουν από μπάσκετ αλλά τίμησαν και την ομάδα με την παρουσία τους πάνω στο παρκέ.

Ανάμεικτα συναισθήματα άφησε η επίσημη ανακοίνωση της συνέχισης της συνεργασίας με τον Δημήτρη Πρίφτη, με τον Νίκο Λάσκαρη να προτιμάει τελικά μια σίγουρη λύση(με βάση τα χρήματα που ήθελε να δώσει για προπονητή) για τον πάγκο δίνοντας συνέχεια σε αυτό που ξεκίνησε πριν 2 χρόνια από την διοίκηση Αρβανίτη. Το αν αυτή η απόφαση σημαίνει ουσιαστικά την "παράταση" της μεταβατικής χρονιάς που πριν λίγες ημέρες ολοκληρώθηκε ή ισοδυναμεί με την πλήρη στήριξη και εμπιστοσύνη στο πρόσωπο του προπονητή με τον οποίο πιστεύει ο Ν.Λάσκαρης ότι ο ΑΡΗΣ μπορεί να κάνει το βήμα παραπάνω είναι κάτι που θα φανεί ξεκάθαρα από τον τρόπο που θα κινηθεί μεταγραφικά η ομάδα μας τις επόμενες ημέρες.

Η "σφιχτή" πρόταση του μεγαλομετόχου της ΚΑΕ σε συνδυασμό με το ξαφνικό ταξίδι του Δ.Πρίφτη στην γειτονική χώρα ήταν η αφορμή για να ανάψουν τα σενάρια περί διαζυγίου και η αγωνία να κορυφωθεί τα προηγούμενα 24ωρα. Τελικά Λάσκαρης και Πρίφτης έδωσαν τα χέρια και αυτό κατά κάποιο τρόπο δίνει την δυνατότητα στην ομάδα μας να συνεχίσει ακριβώς από το σημείο που σταμάτησε και προσθέτωντας τα στοιχεία που έλειπαν από την περσινή ομάδα να μπορέσει ο ΑΡΗΣ να κάνει το βήμα παραπάνω. Ένα βήμα παραπάνω το οποίο οφείλει η διοίκηση της ΚΑΕ να το κάνει ξεκάθαρο από την αρχή και να μην το αφήσει για ακόμη μια χρονιά να αιωρείται μεταξύ 3ης και 4ης θέσης στο πρωτάθλημα, τιμητικής συμμετοχής στην Ευρώπη και πορεία κυπέλλου βάσει κλήρωσης... Σίγουρα όπως πολλές φορές έχουμε τονίσει είναι σχεδόν αδύνατο να δούμε να διατηρείται ένας "κορμός" παικτών από πέρσι. Τουλάχιστον παικτών που είχαν πρωταγωνιστικό ρόλο στην ομάδα. Όταν όμως σε μια ομάδα παραμένει ο προπονητής αυτό σημαίνει ότι η αγωνιστική φιλοσοφία της ομάδος παραμένει η ίδια και αυτό αναμένεται να λειτουργήσει ευεργετικά. 

Ότι άποψη και αν έχει ο καθένας μας για τον Δ.Πρίφτη ελάχιστη σημασία έχει μιας και από την στιγμή που χαίρει της εμπιστοσύνης του προέδρου επιβάλλεται ότι θα πρέπει να τον στηρίξουμε όλοι μας μιας και το καλό του προπονητή συμβαδίζει με αυτό του ΑΡΗ μας. Μακάρι ο Δ.Πρίφτης να μεγαλουργήσει στον πάγκο της ομάδος μας και να πετύχει στόχους που δεν θα χρειάζονται "υπότιτλους" και συζητήσεις επί συζητήσεων για να καταλήξουμε αν είναι επιτυχία ή αποτυχία. Άλλωστε ο κ.Λάσκαρης είναι αυτός που θα του δώσει τα "όπλα" και θα του θέσει τους στόχους για τη νέα χρονιά. Είτε μιλάμε για μια ακόμη μεταβατική χρονιά, είτε θα είναι μια χρονιά όπου ο ΑΡΗΣ θα σταματήσει να "κρύβεται" και θα βροντοφωνάξει ότι είναι εδώ αποφασισμένος να διεκδικήσει την κορυφή! 

ΥΓ. Όταν γράφουμε και ξαναγράφουμε για τη νοοτροπία του κόσμου που μερικές φορές μικραίνει την ομάδα εννοούμε ακριβώς αυτά που  ζήσαμε τις τελευταίες ημέρες με συνΑρειανούς μας να είναι έτοιμοι να πηδήξουν από το μπαλκόνι αν έφευγε ο προπονητής και άλλοι να πανηγυρίζουν για την διάψευση ειδήσεων σαν και αυτές που ήθελαν τον Λυκογιάννη(!?!?!?!?!) να είναι ο αντικαταστάτης του κόουτς. Ας ελπίσουμε κάποια ημέρα η αύρα που θα υπάρχει στον μπασκετικό ΑΡΗ να είναι τέτοια που  ακόμη και η σκέψη ότι μπορούν να έρθουν προπονητές με το βιογραφικό του συμπαθή κατά τα άλλα Λυκογιάννη ή παίκτες του επιπέδου του Κασελάκη θα είναι ανέκδοτο και όχι φήμη... Είτε αυτά τα δημοσιεύματα προέρχονται από μάνατζερς, είτε από αλλόθρησκους δημοσιογράφους που θέλουν να σπάσουν πλάκα μαζί μας.

ΥΓ2. Αναμένουμε με ιδιαίτερο ενδιαφέρον να δούμε τις μεταγραφικές κινήσεις της ομάδος μας. Ελπίζουμε αυτό το καλοκαίρι οι αρμόδιοι για τις μεταγραφές να συνυπολογίσουν ότι στο μπάσκετ τα πάντα κρίνονται στα πλέιοφς και εκεί επιβάλλεται ο ΑΡΗΣ να δείξει το καλύτερο του πρόσωπο.

ΥΓ3. Μερικοί δεν λένε να καταλάβουν με τίποτα... Αυτά τα "όλοι το θέλουν", "συντριπτική πλειοψηφία", "95% συμφωνεί" κτλ κτλ μας έφεραν ως έδω. Η παρουσία του κόσμου στο γήπεδο είναι το μοναδικό κριτήριο για το αν ο κόσμος συμφωνεί ή όχι. Ας ελπίσουμε τη νέα χρονιά να δούμε αυτόν τον κόσμο να γεμίζει το Παλέ.

Σχεδόν 3 εικοσιτετράωρα μετά την επίσημη λήξη της αγωνιστικής χρόνιας και σίγουρα η στιγμή είναι σαφώς πιο κατάλληλη για να κάνουμε έναν ψύχραιμο απολογισμό του μπασκετικού ΑΡΗ στην πρώτη γεμάτη χρονιά της οικογένειας Λάσκαρης στο τιμόνι της ΚΑΕ. Αναμφισβήτητα το πρόσημο είναι θετικό και πως αλλιώς θα μπορούσε να είναι το πρόσημο όταν ο Νίκος Λάσκαρης κατάφερε μέσα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα να πείσει άπαντες ότι ο ΑΡΗΣ έχει γυρίσει σελίδα και ότι το μέλλον του ανήκει. Η αποπληρωμή μέρους των χρεών, το λίφτινγκ στο γήπεδο και ο εκσυγχρονισμός πολλών λειτουργιών της ΚΑΕ σε συνδυασμό με την αύξηση του μπάτζετ και την οικονομική σταθερότητα που υπήρχε ολόκληρη την χρονιά είναι μερικά από τα επιτεύγματα του νέου ιδιοκτήτη της ΚΑΕ.  Αν θέλουμε όμως να είμαστε αντικειμενικοί θα πρέπει να διαχωρίσουμε το αγωνιστικό κομμάτι από το διοικητικό και να δούμε κατά πόσο ο Δ.Πρίφτης και οι παίκτες του ανταποκρίθηκαν στις φετινές μας προσδοκίες. Ενώ φυσικά το ενδιαφέρον όλων μας έχει επικεντρωθεί στις κινήσεις για την επόμενη χρονιά όπου οι στόχοι αναμένεται να είναι σαφώς πιο υψηλοί.

Σε μια προσπάθεια να είμαστε όσο πιο αντικειμενικοί γίνεται(και για να μην μας κατηγορήσουν ως εμπαθείς) θα χωρίσουμε την αγωνιστική ανάλυση μας σε 2 κομμάτια. Στην θετική πλευρά και στην αρνητική πλευρά του Αυτοκράτορα πάνω στο παρκέ.

ΣΤΑ ΘΕΤΙΚΑ

Οι 4 Αμερικάνοι που ήρθαν φέτος βάσει του αγωνιστικού μπάτζετ αποδείχθηκαν πολύ καλές επιλογές. Παράλληλα βοήθησαν στο να παίξει η ομάδα πιο ελκυστικό μπάσκετ και σε γενικές γραμμές να γουστάρουμε αυτό που βλέπουμε πάνω στο παρκέ. Οι υπόλοιποι είχαν τις αναλαμπές τους αλλά σίγουρα οι 4 Αμερικάνοι έκλεψαν την παράσταση. Οι νίκες στην Ευρώπη επί αντιπάλων όπως η Ούνιξ και η Αρμάνι είναι σημείο αναφοράς όπως και η 3η θέση στην κανοινκή διάρκεια της σεζόν που ήρθε με καλές νίκες  όπως στο ΟΑΚΑ επί της ΑΕΚ και στο κρατικό επί του συμπολίτη. Ενώ στα πλέιοφς σίγουρα οι 2 νίκες επί του Παναθηναϊκού ήταν  ένα ξεκάθαρο μήνυμα προς όλους ότι αυτός είναι και θα είναι ο ΑΡΗΣ από εδώ και πέρα και όχι ο ΑΡΗΣ των τελευταίων ετών όπου στο άκουσμα και μόνο ενός αντιπάλου όπως είναι ο Παναθηναϊκός και ο Ολυμπιακός έχανε με κατεβασμένα χέρια. Όλα αυτά βοήθησαν να γεμίσει το Παλέ και η σπίθα του Αυτοκράτορα και των ακόλουθων του που ποτέ δεν είχε σβήσει να αρχίσει να δυναμώνει.

ΣΤΑ ΑΡΝΗΤΙΚΑ

Η ομάδα αν και έδειξε από το ξεκίνημα ότι έχει δυνατότητες σε κανένα σημείο της χρονιάς δεν μπόρεσε να σταθεροποιήσει την απόδοση της. Οι μεταπτώσεις στην απόδοση λόγω έλλειψης ενέργειας, εμπειρίας ή ακόμη και ξεκάθαρου αγωνιστικού πλάνου ήταν ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά μας. Όσο "εύστοχος" ήταν ο Δ.Πρίφτης στις επιλογές του ξένου τόσο άστοχος(ή άτυχος) ήταν στις υπόλοιπες επιλογές του. Η ομάδα κατά την διάρκεια της χρονιάς ουσιαστικά έπαιζε χωρίς 3αρι και αναπληρωματικό 5αρι ενώ και στον άσσο λόγω του παραγκωνισμού των Φλιώνη και Δίπλαρου οι Γουότερς και Ξανθόπουλος δεν μπορούσαν να πάρουν ανάσα. Ο χρόνος που πήραν παίκτες σαν τον Τσούπκοβιτς, τον Ζάρα και τον Πελεκάνο όπως και η ανάδειξη του Σίμτσακ ως βασικότατου παίκτη της ομάδος ενώ προοριζόταν ως 5ος ψηλός δείχνει πολλά. Στα αρνητικά θα πρέπει να προσθέσουμε ότι δεν δόθηκε η ευκαιρία στον Λαρετζάκη που κατέληξε στο κορυφαίο πρωτάθλημα της Ευρώπης μετά από 2 καλές χρονιές στην Ρόδο αλλά και οι Φλιώνης και Δίπλαρος δεν μπήκαν ποτέ στο ροτέισον της ομάδος αν και στον ελάχιστο χρόνο που πήραν έδειξαν καλά στοιχεία και όταν την ίδια στιγμή σε μια εκ των διεκδικητών του τίτλου οι συνομίληκοι και συμπαίκτες τους στην Εθνική Ελλάδος ξεκινούσαν μέχρι και βασικοί... Όλα αυτά τα προβλήματα ήταν αναμενόμενο κάποια στιγμή να στοιχίσουν στην ομάδα με αποτέλεσμα στην Ευρώπη σε μια βατή διοργάνωση να μην γίνει ένα ή και περισσότερα βήματα ενώ στην Ελλάδα η 3η θέση στην κανονική σεζόν που κατακτήθηκε πανάξια να χαθεί σχετικά εύκολα από μια ομάδα-καφενείο. Το τελικό αποτέλεσμα της 4ης θέσης που είναι ακριβώς η ίδια με πέρσι όπου είχες χαμηλότερο μπάτζετ και πιο δυνατούς αντιπάλους σε συνδυασμό  με την απουσία μεταγραφών "κορμού"(κάτι  που θα φανεί ξεκάθαρα μέσα στις επόμενες ημέρες) ώστε να έχει αυτή η ομάδα μια συνέχεια δύσκολα μπορούν να θεωρηθούν ως επιτυχία.

Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΧΡΟΝΙΑ

Πριν καν τελειώσει το πρωτάθλημα και η μεταγραφολογία σχετικά με τον Όκαρο Γουάιτ και τον Δημήτρη Πρίφτη είχε αρχίσει ήδη να οργιάζει. Η παραμονή του Γουάιτ θα είναι μια ευχάριστη έκπληξη μιας και πολύ δύσκολα ο MVP της φετινής Basket League να προτιμήσει τον ΑΡΗ μας. Από την μια το NBA που είναι ο στόχος του, από την άλλη η Ευρωλίγκα με ομάδες που προσφέρουν εκτός από πολλά χρήματα και  "πρόσβαση" σε τίτλους και τον ΑΡΗ μας από την άλλη πλευρά εκτός από τον πρωταγωνιστικό ρόλο και το "όμορφο κλίμα" να μην μπορεί να δώσει το κάτι παραπάνω σε χρήμα και στόχους(με τα σημερινά δεδομένα τουλάχιστον). Φυσικά τα πάντα θα κριθούν από την παραμονή του Δ.Πρίφτη μιας και η πρόταση ανανέωσης που του έγινε από τον Ν.Λάσκαρη με γοργούς ρυθμούς μέσα σε λίγες ώρες έχει πάρει τον χαρακτήρα "σήριαλ". Σεβαστή η δουλειά του Δ.Πρίφτη στον ΑΡΗ αλλά καλό είναι να μην είμαστε "τεχνοκράτες" μόνο στα μπάτζετ των αντιπάλων που μας κερδίζουν αλλά και στην επίτευξη των στόχων. Συν ότι το να είσαι προπονητής στον ΑΡΗ επιβάλλει να έχεις υψηλούς στόχους και μεγάλη ευθύνη πάνω σου. Αν παραμείνει ο Δ.Πρίφτης τότε πολύ πιθανό να γίνει μια προσπάθεια να διατηρηθούν 5-6 παίκτες από την φετινή χρονιά συν τους πιτσιρικάδες. Σε διαφορετική περίπτωση πολύ δύσκολα να αποφύγουμε την δημιουργία μιας ολοκαίνουργιας ομάδας στημένη πάνω σε διαφορετική φιλοσοφία. Οι πληροφορίες σχετικά με το μπάτζετ της νέας χρονιάς αναφέρουν διπλασιασμό(ίσως και παραπάνω) κάτι που ναι μεν είναι θετικό αλλά αν μιλάμε για παραμονή των 4 Αμερικανών που φέτος με τις εμφανίσεις τους ανέβασαν σημαντικά το κασέ τους τότε ένα μεγάλο μέρος θα φύγει στην προσπάθεια να διατηρηθείς στα ίδια επίπεδα. 

Ο "ΚΟΡΜΟΣ"  ΣΕ ΘΕΩΡΗΤΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ... 

Γουάιτ, Μακνήλ, Γουότερς και Χάγκινς, 4 Αμερικάνοι που βοήθησαν πάρα πολύ φέτος και αν υπάρχει η δυνατότητα σίγουρα είναι προτιμότερο να παραμείνουν από το να ρισκάρει ο ΑΡΗΣ να βρει αντίστοιχους ή και καλύτερους. Σίγουρες λύσεις που ξέρεις πλέον τι μπορείς να πάρεις από τον καθένα.

Πελεκάνος και Ζάρας δεν ανταποκρίθηκαν στον ρόλο τους και ιδίως ο πρώτος λόγω και ηλικίας δύσκολα να παραμείνει. 

Ο Κοέν αν και έδειξε εξαιρετικά στοιχεία ποτέ δεν τον εμπιστεύτηκε απόλυτα ο Πρίφτης και αυτό πιθανόν να τον έχει οδηγήσει πριν καν τελειώσει η χρονιά σε άλλους προορισμούς όπως ακούγεται. 

Ο Ξανθόπουλος αν και συχνά έμεινε από δυνάμεις είναι από τους παίκτες που "έβγαλε" τα λεφτά του και σαν δεύτερος ή τρίτος πόιντ γκαρντ σίγουρα θα πρέπει να παραμείνει. 

Ο αρχηγός Σπύρος Μούρτος που μένει ελεύθερος αν δεν "πιέσει" πράγματα και καταστάσεις όπως έκανε στην προηγούμενη ανανέωση του συμβολαίου του μάλλον θα παραμείνει. Μπορεί να μην είναι ο αρχηγός που θα θέλαμε στον ΑΡΗ μας αλλά κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι σε κάθε αγώνα τα δίνει όλα χωρίς δεύτερη σκέψη.

Ο "φιλότιμος" Βασίλης Σίμτσακ παρά την εξαιρετική χρονιά που έκανε(όπως και πέρσι) σύμφωνα με όλη την επαγγελματική του καριέρα εφόσον μείνει ο Πρίφτης, υπάρχουν πολλές πιθανότητες να παραμείνει. Παρόλο που η οικογένεια του είναι στην Αθήνα και οι φήμες λένε ότι υπάρχει αρχική συμφωνία με ομάδα Α2 από την Αθήνα. Πάντως αν παραμείνει καλό είναι να περιοριστεί στον ρόλο του και να μην αναδειχθεί σε αρκετά παιχνίδια ως ο βασικός σέντερ της ομάδος μιας και για να αναγκάζεσαι να περιμένεις να σε σώσει ο συμπαθής Σίμτσακ στα 35 του, τότε κάτι λάθος έχεις κάνει στον σχεδιασμό σου.

Για την περίπτωση Τσούπκοβιτς τα λόγια είναι περιττά...

Με λίγα λόγια ο ΑΡΗΣ στην καλύτερη περίπτωση και εφόσον συμφωνήσει ο Δ.Πρίφτης να πάει για 5 έμπειρους παίκτες. Διαφορετικά μπορεί να δούμε μέχρι και διψήφιο αριθμό... 

Το σίγουρο είναι ότι όσο και αν είναι το μπάτζετ, ο προπονητής της ομάδος οφείλει να το αξιοποιήσει όσο καλύτερα μπορεί αποφεύγοντας μεταγραφές έμπειρων παικτών που θα αγωνίζονται μόλις 5΄ ή και καθόλου. Ευχής έργον είναι να αποκτηθούν κάποιοι καλοί έμπειροι Έλληνες που μαζί με τους πιτσιρικάδες που θα αποκτήσουν ενεργό ρόλο στην ομάδα να δημιουργηθεί ένας καλός Ελληνικός "κορμός" με προοπτική και όχι ημερομηνία λήξης. Μόνο έτσι μαζί με τους Αμερικάνους μπορείς να κάνεις ένα σύνολο που να σπάσει την 2αδα. Όσο για αυτό το τελευταίο, θεωρώ τη νέα σεζόν απαραίτητο η ομάδα να ξεκινήσει έχοντας ξεκάθαρους υψηλούς στόχους. Το να βγαίνεις 4ος και την επόμενη χρονιά να ξαναβγαίνεις 4ος και να πανηγυρίζεις όταν έχεις καταφέρει μόλις 3 φορές να βγείς 3ος τα τελευταία 23 χρόνια είναι πέρα από μίζερο και προσβλητικό για την δυναμική του ΑΡΗ και του κόσμου του. Οπότε ανεξάρτητα από παίκτες και προπονητή είναι ευθύνη της διοίκησης να θέσει ξεκάθαρα τους στόχους της νέας χρονιάς σε Ελλάδα και Ευρώπη. Στόχους που να αρμόζουν στην ιστορία της ομάδος, στο μεγαλείο του κόσμου της και στην δυναμική του ιδιοκτήτη της!

ΥΓ. 70.000€ για τον πρώτο χρόνο η πρόταση του Ν.Λάσκαρη και οι θαυμαστές-μάνατζερ του κόουτς έσπευσαν να την χαρακτηρίσουν μικρή... Δηλαδή οικογένεια, συγκίνηση, χαμηλά το κεφάλι, αργά βήματα, οικονομία στον Λάσκαρη, μικρά μπάτζετ, "υπερβάσεις" τύπου Κολοσσου και Καβάλας αλλά η αμοιβή αμοιβή;

ΥΓ2. Τεράστιε Νίκο Λάσκαρη! Αν κάνει το κόλπο-γκρόσο τότε θα γράψω επισήμως εδώ "συγνώμη" για τις όσες φορές σε κατ ιδίαν συζητήσεις είπα ότι τον παρασέρνουν τον πρόεδρο!

ΥΓ3. Όλα τα παραπάνω είναι μια προσωπική άποψη με την οποία ελεύθερα ο καθένας μπορεί να διαφωνήσει στο ίδιο μέσο που δημοσιεύτηκε.

Ήττα και 4η θέση για τον ΑΡΗ μας σήμερα στο ΝΙΚΟΣ ΓΚΑΛΗΣ όπου σχεδόν τίποτα δεν λειτούργησε καλά. Η έλλειψη συγκέντρωσης από το ξεκίνημα του αγώνα, η χαλαρή άμυνα και τα επιπόλαια λάθη σε συνδυασμό με την γνωστή κακή αντιμετώπιση από τους διαιτητές έδωσαν την δυνατότητα στην ΑΕΚ στο φινάλε της σεζόν να μας προσπεράσει. Ο τρόπος που αγωνιζόντουσαν οι παίκτες μας δεν έπειθε ότι μπορούσαν να γυρίσουν το παιχνίδι, ενώ και ο γρήγορος τραυματισμός του Μούρτου όπως και η απώλεια στο τέταρτο δεκάλεπτο του "καυτού" Γουότερς έπαιξαν καθοριστικό ρόλο.

Από την αρχή της αναμέτρησης ήταν φανερό ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Η άμυνα μας ήταν τόσο κακή που επέτρεπε στους παίκτες της ΑΕΚ με μεγάλη ευκολία να σκοράρουν τόσο από μακριά όπως συνηθίζουν όσο και μέσα στο καλάθι όπου τα λέιαπ των αντιπάλων θύμιζαν προπόνηση. Την ίδια στιγμή στην επίθεση, παρασυρόμενοι ίσως από το παιχνίδι της Τετάρτης τα γκάρντ μας έψαχναν(?!?!) τον Σίμτσακ με την ελπίδα να επαναλάβει άλλη μια σπουδαία εμφάνιση. Οι κακές επιλογές και τα ανόητα λάθη είχαν βραχυκυκλώσει την ομάδα μας που με την ευστοχία της στις βολές κατάφερε να μην χάσει την επαφή στο σκορ. Η εμμονή στην επίθεση με τον Σίμτσακ στο πρώτο ημίχρονο αντικαταστάθηκε από την εμμονή στον Τσούπκοβιτς στο Β ημίχρονο. Τι και αν στην επίθεση το μόνο που τολμούσε ο Σέρβος ήταν κάποια τραβηγμένα τρίποντα και στην άμυνα οι αντίπαλοι έκαναν πάρτι κάτω από το καλάθι ο Τσούπκοβιτς πήρε τον χρόνο του σήμερα... Ακόμη και αν ο Κοέν κατάφερε στα μόλις 10' που αγωνίστηκε να πετύχει 10 πόντους να μαζέψει και 5 ριμπάουντ, ο Σέρβος "ταίριαζε" πιο πολύ στο παιχνίδι μας... Το ξέσπασμα του Γουότερς και το παθιασμένο παιχνίδι του Ξανθόπουλου μας έκανε να πιστέψουμε ότι ίσως υπάρχει ελπίδα να το γυρίσουμε αλλά ο τραυματισμός του Αμερικανου ήταν ουσιαστικά και οι τίτλοι τέλους. Παρόλα αυτά όταν μια ομάδα που φημίζεται για την άμυνα της δέχεται 89 πόντους τότε λογικό είναι να χάσει και αυτό ακριβώς έγινε σήμερα. 

 Η περιρρέουσα ατμόσφαιρα που ήθελε τον ΑΡΗ "πετυχημένο" που κατάφερε να εξασφαλίσει την είσοδο του στο final four της Basket League έπαιξε το ρόλο της όπως και το ότι το περασμένο καλοκαίρι φτιάχτηκε μια ομάδα που στα πιο κρίσιμα παιχνίδια της σεζόν έμεινε από βενζίνη. Χαιρετάμε την φετινή σεζόν με μια γλυκόπικρη γεύση μιας και σχεδόν όλη την χρονιά αυτή η ομάδα μας πρόσφερε αρκετές χαρές αλλά στο τέλος μας μένει η πίκρα ότι για ακόμη μια φορά καταφέρνουμε να χάσουμε την 3η θέση μέσα από τα χέρια μας.  Μπορεί να μην έγινε το βήμα παραπάνω σε σχέση με πέρσι όπως θα θέλαμε αλλά τουλάχιστον ο Ν.Λάσκαρης και η εμπειρία που απόκτησε από αυτή τη χρονιά είναι η εγγύηση για το μέλλον. 

ΥΓ. Με διοίκηση Αρβανίτη, σε μια χρονιά όπου η οικονομική σταθερότητα ήταν ένα θέμα,  με ένα ρόστερ χειρότερο από το φετινό και μια ΑΕΚ εξίσου χειρότερη από την περσινή ο φετινός ΑΡΗΣ του Ν.Λάσκαρη πάνω στο παρκέ πέτυχε ακριβώς ότι και ο περσινός κάτι που δεν το λες και βήμα παραπάνω...  Ευτυχώς που ο πρόεδρος κατάφερε εκτός των τεσσάρων γραμμών μέσα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα να πετύχει πράγματα όπου στον ΑΡΗ τα αγνοούσαμε εδώ και πάρα πολλά χρόνια.

ΥΓ2. Τα τελευταία 23 χρόνια έχεις καταφέρει μόλις 3 φορές να βγεις τρίτος.

ΥΓ3. Μπορεί να μην κατάφερε η ομάδα μας να ανέβει στο βάθρο της 3ης θέσης(ναι αυτής που δεν δίνει τίποτα) και να πάρει το μετάλλιο της αλλά πήρε το βραβείο της ομάδας που δεν έκανε ούτε μια αλλαγή όλη την χρονιά! Το βραβείο θα το παραλάβει σε φιέστα που θα διοργανωθεί τις επόμενες ημέρες στο Nick Galis Hall, ο Σλάβεν Τσούπκοβιτς....

ΥΓ4. Τελικά η συμβολική διαμαρτυρία της Τετάρτης έπιασε τόπο ή όχι? 

ΥΓ5. Για τους χαρούμενους τεχνοκράτες συνΑρειανούς μας :

#1. Ο ΑΡΗΣ πέρσι κατάφερε  να περάσει 3 με 4 ομάδες με μεγαλύτερο μπάτζετ από αυτόν.

#2 Ο ΑΡΗΣ φέτος πήρε ότι του αναλογούσε σύμφωνα με το μπάτζετ του. Άρα στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος που βγήκαμε 3οι ήταν συμπτωματικό?

ΥΓ6. Το τι έγινε σωστά και το τι δεν έγινε σωστά από το περασμένο καλοκαίρι μέχρι και σήμερα θα το καταλάβουμε όλοι πολύ σύντομα που πλησιάζει αυτό το περιβόητο "του χρόνου".

ΥΓ7. Βγήκαν νέες αποδόσεις

5+ 1.10 | 3 με 4 7.50 | 1 με 2 150.00

αναφέρομαι σε παίκτες 12αδας άνω των 21 ετών

ΥΓ8. Άντε να δούμε λίγο CL μπας και ξεχαστούμε...

Με τον Χάγκινς να συμμετέχει στην αποστολή παρόλο που δεν είναι 100% έτοιμος ο ΑΡΗΣ μας θα προσπαθήσει να δώσει συνέχεια στην εντυπωσιακή νίκη της περασμένης Τετάρτης όπου υπέταξε την ΑΕΚ χωρίς να έχει στην διάθεση του τους 3 από τους 4 ξένους του. Αυτή τη φορά δεν έχουμε κάποια "έκπληξη" από τον αθλητικό δικαστή, τον αθλητικό εισαγγελέα ή κάποια άλλη άρχη οπότε οι ξεκούραστοι Γουάιτ και Γουότερς θα συμμετέχουν κανονικά μαζί με τους υπόλοιπους που φρόντισαν να δείξουν ότι σε αυτή την σειρά αγώνων και παρά το ανέλπιστο αρχικό 2-0 η ΑΕΚ δεν έχει καμία τύχη!

Μπόρει η παρουσία του Χάγκινς να έχει να κάνει περισσότερο με την "ψυχολογική ενίσχυση" της ομάδος δεν θα είναι και έκπληξη αν τον δούμε να παίρνει και κάποια λεπτά. Ιδίως αν οδηγηθούμε σε ένα παιχνίδι παρωδία σαν το προηγούμενο στο ΟΑΚΑ που το ολοκληρώσαμε με μόλις 2 παίκτες πάνω στο παρκέ... Κατά τα άλλα η νίκη της περασμένης Τετάρτης έχει φέρει άλλον αέρα στην ομάδα μας αλλά και μια σειρά εσωτερικών προβλημάτων στην ΑΕΚ που δύσκολα να την αφήσουν ανεπηρέαστη σήμερα. Οι Γουότερς και Γουάιτ σαφώς πιο ξεκούραστοι από όλους τους υπόλοιπους είναι ικανοί να κάνουν την διαφορά, παρέα με τον "κουρασμένο" Μακνήλ. Ενώ όπως αποδείχθηκε ακόμη και ο "φιλότιμος" Σίμτσακ αποτελεί σημαντικό όπλο στα χέρια του Πρίφτη όπως και ο Κοέν που τουλάχιστον στο αμυντικό κομμάτι τα πηγαίνει εξαιρετικά. Με τους 2 προπονητές να μαθαίνουν από παιχνίδι σε παιχνίδι καλύτερα τον αντίπαλο ίσως ο Δ.Πρίφτης να πρέπει να σκεφτεί πιο πονηρά και να μην αφήσει τους παίκτες της ΑΕΚ να βρουν ρυθμό στα μακρινά σουτ. Άλλωστε με την επιστροφή του Γουότερς και του Ξανθόπουλου σε κανονικούς αγωνιστικούς ρυθμούς και τον Φλιώνη να έχει πάρει για τα καλά το βάπτισμα του πυρός θα πρέπει να πιεστούν παραπάνω τα γκάρντ της ένωσης. Ακόμη και αυτός ο Σάκοτα που με τα τρίποντα του μπορεί να κάνει την ζημιά. Πάντως η αποκαρδιωτική εικόνα της ΑΕΚ στο δεύτερο ημίχρονο του αγώνα της Τετάρτης και η ηρωική εμφάνιση των παικτών μας είναι αυτό που μας δίνει ξεκάθαρο προβάδισμα παρά το γεγονός ότι αγωνιζόμαστε εκτός έδρας.

Απόλυτη εμπιστοσύνη υπάρχει στις αγωνιστικές δυνατότητες της ομάδος χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι είναι αρκετό για να έρθει η σημερινή νίκη. Κανείς δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα αν η συμβολική διαμαρτυρία με το "κεκλεισμένων των θυρών" Παλέ θα ευαισθητοποιήσει τους "άρχοντες του αγώνα" αφήνοντας τους παίκτες των 2 ομάδων να κοντραριστούν στα ίσια ή θα γίνουμε θεατές σε άλλο ένα show παρόμοιο με αυτό των Γκόντα, Φούφη και Μπήτη στην τελευταία μας επίσκεψη στο ΟΑΚΑ. Αυτή την φορά θα πρέπει οι παίκτες μας να είναι πιο υποψιασμένοι, να μην απαντήσουν στις προκλήσεις των αντιπάλων τους, να μην πέσουν στην παγίδα των διαιτητών και να μείνουν προσηλωμένοι στις οδηγίες του προπονητή τους. Έτσι θα έρθει η νίκη! Διπλό μες στο ΟΑΚΑ ΑΡΗ ΟΛΕ ΟΛΕ!

Με μια ηρωική εμφάνιση και ολική επαναφορά στο δεύτερο ημίχρονο ο λειψός (λόγω της σκανδαλώδης απόφαση του αθλητικού δικαστή) ΑΡΗΣ υπέταξε την ΑΕΚ και έκανε την αρχή για την απόλυτη ανατροπή! Μια νίκη που ισοδυναμεί με τον εξευτελισμό της ΕΟΚ, της ΚΕΔ, του ΕΣΑΚΕ, ακόμη και αυτού του απίθανου αθλητικού δικαστή. Συγκλονιστικός ο Βασίλης Σίμτσακ  που μαζί με τον Μακνήλ και τον Κοέν ήταν οι πρωταγωνιστές αυτής της επικής νίκης! Η αλλαγή πλάνων του Δ.Πρίφτη στο Β ημίχρονο ήταν η κίνηση ματ  στην σκακιέρα των προπονητών που άλλαξε τα δεδομένα του αγώνα.

Αν και οι παίκτες μας στο ξεκίνημα έδειξαν ιδιαίτερη διάθεση να πιέσουν και να μπουν γερά στην διεκδίκηση της νίκης ήταν ολοφάνερο ότι τίποτα δεν δούλευε σωστά. Οι κακές επιθετικές επιλογές, η εκνευριστική αστοχία στα τρίποντα, η αφλογιστία του Μακνήλ, η εμμονή στον Τσούπκοβιτς (που μαζί με τον Σίμτσακ δεν μάρκαραν σχεδόν ποτέ στον "αέρα") και στο μαν το μαν έδωσε την ευκαιρία στην ΑΕΚ με σχετική ευκολία να προηγείται και να ανεβάζει συνεχώς τη διαφορά. Η αρχή του κακού έγινε κυρίως κοντά στο καλάθι όπου οι παίκτες της ΑΕΚ χωρίς κανένα εμπόδιο έφθαναν σε εύκολα καλάθια, ενώ η συνέχεια ήρθε έξω από τα 6.75 όταν οι αντίπαλοι μας βρήκαν ρυθμό. Το +14 έδειχνε ότι αυτή η πολύ καλή σεζόν για την ομάδα μας θα έληγε άδοξα σε ένα άδειο Παλέ. Ο ΑΡΗΣ όμως δεν είχε πει ακόμη την τελευταία του λέξη. Ο Δ,Πρίφτης αλλάζοντας την άμυνα σε ζώνη και βάζοντας τον Κοέν(που σε κάθε φάση κοντά στο καλάθι προσπαθούσε να μπλοκάρει τον αντίπαλο) να παίξει δίπλα στον Σίμτσακ κατάφερε να αλλάξει σημαντικά την αμυντική λειτουργία της ομάδος μας και να βραχυκυκλώσει εντελώς την επίθεση της ΑΕΚ που μέχρι εκείνο το σημείο έκανε πλάκα. Με τον Μακνήλ να ανεβαίνει και τον Σίμτσακ να συνεχίζει να πουλάει τρέλα σκοράροντας με κάθε ευκαιρία ο ΑΡΗΣ κατάφερε να ροκανίσει την διαφορά και να κλειδώσει τη νίκη φθάνοντας στο +7 λίγα δευτερόλεπτα πριν την λήξη.

Μια νίκη πανάξια για τους παίκτες και τον προπονητή μας κόντρα στις ιδιαίτερες συνθήκες του αγώνα και τα προγνωστικά που ήθελαν την ΑΕΚ να φέρνει μαζί της "σκούπα". Παρά τις προσπάθειες του αθλητικού δικαστή και αυτού του σάπιου κατεστημένου της ΕΟΚ και της ΚΕΔ (αλλά και του ΕΣΑΚΕ που επιμένει στον ρόλο του απλού παρατηρητή) ο ΑΡΗΣ απέδειξε ότι είναι πολύ σκληρός για να πεθάνει και αναμφισβήτητα ότι είναι πολύ καλύτερη ομάδα από αυτήν την τραγική ΑΕΚ. Ο κόσμος που ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα του Ν.Λάσκαρη και βρέθηκε έξω από το Παλέ πανηγύρισε δικαιολογημένα εντόνα αυτή τη νίκη και μαζί και όλοι οι υπόλοιποι που αρκέστηκαν στην τηλεοπτική μετάδοση. Πλέον με ξεκούραστο τον Γουάιτ και τον Γουότερς, τον Χάγκινς να αρχίζει να πατάει διστακτικά στο παρκέ και όλους όσους αγωνίσθηκαν σήμερα ιδιαίτερα ανεβασμένους πάμε για το "break" στο ΟΑΚΑ για να "εγκαινιάσουμε" με τον καλύτερο τρόπο την μετονομασία του σε ΝΙΚΟΣ ΓΚΑΛΗΣ!!!

ΥΓ. Μόνο στην Ελλάδα θα μπορούσε ένας αγώνας μπάσκετ να τελειώσει 2 εναντίον 3, οι διαιτητές να τιμωρηθούν για τις αποφάσεις τους και ιδιαίτερα για αυτήν την συγκεκριμένη και ο αθλητικός δικαστής να αποφασίζει να τιμωρήσει επιλεκτικά από όσους αποβλήθηκαν τους 2 κορυφαίους παίκτες μας...

ΥΓ2. Μόνο τυχαίος δεν ήταν ο ορισμός των συγκεκριμένων 3 διαιτητών, με τους 2 από τους 3 να θεωρούνται κορυφαίοι και εκνευριστικά ακριβοδίκαιοι. Φυσικά τέτοιοι διαιτητές πάντα επιλέγονται για τα εντός έδρας παιχνίδια του ΑΡΗ. Αφού τα πήγαν καλά σήμερα ας βάλουν τους ίδιους και στο ΟΑΚΑ.

ΥΓ3. Αυτήν την ΑΕΚ επιβάλλεται να την προσπεράσεις στην τελική κατάταξη.

ΥΓ4. Επειδή αρκετή συζήτηση έγινε γύρω από το θέμα "κεκλεισμένων των θυρών" εμείς θα το ξαναγράψουμε μπας και μερικοί το καταλάβουν. Τι και αν γράφουν τα site, οι εφημερίδες, φωνάζουν στα ράδια κτλ το αν ο κόσμος στηρίζει μια απόφαση ή όχι όπως η αποχή από το γήπεδο, τα συλλαλητήρια στους δρόμους ή έξω από τα δικαστήρια, την κατάληψη στο γήπεδο, τον δρόμο της Γ εθνικής κτλ κτλ  η αληθινή συμμετοχή του κόσμου ή η μη συμμετοχή του είναι η απόδειξη για το αν στηρίζει ή όχι.

Με την απόφαση για το αν θα γίνει ειρινική διαμαρτυρία έξω από το γήπεδο ή αν τελικά με διαδικασίες εξπρές εκδοθούν εισιτήρια και ο κόσμος θα μπορέσει να παρακολουθήσει το παιχνίδι και να βοηθήσει την αγαπημένη του ομάδα ακόμη να αιωρείται ο ΑΡΗΣ μας καλείται σήμερα το απόγευμα να κάνει το πρώτο βήμα για την μεγάλη ανατροπή. Σίγουρα το 2-0 μας φέρνει με την πλάτη στο τοίχο παρόλα αυτά ίσως οι προκλήσεις των παικτών της ΑΕΚ και της διαιτησίας να "ντοπάρουν" τους παίκτες μας και να δούμε τον ΑΡΗ που είδαμε όλη την χρονιά και στα επόμενα παιχνίδια αρχίζοντας από σήμερα.

Οι 2 ομάδες πλέον γνωρίζονται καλά και όσο και αν προσπαθούν να ανακατέψουν την τράπουλα οι 2 προπονητές τα πάντα θα κριθούν από την διάθεση που θα δείξουν οι παίκτες των 2 ομάδων. Με τον Μακνήλ εκτός απροόπτου(μάλλον θα την γλιτώσει με πρόστιμο) να αγωνίζεται κανονικά οι 3 Αμερικάνοι μας θα είναι και πάλι το βαρόμετρο της ομάδος ελπίζοντας σε βοήθεια απο τους υπόλοιπους ανάλογη με αυτή που πρόσφερε ο Ζάρας στο τελευταίο παιχνίδι. Εκεί ο έμπειρος γκάρντ πήρε συνεχόμενο χρόνο συμμετοχής και λίγο έλειψε να χαρίσει τη νίκη στην ομάδα του. Το πρόβλημα της τελευταίας στιγμής που ακούει στο όνομα Σίμτσακ σε συνδυασμό με την μόνιμη απουσία του Χάγκινς ίσως να δώσει την μεγάλη ευκαιρία στον Κοέν να πάρει ακόμη περισσότερο χρόνο συμμετοχής στο σημερινό παιχνίδι και να επιστρέψει στις καλές εμφανίσεις και επιθετικά(στην άμυνα έχει βελτιωθει σημαντικά) μιας και στα πλέιοφς ως τώρα σουτάρει με τραγικά ποσοστά. Ενώ ίσως να πρέπει και ο κόουτς να χρησιμοποιήσει παίκτες όπως τον Δήμα και τον Φλιώνη για να πιέσει παραπάνω τα λιγοστά γκαρντ της ΑΕΚ.

Μόνο έκπληξη δεν μας προκάλεσε η απόφαση της αστυνομίας μιας και σε αυτή την χώρα κάθε "εξουσία" λειτουργεί ανεξέλεγκτα πέρα από κάθε λογική ιδίως όταν εμπλέκεται σε "αθλητικά" θέματα όπου για ανεξήγητο λόγο σε αυτό το κράτος έχει το δικαίωμα να λειτουργεί όσο "φασιστικά" γουστάρει. Άγνωστο το αν αυτή η προσπάθεια για διαμαρτυρία της ΚΑΕ και ο ντόρος που έχει προκληθεί θα θορυβήσει αυτούς που πρέπει. Το μόνο σίγουρο και 100% θετικό είναι ότι η όλη κατάσταση έχει πορώσει τον Ν.Λάσκαρη μιας και αυτός έχει την δυνατότητα να "χτυπήσει" το μπασκετικό κατεστημένο. Και όταν λέμε να "χτυπήσει" όχι με συμβολικές ενέργειες όπως το άδειο Παλέ αλλά με μια ομάδα φόβητρο για όλους αυτούς τους καταστροφείς του Ελληνικού μπάσκετ. Είτε είναι πράσινοι, είτε είναι κόκκινοι, είτε είναι απλά αιωνόβιοι παραγοντίσκοι έτοιμοι να πουλήσουν εκδούλευση σε κάθε ενδιαφερόμενο. ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ δώσε την απάντηση σου και πάνω στο παρκέ!

ΥΓ. Αν υπάρχει κάτι που κατανοώ στην απόφαση(που ισχύει για την ώρα) να μείνει ο κόσμος εκτός γηπέδου είναι η ανάγκη να προστατευτεί η ομάδα από την τιμωρία της έδρας. Μιας και θα είναι στενάχωρο η νέα σεζόν γεμάτη προσδοκίες να ξεκινήσει χωρίς κόσμο. Καλό όμως είναι για το μέλλον η διοίκηση της ΚΑΕ να ψάξει να βρει τους τρόπους για απομονώσει αυτούς που στο γήπεδο έρχονται για να κάνουν τους χούλιγκανς αδιαφορώντας για τις επιπτώσεις στην ομάδα και όχι για χατήρι αυτής της μικρής μερίδας ανεγκέφαλων να τιμωρούνται όλοι οι υπόλοιποι.

ΥΓ2. Φυσικά και αν υπάρχει ένα γήπεδο που θα πρέπει να ονομαστεί ΝΙΚΟΣ ΓΚΑΛΗΣ αυτό είναι το γήπεδο που αγωνίζεται ο Αυτοκράτορας. Όταν όμως μιλάμε για τον μπασκετικό Θεό ΝΙΚΟ ΓΚΑΛΗ το να υπάρχουν πολλά γήπεδα με το όνομα ΝΙΚΟΣ ΓΚΑΛΗΣ είναι κάτι απολύτως φυσιολογικό.

ΥΓ3. Ρε τι πλάκα... αυτοί οι βάζελοι... προκειμένου να πείσουν τους αμαθείς και ιερόσυλους οπαδούς τους ότι ο Διαμαντίδης είναι αντάξιος του Γκάλη είναι ικανοί από αύριο να ξεκινήσουν τηλεμαραθώνιο για το νέο μπασκετικό σπίτι του Εξασφύριχτου με το όνομα Δημήτρης Διαμαρτυρίδης... ουπς λάθος Διαμαντίδης ήθελα να γράψω :)

Τον προβληματισμό της πλειοψηφίας του κόσμου του ΑΡΗ για την εκκωφαντική σιωπή που έδειξε  η διοίκηση της ΚΑΕ μετά τη λήξη του αγώνα-παρωδία που παρακολουθήσαμε το απόγευμα του Σαββάτου στο ΟΑΚΑ διαδέχθηκε ο ενθουσιασμός για την σημερινή ανακοίνωση-αντίδραση της ομάδος μας που ξεφεύγει από τις τυπικές ανακοινώσεις που έχουμε συνηθίσει και δείχνει να ταράζει τα ήρεμα νερά του ελληνικού μπάσκετ. Πέρα από τις ξεκάθαρες τοποθετήσεις γύρω από το κατάντημα του ελληνικού μπάσκετ και τους υπεύθυνους για αυτό, που δεν είναι άλλοι εκτός όλων αυτών που κατέχουν τις καίριες θέσεις σε ΕΟΚ(οι γνωστοί αιωνόβιοι παράγοντες), ΚΕΔ και ΕΣΑΚΕ ο κ.Λάσκαρης με τα υπόλοιπα μέλη της διοίκησης αποφάσισαν να διεξαχθεί το παιχνίδι της Τετάρτης με την ΑΕΚ χωρίς κόσμο(!!!) και με μοναδικούς παρόντες-επίτιμους καλεσμένους τα μέλη των διοικήσεων της ΕΟΚ, της ΚΕΔ και του ΕΣΑΚΕ. Μια συμβολικη κίνηση που αποσκοπεί να δείξει στους ανευθυνο-υπεύθυνους "σοφούς" της Ελληνικής καλαθοσφαίρισης ότι ο ΑΡΗΣ του κ.Λασκάρη δεν πρόκειται να ανεχθεί άλλο αυτό το θέατρο του παραλόγου και θα κάνει ότι περνάει απο το χέρι του για να αλλάξει αυτή την κατάσταση.  Η "θυσία" ενός γεμάτου Παλέ και των εισπράξεων από αυτό το παιχνίδι είναι η απόδειξη ότι ο ΑΡΗΣ μας αυτή τη φορά δεν θα κάνει πίσω. 

Με το που ήρθε ο Λάσκαρης είχαμε τονίσει ότι ο ΑΡΗΣ θα πρέπει να ξεκινήσει μια νέα επανάσταση στο Ελληνικό μπάσκετ και να αλλάξει τα δεδομένα. Τα τραγελαφικά που έγιναν στον αγώνα με την ΑΕΚ αποτελούν απλά την αφορμή μιας και το πρόβλημα είναι σαφώς μεγαλύτερο και πηγάζει αρκετές δεκαετίες πίσω. Σίγουρα χρειάζονται δραστικές κινήσεις από την ΚΑΕ τόσο για να προστατευτεί η ομάδα(από πιθανό ξέσπασμα του κόσμου στον αγώνα της Τετάρτης) όσο για να στείλουμε το μήνυμα ότι η ανοχή τελείωσε. Παρόλα αυτά είναι κρίμα τόσο για τον κόσμο(και ιδιαίτερα τους κατόχους διαρκείας) που περίμενε διακαώς να βρεθεί την Τετάρτη στο Nick Galis Hall και να βοηθήσει την ομάδα του να πάρει τη νίκη όσο και για την ίδια την ομάδα που μπορεί να αποχαιρετήσει μια αρκετά καλή χρονιά χωρίς να γευτεί το ζεστό χειροκρότημα του κόσμου. Ας ελπίσουμε η σημερινή ανακοίνωση και η συμβολική κίνηση της ΚΑΕ με το "κεκλεισμένων των θυρών" να έχει και ανάλογη συνέχεια. Πάντως την καλύτερη απάντηση σε αυτό το σάπιο σύστημα που καταδυναστεύει το μπάσκετ εδώ και δεκαετίες μπορεί να την δώσει ο ίδιος ο Λάσκαρης χτίζοντας το καλοκαίρι μια ομάδα που δεν θα μπορεί να την σταματήσει ο κάθε Γκόντας.

Αναλυτικά η ανακοίνωση της ΚΑΕ ΑΡΗΣ:

Στις 21/05/2016 όλη η αθλητική Ελλάδα παρακολούθησε στο ΟΑΚΑ την Επιτάφιο Ακολουθία του Ελληνικού μπάσκετ. Για άλλη μία φορά το κατεστημένο πρωταγωνίστησε.

Η εντολή είχε ληφθεί, οι εκτελεστές υπάκουσαν, ο Άρης έχασε τον δεύτερο αγώνα του. Τόσο απλά. Δεν χρειάστηκε να δουν το video του αγώνα, ούτε να προβληματιστούν ιδιαίτερα. Δεν χρειάστηκε να μπουν στην δοκιμασία της αυτοκριτικής.  Πολλοί θα αναρωτιούνται για ποιο λόγο ο Άρης δεν υπέβαλε ένσταση κατά του κύρους του αγώνα για όσα τραγικά γεγονότα έλαβαν χώρα στη διάρκειά του. Γιατί δεν ξεκίνησε ένα δικαστικό αγώνα αποκατάστασης της «αγωνιστικής τάξης». Η απάντηση είναι απλή, όσο και αναγκαία. Ο αγώνας αυτός πρέπει να μείνει στη μνήμη όλων των Ελλήνων φιλάθλων ως η τελευταία πράξη ενός δράματος που κατέληξε σε τραγωδία. Να θυμούνται όλοι πώς οι Κανονισμοί αγώνα παραβιάζονται από τους  εφαρμοστές τους, πώς το μπάσκετ μπορεί να παίζεται με 3 ή 2 παίκτες εν έτει 2016, πώς γνήσια καλάθια μπορούν αζημίως να ακυρώνονται, πώς τα ρατσιστικά και αντεθνικά συνθήματα κατά της Θεσσαλονίκης, του Λευκού Πύργου και της Βορείου αλλά ΕΛΛΑΔΑΣ υποβαθμίζονται στο φύλλο αγώνα σε μικρές υβριστικές εκτροπές κατά του Άρη και του Προπονητή του. Πώς οι μεταλλικές βίδες που έπεφταν βροχή ή οι κροτίδες (3 τον αριθμό) καπνού και κρότου μπροστά στον πάγκο μας μεταλλάχθηκαν σε ρίψεις και κρότους «μπαλονιών»! Πώς αθλητές της αντιπάλου γηπεδούχου  ομάδας,  ανδρώθηκαν ξαφνικά στο παρκέ ανακαλύπτοντας και υποδεικνύοντας τον ανδρισμό τους στους παίκτες μας. Χωρίς συνέπειες… Πώς ένας αγώνας δηλαδή «εξελίχθηκε» σε δυσφήμηση και «σοδομισμό του ελληνικού μπάσκετ». Να τον βλέπουν και να τον χαίρονται οι σημερινοί υπεύθυνοι που απολαμβάνουν το ηθικό δικαίωμα τέτοιου προϊόντος που το ονομάζουν ελληνικό πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης.

Άραγε πόσο περήφανες μπορεί να αισθάνονται οι ηγεσίες της ΕΟΚ και του ΕΣΑΚΕ για τον συγκεκριμένο αγώνα, όχι απλά ως έναν ακόμη «τελικό», αλλά ως θέαμα ενός αθλήματος που διακονούν με τόση ζέση και επιμονή; Πόση ντροπή και αηδία γεύτηκαν οι ταγοί της ΚΕΔ για τους διαιτητές και συνεργούς τους παρατηρητές που κατάφεραν να μετατρέψουν έναν αγώνα μπάσκετ σε δυσφήμηση του αθλήματος, σε θέαμα ακατάλληλο για νοήμονες πολίτες και μικρά παιδιά; Οι απαντήσεις δυστυχώς είναι γνωστές και αναμενόμενες. Δεν πρόκειται να αφυπνιστεί κανένας. ΕΣΑΚΕ και ΕΟΚ συμπορεύονται σε έναν αγώνα σκιών και μαριονεττών (στην καλύτερη περίπτωση). Όμως ο ΑΡΗΣ δεν πρόκειται να τους ακολουθήσει. Αυτοί στο μπάσκετ τους και εμείς στο δικό μας. Θα τους ανταμείψουμε με την «ηδονή» του θεάματος ενός προαναγγελθέντος θανάτου του μπάσκετ τους. Να παρακολουθήσουν δηλαδή την επιτυχία των έργων τους.

Ο επόμενος αγώνας στο Αλεξάνδρειο με την ίδια αντίπαλη ομάδα θα διεξαχθεί χωρίς εισιτήρια, χωρίς θεατές, χωρίς περιουσιακά δικαιώματα του ΕΣΑΚΕ και των διαιτητών της ΕΟΚ, χωρίς προσκλήσεις επισήμων για να παρακολουθήσει όλη η Ελλάδα την κατάντια της διοργάνωσης. Μοναδικοί καλεσμένοι θα είναι οι διοικήσεις ΕΟΚ και ΕΣΑΚΕ και φυσικά της ΚΕΔ. Αυτοί στο παρκέ του δικού τους αθλήματος εμείς στους δρόμους, στη γιορτή του μπάσκετ.

Καλούμε όλους τους φιλάθλους μας να παρακολουθήσουν μαζί με την οικογένεια του μεγαλομετόχου μας και τη διοίκησή μας το συγκεκριμένο αγώνα στον προαύλιο χώρο του Αλεξανδρείου από ειδικές γιγαντοοθόνες που θα εγκατασταθούν για το συγκεκριμένο σκοπό. Την Τρίτη, 24/05/2016, στην κλήρωση των διαιτητών η διοίκηση της ομάδας μας θα επισκεφθεί τα γραφεία της Ομοσπονδίας και στη συνέχεια του ΕΣΑΚΕ για να χαιρετήσει όλο το παρελθόν και να παραδώσει ιδιοχείρως τις προσκλήσεις στους καλεσμένους μας. Για μας η επόμενη μέρα είναι ο στόχος. Η κάθαρση, η διαφάνεια, η εμπιστοσύνη και η πίστη στον αθλητισμό και στις αξίες του είναι οι πυξίδες μας. Ο λαός μας και η ιστορία μας το οξυγόνο μας.  Η πανευρωπαϊκή εκστρατεία μας για την αποπομπή των ενόχων και την κάθαρση ήδη ξεκίνησε. Δεν θα πτοηθούμε από τα πεπραγμένα τους και το υβριδικό αυτοδιοίκητό τους. Ο Βορράς είναι Ελλάδα και η γενέτειρα του μπάσκετ, είτε το θέλουν είτε όχι. Τους χαρίσαμε το μπάσκετ και αυτοί το κατέστρεψαν. Για τα υπόλοιπα ας ενεργοποιηθούν οι «θεσμοί», η πολιτεία, η αστυνομία, ο αθλητικός εισαγγελέας, η αθλητική δικαιοσύνη για να σώσουν οτιδήποτε αν σώζεται. Το video του αγώνα είναι στη διάθεσή τους, όπως και τα πειστήρια των συμβάντων της 21/05/2016. Θα παραμείνουν στο επίσημο site της ομάδας μας για πάντα, ώστε να το βλέπουν και να παραδειγματίζονται όχι μόνο οι αυτουργοί, ή οι συνεργοί τους, αλλά και οι επόμενες γενιές που πρέπει να βιώσουν ένα καλύτερο μπάσκετ. Αυτό που όλοι παρακολουθήσαμε στις 21/05/2016 ήταν η απόλυτη διακωμώδηση του αθλήματος. Μας συγχωρείτε, αλλά ΑΙΔΩΣ Κύριοι! Και επειδή δεν αλλάζετε, θα σας αλλάξουμε εμείς.