Με την ολοκλήρωση των Ευρωπαϊκών μας υποχρεώσεων όπως είναι λογικό η σκέψη όλων εντός και εκτός της ομάδος είναι στην προσπάθεια κατάκτησης της 3ης θέσης στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος ώστε να εξασφαλίσουμε το πλεονέκτημα έδρας στα πλέιοφς έναντι της ΑΕΚ που τη δεδομένη χρονική στιγμή μοιάζει ο μοναδικός αντίπαλος που μπορεί να μας τη στερήσει. Αν και επί της ουσίας από την στιγμή που το νέο σχίσμα στο Ευρωπαϊκό μπάσκετ είναι γεγονός και η FIBA ήδη έχει ενημερώσει ότι 2 ομάδες θα παίξουν απευθείας στο μπασκετικό Champions League και μια στα προκριματικά η θέση του ΑΡΗ μας μοιάζει σχεδόν εξασφαλισμένη μιας και δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός θα συμμετέχουν στην Ευρωλίγκα. Παρόλα αυτά ο ΑΡΗΣ οφείλει στην ιστορία του, τον κόσμο του αλλά και την φετινή προσπάθεια όλων όσων αποτελούν τον μπασκετικό ΑΡΗ να διεκδικήσει ότι καλύτερο μπορεί πάνω στο παρκέ.

Η ΑΕΚ αυτή τη στιγμή βρίσκεται 1 βαθμό μπροστά στη βαθμολογία αλλά αυτό είναι κάτι το πρόσκαιρο μιας και βάσει προγράμματος η ομάδα έχει ξεκάθαρο προβάδισμα σε αυτή την κούρσα. Θεωρητικά πάντα η ΑΕΚ έχει στο πρόγραμμα της 3 ήττες. Μια σίγουρη με τον Παναθηναϊκό εκτός έδρας και 2 σχεδόν σίγουρες με Ολυμπιακό εντός και με εμάς στο Παλέ. Αντιθέτως ο ΑΡΗΣ μας έχει τα 2 πιο δύσκολα παιχνίδια του με ΑΕΚ και Ολυμπιακό μέσα στο Παλέ κάτι που σημαίνει ότι με την ΑΕΚ θα είμαστε αναμφίβολα το φαβορί ενώ και με τον Ολυμπιακό μπορούμε να πάρουμε τη νίκη. Φυσικά και για εμάς όπως και για την ΑΕΚ υπάρχουν μια σειρά ακόμη από επικίνδυνες εκτός έδρας αποστολές αλλά και οι 2 ομάδες δείχνουν ότι έχουν τον τρόπο για να πάρουν το θετικό αποτέλεσμα. Μπορεί εκτός έδρας σε Αμαλιάδα και Ρόδο να χάθηκαν βαθμοί αλλά τώρα που δεν υπάρχουν αγωνιστικές υποχρεώσεις στην Ευρώπη υπάρχουν τα χρονικά περιθώρια για συντήρηση δυνάμεων και προπονήσεις βελτίωσης της ομάδος. Μάλιστα αν όλα εξελιχθούν φυσιολογικά ο ΑΡΗΣ μας θα έχει το περιθώριο για να κάνει και το "στραβοπάτημα" του σε κάποιο από τα εκτός έδρας παιχνίδια και αυτό με βάση το αρνητικό σενάριο που θέλει να χάνουμε και εντός από τον Ολυμπιακό. Γιατί όχι όμως να μην γίνει πραγματικότητα το ιδανικό σενάριο που πέρα από τη νίκη στο παιχνίδι-κλειδί με την ΑΕΚ θα φύγουμε αλώβητοι από τις δύσκολες έδρες(Καβάλα, Κηφισιά, Πάτρα, Ρέθυμνο) και θα πάρουμε και μια σπουδαία νίκη με τον Ολυμπιακό. Αυτόν τον ΑΡΗ γουστάρουμε και θέλουμε να δούμε!

Μέχρι όμως να έρθουν τα παιχνίδια που θα κρίνουν τη θέση μας ας επικεντρωθούμε στον αυριανό μας αντίπαλο που τουλάχιστον μέσα στην έδρα του μας έχει στοιχειώσει... Ο Κόροιβος στήθηκε το καλοκαίρι με στόχο την παραμονή και αυτό λέει πάρα πολλά για τη δυναμικότητα του. Και για αυτό μάλιστα πείραξε τόσο πολύ η ήττα του πρώτου γύρου. Ας πεισμώσουν λίγο παραπάνω οι παίκτες μας για εκείνο το ηχηρό χαστούκι και ας διαλύσουν αυτή την ομαδούλα που από τότε που ανέβηκε με μας βρίσκει την ευκαιρία να κάνει την έκπληξη... Το ραντεβού όλων μας Τετάρτη στις 17.00 στο θρυλικό Παλέ!

Έχοντας πλέον στραμμένη την προσοχή του αποκλειστικά στο πρωτάθλημα ο ΑΡΗΣ πήρε εύκολα τη νίκη στα Τρίκαλα ξεκινώντας ιδανικά την προσπάθεια για το 5 στα 5 που χρειαζόμαστε στις εναπομείναντες εκτός έδρας αναμετρήσεις μας μέχρι τα πλέιοφς.  Τα Τρίκαλα άντεξαν μόλις για 10' μιας και από το δεύτερο δεκάλεπτο δεν μπόρεσαν να ακολουθήσουν τον ρυθμό της  "αμερικάνικης τετράδας"  που είχε κέφια σήμερα!

Τα Τρίκαλα παρά τα όποια αγωνιστικά προβλήματα εντός έδρας ακόμη και όταν χάνουν καταφέρνουν να βγάζουν το λάδι του αντιπάλου. Σήμερα όμως δεν μπόρεσαν να μας αγχώσουν μιας και οι Αμερικάνοι μας πραγματοποίησαν μια εξαιρετική εμφάνιση! Γουάιτ, Μακνήλ και Χάγκινς πέτυχαν τους 58 από τους 83 πόντους της ομάδας και μάζεψαν τα 20 από τα 31 ριμπάουντ που πήραμε σήμερα. Ενώ ο Γουότερς αν και δεν σκόραρε αρκετά όπως συνηθίζει να κάνει μοίρασε 5 ασίστ. Με τους Αμερικάνους του να κάνουν όλη την δουλειά ο Δ.Πρίφτης βρήκε την ευκαιρία να ανοίξει το ροτέισον και να μοιράσει τον χρόνο σε όλους τους υπόλοιπους σε μια προσπάθεια να διατηρήσει φρέσκια την ομάδα αλλά και να έχει άπαντες σε ετοιμότητα. Κάτι που βγήκε πάνω στο παρκέ μιας και σχεδόν όλοι όσοι αγωνίσθηκαν μπόρεσαν να βάλουν το δικό τους λιθαράκι στη σημερινή νίκη. Στο τέλος σε αντίθεση με προηγούμενα παιχνίδια όχι μόνο δεν είδαμε τους παίκτες μας να πανικοβάλλονται στην ύστατη προσπάθεια των γηπεδούχων να γυρίσουν το παιχνίδι αλλά αντιθέτως κατάφεραν με μεγάλη ευκολία να σπάσουν την αντίπαλη πίεση και να κόψουν κάθε ελπίδα για ανατροπή.

Με το Ευρωπαϊκό ταξίδι να έχει ολοκληρωθεί πλέον η 3η θέση είναι ο μοναδικός ρεαλιστικός στόχος. Ανεξάρτητα από το αν δεν έχει να μας προσφέρει κάτι η 3η θέση ο ΑΡΗΣ οφείλει να την κατακτήσει. Η ΑΕΚ με τις ασταμάτητες αλλαγές στο ρόστερ της κάποια στιγμή θα βρει ρυθμό και πέρα από τις νίκες που παίρνει εντός και εκτός θα αρχίσει να αποδίδει και καλύτερα. Για αυτό στα πλέιοφς όπως και πέρσι μπορεί το πλεονέκτημα έδρας να παίξει καθοριστικό ρόλο. Μπορεί να είμαστε 1 βαθμό κάτω αλλά η 3η θέση είναι στο χέρι μας. Αρκεί να παρουσιαστούμε και στα εναπομείναντα παιχνίδια το ίδιο σοβαροί όπως παρουσιαστήκαμε σήμερα. Πλέον υπάρχει η πολυτέλεια του χρόνου και για συντήρηση δυνάμεων αλλά και για βελτίωση στο παιχνίδι μας. Συνεχίζουμε δυνατά πιο δυνατά πιο δυνατά!

ΥΓ. Ούτε στα Τρίκαλα ο Θεός ήταν μοναχός! Μπράβο στα αδέλφια!

ΥΓ2. Πραγματικά όσες φορές αναγκαζόμαστε να παρακολουθήσουμε αγώνα του ΑΡΗ σε παράλληλη μετάδοση με τα υπόλοιπα παιχνίδια είναι να τραβάς τα μαλλιά σου. Μέχρι και ο δύσμοιρος συμπολίτης με το Ρέθυμνο που το παιχνίδι τους παιζόταν ολόκληρο κανονικά σε άλλο κανάλι πήρε περισσότερο χρόνο από εμάς... Είπαμε ο Νίκος Γκάλης και τα άλλα παιδιά εκτός από γενιές Αρειανών γαλούχησαν και γενιές κομπλεξικών...

Με ψηλά το κεφάλι, όπως δηλαδή αρμόζει σε μια ομάδα σαν τον ΑΡΗ έπεσε η αυλαία των φετινών ευρωπαϊκών υποχρεώσεων για την ομάδα μας. Η Αρμάνι Μιλάνο αν και έδειξε ότι δεν ήρθε για διακοπές στη Θεσσαλονίκη τελικά αποδείχθηκε πολύ λίγη για να περάσει αλώβητη από το Παλέ. Οι παίκτες μας μπήκαν αποφασισμένοι, έπαιξαν δυνατά και πήραν την άτυπη ρεβάνς της βαριάς ήττας του πρώτου γύρου. Το 16-0 σερί και το 37-21 συνολικά στο δεύτερο ημίχρονο αποτυπώνει ξεκάθαρα το πόσο καλά έπαιξε σήμερα ο ΑΡΗΣ μας!

Αν και οι Ιταλοί μπήκαν ορεξάτοι στο παιχνίδι και σκόραραν από παντού με εξαιρετικά ποσοστά ευστοχίας οι παίκτες μας δεν έδειχναν διατεθειμένοι να παρατήσουν το παιχνίδι. Ούτε τα 2 γρήγορα φάουλ του Όκαρο Γουάιτ στάθηκαν αρκετά για να κόψουν τον ρυθμό της ομάδος. Έχοντας καλή κυκλοφορία της μπάλας στην επίθεση και χωρίς να πηγαίνουμε σε βεβιασμένες επιλογές καταφέραμε να μείνουμε στο παιχνίδι στο πρώτο ημίχρονο παρόλο που η Αρμάνι είχε πετύχει 47 πόντους. Και αν τα πράγματα έδειχναν δυσοίωνα όταν οι Ιταλοί ξέφυγαν με 7 πόντους(46-53) ο ΑΡΗΣ δεν είχε πει ακόμη την τελευταία του λέξη. Με ένα εκπληκτικό σερί 16-0 γύρισε ανάποδα το παιχνίδι, πήρε τα ηνία του αγώνα και έφθασε σε μια άνετη επικράτηση κόντρα σε μια ομάδα που ήρθε αρκετά υπεροπτικά στη Θεσσαλονίκη. Μακνήλ, Χάγκινς, Γουότερς και Γουάιτ έπαιξαν αρκετά μυαλωμένα και ήταν άκρως αποτελεσματικοί στο παιχνίδι τους. Ο Τσούπκοβιτς με 3 στα 3 τρίποντα, 4 ριμπάουντ, 2 ασιστ και 2 κλεψίματα έκανε την καλύτερη του εμφάνιση και βοήθησε ουσιαστικά την ομάδα. Μούρτος και Κοέν έδωσαν λύσεις όσο αγωνίσθηκαν ενώ και ο Ξανθόπουλος πρόσθεσε ακόμη μια εξαιρετική εμφάνιση με τον τρόπο που αυτός ξέρει! Η ομάδα  αφουγκράστηκε τη θέληση του κόσμου για μια νίκη-εκδίκηση, έπαιξε παθιασμένα, έδειξε το καλό της πρόσωπο και αποχαιρέτησε όπως έπρεπε τo φετινό Eurocup.

Το γήπεδο μπορεί να μην γέμισε και αρχικά όλοι να ήμασταν κάπως μουδιασμένοι γνωρίζοντας ότι έχουμε αποκλειστεί. Μετά όμως ο κόσμος ξέχασε ότι το παιχνίδι είναι άνευ βαθμολογικής σημασίας, ξέσπασε, έγινε ένα με την ομάδα και "στραγγάλισε" τους ανήμπορους Ιταλούς. Αυτή η μαγική ατμόσφαιρα σε συνδυασμό  με την Ευρωπαϊκή αύρα είναι που θα μας λείψει και για αυτό μας μένει μια πίκρα. Μια πίκρα και ένα παράπονο για αυτό το όμορφο ευρωπαϊκό ταξίδι που θα μπορούσε αν ήμασταν λίγο πιο προσεκτικοί να συνεχιστεί. Κρατάμε την αξιοπρεπή πορεία μας στην επιστροφή μας στις Ευρωπαϊκές διοργανώσεις και ανυπομονούμε για την επόμενη χρονιά!

Με την Άλμπα Βερολίνου να κάνει πλάκα με την Νεπτούνας και να εξασφαλίζει την πρόκριση της ο σημερινός αγώνας με την Αρμάνι θα διεξαχθεί χωρίς το παραμικρό βαθμολογικό ενδιαφέρον. Αν και όλοι ονειρευόμασταν ότι η εκδίκηση για την βαριά ήττα του πρώτου γύρου στο κατάμεστο Παλέ θα ισοδυναμούσε και με την πρόκριση στην επόμενη φάση τελικά μόνο οι λόγοι γοήτρου μας έμειναν... Παρόλα αυτά όπως χρέος των παικτών μας είναι να τα δώσουν όλα σήμερα για να πάρουν τη νίκη έτσι και δική μας είναι να γεμίσουμε το Παλέ στην τελευταία μας για τη φετινή σεζόν Ευρωπαϊκή βραδιά.

Η αχτύπητη Αρμάνι Μιλάνο όπως αποδείχθηκε στη συνέχεια του θεσμού δεν ήταν και τόσο αχτύπητη. Και μόνο ότι η Νεπτούνας μέσα στην έδρα της έφθασε μια ανάσα από να την κερδίσει δείχνει πολλά. Και αν κανείς συνυπολογίσει ότι έχει κάποιους τραυματισμούς και έρχεται βαθμολογικά αδιάφορη τότε το πιο πιθανό είναι οι Ιταλοί να μην θυμίζουν σε τίποτα την ομάδα που μας διέλυσε. Όπως φυσικά και η δική μας ομάδα δεν πρέπει να θυμίζει σε τίποτα τον ΑΡΗ που είδαμε στο Μιλάνο. Δύναμη και μπόλικο μπασκετικό εγωισμό πρέπει να δείξουν από το ξεκίνημα του αγώνα οι παίκτες μας σήμερα ώστε οι Ιταλοί να καταλάβουν ότι ανεξάρτητα από την πρόκριση σήμερα θα χάσουν. Μόνο αυτά τα στοιχεία είναι αρκετά μιας και δύσκολα να δούμε την Αρμάνι να παίζει το ίδιο σκληρά με το πρώτο παιχνίδι αλλά και τους 3 διαιτητές να το επιτρέψουν μέσα σε ένα φλογισμένο γήπεδο.

Η ευκαιρία χάθηκε σε Βερολίνο και Λιθουανία. Και με τις 2 ομάδες φάνηκε ξεκάθαρα ότι αν είμασταν λίγο πιο προσεκτικοί θα μπορούσαμε να είχαμε προκριθεί. Η Αρμάνι παρά την εύκολη  ήττα-σοκ την πρεμιέρα από την Άλμπα αποδείχθηκε ότι ορθώς τη θεωρούσαμε φαβορί. Τόσο η νίκη μέσα στη Λιθουανία όσο και η διαφορά με την Άλμπα ήταν καθαρά δική μας αυτοκτονία. Ο κόσμος στήιξε από την αρχή αυτή την προσπάθεια όπως θα το κάνει και σήμερα.  Ας τελειώσει με νίκη το φετινό όμορφο Ευρωπαϊκό ταξίδι και ας ελπίσουμε από του χρόνου σε όποια διοργάνωση και αν παίξουμε να κοιτάμε πάντα ψηλά στοχεύοντας στην κορυφή ακόμη και αν μπροστά μας υπάρχουν ανυπέρβλητα εμπόδια. Πανηγυρίζοντας για τα κεκτημένα και μεγαλοποιώντας την κάθε επιτυχία το μόνο που μπορείς να καταφέρεις είναι να πιάσεις στόχους που πιάνουν και ομάδες με χαμηλό μπάτζετ χωρίς Αμερικάνους, χωρίς οργάνωση και χωρίς Λάσκαρη. ΠΑΤΗΣΤΕ ΤΗΝ ΑΡΜΑΝΙ!!!!

Σε ένα παιχνίδι όπου τα σημάδια της σωματικής και πνευματικής κούρασης από το ταξίδι(και το παιχνίδι) στην Λιθουανία ήταν κάτι παραπάνω από εμφανής ο ΑΡΗΣ χωρίς να εντυπωσιάσει αλλά και χωρίς να αγχωθεί πήρε τη νίκη. Το Λαύριο αν και παρουσιάστηκε ιδιαίτερα μαχητικό κυρίως στο πρώτο ημίχρονο μόλις η ομάδα μας βρήκε τις λύσεις στη επίθεση ουσιαστικά πήρε και τη νίκη.

Από το ξεκίνημα ήταν φανερό ότι εκτός από την έλλειψη ενέργειας υπήρχε και έλλειψη συγκέντρωσης. Ο δρόμος προς το αντίπαλο καλάθι ήταν δύσβατος και η άμυνα ήταν αυτή που για ακόμη μια φορά κράτησε τις ισορροπίες στο παιχνίδι μας. Το αξιόμαχο Λαύριο άντεξε μόλις για ένα ημίχρονο μιας και στη συνέχεια υπερίσχυσε η ποιότητα και ο πλουραλισμός στην επίθεση(σκόραραν και οι 12 παίκτες!) της ομάδος μας. Η νίκη ήρθε εύκολα σε ένα παιχνίδι όπου πήραμε αυτό που θέλαμε χωρίς να αγχωθούμε αλλά και χωρίς να χρειαστεί να εντυπωσιάσουμε. Από αυτό το μέτριο παιχνίδι πέρα από τη νίκη μπορούμε να κρατήσουμε τα εξής:

-- Την εξαιρετική παρουσία του Γουάιτ που σε αντίθεση με τους υπόλοιπους έβγαλε μπόλικη ενέργεια στο παρκέ και είχε στο παιχνίδι του ουσία και θέαμα.

-- Τις ωραίες φάσεις που μας πρόσφεραν οι Χάγκνις(σε συνεργασία με τον Γουότερς), ο Γουάιτ και ο Μούρτος!

-- Την "επιστροφή" του Μιχάλη Πελεκάνου που ίσως για πρώτη φορά φέτος είχε μια ολοκληρωμένη καλή εμφάνιση προσφέροντας αυτά που περιμένουμε να δούμε φέτος από την στιγμή που ανακοινώθηκε η επιστροφή του στον ΑΡΗ.

-- Το "οικογενειακό καυγαδάκι" (όπως φάνηκε τουλάχιστον από ψηλά από την κερκίδα) ανάμεσα στον Τσούπκοβιτς και τον προπονητή του, που τον χρησιμοποίησε 2 ολόκληρα λεπτά και 34 δευτερόλεπτα επιπλέον σε μια ακόμη απόδειξη της εμπιστοσύνης που χαίρει ο συγκεκριμένος αθλητής αλλά και της προσφοράς του στην ομάδα μας.

-- Την μειωμένη σχετικά προσέλευση του κόσμου στην "φιέστα" που ακολούθησε την αναγώριση της επιτυχίας(σύμφωνα με τους αρμόδιους) στην Ευρώπη αλλά και στην Ελλάδα μιας και το να χάσουμε την 4άδα μοιάζει κάτι το απίθανο.

-- Το ζεστό χειροκρότημα προς τον Νίκο Μπάρλο!

-- Τον αγώνα με τα αμαξίδια από ανθρώπους με πολύ περισσότερη ψυχική δύναμη από ότι έχουμε οι υπόλοιποι.

ΥΓ. Αποθεώθηκε ο Νίκος Μπάρλος όπως αποθεώθηκε πριν λίγο καιρό και ο Χρήστος Ταπούτος. Ελληνόπουλα αγαπητά στον κόσμο, που σέβονται τον ΑΡΗ και με το παραπάνω και αγωνιστικά όπως φαίνεται από την παρουσία τους μπορούν να προσφέρουν ακόμη. Είναι να μην αναρωτιέσαι γιατί δεν προτιμήθηκαν αντί του Τσούπκοβιτς των 2'34'' ?

ΥΓ2.  Σύμφωνα με τον  κ.Πρίφτη το θέμα FIBA ή Euroleague και η συγκεκριμένη απόφαση αφορά αποκλειστικά την διοίκηση! Πάλι καλά θα συμπληρώσω εγώ μιας και στον σύλλογο ΑΡΗ ανεξάρτητα από το άθλημα έχουμε την κακή συνήθεια να δίνουμε τα "κλειδιά" του συλλόγου από εδώ και από εκεί με τεράστια ευκολία...

Στις 20 & 21 Μαρτίου είναι προγραμματισμένη να γίνει η επίσημη παρουσίαση του νέου μπασκετικού Champions League της FIBA με τις περισσότερες ομοσπονδίες να έχουν ήδη ταχθεί ανοιχτά υπέρ της νέας διοργάνωσης την ίδια στιγμή που η Ευρωλίγκα έχοντας ήδη στο τσεπάκι τις υπογραφές 10 δυνατών ομάδων υπόσχεται αλλαγές που θα αναδείξουν ακόμη περισσότερο την διοργάνωση της. Υποσχέσεις, προσδοκίες και πλάνα πολλά και από τις δυο πλευρές. Χωρίς όμως ουσιαστικές οικονομικές εγγυήσεις ή οποιαδήποτε άλλη εξασφάλιση σχετικά με το μέλλον. Μέσα σε αυτό το θολό τοπίο καλείται η ΚΑΕ ΑΡΗΣ να κάνει την σωστή επιλογή. Μια επιλογή μπορεί να παίξει καθοριστικό για την ολική επαναφορά του Αυτοκράτορα στο Ευρωπαϊκό στερέωμα και την εκ νέου καθιέρωση του στις κορυφαίες συλλογικές διοργανώσεις. Εμείς μέσα από το PlanetARIS.gr θα προσπαθήσουμε να αναλύσουμε τις δύο αυτές επιλογές και να δούμε από την πλευρά του Αρειανού οπαδού ποια είναι η καλύτερη επιλογή.

ΕΥΡΩΛΙΓΚΑ. Δύο είναι τα βασικά προτερήματα αυτής της διοργάνωσης. Πρώτο και σημαντικότερο είναι οι ομάδες που ήδη έχουν συμφωνήσει. Όπως και να το κάνουμε πρόκειται για τους πρωταθλητές στα σημαντικότερα Ευρωπαϊκά πρωταθλήματα οπότε η ειρωνεία προς τη FIBA από την πλευρά των ανθρώπων της Ευρωλίγκας "Θα κάνετε κύπελλο πρωταθλητριών χωρίς πρωταθλητές" έχει και παραέχει βάση. Πόσο αξία μπορεί να έχει ο κορυφαίος ευρωπαϊκός τίτλος αν απέχουν από τη διοργάνωση ομάδες όπως η Μπαρτσελόνα, η Ρεάλ Μαδρίτης, η ΤΣΣΚΑ, η Μακάμπι, ο Ολυμπιακός, ο Παναθηναϊκός, κτλ κτλ... Από την άλλη όμως η Ευρωλίγκα με την εμμονή της στα κλειστά συμβόλαια και την αδιαφορία που δείχνει για τα εθνικά πρωταθλήματα και τις εθνικές ομάδες μάλλον περισσότερο κακό έχει κάνει στο Ευρωπαϊκό μπάσκετ παρά το βοηθάει να ανέβει. Συν ότι δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι μιλάμε για μια επιχειρηματική κίνηση με βάση το Ευρωπαϊκό μπάσκετ και όχι για την ίδια ομοσπονδία του μπάσκετ με ότι αυτό συνεπάγεται. Τα χρήματα που μοιράζει στις ομάδες είναι ψίχουλα ενώ και το Eurocup φαίνεται ξεκάθαρα στην πράξη ότι πρόκειται για έναν υποβαθμισμένο θεσμό για τον οποίο οι διοργανωτές αδιαφορούν. Ο τρόπος που γίνεται από την αρχή η κλήρωση με τις ομάδες χωρισμένες σε ζώνες, το πως μπορούν να επιλέξουν ομίλους οι ομάδες που έρχονται από την Ευρωλίγκα αλλά και οι υπόλοιπες ομάδες, το ότι δεν γίνονται αγώνες που κρίνουν την πρόκριση την ίδια ώρα αλλά και μερικές περίεργες διαιτησίες υπέρ των "χορηγών" που παρακολουθούμε φέτος από το ξεκίνημα της σεζόν είναι η απόδειξη της αδιαφορίας των ανθρώπων της Ευρωλίγκας για το Eurocup.

FIBA: Και μόνο που η FIBA είναι η παγκόσμια ομοσπονδία του μπάσκετ θα έπρεπε να είναι αρκετό για να αφήσει στο περιθώριο την Ευρωλίγκα. Το ότι όμως εδώ και χρόνια συμβαίνει το αντίθετο λέει πάρα πολλά για τις δυνατότητες και τις υποσχέσεις της FIBA. Και αυτός ίσως και να είναι το μεγαλύτερο μειονέκτημα στην προσπάθεια που κάνει μιας και η αξιοπιστία είναι κάτι πάρα πολύ σημαντικό. Σίγουρα το ότι θα απουσιάζουν τα κορυφαία ονόματα της Ευρωλίγκας είναι ένα ακόμη μειονέκτημα αλλά όχι αξεπέραστο. Όποιος το πιστεύει αυτό είναι σαν λέει ότι λαοφιλής ομάδες σαν τον ΑΡΗ, την ΑΕΚ ή τον μπάογκ θα είναι μια ζωή σε ρόλο κομπάρσου και ποτέ δεν θα μπορέσουν να ανταγωνιστούν τον Παναθηναϊκό και τον Ολυμπιακό. Και αντίστοιχα ομάδες σε άλλες χώρες όπως η Ντιναμό Μόσχας, η Φενερμπαχτσέ, η Βαλένθια, η Παρτιζάν, ο Ερυθρός Αστέρας, η Ρέτζιο Εμίλια, η Λοκομοτιβ Κουμπαν, η Ολύμπια Λιουμπλιάνας και άλλες πολλές ομάδες θα πρέπει να είναι μονίμως στο περιθώριο. Στο Champions League της FIBA οι ομάδες θα συμμετέχουν αποκλειστικά βάσει βαθμολογίας(συν κάποιες wild card αν δεν κάνω λάθος) και όχι με κλειστά συμβόλαια όπως γίνεται στην Ευρωλίγκα. Κάτι που σημαίνει ότι τα εθνικά πρωταθλήματα των χωρών αυτομάτως θα έχουν μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Κάτι άλλωστε που φαίνεται και από την δέσμευση της FIBA ότι οι αγώνες θα διεξάγονται Τετάρτη και Πέμπτη και όχι όποτε βολεύει την Ευρωλίγκα που αναγκάζει όλα τα εθνικά πρωταθλήματα να προσαρμόζονται γύρω από τον δικό της προγραμματισμό. Ενώ εξίσου σημαντικό για κάθε φίλαθλο που γουστάρει το μπάσκετ είναι η αλλαγή της διοργάνωσης του Ευρωμπάσκετ με αγώνες των εθνικών ομάδων μέσα στη σεζόν όπως συμβαίνει και στο ποδόσφαιρο. Κάτι που μπορεί να ανεβάσει το άθλημα σε μεγάλο βαθμό. Γενικά η FIBA δείχνει να σέβεται περισσότερο τις ομοσπονδίες των χωρών, τις εθνικές ομάδες και το ίδιο το άθλημα και για αυτό για την ώρα φαίνεται να απολαμβάνει την στήριξη σχεδόν όλων των ομοσπονδιών που θα στέλνουν τις κορυφαίες τους ομάδες βάσει κατάταξης εκτός φυσικά από τις ομάδες που θα συμμετέχουν στην Ευρωλίγκα.

ΤΟ ΔΙΛΗΜΜΑ ΤΟΥ ΑΡΗ. Με μια πρώτη σκέψη αν υπάρχει κλειστό κλαμπ με τις κορυφαίες ομάδες της Ευρώπης ο ΑΡΗΣ πρέπει να ανήκει σε αυτό. Μπορώ να παίξω σε ευρωπαϊκό final four με τον Ολυμπιακό ή τον Παναθηναϊκό; Θα το γουστάρουμε σαν τρέλοι! Στο κλάμπ όμως των κορυφαίων και όχι σε κάποιο αστείο Eurocup με τα πειράματα των ανθρώπων της Ευρωλίγκας. Από την άλλη ο ΑΡΗΣ έχει τη δική του ιστορία στο μπάσκετ και όπως έβαλε το μπάσκετ στα σπίτια και την καρδιά όλων των Ελλήνων έτσι οφείλει και τώρα να στηρίξει μια πιο αγνή προσπάθεια όπως  φαίνεται να είναι αυτή της FIBA

ΤΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ. .Καλά όλα τα παραπάνω αλλά όταν μιλάμε για την αγαπημένη μας ομάδα το μόνο που πρέπει να μας ενδιαφέρει είναι το συμφέρον της και τίποτα άλλο. Και από την στιγμή που στην ομάδα υπάρχει ένας μεγαλοεπενδυτής όπως είναι ο Νίκος Λάσκαρης  το βασικό κριτήριο όλων μας θα πρέπει να είναι το ιδανικό οικονομικό περιβάλλον ώστε η επένδυση του κ.Λάσκαρη να πιάσει τόπο. Εκεί που θα υπάρξουν τα περισσότερα εξασφαλισμένα έσοδα εκεί θα πρέπει να πάει ο ΑΡΗΣ. Διαφορετικά στο ασταθές οικονομικό περιβάλλον που ζούμε στην Ελλάδα μια επιλογή με όχι καθαρά οικονομικά κριτήρια μπορεί να μας βάλει σε περιπέτειες και να δώσει την ευκαιρία σε ανταγωνιστές μας μεγάλο πλεονέκτημα. Όπως κάποτε επί Δαμιανίδη η συμφωνία με τη NOVA είχε λειτουργήσει ευεργετικά γιατί η πλειοψηφία των ομάδων είχε πάρει ψίχουλα από τη κρατική τηλεόραση έτσι και τώρα η ΚΑΕ θα πρέπει να κυνηγήσει το οικονομικό πλεονέκτημα έναντι των ανταγωνιστών της.  Τώρα το αν θα είναι η σωστή επιλογή κανείς δεν μπορεί να το ξέρει. Όπως κανείς δεν μπορεί να προεξοφλήσει ότι αυτό το κλειστό κλαμπ της Ευρωλίγκας θα συνεχίσει να τραβάει το ενδιαφέρον του κόσμου ή το εγχείρημα της FIBA θα αντέξει στον χρόνο και δεν θα εξελιχθεί σε μια νέα φούσκα. Ο χρόνος θα δείξει!

ΥΓ. Από την στιγμή που στην Ευρώπη είμαστε πετυχημένοι ήδη και στην Ελλάδα είμαστε μια ανάσα από την επιτυχία όλοι αύριο με διάθεση φιέστας κόντρα στο Λαύριο! Είναι να μην πανηγυρίζεις...;

Αγκαλιά με τη μεγάλη νίκη ήταν η ομάδα μας λίγα λεπτά πριν την λήξη του αγώνα. Η γνωστή όμως επιπολαιότητα στα "κρίσιμα" σε συνδυασμό με τα αργά αντανακλαστικά του πάγκου ήταν ότι χρειαζόταν η Νεπτούνας για να γυρίσει το παιχνίδι και να πάρει τη νίκη από το πουθενά. Αν και η ομάδα πάλεψε το παιχνίδι και έδειξε ότι μπορούσε εύκολα να κερδίσει σήμερα η αντίδραση της στα τελευταία λεπτά του αγώνα χάλασε την όλη προσπάθεια. 

Οι Λιθουανοί ζητώντας εκδίκηση για τον διασυρμό του πρώτου γύρου μπήκαν δυνατά και έδειξαν κατευθείαν ότι σήμερα θα είναι ένα πολύ διαφορετικό παιχνίδι. Στην επίθεση έμοιαζαν ασταμάτητοι την ίδια στιγμή που και η άμυνα τους μας δυσκόλευε πάρα πολύ. Αν και προσπάθησαν να ξεφύγουν στο πρώτο ημίχρονο η ομάδα μας χάρη σε έναν αφηνιασμένο Γουάιτ και έναν αποτελεσματικό Χάγκινς ο ΑΡΗΣ επέστρεψε από το -10 και κατάφερε να μείνει κοντά στο σκορ. Στο τρίτο δεκάλεπτο και οι 2 ομάδες κόλλησαν επιθετικά μέχρι που ο Γουότερς πήρε το όπλο του και ο ΑΡΗΣ κατάφερε μέχρι και να προσπεράσει στο σκορ. Με τους Τσούπκοβιτς και Ξανθόπουλο να δίνουν λύσεις και επιθετικά και τον Γουότερς να συνεχίζει να φορτώνει το αντίπαλο καλάθι όλα έδειχναν ότι ο ΑΡΗΣ θα πήγαινε σε μια σπουδαία νίκη. Όλα αυτά μέχρι 3' περίπου πριν την λήξη και στο σημείο όπου ήμασταν στο +7 η ομάδα μας θυμήθηκε τα "κατορθώματα" της σε Αμαλοιάδα και Βερολίνο καταφέρνοντας με αλλεπάλληλα λάθη να δεχθεί μέχρι το τέλος του αγώνα ένα σερί 16-2(!!!) γνωρίζοντας μια πικρή ήττα. Ο Γουότερς όπως πάντα βραχυκύκλωσε και με το τεχνικό τιμ για πολλοστή φορά απλά να παρακολουθεί τα επαναλαμβανόμενα λάθη στο κατέβασμα της μπάλας αντί να λειτουργήσει προνοητικά και να βάλει μέσα τον Ξανθόπουλο που σήμερα ήταν εξαιρετικός. Ενώ εντύπωση προκαλεί και ότι παρά το τάιμ άουτ που πήρε ο Πρίφτης οι παίκτες μας έδειχναν στην επίθεση να μην ξέρουν τι θέλουν... Να φάνε το χρόνο; να σκοράρουν; κανείς δεν κατάλαβε, ούτε καν οι ίδιοι. Εντυπωσιακός ο Γουάιτ στο πρώτο ημίχρονο στο δεύτερο όμως ξεχάστηκε στον πάγκο και στη συνέχεια δεν μπόρεσε να προσφέρει. Καλός και ο Χάγκινς όπου και αυτός ίσως θα μπορούσε να μπει νωρίτερα στο τέλος όπου και χάθηκαν πολλά ριμπάουντ. Τραγικός ο Μακνήλ που σε ένα τόσο κρίσιμο παιχνίδι πέρα από κάποιες ασίστ έσπασε τα καλάθια με την αστοχία του... Και οι υπόλοιποι που αγωνίσθηκαν πάλεψαν όσο μπορούσαν χωρίς όμως να καταφέρουν να κάνουν τελικά τη διαφορά.

Κανείς δεν είχε τη σημερινή νίκη δεδομένη αλλά όπως εξελίχθηκε το παιχνίδι λογικά χαρακτηρίζεται το σημερινό ως τζάμπα ήττα... Το χειρότερο είναι ότι το "φαινόμενο" των τελευταίων λεπτών και της συνολικής τραγικής αντίδρασης της ομάδος δεν ήταν κάτι που έγινε για πρώτη φορά φέτος αλλά αντιθέτως είναι κάτι σαν μόνιμη κακή συνήθεια μας. Ας ελπίσουμε να ήταν η τελευταία τζάμπα ήττα με αυτόν τον τρόπο και την επόμενη φορά που ο κάθε Γουότερς πάει να "ξεφύγει" να βρεθεί κάποιος να τον ηρεμήσει... Όσο για την πρόκριση προσευχόμαστε για τα σενάρια που απομένουν και τα δίνουμε όλα την τελευταία αγωνιστική με την Αρμάνι. Έστω για την τιμή των όπλων...

ΥΓ. Με τόσο χάλια Νεπτούνας και τόσο καλή διαιτησία ήταν πραγματικά αυτοκτονία η σημερινή ήττα...

ΥΓ2. Ξαφνικά στο μυαλό μου ήρθε εκείνο το παιχνίδι με προπονητή τον Χέρμπερτ και τον Γουάσιγνκτον να κάνει το ένα λάθος μετά το άλλο. Τότε τουλάχιστον υπήρχε ένας Καλαϊτζής στον πάγκο που δεν άντεξε και σηκώθηκε και τον ξύπνησε τον κόουτς μπροστά σε ένα κατάμεστο Παλέ...

Αν και υπάρχει εναλλακτικό σενάριο που θέλει τον ΑΡΗ να προκρίνεται ακόμη και με ήττα στη Λιθουανία ορθώς η ομάδα αντιμετωπίζει την αυριανή αναμέτρηση σαν "τελικό". Ενδεχόμενη νίκη μεταφέρει την υπόθεση πρόκριση στο τελευταίο παιχνίδι του Last 32 στο Παλέ με την Αρμάνι. Και αν στην Ιταλία το παιχνίδι εξελίχθηκε σε εφιάλτη, τα πράγματα σε ένα κατάμεστο Παλέ με την Αρμάνι αδιάφορη βαθμολογικά(όπως αναμένεται να είναι) σίγουρα μπορεί να είναι νικηφόρο για την ομάδα μας. Το πρώτο παιχνίδι όπου διασύραμε την Νεπτούνας με μια εξαιρετική εμφάνιση πρέπει να αποτελέσει τον οδηγό της νίκης!

Τους Λιθουανούς τους είδαμε πριν έναν μήνα μέσα στην έδρα μας. Αν και αθλητική ομάδα με καλά στοιχεία δεν μπόρεσε να αντιδράσει ούτε για μια στιγμή στην πιεστική μας άμυνα. Γιούινγκ,Μαζίκα και Μπιρούτα που είναι τα πρώτα βιολιά της Νεπτούνας εγκλωβίστηκαν στην άμυνα μας και υποχρεώθηκαν σε με μετριότατη εμφάνιση. Ιδίως οι 2 πρώτοι που σκόραραν με τραγικά ποσοστά. Η ψυχολογία μετά τις 3 συνεχόμενες νίκες είναι στα ύψη ενώ η επιλογή του Πρίφτη να "ανοίξει" το ροτέισον στο παιχνίδι με τον μπάογκ εφόσον συνεχιστεί μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική. Τσούπκοβιτς και Πελεκάνος μπορεί να μην έχουν προσφέρει ούτε τα ελάχιστα φέτος αλλά όπως φάνηκε την περασμένη Κυριακή ακόμη και κάποιες βοήθειες στην άμυνα και ένα δύο καλάθια στην επίθεση είναι ικανά να δώσουν το κάτι παραπάνω στους παίκτες του. Ενώ και η περίπτωση του "ανεβασμένου" Βασίλη Σίμτσακ είναι ένα ακόμη θετικό στοιχείο που παίζει σημαντικό ρόλο στα τελευταία παιχνίδια. Από εκεί και πέρα οι "καυτοί" Γουότερς και Μακνήλ αναμένεται να σηκώσουν το επιθετικό βάρος της ομάδος και καλό είναι το επιθετικό πλάνο του Πρίφτη να επικεντρωθεί σε αυτούς τους δύο φορμαρισμένους παίκτες. Ο  Γουάιτ και ο Χάγκινς που είναι "πεσμένοι" αυτή την περίοδο είναι το μεγάλο ερωτηματικό και θα πρέπει σύντομα να αρχίσουν να δίνουν στην ομάδα αυτά που πρόσφεραν πριν 1 με 2 μήνες. 

Το ταξίδι αποδείχθηκε κουραστικό κάτι που όπως φάνηκε το περίμενε η διοίκηση και το τεχνικό και για αυτό φρόντισαν να ταξιδέψουν στην Λιθουανία την Δευτέρα και όχι την παραμονή του αγώνα όπως συνηθίζουν οι περισσότερες ομάδες. Στο κομμάτι της διαιτησίας βέβαια εκεί έχουν γίνει κάποιες τραγελαφικές επιλογές από τους διοργανωτές αλλά ευελπιστούμε πάνω στο παρκέ όλες αυτές οι σκέψεις να είναι μόνο η καχυποψία μας και τίποτα παραπάνω. Είναι του χεριού μας η Νεπτούνας, το αποδείξαμε πριν ένα μήνα και αύριο απλά θα το ξανακάνουμε για ακόμη μια φορά. ΑΡΗ ΕΣΥ ΕΣΥ ΕΣΥ ΘΑ ΠΡΟΚΡΙΘΕΙΣ!

ΥΓ. Το να προχωρήσεις στην Ευρώπη είναι κάτι που όλοι το θέλουμε πάρα πολύ. Το να υποδεχθούμε όμως την επόμενη αγωνιστική  στο κατάμεστο Παλέ τους Ιταλούς σε ένα παιχνίδι όπου η νίκη θα μας δίνει την πρόκριση είναι μια εικόνα που όλοι μας θέλουμε σαν τρελοί να την ζήσουμε!

Την γνώριμη κατάληξη είχε ακόμη ένα παιχνίδι του ΑΡΗ στο κρατικό γήπεδο της Πυλαίας με τους φίλους του συμπολίτη να επιδίδονται σε αστειότητες στις κερκίδες και την αγαπημένη μας ομάδα να φεύγει με το ροζ φύλλο αγώνα. Η σπουδαία εμφάνιση των Μακνήλ και Γουότερς, το ξέσπασμα του Γουάιτ στο Β ημίχρονο και οι ανέλπιστες βοήθειες από παίκτες σαν τον Πελεκάνο και τον Τσούπκοβιτς ήταν αυτά που γύρισαν το παιχνίδι και οδήγησαν σε μια καθαρή νίκη χωρίς ιδιαίτερο άγχος.

Αν και μπήκαμε ζεστά στο παιχνίδι το υψηλό σκορ του πρώτου δεκαλέπτου έδειχνε ότι ο ΑΡΗΣ δεν έπαιζε σωστά άμυνα και αδυνατούσε να επιβάλλει τον ρυθμό του. Ο μπάογκ εκμεταλλευόμενος το γεγονός ότι οι Γουάιτ και Χάγκινς φορτώθηκαν σχετικά νωρίς με 3 φάουλ και έχοντας τον Σχορτσιανίτη ξεκούραστο  κατάφερε να ελέγξει τον ρυθμό, να κυκλοφορήσει σωστά την μπάλα και να προηγηθεί μέχρι και με 10 πόντους διαφορά. Την ίδια στιγμή που στην ομάδα μας σχεδόν τίποτα δεν λειτουργούσε σωστά. Η άμυνα μας ήταν χαλαρή στο μισό γήπεδο, στα ριμπάουντ δεν  βγάζαμε ενέργεια και στην επίθεση πηγαίναμε διαρκώς σε προσωπικές ενέργειες. Ξαφνικά αυτή η εικόνα άλλαξε και με τον Γουάιτ να βγάζει απίστευτη ενέργεια και να μαζεύει το ένα ριμπάουντ μετά το άλλο παρέσυρε και τους συμπαίκτες του σε έναν δαιμονιώδη ρυθμό. Ο ΑΡΗΣ έκανε ένα εξαιρετικό τρίτο δεκάλεπτο εξαφάνισε το -10 και πήρε τα ηνία της αναμέτρησης. Ο Σχορτσιανίτης είχε κουραστεί και εκνευριστεί,  η άμυνα κυρίως πάνω στον Βασιλειάδη είχε γίνει σαφώς πιο αποτελεσματική ενώ και ο Χάγκινς άρχισε να κλείνει τους διαδρόμους προς το καλάθι μας. Το τρίποντο του Πελεκάνου και του Τσούπκοβιτς ήρθαν την κατάλληλη στιγμή, ο Μακνήλ έδειξε το δολοφονικό του ένστικο ενώ ο Γουάιτ που στα τελευταία παιχνίδια ήταν πολύ άστοχος έδωσε την τελική μαχαιριά από τα 6.75 στον συμπολίτη. Η ομάδα μας έχει περισσότερη ποιότητα από τον συμπολίτη, ο Δ.Πρίφτης είχε περισσότερες επιλογές  στον πάγκο του από τον Μαρκόπουλο, επένδυσε σε αυτό και στο τέλος δικαιώθηκε!

Αυτή η νίκη δίνει τέλος στους ονειροπόλους(σαν και αυτούς της NOVA) που βλέπανε τον συμπολίτη σαν διεκδικητή της 3ης θέσης και ουσιαστικά μας κρατάει σε απόσταση αναπνοής από την ΑΕΚ που την έχουμε και μέσα στην έδρα μας. Δεν χρειάστηκε να κάνουμε κάποιο τέλειο παιχνίδι σήμερα για να φύγουμε νικητές. Ακόμη και με μέτριες εμφανίσεις ομάδες σαν τον  μπάογκ, τον Κόροιβο, τον Κολοσσό μπορούμε και πρέπει να τις κερδίζουμε. Καλό είναι να μην σπαταλήσουμε περισσότερο χρόνο σε αυτή την νίκη και να δούμε τη συνέχεια και πως μπορούμε να γίνουμε ακόμη καλύτεροι. Αυτή η ομάδα έχει και ποιότητα και ταλέντο και δίψα για διάκριση! Τον ΑΡΗ του Β ημιχρόνου να δούμε και στη Λιθουανία και η νίκη είναι στο τσεπάκι μας!

ΥΓ. "Μαχητής" ο Τσόχλας τα έδωσε όλα... Νευρίασε και ο Δέδας που δεν άντεξε να βλέπει τον ΑΡΗ να θριαμβεύει... ας ευχηθούμε μια ζωή τέτοιους ψευτόμαγκες να έχουν οι δίπλα.

ΥΓ2. Εντάξει παιδιά... ένα τρίποντο έβαλε ο Τσούπκοβιτς μην το κάνουμε θέμα.