Το οτι η φετινή χρονιά έχει τις ιδιαιτερότητες της και οτι τα πράγματα δεν θα ήταν εύκολα το καταλάβαμε πάρα πολύ καλά απο τους 5 πρώτους επίσημους αγώνες της χρονιάς όπου το χαστούκι διαδεχόταν το άλλο... Το οτι θα φτάναμε Φεβρουάριο μήνα και θα τρώγαμε ακόμη 30άρες στο κεφάλι και θα ήμασταν ένατοι στο πρωτάθλημα όμως δεν νομίζω να το περίμενε ούτε ο πιο απαισιόδοξος Αρειανός... Τι μας οδήγησε σε αυτήν την κατάσταση λίγο πολύ όλοι μας το γνωρίζουμε αλλά το κακό είναι οτι βλέπουμε τα ίδια λάθη να επαναλαμβάνονται, τους παίκτες μας να υπάρχουν στιγμές που να δείχνουν ανεπανάληπτη αδιαφορία και την διοίκηση λόγο οικονομικών δυσκολιών να αργοπορεί να κάνει τις απαραίτητες κινήσεις σε οτι αφορά το ρόστερ... Φυσικά σε αυτήν την κατάσταση μεγάλο μερίδιο ευθύνης έχει ο κόσμος της ομάδος που απο το καλοκαίρι κιόλας με τα ελάχιστα εισιτήρια διαρκείας που αγόρασε έδειξε τις προθέσεις του...  Ευτυχώς οταν μιλάμε για μια μεγάλη ομάδα σαν τον ΑΡΗ και τον πολυάριθμο κόσμο του πάντα θα υπάρχουν αυτοί που στα δύσκολα θα φωνάζουν παρών, που όταν η πίκρα ξεχειλίζει και η πλειοψηφία προτιμά την εύκολη λύση που είναι η "αποχή" απο το γήπεδο αυτοί θα είναι εκεί να τραγουδάνε για την Αρειάναρα και να υπενθυμίζουν σε όλους οτι ΑΡΗΣ ΕΙΣΑΙ, ΔΕΝ ΜΑΣΑΣ ΑΠΟ ΠΙΚΡΕΣ... Έτσι λοιπόν για ακόμη ένα εντός έδρας παιχνίδι μετά απο μια βαριά ήττα καλούνται να βρεθούν στο Παλέ όλοι αυτοί που πραγματικά νιώθουν τι σημαίνει ΑΡΗΣ. Όλα τα άλλα έρχονται σε δεύτερη μοίρα. Όπως σε δεύτερη μοίρα έρχεται και το αγωνιστικό γιατί και με 30 πόντους διαφορά να κερδίσουμε σήμερα μπορεί να μας κάνει να χαμογελάσουμε αλλά όλοι ξέρουμε οτι η καλή η ομάδα φαίνεται στα δύσκολα και όχι σε παιχνίδια σαν το σημερινό και δυστυχώς εως τώρα η ομάδα μας στα κρίσιμα ήταν κάτι παραπάνω απο τραγική με εξαίρεση το Eurocup όπου όλοι μας έχουμε εναποθέσει εκεί τις ελπίδες μας για έναν τίτλο που εκτός απο χαρά που την έχουμε ανάγκη θα μας οδηγήσει και στην Ευρωλίγκα που τόσο πολύ θέλουμε. Αγωνιστικά περιμένω επιτέλους να δείξει η ομάδα μια σταθερότητα στην απόδοση της για 40' και όχι ξεσπάσματα. Ας είναι αυτό το παιχνίδι που θα αφυπνίσει μερικούς παίκτες μας που στα τελευταία παιχνίδι είναι σκιά του εαυτού τους.  Ο Ηλυσιακός είναι μια απο τις χειρότερες ομάδες της Α1 αλλά  ο κακός ΑΡΗΣ έχει αποδείξει οτι μπορεί να χάσει απο οποιονδήποτε... Ας ελπίσουμε λοιπόν σήμερα ο ποδοσφαιρικός αγώνας που προηγείται να μας ανεβάσει ψυχολογικά και να οδηγήσει αρκετό κόσμο στο Παλέ ώστε να γουστάρουμε και εκεί όπως μόνο εμείς ξέρουμε. Όποιος λοιπόν γουστάρει ΑΡΗ, 20.30 στο Παλέ!

Όταν σε ένα παιχνίδι κόντρα στον πρωταθλητή Ευρώπης τελικά χάνεις με διαφορά 34 πόντων δεν υπάρχει διάθεση για πολλά λόγια και το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να παραδεχθείς την ανωτερότητά του αντιπάλου σου. Ενός αντιπάλου που όπως είχα γράψει πριν το παιχνίδι είχε ανάγκη όχι απλά για μια αγχωτική νίκη αλλά για μια επιβλητική νίκη ώστε να επιστρέψει η ηρεμία στην ομάδα του Παναθηναϊκού και να πείσουν όλο τον κόσμο οτι δεν υπάρχει πρόβλημα και όλα κυλάνε μια χαρά. Για αυτό άλλωστε ορίστηκαν γνωστοί έμπειροι διαιτητές που θα διασφάλιζαν την συγκεκριμένη κατάσταση.  Με δεδομένες λοιπόν τις συνθήκες που θέλουν μονίμως τον Μπέτς κόντρα σε ΠΑΟ και ΟΣΦΠ με 2 φάουλ στο πρώτο δίλεπτο, την ασυλία κάτω απο καλάθι, τα μονόπλευρα φάουλ επαφής που οδηγούν σε εύκολους πόντους με βολές και σε συνδυασμό με 2 τρίποντα της απελπισίας του ΠΑΟ που βρήκαν τον στόχο τους το ημίχρονο έληξε με 11 πόντους διαφορά. Μια διαφορά που μας άφηνε να ελπίζουμε για την συνέχεια ανεβάζοντας φυσικά απόδοση μιας και η παρουσία μας γενικά ήταν μέτρια.  Στο τρίτο δεκάλεπτο όμως με τους παίκτες του Παναθηναϊκού να σουτάρουν 14 βολές όταν εμείς σουτάραμε 14 σε όλο το παιχνίδι οι παίκτες μας εκνευρίστηκαν και βγήκαν εντελώς εκτός ρυθμού δίνοντας με αυτόν τον τρόπο την ευκαιρία στους αντιπάλους τους να στήσουν το δικό τους πάρτι... Δυστυχώς αυτήν την αδιαφορία για το τελικό σκορ και το μέγεθος της ήττας την είδαμε αρκετές φορές φέτος απο τους παίκτες μας και είναι κάτι που ειλικρινά πίστευα οτι με τον Μπλάτ στον πάγκο δεν πρόκειται να ξανασυμβεί. Δυστυχώς απο οτι φαίνεται μερικοί παίκτες δεν λένε να καταλάβουν οτι αγωνίζονται στην πιο ιστορική ομάδα της Ελλάδος και μια τέτοια ήττα ακόμη και απο τον πρωταθλητή Ευρώπης αποτελεί τεράστια προσβολή... Ακόμη δεν μπορώ να καταλάβω πως ο Κατσικάρης επέλεξε τον Λάμποβιτς(τραγικός) και γιατί υπάρχει τόσο τεράστια καθυστέρηση για να αποκτηθεί ΕΝΑΣ ΨΗΛΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΠΑΙΖΕΙ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΛΑΘΙ ώστε το γρήγορο φόρτωμα φάουλ του Μπέτς να μην αποτελεί την τυπική χειρουργική διαδικασία για τους γκρί... Πραγματικά είναι απορίας άξιο πως ο φετινός ΑΡΗΣ συνεχώς γκρεμίζει οτι πάει να κτίσει και ενώ πάμε να σηκώσουμε κεφάλι κάνουμε τεράστια βήματα προς τα πίσω με εμφανίσεις σαν τις σημερινές. Γιατί τις συνθήκες που παίζονται οι αγώνες κόντρα σε Παναθηναϊκό και Ολυμπιακό τις γνωρίζουμε αλλά δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι, για την αδιαφορία όμως των δικών μας παικτών μπορούν και πρέπει να γίνουν πολλά... Τουλάχιστον ενα χρηματικό πρόστιμο θα ήταν μια καλή αρχή...

Μπορεί ο Μπλάτ να μίλησε με τα καλύτερα λόγια για την ομάδα του Παναθηναϊκού και να προσπαθεί να περάσει την νοοτροπία του πολεμιστή στους παίκτες μας ανεξάρτητα απο τον αντίπαλο αλλά πιθανό να μην γνωρίζει τις ιδιαιτερότητες  του Ελληνικού πρωταθλήματος και πως ομάδες σαν τον Παναθηναϊκό και τον Ολυμπιακό ενώ στην Ευρώπη κάποιες στιγμές να παρουσιάζουν εικόνα "ναυαγίου"  με αντίστοιχες παρουσίες στην Ελλάδα να κερδίζουν το ένα παιχνίδι μετά το άλλο. Αυτό που σίγουρα δεν γνωρίζει είναι οτι πολλές φορές κατα το παρελθόν σε πολύ πιο σημαντικά παιχνίδια απο οτι είναι αυτό του Παναθηναϊκού κόντρα στον ένατο της βαθμολογίας ΑΡΗ η ΚΕΔ έχει προτιμήσει να ορίσει διαιτητές νέους και άπειρους και όχι τόσο έμπειρους σαν τον Βορεάδη και τον Παπαδημητρίου, διαιτητές που περισσότερο έχουν τον ρόλο του προστάτη των μεγαλοεπενδύσεων των Γιαννακοπουλέων και των Αγγελοπουλέων... Διαιτητές σαν τον Βορεάδη με την παρουσία τους τόσα χρόνια στα Ελληνικά γήπεδα και με τις αμέτρητες σφαγές σε καθοριστικά παιχνίδια μας έχουν κάνει να ασχολούμαστε με τους ορισμούς της ΚΕΔ και να είμαστε καχύποπτοι. Για όσους αμφιβάλλουν ας τσεκάρουν ποιούς διαιτητές είχαν βάλει στους 2 πολύ σημαντικότερους αγώνες  με τον Ολυμπιακό στους ημιτελικούς για το κύπελλο Ελλάδος. Σαφώς "μικρότερα" ονόματα όσο αφορά την διαιτησία αλλά όπως είπαμε η ΚΕΔ για οτι κάνει έχει τους λόγους της... Και ο λόγος δεν είναι άλλος απο την ανάγκη που έχει ο Παναθηναϊκός για ΑΝΕΤΗ νίκη ώστε να επιστρέψει η ηρεμία στην ομάδα των Γιαννακοπουλέων. Σίγα μην αφήσουν την ομάδα του Ντ.Μπλάτ να έρθει να κάνει το παιχνίδι της μέσα στο ΟΑΚΑ και να αγχώσει του πρωταθλητές Ευρώπης... Και για να μην παρεξηγηθώ σε καμιά περίπτωση δεν αμφισβητώ την δυναμική του Παναθηναϊκού και την ικανότητα τους να μας κερδίσουν με την αξία τους. Αλλά ας μην ξεχνάμε οτι 2 φορές φέτος όλη η Ελλάδα είδε πως οι πρωταθλητές κερδίσανε το Πανιώνιο εκτός έδρας και τον κακόμοιρο τον μπαοκ μέσα στο σπίτι τους... Σχεδόν σε όλα τα ΜΜΕ εκτός των πράσινων στην νίκη του Αμαρουσίου για την Ευρωλίγκα τονίστηκε το ΜΕ ΞΕΝΟΥΣ ΔΙΑΙΤΗΤΕΣ... Όλοι μας γνωρίζουμε πολύ καλά οτι παιχνίδι στον πόντο σαν και αυτό που κέρδισε με την αξία του το Μαρούσι για την Ευρωλίγκα με Έλληνες διαιτητές θα ήταν απίθανο... Φυσικά αυτό δεν σημαίνει οτι πρέπει να πάμε εκεί με κατεβασμένα τα χέρια και μοιρολατρικά να δεχτούμε την προαποφασισμένη ήττα μας. Αντιθέτως περιμένω απο τον Ντ.Μπλάτ και τους παίκτες τους σε ενα παιχνίδι που το αποτέλεσμα είναι προαποφασισμένο να παίξουν ελεύθερα, να βγάλουν τον καλύτερο τους εαυτό και να αναγκάσουν τα ανθρωπάκια με τα γκρί και αυτήν την ομάδα που έχει καταστρέψει το Ελληνικό μπάσκετ να ξεφτιλιστούν πιο πολύ απο κάθε άλλη φορά! Απλά αυτοί εκεί στην ΚΕΔ και στον Παναθηναϊκό θα πρέπει να καταλάβουν οτι δεν έχουν να κάνουν με χαζούς και καταλαβαίνουμε πάρα πολύ καλά γιατί γίνεται οτι γίνεται...

Το είπε και το έκανε ο Ντέβιντ Μπλάτ και οι παίκτες του  γκρέμισαν το "τείχος" της Άλμπα Βερολίνου που βρέθηκε στον δρόμο μας και ξαναμπήκε σε τροχιά πρόκρισης! Με μια άμυνα που εγκλώβισε τα ατού της Γερμανικής ομάδας και έχοντας σχεδόν σε όλη την διάρκεια του παιχνιδιού το προβάδισμα στο σκορ πήρε την πολύτιμη νίκη και πλέον κρατάει την υπόθεση πρόκριση στα χέρια του, χωρίς να περιμένει αποτελέσματα απο άλλους αγώνες. Σε μεγάλη βραδιά  βρέθηκε ο Κίκι Κλάρκ που με 20 πόντους με καλά ποσοστά οδήγησε την ομάδα μας σε μια μεγάλη νίκη. Κακιούζης και Χατζηβρέττας εκτέλεσαν τους Γερμανούς πετυχαίνοντας απο 1 καθοριστικό 3ποντο λίγο πριν το φινάλε εκτοξεύοντας την διαφορά στους 10 πόντους και εξασφαλίζοντας σε μεγάλο βαθμό την νίκη για τον ΑΡΗ μας. Ο Μπετς πρόλαβε στα 16' που αγωνίστηκε να πετύχει 13 πόντους χωρίς να χάσει σουτ δικαιώνοντας όλους αυτούς που λένε οτι εαν η ομάδα μας είχε και άλλη αξιόπιστη λύση κάτω απο το καλάθι ο Άγγλος παίζοντας πιο ξεκούραστος θα μπορούσε σίγουρα να προσφέρει πιο πολλά όπως έκανε σήμερα.  Μοναδικός παίκτης που ήταν για ακόμη ένα παιχνίδι εκτός ρυθμού ήταν ο Τζέρεμι Ρίτσαρντσον που αγωνιστήκε  13' και επιχείρησε μόλις 1 τρίποντο. Η νίκη όμως όπως είπαμε ήρθε απο την άμυνα όπου είχαν όλοι συνεισφορά σε αυτόν τον τομέα. Την συμπαράσταση περίπου 200 οπαδών είχε η ομάδα μας όπου με την λήξη του αγώνα πανηγύρισαν με την ψυχή τους αυτή την σπουδαία νίκη.  Δυστυχώς η νίκη της Μπανταλόνα επι της Λε Μάν εκτός έδρας περιπλέκει εις βάρος μας τα πράγματα αλλά το σίγουρο είναι οτι με 3 νικές στα ισάριθμα παιχνίδια που απομένουν η ομάδα μας περνάει σίγουρα στην επόμενη φάση. Με το τέλος του Α γύρου ο ΑΡΗΣ μας αν και βρίσκετε στην τελευταία θέση απέδειξε σήμερα οτι μπορεί να φέρει τα πάνω κάτω και να προκριθεί! ΑΡΗ ΕΣΥ ΕΣΥ ΕΣΥ ΘΑ ΠΡΟΚΡΙΘΕΙΣ!

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=vCoaRZMmPic]

Μπορεί η ήττα στο παιχνίδι με την Λε Μάν να έφερε την απογοήτευση αλλά αυτό δεν σημαίνει οτι οι παίκτες μας και ο Μπλάτ είναι διατεθιμένοι να τα παρατήσουν απο τώρα και να μην κυνηγήσουν την πρόκριση που περνάει μέσα απο το Βερολίνο και την σκληρή έδρα της Άλμπα που βρίσκεται στην πρώτη θέση του ομίλου με 2 νίκες. Δεν είναι τυχαίο οτι ο προπονητής της Άλμπα λίγο πριν το παιχνίδι δήλωσε οτι ο ΑΡΗΣ έχει την πιο δυνατή ομάδα του ομίλου. Το είπαμε και μετά την νίκη επι του συμπολίτη οτι η ομάδα μας έχει πολλές δυνατότητες και πρέπει επιτέλους να σταθεροποιήσει την απόδοση της σε υψηλά επίπεδα. Εαν καταφέρει και το πετύχει αυτό ο Μπλάτ τότε τα δεδομένα αλλάζουν και οι νίκες θα έρχονται η μια μετά την άλλη. Φυσικά χρόνος δεν υπάρχει για να κάνουμε υπομονή γιατί πολύ απλά τα βαθμολογικά περιθώρια έχουν στενέψει οριακά και απο εδώ και πέρα κάθε παιχνίδι είναι κυριολεκτικά ένας τελικός. Εαν ο ΑΡΗΣ κερδίσει σήμερα σε μεγάλο βαθμό ξαναπαίρνει την υπόθεση πρόκριση στα χέρια του, σε διαφορετική περίπτωση θα πρέπει να παρακαλάει για συγκεκριμένα αποτελέσματα ώστε να υπάρχουν ελπίδες... Μπορεί ο Λούκα Παβίσεβιτς να εκθείασε την ομάδα μας και το ρόστερ της αλλά όλοι μας γνωρίζουμε πόσο δύσκολη είναι η σημερινή αναμέτρηση. Μόνο τους γνωστούς απο το πέρασμα τους στην Ελλάδα Σέκουλιτς, Ράιτ και Γκόλεματς να λάβουμε υπόψιν καταλαβαίνουμε οτι πρόκειται για μια ομάδα με πολύ καλούς παίκτες που ταυτόχρονα έχει και έναν εξαιρετικό προπονητή που και αυτός είχε αφήσει πολύ καλές εντυπώσεις οταν βρισκόταν στο τιμόνι του Πανιώνιου. Παρόλα αυτά πιστεύω οτι όλα θα εξαρτηθούν κυρίως απο την απόδοση μας και απο την ευστοχία μας στα ελεύθερα σουτ. Εαν ξαναδούμε τον Ρίτσαρντσον να σουτάρει 0/7, τον Μπέτς να τα χάνει απο κάτω και τον Χατζηβρέττα να τα "σπάει" όπως έγινε στο πρόσφατο παιχνίδι με τον μπαοκ δύσκολα θα φύγουμε απο το Βερολίνο με την νίκη. Ποντάρω πολλά στον Ντέιβιντ Μπλάτ και στο γεγονός οτι η ομάδα θα παίξει με την πλάτη στον τοίχο. Δυστυχώς για ακόμη ενα παιχνίδι δεν θα υπάρχει τηλεοπτική μετάδοση αλλά ελπίζουμε να μεταδοθεί σε κάποιο Γερμανικό κανάλι ώστε να βρεθεί και ο τρόπος να το παρακολουθήσουμε μέσο internet .  Φυσικά εαν καταφέρουμε να βρούμε κάποιο link που λειτουργεί θα το ποστάρω  στο site με την έναρξη του αγώνα. Τώρα με ή χωρίς τηλεοπτική μετάδοση πρέπει να πάρουμε την νίκη γιατί αυτό το ταξίδι στην Βιτόρια δεν θέλω να το χάσω με τίποτα :)

Το να γκρινιάζεις  μετά απο νίκη σε ένα τοπικό ντέρμπι που έληξε με 10 πόντους διαφορά ακούγεται λιγάκι παράλογο για κάποιον όμως που παρακολούθησε το παιχνίδι και θέλει να είναι λιγάκι αντικειμενικός η σημερινή εμφάνιση μόνο ικανοποιημένους δεν μπορεί να μας αφήνει. Μπορεί το ζητούμενο να ήταν η νίκη που σαφώς και επετεύχθη αλλά καιρός είναι να δούμε και την ομάδα μας να παίζει καλό μπάσκετ και να αποκτά μια σταθερότητα στην απόδοση της. Ανεξήγητο αυτό το άγχος που βγάζουν οι παίκτες μας στην επίθεση που αποτυπώνεται με τα τραγικά ποσοστά ευστοχίας. Το χειρότερο απο όλα δεν είναι απλά η αστοχία αλλά οτι τα περισσότερα απο αυτά τα σουτ είναι σχεδόν ελεύθερα! Ελπίζω κάποια στιγμή ο Μπλάτ να καταφέρει να περάσει σωστή νοοτροπία στους παίκτες μας και αντι αυτή η ιστορική φανέλα που φοράνε να τους βαραίνει να αντλούνε δύναμη μέσα απο αυτήν, όπως και απο τον κόσμο που στηρίζει αυτήν την ομάδα. Πρωταγωνιστές για την ομάδα μας και οι μοναδικοί παίκτες που είχαν διψήφιο αριθμό πόντων ήταν ο συνήθης ύποπτος Μιχάλης Κακιούζης και ο αναγεννημένος Κίκι Κλάρκ που εκτέλεσε τον μπαοκ με τα μακρινά του σουτ! Οι υπόλοιποι κυμάνθηκαν σε μέτρια επίπεδα, με κακές επιθετικές επιλογές και πολλά άστοχα σουτ... Αυτό που έκανε εξαιρετικά σήμερα η ομάδα και ήταν ο βασικός λόγος που πήραμε αυτήν την νίκη ήταν η εκπληκτική άμυνα που παίξαμε. Με εξαίρεση κάποιες προσωπικές άμυνες του Ρίτσαρντσον πάνω στον Γκρέκορι όλοι οι παίκτες του συμπολίτη ήταν διαρκώς εγκλωβισμένοι στην πιεστική μας άμυνα και μετα βίας κυκλοφορούσαν την μπάλα. Οι 59 πόντοι που πετύχανε φανερώνουν πολλά. Δυστυχώς για ακόμη μια φορά αναγκάζομαι να αναφερθώ στους διαιτητές και να εκφράσω την αγανάκτηση και την απορία μου για ποιόν λόγο μας αντιμετωπίζουν τόσο εχθρικά. Πότε θα έρθει και η στιγμή να μας παίξουν και εμάς έτσι όπως παίξανε τον μπαοκ σήμερα? Και μάλιστα σε ενα εκτός έδρας παιχνίδι σε γήπεδο που είχε πάρει φωτιά πολύ πριν ξεκινήσει το παιχνίδι? Απο την μια σφυρίζανε την επαφή και κάθε υποψία βημάτων και απο την άλλη κάτω απο το καλάθι ο ΑΡΗΣ κέρδιζε φάουλ μόνο συμπληρώνοντας αίτηση και οφθαλμοφανέστατα  βήματα του Γκρέκορι, του Ντρόμπνιακ και του Ταπούτου δεν τα βλέπανε με τίποτα. Για όποιον δεν τον κατάλαβε ο μπαοκ απο το -14 ξαναμπήκε στο παιχνίδι με 5 συνεχόμενα σφυρίγματα της διαιτησίας(3 φάουλ οριακής επαφής στον πλέιμεϊκερ που ήταν 6 βολές, 1 βήματα και ενα επιθετικό). Μάλλον οι δημόσιες σχέσεις του μπαοκ όλη την εβδομάδα δουλέψανε καλά και όχι μόνο δεν μασήσανε απο έδρα αλλά πάλεψαν και για την έκπληξη... Τέλος θα αναφερθώ και στον κόσμο της ομάδος που γέμισε κάθε γωνιά του Παλέ και βοήθησε πάρα πολύ ώστε να έρθει αυτή η νίκη. Μοναδικές Αρειανίδικες στιγμές με χιλιάδες χαρτάκια να σκεπάζουν το παρκέ όπως και πορωτικό το σκηνικό οταν σβήσανε τα φώτα με τους πυρσούς και τα φώτα απο τα κινητά που γράφανε σαν τρελά! Όλα καλά και όμορφα αλλά εδώ εαν θέλουμε να είμαστε σωστοί υπάρχει ενα τεράστιο ΑΛΛΑ που θα το πω γιατί πολύ απλά αυτός είναι ο λόγος ύπαρξης του blog και όχι το να χαϊδεύει αυτιά και να γράφω απλά κολακείες για τον κόσμο και την ομάδα μας. Σε ενα τέτοιο ντέρμπι λοιπόν μισή ώρα πριν αρχίσει το παιχνίδι στα εκδοτήρια υπήρχαν ακόμη εισιτήρια. Λίγα μεν αλλά υπήρχαν. Αν και το γήπεδο ήταν ήδη ασφυκτικά γεμάτο κάτι που σημαίνει οτι πολλοί τζαμπατζήδες ήρθαν σήμερα. Επίσης είδα ενα απίστευτο πάθος τρέλα απο τον κόσμο γύρω που πραγματικά τους περισσότερους απο αυτούς τους έβλεπα πρώτη φορά στο γήπεδο... Και φυσικά για να μην παρεξηγηθώ δεν πρέπει σώων και καλά να είναι όλοι μόνιμοι, κάτοχοι διαρκείας, φανατίλες κτλπ αλλά ρε μάγκες το σημερινό παιχνίδι δεν ήταν το πρώτο του ΑΡΗ για την φετινή χρονιά αλλά το δεκατοπέμπτο(αν δεν κάνω λάθος) εντός έδρας παιχνίδι για την χρονιά που διανύουμε. Ας προσέξουμε λοιπόν στο άθλημα που μας έχει κάνει υπερήφανους και ξεχωριστούς σε Ελλάδα και Ευρώπη να μην καταντήσουμε σαν αυτούς που κοροϊδεύουμε... Αποφασίστε επιτέλους για ποιόν λόγο έρχεστε στο γήπεδο. Για να ενισχύσετε τον ΑΡΗ μας ή για να βρίσετε τον εκάστοτε αντίπαλο του...

[youtube=

Αν και το συγκεκριμένο παιχνίδι σε καμιά περίπτωση δεν θυμίζει τα παλιά κλασικά ντέρμπι και ο συμπολίτης έχει καταντήσει μια μικρομεσαία που δεν αποτελεί κάποια ξεχωριστή πρόκληση να τους κερδίσεις αλλά όπως και να το κάνουμε πάντα όταν παίζουμε με αυτούς θέλουμε να κερδίζουμε για πολλούς και διάφορους λόγους. Φυσικά φέτος υπάρχει και μια βαριά ήττα στην αρχή της χρονιάς που δύσκολα την ξεπερνάς έτσι απλά αλλά εαν θέλουμε να είμαστε ρεαλιστές οι οπαδοί του μπαοκ έχουν να θυμούνται απο αυτά τα ντέρμπι κανα δύο νίκες με μεγάλη διαφορά σε αντίθεση με εμάς που έχουμε να θυμόμαστε καμιά δεκαπενταριά νίκες που οδήγησαν σε κατάκτηση πρωταθλήματος ή κυπέλλου! Αγωνιστικά τώρα ο μπαοκ σε αντίθεση με τα προηγούμενα χρόνια έχει σαφώς καλύτερο ρόστερ αλλά με περιορισμένες ικανότητες. Αν και βρίσκεται στην 7η θέση μια θέση πιο πάνω απο εμάς πιστεύω οτι έχουν αγγίξει την κορυφή των δυνατοτήτων τους ως ομάδα. Άντε να σκαρφαλώσουν ως την 6η θέση το πολύ. Απο την άλλη εμείς με ενα τραγικό ξεκίνημα και με μια σειρά αγώνων χαμένους στον πόντο βαθμολογικά μπορεί να βρισκόμαστε στην όγδοη θέση αλλά κυρίως μετά και την έλευση του Μπλάτ είναι φανερό οτι η ομάδα θέλει ενα κλίκ παραπάνω για να σταθεροποιήσει την απόδοση της σε υψηλά επίπεδα και να μπορεί να κερδίζει ακόμη και ομάδες σαν τον Ολυμπιακό μέσα στο σπίτι και με κόντρα διαιτησία όπως παραλίγο θα κάναμε την προηγούμενη αγωνιστική. Την ιδιαιτερότητα του αγώνα την γνωρίζουν πάρα πολύ καλά όλοι οι παίκτες μας που έχουν και εναν λόγο παραπάνω για να θέλουν να πατήσουν τον συμπολίτη και δεν είναι άλλος απο το να εκδικηθούν για την μεγάλη ξεφτίλα στο κρατικό γήπεδο της Πυλαίας στον αγώνα του πρώτου γύρου που ήταν και οι βασικοί υπεύθυνοι για εκείνη την μαύρη βραδιά. Το παιχνίδι δεν πρόκειται να είναι εύκολο και καλό είναι να βγάλουμε απο το μυαλό μας μεγάλες διαφορές κτλπ. Αυτά έρχονται στην πορεία ενός αγώνα. Πρώτα πρέπει να κερδίσουμε και μετά όλα τα άλλα. Πάντως με τον Μπλάτ στον πάγκο αισθάνομαι μια σιγουριά οτι θα προετοιμάσει τους παίκτες μας κατάλληλα για αυτό το παιχνίδι και όλοι θα παρουσιαστούν έτοιμοι μέσα στο γήπεδο για να αποδείξουν το αυτονόητο, την ανωτερότητά μας. Το γήπεδο θα είναι κατάμεστο και θα θυμίζει ιστορικές στιγμές του Παλέ.  Απο την άλλη όμως πραγματικά εμένα με εκνευρίζει αυτή η κατάσταση. Δηλαδή στο κρίσιμο αγώνα με την Λε Μαν γυρνάς την πλάτη στην ομάδα και τώρα τρέχεις να πάρεις εισιτήριο για να γιουχάρεις τον μπάοκ? Τον έβδομο του πρωταθλήματος? Σκεφτείτε το λιγάκι... Ας ελπίσουμε οτι μετα την αυριανή νίκη το Παλέ θα παραμείνει γεμάτο και στα υπόλοιπα παιχνίδια...

Επισημοποιήθηκε χθες το απόγευμα η αποφασιστικότητα των μελών της Σάρισας να αναλάβουν πρωταγωνιστικό ρόλο στα διοικητικά της ΚΑΕ τόσο για την φετινή χρονιά όσο και για το μέλλον. Η συγκεκριμένη κίνηση είναι πάρα πολύ σημαντική οχι τόσο για την φετινή χρονιά αλλά πολύ περισσότερο για το μέλλον της ομάδος μας που κυριολεκτικά μέχρι την χθεσινή εξέλιξη βρισκότανε στον αέρα χωρίς κανείς να γνώριζε τι θα γινότανε το καλοκαίρι και ποια θα ήταν η οικονομική κατάσταση της ΚΑΕ. Αυτό που με κάνει ακόμη πιο αισιόδοξο για την συνέχεια είναι η απόφαση που πήραν τα μέλη της Σάρισας  να επισημοποιήσουν όλα τα παραπάνω αγοράζοντας  μετοχές της ΚΑΕ, συμμετέχοντας στο διοικητικό συμβούλιο ώστε να βοηθήσουν τον Γ.Δαμιανίδη που ήταν κυριολεκτικά μόνος αλλά και δημοσιοποιώντας παντού τις προθέσεις του δίνοντας ενα τέλος στο κρυφτούλι ως ομάδα επιχειρηματιών που ναι μεν ενισχύουν την ΚΑΕ αλλά απο την άλλη δεν θέλουν να αναλάβουν καμιά ουσιαστική ευθύνη. Ήδη στο ARIS FM έγιναν οι πρώτες δηλώσεις απο τον υπεύθυνο επικοινωνίας της Σάρισας. δηλώσεις που είχαν μπόλικη δόση Αρειανίδικης υπερηφάνιας και που μας κάνουν να αισθανόμαστε πολύ πιο αισιόδοξοι τόσο για την χρονιά που διανύουμε όσο και για το μέλλον του μπασκετικού ΑΡΗ. Επίσης πολύ σημαντική ήταν και η απόφαση σχετικά με την επέκταση της Σάρισας και το κάλεσμα προς όλους τους Αρειανούς που θέλουν να βοηθήσουν. Για αρχή υπάρχει ανοικτή πρόσκληση σε οποιωνδήποτε Αρειανό επιχειρηματία θέλει να συνεισφέρει οικονομικά με βάση τα χρηματικά ποσά που βάζουν ήδη τα μέλη της Σάρισας και για την συνεχεία θα δημιουργηθούν και οι προϋποθέσεις και για τον απλό κόσμο που θέλει να συνεισφέρει με σαφώς μικρότερα χρηματικά ποσά. Επίσης θα γίνει και με μια συνάντηση με την Δ.Σ. της Λέσχης Φίλων ΑΡΗ για να συζητηθούν πιθανοί τρόποι ώστε η Λέσχη να έχει μεγαλύτερη συμμετοχή και στα κοινά της ΚΑΕ. Αν και είναι γνωστό οτι η παρουσία του Τζεβελέκη κατα κάποιο τρόπο εμπόδιζε τους άλλους επιχειρηματίες να ασχοληθούν με τον ΑΡΗ στην συνέλευση των μελών της Σάρισας αποφασίστηκε να γίνει προσπάθεια ώστε να αποκτήσει ενεργό ρόλο και πάλι ο πρώην πρόεδρος της ΚΑΕ αλλά αυτήν την φορά ως μέλος της Σάρισας. Όπως και να έχει όλα αυτά είναι πάρα πολύ αισιόδοξα και το μόνο που μένει είναι και η ομάδα μας να έχει τις αγωνιστικές επιτυχίες που πρέπει να έχει για να φέρει ακόμη πιο πολύ κόσμο κοντά της και η προσπάθεια που γίνεται να πιάσει τόπο.

Και πάνω που είχαμε βρει όλα τα σενάρια που θα οδηγούσαν εκ του ασφαλούς στα πλέιοφς του Eurocup έρχεται ξαφνικά η Λε Μάν που την είχαμε όλοι ήδη ξεγραμμένη και με μια εξαιρετική εμφάνιση παίρνει ενα σπουδαίο διπλό, ξαναμπαίνει στο παιχνίδι της πρόκρισης και οδηγεί την ομάδα μας σε περιπέτειες. Με μεγάλα σκαμπανεβάσματα ο ΑΡΗΣ μας σήμερα που δεν μπόρεσε σχεδόν σε κανένα σημείο να βρει ρυθμό και να τον διατηρήσει. Περισσότερο υπήρχαν κάποια καλά ξεσπάσματα παρά μια καλή εμφάνιση συνολικά. Φυσικά για αυτήν την ήττα δεν είμαστε εμείς οι μοναδικοί υπεύθυνοι γιατί κυρίως στο Β ημίχρονο οι παίκτες της Γαλλικής ομάδας βλέπανε το καλάθι μας σαν βαρέλι και βάζανε και τα πιο απίθανα σουτ παρά την ασφυκτική μας πίεση. Γιατί δεν νομίζω να υπάρχει κανείς που να μπορεί να αμφισβητήσει την προσπάθεια των παικτών μας κυρίως στο  Β ημίχρονο όπου μάρκαραν σαν σκυλιά και κυνηγούσαν ασταμάτητα την μπάλα. Πραγματικά η άμυνα μας στο δεύτερο ημίχρονο ήταν εντυπωσιακή αλλά όχι αρκετή για να μας δώσει την νίκη γιατί πολύ απλά οι αντίπαλοι μας βρέθηκαν σε μεγάλη βραδιά και βάζανε και τα πιο απίθανα σουτ. Ισορροπημένο το παιχνίδι απο στατιστική πλευρά και αυτό που φαίνεται οτι μας κόστισε είναι το 6/22 τρίποντα με πολλά απο αυτά να μπήκαν και να βγήκαν απο το καλάθι. Αν και δεν μου αρέσει στα άσχημα να ρίχνω ευθύνες μεμονωμένα σε παίκτες αλλά δεν μπορώ να κρύψω την απογοήτευση μου για ακόμη ενα παιχνίδι για την εμφάνιση του Νίκου Χατζηβρέττα όπου με 1 στα 6 σουτ, αρκετές στιγμές αδράνειας στην επίθεση και παιδική προσωπική άμυνα στην τελευταία φάση νομίζω ήταν ο χειρότερος του αγώνα. Και μιλάμε για εναν παίκτη που χοροπηδούσαμε απο την χαρά μας που αυτό το καλοκαίρι ήρθε επιτέλους στον ΑΡΗ. Ανεξήγητος ο κατήφορος που έχει πάρει αλλά δεν μπορώ να πιστέψω οτι ο παίκτης είναι τελειωμένος και οτι δεν πρέπει να περιμένουμε τίποτα καλύτερο απο αυτόν. Ελπίζω γρήγορα να συνέλθει και να προσφέρει αυτά που πραγματικά μπορεί. Πικρή ήττα αλλά δεν είναι και το τέλος. Πλέον χρειαζόμαστε σίγουρα μια εκτός έδρας νίκη με το παιχνίδι της τελευταίας αγωνιστικής στην Γαλλία να φαντάζει ως ένας τελικός. Ας ελπίσουμε να μην υπάρξουν άλλα στραβοπατήματα και ο ΑΡΗΣ μας να έχει την ευκαιρία του για να πάρει την πρόκριση. Σίγουρα αυτές οι ήττες απογοητεύουν και δίνουν άλλοθι σε πολλούς να μην έρχονται στο Παλέ όπως θα κάνουν το προσεχές Σάββατο κόντρα στον συμπολίτη. Ας το έχουν βάρος τους οτι έχουν γυρίσει την πλάτη στην ομάδα και να ξέρουν οτι με γεμάτο Παλέ τέτοια παιχνίδια δεν θα τα χάναμε. Ανυπομονώ για την στιγμή που θα παλεύουν όλοι για ένα εισιτήριο που δεν θα υπάρχει. Και εγώ θα σκανάρω το δικό μου και θα το ποστάρω για όλους αυτούς...

[youtube=