Όσο δύσκολο κι αν είναι λίγες ώρες πριν την μεγαλύτερη μετακίνηση οπαδών σε όλη την Ελλάδα για τον μεγάλο τελικό να ασχοληθείς με κάτι άλλο σίγουρα η σημερινή νίκη εμφάνιση του ΑΡΗΣ μας στην Αθήνα απέναντι στον Πανελλήνιο σκόρπισε μερικά χαμόγελα σε μια μπασκετική χρονιά γεμάτο αναποδιές και πίκρες. Φυσικά το να λέμε οτι αυτή η νίκη μας εξασφάλισε την είσοδο μας στα πλέιοφς μάλλον περισσότερο μας πληγώνει παρά μας κάνει να αισθανόμαστε οτι πετύχαμε κάτι. Ακόμη και η εξάδα για τη οποία υπάρχουν ακόμη μαθηματικές ελπίδες ουσιαστικά θα μας έδινε την ευκαιρία να φέρουμε στα πλέιοφς τα πάνω κάτω. Κάτι που πλέον γίνεται κάτι παραπάνω απο δύσκολο μιας και όπως όλα δείχνουν αντίπαλος μας θα είναι ο Ολυμπιακός. Βέβαια όταν μιλάμε για τον φετινό ΑΡΗ και αν αναλογιστούμε οτι σήμερα είδαμε κάποια ουσιαστικά δείγματα γραφής της μίνι προετοιμασίας του Ντ.Μπλάτ τότε όπως δεν μπορούμε να αποκλείσουμε το χειρότερο αποτέλεσμα έτσι δεν μπορούμε να αποκλείσουμε και το καλύτερο. Η ομάδα ύστερα απο καιρό έπαιξε με πάθος, πίστεψε στις δυνάμεις της και παρόλο που στο μεγαλύτερο διάστημα του αγώνα ήταν πίσω στο σκορ δεν εγκατέλειψε, πήρε το προβάδισμα και αποτελείωσε τον Πανελλήνιο φτάνοντας την διαφορά ακόμη και σε διψήφια νούμερα λίγο πριν το φινάλε. Και όλα αυτά με τις σημαντικότατες απουσίες του Μπέτς και του Χατζηβρέττα. Και αν για τον δεύτερο υπήρχε εναλλακτική λύση το κενό του Άγγλου σέντερ ήταν τεράστιο και δεν μπόρεσε να το καλύψει ούτε ο Ντικούδης που πραγματοποίησε κακή εμφάνιση αλλά ούτε και ο Σκορδίλης που αν και ξεκίνησε βασικός φάνηκε να μην πείθει τον Μπλάτ και τον άφησε στον πάγκο. Αυτός που κάλυψε το κενό του Μπέτς και με το παραπάνω ήταν ο Μάτ Γουώλς που μάζεψε 9 ριμπάουντ(!!!!), είχε 15 πόντους με καλά ποσοστά και 3 ασίστ! Μια απο τις καλύτερες εμφανίσεις του πραγματοποίησε και ο Ααρον Μάιλς που απο την στιγμή που άρχισε να ξεπερνάει το πρόβλημα τραυματισμού του έχει αρχίσει και δείχνει τον πραγματικό του εαυτό. Σίγουρα εαν ο Μάιλς ήταν απο την αρχή της χρονιάς ανάλογος των τελευταίων αγώνων ο ΑΡΗΣ δεν θα ήταν έβδομος σήμερα. Αυτός όμως που έπαιξε τον καθοριστικό ρόλο στο παιχνίδι και όταν έκαιγε η μπάλα την ζητούσε διαρκώς και την έστελνε στο καλάθι του αντιπάλου ήταν ο Μιχάλης Κακιούζης που έδωσε την απάντηση του και μέσα στο γήπεδο μιας και πολλοί ήταν αυτοί που τον "κράξανε" για τις δηλώσεις του στην Ρόδο μετά απο την ήττα σε εκείνο το καθοριστικό παιχνίδι. Σε μέτρια επίπεδα κυμάνθηκαν οι υπόλοιποι που συνολικά όμως όλοι μαζί έπαιξαν εξαιρετική άμυνα και οδήγησαν τον Πανελλήνιο σε 18 λάθη. Ο Μπλάτ δήλωσε μετά το παιχνίδι οτι ο ΑΡΗΣ άσχετα με το τι πιστεύουν εχθροί και φίλοι στα πλέιοφς δεν θα κατεβούμε για πικ νικ και θα παλέψουμε για να "σκοτώσουμε" όποιον βρούμε μπροστά μας. Άντε να δούμε μπας και στο τέλος χαμογελάσει το χειλάκι μας...

Σε ένα αδιάφορο παιχνίδι απέναντι στην προβληματική και καταδικασμένη Ολύμπια Λάρισας η ομάδα μας χωρίς να αντιμετωπίσει ιδιαίτερη αντίσταση έφθασε σε μια άνετη νίκη που για να πούμε όμως τα πράγματα με το όνομα τους το τελικό σκόρ είναι εντελώς πλασματικό μιας και σχεδόν σε όλη την διάρκεια του αγώνα η διαφορά ήταν γύρω στους 10 με 12 πόντους. Όπως είχαμε πει και πριν το παιχνίδι η διαφορά δυναμικότητας ανάμεσα στις 2 ομάδες είναι τόσο μεγάλη που δεν χρειάστηκε καν να πιάσουμε κάποια σπουδαία εμφάνιση. Μέτρια ποσοστά στην επίθεση, αρκετά λάθη και σκαμπανεβάσματα στην απόδοση χαρακτήρισαν το παιχνίδι μας. Εκεί όπου κρίθηκε ο αγώνας ήταν στην αδυναμία των παικτών της Ολύμπιας να βρούν αξιόπιστες λύσεις κάτω απο το καλάθι όπου ο Μπέτς αν και δεν βρέθηκε σε καλή μέρα πέτυχε αρκετούς πόντους όπως και ο Ντικούδης που συνέχισε τις καλές εμφανίσεις των τελευταίων αγώνων. Σε μέτρια επίπεδα κυμάνθηκαν οι περιφερειακοί μας που χάσανε αρκετά ελεύθερα σουτ. Αρκετά δραστήριος και πάλι ο Μάιλς που δείχνει σιγά σιγά να ξεπερνάει τον τραυματισμό του και να βρίσκει τον καλό του εαυτό. Αν και όπως δήλωσε ο Μπλάτ οτι είναι στενάχωρο που υπάρχει ένα απαισιόδοξο κλίμα στον κόσμο μας ότι όλα έχουν τελειώσει και η αποτυχία θεωρείται δεδομένη ενώ ακόμη το πρωτάθλημα δεν έχει ολοκληρωθεί και τα πλέιοφς δεν έχουν καν αρχίσει η αλήθεια οτι μετά την "περίεργη" νίκη/ανατροπή του Κολοσσού Ρ. μέσα στο Μαρούσι οι ελπίδες μας για είσοδο στην πρώτη 6άδα έχουν σχεδόν εξανεμιστεί και όπως και να το κάνουμε ο φετινός ΑΡΗΣ δεν μας έχει δείξει οτι μπορούμε να ελπίζουμε σε μια έκπληξη εις βάρος του Ολυμπιακού που θα είναι όπως όλα δείχνουν ο αντίπαλος μας στα πλέιοφς. Παρόλα αυτά δεν νομίζω να υπάρχει δικαιολογία για την απαράδεκτη εικόνα του γηπέδου σήμερα όπου μετα βίας υπήρχαν 1000 άτομα... Η μεγαλύτερη αποτυχία του φετινού ΑΡΗ δυστυχώς είναι η εγκατάλειψη απο τους ίδιους του τους οπαδούς. Όσο για εσάς όλους που έχετε απαξιώσει αυτόν τον τεράστιο σύλλογο μπορείτε να αισθάνεστε πλέον και δικαιωμένοι μιας και ούτε Βιτόρια πήγαμε αλλά ούτε και στην 6άδα απο οτι φαίνεται θα πλασαριστούμε όπως μερικοί απο εμάς ελπίζαμε...

Και να τελικά που ενα παιχνίδι που αρχικά δεν ήταν να γίνει λόγο της κατάπτωσης της εγγυητικής επιταγής της Ολύμπιας τελικά θα διεξαχθεί κανονικά την Κυριακή στις 17.00 στο Αλεξάνδρειο μιας και εκτός απο την διεξαγωγή ή όχι του αγώνα ακόμη και η ώρα έναρξης του παιχνιδιού ήταν για αρκετό καιρό στον "αέρα". Φυσικά σε καμιά περίπτωση δεν θα ήθελα να κερδίσουμε τον αγώνα στα χαρτιά όχι μόνο γιατί σαν ΑΡΗΣ γουστάρω να κερδίζω τους αγώνες με την αξία μου μέσα στο γήπεδο αλλά και γιατί μετά το στραπάτσο στην Βαλένθια ένα τέτοιο παιχνίδι που θα έχει περισσότερο χαρακτήρα προπόνησης νομίζω οτι θα κάνει πολύ καλό την δεδομένη χρονική στιγμή. Δεν πρέπει να ξεχνάμε οτι μοναδικός τρόπος για να εξιλεωθεί(ως ενα σημείο) αυτή η ομάδα είναι να κάνει την αντεπίθεση της στο φινάλε του πρωταθλήματος σε αυτά τα 4 παιχνίδια που έχουν απομείνει και στην συνέχεια να διεκδικήσει στα πλέιοφς ότι μπορεί καλύτερο. Παράλληλη με όλη την προσπάθεια που γίνεται η ατυχία που μας καταδιώκει απο την αρχή της χρονιάς έκανε και πάλι την εμφάνιση της με θύμα αυτήν την φορά τον Μάτ Γουώλς που θα μείνει για μερικές μέρες εκτός προπονήσεων και φυσικά θα χάσει τον αγώνα της Κυριακής. Όχι οτι η απουσία του μας ανησυχεί για την συγκεκριμένη αναμέτρηση αλλά μετά ακολουθεί το σημαντικότατο παιχνίδι με τον Πανελλήνιο στην Αθήνα όπου πρέπει πάση θυσία να κερδίσουμε και εκεί νομίζω οτι είναι κάτι παραπάνω απο απαραίτητη η παρουσία του και η καλή αγωνιστική κατάσταση. Μπορεί οι ελπίδες μας να είναι λίγες αλλά θα πρέπει να παλέψουμε μέχρι τέλος. Στο κάτω κάτω αρκετή αδιαφορία και δημοσιοϋπαλληλίκι έχουμε δει φέτος απο τους παίκτες και νομίζω οτι έστω μια προσπάθεια παραπάνω για κάτι σχετικά καλό τώρα που φτάνουμε στο τέλος μόνο καλό θα κάνει. Αν και η απογοήτευση είναι μεγάλη νομίζω οτι το παιχνίδι κόντρα στην Ολύμπια είναι μια καλή ευκαιρία να βρεθούμε κοντά στην αγαπημένη μας ομάδα μιας και δεν υπάρχουν άλλες αγωνιστικές υποχρεώσεις και ήδη έχουμε καιρό να τραγουδήσουμε για τον ΑΡΗ μας. Όλοι λοιπόν ας αφήσουμε την στεναχώρια μας στην άκρη και ας βρεθούμε στο πλευρό του Θεού για ακόμη μια φορά στον μπασκετικό μας ναο!

Κόντρα σε όλα όσα πιστεύαμε και ελπίζαμε η ομάδα μας με μια ντροπιαστική εμφάνιση γνώρισε βαριά ήττα απο την Βαλένθια και δίκαια έμεινε εκτός  απο το φάιναλ φόρ της Βιτόρια. Αυτό που όλοι μας ζητούσαμε πριν αρχίσει το παιχνίδι απο τους παίκτες μας ήταν να μπούν δυνατά, να παλέψουν και να τα δώσουν όλα πάνω στο πάρκε. Δυστυχώς όμως αντι να δούμε τους παίκτες μας σαν λιοντάρια πάνω στο παρκέ τους είδαμε να  κρύβονται στα αποδυτήρια φοβισμένοι και να μην βγαίνουν ποτέ... Για ακόμη μια φορά οι παίκτες μας έδειξαν ανέτοιμοι να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις ενός σημαντικού παιχνιδιού και σουτάρανε στο Α ημίχρονο με τραγικά ποσοστά. Και αν φαινόταν αρχικά  η ομάδα να είναι προσηλωμένη στα αμυντικά καθήκοντα ήρθε άλλη μια ανοησία απο τον Χατζηβρέττα όπου αντί να κοιτάξει να παίξει σωστά άμυνα προτίμησε να ανοίξει "παρτίδες"  με τον Νίλσεν.  Η συγκεκριμένη συμπεριφορά απο τον Χατζηβρέττα είναι κάτι που το έχουμε ξαναδεί αρκετές φορές φέτος αλλά ποτέ στην πολυετή λαμπρή καριέρα του στον Παναθηναϊκό και νομίζω οτι αυτό πρέπει να μας λέει πολλά για την κατάσταση που επικρατεί φέτος στον ΑΡΗ μας αλλά και για το πως  αντιλαμβάνεται την παρουσία του στον συλλογό που τον έχρισε μάλιστα και αρχηγό. Αν και απο τον Ρίτσαρντσν περιμέναμε αρκετά σήμερα και αυτός βρέθηκε εγκλωβισμένος στο άγχος της πρόκρισης κάτι που φάνηκε μιας και άρχισε να σκοράρει απο το σημείο και μετά που είχαν κριθεί τα πάντα. Ο Γουώλς  αν και προσπάθησε και έδωσε αρκετές μάχες το κρύο του επιθετικό ξεκίνημα μας  στοίχισε αρκετά. Οι φοβίες που είχαμε εκφράσει όλοι μας κατα το παρελθόν για την περίπτωση που ο Μπέτς τραυματιστεί στα τελευταία παιχνίδια έχει πάρει σάρκα και οστά. Ο Άγγλος σέντερ εδώ και αρκετούς αγώνες έχει γυρίσει στις μέτριες εμφανίσεις που τον χαρακτηρίζουν σε όλη του την καριέρα με αποτέλεσμα και σήμερα ο ΑΡΗΣ να παρουσιαστεί ουσιαστικά χωρίς ψηλό. Κάτι που επέλεξε και ο Μπλάτ στην περισσότερη διάρκεια του αγώνα μιας και δεν θέλησε ουσιαστικά να δοκιμάσει άλλον ψηλό δίνοντας ελάχιστο χρόνο τόσο στον Ντικούδη όσο και στον Σκορδίλη. Όπως η πλειοψηφία των παικτών μας έτσι και το κοουτσάρισμα του Μπλάτ ήταν σχεδόν τραγικό... Παρά την αδυναμία στα μακρινά σουτ, την χαλάρωση στην άμυνα, τον εκνευρισμό συγκεκριμένων παικτών και τα τεράστια δυσανάλογα μαρκαρίσματα κυρίως κάτω απο το καλάθι ουσιαστικά δεν προσπάθησε να αλλάξει τίποτα. Θα μπορούσε κανείς να πει οτι ο Μπλάτ επέλεξε να παίξει σήμερα σχεδόν με μια 5άδα, μια 5άδα που απο την αρχή δεν του βγήκε αλλά παρόλα αυτά όμως δεν προσπάθησε να την αλλάξει. Μοναδικός που ξεχώρισε απο το σημερινό ναυάγιο ήταν ο Άαρον Μάιλς που ήταν η μόνη αξιόπιστη λύση στην επίθεση και θύμισε τον παλιό καλό του εαυτό. Και σήμερα η διαιτησία ήταν άκρως εχθρική αλλά με τέτοιες εμφανίσεις δεν νομίζω οτι αξίζει να μένουμε παραπάνω πάνω σε αυτό. Πλέον ο ΑΡΗΣ ο έχει φτάσει μόλις μια ανάσα για να σφραγίσει και επίσημα την αποτυχία της φετινής χρονιάς, μια αποτυχία για την οποία έχουν ευθύνη όλοι. Η διοίκηση για τις τραγικές καλοκαιρινές επιλογές, ο κόσμος που ουσιαστικά απο το καλοκαίρι έχει γυρίσει την πλάτη, ο προπονητής που δεν έχει καταφέρει να αλλάξει κάτι και πάνω απο όλα οι παίκτες που οι περισσότεροι απο αυτούς δείχνουν οτι δεν αντέχουν το βάρος της φανέλας του Αυτοκράτορα... Δύσκολο να μιλήσουμε για την συνέχεια σε ότι αφορά την φετινή χρονιά μιας και οι ελπίδες για κάτι καλό σχεδόν εξανεμίστηκαν τόσο με την σημερινή ήττα όσο και με αυτήν κόντρα στον Κολοσσό Ρόδου.  Μιας και απο οτι φαίνεται το παιχνίδι με την Ολύμπια Λάρισας θα το πάρουμε στα χαρτιά  θα αργήσουμε να ξαναδούμε τον ΑΡΗ μας να αγωνίζεται και μάλλον έτσι είναι καλύτερα ώστε να ηρεμήσουμε όλοι μας.  Ελπίζω αυτή η μαύρη χρονιά τουλάχιστον να αποτελέσει φροντιστήριο για αυτούς που έχουν το τιμόνι της ομάδος στα χέρια τους και να αρχίσουν όσο γίνεται πιο σύντομα να σχεδιάζουν την νέα χρονιά με στόχο να ξανακερδίσουν την χαμένη αξιοπρέπεια του μπασκετικού ΑΡΗ...

Με την πλάτη στον τοίχο, τελικό, παιχνίδι χωρίς αύριο, τελευταία ευκαιρία όπως θέλετε μπορείτε να χαρακτηρίσετε το αυριανό παιχνίδι μιας και ουσιαστικά είναι  ο αγώνας της χρονιάς για τον χιλιοταλαιπωρημένο μπασκετικό ΑΡΗ στην προσπάθεια για κάτι καλό σε αυτήν την μαύρη χρονιά που διανύουμε. Η Βαλένθια ήρθε και πήρε αυτό που ήθελε μέσα στο Αλεξάνδρειο και σίγουρα αυτοί οι 7 πόντοι διαφοράς κάνουν την πρόκριση κάτι πάρα πολύ δύσκολο αλλά όχι ακατόρθωτο. Όλοι είδαμε οτι η Ισπανική ομάδα δεν είναι κάτι το σπουδαίο απλά εκμεταλλεύτηκε  τις αυτοκαταστροφικές τάσεις της ομάδας μας που φέτος κάνουν την εμφάνιση τους αρκετά συχνά. Και όμως αυτός ο κακός ΑΡΗΣ εαν δεν είχε και την διαιτησία θα μπορούσε να είχε κερδίσει το παιχνίδι. Όχι οτι αν πηγαίναμε με+1 ή +2 πόντους θα είχε τεράστια διαφορά. Άλλωστε το είδαμε αυτό το σενάριο απο την αρχή της χρονιάς κόντρα στο Μαρούσι που αν και πήραμε στο φινάλε την νίκη η διαφορά ετοιμότητας ανάμεσα στις 2 ομάδες ήταν τεράστια και για αυτό γνωρίσαμε εκείνη την βαριά ήττα. Εαν ήμουν στην θέση των παικτών αυτό το παιχνίδι με την Βαλένθια θα το θεωρούσα πολύ εύκολο γιατί πολύ απλά δεν υπάρχει πίεση, δεν υπάρχουν απαιτήσεις, δεν περιμένει κανείς απολύτως τίποτα απο αυτούς τους παίκτες. Αυτοί οι παίκτες έχουν οδηγήσει την ομάδα μας μια πιθαμή μακριά απο τον πάτο και ο αποκλεισμός απλά θα βάλει την τελεία στην πιο μαύρη σελίδα των τελευταίων χρόνων. Το μόνο που έχει μείνει είναι η πίστη μας στον Αυτοκράτορα, η ελπίδα οτι η μαγεία που περιτριγυρίζει αραιά και που αυτήν την ομάδα θα κάνει την εμφάνιση και αύριο το βράδυ και θα δούμε τους παίκτες πιο ψυχωμένους απο ποτέ να δίνουν την απάντηση τους μέσα στο παρκέ και να οδηγούν την ομάδα μας στο φάιναλ φορ της Βιτόρια. Φυσικά αυτή η πίστη δεν πηγάζει έτσι απλά απο  το τρελό όνειρο κάθε οπαδού που θέλει την ομάδα του πρώτη χωρίς να υπολογίζει τίποτα αλλά έχει ρίζες στο ένδοξο παρελθόν που έχει αυτος ο σύλλογος και στις αμέτρητες ανέλπιστες νίκες που έχει πάρει ο ΑΡΗΣ μας. Δεν θα αναφερθώ στην εποχή όπου είχαμε τον Νίκο Γκάλη όπου τους άθλους του τους έχουμε πάντα μέσα στην καρδιά μας αλλά σε πιο δύσκολες εποχές με σαφώς υποδεέστερους παίκτες που τους ακολουθούσαν μάλιστα και αρκετά διοικητικά προβλήματα που κάνανε το έργο τους ακόμη πιο δύσκολο. Δεν θα αναφερθώ στην τεράστια ανατροπή της Προύσας μιας και εκείνη η ήττα μέσα στο Παλέ ήταν έκπληξη και το οτι είχαμε καλύτερη ομάδα απο τους Τούρκους ήταν δεδομένο. Το κύπελλο Ελλάδος όμως μέσα στο Παλέ το 1997-98 κόντρα στους 3 της Αθήνας στα καλύτερα τους είναι ενας τίτλος που δεν πρέπει ποτέ να τον ξεχάσουμε και οταν τα πράγματα είναι δύσκολα και τα προβλήματα πολλά να τον ξαναθυμόμαστε! 2 παιχνίδια κόντρα σε πολύ καλύτερες ομάδες σε μια δύσκολη χρονιά με πολλά προβλήματα οικονομικά και τραυματισμών. Και όμως κάναμε το ακατόρθωτο γιατί πολύ απλά πιστέψαμε στην ομάδα και οι παίκτες μας που είχαν χίλια δύο στο μυαλό τους παίξανε ψυχωμένα! Αυτό λοιπόν απαιτώ απο τους παίκτες του ΑΡΗ κόντρα στην Βαλένθια. Δεν με νοιάζει αν θα είναι καλή η διαιτησία, αν βρεθούν σε καλή μέρα, αν οι παίκτες που είχαν τραυματιστεί αισθάνονται καλύτερα ή όχι, αν οι Ισπανοί απαντούν και πάλι με ανέλπιστα 3ποντα όταν πάμε να κάνουμε κάτι καλό αλλά αυτό που με νοιάζει και θέλω είναι απο όλους όσους πατήσουν στο παρκέ φορώντας την φανέλα του ΑΡΗ να την τιμήσουν, να την ματώσουν και να μην εγκαταλείψουν την προσπάθεια για 40'. Το να απογοητεύεσε  και να τα παρατάς είναι ο εύκολος δρόμος αλλά κανείς δεν έγινε Αρειανός επειδή προτιμάει τα εύκολα. Όλοι είμαστε και νιώθουμε Αρειανοί γιατί γουστάρουμε τα δύσκολα και έχουμε μάθει να παλεύουμε ακόμη και εκεί που δεν μας υπολογίζουν! Τέρμα τα ψέμματα, ΑΡΗΣ είσαι! Μπείτε  μέσα και κλείστε τους το σπίτι!

Σε ένα παιχνίδι που για την ομάδα μας ήταν κυριολεκτικά τελικός όσο αφορά την προσπάθεια μας στο Ελληνικό πρωτάθλημα δεν μπορέσαμε να μείνουμε συγκεντρωμένοι για 40' και γνωρίσαμε μια ήττα που στην ουσία βάζει τέλος στις ελπίδες μας για είσοδο στην πρώτη εξάδα και αντεπίθεση στα πλέιοφς. Αν και στο πρώτο ημίχρονο φαινόταν οτι θα καταφέρναμε να φεύγαμε με την νίκη ξαφνικά στο Β ημίχρονο οι παίκτες μας θυμήθηκαν τον κακό τους εαυτό, κάνανε αρκετά λάθη και πολλά άστοχα σουτ. Χαλάρωσαν αμυντικά και έδωσαν την ευκαιρία στους παίκτες του Κολοσσού να μαζέψουν 13 επιθετικά ριμπάουντ και να έχουν με αυτόν τον τρόπο μια δεύτερη ευκαιρία να πετύχουν πόντους. Παρά την βοήθεια που προσέφερε ο Ρίτσαρντσον που επανήλθε απο τον τραυματισμό του οι Ματ Γουώλς και Κίκι Κλαρκ βρέθηκαν σε άσχημη ημέρα και δεν μπόρεσαν να βοηθήσουν όπως σε άλλους αγώνες. Ο Ντικούδης αν και συνέχισε τις καλές εμφανίσεις στο κρίσιμο σημείο έχασε 2 καθοριστικές βολές που έγειραν την πλάστιγγα προς την πλευρά του Κολοσσού. Θετικός για όσο διάστημα αγωνίστηκε ο Μάιλς που αναγκαστικά είχε περιορισμένο χρόνο συμμετοχής λόγο του γνωστού προβλήματος τραυματισμού. Άλλη μια κακή παρουσία απο τον Χατζηβρέττα και λίγα πράγματα απο τον Πάουνιτς που όμως αγωνίστηκε λίγο. Μακριά απο τον καλό του εαυτό τόσο ο Μπέτς όσο και ο Μιχάλης Κακιούζης που θα πρέπει όμως να τονίσουμε οτι εκτός του περιορισμένου χρόνου συμμετοχής δεν τροφοδοτήθηκαν σχεδόν καθόλου. Σίγουρα μερίδιο ευθύνης έχει και ο Ντ.Μπλάτ που όπως και με την Βαλένθια ενω φαίνεται οτι κάποιοι παίκτες είναι ντεφορμέ επιμένει σε αυτούς και δεν δίνει την ευκαιρία σε κάποιον άλλο μήπως και καταφέρει να αλλάξει την αρνητική ροή του αγώνα. Το μόνο θετικό που μπορούμε να κρατήσουμε απο το συγκεκριμένο παιχνίδι είναι η επανεμφάνιση του Τζέρεμι Ρίτσαρντσον που κυρίως στο δεύτερο δεκάλεπτο που μπήκε για πρώτη φορά στον αγώνα είχε πολύ καλή παρουσία. Μετά και απο αυτήν την ήττα δεν ξέρω πόσο ακόμη μπορούμε να ελπίζουμε τόσο για τον επαναληπτικό με την Βαλένθια όσο και την είσοδο μας στην πρώτη εξάδα που όχι μόνο θα πρέπει να κάνουμε το 4 στα 4 αλλά θα πρέπει να παρακαλάμε και για συγκεκριμένα αποτελέσματα στους εναπομείναντες αγώνες. Όλοι μας πιστεύαμε οτι με την έλευση του Μπλάτ θα μπορούσε να σωθεί η φετινή μαύρη χρονιά αλλά όπως φαίνεται μάλλον θα τελειώσει όσο άσχημα άρχισε...

Τέρμα τα ψέμματα, τέλος στα περιθώρια για άλλα λάθη πλέον το μόνο που πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας είναι η νίκη και μόνο η νίκη γιατί αυτό το παιχνίδι κόντρα στον Κολοσσό είναι ουσιαστικά το εισιτήριο μας για την 6άδα. Αν το κερδίσουμε έχουμε πάρα πολλές πιθανότητες να καταλήξουμε στην πρώτη εξάδα, αν το χάσουμε χανόμαστε κυριολεκτικά. Μπορεί ο Κολοσσός Ρόδου να διανύει φέτος την καλύτερη χρονιά στην ιστορία του αλλά σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να συγκριθεί ακόμη και με τον προβληματικό φετινό ΑΡΗ. Όλοι θυμόμαστε το τραγικό παιχνίδι του Α γύρου όπου η ομάδα μας με το ζόρι πήρε την νίκη σε ματς που το τελικό σκόρ θύμιζε περισσότερο αγώνα κορασίδων παρά παιχνίδι της Α1 ανδρών. Με την Ευρωπαϊκή μας περιπέτεια να έχει δυσκολέψει σε μεγάλο βαθμό μετά απο την ήττα της Τετάρτης θα πρέπει να ο Ντ.Μπλάτ και οι παίκτες να ανασυνταχτούν, να βρούν τον καλό τους εαυτό και να αλλάξουν την αρνητική κατάσταση που έχει δημιουργηθεί σε αυτήν την μαύρη χρονιά. Κακιούζης και Ρίτσαρντσον ακολούθησαν κανονικά τις προπονήσεις των τελευταίων ημερών και θα αγωνιστούν κανονικά στο παιχνίδι. 2 παίκτες πολύ σημαντικοί που μας έλειψαν σε καθοριστικά παιχνίδια σε Ελλάδα και Ευρώπη. Ένα βήμα για να δούμε τα πράγματα πιο αισιόδοξα είναι η αυριανή νίκη. Ο καλός ΑΡΗΣ δεν χάνει με τίποτα απο αυτόν τον Κολοσσό όσο μαχητικός και αν είναι. Όλα θα εξαρτηθούν απο την δική μας απόδοση. Ας ελπίσουμε να μην δούμε πάλι τον ΑΡΗ των Τρικάλων ή αυτόν της Τετάρτης κόντρα στην Βαλένθια. Το παιχνίδι ξεκινάει στις 16.30 και θα μεταδοθεί ζωντανά απο το Connx TV.  Αντε μια νίκη και στο μπάσκετ τώρα που έχουμε πάρει τα πάνω μας!

Όταν σε ενα τόσο σημαντικό παιχνίδι μέσα στην έδρα σου κάνεις 14 λάθη, σουτάρεις με 35% ποσοστό ευστοχίας και δεν μπορείς να βρεις σε κανένα σημείο του αγώνα ρυθμό τότε η υπόθεση νίκη γίνεται κάτι το εξαιρετικά δύσκολο. Και αν σε όλα αυτά προσθέσουμε και τα φαλτσοσφυρίγματα των 3 διαιτητών τότε αυτή η ήττα με 7 πόντους φαντάζει κάτι άκρως φυσιολογικό. Αν και το γήπεδο ήταν σχεδόν κατάμεστο και υπήρχε η πίστη οτι μπορούσαμε να πάρουμε την νίκη και μια διαφορά που θα μας έφερνε πιο κοντά στο φάιναλ φορ της Βιτόρα τελικα οι περισσότεροι παίκτες μας βγάλανε τον κακό τους εαυτό και σε συνδυασμό με την απουσία του Ρίτσαρντσον και την ανετοιμότητα του Κακιούζη δεν μπόρεσαν να βρούν λύσεις στην πολύ πιεστική άμυνα των παικτών της Βαλένθια. Κλάρκ, Ντικούδης και Μπάρλος ως ενα σημείο μπορούμε να πούμε οτι προσπάθησαν να αλλάξουν την ροή του παιχνιδιού αλλά και αυτοί χωρίς να πραγματοποιήσουν την μεγάλη εμφάνιση που χρειαζόμασταν. Ο Ματ Γουώλς πραγματοποίησε την χειρότερη του εμφάνιση  με την φανέλα του ΑΡΗ και με 3/12 σουτ ήταν απο τους βασικούς υπαίτιους αυτής της ήττας. Η Βαλένθια που στάθηκε πολύ τυχερή μιας και σε όλα τα σημεία που την φτάναμε και προσπαθούσαμε να περάσουμε μπροστά αυτοί απαντούσαν με τρίποντο υπο δύσκολες συνθήκες και μας έκοβε την φόρα. Πίεσε αρκετά και εκμεταλλεύτηκε όλα τα σφυρίγματα δώρα των διαιτητών και γενικά έκανε ενα εξαιρετικό παιχνίδι. Και όμως είδαμε οτι ο κακός ΑΡΗΣ με λίγη περισσότερη προσοχή θα μπορούσε να είχε κερδίσει. Όσο απογοητευμένοι και αν είμαστε δεν θα πρέπει να ξεχνάμε οτι υπάρχει και δεύτερο παιχνίδι όπου μπορούμε να πάρουμε την πρόκριση. Μπορεί η Βαλένθια να έπαιξε καλά αλλά δεν έδειξε κάτι το εξαιρετικό κάτι πέρα απο τις δυνατότητες μας. Ο καλός ΑΡΗΣ με τον Ρίτσαρντσον στην σύνθεση και όλους αποφασισμένους να τα δώσουν όλα μπορούν να κερδίσουν μέσα στην Ισπανία. Η ομάδα μας είναι μαθημένη στα δύσκολα το έχει αποδείξει και στο παρελθόν όταν μετα απο μια ανάλογη πικρή εντός έδρας ήττα με 11 πόντους διαφορά απο την Τόφας πήγε μέσα στην Τουρκία και τους "έκλεισε" το σπίτι. Με οδηγό λοιπόν εκείνη την ιστορική επιτυχία θα πρέπει ο Ντ. Μπλάτ και οι παίκτες τους να τα δώσουν όλα στον επαναληπτικό για να οδηγήσουν τον ΑΡΗ μας μια ανάσα απο τον τίτλο που θέλουμε. Τίποτα δεν έχει τελειώσει ακόμη!

Επιτέλους ήρθε η ώρα για τα καθοριστικά παιχνίδια με την Βαλένθια, παιχνίδια φωτιά χωρίς αύριο που αν τα κερδίσεις μπορούν να σε φέρουν μια ανάσα απο τον τίτλο. Έναν τίτλο που τον θέλουμε πάρα πολύ ώστε να κλείσουμε μια μαύρη χρόνια με χρυσό φινάλε! Εμπόδιο μας στον δρόμο προς την κούπα η Ισπανική Βαλένθια όπου όλες οι πληροφορίες λένε για μια πολύ δυνατή ομάδα με εξαιρετικούς παίκτες. Χαρακτηριστική η δήλωση του Πρίντεζη στο ARIS FM που δήλωσε οτι σίγουρα η Βαλένθια είναι ενα επίπεδο πιο ψηλά απο την Μπανταλόνα που αντιμετωπίσαμε αλλά ο καλός ΑΡΗΣ μπορεί να την αποκλείσει. Άλλωστε η 4η θέση που βρίσκεται η Ισπανική ομάδα στο δυνατότερο πρωτάθλημα της Ευρώπης τα λέει όλα.  Αυτά όμως εμείς θέλουμε και γουστάρουμε! Δυνατούς αντιπάλους και μεγάλα παιχνίδια γιατί όταν θέλεις να βγεις πρώτος ανυπομονείς να αντιμετωπίσεις τους καλύτερους και η Βαλένθια θεωρείτε φαβορί για την κατάκτηση του Eurocup.  Τα προβλήματα στο στρατόπεδο μας πολλά και σημαντικά με την απουσία του Ρίτσαρντσον και απο αυτό το παιχνίδι να φαντάζει πολύ πιθανή. Με πρόβλημα τραυματισμού θα συμμετέχουν όμως στο παιχνίδι τόσο ο Μιχάλης Κακιούζης όσο και ο Άαρον Μάιλς. Παρόλα αυτά η ομάδα μας θα πρέπει να παλέψει με όλες τις δυνάμεις της για να πάρει αρχικά την νίκη και στην συνέχεια να κοιτάξει και την διαφορά ώστε να ταξιδέψουμε στην Ισπανία με όσο το δυνατόν μεγαλύτερο αβαντάζ πόντων γίνεται. Πως θα το πετύχουμε αυτό? Πολύ απλά επαναλαμβάνοντας εμφανίσεις σαν και αυτές κόντρα στην Μπανταλόνα, τον Ολυμπιακό, την Σιαουλιάι και τον Πανιώνιο όπου οι παίκτες μας δεν άφησαν περιθώρια στους αντιπάλους τους και παίζοντας παθιασμένα έφτασαν σε σημαντικές νίκες. Κοινός παρανομαστής σε όλες αυτές τις επιτυχίες το καυτό Παλέ όπου και αύριο πρέπει να είναι ασφυκτικά γεμάτο και να δείξει τον δρόμο της πρόκρισης στον Ντ.Μπλάτ και τους παίκτες του! Σε δηλώσεις του ο παίκτης της Βαλένθα  Ματ Νίλσεν που πέρασε και απο τον συμπολίτη μίλησε για την ατμόσφαιρα του Παλέ που την έχει ζήσει απο πρώτο χέρι με κολακευτικά λόγια και είπε οτι θα προσπαθήσει να προετοιμάσει τους συμπαίκτες του για αυτό που θα ζήσουν αν και είναι πολύ δύσκολο το περιγράψει κανείς. Στις 18.30 ξεκινάει το παιχνίδι και θα πρέπει να είμαστε απο νωρίς εκεί να δημιουργήσουμε την μοναδική ατμόσφαιρα που μόνο εμείς ξέρουμε και να δώσουμε στους παίκτες της Βαλένθια να καταλάβουν με το που πατήσουν το παρκέ οτι εδώ τα πράγματα θα είναι δύσκολα για αυτούς γιατί πολύ απλά ισχύει ο νόμος του Παλέ, ο νόμος του Αυτοκράτορα ΑΡΗ που έχει αναγκάσει αρκετές   φορές ολόκληρη την Ευρώπη να υποκλιθεί στο μεγαλείο του! Έτσι λοιπόν και αύριο θα είναι η σειρά της Βαλένθια  να υποκλιθεί και η πόλη της Βιτόρια να αρχίζει να κάνει πλάνα για το πώς θα υποδεχθεί τους χιλιάδες φίλους της ομάδος μας!