Αν και όπου παίζει ο Θεός μοναδικός στόχος είναι η νίκη ο ΑΡΗΣ σήμερα όπως και στον αγώνα με την Τσεντεβίντα έχει διπλό στόχο. Απο την  μια θέλουμε την νίκη όπου δίνει τέλος σε οποιοδήποτε σενάριο πρόκρισης και απο την άλλη να διατηρήσουμε οπωσδήποτε το +13 της νίκης μέσα στο Παλέ στην πρεμιέρα των ομίλων. Αν και στο πρώτο παιχνίδι μεταξύ των 2 ομάδων οι Ουκρανοί παρουσιάστηκαν πολύ κατώτεροι του αναμενόμενου ο όμιλος που συμμετέχουμε μας έχει διδάξει ότι όλες οι ομάδες όπως και εμείς είναι ικανές για το καλύτερο αλλά και το χειρότερο.  Αυτό έδειξε και η Αζόβμας τόσο με τις 2 νίκες εντός και εκτός επι της Χάποελ Γκιλμπόα όσο και με την εντός έδρας ήττα απο την Τσεντεβίτα. Έχουν γίνει τόσο πολύπλοκα τα πράγματα όπου η υπόθεση πρόκριση παραμένει ανοιχτή για όλες τις ομάδες του ομίλου  ακόμη και για εμάς που φιγουράρουμε στην πρώτη θέση του ομίλου και είμαστε και η μοναδική ομάδα που δεν έχει ηττηθεί μέσα στο σπίτι και σε συνδυασμό με την εκτός έδρας νίκη στο Ισραήλ θα έπρεπε να είχαμε προκριθεί. Στο αγωνιστικό κομμάτι τα σχόλια περιττεύουν μιας και η ομάδα μας έχει δείξει εως τώρα τόσα πολλά και διαφορετικά πρόσωπα με τα τελευταία να μας έχουν απογοητεύσει και κουράσει ταυτόχρονα. Το παιχνίδι θα ξεκινήσει στις 18.00 και δεν θα υπάρχει τηλεοπτική μετάδοση στην Ελλάδα. Σύμφωνα όμως με το επίσημο site του Eurocup στην Ουκρανία θα μεταδοθεί το παιχνίδι κανονικά κάτι που σημαίνει οτι πολύ πιθανόν να υπάρχει και κάποιο σχετικό link για live tv stream μεσο internet. Φυσικά με το που αρχίσει το παιχνίδι και έχουμε βρει κάτι θα το ποστάρουμε αμέσως.

Για να δείτε ζωντανά το Azovmash -  ΑΡΗΣ μέσο Internet Live TV Stream κάντε κλικ εδώ

Με αφορμή την πρόσφατη ντροπιαστική ήττα που βιώσαμε για ακόμη μια φορά τα τελευταία χρόνια και κάποια σχόλια στο σχετικό ποστ θα προσπαθήσω να παρουσιάσω την άλλη όψη του νομίσματος στα διοικητικά της ΚΑΕ δηλαδή πιο ξεκάθαρα τι θα μπορούσε να συμβαίνει στον μπασκετικό ΑΡΗ εαν δεν υπήρχαν τα τελευταία χρόνια όλοι αυτοί οι Αρειανοί παράγοντες που παλεύουν για να κρατήσουν την σημαία της ομάδας μας ψηλά. Φυσικά όλα τα σχόλια δεν αφορούν μόνο την φετινή χρονιά αλλά τουλάχιστον την τελευταία 5ετία.

Η άλλη όψη του νομίσματος θα μπορούσε να είναι:

1)διοίκηση πρωτοδικείου που να ψάχνει απελπισμένα οικονομικούς πόρους όπως κάνει τώρα η Σάρισα,

2)Χρέη προς την εφορία και τρίτους χωρίς να υπάρχει η διάθεση απο αυτούς που τα δημιούργησαν να τα καλύψουν όπως συμβαίνει και σήμερα,

3)Αδύναμο ρόστερ που να τρώει για πλάκα 40 πόντους απο τον Παναθηναϊκό αλλά και να σπάνε πλάκα μαζί του οι Τσάμης, Χαρίσης, Καλάθης, Ασημακόπουλος όπως συμβαίνει και φέτος,

4)Πώληση νέων ταλέντων της ομάδος όπως έγινε με τον Παπανικολάου,

5)Χαμηλοί στόχοι και κάλεσμα προς τον κόσμο για να καταφέρεις να νικήσεις μέσα στην έδρα σου ομάδες σαν το Περιστέρι και την Τσεντεβίτα,

6) Έλλειψη  χορηγών και εξωτερικών οικονομικών πόρων για την ομάδα όπως συμβαίνει και σήμερα,

7)Διάλυση και χτίσιμο της ομάδος κάθε χρόνο απο την αρχή που συμβαίνει εδώ και χρόνια,

8)Δεν θα υπήρχε ή δεν θα εφαρμοζόταν κανένα πλάνο όπως συμβαίνει εδώ και χρόνια,

9)Δεν θα υπήρχαν αγωνιστικοί στόχοι και όραμα για το μέλλον,

10)Αγωνιστική απαξίωση που θα οδηγούσε σε γενικότερη απαξίωση και σε άδειο Παλέ όπως συμβαίνει τα τελευταία χρόνια,

11)Μπορεί οι διαιτητές να σε σφάζανε με κάθε ευκαιρία και να μην υπήρχε η παραμικρή αντίδραση όπως συμβαίνει εδώ και χρόνια,

12) Να ερχόταν ο κάθε τυχάσπαρτος προπονητής, να εφάρμοζε ότι του κατέβαινε στο μυαλό χωρίς να μπορεί να αφουγκραστεί την ιστορία του συλλόγου και την περηφάνια του κόσμου που τον ακολουθεί όπως συμβαίνει εδώ και χρόνια,

13) Θα μπορούσε η ομάδα όπως πολλές φορές ακούγεται τα τελευταία χρόνια αν και υπάρχει διοίκηση να είχε φτάσει μια ανάσα απο την καταστροφή... κάτι που κατα την άποψη μου και όπως έχει δείξει η ιστορία του συλλόγου μας πιθανόν να αφύπνιζε τον κόσμο της ομάδος που σφυρίζει αδιάφορα, να ανάγκασε την Λέσχη Φίλων ΑΡΗ που λάμπει δια της απουσίας της απο τα μπασκετικά δρώμενα να ασχοληθεί και ίσως να συγκινούσε και κάποιους ανθρώπους με οικονομική άνεση να μπουν μπροστά.

Τέλος για όσους θεωρήσουν το συγκεκριμένο ποστ κακοπροαίρετο και οτι κάνει κακό στην ομάδα μιας και έχει αγώνα αύριο στην Ουκρανία να τους υπενθυμίσω ότι η πλειοψηφία του λαού του ΑΡΗ κινείται αποκλειστικά σε ρυθμούς Ρόζενμποργκ όπως και ποδοσφαιρικούς γενικότερα έχοντας πάθει ανοσία σε μπασκετικούς διασυρμούς σαν τους τελευταίους. Επίσης ο γραφών ανήκει στους 1500 μόνιμους κάτοικους του Παλέ και έχει "αρρωστήσει" με αυτά που γίνονται και φέτος στον μπασκετικό ΑΡΗ...

Την απαξίωση σε όλο της το μεγαλείο βιώνει ο μπασκετικός ΑΡΗΣ τόσο απο τον κόσμο της ομάδος που σφυρίζει αδιάφορα όσο και απο τους ίδιους τους παίκτες και τον προπονητή που με την παρουσία τους πληγώνουν το γόητρο κάθε Αρειανού οπαδού που ασχολείται με την μπασκετική ομάδα. Πραγματικά η κατρακύλα που έχει πάρει η αγαπημένη μας ομάδα ώρες ώρες μοιάζει να μην έχει τελειωμό. Κάθε πέρσι και καλύτερα, κάθε νέα χρόνια και ο πήχης  πέφτει πιο χαμηλά... Ελάχιστοι "άρρωστοι" μπασκετικά σαν και εμένα στο Παλέ και οι υπόλοιποι δεν έχουν το κουράγιο να ασχοληθούν ούτε στιγμή, ούτε μια λέξη, ούτε καν πριν απο ένα παιχνίδι σαν και αυτό κόντρα στον Παναθηναϊκό που κανονικά θα έπρεπε να μας εξιτάρει... Όταν λοιπόν στην επίσημη φωνή του συλλόγου στο ARIS FM 92.8 Παρασκευή μεσημέρι στις εκπομπές με την μεγαλύτερη ακροαματικότητα όπως είναι αυτές του Γ.Δασκάλου και του Super 3 δεν ακούγεται σχεδόν λέξη για το Παναθηναϊκός - ΑΡΗΣ τότε όλοι μας μπορούμε να καταλάβουμε πόσο άσχημη είναι η κατάσταση. Και πως λοιπόν να βρουν το κουράγιο να ασχοληθούν με αυτό το παιχνίδι όταν εδώ και χρόνια όλοι αυτοί που αποτελούν την ομάδα του ΑΡΗ δεν ασχολούνται και επαναπαύονται στον "μύθο" της ανίκητης ομάδας του Παναθηναϊκού. Έτσι λοιπόν για ακόμη μια φορά η ομάδα μας επιβεβαίωσε όλους αυτούς που μιλάνε για απαξιωμένο σωματείο, μικρή αγωνιστικά ομάδα, με κακή νοοτροπία που όχι μόνο δεν δίνει όραμα στον κόσμο της αλλά μάλλον του δίνει ως μονόδρομο το σφύριγμα της αδιαφορίας. Να κάτσει λοιπόν κάποιος να ασχοληθεί να πει τι? Ότι δεν κάναμε ούτε ένα σύστημα? Οτι ο κάθε παίκτης έπαιρνε πρωτοβουλίες και σουτ που σε άλλα παιχνίδια δεν τα κάνει λες και αυτό ήταν φιλικό? Οτι ο Ντρούκερ επέμενε και πάλι σε αυτά τα απίστευτα σχήματα που δημιουργούν εντύπωση ακόμη και σε άσχετους με το άθλημα βλέποντας τον Τάκερ στο 4 και τον Ταπούτο στο 5?  Οτι σε κάθε επίθεση σχεδόν μας έμενε η μπάλα στα χέρια και αναγκαστικά γινότανε κακή επιλογή στο σουτ? Ότι δεν υπήρχε η παραμικρή αντίδραση στα διαιτητικά εκτρώματα που είδαμε απο την έναρξη του αγώνα και είχαν σκοπό όχι απλά να χαρίσουν την νίκη στον Παναθηναϊκό αλλά να βοηθήσουν στον διασυρμό της ομάδος μας γιατί έχει γίνει και αυτό παράδοση στα παιχνίδια του στο Ελληνικό πρωτάθλημα? Πως προετοίμασες την ομάδα ρε Ντρούκερ για αυτό το δύσκολο παιχνίδι? Ποιο ακριβώς ήταν το σχέδιο σου? Που ακριβώς απέδωσε  το χαμηλό σχήμα που χρησιμοποίησες στο μεγαλύτερο μέρος του αγώνα?  Και όλα αυτά με φόντο μια διοικητική κατάσταση στην ΚΑΕ που όσο περνάνε τα χρόνια όλο και περισσότερη ομίχλη μαζεύεται απο πάνω της. Αυτά που συμβαίνουν στην ΚΑΕ ΑΡΗΣ τα τελευταία χρόνια μου έχουν δημιουργήσει μια φοβία οτι μια ημέρα θα ξυπνήσω και θα ακούσω στο ράδιο οτι ο ΑΡΗΣ υποβιβάστηκε λόγο χρεών!!!! Αυτό λοιπόν το νοικοκυρεμένο σωματείο όπως μας το παρουσιάζει εδώ και χρόνια ο Γ.Δαμιανίδης με πασαλείμματα  προσπαθεί να πνίξει τα προβλήματα του. Διάφοροι επιχειρηματίες απο την Αρειανή οικογένεια μπαίνουν στα διοικητικά με όρεξη να προσφέρουν και μετά απο λίγο καιρό βλέπουν οτι έχουν εμπλακεί σε μια πολύ περίεργη κατάσταση όπου όλοι δίνουν υποσχέσεις, διαμαρτύρονται για τους υπόλοιπους που δεν βοηθάνε και απο ουσία σχεδόν τίποτα. Και όλα αυτά αντικατοπτρίζονται 100% στο αγωνιστικό κομμάτι της ομάδος με την μια λανθασμένη επιλογή να διαδέχεται την άλλη και το αυτονόητο να  φαντάζει δύσκολος στόχος είτε μιλάμε για την κατάκτηση της 3ης θέσης είτε μιλάμε απλά για μια μέτρια ομάδα που παλεύει με όλες τις δυνάμεις της για την νίκη ανεξάρτητα απο τον αντίπαλο. Να μου πεις εδώ κανέναν δεν ενόχλησε ο διασυρμός απο τον Κολοσσό στην Ρόδο και θα τον ενοχλήσει ο διασυρμός απο τον πρωταθλητή Ελλάδος? Κανένα πλάνο... καμία αντίδραση... κανένα όραμα... καμία ελπίδα...

Αν και απο οτι φαίνεται το μπασκετικό τμήμα έχει πολύ πιο σοβαρά θέματα απο τον αγώνα κόντρα στον πρωταθλητή Παναθηναϊκό η ομάδα μας καλείται να προσπαθήσει για ότι καλύτερο μπορεί σε ένα παιχνίδι που μας έχουν αναγκάσει να βλέπουμε την υπόθεση νίκη σαν σενάριο φαντασίας κάτι που σίγουρα κανένας Αρειανός δεν μπορεί να χωνέψει εύκολα. Την ανωτερότητα  του Παναθηναϊκού εδώ και αρκετά χρόνια είναι κάτι που δεν μπορούμε να αμφισβητήσουμε αλλά τον μύθο που έχουν εντέχνως δημιουργήσει γύρω απο τον Παναθηναϊκό(και τον Ολυμπιακό) περί ανίκητης ομάδος κτλπ κτλπ είναι κάτι που με βρίσκει εντελώς αντίθετο. Ο λόγος δεν είναι άλλος απο την εικόνα που παρουσιάζει ο αυριανός μας αντίπαλος μέσα στο γήπεδο που αν και διαθέτει εξαιρετικό υλικό σαν ομάδα δεν μπορώ να αφουγκραστώ την άποψη περι ανίκητου κτλπ. Απόδειξη όχι μόνο φέτος αλλά και άλλες χρονιές η Ευρωπαϊκή πορεία όπως ομάδες όπως το Μαρούσι και η Παρτιζάν πέρσι αλλά και η Βαλένθια φέτος έχουν αποδείξει οτι τελικά όταν το παιχνίδι παίζεται επι ίσους όρους μέσα στο γήπεδο τα πράγματα είναι πολύ πιο διαφορετικά απο όσο θέλουν να τα παρουσιάζουν. Ακόμη και η Ολύμπια Λιουμπλιάνας που έχει απο τα μικρότερα μπάτζετ της Ευρωλίγκας βρέθηκε μια ανάσα απο την νίκη μέσα στο σπίτι του Παναθηναϊκού. Φυσικά ο μύθος των υπερομάδων του Παναθηναϊκού και του Ολυμπιακού εν μέρει συντηρείτε και για να καλύψει τα διαιτητικά εγκλήματα που γίνονται συχνά πυκνά στις εγχώριες διοργανώσεις και κάπως έτσι οι οπαδοί των συγκεκριμένων ομάδων όπως και οι παράγοντες τους αλληλοκοροϊδεύονται μεταξύ τους. Το στενάχωρο στην όλη αυτή ιστορία με τις 2 ανίκητες ομάδες είναι οτι μέσα απο την ομάδα του αιώνα, τον Αυτοκράτορα της καλαθοσφαίρισης την ομάδα που δίδαξε το μπάσκετ πλέον βρίσκουν πάτημα πάνω σε αυτόν τον μύθο και προσπαθούν να δικαιολογήσουν έτσι την αγωνιστική ανυπαρξία της ομάδος. Ως λογική συνέπεια είναι σε αυτές τις αναμετρήσεις όλοι όσοι αποτελούν τον μπασκετικό ΑΡΗ να χάνουν την πίστη τους για την νίκη και να συμβιβάζονται με την ήττα απο την αρχή του πρωταθλήματος και αυτό λέει πολλά και δικαιολογεί σε μεγάλο βαθμό όλους αυτούς που συνειδητά απέχουν απο τα μπασκετικά δρώμενα του ΑΡΗ μας. Αν και έχω αρκετές ενστάσεις για τις δυνατότητες και το κοουτσάρισμα του Ντρούκερ εύχομαι αύριο να δείξει μια διαφορετική νοοτροπία και να έχει προετοιμάσει έτσι την ομάδα ώστε να κοιτάξει στα μάτια τον αντίπαλο της και να διεκδικήσει την νίκη με όλες τις δυνάμεις που διαθέτει. Δεν θέλω να ξαναδώ όπως έχει γίνει αρκετές φορές επι Ματζόν το συγκεκριμένο παιχνίδι να μετατρέπεται για ιδανική ευκαιρία για προπόνηση, δοκιμές σε περίεργα σχήματα, ευκαιρίες σε παίκτες που δεν δίνονται σε άλλα παιχνίδια και γενικά έναν τρόπο παιχνιδιού που στην ουσία προσβάλλει σε τεράστιο βαθμό κάθε Αρειανό. Μεγαλώσαμε με τον ΑΡΗ να κερδίζει παντού και το ελάχιστο που μπορούν να κάνουν όσοι αποτελούν αυτόν τον ιστορικό σύλλογο είναι να σεβαστούν την ιστορία του, τον κόσμο που πιστεύει σε αυτήν την ομάδα και να αγωνιστούν με πάθος και πίστη για την νίκη. 5 με 5 είναι μέσα στο γήπεδο και  τα μπάτζετ δεν παίζουν μπάσκετ. Πραγματικά περιμένω με ιδιαίτερη αγωνία το συγκεκριμένο παιχνίδι μιας και θέλω να δω την συμπεριφορά της ομάδος μας κόντρα σε έναν μεγάλο αντίπαλο αλλά και το πνεύμα νικητή που έχει ο Ντρούκερ. ΑΡΗΣ είσαι και παντού πας για την νίκη και μόνο την νίκη!

Αν και η ομάδα μας πήρε αυτό που ήθελε σήμερα απέναντι στην Τσεντεβίτα οι μόνοι που μπορούν να χαμογελάνε με όλη τους την καρδιά για το αποψινό ματς είναι όλοι αυτοί που δεν ήρθαν σήμερα στο Παλέ και αρκέστηκαν στο άκουσμα του τελικού σκορ ή στην ραδιοφωνική μετάδοση (αν και μου φαίνεται λίγο παράδοξο κάποιος που αδιαφορεί για το παιχνίδι σε τέτοιο σημείο που να μην έρχεται στο γήπεδο να "σπαταλήσει" 2 ώρες για να ακούσει την ραδιοφωνική μετάδοση του αγώνα). Εμείς που βρεθήκαμε για να απολαύσουμε μια νίκη στο πλευρό του Αυτοκράτορα δυστυχώς οι περισσότεροι φύγαμε εκνευρισμένοι ή καλύτερα αγανακτισμένοι με αυτά που είδαν και πάλι τα ματάκια μας. Κάποια μικρά  ξεσπάσματα ήταν αρκετά για να πάρουμε αυτό που θέλαμε σήμερα αλλά αν εμείς οι 3000 μόνιμοι κάτοικοι του Παλέ υιοθετήσουμε το "αποτέλεσμα μετράει" και στο μπάσκετ στην προσπάθεια μας για την 3η θέση στην Ελλάδα και την πρόκριση στην επόμενη φάση του Eurocup τότε είναι κάτι παραπάνω απο σίγουρο οτι αυτοί οι 3000 θα καταλήξουν 1500... Ο ΑΡΗΣ απέναντι στην αποδεκατισμένη Τσεντεβίτα που ήρθε χωρίς 4 βασικούς παίκτες και γνώρισε απίστευτη ταλαιπωρία για να έρθει Θεσσαλονίκη λόγο κακοκαιρίας έπρεπε να παρακαλάει στο τέλος τα πίβοτ που κάνανε οι ψηλοί των αντιπάλων μας να μην καταλήξουν στο καλάθι για να αποφύγουμε την αυτοκτονία. Χαλαρή άμυνα, κανένα ουσιαστικό πλάνο στην επίθεση και τρικλοποδιές απο τον πάγκο μας σε μια προσπάθεια για να επαναληφθεί ο άθλος του Αντρέα Ματζόν πριν 2 χρόνια και ο ΑΡΗΣ απο φαβορί για την 1η θέση να μείνει εκτός της συνέχειας του θεσμού... Λυπάμαι που το λέω αλλά υπάρχει τεράστιο πρόβλημα στην ομάδα και το γεγονός οτι αντί να βλέπεις το φυσιολογικό απο παιχνίδι σε παιχνίδι να γινόμαστε καλύτεροι βλέπουμε τα σενάρια των τελευταίων ετών να επαναλαμβάνονται και τον ΑΡΗ μας κάθε φορά που πάει να κάνει ένα βήμα εμπρός να κάνει 2 βήματα πίσω. Και πως να μην κάνει βήματα πίσω όταν ο Σαρόν Ντρούκερ εκεί στην άκρη του πάγκου ή τα έχει εντελώς χαμένα ή προσπαθεί να στείλει ένα μήνυμα δυσαρέσκειας προς τους διοικούντες. Πραγματικά το κοουτσάρισμα του Ντρούκερ δεν έχει καμιά απολύτως λογική. Παίκτες  φορμαρισμένοι ξεχνιούνται στον πάγκο όπως έγινε με τους Χαραλαμπίδη, Μπορόβνιακ και Σκορδίλη σήμερα, παίκτες μπαίνουν απλά για να μπούνε στην αρχή του παιχνιδιού και δεν τους ξαναβλέπουμε λες και τους χρωστούσε χρόνο συμμετοχής απο το προηγούμενο παιχνίδι όπως έγινε για ακόμη μια φορά με τους  Ντάστον,Τσαϊρέλη και Χρυσικόπουλο. Ξαφνικά ο Κουμπούρας έχει πάρει την θέση του Σκορδίλη στον ρόλο του παίκτη που δεν υπολογίζεται απο τον προπονητή και πολλά άλλα κουλά που ξεφεύγουν απο την σφαίρα της λογικής. Και αν τα παραπάνω είναι απλές προσωπικές εκτιμήσεις το γεγονός οτι για ακόμη μια φορά προτίμησε στο κρίσιμο σημείο του αγώνα να παίξει με ενα απίστευτο χαμηλό σχήμα είναι κάτι που σε σεμινάρια προπονητικής θα σήκωνε πολλές κάσες με ντομάτες  και δεν χρειάζεται να είσαι επαγγελματίας προπονητής για να το διαπιστώσεις. Ειλικρινά δυσκολεύομαι να πιστέψω οτι όλα τα παραπάνω είναι απλές αποφάσεις του Ντρούκερ και το μυαλό μου κάνει διάφορα σενάρια. Ναι ο ΑΡΗΣ κέρδισε σήμερα, δεν το ξεχνάμε αλλά δεν πρέπει να παραβλέψουμε ούτε την κακή εμφάνιση ούτε και τα επαναλαμβανόμενα λάθη απο τον πάγκο. Ο καλός ο προπονητής ξέρει να αξιοποιεί τους παίκτες που έχει στην διάθεση του. Όταν λοιπόν στην ομάδα έχεις 2 παίκτες που παίζουν στην θέση 5 όπως είναι ο Σκορδίλης και ο Μπορόβνιακ που δεν είναι και τόσο κλασσικοί βραδυκίνητοι ψηλοί και προτιμάς να παίξεις με τον Ταπούτο 5άρι και τον Τάκερ 4άρι είναι σαν να γυρνάς να λές σε αυτούς τους 2 κατάμουτρα οτι είστε άχρηστοι και δεν σας υπολογίζω. Όχι κύριε Ντρούκερ ο Ταπούτος δεν είναι πεντάρι και ο Τάκερ δεν είναι τεσσάρι και στις βασικές αρχές του μπάσκετ υπάρχουν συγκεκριμένες θέσεις σε μια ομάδα που μάλλον τις αγνοείτε... Περαστικά μας...

Το οτι ο ΑΡΗΣ έχει τον πρώτο λόγο για την πρόκριση και την πρώτη θέση στον όμιλο είναι κάτι το δεδομένο, αυτό όμως που μένει και είναι άκρως σημαντικό είναι οι παίκτες μας την Τρίτη το βράδυ να το επιβεβαιώσουν και όχι μόνο να πάρουν την νίκη απέναντι στην Τσεντεβίτα αλλά να υπερκαλύψουν και την διαφορά των 5 πόντων που χάσαμε πριν 1 εβδομάδα στην Κροατία. Όχι οτι ο ΑΡΗΣ εαν τα πράγματα κυλήσουν ομαλά θα ισοβαθμήσει με τους Κροάτες αλλά για κάθε ενδεχόμενο καλό είναι να καλύψουμε και αυτό το σενάριο. Αν και η Τσεντεβίτα στους αγώνες του ομίλου έχει παρουσιαστεί πολύ πιο δυνατή απο όσο περιμέναμε μέσα στην Κροατία ο ΑΡΗΣ έδειξε οτι την έχει του χεριού του. Εαν σκεφτεί κανείς οτι στον πρώτο αγώνα δεν αγωνίστηκαν οι Ταπούτος, Μπράουν και ο Σκορδίλης μόλις για 2 λεπτά τότε όλοι καταλαβαίνουμε οτι με την προσθήκη αυτών των τριών παικτών ο Ντρούκερ αποκτά ακόμη περισσότερες επιλογές και όπλα στην διάθεση του. Επίσης πλέον οι 2 ομάδες γνωρίζονται καλύτερα και αυτό θέλω να πιστεύω οτι είναι υπέρ μας μιας και εμείς έχουμε πλήρη εικόνα των αντιπάλων σε αντίθεση με αυτούς που θα πρέπει να προετοιμαστούν να αντιμετωπίσουν και 2 παίκτες που δεν τους είδαν καθόλου και λογικά θα πάρουν αρκετό χρόνο συμμετοχής. Με την Καβάλα ο ΑΡΗΣ μας δεν έκανε το μεγάλο παιχνίδι αλλά είδαμε κάποια πράγματα να βελτιώνονται όπως είναι η παρουσία του Σκορδίλη αλλά και η πολυαναμενόμενη αντικατάσταση του Πιρς με τον Μπράουν με τον Αμερικάνο στην πρώτη του παρουσία να δείχνει πολύ καλά στοιχεία. Κάπως έτσι ελπίζω να είναι και η συνέχεια. Ο Ντρούκερ να απελευθερώνεται απο τις εμμονές του, η ομάδα να βελτιώνεται και η διοίκηση να κάνει το καθήκον της και να φέρει έναν ψηλό(σαν τον Σίμονς της Καβάλας) ώστε ο ΑΡΗΣ να προχωρήσει όπως πρέπει προς την κατάκτηση των στόχων του σε Ελλάδα και Ευρώπη. Φυσικά δίπλα σε αυτήν την προσπάθεια θα έπρεπε να είναι και ο κόσμος της ομάδος που δυστυχώς εως τώρα δεν είναι. Παρόλα αυτά ελπίζω η διοίκηση να εκτιμήσει την παρουσία των πιστών στο γήπεδο, να ενισχύσει και άλλο την ομάδα ώστε να αναγκάσει και τους υπόλοιπους να σηκωθούν απο τον καναπέ και να αγκαλιάσουν και πάλι τον Αυτοκράτορα! Εμείς οι "άρρωστοι" με το μπάσκετ του ΑΡΗ ότι και αν γίνει θα είμαστε εκεί και θα περιμένουμε με αγωνία να πλησιάσει 21.00 η ώρα για να κατηφορίσουμε προς το Παλέ και να νιώσουμε την ανατριχίλα που νιώθουμε κάθε φορά που μπαίνουμε σε αυτόν τον μπασκετικό ναό!

Αν και η ομάδα μας πραγματοποίησε μια μέτρια εμφάνιση κατάφερε και πήρε μια νίκη χωρίς να αγχωθούμε ιδιαίτερα μιας και η Καβάλα σχεδόν σε όλη την διάρκεια του αγώνα πάλευε με νύχια και με δόντια απλά να κρατηθεί "μέσα" στο παιχνίδι κάτι που αν και το πέτυχε ουσιαστικά όμως δεν κατάφερε να απειλήσει αν και έδειξε εξαιρετικά στοιχεία ομάδος. Πολύ καλός ο Ταπούτος, βοήθησε σημαντικά και πάλι ο Τάκερ, έδωσε λύσεις ο Χαραλαμπίδης, ΑΡΧΗΓΟΣ με όλη την σημασία της λέξεως ο Χατζηβρέτας που πέτυχε καθοριστικά καλάθια που έγειρα την πλάστιγγα οριστικά υπέρ του ΑΡΗ μας. Θετικά τα μηνύματα απο τον Μπόμπι Μπράουν που αν και δεν έκανε το μεγάλο παιχνίδι έδειξε οτι έχει ακριβώς όλα αυτά τα στοιχεία που περιμέναμε και έλειπαν απο τον φετινό ΑΡΗ στην νευραλγική θέση του πόιντ γκαρντ. Ευχάριστη έκπληξη η παρουσία του Σκορδίλη που μετά τα σχεδόν 3' στην Κροατία χθες είχε ουσιαστικά την πρώτη του συμμετοχή όπου "ξεβράκωσε" τον προπονητή. Κάτι φυσικά που όλοι εμείς οι ανίδεοι απο μπάσκετ που ακολουθούμε πιστά τον Αυτοκράτορα το φωνάζαμε απο την πρώτη στιγμή αλλά ο Ντρούκερ  γνωρίζει καλύτερα...  Δυσάρεστη και σε καμιά περίπτωση έκπληξη η τραγική παρουσία της διαιτησίας αλλά και η απουσία του κόσμου απο το γήπεδο με τους κλασσικούς 3000  πιστούς να προσπαθούν να βοηθήσουν την ομάδα να φτάσει στην νίκη. Κάπως έτσι πήγαν τα πράγματα που αν τα βάλουμε όλα μαζί δεν μπορώ να πω οτι ήταν και απο τα πιο ευχάριστα απογεύματα στο Παλέ μιας και για ακόμη ένα παιχνίδι ο φετινός ΑΡΗΣ δεν έπεισε... Ομολογώ οτι ζήλεψα τον Σίμονς που είχαν οι αντίπαλοι μας. Θηριώδες σέντερ με πολύ δύναμη αλλά και γνώση του αθλήματος, ακριβώς ότι χρειαζόμαστε κάτω απο το καλάθι για να "δέσουμε" και να προχωρήσουμε σαν φυσιολογική ομάδα. Δυστυχώς για ακόμη ένα παιχνίδι αποδείξαμε οτι δεν είμαστε φυσιολογική ομάδα, με τους παίκτες να γνωρίζουν τους ρόλους τους μέσα στο γήπεδο, να υπάρχει μια αρχή, ένα ξεκάθαρο πλάνο και γενικά μια ταυτότητα ομάδος που ακόμη ο Ντρούκερ φαίνεται να την ψάχνει στα τυφλά. Ξαφνικά λοιπόν είδαμε τον Σκορδίλη να αγωνίζεται για σχεδόν 17 λεπτά, να δίνει αρκετές μάχες με τον θηριώδη Σίμονς που του δημιούργησε αρκετά προβλήματα, να μαζεύει αρκετά ριμπάουντ, να βοηθάει σε άμυνα και επίθεση χάρη στον όγκο του και να φοβίζει τους αντιπάλους του με το ύψος του όταν προσπαθούσαν να σκοράρουν μπροστά του. Τίποτα το φανταστικό, απίθανο παρά μια τυπική καλή θα έλεγα παρουσία απο τον Έλληνα σέντερ. Και αναρωτιέμαι όπως κάθε λογικός Αρειανός ποιος είναι ο λόγος που έπρεπε να περάσουν 15 παιχνίδια για να δούμε τον Σκορδίλη να αγωνίζεται σε μια ομάδα που δεν υπάρχει ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ σέντερ? Μπορεί να δώσει κάποια εξήγηση ο Ντρούκερ ή διοίκηση για αυτό? Δεν νομίζω. Το κακό είναι οτι η περίπτωση Σκορδίλη είναι μόνο ένα δείγμα (ίσως το πιο τρανταχτό) για την θύελλα που επικρατεί στο μυαλό του Ντρούκερ και όλων όσων είναι υπεύθυνοι για τον σχεδιασμό της ομάδος. Να πούμε για τον Ντάστον που επιλέχθηκε ως σέντερ και πραγματικά το παλικάρι παρά τις φιλότιμες προσπάθειες  και το μυώδες κορμί ακόμη και ο πιο λαπάς ψηλός τον απωθεί με ευκολία. Να πούμε για τον Τσαϊρέλη που ενώ στην Κροατία είχε καλή παρουσία  ξαφνικά ξεχάστηκε εντελώς. Η' να πούμε για την περίπτωση του Σλούκα που τείνει να γίνει η νέα εμμονή του Ντρούκερ μετά το ξεπέρασμα της εμμονής με τον Σκορδίλη.  Και για να το αναλύσω λιγάκι παραπάνω. Ο ΑΡΗΣ το καλοκαίρι απόκτησε 4 περιφερειακούς παίκτες όπου μαζί με τον Χατζηβρέττα θα κάλυπταν τις θέσεις 1 και 2. Μέσα σε αυτούς φυσικά είναι ο Πιρς που αντικαταστάθηκε απο τον Μπράουν αλλά και ο τραυματίας Βεργίνης. Και ενώ λοιπόν τόσο ο Κουμπούρας όσο και ο Χαραλαμπίδης έχουν ξεκινήσει καλά παρατηρώ μια ιδιαίτερη εμμονή στον Σλούκα για λόγους που δεν μπορώ να καταλάβω. Όχι οτι ο Σλούκας είναι μαύρα χάλια αλλά το παιδί παίζει όσο καλά μπορεί σε σχέση με την εμπειρία που έχει σε αυτό το επίπεδο με συνέπεια να κάνει αρκετά λάθη. Είναι λογικό λοιπόν ο Ντρούκερ να βασίζεται κυρίως στον πόιντ γκαρντ που αποκτήθηκε την τελευταία στιγμή δανεικός απο τον Ολυμπιακό? Και του χρόνου τι θα γίνει? Θα φύγει ο δυσαρεστημένος Κουμπούρας θα φύγει ο Σλούκας πίσω στον Ολυμπιακό και ο ΑΡΗΣ θα ψάχνει σχεδόν απο το μηδέν πόιντ γκαρντ πάλι. Υπάρχει θέμα με τον Χρυσικόπουλο που δεν υπογράφει και ένας απο τους λόγους είναι ο χρόνος συμμετοχής. Είναι λογικό να ανέχεται ο Ντρούκερ τα λάθη του Σλούκα και να του δίνει ολοένα και περισσότερο χρόνο αντί να "επενδύσει" σε αθλητές που ανήκουν στον ΑΡΗ και μπορεί πάνω τους να χτιστεί μια ομάδα? Εκτός αν και ο Ντρούκερ κυνηγάει την χαρά και την δόξα του Μα

Μπορεί όλοι να κινούμαστε ακόμη σε ρυθμούς ποδοσφαιρικούς και το μυαλό μας να είναι ακόμη στον τεράστιο θρίαμβο επι της Ατλέτικο αλλά η ζωή συνεχίζεται όπως και οι υποχρεώσεις της ομάδος μας σε όλα τα αθλήματα. Έτσι λοιπόν το Σάββατο το απόγευμα(19.30) η αγαπημένη μας ομάδα θα αντιμετωπίσει την Καβάλα στο Παλέ για το Ελληνικό πρωτάθλημα και παρά την όποια απογοήτευση για τα τελευταία αρνητικά αποτελέσματα σε Ρόδο κυρίως αλλά και στην Κροατία θα πρέπει να βρεθούμε στο Παλέ όλοι εμείς που δεν πτοούμαστε απο αυτά και στηρίζουμε τον Αυτοκράτορα. Στο παιχνίδι αυτό θα πάμε με μια ιδιαίτερη αισιοδοξία μιας και η πολυαναμενόμενη ενίσχυση και αναγκαία αντικατάσταση του Πιέρ Πίρς είναι μια ανάσα απο το να πραγματοποιηθεί με τον καλύτερο τρόπο. Μπορεί τα ονόματα που κυκλοφορούσαν τον τελευταίο καιρό να μην μας "έψηναν" και πολύ μιας και δεν έδειχναν να είναι παίκτες που μπορούν να κάνουν την διαφορά τελικά ο Bobby Brown που μέχρι πριν λίγες ημέρες ήταν βασικότατο μέλος της Προκόμ είναι ο εκλεκτός του Ντρούκερ και απομένουν μόνο τα τυπικά για να ανακοινωθεί και επίσημα. Πρόκειται για έναν σπουδαίο παίκτη σε πολύ καλή ηλικία με παραστάσεις απο ΝΒΑ, Ευρώπη, Ευρωλίγκα που βρίσκεται σε καλή αγωνιστική κατάσταση χωρίς τραυματισμούς και αποχή απο επίσημους αγώνες! Ταχύς με εξαιρετική τεχνική κατάρτιση, διαθέτει πολύ καλό περιφερειακό σουτ που μας λείπεο, έχει έφεση στο σκοράρισμα, είναι ηγετική φυσιογνωμία και δεν φοβάται να πάρει προσπάθειες. Κλασσικός Αμερικανός πόιντ γκαρντ στο στύλ του Σόλομον που ακόμη αναπολούμε που σίγουρα θα ταιριάξει στο παιχνίδι της ομάδος μας και θα βοηθήσει να πετύχουμε τους στόχους μας! Άντε να δούμε μήπως τελικά "υπάρχει ζωή" εκεί στην ΚΑΕ και μετά τον Πιρς αντικατασταθεί και ο Ντάστον με έναν δυνατό ψηλό, λυθεί το "θέμα" του Σκορδίλη και η ομάδα μας αποκτήσει την σταθερότητα αλλά και την αγωνιστική δυναμική που της αξίζει! Φυσικά είναι αδύνατον να αγωνιστεί ο Μπράουν αύριο και αναγκαστικά θα κάνουμε υπομονή μέχρι την επόμενη αγωνιστική. Για την Ευρώπη δυστυχώς δεν γνωρίζω εαν έχουμε το δικαίωμα αντικατάστασης τώρα ή στην επόμενη φάση αλλά εκεί ήδη έχουμε κάνει το καθοριστικό βήμα πρόκρισης. Όσο αφορά την Καβάλα τα πράγματα δεν είναι τόσο εύκολα όσο μπορεί κάποιοι να νομίζουν μιας και πρόκειται για μια σαφώς πιο δυνατή ομάδα απο ότι ήταν ο Κολοσσός και ίσως και το Περιστέρι που μας κέρδισαν τις τελευταίες 2 αγωνιστικές. Βασίζεται στους καλούς ξένους που έχει και παρόλο που ο Παλάσιο είναι το πρώτο βιολί ιδιαίτερη έμφαση θα πρέπει να δώσουμε στον Σίμμονς που αγωνίζεται κάτω απο το καλάθι.  Ανεξάρτητα πάντως με την δυναμική της Καβάλας που φέτος διαθέτει το καλύτερο ρόστερ των τελευταίων χρόνων ο μεγάλος αντίπαλος μας είναι ο κακός μας εαυτός. Εαν ο ΑΡΗΣ δείξει το πρόσωπο που έδειξε στην Ρόδο τότε δύσκολα να αποφύγουμε την ήττα για αυτό σοβαρότητα και πάθος για 40'. Αν και τα τελευταία χρόνια το αυτονόητο που είναι η νίκη σε κάτι τέτοια παιχνίδια μέσα στο Παλέ έχει μετατραπεί σε αγχώδης αγωνία μέχρι το τελικό σφύριγμα της λήξης ο ΑΡΗΣ πρέπει να βρεί τον δρόμο του και εμείς πρέπει να είμαστε εκεί για να τον βοηθήσουμε. Νίκη λοιπόν πάση θυσία το Σάββατο και ανυπομονησία να δούμε τον ΑΡΗ με την προσθήκη του Μπράουν!

Δείτε τα αναλυτικά του στατιστικά στις 3 διοργανώσεις που αγωνίστηκε φέτος με την Προκόμ.

[youtube=

Δεν τα κατάφερε ο ΑΡΗΣ στην Κροατία να πάρει την νίκη που θα εξασφάλιζε την πρόκριση και την πρώτη θέση σε μεγάλο βαθμό και πλέον μετά την απρόσμενη εκτός έδρας νίκη της Αζόβμας στο Ισραήλ η κατάσταση έχει γίνει αρκετά περίπλοκη και θα πρέπει πάση θυσία να κάνουμε το απόλυτο στην έδρα μας. Δυστυχώς λόγο της μη τηλεοπτικής μετάδοσης αλλά και της απεργίας των δημοσιογράφων αρκεστήκαμε στην live περιγραφή  Play by Play του site του Eurocup και στην αναλυτική στατιστική του αγώνα. Έτσι είναι λιγάκι δύσκολο να γνωρίζουμε για τους λόγους για τους οποίους ο Χρήστος Ταπούτος δεν αγωνίστηκε καθόλου σήμερα αλλά και κάποιες λεπτομέρειες που σε ένα παιχνίδι σαν και αυτό κάνουν την διαφορά. Η ομάδα μας μπήκε δυνατά είχε κεφάλι στο σκορ αλλά όσο περνούσε η ώρα οι Κροάτες ισορρόπησαν το παιχνίδι και παρά τις προσπάθειες τους να ξεφύγουν όλα έδειχναν οτι οι 2 ομάδες θα πηγαίνουν πόντο πόντο ως το φινάλε. Εκεί που αν και φάνηκε να το χάνουμε χάρη στην παρουσία του Χαραλαμπίδη τα τελευταία λεπτά αλλά και σε τρίποντη βόμβα του Χατζηβρέττα η αναμέτρηση οδηγήθηκε στην παράταση(70 - 70). Εκεί όπου τα πράγματα φαινόταν πιο εύκολα για την ομάδα μιας και είχε αποβληθεί ο καλύτερος παίκτης των αντιπάλων με 5 φάουλ αποδειχθήκαμε ιδανικοί αυτόχειρες μιας και μέσα σε 1 λεπτό χάρη σε προσωπικά λάθη των Σλούκα και Χαραλαμπίδη το 70-72 έγινε 78-73 και πλέον η πλάστιγγα έγειρε προς την Τσεντεβίτα. Με τον Χατζηβρέττα εκτός με 5 φάουλ, τον Τάκερ σε μέτρια επιθετικά μέρα, τον Μπορόβνιακ να έχει σιωπήσει και τον Ταπούτο εκτός παρκέ τα πράγματα γίνανε πολύ δύσκολα και το 81-76 έμελλε να είναι το τελικό σκορ. Όσο δύσκολο και αν είναι να κάνεις κρίσεις για ένα παιχνίδι ακούγοντας(ή διαβάζοντας στην προκειμένη περίπτωση) την περιγραφή ενός αγώνα που κρίθηκε στον πόντο θα τολμήσω να πω οτι για ακόμη μια φορά ο ΑΡΗΣ έπεσε θύμα των εμμονών του Ντρούκερ. Ξεχάστηκε ο Τσαϊρέλης παρόλο που είχε πολύ καλή παρουσία στο Α ημίχρονο όπου και αγωνίστηκε κυρίως, όπως στα τελευταία παιχνίδια έτσι και σε αυτό ο Ντάστον πήρε λίγο χρόνο συμμετοχής και στην συνέχεια έμεινε στον πάγκο χωρίς να αγωνιστεί ούτε λεπτό. Επαναλαμβανόμενα φαινόμενα όπως αυτό με τον Σλούκα όπου νομίζω οτι όλοι έχουν καταλάβει την ιδιαίτερη αδυναμία που του έχει ο Ντρούκερ και παρά το νεαρό της ηλικίας του τον προτιμάει απο τον πολύ πιο έμπειρο Κουμπούρα ακόμη και όταν η μπάλα καίει όπως σήμερα. Τα 5 λάθη που έκανε ο Σλούκας με τα 3 απο αυτά να είναι στην παράταση προφανώς και δεν μετράνε για τον Ντρούκερ. Ως κακόγουστο αστείο μπορώ να δω για ακόμη μια φορά (μετά και τον αγώνα με το Περιστέρι που έκανε ακριβώς το ίδιο) τον Χρυσικόπουλο που αγωνίστηκε μόλις 6 λέπτα σήμερα να είναι μέσα στα τελευταία καθοριστικά λεπτά της παράτασης. Το πως γίνεται έναν παίκτη να μην τον εμπιστεύεσαι για  τα  40΄λεπτά αλλά να πιστεύεις οτι μπορεί να σου δώσει την νίκη στην παράταση είναι κάτι που υπερβαίνει τις όποιες μπασκετικές γνώσεις έχω... Το κακόγουστο αστείο σήμερα ήταν ακόμη μεγαλύτερο μιας και στο δεύτερο δεκάλεπτο για 2,5'  έβαλε μέσα τον Σκορδίλη, λες και ήθελε να ειρωνευτεί(ναι τον έβαλε και πάλι χάσαμε, μούγκα όλοι...) όλους αυτούς που έχουν αγανακτήσει με το συγκεκριμένο θέμα. Κρίμα  γιατί σήμερα μπορούσαμε να πάρουμε την νίκη και να απλοποιήσουμε τα πράγματα. Ελπίζω πάντως να μην κάνουμε κανα χαρακίρι όπως είχε γίνει πριν 2 χρόνια με τον Ματζόν όπου απο φαβορί για την πρώτη θέση του ομίλου καταφέραμε να αποκλειστούμε...