Την Τετάρτη το απόγευμα στις Σέρρες ακριβώς μια εβδομάδα πριν το πρώτο πολύ κρίσιμο παιχνίδι κόντρα στην Λουκόιλ Ακαντέμικ η αγαπημένη μας ομάδα θα δώσει το πρώτο επίσημο παιχνίδι της χρονιάς για την πρώτη αγωνιστική της δεύτερης φάσης του κυπέλλου. Αντίπαλος μας θα είναι οι Ίκαροι Σερρών, μια ομάδα απο την Α2 που αν και δεν αποτελεί απειλή για τον ΑΡΗ μας σίγουρα θα είναι μια πολύ καλή προπόνηση γιατί όπως και να το κάνουμε άλλο τα φιλικά και άλλο οι επίσημοι αγώνες. Έτσι ο Σάρον Ντρούκερ θα έχει την ευκαιρία να "τσεκάρει" την κατάσταση που βρίσκονται οι παίκτες του λίγες ημέρες πριν μπουν στα βαθιά γιατί όλοι στο σύλλογο γνωρίζουν οτι η πρόκριση στο Eurocup είναι κάτι παραπάνω απο απαραίτητη μιας και μέσα απο τον Ευρωπαϊκό θεσμό έχουμε ίσως την μεγαλύτερη ευκαιρία για να κάνουμε κάτι καλό και γιατί όχι να μην προσθέσουμε  ακόμη ένα λάβαρο στο ταβάνι του Παλέ. Μετά την οριστικοποίηση της απόκτησης των Χαραλαμπίση, Βεργίνη, Κουμπούρα  η περιφέρεια μας έχει ενισχυθεί σημαντικά και πιθανόν να ενισχυθεί και άλλο μιας και ο Πιρς είναι με το ένα πόδι εκτός ομάδος γιατί όπως λένε τα ρεπορτάζ έχει τεράστιο πρόβλημα στο σκοράρισμα και στο μακρινό σουτ χαρακτηριστικά απαραίτητα για ένα γκαρντ. Αν και όλοι επιθυμούσαμε να δούμε με την φανέλα του ΑΡΗ μας ακόμη έναν σπουδαίο παίκτη(πλην του Τάκερ) που να είναι ικανός να ανατρέψει τα δεδομένα σαν τον Βούγιανιτς ή τον Χαλπερίν απο ότι φαίνεται κανείς απο τους 2 δεν θα έρθει και τελικά ο Ντρούκερ θα καταλήξει σε κάποιον Αμερικάνο που θα είναι σαφώς πιο φθηνός απο τους 2 παραπάνω. Αυτό σημαίνει οτι έστω προσωρινά η ενίσχυση κάτω απο το καλάθι όπου η έλλειψη ψηλού είναι εμφανής θα καθυστερήσει αρκετά γιατί όπως είναι γνωστό οι καλοί κοινοτικοί ψηλοί είναι δυσεύρετοι ενώ αν καλύπταμε με κοινοτικό την περιφέρεια θα ήταν πολύ πιο εύκολο(και φθηνό) να βρεθεί Αμερικάνος ψηλός. Παρόλα αυτά καλό είναι να κάνουμε υπομονή να δούμε την ομάδα του Ντρούκερ μέσα στο γήπεδο και να βγάλουμε εκ των υστέρων τα συμπεράσματα. Πάντως με μια πρώτη ματιά μπορώ να πω οτι επιτέλους ο ΑΡΗΣ κινήθηκε σωστά μεταγραφικά παίρνοντας καλούς Έλληνες παίκτες που τα προηγούμενα χρόνια έχουν κάνει αρκετή ζημιά στην ομάδα μας και έχουν αποδείξει οτι αξίζουν. Ακόμη και ο Τσαϊρέλης πέρσι στην ήττα μας στην έδρα των Τρικάλων ήταν απο τους κορυφαίους των αντιπάλων και όπως ήταν λογικό όλους μας έβγαινε το παράπονο ότι ένα ¨δικό" μας παιδί που παίζει τόσο παθιασμένα αντί να αγωνίζεται στην ομάδα μας έχει παραχωρηθεί δανεικός. Επίσης παρόλο που κάθε καλοκαίρι  και τα προηγούμενα χρόνια γινότανε  πολύς λόγος για τους "χρυσούς" πιτσιρικάδες της ομάδες και τις ευκαιρίες που αναμένεται να τους δοθούν(αλλά ποτέ δεν τους δινότανε) φέτος έχω πεισθεί οτι θα τους δούμε επιτέλους να έχουν ρόλο στην ομάδα και να μην αποτελούν απλά διακοσμητικό στοιχείο. Και αν τα δημοσιεύματα  απο την Αθήνα περι πώλησης Χρυσικόπουλου έχουν φέρει στο προσκήνιο και πάλι την απόφαση πώλησης του Παπανικολάου που πίκρανε πολύ κόσμο  θα ήθελα να τονίσω και πάλι οτι προσωπικά για εμένα δεν ήταν "έγκλημα" που πωλήθηκε ο Παπανικολάου αλλά το οτι δεν του δόθηκε ούτε στο ελάχιστο η ευκαιρία απο τον Ματζόν να δείξει στον κόσμο του  ΑΡΗ αν μπορεί να βοηθήσει και να αποτελέσει ενεργό μέλος της ομάδος. Εύχομαι να μην γίνει το ίδιο και με τον Λίνο, τον Μούρτο και τον Σκορδίλη και να τους δοθεί η ευκαιρία απο τον Ντρούκερ να μας δείξουν τι αξίζουν. Τέλος καλό  είναι φέτος καθώς πλησιάζουμε στην έναρξη της αγωνιστικής σεζόν να θυμηθούμε την πραγματική δύναμη του Αυτοκράτορα που είμαστε εμείς ίδιοι και να ενισχύσουμε την προσπάθεια της ΚΑΕ αγοράζοντας διαρκείας αλλά και γεμίζοντας ασφυκτικά το θρυλικό Παλέ κάθε φορά που αγωνίζεται ο ΑΡΗΣ μας!

Τον Ολυμπιακό στο Παλέ θα αντιμετωπίσει η ομάδα μας στην πρεμιέρα του Ελληνικού πρωταθλήματος που ξεκινάει στις 16 Οκτωβρίου, η συνέχεια είναι εξίσου δύσκολη μιας και αντιμετωπίζουμε τον Πανελλήνιο εκτός και επιστρέφουμε στο Παλέ για να υποδεχθούμε τον μπαοκ που κατάφερε και πήρε πιστοποιητικό συμμετοχής :) . Αναλυτικά το πρόγραμμα μπορείτε να το δείτε εδώ.  Με μια πρώτη ματιά και χωρίς να το θέλω ιδιαίτερα αυτό που μου έρχεται στο μυαλό είναι το ανάλογο περσινό ξεκίνημα όπου και πάλι στις πρώτες 3 αγωνιστικές είχαμε 3 δυνατά παιχνιδία(Ολυμπιακό, Παναθηναϊκό, μπαοκ εκτός) και είχαμε γνωρίσει ισάριθμες ήττες με αυτήν απο τον συμπολίτη να  είναι κάτι πολύ χειρότερο απο απλά ακόμη μια ήττα. Όπως όμως και πέρσι έτσι και φέτος αυτό το πρόγραμμα μας δίνει την δυνατότητα ΕΦΟΣΟΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΟΥΜΕ ΕΤΟΙΜΟΙ να ξεκινήσουμε εντυπωσιακά την χρονιά, να ζεσταθεί για τα καλά ο κόσμος και όλα να κυλήσουν ομαλά. Με λίγα λόγια όλα να εξελιχθούν εντελώς διαφορετικά απο πέρσι και πάνω απο όλα να δούμε πάνω στο παρκέ ενα σύνολο παικτών που να τιμάει την φανέλα που φοράει και να αγωνίζονται σαν ΟΜΑΔΑ και όχι σαν το σκορποχώρι που είδαμε πέρσι. Η ομάδα στα φιλικά που έχει δώσει εως τώρα είχε θετικά αποτελέσματα με εξαίρεση στον τελευταίο που ήταν και το πιο δυνατό κόντρα στον Ολυμπιακό όπου νομίζω αποκαλύφθηκε περίτρανα η αδυναμία μας κάτω απο τα καλάθια και η δυσκολία του Ντάστον να αποδώσει καλά απέναντι σε καλούς ψηλούς.  Βέβαια δεν πρέπει να ξεχνάμε οτι το ρόστερ δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμη. Αναμένεται να γίνουν ακόμη 1 με 2 μεταγραφές με αυτήν του γκαρντ να θεωρείται δεδομένη αλλά και αυτήν του ψηλού να φαντάζει λογική εαν δούμε αναλυτικά το ρόστερ της ομάδος. Φυσικά εκτός απο την ομάδα που εύχομαι ολόψυχα να μην θυμίζει ούτε στο ελάχιστο το περσινό φιάσκο εύχομαι επιτέλους να δω το Παλέ να θυμίζει παλιές καλές εποχές όπου αποτελούσε σε κάθε παιχνίδι τον έκτο και δυνατότερο παίκτη του Αυτοκράτορα. Το οτι οι περισσότερες ομάδες(εκτός ΟΣΦΠ και ΠΑΟ)  βρίσκονται μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας δεν είναι κάτι που με χαροποιεί αλλά τουλάχιστον είναι μια ευκαιρία που θα πρέπει επιτέλους να την εκμεταλλευτούμε  και με την δική μας βοήθεια ο ΑΡΗΣ να ξαναβαδίσει σε μονοπάτια επιτυχιών και να αρχίσει σιγά σιγά να κρυφοκοιτάει την κορυφή και τους τίτλους είτε μιλάμε για Ευρώπη είτε μιλάμε για εγχώριες διοργανώσεις.  Ας χΑΡΗΣουμε λοιπόν την δύναμη μας στον Αυτοκράτορα όπως το κάναμε και στο ποδόσφαιρο όπου το πήραμε απο την Β εθνική και το οδηγήσαμε σε άλλο επίπεδο δημιουργώντας γερές βάσεις. Στον μπασκετικό ΑΡΗ τα πράγματα είναι ακόμη πιο εύκολα γιατί ήδη υπάρχουν οι γερές βάσεις, υπάρχει η ΣΑΡΙΣΑ, υπάρχει η βαριά φανέλα και το  μόνο που λείπει είναι το πάθος του κόσμου που ξεχείλιζε κάποτε το Αλεξάνδρειο. Καιρός λοιπόν να το αλλάξουμε αυτό, καιρός να πάρουμε τον Αυτοκράτορα απο το χεράκι και να γουστάρουμε όλοι μαζί για αρχή ένα κατάμεστο Παλέ και οι επιτυχίες της ομάδος μας θα ακολουθήσουν! ΟΛΟΙ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ!

"χΑΡΗΣτε την δύναμη σας στον Αυτοκράτορα" είναι το βασικό μότο της προώθησης των εισιτηρίων διαρκείας του μπασκετικού ΑΡΗ κάτι που θεωρώ 100% εύστοχο και ίσως να προβληματίσει αρκετούς που βρίσκονται ανάμεσα σε Παλέ και καναπέ και συνειδητοποιήσουν οτι εμείς είμαστε η δύναμη του ΑΡΗ σε όλα τα αθλήματα αλλά συγκεκριμένα στο μπάσκετ χρωστάμε πολλά, πάρα πολλά που με παρουσίες στο γήπεδο σαν και αυτές των τελευταίων ετών δεν μπορούμε να "ξεχρεώσουμε" ούτε στο ελάχιστο... Καιρός λοιπόν να επαναδραστηριοποιηθούν όλοι αυτοί που αν και ζουν και αναπνέουν για τον ΑΡΗ απο τα μπασκετικά δρώμενα τα τελευταία χρόνια συνειδητά ή μη απέχουν. Αρκετές φορές έχω καυτηριάσει την απουσία του κόσμου απο το Παλέ σε σημείο που όλοι εμείς που συνεχίζουμε και πηγαίνουμε να θεωρούμαστε ρομαντικοί και γραφικοί, η ουσία όμως είναι οτι μόνο με την μαζική προσέλευση του κόσμου μπορεί η ομάδα μας να ανακάμψει και αυτή η προσπάθεια απο τα μέλη της "Σάρισας" να πάρει την απαραίτητη ώθηση τόσο ψυχολογική όσο και οικονομική. Και ειλικρινά αυτό που πιστεύω οτι επιζητούν οι διοικούντες της ΚΑΕ είναι ένα γεμάτο Παλέ με τον μοναδικό παλμό και πάθος που χαρακτηρίζει τον κόσμο του ΑΡΗ! Μόνο έτσι η ομάδα μας θα ξαναβρεί την χαμένη της δύναμη, αίγλη, κύρος, θα βαδίσει σε μονοπάτια επιτυχιών και  θα τραβήξει το βλέμμα οικονομικών παραγόντων. Και επειδή οι διοικούντες της ΚΑΕ το γνωρίζουν αυτό καλύτερα  απο όλους μας για αυτό λοιπόν φέτος κάνουν ένα ξεχωριστό κάλεσμα προς τον κόσμο με τιμές που στα διαρκείας πραγματικά φιλικές και όχι όπως στα προηγούμενα χρόνια που οι τιμές των διαρκείας ήταν θέμα προς συζήτηση. Φυσικά ο ΑΡΗΣ είναι και θα είναι ο Αυτοκράτορας του Ελληνικού αθλητισμού αλλά τότε ξεφτιλίζεσαι συνεχώς απο το Μαρουσάκι, τερματίζεις 7ος, σε προσπερνάνε υποδεέστερες ομάδες με ελάχιστο κόσμο δεν γίνεται εσυ να βάζεις υψηλές τιμές στα διαρκείας όταν οι ομάδες που ανταγωνίζεσαι πουλάνε διαρκείας με 50 ευρώ... Φέτος όμως τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά και εκτός των μειώσεων που φτάνουν μέχρι και στο 25% θα πρέπει να τονίσουμε οτι σε αντίθεση με άλλες χρονιές περιλαμβάνεται και η Ευρώπη και δεν θα υπάρχει εξτρά εισιτήριο για τους Ευρωπαϊκούς αγώνες που ελπίζω να είναι πάρα πολλοί. Επίσης η ΚΑΕ προσφέρει και εκπτώσεις για τα μέλη της Λέσχης Φίλων ΑΡΗ. Αναλυτικά μπορείτε να δείτε τις τιμές των εισιτηρίων διαρκείας εδώ . Πάντως εκτός απο την αλλαγή νοοτροπίας στις τιμές των διαρκείας απο την ΚΑΕ μπορώ να πω οτι διακρίνω και έναν πιο σοβαρό και οργανωμένο σχεδιασμό στην φετινή ομάδα. Απο την στιγμή που ξεκαθάρισε η περίπτωση του Μπλάτ και έκλεισε ο Ντρούκερ αρκετά γρήγορα άρχιζαν να αποκτούνται παίκτες αλλά το πιο σημαντικό είναι οτι οι παίκτες που έχουν αποκτηθεί ως τώρα έχουν κοινά χαρακτηριστικά κάτι που ίσως οδηγήσει σε ένα δυνατό σύνολο με καλή χημεία και ελκυστικό στυλ παιχνιδιού. Για τον Μπορόβνιακ δεν έχω άποψη και θα τον αφήσω στην άκρη όπως και τον Νίκο Χατζηβρέτα που μας χρωστάει κάτι απο πέρσι μιας και η παρουσία του ήταν απογοητευτική και εαν κανείς υπολογίσει τις προσδοκίες που είχαμε απο τον συγκεκριμένο παίκτη τότε καλύτερα ας τον αφήσουμε και αυτόν στην άκρη. Οι 3 αμερικάνοι Τάκερ, Πίρς και Ντάστον είναι αρκετά γρήγοροι, ευέλικτοι και διαθέτουν μεγάλο ρεπερτόριο κινήσεων κυρίως κοντά στο καλάθι και όχι τόσο με περιφερειακά σουτ κάτι που δείχνει οτι ο Ντρούκερ στοχεύει στο να φτιάξει ένα σύνολο που θα τρέχει, θα έχει αρκετές λύσεις στο σκοράρισμα και δεν θα βασίζεται στα 3ποντα. Αν και ο Τάκερ αποτελεί εγγύηση για το σκοράρισμα , η επιλογή των Πίρς και Ντάστον μπορεί να περιέχουν ρίσκο αλλά νομίζω οτι τελικά ο Ντρούκερ θα δικαιωθεί κυρίως για τον Πίρς που αν δεν είχε προβλήματα "συμπεριφοράς" στις ΗΠΑ θα έκανε σπουδαία καριέρα. Οι Ταπούτος και Κουμπούρας είναι 2 μπασκετικές μου αδυναμίες που ήμουν 100% σίγουρος οτι θα κάνανε σπουδαία καριέρα. Δυστυχώς οι σοβαροί τραυματισμοί τους αφήσανε πολύ πίσω και αν ο Ταπούτος φαίνεται να έχει αφήσει πίσω του αυτά τα προβλήματα ο Κουμπούρας για αυτόν ακριβώς τον λόγο είναι υπο δοκιμή. Πάντως πιστεύω και στους 2 πάρα πολύ και ταιριάζουν με τους Αμερικάνους που αποκτήθηκαν μιας και είναι εξίσου γρήγοροι παίκτες. Με χαροποίησε ιδιαίτερα η παραμονή του Τσαϊρέλη μιας και ήταν καιρός να αρχίσουμε να εμπιστευόμαστε δικά μας παιδιά απο το να δοκιμάζουμε την τύχη μας με τυχάσπαρτους κοινοτικούς αμφιβόλου αξίας. Εύχομαι ο Σαρόν Ντρούκερ να πιστέψει σε αυτούς τους παίκτες και να δούμε επιτέλους τους Σκορδίλη, Χρυσικόπ

Η γνώριμη σε όλους μας Λουκόιλ Ακαντεμικ απο την Βουλγαρία θα είναι η ομάδα που θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε και να αποκλείσουμε στους διπλούς αγώνες που θα διεξαχθούν 29 Σεπτεμβρίου και 6 Οκτωβρίου. Σίγουρα η πρωταθλήτρια Βουλγαρίας δεν αποτελεί την ομάδα φόβητρο αλλά απο την στιγμή που ήμασταν στο γκρούπ των δυνατών όλοι οι αντίπαλοι ήταν σαφώς υποδεέστεροι μας. Εαν ρίξουμε όμως μια ματιά και στους υπόλοιπους πιθανούς αντιπάλους μας τότε μάλλον ήμασταν άτυχοι στην κλήρωση. Παρόλα αυτά πιστεύω οτι σκοπός δεν είναι να "πέφτουμε" πάνω σε αδύναμες ομάδες για να προχωρήσουμε αλλά να κάνουμε εμείς ένα δυνατό σύνολο ικανό να αντιμετωπίσει κάθε αντίπαλο. Το θετικό στην συγκεκριμένη κλήρωση είναι οτι η Λουκόιλ άνετα θα μπορούσε να χαρακτηριστεί "πελάτης" μας μιας και κατα το παρελθόν την έχουμε αντιμετωπίσει αρκετές φορές και όλες απο όσο θυμάμαι είχαμε κερδίσει μέσα έξω. Στα 2 αυτά παιχνίδια φυσικά μετράει η διαφορά πόντων και ο νικητής μπαίνει κατευθείαν στους ομίλους του Eurocup όπου ελπίζω να είμαστε και να συνεχίσουμε αυτό που αφήσαμε πέρσι στην μέση. Την δεδομένη χρονική περίοδο είναι πολύ δύσκολο να κάνουμε κάποια εκτίμηση μιας και ουσιαστικά εκτός απο τους πιτσιρικάδες δεν έχουμε κανέναν άλλο παίκτη στο ρόστερ μας.  Πιθανό φαντάζει το ενδεχόμενο να παραμείνει ο Χατζηβρέτας που αφήνει το οικονομικό σε δεύτερη μοίρα όπως και να γίνει προσπάθεια για να παραμείνει και ο Μπάρλος. Ο Κλάρκ θα πρέπει να θεωρείται ήδη παρελθόν και το ίδιο μάλλον θα γίνει και με τον Ντικούδη. Για τον Μπέτς και τον Κακιούζη δεν έχει ακουστεί κουβέντα και μάλλον του χρόνου δεν θα είναι στην ομάδα μας. Αυτό σημαίνει οτι ψάχνουμε για περίπου 7 παίκτες με τους 4-5 απο αυτούς να λογίζονται και ως "πενταδάτοι". Οι φήμες που θέλουν δανεικούς απο Ολυμπιακό και Μακάμπι δεν είναι και το καλύτερο σενάριο για μια ομάδα σαν τον ΑΡΗ αλλά καλό είναι να κάνουμε υπομονή για να δούμε πως θα "κινηθεί" ο φετινός ΑΡΗΣ ελπίζοντας οτι αυτήν την φορά θα δημιουργηθεί μια ομάδα που θα ματώνει μέσα στο γήπεδο με παίκτες που θα σέβονται την φανέλα με τον Θεό του πολέμου στο στήθος!

Όσοι περιμέναμε με αγωνία την χθεσινή ημερομηνία ώστε να πραγματοποιηθεί η γενική συνέλευση των μετόχων της ΚΑΕ ΑΡΗΣ και να δρομολογηθούν   εξελίξεις στον μπασκετικό σχεδιασμό μάλλον θα απογοητευτήκαμε. Η επισημοποίηση του νέου επταμελούς Δ.Σ. της ΚΑΕ ήταν κάτι καθαρά τυπικό και η αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της ομάδος με 300.000 ευρώ που θα καλυφθεί με "ρευστό" απο τα μέλη της ΣΑΡΙΣΑΣ απο μόνο του δεν λέει κάτι γιατί πολύ απλά ως τώρα φαντάζει ως το μοναδικό εξασφαλισμένο χρηματικό ποσό όπου μαζί με το τηλεοπτικό συμβόλαιο και κάποιες δεδομένες χορηγίες συνθέτουν ένα μπάτζετ αρκετά χαμηλό που οδηγεί απλά  στην επιβίωση.  Η αναμενόμενη αποδέσμευση των Κλάρκ, Ντικούδη που έχουν συμβόλαια και η μη συνέχιση της συνεργασίας με τον Μιχάλη Κακιούζη που ήταν απο τους ελάχιστους διασωθέντες παίκτες της περσινής χρονιάς φανερώνει οτι τα πράγματα ίσως να είναι πολύ διαφορετικά απο όσο νομίζουμε και σενάρια που κάνουμε για επιστροφές σημαντικών παικτών Ελλήνων και ξένων που έχουν φορέσει κατα το παρελθόν την φανέλα της ομάδος μας με επιτυχία πολύ πιθανό να ανήκουν στην σφαίρα της φαντασίας. Όσο αισιόδοξοι και αν θέλουμε να είμαστε το γεγονός οτι ενώ έχει  οριστεί 7μελές Δ.Σ. , έχουμε αποκτήσει νέο προπονητή και η ΣΑΡΙΣΑ έχει επισημοποιήσει την είσοδο της στην ΚΑΕ με αγορά μετοχών παρόλα αυτά εξακολουθούν να υπάρχουν διαφωνίες σε ότι αφορά το μέγεθος του μπάτζετ την συμμετοχή των μετόχων σε αυτό αλλά και τους τρόπους καταβολής των απαιτούμενων χρηματικών ποσών. Όλα αυτά δείχνουν οτι η επιλογή του Ντρούκερ κρίνεται 100% πετυχημένη την δεδομένη χρονική στιγμή γιατί πολύ απλά ο συγκεκριμένος προπονητής έχει αποδείξει οτι μπορεί να διαχειριστεί εξαιρετικά το μπάτζετ μιας ομάδος όσο μικρό και αν είναι. Εμείς θα συνεχίσουμε να κάνουμε υπομονή για να δούμε τελικά τι ομάδα θα έχουμε, ποιοι παίκτες θα έρθουν και θα φύγουν, αν θα γίνουμε σκαλοπάτι  δανεικών παικτών όπως βγαίνει προς τα έξω και αν φέτος τα εισιτήρια διαρκείας θα έχουν πραγματικά φιλικές τιμές για τον κόσμο όπως διαφήμιζαν πέρσι αλλά δεν το είδαμε ποτέ...

Αν και να πω την αλήθεια ούτε καν τον ήξερα τον Σάρον Ντρούκερ και σύμφωνα με τα άλλα  ονόματα που ακούστηκαν(Περάσοβιτς και Τριφούνοβιτς) τον είχα στο τέλος της λίστας θα πρέπει να παραδεχτούμε όλοι μας ότι το βιογραφικό του είναι εντυπωσιακό παρά το οτι είναι μόλις 43 ετών. Τόσο οι συστάσεις όσο και τα επιτεύγματα του μιλάνε απο μόνα τους. Επίσης θεωρώ πολύ σημαντικό οτι σε όλες τις ομάδες που βρέθηκε στον πάγκο ως πρώτος προπονητής κατάφερε να παρουσιάσει "έργο" παρά το περιορισμένο μπάτζετ. Έχει εμπειρία απο σημαντικές εγχώριες και ευρωπαϊκές διοργανώσεις μιας και με τις ομάδες που βρισκόταν συμμετείχε σε αρκετούς τελικούς και παιχνίδια φωτιά όπου κρίνονται τίτλοι.  Είναι λάτρης του οργανωμένου ομαδικού παιχνιδιού και των παικτών που βοηθάνε σε όλους τους τομείς και θεωρείται ως ένας απο τους πιο ελπιδοφόρους προπονητές στην Ευρώπη! Η σχέση του με τον ΑΡΗ? Εκτός απο τον τεράστιο σεβασμό και γνώση της ιστορίας της ομάδος μας(όπως καθε μπασκετικός Ισρηλινός) κατά το παρελθόν είχε συνεργαστεί με τον αγαπημένο μας Γουίλι Σόλομον  όπου μαζί κατέκτησαν στην Χάποελ Ιερουσαλήμ το Uleb Cup, είχε εμπλακεί μαζί με τον "αγαπητό"  μας Αντρέα Ματζόν στο μπέρδεμα της Μπολόνια που είχε υπογράψει στο ίδιο διάστημα με 3 προπονητές και επίσης έχει άριστη σχέση/συνεργασία με τον πρώην προπονητή της ομάδος μας Ντ.Μπλάτ που όπως είναι γνωστό αυτός μας τον "σύστησε".  Εάν ρίξετε μια ματιά παρακάτω στα επιτεύγματα του σαν πρώτος προπονητής τότε νομίζω οτι θα συμφωνήσετε οτι η ομάδα μας έκανε διάνα στην επιλογή προπονητή!

-   Προπονητής της χρονιάς στο Ισραήλ με τη Μακάμπι Ρανανά το 2000
-   Προπονητής της χρονιάς στο Ισραήλ με τη Χάποελ Γκαλίλ Ελιόν το 2003
-   Νικητής του Uleb Cup με τη Χάποελ Ιερουσαλήμ το 2004
-   Νικητής του EurocupChallenge με την Ουράλ Γκρέιτ το 2006
-    Πρωταθλητής Βελγίου με την Οστάνδη το 2007
-    Κυπελλούχος Βελγίου με την Οστάνδη το 2008

Το μόνο που απομένει είναι να τον δούμε και στην πράξη ώστε να μην ξαναζήσουμε χρονιά σαν την περσινή :)

Κυριακή 20 Ιουνίου και ο μπασκετικός ΑΡΗΣ παραμένει στον αέρα με μοναδική ελπίδα τη διαφαινόμενη πρόθεση μιας ομάδας ανθρώπων να βοηθήσουν. Φυσικά η πρόθεση απο την πράξη έχει τεράστια απόσταση μια απόσταση που συνεχίζει να διατηρείται ανάμεσα στους μετόχους της ΚΑΕ ΑΡΗΣ μιας και δεν έχουμε δει κάποια ουσιαστική κίνηση. Και δεν μιλάμε απλά για το πως θα βρεθούν οι οικονομικοί πόροι και να συντηρηθεί η ομάδα αλλά μιλάμε για νέο ξεκίνημα, με νέο προπονητή που ακόμη φυσικά δεν έχει βρεθεί αλλά και λογικά με αρκετούς νέους παίκτες όπου η επιλογή τους θα πρέπει να είναι πολύ προσεκτική μιας και το χαμηλό μπάτζετ δεν αφήνει περιθώρια για λάθη. Άμεσα συνδεδεμένο με τα παραπάνω είναι και η πιθανότητα να αγωνιστούμε στην Ευρώπη παρά την 7η θέση στην τελική κατάταξη της βαθμολογίας. Οι άνθρωποι της Uleb τόσο για την Ευρωλίγκα όσο και για το Eurocup δίνουν ιδιαίτερη έμφαση στην εμπορικότητα της ομάδος, στις γηπεδικές εγκαταστάσεις αλλά και στην ειδική βαθμολογία της Uleb στην οποία ο ΑΡΗΣ βρίσκεται στην 22η θέση και είναι ουσιαστικά η 3η Ελληνική ομάδα μετά τους Παναθηναϊκο και Ολυμπιακό. Εφόσον λοιπόν επισημοποιηθεί η διοικητική ηρεμία στην ΚΑΕ και αρχίσει να εφαρμόζεται ένας αξιοπρεπής αγωνιστικός σχεδιασμός είναι κάτι παραπάνω απο βέβαιο οτι ο ΑΡΗΣ θα αγωνιστεί σε κάποιο Ευρωπαϊκό θεσμό. Επίσης το γεγονός οτι το επόμενο καλοκαίρι δεν υπάρχει Ευρωμπάσκετ επιτρέπει τις συλλογικές Ευρωπαϊκές διοργανώσεις να τελειώσουν πιο αργά και κατα συνέπεια να εφαρμοστεί το πλάνο των ανθρώπων της Uleb που θέλουν να αυξήσουν τις ομάδες που θα συμμετέχουν στα προκριματικά της Ευρωλίγκας απο 8 που ήταν πέρσι σε 16. Μια εξέλιξη που πιθανόν να μας δώσει το δικαίωμα συμμετοχής μέχρι και στην Ευρωλίγκα. Στις 30 του μηνός έχει οριστεί η συνέλευση των μετόχων  όπου θα παρθούν οι οριστικές αποφάσεις. Ήδη έχουμε καθυστερήσει πολύ και εαν στις 30 Ιουνίου δεν παρθούν οριστικές, ξεκάθαρες αποφάσεις για το μπάτζετ και τα λοιπά θέματα τότε πραγματικά θα έχουμε τεράστιο πρόβλημα. Σύμφωνα πάντα με την φημολογία των τελευταίων ημερών έχουν υπάρξει κάποιες επαφές για τον νέο προπονητή με τους Περάσοβιτς, Τριφούνοβιτς και Ντρούκερ. Ομολογώ οτι και τα 3 ονόματα με ικανοποιούν απόλυτα. Ο Περάσοβιτς είναι το μεγάλο όνομα που έχει την εμπειρία να διαχειριστεί μια μεγάλη ομάδα σαν τον ΑΡΗ άλλα φαίνεται να απαιτεί και μεγάλο μπάτζετ. Ο Τριφούνοβιτς προσωπικά μου άρεσε πάρα πολύ στον Πανιώνιο μιας και την συγκεκριμένη χρονιά που τον αποκλείσαμε στις λεπτομέρειες νομίζω οτι ο Πανιώνιος είχε κάνει εξαιρετική χρονιά, έπαιζε καλό και οργανωμένο μπάσκετ και είχε κάνει μάλιστα και εξαιρετικές επιλογές κοινοτικών και ξένων παικτών με περιορισμένο μπάτζετ. Θυμάμαι οτι και εκείνο το καλοκαίρι το όνομα του "έπαιζε" για την ομάδα μας αλλά δυστυχώς δεν προχώρησε. Ο τρίτος της παρέας ο Ισραηλινός Ντρούκερ για τον οποίο έχει μιλήσει με τα καλύτερα λόγια Ντ.Μπλάτ μπορεί να είναι ο νεότερος της παρέας αλλά έχει εντυπωσιακό βιογραφικό και μοιάζει ικανότατος να διαχειριστεί μικρό μπάτζετ. Μακάρι ο προπονητής να είναι κάποιος απο αυτούς τους 3 και να μην έχουμε κάποια αρνητική "έκπληξη" της τελευταίας στιγμής! Ότι και αν γίνει σίγουρα θα πρέπει να γίνει γρήγορα!

Μπορεί το σενάριο που ήθελε τον Ντέιβιντ Μπλάτ να είναι στο τιμόνι της ομάδος μας και για την νέα χρονιά παρά το χαμηλό μπάτζετ να φάνταζε ως ιδανικό αλλά δυστυχώς όπως φαίνεται θα παραμείνει σενάριο. Σύμφωνα με τον Ισραηλινό τύπο ο Ντ.Μπλάτ έχει συμφωνήσει με την Μακάμπι Τέλ Αβίβ και το μόνο που μένει είναι η επίσημη ανακοίνωση. Τελικά απο ότι φαίνεται η κωλυσιεργία που υπήρξε στα διοικητικά μας στοίχισε και η ομάδα μας φαίνεται να χάνει το σημαντικό χαρτί που είχε στα χέρια της. Φυσικά ο ΑΡΗΣ δεν τελειώνει με οποιαδήποτε φυγή προπονητή, παίκτη ή παράγοντα και πάντα θα πρέπει να κοιτάμε μπροστά. Έτσι λοιπόν ήδη έχουν βγει τα πρώτα ονόματα των υποψηφίων προπονητών στην επιφάνεια με πρώτο και καλύτερο αυτό του Γιούρι Ζντόβς. Μεγάλη προσωπικότητα σαν αθλητής αλλά και έμπειρος σαν προπονητής τόσο με την Ολύμπια Λουμπλιάνας όσο και με την εθνική Σλοβενίας. Απο την άλλη ακούγεται αρκετά έντονα το όνομα του Μπαρτζώκα αλλά και του Σφαιρόπουλου ως αουτσάιντερ. Προσωπικά και τους 2 δεν τους θεωρώ κατάλληλους για τον πάγκο της ομάδος μας και σίγουρα θα προτιμούσα έναν ξένο προπονητή που δεν θα είχε τόσο πολύ μέσα στο πετσί το στάτους που επικρατεί εδώ και πολλά χρονιά στο Ελληνικό μπάσκετ. Παρόλα αυτά εαν τα οικονομικά δεδομένα είναι τόσο περιορισμένα που η Ελληνική αγορά είναι μονόδρομος νομίζω οτι θα πρέπει να αναγνωρίσουμε οτι τόσο ο Μπαρτζώκας όσο και ο Ζούρος έκαναν σοβαρή δουλειά τα τελευταία χρόνια και έχουν να παρουσιάσουν έργο. Απο εκεί και πέρα νομίζω οτι κάποια στιγμή ο ΑΡΗΣ και στο μπάσκετ θα πρέπει να σταματήσει τα πειράματα, να βρει έναν έμπειρο προπονητή και να χαράξει ένα πλάνο με βάση τους νέους παίκτες της ομάδος αλλά και προσεκτικές επιλογές ξένων παικτών  με όρεξη για μπάσκετ που να έχουν τα αρ@@@ια να αγωνιστούν σε μια ομάδα με απαιτήσεις όπως είναι ο ΑΡΗΣ.  Χωρίς πολλά λόγια, χωρίς ταβάνια, χωρίς υπερβάσεις κτλπ. Απλά να παλεύει με νύχια και με δόντια κάθε παιχνίδι ανεξάρτητα απο τον αντίπαλο και ανεξάρτητα απο την διοργάνωση 'ωστε να ξαναγίνει επιτέλους ο μπασκετικός ΑΡΗΣ μαχητής όπως είναι και ο κόσμος του!

Εδώ και πολύ καιρό ακούμε για το δυναμικό μπάσιμο της "ΣΑΡΙΣΑ" στα κοινά της ΚΑΕ, την επαναδραστηριοποίηση της "ΓΕΝΕΣΙΣ" που ενσωματώνεται ουσιαστικά στην "ΣΑΡΙΣΑ" και την μεγάλη επιστροφή του πρώην προέδρου της ΚΑΕ Θ.Τζεβελέκη. 'Ολα καλά αλλά μέχρι εκεί... Συζητήσεις επι συζητήσεων, συνελεύσεις επίσημες και ανεπίσημες, προτάσεις επι προτάσεων, διαρροές στον τύπο με διαφορετικές ερμηνείες, μένει ο Μπλάτ φεύγει ο  Μπάτ, Θέλει ο Δαμιανίδης δεν θέλει ο Δαμιανίδης, επίτημος πρόεδρος ο ΝΙΚΟΣ ΓΚΑΛΗΣ καμιά επαφή με τον ΝΙΚΟ ΓΚΑΛΗ, λύσεις και αβεβαιότητα μαζί... Και όλα αυτά για ένα μεγάλο διάστημα που όπως είναι λογικό όλους μας  έχουν κουράσει μιας και αυτό που θέλουμε είναι να δούμε συσπείρωση των Αρειανών δυνάμεων στο απόλυτο που να εκφράζεται μέσα απο δυναμικές ενέργειες ώστε να αφυπνίσουν και τον κόσμο της ομάδος που τα τελευταία χρόνια έχει απομακρυνθεί απο το θρυλικό Παλέ. Επιτέλους μπορούμε να πούμε οτι χθες έγινε η αρχή με την ανακοίνωση της σύστασης διοικητικού συμβουλίου που θα αποτελείτε απο 7 μέλη. Φυσικά όπως ήταν αναμενόμενο επικεφαλής του σχήματος και ουσιαστικά πρόεδρος της ΚΑΕ ΑΡΗΣ θα είναι και πάλι ο Γ.Δαμιανίδης πάρα την δελεαστική πρόταση που του έγινε να αναλάβει πρόεδρος στον ΕΣΑΚΕ αλλά και την πρόθεση που έδειξε ώστε να απεμπλακεί απο το "βάρος" της θέσης του προέδρου.  Ένα πρόσωπο στο οποίο έχει ασκηθεί πολύ έντονη κριτική(ακόμη και απο αυτό το blog)  για κάποιες λανθασμένες αποφάσεις του  αλλά κυρίως για την "εικόνα" της ΚΑΕ ΑΡΗΣ που προσπαθεί να βγάλει προς τα έξω που όπως αρκετές φορές έχει αποδειχθεί δεν έχει καμιά σχέση με την πραγματικότητα με αποτέλεσμα αρκετοί φίλοι της ομάδος να  πιστεύουν οτι τους κοροϊδεύουν...  Παρόλα αυτά για ακόμη μια φορά απέδειξε οτι είναι "στρατιώτης" του ΑΡΗ και εκεί που οι άλλοι φοβούνται να βγούν μπροστά αυτός είναι πάντα έτοιμος να προσφέρει. Το καλό αυτής της εξέλιξης είναι οτι ο ΑΡΗΣ πλέον εκτός απο εναν πρόεδρος με μεγάλη εμπειρία αποκτά και άλλους παράγοντες με θέση στο Δ.Σ. της ΚΑΕ που λογικά έχουν όρεξη να βοηθήσουν και απο οτι φαίνεται θα έχουν και ενεργό ρόλο. Πολύ σημαντικό αν σκεφτεί κανείς οτι φέτος σε πολλούς εντός έδρας αγώνες είδαμε τον Γ.Δαμιανίδη στην πρώτη σειρά  των επισήμων να κάθεται μόνος και αυτό απο μόνο του λέει πάρα πολλά για την κατάσταση που επικρατεί τα τελευταία χρόνια στον μπασκετικό ΑΡΗ. Σύντομα θα ανακοινωθούν και επίσημα τα ονόματα που θα αποτελούν την διοίκηση. Αυτό όμως που έχει ιδιαίτερη σημασία είναι το νεο Δ.Σ. να πιάσει άμεσα δουλειά, να καταφέρει να κρατήσει τον Ντ.Μπλάτ, να προχωρήσουν στον μεταγραφικό σχεδιασμό, να αποκτηθούν οι παίκτες που θα στελεχώσουν τον ΑΡΗ της επόμενης αγωνιστικής περιόδου και επιτέλους η ομάδα να κάνει καλή προετοιμασία με έναν σοβαρό προπονητή! Γιατί σίγουρα θα πρέπει να μας γίνει μάθημα το περσινό παράδειγμα με τον Αντρέα Ματζόν στον πάγκο όπου εκτός απο τις τραγικές επιλογές παικτών η προετοιμάσια στην Ιταλία μάλλον ήταν καλοκαιρινές διακοπές στο εξωτερικό... Τουλάχιστον αυτό φάνηκε στην αρχή της σεζόν σε Ευρώπη και Ελλάδα όπου η ομάδα μας διασύρθηκε και το γόητρο του Αρειανού οπαδού πληγώθηκε σοβαρά. Όπως έχω αναφέρει αρκετές φορές στο παρελθόν η συνύπαρξη Τζεβελέκη - Ματζόν έφερε στην ζωή μας την λέξη μπάτζετ που αποτελούσε την μόνιμη δικαιολογία μετά απο κάθε αποτυχία ή τον βασικό λόγο για να χαρείς για κάποια επιτυχία που λόγο μπάτζετ έπρεπε να την εκλάβουμε ως υπέρβαση! Αυτό λοιπόν το καταραμένο μπάτζετ όπως έχει χιλιοειπωθεί φέτος θα είναι χαμηλό. Φυσικά όμως το χαμηλό μπάτζετ δεν προεξοφλεί και μια χρονιά στην μετριότητα απλά απαιτεί σαφώς καλύτερο σχεδιασμό. Ο ΑΡΗΣ όταν είχε παει σε 3 συνεχόμενα Final-4 οι ομάδες που αντιμετώπιζε ήταν "μεγαθήρια" και είχαν σαφώς μεγαλύτερο μπάτζετ και οργάνωση. Ακόμη και στην σημερινή εποχή η Παρτιζάν για παράδειγμα που  έχει απο τα μικρότερα μπάτζετ της Ευρωλίγκας λίγο έλειψε να αποκλείσει τον Ολυμπιακό και να βρεθεί αυτή στον μεγάλο τελικό απέναντι στην Μπαρτσελόνα. Επομένως ο σωστός σχεδιασμός είναι μονόδρομος για τον φετινό ΑΡΗ και επίσης ένας λόγος παραπάνω για να γίνει τεράστια προσπάθεια ώστε να μείνει ο Μπλάτ. Και αν τα πράγματα γίνουν όπως πρέπει να είστε σίγουροι οτι ο κόσμος της ομάδος θα στηρίξει την προσπάθεια και το Παλέ θα ξαναγίνει η πιο καυτή έδρα της Ευρώπης!