Αν και έχουμε πολύ δρόμο ακόμη μιας και είμαστε μόλις στην έναρξη του Β γύρου της πρώτης φάσης των ομίλων νομίζω οτι θα πρέπει σιγά σιγά να το λέμε ώστε να το καταλάβει και ο τελευταίος που αποτελεί την ομάδα μπάσκετ του ΑΡΗ οτι το Eurocup αποτελεί την ιδανική ευκαιρία για να πάρουμε ύστερα απο 5 χρόνια εναν τίτλο αλλά και να εξασφαλίσουμε ταυτόχρονα την απευθείας είσοδο μας στην Ευρωλίγκα χωρίς να αγχωνόμαστε στα πλέιοφς και στα προκριματικά των ομίλων. Άλλωστε οι δυνατές ομάδες που συμμετέχουν στο Eurocup είναι στα μέτρα και ο ΑΡΗΣ δεν έχει να φοβηθεί τίποτα παρά μόνο τον κακό του εαυτό. Αυτόν τον κακό εαυτό που έκανε την εμφάνιση του στο τελευταίο δεκάλεπτο κόντρα στην Σιαουλιάι και μας στέρησε μια νίκη/πρόκριση με την οποία είμαστε αγκαλιά. Σταθερή απόδοση και συγκέντρωση για 40' είναι το ζητούμενο στον ΑΡΗ ώστε να μην παρασυρθεί πάλι απο τον ξέφρενο ρυθμό των Λιθουανών και να φέρει το παιχνίδι στα μέτρα μας. Ακόμη έχουμε πολύ δρόμο αλλά αυτές οι ήττες πρέπει να μας γίνονται μάθημα γιατί όσο περνάει ο καιρός τα περιθώρια για λάθη στενεύουν και στο αυριανό παιχνίδι κόντρα στην Σιαουλιάι δεν υπάρχει άλλο αποτέλεσμα εκτός της νίκης γιατί μια απρόσμενη ήττα μπορεί να καταστρέψει τα πάντα. Με τον κόσμο στο πλευρό του όμως ο ΑΡΗΣ μας αποκτάει περισσότερη δύναμη και αυτοπεποίθηση. Και όταν μιλάω για κόσμο αναφέρομαι σε αυτούς τους 3000 περίπου που ακολουθούν πιστά την ομάδα ανεξάρτητα απο τα αποτελέσματα και μέχρι την λήξη του αγώνα τραγουδάνε και βοηθάνε την ομάδα με όλες τις δυνάμεις τους. Όλοι οι υπόλοιποι οι απαιτητικοί, που περιμένουν να κάνουμε την μεγάλη νίκη για να έρθουν στο Παλέ ας κάτσουν στον καναπέ τους αλλά ας μας κάνουν την χάρη να μην μας ζαλίζουν με την γκρίνια τους.  Το σίγουρο είναι οτι και το αυριανό παιχνίδι όπως και το πρώτο που έγινε στην Λιθουανία θα είναι άκρως εντυπωσιακό με τον γρήγορο ρύθμο που θα έχει αλλά και με την εξαιρετική ικανότητα που έχουν και οι 2 ομάδες στο σκοράρισμα. Βέβαια αυτήν την φορά θα είμαστε εμείς οι νικητές! Τρίτη βράδυ στις 21.00 όλοι στο Παλέ για ακόμη ενα παιχνίδι στο πλευρό του Αυτοκράτορα!

Τρελαμένοι όλοι απο το άσχημο ποδοσφαιρικό αποτέλεσμα κατηφορίσαμε εως το Παλέ για να απολαύσουμε ενα καλό παιχνίδι και να ξεσπάσουμε μέσα απο την μπασκετική μας ομάδα. Για κακή μας τύχη λες και μας είχαν κάνει μαγια οι παίκτες μας χάνανε το ενα μετα το άλλο ελεύθερα σουτ την ίδια στιγμή που οι Περιστεριώτες είχαν εκπληκτικά ποσοστά στα σουτ και δείχνανε ασταμάτητοι! Εαν δεν είχε προηγηθεί το ματς με τον Αστέρα θα μπορούσα να πώ οτι μου άρεσε το παιχνίδι μιας και είχε συναρπαστική εξέλιξη και χαρούμενο για εμάς φινάλε αλλά με τις παρούσες συνθήκες μάλλον δυνάμωσε τον πονοκέφαλο που ήδη είχα και μου δημιούργησε κι άλλο εκνευρισμό. Δικαιολογίες για την χθεσινή εμφάνιση υπάρχουν πολλές με πρώτη και καλύτερη το κουραστικό ταξίδι της επιστροφής απο την Λιθουανία που σίγουρα επηρέασε τους παίκτες μας και σε συνδιασμό με την "κακή" ημέρα που βρέθηκαν οι περισσότεροι παίκτες μας τότε όλα μας φαίνονται πιο λογικά. Για ακόμη μια φορά υπήρξε και η συμβολή των διαιτητών στα "σπασμένα" νεύρα μας που σφύριζαν σε κάθε φάση ακόμη και τα βλέμματα μεταξύ των παικτών σαν φάουλ..  Φυσικά μπορεί και ιστορικά σαν όνομα το Περιστέρι να μην μας προκαλεί δέος αλλά δεν πρέπει να το υποτιμάμε σαν ομάδα μιας και με την εως τώρα παρουσία του αλλά και όπως το είδα χθές πιστεύω οτι θα τερματίσει στην πρώτη 6άδα και σίγουρα θα κάνει αρκετή ζημιά στους ανταγωνιστές μας για την 3η θέση όπως έκανε στον Πανελλήνιο και λίγο έλειψε να κάνει και σε εμάς. Τέταρτο συνεχόμενο παιχνίδι που κρίνεται στις λεπτομέρειες και θα τολμούσα να πω οτι ίσως ήταν το μοναδικό που θα άξιζε να χάσουμε μιας και οι αντίπαλοι μας είχαν μια σταθερή απόδοση σε όλο το παιχνίδι, ήταν πιο αποφασισμένοι σε αντίθεση με εμάς που παίζαμε με ξεσπάσματα. Στα θετικά σίγουρα θα πρέπει να σημειώσουμε την πολύ καλή εμφάνιση του Δήμου Ντικούδη που ήταν ίσως ο κορυφαίος της χθεσινής αναμέτρησης. Καθοριστικά σουτ πέτυχε ο Ρίτσαρντσον που θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για άλλη μια καλή εμφάνιση αλλά η αλήθεια είναι οτι έχασε πολλά ελεύθερα σουτ που εαν έμπαιναν σίγουρα θα είχαν αλλάξει την ροη του παιχνιδιού. Ευτυχώς τέλος καλό γιατι σίγουρα δεν έχουμε την πολυτέλεια να χάνουμε άλλους βαθμούς και κυρίως μέσα στην έδρα μας. Μόλις 3500 περίπου ο κόσμος που βρέθηκε στο Παλέ που παραμένει διστακτικός και δεν έχει αγκαλιάσει ακόμη την φετινή προσπάθεια. Επόμενο ραντεβου με τον Αυτοκράτορα την τρίτη το βράδυ σε ενα καθοριστικό παιχνίδι απέναντι στην Λιθουανική Σιαουλιάι για το Eurocup!

[youtube=

Επιστρέφει στο Παλέ  η ομάδα μας μετά απο 2 εκτός έδρας αναμετρήσεις που συνοδεύτηκαν με ήττες με μοναδικό στόχο την νίκη απέναντι στο Περιστέρι που επέστρεψε ύστερα απο χρόνια στην Α1 και φαίνεται αποφασισμένο να μείνει και όχι μόνο. Επιτέλους θα έλεγα οτι ήταν καιρός να επιστρέψει η ομάδα της Αθήνας μιας και όποιος αγαπάει αυτό το άθλημα μόνο συμπάθεια θα πρέπει να αισθάνεται για μια τόσο μπασκετική ομάδα που μας φέρνει ευχάριστες αναμνήσεις απο μια εποχή γεμάτο χαρές και επιτυχίες. Το σίγουρο είναι όμως οτι το Περιστέρι δεν έχει επιστρέψει έτσι απλά  για να παλέψει με νύχια και με δόντια ώστε να μείνει στην κατηγορία αλλά θέλει να κάνει αισθητή την παρουσία του στην Α1. Οι 4 νίκες και οι 2 ήττες που έχει στις πρώτες έξι αγωνιστικές καθώς και η νίκη που πέτυχε την προηγούμενη αγωνιστική κόντρα στον Πανελλήνιο φανερώνουν οτι πρόκειται για μια πολύ δυνατή ομάδα. Μάλιστα η πρόσφατη προσθήκη του γνωστού μας Σπένσερ Νέλσον και του άγνωστου Γουίλκινσον δείχνει οτι αυτή την ομάδα θα πρέπει να την προσέξουμε ιδιαίτερα  και μόνο εύκολο δεν θα είναι το αυριανό παιχνίδι. Θα πρέπει να προσέξουμε πάρα πολύ τον Νέλσον γιατί και πέρσι είχε αποδείξει την ικανότητα που έχει κυρίως στα ριμπάουντ όπου υστερούμε αλλά και στο σκοράρισμα απο την στιγμή που του δώσεις τους χώρους για να μπει μέσα στην ρακέτα. Σίγουρα ο Φώτης Κατσικάρης τα γνωρίζει όλα αυτά πάρα πολύ καλά, όπως και την λύση για τα σκαμπανεβάσματα στην απόδοση μας και την ομαδική προσπάθεια που θα πρέπει να γίνεται σε άμυνα και ριμπάουντ. Με βάση την ικανότητα του προπονητή μας αλλά και το γεγονός οτι όσο περνάει ο καιρός οι παίκτες μας βρίσκουν την φόρμα τους με χαρακτηριστικό παράδειγμα τον Μιχάλη Κακιούζη που στην Λιθουανία πραγματικά εντυπωσίασε με την απόδοση του νομίζω οτι δεν χρειάζεται να ανησυχούμε ιδιαίτερα και εύκολα ή δύσκολα ο ΑΡΗΣ μας θα καταφέρει να πετύχει άλλη μια νίκη. Το παιχνίδι ξεκινάει στις 19.30 και νομίζω το οτι προηγείται ο ποδοσφαιρικός αγώνας κόντρα στον Αστέρα Τρ. δίνει την καλύτερη ευκαιρία σε όλους αυτούς τους δύσπιστους, απαιτητικούς, που συνήθως βαριούνται να έρθουν εως  το Παλέ να αφήσουν να τους παρασύρει ο κιτρινόμαυρος ρυθμός της μπάντας και να κατηφορίσουν και μέχρι τον ναο του μπάσκετ  για να απολαύσουν ενα σπουδαίο παιχνίδι. Αυτή η είναι η διαφορά του ΑΡΗ φέτος μετά και τις τελευταίες προσθήκες. Πλέον έχουμε τόσο ποιοτικό ρόστερ που πραγματικά κάθε παιχνίδι ανεξάρτητα απο τον αντίπαλο, ανεξάρτητα απο το τελικό αποτέλεσμα μπορείς να το απολαύσεις σε αντίθεση με αγώνες πριν 2 χρόνια περίπου που αν και η ομάδα κέρδιζε και είχε τερματίσει στην 2η θέση της Α1 εμείς οι κολλημένοι με την πορτοκαλί μπάλα φεύγαμε απο το Παλέ με πονοκέφαλο! Η αντεπίθεση του Αυτοκράτορα έχει ήδη ξεκινήσει!

Για τρίτο συνεχόμενο παιχνίδι η ομάδα μας ενώ ελέγχει το παιχνίδι και όλα δείχνουν οτι θα πάρει μια εύκολη νίκη ξαφνικά βρχυκυκλώνει, χάνει την διαφορά ασφαλείας και πηγαίνει να διεκδικήσει την νίκη στα τελευταία δευτερόλεπτα του αγώνα. Όπως έγινε το περασμένο Σ'αββατο στο κλειστό της Ν.Σμύρνης έτσι και χθες οι αντίπαλοι μας ήταν αυτοί που αποδείχθηκαν πιο ψύχραιμοι και πιο τυχεροί και μας πήραν την νίκη μέσα απο τα χέρια μας! Μάλιστα στο χθεσινό παιχνίδι και ενώ η ομάδα μας κέρδιζε με 91-90 σε μια πολύ τυχερή φάση για τους Λιθουανούς  και ενώ οι παίκτες μας παίζουν καλή άμυνα και κόβουν το κρίσιμο σου η μπάλα κατέληξε πάλι στα χέρια τους και μας εκτέλεσαν. Βέβαια η αλήθεια είναι οτι το παιχνίδι δεν θα έπρεπε να φτάσει σε αυτό το σημείο. Απο πριν καν ξεκινήσει το παιχνίδι όλοι ξέραμε οτι πρόκειται για ενα πολύ σημαντικό τεστ μιας και εως τώρα ο ΑΡΗΣ μας δεν είχε αντιμετωπίσει μια ομάδα με τέτοια αθλητικά προσόντα και τόσο γρήγορο στυλ παιχνιδιού. Σε γενικές γραμμές νομίζω οτι τα πήγαμε περίφημα μιας και ανταποκριθήκαμε απόλυτα στον ρυθμό των Λιθουανών και τους οδηγήσαμε σε πολλά λάθη και άσχημα σουτ. Όταν ο ρυθμός είναι τόσο γρήγορος είναι απολύτως φυσιολογικό οι άμυνες να φαίνονται πιο χαλαρές αλλά εκεί που κρίθηκε ο αγώνας δεν ήταν στην άμυνα αλλά στα πολλά επιθετικά ριμπάουντ των Λιθουανών. Είναι γνωστό οτι με το που προστεθεί ο ψηλός στο ρόστερ μας αυτό το πρόβλημα σχεδόν θα εξαλειφθεί και ακόμη παιχνίδι με το παιχνίδι αναγκαστικά η ομάδα δουλεύει περισσότερο πάνω σε αυτόν τον τομέα γιατί δεν θα πρέπει να ξεχνάμε οτι εκτός απο την έφεση στα ριμπάουντ που μπορεί να έχει ενάς παίκτης ατομικά μέσα απο την συλλογική προσπάθεια και τα σωστά μπλόκ άουτ κάθε ομάδα μπορεί να κυριαρχήσει στον συγκεκριμένο τομέα. Αν και χάσαμε θα πρέπει να το δούμε θετικά οτι αυτές οι ήττες έρχονται τώρα και όχι στο τέλος στα πλέιοφ που είναι τα καθοριστικά παιχνίδι  και υπάρχει πολύς χρόνος για να διορθωθούν τα κακώς κείμενα και η ομάδα μας να διατηρεί τον ρυθμό, να μην πανικοβάλλεται και να μπορεί να καθαρίζει τέτοια παιχνίδια εύκολα. Πάντως δεν μπορώ να κρύψω την χαρά μου για το θέαμα που παρουσιάζει πλέον ο ΑΡΗΣ με παίκτες έμπειρους, γεμάτο ταλέντο και τρομερή έφεση στο σκοράρισμα. Έμεινα εντυπωσιασμένος απο τους Ντίκσον και Ρίτσαρντσον όπως και απο τους Κακιούζη και Χατζηβρέττα που πέτυχαν σημαντικούς πόντους και μάλιστα ο Μιχαλάκης πήρε και αρκετά ριμπάουντ σε άμυνα και επίθεση! Επίσης γουστάρω πολύ που βλέπω τον Ρίτσαρντσον να βρίσκει ρυθμό αλλά και την ξεχωριστή δουλειά που γίνεται πάνω στον Μπέτς. Είναι φανερό οτι ο Φώτης Κατσικάρης δεν χρησιμοποιεί τον Μπέτς σαν εναν ρολίστα πολυτελείας που θα σπρώξει απλά κάτω απο το καλάθι για κανα ριμπάουντ και κανα καλάθι αλλά του έχει δώσει πρωταγωνιστικό ρόλο στην ομάδα και έχει προσαρμόσει αρκετά συστήματα πάνω του. Το πιο καλό απο όλα φαίνεται οτι και ο Μπέτς να ανταποκρίνεται σε αυτόν τον ρόλο του και τον βλέπουμε αρκετά βελτιωμένο με περισσότερη κίνηση/ενέργεια απο παιχνίδι σε παιχνίδι. Αυτή η ήττα δεν νομίζω οτι θα μας στοιχίσει και ο ΑΡΗΣ απλά θα πρέπει να διατηρήσει αλώβητη την έδρα του όπως έκανε κόντρα στην Χάποελ. Επόμενο παιχνίδι και πάλι κόντρα στην Λιθουανική ομάδα μέσα στο Παλέ. Εκεί τα λάθη δεν συγχωρούνται αλλά εκεί η ομάδα μας θα έχει και τον 6ο παίκτη που είναι ο κόσμος της! ΑΡΗ ΓΕΡΑ ΓΕΡΑ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΚΑΙ ΚΥΠΕΛΛΟ ΚΑΙ EUROCUP ΞΑΝΑ!

[youtube=

Μια μεγάλη αρνητική παράδοση που έχει ο ΑΡΗΣ επι Λιθουανικού εδάφους θέλει να σπάσει σήμερα το απόγευμα η ομάδα μας  και ταυτόχρονα να μετατρέψει την υπόθεση πρόκριση σε τυπική διαδικασία. Η Λιέτουβος Ρίτας κυρίως αλλά και η Ζαλγκίρις Κάουνας μας έχουν "πονέσει" κατά το παρελθόν.  Η Σιαουλιάι μπορεί να μας είναι εντελώς άγνωστη αλλά στην Λιθουανία θεωρείται ως 3η δύναμη και φυσικά οταν μιλάμε για μπασκετ και Λιθουανία όλοι μας θα πρέπει να καταλάβουμε πόσο επικίνδυνη  είναι η αποστολή της ομάδος μας σήμερα μιας και ο συγκεκριμένος λαός λατρεύει το μπάσκετ και δεν το υποτιμά όπως γίνεται στην χώρα μας εδώ και πολλά χρόνια. Στα αγωνιστικά η ομάδα μας θα έχει την γνωστή απουσία του Μπάρλου αλλά και αυτήν του Κίκι Κλάρκ που βρίσκεται στην Αμερική για να παραστεί στην κηδεία του θείου του. Σημαντικές απουσίες αλλά στις συγκεριμένες θέσεις πιστεύω οτι έχουμε εναλλακτικές λύσεις. Κλειδί στο σημερινό παιχνίδι θα είναι η άμυνα για τον απλό λόγο οτι σίγουρα και η Σιαουλιάι όπως όλες οι Λιθουανικές ομάδες θα είναι πολύ αθλητική ομάδα με γρήγορους ψηλούς και  θα προσπαθήσει να τρέξει και να πετύχει εύκολα καλάθια. Αρα οι παίκτες μας θα πρέπει να έχουν γρήγορες επιστροφές και καθαρό μυαλό σε όλη την διάρκεια του παιχνιδιού ώστε να μην ξαναδούμε διαφορές να εξανεμίζονται μεσα σε 2' όπως είδαμε κόντρα σε Χάποελ και Πανιώνιο. Σημαντικό επίσης είναι να δούμε και την αντίδραση της ομάδος μας σε αυτήν την ήττα του Σαββάτου που μας έκοψε ενα σερι 6 νικών σε Ελλάδα και Ευρώπη. Όπως είπε και ο Δημος Ντικούδης πρόσφατα ας είναι αυτή η ηττα κόντρα στον Πανιώνιο η αφορμή για ενα νέο σερί ακόμη πιο μεγάλο απο το προηγούμενο! Το παιχνίδι θα ξεκινήσει στις 19.15 και σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες θα μεταδοθεί τηλεοπτικά απο την ΕΤ-1.

Με ανυπομονησία περιμέναμε όλοι μας να δούμε το αφιέρωμα στον μπασκετικό ΑΡΗ με ξεχωριστή έμφαση στην χρυσή 10ετία της ομάδος που χρίσθηκε ο ΑΡΗΣ μας ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑΣ του Ελληνικού αθλητισμού, κατέκτησε την Ευρώπη και δίκαια ψηφίσθηκε ως ομάδα του αιώνα. Βασικός λόγος που ήθελα να το παρακολουθήσω ήταν οτι το αντίστοιχο ποδοσφαιρικό αφιέρωμα με είχε συναρπάσει και θεωρούσα οτι κάτι ανάλογο θα γινότανε και σήμερα. Δυστυχώς η απορία όλων μας για το πως μπορεί να χωρέσει το μεγαλείο του μπασκετικού ΑΡΗ σε ενα 45' αφιέρωμα απαντήθηκε όπως το περιμέναμε με ενα αφιέρωμα "σφηνάκι" που υπο κανονικές συνθήκες θα έπρεπε να είναι το διαφημιστικό ενός 5ωρου αφιερώματος. Σίγουρα είδαμε ιστορικές προσωπικότητες για τον συλλογό μας σαν τους Γκάλη, Ιωαννίδη, Πεταλίδη, Γιαννάκη, Παπαγεωργίου, Αλεξανδρή να μιλάνε αλλά νομίζω οτι και στα λόγια τους ήταν φανερή η πίεση χρόνου. Ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω πόσο άγγιξαν όλα αυτά τους νεότερους που δεν τα ζήσανε αυτά εμένα πάντως που τα πρόλαβα περισσότερο με εκνεύρισε αυτό το αφιέρωμα παρά με "έφτιαξε"... Έτσι απλά το αναφέρεις οτι ήταν ομάδα των Ελλήνων και τελείωσε? Πες ρε τι γινότανε ακριβώς εκείνες τις ιστορικές Πέμπτες! Πες ρε πως καθιερώθηκε το φθηνό εισιτήριο στους κινηματογράφους! Πες ρε πως δεν κυκλοφορούσε ψυχή εξω! Πές ρε πως όπου πήγαινε η ομάδα σε Ελλάδα και Ευρώπη την υποδεχότανε εκατοντάδες Έλληνες! Πες ρε πως γινότανε σφαγή στο πανελλήνιο για ενα εισιτήριο! Πες οτι στους περισσότερους αγώνες είχες και 2000 άτομα απο έξω να ψάχνουν για εισιτήριο και να περιμένουν μπας και σβήσουν τα φώτα και μπουκάρουν μέσα(έτσι είχα μπει εγώ)! Πες ρε οτι δεν υπήρχε ουτε κάγκελο στο Παλέ να κρεμαστείς για να δεις το παιχνίδι! Πες ρε για τις ανεπανάληπτες εκδρομές στην Ευρώπη! Πες ρε για τις συνθήκες με τις οποίες έπαιζε ο ΑΡΗΣ στην Ευρώπη και αντιμετώπιζε μεγαθήρια και παίκτες που έχουν μείνει στην ιστορία! Πες ρε για το πως βλέπανε τον ΑΡΗ οι Ευρωπαίοι! Πες ρε οτι τα ταξιδιώτικά πρακτορεία στις εκδρομές στην Θεσσαλονίκη είχαν ως αξιοθέατο και το Παλέ! Πες ρε για τα ρεκόρ που έχει κάνει στην Ελλάδα που δεν τα έχει ξεπεράσει κανείς! Πες ρε και κάτι ακόμη για την μετα Γκάλη εποχή που δεν παρατήσαμε την ομάδα και που πήραμε τίτλους σε Ελλάδα και Ευρώπη! Και πολλά ακόμη πες που δεν ειπώθηκαν και με στεναχώρησαν. Κρίμα που δεν μπήκαν στον κόπο να κάνουν ενα πραγματικό αφιέρωμα και ας ήταν σε 3 επεισόδια τουλάχιστον όσοι θα το βλέπανε θα καταλαβαίνανε τι εστί ΑΡΗΣ, τι εστί ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑΣ, τι εστί όλοι οι Έλληνες να υποστηρίζουν σαν τρελοί μια ομάδα, εναν σύλλογο με κιτρινόμαυρα χρώματα και τον θεο του πολέμου για σήμα!

Επι την ευκαιρία με αυτό το "σφηνάκι" αφιέρωμα θέλω να πω οτι έτσι είναι οι μεγάλες οι ομάδες, που σαρώνουν τους τίτλους και αναγκάζουν ολόκληρη την Ελλάδα  και την Ευρώπη να υποκλιθεί στο μεγαλείο τους. Σε αντίθεση με τις ομαδούλες που περιμένουν την χούντα για να πάρουν κανα τίτλο και είναι μεγάλες μόνο στην φαντασία του εφημεριδοπώλη του "χωριού" τους. Όσο για εσάς που ακόμη έχετε την πίκρα απο την 35άρα ελπίζω εστω και με αυτό το γρήγορο αφιέρωμα να καταλάβατε ποιά ομάδα υποστηρίζετε και να σηκωθείτε επιτέλους απο τον καναπέ και να έρθετε στο ιστορικό Παλέ!

Αν και 2 φορές βρέθηκε η ομάδα μας μπροστά στο σκορ με 9 πόντους διαφορά τελικά ηττήθηκε στο φινάλε ενός σκληρού ντέρμπι ανάμεσα σε 2 παθιασμένες ομάδες μέσα σε ενα γήπεδο με συνθήκες ζούγκλας που επιθυμούσε φυσικά ο Πανιώνιος για αυτό και επέστρεψε απο το Ελληνικό στο "γυμναστήριο" της Ν.Σμύρνης... Όταν το μάτς πηγαίνει πόντο πόντο τότε εύκολα μπορούμε να καταλάβουμε οτι ενα καλό σούτ, μια λάθος πάσα  ή ενα ριμπάουντ μπορεί να καθορίσει το τελικό αποτέλεσμα. Δυστυχώς όμως όταν σε παιχνίδι που κρίνεται στις λεπτομέρειες εσυ αντι να εκμεταλευτείς κάθε ευκαιρία χάνεις την μια βολή μετά την άλλη και το ένα ριμπάουντ μετά το άλλο τότε η ήττα είναι αναπόφευκτη... Εκεί πιστεύω οτι κρίθηκε και το παιχνίδι. Οι 5 στις 13 βολές τα λένε όλα. Τώρα κατα τα άλλα δεν μπορώ να πω οτι δεν μου άρεσε η ομάδα μας και το πόσο αισιόδοξο με άφησε η σημερινή εμφάνιση.  Αυτά τα κενά διαστήματα είναι καθαρά θέμα χρόνου να εξαλειφθούν και η πινελιά του ψηλού που θα έρθει και θα δώσει δύναμη και ποιότητα κάτω απο το καλάθι θα συμπληρώσουν μια ομάδα με απίστευτες δυνατότητες.   Πραγματικά ο ΑΡΗΣ με ευκολία έπαιρνε προβάδισμα στο σκόρ σε αντίθεση με τον Πανιώνιο που αγκομαχούσε και εκλιπαρούσε τους διαιτητές για ευνοϊκά σφυρίγματα που θα πρέπει να ομολογήσω οτι δεν τους δόθηκαν με εξαίρεση 1 ή 2 στο φινάλε που ήταν και καθοριστικά αλλά ήταν πραγματικά δύσκολες φάσεις. Ο Μπέτς εαν δεν κουραζόταν στο τέλος και δεν έχανε τις βολές και την μπάλα μέσα απο τα χέρια του θα συμπλήρωνε μια μεγαλειώδη εμφάνιση αλλά η αλήθεια είναι οτι μέχρι εκεί μπορεί και εως τώρα θα πρέπει να του αναγνωρίσουμε οτι έχει προσφέρει πολλά περισσότερα απο αυτά που περιμέναμε. Ο Μάιλς με τρομερά σκαμπανεβάσματα στην απόδοση του και μαζί με τον Μπέτς ενώ διεκδικούσαν τον τίτλο του πολυτιμότερου μάλλον κατέληξαν με τον τίτλο του μοιραίου παίκτη. Ο Ντίκσον αν και εξαιρετικός παίκτης θα πρέπει κάποια να στιγμή να καταλάβει οτι στην Ευρώπη πάνω απο όλα και όλους είναι η ομάδα και όχι το ΕΓΩ του κάθε παίκτη και νομίζω οτι ο Κατσικάρης σωστά έπραξε και δεν τον χρησιμοποίησε. Ο Ρίτσαρντσον πρόσθεσε άλλη μια καλή εμφάνιση και αρχίζει σιγα σιγά να μου αλλάζει την άποψη κάτι που το θεωρώ πολύ ευχάριστο. Η ουσία είναι οτι ο μέτριος ΑΡΗΣ εαν ήταν λίγο πιο ψύχραιμος θα μπορούσε να είχε φύγει εύκολα με την νίκη απέναντι σε μια δυνατή έδρα. Άλλωστε πριν τον αγώνα ο Κατσικάρης το επισήμανε και θα συμφωνήσω μαζί του. Στόχος είναι η ομάδα να παρουσιαστεί 100% έτοιμη στα πλέιοφς. Το να φορμαριστεί τώρα και μετά να τα χάσει όλα όπως γίνεται τα τελευταία χρόνια δεν βγάζει πουθενά. Δεν χάσαμε και τίποτα σήμερα παρά μια ευκαιρία για να πάρουμε απο τώρα προβάδισμα για την 3η θέση έναντι του πανιωνίου. Όσο για την μεγάλη νίκη, υπομονή και είμαι σίγουρος οτι φέτος θα ζήσουμε πολλές γιατι αυτή η ομάδα έχει τεράστιες δυνατότητες και οταν το καταλάβουμε αυτό όλοι μας και την στηρίξουμε τότε θα αποκτήσει ακόμη περισσότερη δύναμη και θα αρχίσουν και πάλι να μας φοβούνται.

[youtube=

Ενα απο τα παιχνίδια που θεωρούνται καθοριστικά για να πετύχει ο ΑΡΗΣ τον στόχο του στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος που είναι η κατάκτηση της 3ης θέσης είναι αυτό κόντρα στον Πανιώνιο. Με μια εκτός έδρας νίκης σαν και αυτή κατά κάποιον τρόπο βγάζεις εκτός συναγωνισμού μια ομάδα που έχει τον ίδιο στόχο με εσένα. Ο Πανιώνιος όπως όλα τα τελευταία χρόνια είναι μια πολύ δυνατή ομάδα που ενισχύθηκε πρόσφατα ακόμη πιο πολύ με την απόκτηση με την μορφή δανεισμού του Έρτζεγκ απο τον Ολυμπιακό. Βέβαια ο συγκεκριμένος παίκτης δεν ξέρω κατά πόσο θα μπορεί να ενισχύσει ουσιαστικά τον Πανιώνιο απο τώρα μιας και αποκτήθηκε μόλις πριν 2 ημέρες. Απο την άλλη η ομάδα της Ν.Σμύρνης έχει διατηρήσει εναν βασικό κορμό καλών παικτών απο τα προηγούμενα χρόνια και αυτό του δίνει ενα παραπάνω πλεονέκτημα. Στα δικά μας τώρα αυτό που έχει σημασία είναι οτι η ομάδα έχει 5 νίκες στην σειρά, νίκες που δίνουν αυτοπεποίθηση στους παίκτες μας και τους βοηθάνε σημαντικά ώστε παιχνίδι με παιχνίδι να είναι ακόμη καλύτεροι. Στο ματς με την Χάποελ πιστεύω οτι η ομάδα για 30 περίπου λεπτά έδειξε δείγματα της δυναμικής της που μας εντυπωσίασε. Αυτό το πρόσωπο  που έδειξε ο ΑΡΗΣ  στα 3  πρώτα δεκάλεπτα κόντρα στην Χάποελ εαν παρουσιάσει  και κόντρα στον Πανιώνιο για 40' σίγουρα είναι αρκετό για να πάρει την νίκη σε αυτό το κρίσιμο παιχνίδι. Ιδιαίτερη προσοχή θα πρέπει να δείξουμε στο ξεκίνημα της αναμέτρησης μιας και απο οτι έχει φανεί είμαστε ομάδα ρυθμού και το άσχημο ξεκίνημα επηρεάζει πάρα πολύ τους παίκτες μας. Θετικό ακόμη θεωρώ το γεγονός οτι ο Πανιώνιος προτιμάει να χτυπάει απο την περιφέρεια και όχι κάτω απο το καλάθι οπου όπως όλοι μας γνωρίζουμε η ομάδα μας έχει τις αδυναμίες της. Αν και δύσκολο το παιχνίδι η ομάδα πλέον μου εμπνέει αισιοδοξία και πιστεύω οτι όσοι δεν έχουν πεισθεί με τις νίκες που προηγήθηκαν θεωρώντας οτι οι αντίπαλοι μας ήταν αδύναμοι με αυτήν την νίκη σίγουρα θα πεισθούν για τις δυνατότητες του φετινού ΑΡΗ! Αντε να δούμε επιτέλους ενα χαρούμενο σαβ/κο(Σάββατο για την ακρίβεια) με νίκες σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ!

Έκανε το καθήκον του ο ΑΡΗΣ χθες το βράδυ και πήρε την σημαντική νίκη κόντρα στην Χάποελ Ι. διατηρώντας την έδρα του απόρθητη και μένοντας μόνος πρώτος στον όμιλο με 2 νίκες τις 2 πρώτες αγωνιστικές. Για 30' περίπου η ομάδα μας εντυπωσίασε με τον ρυθμό της, την επιθετική της δεινότητα, είχε τον απόλυτο έλεγχο του παιχνιδιού και όλα έδειχναν οτι θα είχαμε ενα απολαυστικό ήσυχο βράδυ με το μυαλό όλων μας να είναι στο αν θα καταφέρουμε να φτάσουμε στους 100 πόντους! Και ενώ όλα λειτουργούσαν μια χαρά και η διαφορά είχε φτάσει στο +18 ξαφνικά η ομάδα μας βραχυκύκλωσε και έκανε 7' περίπου να βάλει καλάθι και το ματς λίγο πριν το φινάλε έγινε ντέρμπι με τους Ισραηλινούς να ισοφαρίζουν το παιχνίδι δείχνοντας ασταμάτητοι στην επίθεση όπου πυροβολούσαν απο παντού σε δαιμονιώδη ρυθμό! Εκεί λοιπόν στο κρίσιμο σημείο νομίζω οτι φάνηκε η διαφορά του φετινού ΑΡΗ με τις προηγούμενες χρονιές που όταν έφτανε το παιχνίδι σε ανάλογο σημείο όλοι οι παίκτες μας κρυβόντουσαν και η μπάλα στην επίθεση έμοιαζε με βόμβα έτοιμη να εκραγεί και λογικά(σύμφωνα πάντα με τους παίκτες που είχαμε) όλοι θέλανε να την αποφύγουν. Φέτος όμως φαίνεται να συμβαίνει εντελώς το αντίθετο και οι παίκτες μας όχι μόνο να δείχνουν ιδιαίτερο ζήλο για το ποιος θα πάρει το κρίσιμο σουτ αλλά δείχνουν και μια αυτοπεποίθηση που σοκάρει τον αντίπαλο. Ρίτσαρντσον, Ντίκσον και Μάιλς πέτυχαν κρίσιμους πόντους και καθάρισαν ενα παιχνίδι που εαν δεν είχανε παρασυρθεί οι παίκτες μας στο +18 θα μπορούσε να είχε ολοκληρωθεί πολύ πιο χαλαρά. Εντυπωσιακό το γεγονός οτι 5 παίκτες μας είχαν διψήφιο αριθμό πόντων χωρίς μάλιστα ανάμεσα σε αυτούς να είναι οι Κλάρκ & Μάιλς που το συνηθίζουν κάτι που δείχνει οτι ο ΑΡΗΣ έχει πλούσιο ρόστερ και εξαιρετικές λύσεις απο τον πάγκο. Μοναδική πινελιά που λείπει ως γνωστόν είναι ενας ποιοτικός ψηλός που σήμερα αν και οι Μπέτς, Ντικούδης, Σκορδίλης προσπάθησαν και πρόσφεραν ως ενα βαθμό στην ομάδα ήταν πολλές οι φορές που οι εξαιρετικές ασίστ των Ντίκσον και Μάιλς αντί να γίνουν εύκολοι πόντοι καταλήγανε σε ανόητα λάθη. Που να είχες ενα Μάσεϊ να δεχόταν αυτές τις εκπληκτικές πάσες απο τους περιφερειακούς μας. Θα είχε σπάσει το καλάθι. Ευχάριστο χρώμα στις κερκίδες του Παλέ έδωσαν οι οπαδοί της Χάποελ. Σχεδόν 200 άτομα ντυμένοι στα χρώματα της ομάδος με σημαίες και τύμπανα προσπαθούσαν να μας κοντράρουν χωρίς επιτυχία φυσικά... Και που να παίζανε σε ενα γεμάτο Παλέ έτσι όπως αξίζει πάντα να είναι η έδρα του Αυτοκράτορα! Γύρω στις 3500 χιλιάδες ο κόσμος που ήρθε στο γήπεδο και βοήθησε πάρα πολύ ωστε να έρθει αυτή η νίκη αλλά και σίγουρα θα απόλαυσε ενα καλό παιχνίδι με εξαιρετικές επιθετικές ενέργειες και απο τις 2 πλευρές.  Ακούγοντας το κάλεσμα απο τα κιτρινόμαυρα ΜΜΕ που γίνεται για το μπάσκετ και παρακολουθοντας το πόσο διαστακτικός είναι ακόμη ο κόσμος της ομάδος κατέληξα οτι το πρόβλημα έχει να κάνει καθαρά με την έλειψη τηλεοπτικών μεταδόσεων στους τελευταίους νικηφόρους αγώνες και την σωστή ενημέρωση για την κατάσταση που βρίσκεται πλέον η ομάδα μας. Είναι αλήθεια οτι η πρώτη γεύση που μας άφησε ο φετινός ΑΡΗΣ είναι τόσο πικρή που με δυσκολεία φεύγει και ξεχνιέται. Εγω πάντως προτείνω σε όλους να κάνουν τον κόπο να παρακολουθήσουν έστω και τηλεοπτικά ενα παιχνίδι του ΑΡΗ είμαι βέβαιος οτι το θέαμα θα τους συναρπάσει. Τελευταία φορά που γούσταρα τόσο πολύ την ομάδα συνολικά ήταν το 2004-5 όπου κατακτήσαμε και το κύπελλο Ελλάδος. Προετοιμαστείτε... θα περάσει ο καιρός, θα έρθουν τα κρίσιμα παιχνίδι και θα παρακαλάτε για μια θέση στο Παλέ.

[youtube=