Μπορεί ο κ.Χατζηνικολάου στη συνέντευξη τύπου που ακολούθησε μετά το παιχνίδι με την ΑΕΛ Καλλονής να παρουσιάστηκε καθησυχαστικός και να υπερτόνισε το καλό κλίμα που υπάρχει στα αποδυτήρια αλλά η εικόνα μέσα στο γήπεδο δείχνει κάτι τελείως διαφορετικό. Πως θα διορθωθεί? Σίγουρα με ψυχραιμία και αρκετή δουλειά. Τα προβλήματα για την ομάδα ξεκινάνε από τα μετόπισθεν και κορυφώνονται στο κέντρο. Εκεί ακριβώς που κόβεται στη μέση η ομάδα άρα και όποια κριτική και αν κάνουμε για τους παίκτες που αγωνίζονται μεσοεπιθετικά δεν θα είναι και τόσο εύστοχη. Ας τα δούμε λίγο πιο αναλυτικά.

-- Το κεντρικό δίδυμο Πουλίδο - Κύργια δεν φαίνεται να εμπνέει εμπιστοσύνη. Μάλιστα αν το τραύμα του Πουλίδο αποδειχθεί σοβαρό τότε ο Χατζηνικολάου πριν καλά καλά ξεκινήσει το πρωτάθλημα θα πρέπει να αρχίσει τις αλχημείες για να καλύψει το κενό του έμπειρου στοπερ. Ο Ηρακλής υποτίθεται ότι αγωνίζεται ως στόπερ, παρόλα αυτά ο Νταμαρλής όσες φορές δοκιμάστηκε άφησε καλές εντυπώσεις. Ενώ ο Γιαννίτσης που δεν έχει αναρρώσει πλήρως ακόμη και όταν ήταν υγιής φαινόταν να μην μπορεί να ανταποκριθεί.

-- Να κατασταλλάξει επιτέλους στα πρόσωπα που θα βασιστεί στα 2 άκρα της άμυνα. Στα φιλικά είδαμε κυρίως Μαργαρίτη, Λεμονή, στα επίσημα προέκυψε Τσουμάνης, Ηρακλής, την τελευταία στιγμή Καραγκούνης και η έμπνευση της στιγμής με τον Κοτσαρίδη. Αν δεν εμπιστευτεί 2 συγκεκριμένους για να τους χρίσει βασικούς και να αντιληφθούν τον ρόλο τους στην ομάδα δεν πρόκειται αυτοί οι παίκτες να αποκτήσουν την απαιτούμενη αυτοπεποίθηση ώστε να σηκώσουν στις πλάτες το βάρος της φανέλας του ΑΡΗ. 

-- Ο "κόφτης" στα αμυντικά χαφ.  Στα 2 αυτά παιχνίδια το κέντρο του ΑΡΗ ήταν ανύπαρκτο. Εκεί θα έπρεπε να ξεκινάει η άμυνα μας και να μπλοκάρει την εύκολη ανάπτυξη του αντιπάλου. Αντιθέτως είδαμε 3 soft παίκτες πουν δεν έχουν καθόλου δύναμη στο αμυντικό τους παιχνίδι να βολτάρουν σαν χαμένοι. Ενώ ίσως και ο Παπαδόπουλος αν είχε έναν πιο αμυντικογενή παίκτη δίπλα του θα μπορούσε να βοηθήσει περισσότερο στην ανάπτυξη της ομάδος. Οικονομόπουλος και Νταμαρλής αν για κάτι ξεχώρισαν τα προηγούμενα χρόνια είναι το πάθος και η δύναμη που βγάζουν στο παιχνίδι τους.

-- Οι βοήθειες στον Τάτο.  Ο Τάτος όπως πέρσι έτσι και φέτος προσπαθεί "τρέξει" το παιχνίδι της ομάδος και να δημιουργήσει φάσεις για τους συμπαίκτες του. Αγκάνθο να γυρνάει πίσω, να κρατάει μπάλα και να συνδυάζεται μαζί του δεν θα υπάρχει μέχρι και την 5η αγωνιστική και για αυτό θα πρέπει ο Χατζηνικολάου να βρει τον τρόπο να απελευθερώσει τον νεαρό μέσο. Θα ανεβάσει πιο ψηλά τον Παπαδόπουλο? Θα τραβήξει πιο πίσω τον επιθετικό ώστε η επίθεση μας να ξεκινάει από πιο χαμηλά και να σταματήσουν κάπως έτσι και οι γιόμες? Άγνωστό...

-- Όχι άλλες γιόμες. Κουραστήκαμε να βλέπουμε τον Μανιά σε αυτόν τον άχαρο ρόλο του επιθετικού που πρέπει να μεταμορφωθεί σε Ρονάλντο, να κατεβάσει με αψεγάδιαστο κοντρολ μακρινές μπαλιές και να γυρίσει να σκοράρει. Η λύση είναι μια και μοναδική και αυτή είναι να συμμετέχουν στην επιθετική ανάπτυξη της ομάδος όλοι οι παίκτες. Είναι ο αμυντικός με την μπάλα στα πόδια και του δίνουν χώρους όπως έκανε η Καλλονή? Προχωράς και προωθείς το επιθετικό παιχνίδι της ομάδος ενώ κάποιος άλλος από τους 4 της άμυνας ή το αμυντικό χαφ-κόφτης μένει λίγο πιο πίσω για να καλύψει. Αν ανέβει η ομάδα μαζικά θα έρθει το γκολ, αν το αριστερό και το δεξί μπακ φοβούνται να περάσουν την γραμμή του κέντρου τότε μόνο γιόμες θα βλέπουμε.

Όπως είπαμε και στον πρόλογο μας για να διορθωθούν τα παραπάνω χρειάζεται αρκετή δουλειά και ψυχραιμία. Μια ψυχραιμία που σε πρώτη φάση ο Χατζηνικολάου δείχνει να μην την έχει. Όταν βάζεις παίκτες ανέτοιμους μέσα, ή παίκτες που την μια είναι βασικοί και την άλλη είναι στην κερκίδα τότε σίγουρα δεν υπάρχει ψυχραιμία και ώριμη σκέψη. Έτσι και αλλιώς με την εικόνα και τα αρνητικά αποτελέσματα σε 2 εύκολους θεωρητικά αγώνες η ομάδα από νωρίς έριξε τον πήχη τόσο χαμηλά που σχεδόν έπιασε πάτο. Ελπίζουμε ο πάτος να ήταν το 0-2 της Κυριακής και να μην δούμε χειρότερα. Όπως και να έχει τεχνικό τιμ και διοίκηση θα πρέπει να βρουν τις λύσεις σύντομα. Αν όχι την ερχόμενη αγωνιστική σίγουρα μετά τη διακοπή ο ΑΡΗΣ πρέπει να παρουσιαστεί μεταμορφωμένος.

Απογοητευτικός για ακόμη ένα παιχνίδι παρουσιάστηκε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα γνωρίζοντας οδυνηρή ήττα από την ΑΕΛ Καλλονής στο πρώτο εντός έδρας παιχνίδι της χρονιάς. Παίκτες και προπονητής έδειχναν να αναπολούν τις καλοκαιρινές διακοπές τους στο Πράβετς και τα "χλιαρά" φιλικά που έδωσαν χωρίς πίεση και άγχος. Κανένα αγωνιστικό πλάνο, κανένας προσανατολισμός στο παιχνίδι, καμία βοήθεια από τον πάγκο...

Δύο ήταν τα ζητούμενα σήμερα, 1)μια εμφάνιση που θα μας έκανε να ξεχάσουμε την πρώτη αγωνιστική και 2) οι 3 βαθμοί της νίκης που θα έπρεπε να θεωρούνται αυτονόητοι. Αντί για αυτό είδαμε μια Καλλονή να πατάει σαφώς καλύτερα στα πόδια της, να εκμεταλλεύεται την αμυντική αδράνεια της άμυνας μας και την κακή έξοδο του Διούδη και από ένα στημένο να κάνει το 0-1. Φυσικά εδώ θα πρέπει να τονίσουμε ότι υπάρχει καθαρό φάουλ πάνω στον Διούδη που ενώ κατευθύνεται για να μαζέψει την μπάλα παίκτης της Καλλονής που ήταν και σε θέση οφσάιντ πέφτει πάνω του και τον  βγάζει εκτός πορείας. Όπως ήταν αναμενόμενο ο Θάνος και οι βοηθοί του δεν είδαν τίποτα και κατευθύνθηκαν στην σέντρα. Με 80΄ να απομένουν όλοι δικαιολογημένα περιμέναμε την ομάδα μας να αντιδράσει, να πιέσει και να κυνηγήσει την ισοφάριση και την ανατροπή του σκορ. Κάτι που δεν έγινε ποτέ. Ελάχιστες οι ευκαιρίες που κάναμε, όλες χάρη σε ατομικές ενέργειες. Κομμένη στα δύο η ομάδα χωρίς κέντρο και χωρίς καθαρή σκέψη. Έλσνερ και Παπαδόπουλος δεν υπήρχαν στο κέντρο ούτε ανασταλτικά, ούτε δημιουργικά. 3 φορές βρέθηκε ο Σλόβένος σε σημείο βολής και  κατάφερε να στείλει την μπάλα απελπιστικά έξω. Λίγα πράγματα από τους Καραγκούνη και Τσουμάνη, ενώ για ακόμη ένα παιχνίδι Πουλίδο και Κύργιας έδειξαν να έχουν έλλειψη συγκέντρωσης. Ουντότζι και Τάτος προσπάθησαν να δημιουργήσουν φάσεις με ατομικές ενέργειες αλλά πέρα από 1-2 φάσεις οι περισσότερες ενέργειες τους ήταν αποτυχημένες. Σε άχαρο ρόλο ο Μανιάς που έτρεχε να προλάβει τις γιόμες από τα μετόπισθεν όπως και ο Αγγελούδης που αν και πιστεύαμε ότι θα παίξει δίπλα στον Μανιά για να πιέσει για το γκολ της ισοφάρισης περισσότερο έδειχνε να έχει το νου να καλύψει τα κενά προς τα πίσω. Εντυπωσιακός ο 18χρονος Σταυρόπουλος που έκανε τα πάντα στο γήπεδο εκτός από το να σκοράρει. Αν υπάρχει κάτι για το οποίο μπορούμε να χαμογελάμε αυτές τις 2 αγωνιστικές αυτό είναι ο νεαρός Σταυρόπουλος. Ο Κοτσαρίδης έδωσε περισσότερη ζωντάνια στην ομάδα αλλά παρόλα αυτά η Καλλονή χωρίς να πιεστεί ιδιαίτερα κατάφερε να κρατήσει το προβάδισμα και να κάνει και το 0-2 λίγο πριν το τελικό σφύριγμα της λήξης.

Ψυχραιμία ζήτησε ο κ.Χατζηνικολάου και εξέφρασε την βεβαιότητα του ότι η ομάδα δεν θα κινδυνέψει και θα παρουσιαστεί πολύ καλύτερη στη συνέχεια. Φυσικά δεν μας είπε πως είναι δυνατόν να παρουσιάζεται τόσο κακή η ομάδα σε αντίθεση με τους αντιπάλους της , γιατί παίκτες που  θα έπρεπε να είναι οι στυλοβάτες του φετινού ΑΡΗ δεν αγωνίζονται ή δεν βλέπονται όταν αγωνίζονται και πως περιμένει η ομάδα να βελτιωθεί όταν δεν έχει δείξει στα 2 επίσημα παιχνίδια που έδωσε ούτε ένα θετικό στοιχείο. Αδύνατο να μην αγωνιά και αγχώνεται ο Αρειανός οπαδός μιας και για την ώρα βλέπουμε μια επανάληψη της περσινής χρονιάς. Περίεργες μεταγραφές, ανέτοιμη ομάδα, κυνήγι από τη διαιτησία συνοδευόμενη από τις ίδιες καθησυχαστικές δηλώσεις που και πέρσι μας οδήγησαν με το ενάμισι πόδι στη Β Εθνική 3 αγωνιστικές πριν το τέλος. Επιτέλους θα πρέπει να γίνει μια κοινή συνέντευξη τύπου Ηλιάδη και τεχνικού τιμ και να μας εξηγήσουν με ποιο σκεπτικό χτίστηκε η ομάδα. Γιατί δεν προχώρησαν οι ανανεώσεις των έμπειρων παικτών από πέρσι, γιατί αποκτήθηκαν βασικοί παίκτες την τελευταία στιγμή, γιατί επιλέχθηκε ο Έλσνερ που ήταν αν και ήταν από την αρχή της προετοιμασίας δείχνει να μην μπορεί να ανταποκριθεί αλλά και να μην τον εμπιστεύεται ο ίδιος ο προπονητής του, γιατί δεν αντιδράμε επίσημα για την διαιτησία όταν στις 2 πρώτες αγωνιστικές κόντρα σε 2 νεοφώτιστες ομάδες είχαμε 2 καθοριστικά εις βάρος μας σφυρίγματα που έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στο τελικό αποτέλεσμα. Αντί λοιπόν να ζητάνε από τον κόσμο του ΑΡΗ να μην ανησυχεί γιατί δια μαγείας όλα θα πάνε καλά ας βγούν να μας κοιτάξουν στα μάτια και να μας πουν τι συμβαίνει και ο ΑΡΗΣ ξεκινάει με αυτόν τον τρόπο το πρωτάθλημα....

Αν ψάξουμε διαχρονικά στα ρεπορτάζ της ομάδος μας θα δούμε συχνά πυκνά αναφορές σε νέα αρχή, νέα ξεκινήματα και επανεκκινήσεις κτλ. μιας και διακαώς όλοι επιζητούμε να βλέπουμε τον ΑΡΗ να αφήνει πίσω του εμφανίσεις σαν και αυτή στην Ριζούπολη και με μια νίκη να ορίζει την αφετηρία μιας καλής πορείας. Κάπως έτσι και την Κυριακή όπου ο ΑΡΗΣ μας θα υποδεχθεί την νεοφώτιστη Καλλονή σε ένα παιχνίδι που φαντάζει πολύ πιο σημαντικό από έναν αγώνα μόλις στην δεύτερη αγωνιστική. Η "πρεμιέρα" της νέα φανέλας(που άρεσε πολύ) της ομάδος συμπίπτει με το πρώτο εντός έδρας παιχνίδι και όλοι επιθυμούμε να αποδειχθούν γούρικες.

Φυσικά οι νέες φανέλες και η επιθυμία όλων μας για μια νέα αρχή δεν είναι αρκετά για να φέρουν το επιθυμητό αποτέλεσμα. Τα λάθη που έγιναν στην πρώτη αγωνιστική σε προσωπικό και ομαδικό επίπεδο ήταν αρκετά και σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να επαναληφθούν. Οι διορθωτικές κινήσεις ξεκινάνε από τον προπονητή που αναγνωρίζοντας τις λανθασμένες επιλογές του και την υπερβολική εμπιστοσύνη που έδειξε σε παίκτες που ως τώρα δεν έχουν δείξει κάτι σπουδαίο αναμένεται να δούμε 3 με 4 νέα πρόσωπα. Ίμπε, Τριανταφυλλάκος και Ηρακλής πολύ δύσκολα να ξεκινήσουν βασικοί ενώ πολύ πιθανό είναι ο Αγγελούδης να επιβραβευθεί για την καλή παρουσία του στην πρώτη αγωνιστική και να είναι αυτός ο φουνταριστός επιθετικός αντί του Μανιά που ξεπέρασε το πρόβλημα τραυματισμού του. Έλσνερ και Οικονομόπουλος θα διεκδικήσουν μια θέση στα αμυντικά χαφ δίπλα στον Παπαδόπουλο με τον Έλσνερ να έχει ένα ελαφρύ προβάδισμα μιας και όπως και να το κάνουμε πρόκειται για έναν από τους 3 ξένους άνω των 24 ετών από τους οποίους περιμένουμε πολλά παραπάνω από το να είναι οι αλλαγές του Τριανταφυλλάκου και του Οικονομόπουλου. Ο Ψυχογιός εκτός συγκλονιστικού απροόπτου θα πάρει τη θέση του Ηρακλή που στο πρώτο παιχνίδι ίσως και να μην πέρασε ούτε μια φορά το κέντρο... Μπορεί ο Ψυχογιός να μην είναι τόσο σταθερός σε απόδοση αλλά η ταχύτητα και το πάθος του υπερκαλύπτουν τις αδυναμίες του. Αρκεί να είναι υγιής και να μην έχει επηρεαστεί αρκετά από τον πρόσφατο τραυματισμό και σίγουρα θα ενισχύσει σε σημαντικό βαθμό όλη την δεξιά πτέρυγα. Ενώ και ο Σταυρόπουλος όπως έδειξε κόντρα στον Απόλλωνα μπορεί να προσφέρει πολλά παραπάνω από τον εμφανώς ανέτοιμο Ίμπε. Ενώ ένας εκ των Σουνά, Καραγκούνη και Μαργαρίτη μπορεί να είναι η επιλογή της τελευταίας στιγμής από τον Χατζηνικολάου. Με δεδομένες τις παραπάνω αλλαγές σε πρόσωπα και ευελπιστώντας ότι δεν θα ξαναδούμε ατομικά λάθη σαν αυτά του Κύργια και του Τριανταφυλλάκου στην πρώτη αγωνιστική που οδήγησαν στα 2 γκολ του Απόλλωνα θέλω να πιστεύω ότι η ομάδα θα μπορέσει να κάνει το παιχνίδι της και να πάρει εύκολα ή δύσκολα τη νίκη κόντρα σε έναν αντίπαλο που έδειξε καλά στοιχεία απέναντι στον Ολυμπιακό. Σίγουρα η Καλλονή που είναι νεοφώτιστη στην κατηγορία πρωταρχικό στόχο έχει την παραμονή στην σουπερλίγκα και για αυτό θα πρέπει να προετοιμαστούμε για έναν αντίπαλο που θα παίζει την κλασσική εκνευριστική άμυνα .

Εκτός από τις νέες φανέλες και λόγω της απαγόρευσης των μετακινήσεων και ο κόσμος του ΑΡΗ θα κάνει το "ντεμπούτο" για τη νέα αγωνιστική σεζόν στο παιχνίδι με την Καλλονή. Θέλουμε να δούμε τον ΑΡΗ να ξεπερνάει τα αγωνιστικά και εξωαγωνιστικά του προβλήματα και να χαράζει μια ανοδική πορεία? Ε, τότε η στήριξη είναι μονόδρομος. Αφήνουμε στην άκρη την απογοήτευση μας και την δυσφορία μας για διάφορους χειρισμούς της διοίκησης και του προπονητή και όλοι μαζί αγκαλιάζουμε και στηρίζουμε τη νέα προσπάθεια που γίνεται φέτος στον ΑΡΗ. Είναι πολύ νωρίς για να κρίνουμε παίκτες, προπονητή και διοίκηση. Κάθε παιχνίδι στο Κλ.Βικελίδης ήταν, είναι και θα πρέπει να είναι μια γιορτή. Όλοι στο Κλ.Βικελίδης για την πρώτη νίκη της χρονιάς!

Η κακή εμφάνιση στην πρεμιέρα του πρωταθλήματος θέλοντας και μη δημιούργησε πολλές άσχημες σκέψεις στον κόσμο του ΑΡΗ που το τελευταίο που θέλει είναι να ξαναζήσει μια χρονιά σαν τη περσινή. Ως ένα σημείο η γκρίνια που ακούγεται από τους περισσότερους μπορεί να χαρακτηριστεί υπερβολική, όταν όμως βλέπεις σαν καλοπαιγμένη επανάληψη κάποια λάθη να επαναλαμβάνονται δύσκολα μπορείς να μείνεις ανεπηρέαστος. Κάτι τέτοιο φαίνεται να συμβαίνει με την διαδικασία αποσυμφόρησης του ροστερ που όπως έχει βγει προς τα έξω έχει ζητήσει ο κ.Χατζηνικολάου ώστε να μπορεί να δουλέψει πιο καλά με την ομάδα.

Στους Καραγιάννη, Αντωνιάδη, Ρένια προτάθηκε να δοθούν δανεικοί σε άλλη ομάδα μικρότερης κατηγορίας για να έχουν μεγαλύτερο χρόνο συμμετοχής, οι Γκόλιας και Γκοντοβάς θα αγωνίζονται με την Κ20 ενώ από τους Τσουκάνη και Μαργαρίτη ζητήθηκε να βρουν ομάδα για να αποχωρήσουν οριστικά από τον σύλλογο. Σύμφωνα λοιπόν με τα ρεπορταζ ο Μαργαρίτης από εκεί που έπρεπε να βρει ομάδα έχει βάλει γερές βάσεις για να ξεκινήσει βασικός. Τώρα αν μια ήττα και μια κακή εμφάνιση είναι ικανές να αλλάξουν την άποψη που είχε σχηματίσει το τεχνικό τιμ από ολόκληρη την προετοιμασία και μπορούν να επαναφέρουν έναν παίκτη από την πόρτα της εξόδου στην βασική 11αδα θα μου επιτρέψετε να πω ότι πρόκειται για ερασιτεχνισμούς και προχειρότητες. Και για να το αναλύσουμε λίγο παραπάνω ο Μαργαρίτης ξεκίνησε σχεδόν σε όλα τα φιλικά προετοιμασίας βασικός και πιθανόν να ήταν ένας από τους πρώτους σε χρόνο συμμετοχής στην προετοιμασία. Και ο νεαρός Καραγιάννης χρησιμοποιήθηκε στα περισσότερα φιλικά ενώ εντύπωση προκαλεί και το γεγονός ότι στην πρόβα τζενεράλε στην Κομοτηνή αγωνίστηκε και ο Τσουκάνης ως αλλαγή. Είτε έπαιζαν οι συγκεκριμένοι παίκτες επειδή δεν υπήρχαν εναλλακτικές λύσεις, είτε χρειάστηκε ολόκληρη η προετοιμασία και περίπου 10 φιλικά και 1 επίσημο παιχνίδι ώστε ο Χατζηνικολάου να αποφασίσει το σίγουρο είναι ότι για ακόμη ένα καλοκαίρι ο ΑΡΗΣ μας πέταξε την ευκαιρία να δουλέψει σωστά στην προετοιμασία και να χτίσει την ομάδα μέσα από τα φιλικά παιχνίδια. Πάντα χρειάζεται χρόνος στο ξεκίνημα γιατί άλλο φιλικά και άλλο επίσημα αλλά όταν φθάνεις στο σημείο να επαναφέρεις παίκτες που τους έχεις ζητήσει να αποχωρήσουν και κάνεις αλχημείες για να καλύψεις θέσεις από την δεύτερη θέση τότε σίγουρα υπάρχει πρόβλημα και κάτι δεν δούλεψε καλά από το ξεκίνημα.

Η διοίκηση Ηλιάδη από την πρώτη ημέρα που ανέλαβε βγάζει προς τα έξω μια σταθερότητα και ένα σοβαρό πρόσωπο που τα προηγούμενα χρόνια είχε λείψει. Αυτή είναι και η σημαντική διαφορά που έπεισε τον κόσμο ότι φέτος πολλά έχουν αλλάξει και η ομάδα λειτουργεί καλύτερα σε όλα τα επίπεδα. Τα κενά που αργήσαμε να καλύψουμε στο ροστερ ή δεν τα καλύψαμε ποτε, η μη χρησιμοποίηση του Έλσνερ, η ανετοιμότητα του Ιμπέχ και η "μαύρη λίστα" του Χατζηνικολάου που τελευταία στιγμή αλλάζει  είναι καταστάσεις που δύσκολα μπορείς να αγνοήσεις. Φυσικά επειδή αυτό που μετράει είναι η εικόνα της ομάδος πάνω στο χόρτο στο χέρι του Χατζηνικολάου και των παικτών του είναι να δείξουν ότι ο σχεδιασμός, η προετοιμασία και η εμπιστοσύνη προς το συγκεκριμένο ροστερ έγινε κατόπιν ώριμης σκέψης και τα θετικά αποτελέσματα θα έρθουν γρήγορα.

Εμφανώς ανέτοιμος και με πολλά "κενά" παρουσιάστηκε ο ΑΡΗΣ μας στην Ριζούπολη και γνώρισε πικρή ήττα με 2-1 απέναντι σε έναν Απόλλων που δεν εντυπωσίασε αλλά κατάφερε να εκμεταλλευτεί στο απόλυτο τα λάθη της άμυνας μας. Καθοριστικός ο Κομίνης στην εξέλιξη του αγώνα που έκλεισε τα μάτια σε καθαρό πέναλτι στο πρώτο ημίχρονο και ενώ το σκορ ήταν 1-0.

Μόλις η 1η αγωνιστική και όλες οι φοβίες που είχαμε για τον φετινό ΑΡΗ αποκαλύφθηκαν στο σημερινό παιχνίδι. Στα φιλικά όλοι μιλούσαν με τα καλύτερα λόγια για τον Κύργια αλλά δυστυχώς η δικαίωση ήρθε για όσους υποστήριζαν ότι ο ΑΡΗΣ έπρεπε να πάρει ακόμη έναν έμπειρο αμυντικό για παρτενέρ του Πουλίδο. Εκτός από την αδράνεια ολόκληρης της άμυνας στο πρώτο γκολ το δεύτερο γκολ ήταν προσωπικό δώρο του Κύργια, ενώ υπήρξαν και 1-2 φάσεις ακόμη που οι κεντρικοί αμυντικοί της ομάδας μας έδειξαν να τα έχουν χαμένα. Η ανυπαρξία του Τριανταφυλλάκου μεσοαμυντικά σε συνδυασμό με τις μηδαμινές προωθήσεις του Ηρακλή και του Τσουμάνη από τα πλάγια ουσιαστικά έκοψαν την ομάδα στα 2 και άφησαν τους προωθημένους παίκτες σε έναν άχαρο ρόλο. Αρκετή συζήτηση έγινε και για τον βαθμό ετοιμότητας του Ίμπεχ που ακόμη και στο Α' ημίχρονο που αγωνίστηκε δεν μπόρεσε να κάνει αισθητή την παρουσία του. Η είσοδος του Αγγελούδη στην θέση του Ιμπέχ και η μετατόπιση του Μανιά στα πλάγια βελτίωσε ελαφρώς τα πράγματα αλλά ο τραυματισμός του Μανιά χάλασε τα πλάνα του Χατζηνικολάου που αναγκάστηκε νωρίς νωρίς να κάνει και τις 3 αλλαγές του, αλλάζοντας ταυτόχρονα και την διάταξη της ομάδος και αφήνοντας τον Παπαδόπουλο μόνο του. Ο ενθουσιασμός και η ταχύτητα που έδωσαν στην ομάδα οι Σταυρόπουλος και Σουνάς άλλαξαν εμφανώς την εικόνα αλλά το 2-0  ήταν δύσκολο να ανατραπεί στο χρόνο που είχε απομείνει. 

Πολύ πικρή η πρώτη γεύση μιας και χάσαμε με σχετική ευκολία από έναν αδύναμο όπως παρουσιάστηκε αντίπαλο που δεν πίεσε καθόλου και αρκέστηκε σε ένα παθητικό παιχνίδι για σχεδόν 80'. Το 65% κατοχή υπέρ μας δείχνει ότι αν ήμασταν έτοιμοι θα μπορούσαμε αν όχι να πάρουμε τη νίκη τουλάχιστον να φεύγαμε με τον βαθμό ισοπαλίας. Σίγουρα στην πρεμιέρα κανείς δεν είναι έτοιμος αλλά ο Χατζηνικολάου φάνηκε να μην έχει καθαρή εικόνα για τους παίκτες του. Ρίσκαρε με τη συμμετοχή του ανέτοιμου Ίμπεχ και του ασταθή Τριανταφυλλάκου και δεν δικαιώθηκε. Από την άλλη η μη χρησιμοποίηση του Έλσνερ ούτε σαν αλλαγή σε έναν ΑΡΗ ειδικών συνθηκών μοιάζει να είναι μεγάλο πλήγμα που ίσως να αποδειχθεί ακόμη μεγαλύτερο στη συνέχεια. Με 3 μεταγραφές άνω των 24 ετών πραγματικά αυτό που γίνεται με τον Έλσνερ μοιάζει με τεράστιο λάθος. Άγνωστο το τι μπορεί να αλλάξει ο Χατζηνικολάου και οι συνεργάτες του μέσα σε 1 εβδομάδα το σίγουρο όμως είναι ότι η νίκη στον αγώνα με την Καλλονή γίνεται ακόμη πιο αναγκαία μετά τη σημερινή ήττα. Το πρόγραμμα είναι έτσι διαμορφωμένο που αν στο ξεκίνημα της σεζόν οι βαθμολογικές απώλειες είναι σημαντικές τότε τα πράγματα μπορεί να γίνουν στη συνέχεια πάρα πολύ δύσκολα. Όσο για τον Κομίνη ελπίζω να δούμε κάποια αντίδραση και όχι την κλασσική σιγή ιχθύος....

Με το δεξί θέλει να ξεκινήσει ο ΑΡΗΣ μας τις επίσημες υποχρεώσεις του κόντρα στον Απόλλωνα Σμύρνης σε ένα παιχνίδι που δύσκολα μπορεί κανείς να προβλέψει το τελικό αποτέλεσμα. Από την μια ο ενθουσιασμός των αντιπάλων μας για την επιστροφή τους στην σούπερλιγκα μετά από πολλά χρόνια ενώ από την άλλη ο άνεμος αλλαγής που έχει φέρει η διοίκηση Ηλιάδη και η επιθυμία όλων στην ομάδα να ξεχαστεί όσο το δυνατό γρηγορότερα η περσινή χρονιά. Αυτό το τελευταίο είναι ίσως και το μεγαλύτερο κίνητρο για τον κ.Χατζηνικολάου και τους παίκτες. Μια νίκη θα επιβεβαίωση την "αλλαγή σελίδας" και σε αγωνιστικό επίπεδο ενώ ένα αρνητικό αποτέλεσμα πιθανόν να μας βάλει σε σκέψεις.

Αν και οι 2 ομάδες δώσανε αρκετά φιλικά δύσκολα κανείς μπορεί να προβλέψει τους 11 που θα ξεκινήσουν. Σύμφωνα με τα ρεπορτάζ  σε 3 με 4 θέσεις η μάχη για τη φανέλα βασικού ήταν μεγάλη. Από τη μια η ανετοιμότητα κάποιων παικτών από την άλλη η καλή παρουσία κάποιων άλλων στα φιλικά που υποτίθεται θα ήταν "ρεζέρβες".  Ο Διούδης θα βρεθεί κάτω από τα δοκάρια, με τους Πουλίδο και Κύργια να είναι οι σίγουροι για το κέντρο της άμυνας. Στα πλάγια ο Τσουμάνης και ο Ηρακλής έχουν τον πρώτο λόγο ενώ εκτός απροόπτου ο Τριανταφυλλάκος θα βρεθεί στο πλευρό του Παπαδόπουλου στα αμυντικά χαφ. Εδώ θα πρέπει να τονίσουμε την εύλογη απορία όλων σχετικά με τη μη χρησιμοποίηση(όπως όλα δείχνουν) του Έλσνερ. Αν δηλαδή ένας από τους 3 ξένους που αποκτήθηκε από το ξεκίνημα της προετοιμασίας δεν πείθει τον προπονητή του τότε σίγουρα υπάρχει πρόβλημα με τον συγκεκριμένο ποδοσφαιριστή. Αντιθέτως ο Ίμπε για τον οποίον επίσης ακουστήκαν πολλά φαίνεται ότι ακόμη και ανέτοιμος να πείθει τον προπονητή του και να τον προτιμά για την αριστερή πτέρυγα. Στα δεξιά η θέση έχει καπαρωθεί από την πρώτη στιγμή από τον Ουντότζι όπως και στον κέντρο όπου ο Τάτος κατά κάποιο τρόπο παίζει χωρίς αντίπαλο μιας και οι Σουνάς και οι Τριανταφυλλάκος στην συγκεκριμένη θέση παρά τις φιλότιμες προσπάθειες τους στα φιλικά, δεν έπεισαν. Στην κορυφή της επίθεσης όσο τρανταχτή είναι η απουσία του Αγκάνθο άλλο τόσο είναι η παρουσία του Μανιά που θα παίξει πρώτο επίσημο παιχνίδι απέναντι στην ομάδα με την οποία πέτυχε 18 γκολ και κατάφερε να αναδειχθεί πρώτος σκόρερ της Football League. Ας ελπίσουμε τα περίεργα παιχνίδια της μοίρας που συνήθως θέλουν τους "πρώην" να σκοράρουν κόντρα στις παλιές τους ομάδες σήμερα να επαληθευτούν.  Όσο αφορά τους παίκτες που θα κάθονται στον πάγκο, εκτός από τη μη παρουσία του Κοτσαρίδη πoυ στα φιλικά τα πήγε πολύ καλά όλα τα υπόλοιπα φαίνονται φυσιολογικά. Στο αντίπαλο στρατόπεδο ο Απόλλων Σμύρνης από τα φιλικά που έδωσε δείχνει ότι ναι μεν πατάει καλά αλλά όπως όλες οι ομάδες είναι ακόμη ανέτοιμος.  Η διοικητική σταθερότητα, οι σίγουρες μεταγραφές με παίκτες που έχουν μεγάλη εμπειρία από το Ελληνικό πρωτάθλημα  και ο ενθουσιασμός που θα υπάρχει στο γήπεδο της Ριζούπολης είναι σημαντικά πλεονεκτήματα του αντιπάλου μας.

Μπορεί σε κάθε πρεμιέρα να ευελπιστούμε σε κάτι καλύτερο για τον ΑΡΗ μας και ολόκληρο το Ελληνικό ποδόσφαιρο αλλά οι "φωστήρες" τρέχουν από το καλημέρα να μας υπενθυμίσουν ότι εδώ είναι Ελλαδιστάν... Η απαγόρευση της μετακίνησης των φίλων της ομάδας μας στη Ριζούπολη και  η ανακοίνωση των ανθρώπων του Απόλλωνα που αντί να βγάλουν εκδοτήρια και να τονίσουν ότι όποιος θέλει μπορεί να έρθει ζήτησαν από τον κόσμο του ΑΡΗ να σεβαστεί την απόφαση των "αρχών" είναι μια πρώτη γνώριμη γεύση. Ενώ και η χθεσινή διαιτησία στην παραπάνω γειτονιά όπου αγωνίστηκαν οι φιλοξενούμενοι της πόλης δείχνει ότι πάμε για μια από τα ίδια. Εμείς θα ευχηθούμε καλή επιτυχία σε παίκτες και διοίκηση ενόψει της νέας σαιζόν και θα τους παρακαλέσουμε να μην δώσουν το "δικαίωμα" σε κανέναν διαιτητή και σε καμία ομαδούλα να κάνει τις μαγκιές που έκανες πέρσι. Όσο για στήριξη, κάποια πράγματα είναι περιττά να αναφέρονται συνεχώς. ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ ΠΑΡΕ ΤΟ ΔΙΠΛΟ!!!!

Η αντίστροφη μέτρηση εδώ και λίγες ημέρες έχει ξεκινήσει και η πρεμιέρα της Κυριακής κόντρα στον Απόλλων Σμύρνης είναι πολύ κοντά. Όπως όλες οι ομάδες αυτή τη χρονική περίοδο έτσι και ο ΑΡΗΣ μας δεν είναι στον επιθυμητό βαθμό ετοιμότητας κάτι που έχει ο ομολογήσει ο ίδιος ο Χατζηνικολάου. Το μεταγραφικό πάζλ εκτός συγκλονιστικού απροόπτου με τον δανεισμό του νεαρού Καραγκούνη από τον Ολυμπιακό έχει ολοκληρωθεί, το προχθεσινό φιλικό στην Κομοτηνή ήταν το τελευταίο της προετοιμασίας και το μόνο που απομένει είναι από την πρώτη κιόλας αγωνιστική να φανεί η σκληρή δουλειά που έγινε στην προετοιμασία και φυσικά οι σωστές επιλογές που έγιναν απο το τεχνικό τιμ σε συνεργασία με τη διοίκηση.

Επιθυμία κάθε προπονητή είναι στο ξεκίνημα της προετοιμασίας να έχει όλους τους παίκτες στη διάθεση του, κάτι που είναι όμως αδύνατο. Φυσικά και παίκτες σαν τον Ιμπέχ ΄και τον Τσουμάνη που θα αποτελέσουν πιθανόν βασικές επιλογές θα μπορούσαν να είχαν αποκτηθεί σαφώς νωρίτερα αλλά από την άλλη όπως φαίνεται στην περίπτωση του Έλσνερ κάθε παίκτης χρειάζεται το δικό του χρόνο για να προσαρμοστεί. Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε άλλωστε ότι κατά την περσινή προβληματική περίοδο αρκετοί ήταν αυτοί που χρειάστηκαν σχεδόν όλο τον Α' γύρο μέχρι να βρουν τα πατήματα τους. Ανεξάρτητα από τις επιλογές παικτών τις οποίες δεν μπορούμε να κρίνουμε από τώρα, φέτος φαίνεται όλα να λειτουργούν καλύτερα και γενικά να υπάρχει πειθαρχία, αρκετή αυτοπεποίθηση και συγκρατημένη αισιοδοξία ταυτόχρονα που πηγάζει κυρίως από τον πρόεδρο της ομάδος κ.Ηλιάδη. Αυτή η αυτοπεποίθηση φαίνεται να αποτυπώνεται και στον αγωνιστικό χώρο όπου ο ΑΡΗΣ τόσο στα παιχνίδια που μπορέσαμε να δούμε όσο και σε αυτά που απλά ενημερωθήκαμε από τα ρεπορταζ έδειξε να πατάει γερά στα πόδια του και να πιστεύει στις δυνάμεις του. Δεν είναι τυχαίο που σε όλα τα παιχνίδια η ομάδα μας παρά τις ελλείψεις στην άμυνα δεν απειλήθηκε ιδιαίτερα. Ούτε φυσικά ότι μπόρεσε να σκοράρει αρκετές φορές χωρίς να εντυπωσιάσει στο οργανωτικό κομμάτι. 

Δεν θα βιαστούμε να κρίνουμε παίκτες και προπονητή και θα στηρίξουμε την ομάδα όπως μόνο εμείς γνωρίζουμε και φέτος. Ασπαζόμαστε τις δηλώσεις του κ.Μούτα περί γρήγορης παραμονής και οριοθέτησης νέων στόχων στην πορεία του πρωταθλήματος γιατί όσο και αν δεν μας αρέσει η φετινή ομάδα είναι μια συνέχεια της περσινής που γλίτωσε την τελευταία στιγμή. Άρα καλύτερα είναι την ανοδική πορεία που θέλουμε να την χαράξουμε να την περπατήσουμε βήμα βήμα και όχι από την αρχή πριν καν δούμε τους αντιπάλους μας και μετρήσουμε τις δικές μας δυνάμεις να απαιτούμε υψηλούς στόχους. Φυσικά για τον ΑΡΗ σε ένα πρωτάθλημα χωρίς την ΑΕΚ η Ευρώπη θα έπρεπε να θεωρείτε κάτι το αυτονόητο. Το γιατί όμως δεν συμβαίνει αυτό και αναγκαζόμαστε να έχουμε αφετηρία των προσδοκιών μας την περσινή 13η θέση ας μας το πουν αυτοί που επι χρόνια στήριζαν(και μερικοί ακόμη στηρίζουν) το καθεστώς που μας έφερε μια ανάσα από την καταστροφή. Εμείς σαν οπαδοί ζούμε για την κάθε Κυριακή. Περιμένουμε να μάθουμε αν θα δοθούν τα 2000 εισιτήρια που "καλόπιστα" θέλει να δώσει ο πρόεδρος του Απόλλωνα ή αν για ακόμη μια φορά η αστυνομία θα βγει μπροστά και ανυπομονούμε να δούμε και πάλι την ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ πάνω στο χόρτο!

ΥΓ. Φυσικά και δεν ξεχνάμε το άρθρο 99 αλλά περιμένουμε τις επίσημες ανακοινώσεις, γιατί δυστυχώς στον ΑΡΗ από ειδήσεις του καφενέ και κωλοτούμπες έχουμε χορτάσει τα τελευταία χρόνια.

Καθώς απομένουν κάτι παραπάνω από 15 ημέρες για την έναρξη του πρωταθλήματος τα φιλικά παιχνίδια και οι δοκιμές από το τεχνικό τιμ συνεχίζονται σε πιο έντονους ρυθμούς μιας και ο σκοπός είναι ένας και μοναδικός. Να παρουσιαστεί ο ΑΡΗΣ στην πρεμιέρα κόντρα στον Απόλλων Σμύρνης όσο το δυνατό πιο ετοιμοπόλεμος. Για τον λόγο αυτό κανονίστηκαν παιχνίδια με ομάδες της σουπερλίγκας όπως το χθεσινό κόντρα στον ΠΑΣ Γιάννενα, αυτό της Δευτέρας κόντρα στη Βέροια αλλά και το τελευταίο πριν την έναρξη του πρωταθλήματος με τον Πανθρακικό στην Κομοτηνή. 

Με παίκτες σαν τον Τάτο, τον νεοαποκτηθέντα Ιμπε αλλά και τους Τσουμάνη και Σικαλιά που θα αποτελέσουν οι 3 από τους 4 βασικές επιλογές να μην έχουν ακόμη αγωνισθεί τα συμπεράσματα που μπορούν να βγουν για την εικόνα του ΑΡΗ δεν είναι και τόσο ασφαλή. Κάπως έτσι και χθες όπου ο Χατζηνικολάου για ακόμη ένα φιλικό παιχνίδι ανακάτεψε την τράπουλα και απέφυγε να μπει στη λογική της βασικής 11αδας. Δεν είναι τυχαίο ότι στα περισσότερα παιχνίδια ο ΑΡΗΣ αποδίδει καλύτερα στο Β ημίχρονο όπου αλλάζει σχεδόν ολόκληρη η ομάδα. Χθες πάντως ο ΑΡΗΣ αν και πήρε μια νίκη ψυχολογίας με 2-0 δεν μπορούμε να πούμε ότι εντυπωσίασε. Αρκετά κουρασμένος φάνηκε κυρίως στο Α ημίχρονο με την ομάδα να είναι κομμένη στα δύο και να διστάζει απελπιστικά να ανέβει προς την αντίπαλη περιοχή ακόμη και όταν οι αντίπαλοι μας έδιναν χώρους στους παίκτες μας. Ίσως το πρόβλημα που υπάρχει στα άκρα της άμυνας να επηρρεάζει περισσότερο το επιθετικό παιχνίδι της ομάδος παρά στα μετόπισθεν. Μαργαρίτης και Ηρακλής ελάχιστες φορές πέρασαν το κέντρο και ακόμη και όταν το έκαναν δεν κατάφεραν να προσφέρουν κάτι. Ο Τριανταφυλλάκος ήταν ανύπαρκτος ενώ ο Σουνάς κόντρα σε μια ομάδα που ήταν περισσότερο στα μέτρα του ΑΡΗ διέψευσε ως ένα βαθμό όλους όσους υποστήριζαν πριν την έλευση του Τάτου ότι η θέση του επιτελικού μέσου μπορεί να καλυφθεί εκ των έσω. Γενικά υπήρχε μια εκνευριστική στατικότητα που έδωσε ουσιαστικά στους αντιπάλους μας να έχουν την υπεροχή. Μέσα σε αυτή την μετριότατη εικόνα της ομάδος ο Ροκ Έλσνερ προσπάθησε να δείξει ότι κακώς ακούγονται τόσο αρνητικά σχόλια γύρω από το πρόσωπο του. Έκοψε μερικές μπάλες, προώθησε 2-3 φορές σωστά το παιχνίδι της ομάδος  και πάτησε και περιοχή για να απειλήσει με το κεφάλι πραγματοποιώντας την καλύτερη του εμφάνιση σε όλα αυτά τα φιλικά. Φυσικά αν περιμένουμε από το συγκεκριμένο παίκτη να κυριαρχήσει στο χώρο του κέντρου, να βγαίνει πάντα πρώτος στην μπάλλα και να κάνει παιχνίδι πολύ πιθανόν να διαψευθούμε. Από την άλλη όμως αν ολόκληρη η ομάδα αρχίσει να λειτουργεί καλά τότε ίσως ο Έλσνερ να αποτελέσει σημαντικό εργαλείο για τον Χατζηνικολάου. Παρά την χλιαρή εικόνα του Α ημιχρόνου ο Μανιάς κατάφερε για ακόμη μια φορά να λάμψει και να γεμίσει όλους μας με χαμόγελα και ελπίδα. Σίγουρα τα επίσημα παιχνίδια είναι το απόλυτο κριτήριο για την ομάδα και τους παίκτες αλλά η ως τώρα παρουσία του Μανιά δείχνει ότι ο ΑΡΗΣ πέτυχε φλέβα χρυσού. Έτσι όπως έχει πηγαίνει στα φιλικά και με δεδομένο ότι τις 5 πρώτες αγωνιστικές ο Αγκάνθο θα απουσιάσει ο Μανιάς έχει μια τεράστια ευκαιρία για να καθιερωθεί από το καλημέρα! Ενώ θα πρέπει να αναφερθούμε και στον Διούδη που όσες φορές χρειάστηκε ήταν εκεί αλλά και στον Κοτσαρίδη που έδωσε πολλές λύσεις από την πλευρά που αγωνίστηκε. Στην επανάληψη τα πράγματα βελτιώθηκαν ελαφρώς  μιας και οι παίκτες μας έδειξαν περισσότερη διάθεση αλλά και πάλι τα προβλήματα στην οργάνωση και ανάπτυξη του παιχνιδιού ήταν φανερά.

Το τελικό 2-0 δεν λέει απολύτως τίποτα αλλά από την άλλη αν ο ΑΡΗΣ καταφέρνει με τέτοιες εμφανίσεις να παίρνει τη νίκη τότε σίγουρα είμαστε σε καλό δρόμο. Άλλο να διορθώνεις τα προβλήματα μέσα από νικηφόρα αποτελέσματα και άλλο μέσα από πικρές ήττες. Το θετικό είναι ότι ως τώρα ο Χατζηνικολάου δείχνει αρκετά προσγειωμένος, αναφέρεται στα προβλήματα που βλέπουμε όλοι μας στο γήπεδο και ψάχνει να βρει λύσεις. Ελπίζω στους αγώνες με Βέροια και Πανθρακικό που θα μπουν και τα νέα μεταγραφικά αποκτήματα να δούμε έναν καλύτερο ΑΡΗ και στην πρεμιέρα να κατέβουμε δυνατά για το διπλό! Ως τότε η αναζήτηση για στόπερ και δεξί μπακ συνεχίζεται...

Θερμό καλωσόρισμα είχε στην επιστροφή του ο Ανδρέας Τάτος στο παιχνίδι με τη Ρόμα  με μεγάλο μέρος από αυτό το χειροκρότημα του κόσμου του ΑΡΗ να κατευθυνόταν προς τη διοίκηση της ομάδος που καταφέρνει με πράξεις να κερδίσει την εμπιστοσύνη του κόσμου. Πλέον με τους Σικαλιά και Τσουμάνη να ενισχύουν τα αμυντικά άκρα της ομάδος απομένουν 2 κινήσεις ουσίας(στόπερ, αριστερό χαφ) ώστε να ολοκληρωθεί το ρόστερ και ο ΑΡΗΣ μας να παρουσιαστεί πλήρης σε όλες τις θέσεις με την έναρξη του πρωταθλήματος.

Η μη διατήρηση στο ροστερ των "έμπειρων" που κράτησαν όρθια την ομάδα πέρσι Παπαστεργιαννού, Καζναφέρη, Παπαζαχαρία, Κοέλιο και Ζαραδούκα σε συνδυασμό με τη μη αδειοδότηση αλλά και το χαλαρό ξεκίνημα στις μεταγραφές είχαν προκαλέσει παγωμάρα στον κόσμο. Όταν όμως καταφέρνεις να κρατήσεις έναν από τους πιο ποιοτικούς σου παίκτες που όλοι πίστευαν ότι είναι σχεδόν αδύνατο  να παραμείνει στην ομάδα τότε δείχνεις ότι και την διαπραγματευτική ικανότητα έχεις ως διοίκηση αλλά και την θέληση να χτίσεις μια πιο ανταγωνιστική ομάδα από πέρσι. Η παραμονή του Αγκάνθο, η έλευση του φουριόζου Ουντόζι και η απόκτηση του πολύ καλού Μανιά έδειξαν ότι κάτι καλό πάει να γίνει στην επίθεση της ομάδος. Αυτό όμως που έλειπε ήταν το καθαρό μυαλό και η ποιότητα που πρέπει να έχει ένας επιτελικός μέσος για να βοηθήσει τους συμπαίκτες του. Στοιχεία που έχει ο Α.Τάτος και όπως είδαμε πέρσι μπορεί να παίξει καταλυτικό ρόλο μέσα στο παιχνίδι. Σουνάς και Τριανταφυλλάκος μπορούν να δώσουν κάποιες λύσεις αλλά το να έπεφτε το βάρος μιας τόσο σημαντικής θέσης σε αυτούς τους 2 παίκτες θα ήταν τεράστιο λάθος. Άλλωστε πέρσι είδαμε ότι όταν ένας παίκτης επιφορτίζεται με πολλές περισσότερες ευθύνες από αυτές που πραγματικά του αναλογούν τότε κινδυνεύει να καεί, κάτι που έγινε ως ένα βαθμό με τον Γιαννιώτα. Ο Τάτος δεν έχει μόνο την ικανότητα αλλά έχει και την προσωπικότητα που απαιτείται για να ανταπεξέλθεις στις ιδιαίτερες απαιτήσεις του ΑΡΗ των τελευταίων χρόνων. 

Τα άκρα της άμυνας, η έλλειψη αρκετών ικανών στόπερ και η απουσία αξιόπιστης λύσης(ανάλογης του Ουντόζι) από τα αριστερά είναι οι θέσεις που πρέπει να καλυφθούν. Ο Σικαλιάς που τόσο μας απασχόλησε πέρσι αλλά και ο Τσουμάνης που αγωνίστηκε πέρσι στην σουπερλίγκα με την Κέρκυρα είναι 2 λύσεις, πιθανόν καλύτερες από αυτές που ήδη είχαμε και λογικά έκλεισαν με αυτούς τα άκρα της άμυνας. Στο κέντρο όμως εκτός των Πουλίδο και Κύργια δεν υπάρχει κανείς καθαρός στόπερ. Ενώ αν υπολογίσουμε τον τραυματία Γιαννίτση πάλι δύσκολα να βγει η χρονιά με μόλις 3 στόπερ και μπαλώματα. Εδώ είναι το μεγάλο δίλλημα σε ότι έχει να κάνει με την τελευταία μεταγραφή άνω των 24. Αριστερός εξτρέμ για επίθεση φωτιά ή στόπερ για ασφάλεια? Δύσκολα να απαντηθεί μιας και η επίθεση είναι αυτή που εξιτάρει τον κόσμο αλλά από την άμυνα χτίζονται οι ομάδες. Όσο αφορά τους παίκτες που έχουν έρθει ως τώρα δεν θα πρέπει να τους κρίνουμε αυστηρά και θέλοντας και μη θα πρέπει την φετινή ομάδα να την συγκρίνουμε με την περσινή μιας και είναι η συνέχεια της. Πέρσι λοιπόν στον ΑΡΗ αγωνίστηκαν πολλοί παίκτες που έκαναν όχι απλά ντεμπούτο στη σουπερλίγκα αλλά ντεμπούτο ως επαγγελματίες και αυτό ήταν ένα τεράστιο μειονέκτημα. Μπορεί το πρωτάθλημα να ήταν υποβαθμισμένο αλλά ήταν φανερό ότι ομάδες που διέθεταν πιο έμπειρους παίκτες είχαν καλύτερη παρουσία στο γήπεδο και έδειχναν να πατάνε καλύτερα στο γήπεδο. Φέτος ο ΑΡΗΣ έχει σαφώς πιο έτοιμους παίκτες ενώ και οι "πιτσιρικάδες" λογικά θα παρουσιαστούν πιο έτοιμοι. Παίκτες σαν τους Παπαδόπουλο,Κύργια, Σικαλιά, Τσουμάνη, Μανιά  που είναι κάτω των 24 ετών έχουν πολλές παραστάσεις από επαγγελματικές κατηγορίες σε αντίθεση με τους περισσότερους από το περσινό ρόστερ και αυτό θα είναι το στοιχείο που θα κάνει τη διαφορά.

Η αίσθηση πάντως που έχει δημιουργηθεί στον κόσμο είναι ότι μετά από μια παρένθεση μερικών χρόνων η ομάδα μας έχει και πάλι μια σοβαρή διοίκηση. Μεταγραφές μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, κινήσεις ουσίας, καθόλου μιζέρια και αναζήτηση δικαιολογιών και μια σοβαρότητα που εμπνέει εμπιστοσύνη. Φυσικά το πιο σημαντικό στοιχείο που θα πρέπει να κάνουμε υπομονή για να το διαπιστώσουμε είναι η συνέπεια και η αξιοπιστία της διοίκησης Ηλιάδη. Όλα καλά μέχρι τώρα αλλά ο χρόνος θα δείξει αν ο κ.Ηλιάδης και οι συνεργάτες του θα τηρήσουν τις συμφωνίες που υπογράφουν για το άρθρο 99 και θα είναι σωστοί σε όλες τις υποχρεώσεις τους προς τους παίκτες της ομάδος και τεχνικό τιμ. Αλλιώς όλα τα υπόλοιπα είναι περιττά. Άλλωστε ο κόσμος του ΑΡΗ έχει την εμπειρία για να κρίνει. Και η διοίκηση Αθανασιάδη έκανε καλές(μεταγραφές, μερικές από αυτές αεροδρομίου), ξεσήκωσε τον κόσμο και ιδίως την πρώτη χρονιά υπήρξε και μια καλή αγωνιστική πορεία. αλλά τελικά όπως αποδείχθηκε δεν πλήρωσαν κανέναν. Άρα χωρίς συνέπεια και αξιοπιστία όλα τα υπόλοιπα είναι στάχτη στα μάτια και μια μεγάλη απάτη. Μακάρι διοίκηση, παίκτες και τεχνικό τιμ να ανταποκριθούν στις προσδοκίες μας φέτος γιατί έχει καταντήσει κουραστικό έτσι όπως μας έχουν κάνει να ζούμε παρέα με τη δυσπιστία και την μόνιμη αμφιβολία. Βαρεθήκαμε τα οικονομικά και δικαστικά ρεπορτάζ. Να δούμε μπάλα θέλουμε και να γουστάρουμε παρέα με την Αρειανάρα!