Με τον Σέρβο Ζόραν Μιλίνκοβιτς στον πάγκο του θα κατέβει ο ΑΡΗΣ μας στο κρίσιμο παιχνίδι με τον Λεβαδειακό μιας και η "ολιγοήμερη" αναζήτηση προπονητή έλαβε τέλος. Όπως και με τις μεταγραφές των ξένων έτσι και με τον προπονητή το συγκεκριμένο όνομα βγήκε στη δημοσιότητα μόνο από τη στιγμή που έκλεισε και δεν υπήρχε στην παρέλαση προπονητών της τελευταίας εβδομάδας. Στο πλευρό του θα είναι ο γνωστός και αγαπητός  Ζόραν Λόντσαρ και όλοι ευχόμαστε όπως όταν αγωνιζόταν με τη φανέλα του ΑΡΗ έτσι και τώρα παρέα με τον Μιλίνκοβιτς να μας αφήσουν τις καλύτερες εντυπώσεις.

Αν κάποιος περίμενε να ακούσει ένα "γνωστό" όνομα που να έχει περάσει από τους πάγκους μεγάλων Ευρωπαϊκών συλλόγων και να έχει ένα αξιοζήλευτο βιογραφικό τότε σίγουρα θα απογοητευτεί με το βιογραφικό του 45χρονου τεχνικού μιας και η καριέρα του ως προπονητής είναι αρκετά σύντομη. Μόλις 4 χρόνια μετράει σε πάγκους ομάδων πρώτης κατηγορίας με τα 2 όμως από αυτά να έχει αναδειχθεί "προπονητής της χρονιάς" στη Σερβία. Έτσι όπως φαινόταν να ψάχνεται η διοίκηση στο θέμα του προπονητή με το "πυροτέχνημα" Κούπερ και την ξεκάθαρη προτίμηση ξένου προπονητή η συγκεκριμένη επιλογή φαντάζει πολύ πιο λογική από αυτήν του Γερμανού Κόστνερ. Μπορεί Γερμανός να προέρχεται από μια πολύ πιο προηγμένη ποδοσφαιρικά χώρα από την Σερβία αλλά για κάποιον που δεν έχει δουλέψει καθόλου έξω από τη χώρα σίγουρα το πολιτισμικό σοκ του να έρθει στο Ελλαδιστάν θα ήταν τεράστιο και μπορεί μέχρι να έβρισκε τα πατήματα του να χανόταν πολύτιμο έδαφος στη βαθμολογία. Από την άλλη ο Μιλίνκοβιτς σαν παίκτης έχει αγωνιστεί σε αρκετά πρωταθλήματα, γνωρίζει άπταιστα Ελληνικά μιας και έπαιξε 2 χρόνια στην Κύπρο ενώ σίγουρα το πρωτάθλημα της χώρας στο οποίο απέκτησε την προπονητική του εμπειρία σίγουρα έχει πολλά πιο πολλά κοινά με το Ελληνικό από ότι το Γερμανικό που μοιάζει με άλλο πλανήτη. Γενικά τα ρεπορτάζ των κιτρινόμαυρων ιστοσελίδων τον παρουσιάζουν ως πολύ καλή επιλογή τονίζοντας μάλιστα ότι έχει αναδείξει αρκετούς νεαρούς Σέρβους ποδοσφαιριστές αλλά και ότι έχει αναλάβει ομάδες σε κακή κατάσταση και έχει καταφέρει να τις βελτιώσει και να κάνει σαφώς καλύτερες πορείες από το προσδοκώμενο.

Το σήριαλ προπονητή επιτέλους έληξε με τον κλασσικό τρόπο που χαρακτηρίζει τις κινήσεις της διοίκησης Ηλιάδη αλλά με μια εβδομάδα καθυστέρηση. Αυτό που τελικά φάνηκε από όλη αυτή την ιστορία με τον προπονητή ότι η διοίκηση λειτούργησε με αρκετή προχειρότητα, έδειξε σημάδια πανικού και μπήκε στη διαδικασία της σφυγμομέτρησης του κόσμου σε σχέση με τα ονόματα που έβγαιναν στη δημοσιότητα. Λίγο πολύ ότι όνομα έπεφτε στο τραπέζι καιγόταν από τον κόσμο. Μέχρι και για τον Κούπερ αρκετοί ήταν αυτοί που τόνιζαν ότι με τις υπάρχουσες συνθήκες δεν θα μπορούσε να προσφέρει. Έτσι λοιπόν ο κ.Ηλιάδης αποφάσισε να επιλέξει με άκρα μυστικότητα ένα όνομα που δεν είχε ακουσθεί ώστε να μην προλάβει ο κόσμος να το περάσει από κόσκινο και να το κάψει. Έχει κάποια στοιχεία λογικής(σε σχέση με τα υπόλοιπα ονόματα) η επιλογή του Σέρβου αλλά δεν παύει να είναι ένα ρίσκο. Ας ευχηθούμε να τα πάει εξαιρετικά ο Μιλίνκοβιτς μαζί με τον Λοντσαρ και ο ΑΡΗΣ μας ύστερα από καιρό επιτέλους να βρει τον "στρατηγό" που ψάχνει στον πάγκο του. Όσο για την ανακοίνωση περί προπονητή που θα δίνει όραμα στον κόσμο του ΑΡΗ, καλύτερα να την ξεχάσουμε...

Χωρίς τον νέου του προπονητή θα παρουσιαστεί ο ΑΡΗΣ μας στο Πανθεσσαλικό όπου θα αντιμετωπίσει τον Ολυμπιακό Βόλου σε μια φιλική αναμέτρηση. Το σήριαλ προπονητή συνεχίζεται με νέους πρωταγωνιστές αλλά με τον χρόνο να κυλάει εις βάρος της ομάδος.  Πολλά τα ερωτηματικά γύρω από το σκεπτικό της διοίκησης και του προέδρου της κ.Ηλιάδη που αντί να έχουν έτοιμη τη διάδοχη κατάσταση  προτίμησαν να "φάνε" την μια από τις 2 εβδομάδες προετοιμασίας ασχολούμενοι με φήμες και διευκρινιστικές ανακοινώσεις.

Λογική πάντως φαντάζει ως ένα σημείο αυτή η  αρνητική εξέλιξη γιατί όταν οι επιλογές σου κυμαίνονται από Κούπερ μέχρι Κόστνερ με την χαώδης διαφορά που υπάρχει στα βιογραφικά των συγκεκριμένων προπονητών και πιθανόν και στο κασέ τους τότε αναμενόμενο τα πράγματα να κυλήσουν ανάλογα και αντί ο ΑΡΗΣ σήμερα να κατέβει σε ένα φιλικό που θα βοηθούσε τον προπονητή να εγκλιματιστεί στον πάγκο της ομάδος και να γνωρίσει καλύτερα τους παίκτες του θα αναλωθεί σε δοκιμές που ίσως και να μην έχουν καμία απολύτως σημασία. Απο την άλλη "πανικό" έχει φέρει στον κόσμο του ΑΡΗ το άκουσμα του ονόματος του Κόστνερ που θυμίζει κάτι από Αλκαράθ με ότι αυτό συνεπάγεται. Ενώ όλη αυτή η ανακατωσούρα και η απίστευτη παρέλαση ονομάτων έχει παρασύρει και τον κόσμο της ομάδος που αρχίζει και "γλυκοκοιτάζει" ονόματα όπως αυτό του Τοπαλίδη ή του Μιχαλήτσου(πάλι???) μη υπολογίζοντας ότι τα πειράματα στον πάγκο του ΑΡΗ θα πρέπει να σταματήσουν και ο ΑΡΗΣ μας να πάψει να είναι το "σχολείο" για wanna be προπονητές.

Με το όνομα του νέου προπονητή να μην έχει ανακοινωθεί ακόμη η όλη κατάσταση είναι αποκλειστικά ένα λάθος της διοίκησης Ηλιάδη που ξεκίνησε το καλοκαίρι με τον διωγμό του Παπαδόπουλου, συνεχίστηκε με την πρόσληψη του Χατζηνικολάου και αντί να έχει διορθωθεί με την αντικατάσταση του, βλέπουμε να έχει δημιουργηθεί ένα καινούργιο... Μπορεί ο κ.Ηλιάδης να παρέλαβε έναν ΑΡΗ χιλίων προβλημάτων αλλά από τη στιγμή που ανέλαβε τα καθήκοντα του προέδρου έχει την ευθύνη να φερθεί ανάλογα και να αρχίσει να δίνει λύσεις αντί να δημιουργεί καινούργια. Και η κοροϊδία έχει τα όρια της... για αυτό κ.Ηλιάδη τα "χρέη" σας...

Μπορεί όλοι μας με αγωνία να αναμένουμε την επίσημη ανακοίνωση για την πρόσληψη του νέου προπονητή που θα προσπαθήσει να βγάλει την ομάδα από το αγωνιστικό αδιέξοδο αλλά αντί για αυτό η ΠΑΕ προτίμησε να βγάλει μια νέα διευκρινιστική ανακοίνωση σχετικά με το θέμα προπονητή αλλά και για την παραπληροφόρηση που πηγάζει από διάφορα ΜΜΕ. Μια ανακοίνωση που έχει ως στόχο να "προστατεύσει" τους φιλάθλους του ΑΡΗ από το να παρασυρθούν σε λάθος συμπεράσματα(όπως αναφέρει) αγνοώντας όμως ότι όλη αυτή η παραφιλολογία γύρω από την πρόσληψη του νέου προπονητή οφείλεται στους λανθασμένους χειρισμούς της ΠΑΕ.

Όπως φαίνεται από την νέα ανακοίνωση αλλά και γενικότερα από τον τρόπο που λειτουργεί η ΠΑΕ και ο "σιωπηλός" πρόεδρος της, συνεχίζουν επιδεικτικά να αγνοούν τα αυτονόητα και τα δεδομένα με αποτέλεσμα να καθυστερούν εγκληματικά στο να πάρουν τις σωστές αποφάσεις. Η αρχή έγινε από το καλοκαίρι όπου έτσι απλά αγνόησαν το δεδομένο ότι η πρόσληψη του Χατζηνικολάου περιείχε τεράστιο ρίσκο για πολλούς και διάφορους λόγους. Αγνόησαν το αυτονόητο ότι ο ορισμός του κ.Μουτα, δηλαδή του βοηθού του κ.Χατζηνικολάου ως "προϊστάμενο" του στην θέση του τεχνικού διευθυντή θα δημιουργούσε εύλογα ερωτηματικά και θα έδινε τροφή για περίεργες σκέψεις. Και φυσικά το πιο σημαντικό από όλα αγνόησαν κατά τον μεταγραφικό σχεδιασμό της ομάδος τις ιδιαίτερες συνθήκες λόγω της μη αδειοδότησης με αποτέλεσμα να δίνουν το δικαίωμα στον πρώην προπονητή της ομάδος να μιλάει για έλλειψη εμπειρίας στο ρόστερ και για θολά σημεία στην επιλογή των 2 ανέτοιμων ξένων. Και ενώ έγιναν όλα τα παραπάνω λάθη,  η διοίκηση αποφάσισε να παραμείνει απαθής στην διαφαινόμενη αντικατάσταση προπονητή αντί να είχε ήδη πριν τον αγώνα με τον Ατρόμητο βολιδοσκοπήσει τις προθέσεις κάποιων πιθανών στόχων, ξαφνικά κάνει το αυτονόητο δηλαδή να διώξει τον Χατζηνικολάου αλλά με την προηγούμενη ανακοίνωση της οδηγεί από μόνη της τον κόσμο του ΑΡΗ σε λάθος σκέψεις, πουλώντας του ελπίδα ότι μπορεί να έρθει προπονητής που να αγγίζει σχεδόν το 50% του αγωνιστικού μπάτζετ της χρονιάς! Το αποτέλεσμα είναι εδώ και 5 ημέρες να έχουν παρελάσει από τον πάγκο του ΑΡΗ  δεκάδες ονόματα προπονητών, από ΕΡΚ μέχρι Σούλη και από Μακαριάν(???) μέχρι Αναστασιάδη (ξερνάω...)! Με λίγα λόγια οι χειρισμοί και οι ανακοινώσεις είναι αυτά που έχουν αποπροσανατολίσει τον κόσμο και έχουν οδηγήσει την ομάδα σε δύσκολη θέση αλλά παρόλα αυτά γίνεται προσπάθεια μετατόπισης ευθυνών σε κάποια "αμφιλεγόμενα" ΜΜΕ που εξυπηρετούν συγκεκριμένους σκοπούς. Εντάξει, και εμείς από εδώ αρκετές φορές έχουμε αναφερθεί κατά των ΜΜΕ αλλά δεν γίνεται για ότι στραβό συμβαίνει να φταίνε οι δημοσιογράφοι...

Σε όλο αυτό το κλίμα ήρθε να προστεθεί και μια συνέντευξη του Γ.Μιχαλήτσου(που για πολλούς μετά από τόσα αποτυχημένα περάσματα από τον πάγκο δεν θα έπρεπε να μιλάει) στην οποία μιλάει με σκληρά λόγια για την εικόνα του ΑΡΗ σε αυτές τις πρώτες αγωνιστικές και τον Χατζηνικολάου. Όχι ότι αυτά που είπε δεν έχουν ξαναειπωθεί αλλά όταν τα αναφέρει και ένα δημόσιο πρόσωπο έχουν ξεχωριστή σημασία. Και όπως και να το κάνουμε έχουμε και μια αδυναμία στις συνεντεύξεις έξω από τα δόντια που δεν μένουν σε απλά συμπαθητικά λόγια και χαμηλούς τόνους αποσκοπώντας σε καλές δημόσιες σχέσεις.  Αναφορές όπως "Η ομάδα δεν έχει αρχή, ούτε μέση, ούτε τέλος. Αυτό είναι το χειρότερο… Όχι οι τρεις ήττες.", " Οι ξένοι παίκτες πέρσι ήταν καλύτεροι από τους αντίστοιχους φετινούς", "Είναι έλεος να μαλώνει ο Άρης και ο Ηρακλής, γιατί δεν είναι και κάποιος προπονητής που έχει κάνει πράγματα και θαύματα… Θα έσωζε ο Χατζηνικολάου πέρσι την ομάδα; Είναι αδιανόητα πράγματα αυτά…" . Όσο σκληρές αντί-συναδελφικές ακούγονται οι δηλώσεις του Μιχαλήτσου για το "έργο" του Χατζηνικολάου στον ΑΡΗ άλλο τόσο αληθινές είναι. 

Και καταλήγοντας αυτό που μπορούμε να συμπεράνουμε είναι ότι η διοίκηση Ηλιάδη ήρθε σε μια δύσκολη χρονική περίοδο για τον ΑΡΗ μας, υποσχόμενη λύσεις αλλά αντί να χαράζει μια νέα πορεία επαναλαμβάνει τα λάθη των τελευταίων ετών και ιδιαίτερα της περσινής χρονιάς με τους παράγοντες-γλάστρες και τον εγκληματικό εφησυχασμό τους. Ότι έχει γίνει ως τώρα για πολλούς ήταν και αναμενόμενο γιατί όπως λέει ο σοφός λαός "Ότι σπέρνεις... αυτό θερίζεις". Φυσικά υπάρχει και το άρθρο 99 στο οποίο σύμφωνα με τα ίδια ΜΜΕ είμαστε σε καλό δρόμο. Καλό είναι η διοίκηση να μην αγνοεί ότι το άρθρο 99 είναι άχρηστο αν η ομάδα δεν επιβιώσει αγωνιστικά, ενώ στο ανάποδο σενάριο υπάρχουν οι πιθανότητες.  Εγρήγορση από όλους και αποτελεσματικές λύσεις ΑΜΕΣΑ!

Συνεκτιμώντας τα δεδομένα...σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση, διοίκηση και Χατζηνικολάου αποφάσισαν ότι το καλύτερο για την ομάδα είναι οι δρόμοι τους να χωρίσουν και η ΠΑΕ να ψάξει για νέο προπονητή. Μάλιστα όπως τονίζεται στην ανακοίνωση ο νέος προπονητής της ομάδος θα είναι έμπειρος και θα δίνει όραμα στον κόσμο του ΑΡΗ κάτι που μάλλον θα έπρεπε να είχε γίνει από την πρώτη ημέρα που ανέλαβε η διοίκηση Ηλιάδη  και όχι μετά το  0 στα 3.

Με τον πρώην προπονητή και τον βοηθό(που βαφτίστηκε τεχνικός διευθυντής) του δεν θα ασχοληθούμε παραπάνω μιας και η εικόνα και τα αποτελέσματα της ομάδος μιλάνε από μόνα τους για τον σχεδιασμό και την προετοιμασία που έκαναν. Μακάρι τα πράγματα να ήταν διαφορετικά και να τους αποθεώναμε αλλά όταν κάθε σου κίνηση είναι εκτός λογικής τότε μόνο στην τύχη και την βοήθεια του Θεού θα πρέπει να ελπίζεις για να πετύχεις. Τα νεύρα μας έσπασαν, τα στομάχια μας πόνεσαν και όλοι ευελπιστούμε σε 2 εβδομάδες περίπου να δούμε έναν βελτιωμένο ΑΡΗ με άλλη φιλοσοφία και άλλη ψυχολογία. Φυσικά για να φθάσουμε στο σημείο να μιλάμε για τα προσδοκόμενα αποτελέσματα  θα πρέπει πρώτα να βρεθεί ο άνθρωπος  που όχι μόνο θα έχει τα κότσια να αναλάβει μια τόσο δύσκολη αποστολή αλλά θα έχει και την ικανότητα να την ολοκληρώσει με επιτυχία. Γιατί από φιλότιμους στρατιώτες έχουμε χορτάσει και αυτό που χρειάζεται είναι ένας έμπειρος προπονητής που θα εμπνεύσει πρώτα τους παίκτες του και μετά όλο τον κόσμο. Αν πάρουμε κατά γράμμα την επίσημη ανακοίνωση προπονητές τύπου Παπαδόπουλου ή Αναστόπουλου δεν θα πρέπει να περιμένουμε αλλά αντιθέτως θα πρέπει να περιμένουμε ένα όνομα που θα ταρακουνήσει άπαντες εντός και εκτός ομάδος. Ένα τέτοιο όνομα αναμφισβήτητα είναι αυτό του Έκτορ Ραούλ Κούπερ όπου παρά την προσπάθεια απομυθοποίησης του από  τους γνωστούς ανθρώπους εντός ΑΡΗ παραμένει στις καρδιές όλων μας. Σίγουρα έχει την εμπειρία αλλά και το ειδικό βάρος για να αλλάξει την ψυχολογία στην ομάδα μας και μαζί και την εικόνα μέσα στις 4 γραμμές του γηπέδου. Το άλλο όνομα το οποίο έχει βγει στο προσκήνιο και θα μου επιτρέψετε να εκφράσω την προτίμηση μου είναι αυτό του Γκιγιέρμο ΄Ογιος. Ενός προπονητή που κατάφερε να κάνει τον ΑΡΗ να παίζει ελκυστικό ποδόσφαιρο σε τέτοιο βαθμό που ακόμη και τα αρνητικά αποτελέσματα αρκετές φορές πηγαίνανε σε δεύτερη μοίρα. Ενώ σίγουρα θα πρέπει να συνυπολογίσουμε το γεγονός ότι είναι πιο προσιτός οικονομικά από τον Κούπερ αλλά φημίζεται και για την ικανότητα του να διαχειρίζεται νεαρούς αθλητές. 

Όποιος και αν έρθει ας ελπίσουμε να είναι αντάξιος των 2 παραπάνω ονομάτων γιατί με προπονητές τύπου Κωστένογλου, Λεμονή ή άγνωστους ξένους που δεν έχουν ιδέα από τις συνθήκες που επικρατούν στο Ελληνικό πρωτάθλημα τα μαύρα σύννεφα πάνω από το Κλ.Βικελίδη θα παραμείνουν.  Από την άλλη φέρνοντας έναν προπονητή σαν τον Κούπερ η διοίκηση μπορεί ως ένα βαθμό να εξιλεωθεί για το κραυγαλέο λάθος της να εμπιστευτεί τυφλά τους Χατζηνικολάου και Μούτα σε μια τόσο δύσκολη χρονιά. Χρόνος υπάρχει, αρκεί επιτέλους να αρχίσουμε κάποια πράγματα να τα κάνουμε σωστά και να μην ρισκάρουμε την επιβίωση του συλλόγου.

3 στα 3 για τον Χατζηνικολάου και τους παίκτες του που με μια ακόμη τραγική εμφάνιση επιβεβαίωσαν ότι και φέτος ο ΑΡΗΣ μας θα πρέπει να φτύσει αίμα για να παραμείνει στην κατηγορία, παρόλο που οι ομάδες αυξήθηκαν και το επίπεδο του πρωταθλήματος παρέμεινε σε χαμηλά επίπεδα. Χωρίς αρχή, μέση και τέλος το παιχνίδι της ομάδος μας, με μια άμυνα που έμπαζε από παντού και μια επίθεση που τα περίμενε όλα από τον Τάτο... Η αφύπνιση που περιμένουμε ούτε σήμερα ήρθε και όπως όλα δείχνουν θα αργήσει πολύ να έρθει.

Κάτι από Μπαρτσελόνα θύμιζε  ο Ατρόμητος απέναντι μας που κυκλοφορούσε την μπάλα με απίστευτη ευκολία και όποτε πλησίαζε στην περιοχή μας δημιουργούσε επικίνδυνη φάση για την εστία του Διούδη. Ένας Διούδης που αν και έμενε διαρκώς εκτεθειμένος από τους συμπαίκτες του φέρει ευθύνη για το πρώτο "άτυχο" γκολ. Είτε όμως με το αυτογκολ του Ουντότζι είτε με άλλον τρόπο από το ξεκίνημα φαινόταν ότι σύντομα θα ερχόταν το γκολ. Η 4αδα της άμυνας έμοιαζε πολύ λίγη για να αντιμετωπίσει τους επιθετικούς του Ατρομήτου, ενώ οι ακραίοι για να βοηθήσουν στη επιθετική ανάπτυξη της ομάδος ούτε για πλάκα. Μεσοεπιθετικά τα πράγματα φαινόταν να πηγαίνουν καλύτερα με τον Οικονομόπουλο να προσθέτει την δύναμη και τη ταχύτητα που έλειπε στα προηγούμενα παιχνίδια και τον Τάτο να είναι αποφασισμένος να κάνει την διαφορά στο παιχνίδι. Το γρήγορο γκολ όμως για ακόμη μια φορά αποσυντόνισε την ομάδα και για σχεδόν 70' το μόνο που είδαμε ήταν το απόλυτο χάος και το show του Ατρομήτου που ευτυχώς δεν μπόρεσε να βρει δίχτυα μετά το 2-0. Τραγικές οι τοποθετήσεις και οι αλληλοκαλύψεις της αμυντικής τετράδας που σε κάθε φάση έδειχναν να τρέμουν και να ψάχνουν εναγωνίως τον τρόπο να γυρίσουν την μπάλα στον Διούδη. Και αν περιμέναμε κάποια κίνηση από τον πάγκο που θα αλλάξει τις ισορροπίες του αγώνα μόλις από το ξεκίνημα του Β ημιχρόνου ήρθε η σφαλιάρα. Η αλλαγή του Οικονομόπουλου προκάλεσε αρκετά ερωτηματικά, η παρουσία του Τριανταφυλλάκου ακόμη περισσότερο εκνευρισμό, οι αλχημείες του Χατζηνικολάου με τις αλλαγές θέσεων μια γενική ζαλούρα εντός και εκτός γηπέδου και η είσοδος του Καρασαλίδη στο 72' αποτέλεσε το κερασάκι στην άνοστη τούρτα που φάγαμε σήμερα. 

 2 μήνες προετοιμασία, 3 επίσημοι αγώνες και το μόνο που μπορούμε να κρατήσουμε από τη σημερινή αναμέτρηση είναι η λέξη "υπομονή" που είπε για ακόμη μια φορά ο Χατζηνικολάου στην συνέντευξη τύπου ακολούθησε το παιχνίδι. Κανένα πάτημα ώστε να περιμένεις κάτι καλύτερο στη συνέχεια παρά μόνο απορίες για το πως γίνεται να μιλάει ο προπονητής μας για απειρία παικτών όταν οι "έμπειροι" είναι ανέτοιμοι ακόμη και αυτοί που έκαναν 2 μήνες προετοιμασίας. Ενώ και η αμυντική τετράδα είναι το αποτέλεσμα των επιλογών του τεχνικού τιμ που κατά περίεργο λόγο μπορεί να εμπιστευτεί παίκτες σαν τους Κύργια, Ηρακλή και Καρασαλίδη και στο πρόσωπο των Τσουμάνη και Καραγκούνη βλέπουν κάτι καλύτερο και διαφορετικό από τους Ψυχογιό και Μαργαρίτη. Άμεση η ανάγκη για ηλεκτροσοκ στην ομάδα που θα πρέπει να αλλάξει ριζικά ξεκινώντας από αύριο. Ας μην χαθεί άλλος πολύτιμος χρόνος και ας αυτές οι 2 εβδομάδες που ακολουθούν χωρίς αγωνιστικές υποχρεώσεις να αποτελέσουν την ευκαιρία του ΑΡΗ για ανάκαμψη. Αρκετά με τις αλχημείες, αρκετά με τις περίεργες επιλογές, αρκετά με τις δικαιολογίες. Ο ΑΡΗΣ χρειάζεται αποτελέσματα και τα χρειάζεται άμεσα! Διαφορετικά ας ξεκινήσουμε να μαζευομάστε από τώρα στη Θ3 για να δούμε πως θα σώσουμε την ομάδα... 

3η αγωνιστική και από νωρίς νωρίς αρχίζουν τα "κρίσιμα" παιχνίδια για τον ΑΡΗ μας. Όχι γιατί σε ένα ολόκληρο πρωτάθλημα δεν προλαβαίνεις να καλύψεις τους χαμένους βαθμούς αλλά γιατί αν αύριο στο Περιστέρι η ομάδα μας κάνει το 0 στα 3 τότε κατά κάποιο τρόπο και επίσημα μπαίνει και φέτος στον αγώνα της σωτηρίας-επιβίωσης και όχι σε μια μεταβατική χρονιά χωρίς το περσινό άγχος. Ταυτόχρονα πιθανή ήττα θα σημάνει λογικά και την αποπομπή του Χατζηνικολάου μιας και όπως μας έχει διδάξει η ιστορία μετά τις δηλώσεις στήριξης από την διοίκηση προς τον προπονητή ακολουθεί και το διαζύγιο.

Μόνο αισιόδοξα δεν ακούγονται τα παραπάνω ενόψει της σημαντικής αναμέτρησης κόντρα στον Ατρόμητο αλλά δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι αιτία για τέτοια σχόλια και τέτοια απαισιοδοξία αποτελεί η εικόνα της ομάδος αυτές τις 2 πρώτες αγωνιστικές αλλά και οι σπασμωδικές κινήσεις του προπονητή μας που δεν φαίνεται να έχει κατασταλάξει ακόμη σε πρόσωπα για την βασική 11αδα. Ηρακλής και Καρασαλίδης διεκδικούν τη θέση του τραυματία Πουλίδο ενώ ο Οικονομόπουλος που θα αγωνιστεί δίπλα στον Παπαδόπουλο θα προσπαθήσει να μεταμορφώσει το ανύπαρκτο κέντρο. Στις υπόλοιπες θέσεις δύσκολα να δούμε κάτι διαφορετικό από αυτό που είδαμε στον αγώνα με την Καλλονή. Στο αντίπαλο στρατόπεδο παρά την κούραση από τον αγώνα 2 ημερών κόντρα στην Αλκμάαρ υπάρχει αισιοδοξία από τη νίκη στην Ολλανδία αλλά και από τη γενικότερη εικόνα που δείχνει η ομάδα του Ατρομήτου. Τώρα πως θα παρουσιαστεί ο ΑΡΗΣ μας απέναντι σε έναν πολύ πιο ποιοτικό αντίπαλο από τον Απόλλων Σμύρνης και της ΑΕΛ Καλλονής είναι απορία όλων μας. Στο σημείο όμως που έχουμε φθάσει πραγματικά τα λόγια και οι προβλέψεις δεν έχουν καμία απολύτως ουσία μιας και όλοι μας περιμένουμε να δούμε έναν ΑΡΗ επιτέλους να παίζει ποδόσφαιρο και να παίρνει ένα θετικό αποτέλεσμα. Σίγουρα ο Ατρόμητος είναι μια καλή ομάδα αλλά απέχει πολύ από το να γίνει η ομάδα-φόβητρο που θα θεωρεί τη νίκη απέναντι στον ΑΡΗ μας δεδομένη. Άλλωστε ο ΑΡΗΣ εδώ και χρόνια έχει μια θετική παράδοση στο συγκεκριμένο γήπεδο κάτι που συνεχίστηκε και πέρσι με την αλησμόνητη ηρωική νίκη με 10 παίκτες στο πιο κρίσιμο παιχνίδι της χρονιάς. Η συνταγή ήταν απλή και θα πρέπει να την έχουν παίκτες και τεχνικό τιμ στο μυαλό τους. Συγκέντρωση, πάθος και πίστη για τη νίκη.

Δυστυχώς για ακόμη ένα παιχνίδι ο κόσμος του ΑΡΗ δεν θα μπορέσει να ταξιδέψει για να ενισχύσει την προσπάθεια του Χατζηνικολάου και των παικτών του. Αυτό το ανέκδοτο με τις επιλεκτικές απαγορεύσεις μετακινήσεων κάποια στιγμή θα πρέπει να τελειώσει. Πάντως για να λέμε και τα πράγματα με το όνομα τους και στο γεμάτο Κλ.Βικελίδης την περασμένη αγωνιστική πάλι τα ίδια χάλια είχαμε. Στο χέρι του προπονητή και των παικτών μας είναι να αντιστρέψουν όλο αυτό το αρνητικό κλίμα, να δώσουν τέλος στην παραφιλολογία γύρω από την θέση του προπονητή και την ανάγκη ενίσχυσης του ράστερ και παλέψουν για να πάρουν μια σπουδαία νίκη. Πραγματικά κουράζει να βλέπουμε τον ΑΡΗ σε αυτή την κατάσταση και εκνευρίζει ακόμη περισσότερο το γεγονός ότι η κατάσταση έχει διαμορφωθεί έτσι από δικές μας λανθασμένες ενέργειες. Πάρτε το διπλό λοιπόν γιατί αν από τόσο νωρίς ξεκινάμε με νεύρα και γκρίνιες τότε σίγουρα τα πράγματα θα ξεφύγουν. ΑΡΗ ΔΙΠΛΟ ΔΙΠΛΟ ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΤΡΕΛΑΘΩ!!!!

Τη Δευτέρα 02/09 ολοκληρώνονται οι μεταγραφές και το εύλογο ερώτημα που προκύπτει είναι αν η ομάδα μας προχωρήσει σε κάποια μεταγραφής της τελευταίας στιγμής, κάτι που ακούγεται αρκετά τις τελευταίες ώρες. Αφορμή για όλο αυτόν τον ντόρο σχετικά με πιθανή μεταγραφή δεν είναι άλλη από την κακή εικόνα που έχει παρουσιάσει ο ΑΡΗΣ μας αυτές τις 2 πρώτες αγωνιστικές καθώς και τα τεράστια κενά που υπάρχουν σε θέσεις όπως αυτή του στοπερ αλλά και κατά συνθήκη και στα αμυντικά χαφ.

Σχεδόν αδύνατο να πίστευε κανείς ότι ο Πουλίδο θα κατάφερε να βγάλει όλη τη χρονιά χωρίς τραυματισμούς και κάρτες και μόλις από την 3η αγωνιστική ο Χατζηνικολάου έχει αρχίσει να ψάχνεται για εναλλακτικές λύσεις με αυτές του Ηρακλή και του Καρασαλίδη να είναι οι διαθέσιμες επιλογές του. Ενώ και στα αμυντικά χαφ που για την ώρα δοκίμασε Τριανταφυλλάκο, Έλσνερ και Παπαδόπουλο φαίνεται να υπάρχει πρόβλημα. 2 είναι τα ονόματα που μας απασχόλησαν έντονα το καλοκαίρι και αυτά τα 2 παραμένουν τα ονόματα που μας απασχολούν μιας και φαίνεται να ταιριάζουν ιδανικά στα "κενά" που υπάρχουν. Παπαστεριανός και Σαρρής είναι 2 παίκτες που ο ΑΡΗΣ ήθελε στο ροστερ του αλλά για διαφορετικούς λόγους δεν κατάφερε να αποκτήσει. Καταρχάς ο Παπαστεριανός που πέρσι είχε σημαντική συμβολή στην επιβίωση της ομάδος και μετά από 2 χρόνια υπομονής(σχεδόν απλήρωτος) ενώ πιστεύαμε ότι εύκολα θα τα βρει με τη διοίκηση Ηλιάδη τελικά οριστικοποιήθηκε το διαζύγιο για καθαρά οικονομικούς λόγους. Εξακολουθώ να αναρωτιέμαι πως γίνεται ο Παπαστεριανός να έκανε τόση υπομονή με τις προηγούμενες διοικήσεις που είχαν σαν αρχή το "Δεν Πληρώνω" και με τον κ.Ηλιάδη που δείχνει την διάθεση να είναι συνεπής στις οικονομικές του υποχρεώσεις να υπήρξε τέτοιο χάσμα που να οδήγησε στο διαζύγιο. Πάντως από τη στιγμή που ο Παπαστεριανός δεν έχει συμφωνήσει με κάποια ομάδα καλό είναι να γίνει μια προσπάθεια επαναπροσέγγισης του παίκτη μπας και δούμε επιτέλους η τεράστια τρύπα στο κέντρο να κλείνει αλλά και τον Παπαδόπουλο να απελευθερώνεται και να αποδίδει σύμφωνα με τις προσδοκίες που έχουμε από αυτόν. Ο δεύτερος είναι ο Σαρρής του Εργοτέλη που έφθασε μια ανάσα από το να γίνει κάτοικος Χαριλάου αλλά τελικά ο Εργοτέλης δημιούργησε πρόβλημα. Ο παίκτης που το συμβόλαιο του έληγε τον Δεκέμβριο ανανέωσε μέχρι το καλοκαίρι του 2014 αλλά αυτό εφόσον υπάρχει η επιθυμία διαπραγμάτευσης του ΑΡΗ δεν νομίζω να αποτελέσει πρόβλημα μιας και ο παίκτης έτσι και αλλιώς το καλοκαίρι θα χαθεί από την ομάδα της Κρήτης.

Η κακή εικόνα της ομάδος είναι αυτή που δίνει τροφή σε τέτοιες σκέψεις. Δεν ξέρω ποιες είναι οι οικονομικές δυνατότητες της διοίκησης Ηλιάδη ή αν ο Χατζηνικολάου είναι τόσο σίγουρος για το ροστερ που έχει στη διάθεση του αλλά το βέβαιο είναι ότι η ενίσχυση της ομάδος στις 2 συγκεκριμένες θέσεις που είναι ολοφάνερο ότι υπάρχει χοντρό πρόβλημα θα μπορούσε να αποτελέσει γιατρικό στις πληγές μας και να δώσει την απαιτούμενη πίστωση χρόνο σε τεχνικό τιμ και διοίκηση. Μακάρι τα πράγματα να ήταν διαφορετικά, Ιμπε και Έλσνερ να κεντούσαν στο γήπεδο, ο ΑΡΗΣ να είχε ξεκινήσει με 2 στα 2 και εμείς να τρίβουμε τα χέρια μας  για το μέλλον που μας ανήκει με παικταράδες σαν τον Σταυρόπουλο. Τα λάθη που έγιναν στον μεταγραφικό σχεδιασμό της ομάδος ήταν πολλά και σημαντικά. Υπάρχουν περίπου 48 ώρες για να γίνουν οι διορθωτικές κινήσεις...

Μπορεί ο κ.Χατζηνικολάου στη συνέντευξη τύπου που ακολούθησε μετά το παιχνίδι με την ΑΕΛ Καλλονής να παρουσιάστηκε καθησυχαστικός και να υπερτόνισε το καλό κλίμα που υπάρχει στα αποδυτήρια αλλά η εικόνα μέσα στο γήπεδο δείχνει κάτι τελείως διαφορετικό. Πως θα διορθωθεί? Σίγουρα με ψυχραιμία και αρκετή δουλειά. Τα προβλήματα για την ομάδα ξεκινάνε από τα μετόπισθεν και κορυφώνονται στο κέντρο. Εκεί ακριβώς που κόβεται στη μέση η ομάδα άρα και όποια κριτική και αν κάνουμε για τους παίκτες που αγωνίζονται μεσοεπιθετικά δεν θα είναι και τόσο εύστοχη. Ας τα δούμε λίγο πιο αναλυτικά.

-- Το κεντρικό δίδυμο Πουλίδο - Κύργια δεν φαίνεται να εμπνέει εμπιστοσύνη. Μάλιστα αν το τραύμα του Πουλίδο αποδειχθεί σοβαρό τότε ο Χατζηνικολάου πριν καλά καλά ξεκινήσει το πρωτάθλημα θα πρέπει να αρχίσει τις αλχημείες για να καλύψει το κενό του έμπειρου στοπερ. Ο Ηρακλής υποτίθεται ότι αγωνίζεται ως στόπερ, παρόλα αυτά ο Νταμαρλής όσες φορές δοκιμάστηκε άφησε καλές εντυπώσεις. Ενώ ο Γιαννίτσης που δεν έχει αναρρώσει πλήρως ακόμη και όταν ήταν υγιής φαινόταν να μην μπορεί να ανταποκριθεί.

-- Να κατασταλλάξει επιτέλους στα πρόσωπα που θα βασιστεί στα 2 άκρα της άμυνα. Στα φιλικά είδαμε κυρίως Μαργαρίτη, Λεμονή, στα επίσημα προέκυψε Τσουμάνης, Ηρακλής, την τελευταία στιγμή Καραγκούνης και η έμπνευση της στιγμής με τον Κοτσαρίδη. Αν δεν εμπιστευτεί 2 συγκεκριμένους για να τους χρίσει βασικούς και να αντιληφθούν τον ρόλο τους στην ομάδα δεν πρόκειται αυτοί οι παίκτες να αποκτήσουν την απαιτούμενη αυτοπεποίθηση ώστε να σηκώσουν στις πλάτες το βάρος της φανέλας του ΑΡΗ. 

-- Ο "κόφτης" στα αμυντικά χαφ.  Στα 2 αυτά παιχνίδια το κέντρο του ΑΡΗ ήταν ανύπαρκτο. Εκεί θα έπρεπε να ξεκινάει η άμυνα μας και να μπλοκάρει την εύκολη ανάπτυξη του αντιπάλου. Αντιθέτως είδαμε 3 soft παίκτες πουν δεν έχουν καθόλου δύναμη στο αμυντικό τους παιχνίδι να βολτάρουν σαν χαμένοι. Ενώ ίσως και ο Παπαδόπουλος αν είχε έναν πιο αμυντικογενή παίκτη δίπλα του θα μπορούσε να βοηθήσει περισσότερο στην ανάπτυξη της ομάδος. Οικονομόπουλος και Νταμαρλής αν για κάτι ξεχώρισαν τα προηγούμενα χρόνια είναι το πάθος και η δύναμη που βγάζουν στο παιχνίδι τους.

-- Οι βοήθειες στον Τάτο.  Ο Τάτος όπως πέρσι έτσι και φέτος προσπαθεί "τρέξει" το παιχνίδι της ομάδος και να δημιουργήσει φάσεις για τους συμπαίκτες του. Αγκάνθο να γυρνάει πίσω, να κρατάει μπάλα και να συνδυάζεται μαζί του δεν θα υπάρχει μέχρι και την 5η αγωνιστική και για αυτό θα πρέπει ο Χατζηνικολάου να βρει τον τρόπο να απελευθερώσει τον νεαρό μέσο. Θα ανεβάσει πιο ψηλά τον Παπαδόπουλο? Θα τραβήξει πιο πίσω τον επιθετικό ώστε η επίθεση μας να ξεκινάει από πιο χαμηλά και να σταματήσουν κάπως έτσι και οι γιόμες? Άγνωστό...

-- Όχι άλλες γιόμες. Κουραστήκαμε να βλέπουμε τον Μανιά σε αυτόν τον άχαρο ρόλο του επιθετικού που πρέπει να μεταμορφωθεί σε Ρονάλντο, να κατεβάσει με αψεγάδιαστο κοντρολ μακρινές μπαλιές και να γυρίσει να σκοράρει. Η λύση είναι μια και μοναδική και αυτή είναι να συμμετέχουν στην επιθετική ανάπτυξη της ομάδος όλοι οι παίκτες. Είναι ο αμυντικός με την μπάλα στα πόδια και του δίνουν χώρους όπως έκανε η Καλλονή? Προχωράς και προωθείς το επιθετικό παιχνίδι της ομάδος ενώ κάποιος άλλος από τους 4 της άμυνας ή το αμυντικό χαφ-κόφτης μένει λίγο πιο πίσω για να καλύψει. Αν ανέβει η ομάδα μαζικά θα έρθει το γκολ, αν το αριστερό και το δεξί μπακ φοβούνται να περάσουν την γραμμή του κέντρου τότε μόνο γιόμες θα βλέπουμε.

Όπως είπαμε και στον πρόλογο μας για να διορθωθούν τα παραπάνω χρειάζεται αρκετή δουλειά και ψυχραιμία. Μια ψυχραιμία που σε πρώτη φάση ο Χατζηνικολάου δείχνει να μην την έχει. Όταν βάζεις παίκτες ανέτοιμους μέσα, ή παίκτες που την μια είναι βασικοί και την άλλη είναι στην κερκίδα τότε σίγουρα δεν υπάρχει ψυχραιμία και ώριμη σκέψη. Έτσι και αλλιώς με την εικόνα και τα αρνητικά αποτελέσματα σε 2 εύκολους θεωρητικά αγώνες η ομάδα από νωρίς έριξε τον πήχη τόσο χαμηλά που σχεδόν έπιασε πάτο. Ελπίζουμε ο πάτος να ήταν το 0-2 της Κυριακής και να μην δούμε χειρότερα. Όπως και να έχει τεχνικό τιμ και διοίκηση θα πρέπει να βρουν τις λύσεις σύντομα. Αν όχι την ερχόμενη αγωνιστική σίγουρα μετά τη διακοπή ο ΑΡΗΣ πρέπει να παρουσιαστεί μεταμορφωμένος.

Απογοητευτικός για ακόμη ένα παιχνίδι παρουσιάστηκε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα γνωρίζοντας οδυνηρή ήττα από την ΑΕΛ Καλλονής στο πρώτο εντός έδρας παιχνίδι της χρονιάς. Παίκτες και προπονητής έδειχναν να αναπολούν τις καλοκαιρινές διακοπές τους στο Πράβετς και τα "χλιαρά" φιλικά που έδωσαν χωρίς πίεση και άγχος. Κανένα αγωνιστικό πλάνο, κανένας προσανατολισμός στο παιχνίδι, καμία βοήθεια από τον πάγκο...

Δύο ήταν τα ζητούμενα σήμερα, 1)μια εμφάνιση που θα μας έκανε να ξεχάσουμε την πρώτη αγωνιστική και 2) οι 3 βαθμοί της νίκης που θα έπρεπε να θεωρούνται αυτονόητοι. Αντί για αυτό είδαμε μια Καλλονή να πατάει σαφώς καλύτερα στα πόδια της, να εκμεταλλεύεται την αμυντική αδράνεια της άμυνας μας και την κακή έξοδο του Διούδη και από ένα στημένο να κάνει το 0-1. Φυσικά εδώ θα πρέπει να τονίσουμε ότι υπάρχει καθαρό φάουλ πάνω στον Διούδη που ενώ κατευθύνεται για να μαζέψει την μπάλα παίκτης της Καλλονής που ήταν και σε θέση οφσάιντ πέφτει πάνω του και τον  βγάζει εκτός πορείας. Όπως ήταν αναμενόμενο ο Θάνος και οι βοηθοί του δεν είδαν τίποτα και κατευθύνθηκαν στην σέντρα. Με 80΄ να απομένουν όλοι δικαιολογημένα περιμέναμε την ομάδα μας να αντιδράσει, να πιέσει και να κυνηγήσει την ισοφάριση και την ανατροπή του σκορ. Κάτι που δεν έγινε ποτέ. Ελάχιστες οι ευκαιρίες που κάναμε, όλες χάρη σε ατομικές ενέργειες. Κομμένη στα δύο η ομάδα χωρίς κέντρο και χωρίς καθαρή σκέψη. Έλσνερ και Παπαδόπουλος δεν υπήρχαν στο κέντρο ούτε ανασταλτικά, ούτε δημιουργικά. 3 φορές βρέθηκε ο Σλόβένος σε σημείο βολής και  κατάφερε να στείλει την μπάλα απελπιστικά έξω. Λίγα πράγματα από τους Καραγκούνη και Τσουμάνη, ενώ για ακόμη ένα παιχνίδι Πουλίδο και Κύργιας έδειξαν να έχουν έλλειψη συγκέντρωσης. Ουντότζι και Τάτος προσπάθησαν να δημιουργήσουν φάσεις με ατομικές ενέργειες αλλά πέρα από 1-2 φάσεις οι περισσότερες ενέργειες τους ήταν αποτυχημένες. Σε άχαρο ρόλο ο Μανιάς που έτρεχε να προλάβει τις γιόμες από τα μετόπισθεν όπως και ο Αγγελούδης που αν και πιστεύαμε ότι θα παίξει δίπλα στον Μανιά για να πιέσει για το γκολ της ισοφάρισης περισσότερο έδειχνε να έχει το νου να καλύψει τα κενά προς τα πίσω. Εντυπωσιακός ο 18χρονος Σταυρόπουλος που έκανε τα πάντα στο γήπεδο εκτός από το να σκοράρει. Αν υπάρχει κάτι για το οποίο μπορούμε να χαμογελάμε αυτές τις 2 αγωνιστικές αυτό είναι ο νεαρός Σταυρόπουλος. Ο Κοτσαρίδης έδωσε περισσότερη ζωντάνια στην ομάδα αλλά παρόλα αυτά η Καλλονή χωρίς να πιεστεί ιδιαίτερα κατάφερε να κρατήσει το προβάδισμα και να κάνει και το 0-2 λίγο πριν το τελικό σφύριγμα της λήξης.

Ψυχραιμία ζήτησε ο κ.Χατζηνικολάου και εξέφρασε την βεβαιότητα του ότι η ομάδα δεν θα κινδυνέψει και θα παρουσιαστεί πολύ καλύτερη στη συνέχεια. Φυσικά δεν μας είπε πως είναι δυνατόν να παρουσιάζεται τόσο κακή η ομάδα σε αντίθεση με τους αντιπάλους της , γιατί παίκτες που  θα έπρεπε να είναι οι στυλοβάτες του φετινού ΑΡΗ δεν αγωνίζονται ή δεν βλέπονται όταν αγωνίζονται και πως περιμένει η ομάδα να βελτιωθεί όταν δεν έχει δείξει στα 2 επίσημα παιχνίδια που έδωσε ούτε ένα θετικό στοιχείο. Αδύνατο να μην αγωνιά και αγχώνεται ο Αρειανός οπαδός μιας και για την ώρα βλέπουμε μια επανάληψη της περσινής χρονιάς. Περίεργες μεταγραφές, ανέτοιμη ομάδα, κυνήγι από τη διαιτησία συνοδευόμενη από τις ίδιες καθησυχαστικές δηλώσεις που και πέρσι μας οδήγησαν με το ενάμισι πόδι στη Β Εθνική 3 αγωνιστικές πριν το τέλος. Επιτέλους θα πρέπει να γίνει μια κοινή συνέντευξη τύπου Ηλιάδη και τεχνικού τιμ και να μας εξηγήσουν με ποιο σκεπτικό χτίστηκε η ομάδα. Γιατί δεν προχώρησαν οι ανανεώσεις των έμπειρων παικτών από πέρσι, γιατί αποκτήθηκαν βασικοί παίκτες την τελευταία στιγμή, γιατί επιλέχθηκε ο Έλσνερ που ήταν αν και ήταν από την αρχή της προετοιμασίας δείχνει να μην μπορεί να ανταποκριθεί αλλά και να μην τον εμπιστεύεται ο ίδιος ο προπονητής του, γιατί δεν αντιδράμε επίσημα για την διαιτησία όταν στις 2 πρώτες αγωνιστικές κόντρα σε 2 νεοφώτιστες ομάδες είχαμε 2 καθοριστικά εις βάρος μας σφυρίγματα που έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στο τελικό αποτέλεσμα. Αντί λοιπόν να ζητάνε από τον κόσμο του ΑΡΗ να μην ανησυχεί γιατί δια μαγείας όλα θα πάνε καλά ας βγούν να μας κοιτάξουν στα μάτια και να μας πουν τι συμβαίνει και ο ΑΡΗΣ ξεκινάει με αυτόν τον τρόπο το πρωτάθλημα....