6 παιχνίδια έχουν περάσει χωρίς η ομάδα μας να γευτεί τη χαρά τη νίκης και αυτό ακριβώς θα επιδιώξει να πετύχει σήμερα στη Ν.Σμύρνη κόντρα στον Πανιώνιο. Απέναντι στην άλλη ομάδα του πρωταθλήματος που δεν έχει πάρει αδειοδότηση και δεν μπόρεσε να κάνει μεταγραφές επιβάλλεται η ομάδα μας να κερδίσει. Η παράδοση μπορεί να είναι εις βάρος της ομάδος μας αλλά όπως έχουν αλλάξει οι ισορροπίες στο Ελληνικό πρωτάθλημα τα τελευταία χρόνια πολλές από αυτές τις παραδόσεις έχουν πάει περίπατο.

Τα προβλήματα για τον Μιλίνκοβιτς δεν λείπουν αλλά αν θέλουμε να βλέπουμε τα πράγματα από μια πιο αισιόδοξη οπτική γωνία τότε θα πρέπει να βασιστούμε στα σημάδια βελτίωσης που δείχνει η ομάδα από τη πρώτη ημέρα που ανέλαβε ο Σέρβος προπονητής και να ευελπιστούμε αυτά τα σημάδια να μετουσιωθούν στους βαθμούς της νίκης. Με τους Παπαδόπουλο και Τριανταφυλλάκο να μένουν εκτός αποστολής λόγω τραυματισμού για πρώτη φορά φέτος ο ΑΡΗΣ μας θα κατέβει με νέα πρόσωπα στη συγκεκριμένη θέση. Σίγουρος πρέπει να θεωρείται ο Οικονομόπουλος που στον αγώνα με τον Παναιτωλικό μετά το κακό ξεκίνημα στο πρώτο ημίχρονο στην επανάληψη είχε καταλυτική παρουσία. Παρτενέρ του αναμένεται να είναι ο Ηρακλής που από όσο μπορώ να θυμηθώ δεν τον έχουμε ξαναδεί στη συγκεκριμένη θέση. Πάντως σίγουρα πρόκειται για μια πιο αποτελεσματική λύση σε σχέση με τον Σουνά που δυστυχώς έχει φανεί υπερβολικά "soft" στις ευκαιρίες που έχει πάρει τώρα και σε ένα παιχνίδι σαν και αυτό με τον Πανιώνιο που πιθανόν να κριθεί στη δύναμη ο ΑΡΗΣ χρειάζεται πιο "σκληρούς" παίκτες.  Τα βλέμματα όλων για ακόμη ένα παιχνίδι θα στραφούν πάνω στον Αγκάνθο για 2 σημαντικούς λόγους. Ο πρώτος καθαρά αγωνιστικός μιας και ο Ισπανός στο ντεμπούτο του στο Ελληνικό πρωτάθλημα απέναντι στον Παναιτωλικό αν και δεν ήταν αυτός  που θα θέλαμε έδειξε ότι ακόμη και στην κακή του ημέρα μπορεί να βοηθήσει. Ο δεύτερος λόγος έχει να κάνει με την παρουσία του διαιτητή Στυλιάρα που τον απέβαλλε άδικα πέρσι στο καθοριστικό παιχνίδι με τον Ατρόμητο. Όλοι περιμένουν να δουν την αντίδραση του Ισπανού που καλό είναι να έχει στην άκρη του μυαλού ότι ο ΑΡΗΣ τον χρειάζεται και ανόητες κάρτες σαν και αυτή που δέχθηκε με τον Παναιτωλικό μπορεί να στοιχίσουν και άλλες αγωνιστικές απουσίας. Απο εκεί και πέρα πολλά θα περιμένουμε από την τριπλέτα Ουντότζι, Τάτου και Ίμπε που θα πρέπει να συνδυαστούν καλύτερα, να καταφέρουν να βρουν τον Αγκάνθο και να στείλουν την μπάλα στα δίχτυα. Η αμυντική τετράδα δείχνει να έχει δέσει καλύτερα με τον Έλσνερ αλλά σήμερα σε ένα εκτός έδρας παιχνίδι θα φάνει ακόμη καλύτερα αν το αμυντικό πρόβλημα έχει λυθεί σε μεγάλο βαθμό ή όχι. Ο Πανιώνιος δεν έχει να δείξει τίποτα διαφορετικό απο πέρσι. Με τσαμπουκά μας είχαν κερδίσει πέρσι με τσαμπουκά θα προσπαθήσουν και φέτος.

Παιχνίδια σαν και αυτό με τον Πανιώνιο έχουν διπλό βαθμολογικό ενδιαφέρον. Πέρα από τους 3 βαθμούς της νίκης είναι και το προβάδισμα έναντι ενός αντιπάλου με τους ίδιους στόχους με εσένα. Ο ΑΡΗΣ θα πρέπει να βάλει 2 ή 3 ομάδες από κάτω του  όσο γίνεται γρηγορότερα. Μια από τις ομάδες αυτές είναι ο Πανιώνιος. Σίγουρα όλοι θέλουμε τη νίκη αλλά νομίζω ότι το πιο σημαντικό από όλα είναι να μην ηττηθούμε. Γιατί αν ο φετινός ΑΡΗΣ έχει τις δυνατότητες να ανταπεξέλθει αλλά απλά χρειάζεται χρόνο μέχρι να διορθωθούν τα εγκλήματα που έγιναν το καλοκαίρι τότε καλό είναι μέχρι να διορθωθούν οι αντίπαλοι μας να μην έχουν ξεφύγει στη βαθμολογία. Τα λόγια περιττά, τα υπόλοιπα μέσα στο γήπεδο. ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ ΤΟ ΔΙΠΛΟ ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΤΡΕΛΑΘΩ!

ΥΓ. Στυλιάρα το νου σου...

Η διαιτησία στον αγώνα με την Ξάνθη και τα 2 καταφανέστατα πέναλτι που δεν δόθηκαν στην ομάδα μας ήταν αυτά που ξεχείλισαν το ποτήρι της αγανάκτησης του κόσμου που για πολλοστή φορά είδε το "κοράκι" να βάζει εμπόδια στην προσπάθεια των παικτών της αγαπημένης του ομάδας. Μια αγανάκτηση που μετατράπηκε σε πίεση προς τη διοίκηση της ΠΑΕ με το γνωστό αίτημα "ΠΡΟΣΤΑΤΕΨΤΕ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ". Η συνέχεια όπως μεταφέρθηκε από τα ΜΜΕ λίγο πολύ γνωστά. Έπεσαν τα απαραίτητα τηλέφωνα από τον πρόεδρο και τον αντιπρόεδρο της ΠΑΕ στους Σαρρή και Μώραλη σε μια προσπάθεια να μεταφερθεί και επίσημα η δυσαρέσκεια από πλευράς ΑΡΗ για αυτό που συμβαίνει και φέτος. Στον αγώνα με τον Παναιτωλικό δεν υπήρχε κάποια νέα πρόκληση αλλά η αλήθεια είναι ότι δεν υπήρχαν και οι δύσκολες φάσεις. Όποιος όμως πίστευε ότι αυτό είχε να κάνει με την αλλαγή αντιμετώπισης της ομάδος μας από τα κέντρα αποφάσεων πολύ γρήγορα ήρθε η διάψευση. 

Ο ορισμός του Στυλιάρα στον αγώνα με τον Πανιώνιο μόνο ως πρόκληση μοιάζει και κακόγουστο αστείο. Ο άνθρωπος που χάρη σε μια εσφαλμένη δική του απόφαση και χωρίς την παραμικρή ντροπή θέλησε να  "σκοτώσει" την ομάδα μας στο καθοριστικό παιχνίδι με τον Ατρόμητο στο Περιστέρι θα ξαναβρεθεί και πάλι μπροστά μας. Ένας διαιτητής κακός μιας και όχι μόνο έκανε ένα καθοριστικό τραγικό λάθος αλλά δεν είχε και την ικανότητα και να διαχειριστεί ένα τόσο σημαντικό παιχνίδι. Γιατί Στυλιάρα δεν γίνεται να διαλύσεις ένα ποδοσφαιρικό σωματείο επειδή δεν εκτίμησες σωστά μια φάση, δεν είχες το θάρρος να παραδεχθείς το λάθος σου και ούτε την οξυδέρκεια να κάνεις τα "στραβά μάτια" στις υπερβολικές αλλά όχι άδικες αντιδράσεις του Αγκάνθο. Απόφαση που ο ΑΡΗΣ την πληρώνει και φέτος χάνοντας τον πρώτο σκόρερ της για πολλές αγωνιστικές. Κανονικά ο Στυλιάρας δεν θα έπρεπε να είναι καν στους πίνακες διαιτησίας ή τουλάχιστον να μην σφυρίζει παιχνίδια του ΑΡΗ.

Δεν πιστεύω ότι ανακοινώσεις, συμβολικές διαμαρτυρίες κτλ μπορούν να αλλάξουν κάτι στο θέμα της διαιτησίας, όταν όμως δεν μπορείς να κάνεις τίποτα άλλα τότε κάνεις ότι μπορείς ακόμη και αν γίνεσαι γραφικός. Η ΚΕΔ έχει αποδείξει σε πολλές περιπτώσεις ότι δεν καταλαβαίνει τίποτα. Ούτε απο ανακοινώσεις, ούτε από διαφημιστικά σποτ, ούτε καν απο εισαγγελείς και απομαγνητοφωνημένες συνομιλίες που εμπλέκουν διαιτητές.  Είναι όμως  αηδιαστικά προκλητικό να ορίζει διαιτητές σαν τον Στυλιάρα, τον Τριτσώνη  και τη βοηθό του Κουρουμπίλια που εξάντλησαν κάθε ίχνος κομπλεξισμού προς τον ΑΡΗ μας. Τουλάχιστον αν θέλουν τόσο πολύ να μας την μπουν στο μάτι και να μας την σπάσουν ας τους ορίζουν σε παιχνίδια μέσα στο Κλεάνθης Βικελίδης για να τους υποδεχθούμε και ανάλογα. 

Αναμφισβήτητα το στενάχωρο 0-0 απέναντι στον Παναιτωλικό επισκίασε τα πάντα αυτό το σαβ/κο για την αγαπημένη μας ομάδα. Καλό είναι όμως αυτές τις δύσκολες στιγμές η λογική να επικρατεί και να μην χάνουμε το δάσος κοιτώντας το δένδρο. Όλα αυτά που βιώσαμε τη περσινή χρονιά και συνεχίζονται και φέτος είναι αποτέλεσμα διοικητικών πράξεων. Λανθασμένοι ή "πονηροί" χειρισμοί από τις προηγούμενες διοικήσεις της ΠΑΕ αλλά και της ΚΜΑ έφεραν την ομάδα στο σημείο να αγωνίζεται χωρίς αδειοδότηση και με τα ταμεία μετά βίας να μπορούν να στηρίξουν ένα πενιχρό αγωνιστικό μπάτζετ. Αν θέλουμε λοιπόν κάποια στιγμή να σπάσει αυτός ο φαύλος κύκλος της δημιουργίας χρεών και των διαχειριστών θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε όλα αυτά που έχουν συμβεί στο πρόσφατο παρελθόν και στη συνέχεια να κοιτάξουμε μπροστά.

Σε αυτό το δρόμο κινήθηκε και η ΚΜΑ που το Σάββατο το βράδυ με ανακοίνωση  έβαλε τα πράγματα στη θέση τους σχετικά με όλα όσα ακούγονται τόσο για την Αύξηση  Μετοχικού Κεφαλαίου(που και καλά εμποδίζει την έλευση επενδυτή) όσο και για το περιβόητο πόρισμα του ελέγχου της ΝΕΧΙΑ. Καταρχάς για ακόμη μια φορά τονίστηκε ότι η αρχική καθυστέρηση για την ΑΜΚ οφείλεται σε λάθη που έκανε η διοίκηση Γρόλλιου ή αλλιώς οι γνωστοί Fab5 μιας και όλα τα υπόλοιπα μέλη(αναπληρωματικά και μη) εκείνου του Δ.Σ. είχαν παραιτηθεί. Ενώ περιγράφονται λεπτομερώς οι ενέργειες που έχουν γίνει ώστε να επισπευτούν οι διαδικασίες στις αρμόδιες υπηρεσίες. Τονίζεται κάτι που δεν είχε ξανακουστεί σχετικά με την ΑΜΚ. Εκτός το ότι έχουν πληρωθεί όλα τα απαραίτητα παράβολα, μέχρι τις 5 Σεπτεμβρίου είχαν το δικαίωμα οι παλαιοί μέτοχοι να αυξήσουν το ποσοστό τους κάτι που δεν έγινε από κανένα άρα από εδώ και πέρα η διαδικασία τρέχει καθαρά για κάποιον ενδιαφερόμενο εκτός ΑΡΗ. Στο θέμα του ελέγχου τώρα, όσο απίστευτο και αν ακούγεται ακόμη και τώρα η ΝΕΧΙΑ δεσμεύθηκε εγγράφως ότι μέχρι τις 15/10/13 το αργότερο θα έχει παραδώσει το πόρισμα του ελέγχου. Ναι αυτό το πόρισμα που θα έπρεπε να είχε τελειώσει το προηγούμενο Φθινόπωρο ή τουλάχιστον όπως μας είχε ανακοινώσει η διοίκηση Γρόλλιου τον περασμένο Μάρτιο. Δύο είναι τα συμπεράσματα που βγαίνουν από αυτή την ανακοίνωση. 1) Την ώρα που όλοι έχουμε πέσει με τα μούτρα στο αγωνιστικό η ΚΜΑ δεν παρασύρεται και ασχολείται με θέματα που καίνε όλους τους Αρειανούς, 2) Η διοίκηση Γρόλλιου που μπήκε για να τρέξει τον οικονομικό έλεγχο και να προετοιμάσει το έδαφος για τη νέα διοίκηση της ομάδος είτε αυτή ήταν η διοίκηση Ψηφίδη είτε ένας μεγαλοεπενδυτής που θα έμπαινε μέσω της ΑΜΚ απέτυχε παταγωδώς μιας και δεν μπόρεσε ούτε ένα από όλα όσα έπρεπε να κάνει να το φέρεις εις πέρας με επιτυχία. Παρόλα αυτά βλέπουμε κάποιους νεόκοπους παράγοντες να προσπαθούν να συνεχίσουν το έργο τους στον Α.Σ. . Βλέπετε έτσι είναι όταν έχεις διασυνδέσεις και πλάτες...

Η άλλη είδηση που πέρασε στα ψιλά ήταν η γραπτή δήλωση του προέδρου της ΠΑΕ σχετικά με το ταξίδι του στην Αμερική και τον υποψήφιο επενδυτή που όπως λέει αν και δεν ήταν αυτός ο βασικός λόγος του ταξιδιού του στην Αμερική έκανε μερικές συζητήσεις με τον συγκεκριμένο άνθρωπο σε θετικό κλίμα. Παρόλα αυτά δεν θα πει κάτι παραπάνω γιατί κάνει κακό στο αγωνιστικό κομμάτι της ομάδος και όπως αναφέρει χαρακτηριστικά όποιος ξέρει δεν μιλάει. Δηλώσεις που προκαλούν εύλογα ερωτηματικά σε όποιον κάτσει να το σκεφτεί λίγο παραπάνω το θέμα. Αν και παρακολουθώ τα θέματα του ΑΡΗ από κοντά ομολογώ δεν είχα αντιληφθεί ότι το ταξίδι του κ.Ηλιάδη είχε να κάνει με τον υποψήφιο επενδυτή. Πρώτη φορά το διάβασα στην γραπτή δήλωση του. Όσο για το ποιος μιλάει είναι πραγματικά  αστείο να ανακινεί θέμα ο ίδιος ο πρόεδρος της ομάδος για τον υποψήφιο επενδυτή στην πρόσφατη συνέντευξη τύπου και στη συνέχεια πάλι ο ίδιος με γραπτή δήλωση να ξαναμιλάει για το ίδιο θέμα χωρίς φυσικά να μας λέει κάτι καινούργιο. Δυστυχώς το συμπέρασμα που βγαίνει σε αντίθεση με τις αρχικές μας εκτιμήσεις είναι ότι η ιστορία του επενδυτή που θα έρθει να σώσει την ομάδα βολεύει τον κ.Ηλιάδη. Είναι σαν να σου λέει "Μην περιμένετε και πολλά από εμένα. Εγώ κάνω ότι περνάει από το χέρι μου για να βρω έναν άνθρωπο που μπορεί να κάνει τον ΑΡΗ μεγάλο." . Μια πολύ βολική κατάσταση για όποιον θέλει να την κάνει από την καρέκλα του προέδρου με ελαφρά πηδηματάκια. Τι και αν κάποιοι στις εκλογές της ΚΜΑ πίστεψαν στον κ.Ηλιάδη ότι μπορεί να κάνει κάτι παραπάνω από τους άλλους διαχειριστές. Όπως φαίνεται ο ίδιος ο κ.Ηλιάδης παλεύει να πείσει τον κόσμο ότι είναι μια από τα ίδια.

Όπως όλα δείχνουν ο Οκτώμβρης αν και φθινοπωρινός μήνας θα είναι αρκετά καυτός. Και αν η ομάδα συνεχίσει αυτές τις χαμηλές πτήσεις στην βαθμολογία της σούπελιγκας, τότε αναμένεται να έχουμε ηφαιστιακές εκρήξεις. Δεν θέλουμε να είμαστε απαισιόδοξοι αλλά ας ευχηθούμε όλοι μαζί παρέα ο κ.Ηλιάδης να μας διαψεύσει, να αποδειχτεί διοικητικός βράχος και οι επιλογές που έκανε το καλοκαίρι να μην αποδειχθούν μοιραίες...

Στο απόλυτο μηδέν έμεινε η ομάδα μας σήμερα απέναντι στον Παναιτωλικό γεμίζοντας με ακόμη περισσότερη απογοήτευση τον ήδη πικραμένο κόσμο της ομάδος. Μάλιστα σήμερα ξεγυμνώθηκε εντελώς η ομάδα με όλα τα εγκλήματα του καλοκαιριού να αποκαλύπτονται σήμερα. Τριανταφυλλάκος, Τάτος, Παπαδόπουλος, Ψυχογιός και Ουντότζι αντιμετώπισαν προβλήματα τραυματισμού σε ανύποπτες φάσεις με αποτέλεσμα να γίνουν άνω κάτω τα πλάνα του Μιλίνκοβιτς. Οι συνεχόμενες κράμπες, η έλειψη δυνάμεων και οι αρκετοί μικροτραυματισμοί είναι η απόδειξη ότι η προετοιμασία το καλοκαίρι δεν ήταν αυτή που έπρεπε με τα αρνητικά αποτελέσματα της να μην φαίνονται μόνο σε θέματα τακτικής αλλά και στην φυσική κατάσταση των παικτών.

Με Αγκάνθο, Ουντότζι, Τάτο, Σταυρόπουλο και Παπαδόπουλο για πρώτη φορά μαζί όλοι πιστεύαμε ότι εύκολα ή δύσκολα θα έβρισκαν τον τρόπο να στείλουν την μπάλα στα δίχτυα. Αντιθέτως όμως είδαμε κυρίως στο Α' ημίχρονο μια ομάδα χωρίς ενέργεια, τρεξίματα και πάθος για τη νίκη. Καμία διάθεση να ανέβουν ψηλά και να πιέσουν για το γκολ με αποτέλεσμα όλο το πρώτο ημίχρονο να κυλήσει χωρίς ουσιαστική ευκαιρία εκτός από το σουτ του Αγκάνθο που βρήκε στο δοκάρι για ακόμη μια φορά. Στο β ημίχρονο και με την είσοδο του  Ίμπε στο 57' , την αγωνιστική άνοδο του Οικονομόπουλου που άρχισε να βρίσκει τα πατήματα του μετά από το πολύ κακό του ξεκίνημα αλλά και τις εμπνεύσεις του Ουντότζι που σήμερα ήταν σαν τη μύγα μέσα στο γάλα σε σχέση  με τους συμπαίκτες η ομάδα κυνήγησε το γκολ, δημιούργησε ευκαιρίες αλλά δεν μπόρεσε να πετύχει το νικητήριο γκολ. Κακές συνεννοήσεις μεσοεπιθετικά, πολλά νεύρα και ακόμη περισσότερες οι βεβιασμένες ενέργειες σε ένα παιχνίδι που ο αντίπαλος παρουσιάστηκε κατώτερος του αναμενομένου και δεν πίεσε σχεδόν καθόλου. Μέχρι και ο Αγκάνθο δυσκολευόταν να κάνει ένα σωστό κοντρολ ή να δώσει μια καλή πάσα. Κάτι ανάλογο και από τον Τάτο που ούτε αυτός βρέθηκε σε καλή ημέρα. Παρόλα αυτά από αυτούς τους 2 παίκτες και από τον Ουντότζι περιμένουμε να κάνουν τη μια ξεχωριστή ενέργεια που θα αλλάξει την έκβαση του αγώνα. Η τύχη για ακόμη μια φορά μας γύρισε την πλάτη τόσο με τα σουτ των Αγκάνθο και Τάτου όσο και με την ανάποδη κεφαλιά του Οικονομόπουλου αλλά και την κοντινή προβολή του Ίμπε λίγο πριν τη λήξη του αγώνα. Αν ψάχνουμε να βρούμε κάτι θετικό από αυτο το άνευρο 0-0 είναι η άμυνα της ομάδος όπου σχετικά με προηγούμενα παιχνίδια έδειξε αρκετά πιο συμπαγής. Η παρουσία του Έλσνερ ως στόπερ που φαίνεται να του ταιριάζει πολύ πιο πολύ αλλά και η αγωνιστική άνοδος του Ίμπε που φαίνεται να έχει την ποιότητα που λείπει από την ομάδα. Ενώ με τον τραυματισμό του Τριανταφυλλάκου που μοιάζει να είναι ο φετινός Κοέλιο θα φανεί ξεκάθαρα στα επόμενα παιχνίδια αν αυτός ήταν το πρόβλημα στο χώρο του κέντρου. Ο Αγκάνθο μπορεί να απογοήτευσε σήμερα αλλά ουσιαστικά ήταν το πρώτο του επίσημο παιχνίδι με την "κανονική" ομάδα μιας και με τον Ολυμπιακού Βόλου αγωνίστηκε μερικά λεπτά και οι "αλλαγές" ήταν πάρα πολλές.

Βροντερό παρών από τους φίλους της ομάδος που παρά τα αρνητικά αποτελέσματα συνεχίζουν να στηρίζουν την ομάδα. Οι γιούχες στο τέλος δεν είναι ούτε διχασμός, ούτε ισοπέδωση, ούτε παραλογισμός. Είναι απλά ένα ξυπνητήρι για τους παίκτες μας που δείχνουν να κοιμούνται ήσυχοι αγνοώντας την καταστροφή που γίνεται σε αυτόν τον τεράστιο σύλλογο. Σίγουρα με αυτούς θα πορευτούμε μέχρι το τέλος, σίγουρα θα πρέπει να τους στηρίξουμε αλλά το να χειροκροτούμε την κάθε σωστή πάσα στα 2 μέτρα ή να λέμε δεν πειράζει και να τους χτυπάμε φιλικά στην πλάτη μετά από κάθε αρνητικό αποτέλεσμα όπως φαίνεται κάποιοι το εκλαμβάνουν ως "μαξιλαράκι" για κάθε βαθμολογική απώλεια. Όποιος δεν αντέχει, δεν μπορεί ή δεν θέλει ας το πει να τελειώνουμε και να πάρει άλλος τη θέση του. Ο ΑΡΗΣ έχει ανάγκη από παίκτες με αρ@@δια έτοιμους να τα δώσουν όλα πάνω στο χόρτο και όχι από ευθυνόφοβους που δεν βρίσκουν τη δύναμη για να δώσουν μια σωστή πάσα στον συμπαίκτη τους.  Όλοι σε εγρήγορση γιατί η υπομονή μας τελειώνει...

Με όλα του τα όπλα θα αγωνιστεί ο ΑΡΗΣ σήμερα απέναντι στον Παναιτωλικό, κάτι που συμβαίνει για πρώτη φορά από το ξεκίνημα της φετινής αγωνιστικής χρονιάς. Ο Ντ.Αγκάνθο επέστρεψε στη δράση την περασμένη Πέμπτη αλλά δίπλα του έλειπαν σημαντικοί παίκτες όπως ο Τάτος, ο Ουντότζι, ο Σταυρόπουλος και ο Παπαδόπουλος. Παίκτες που μπορούν να συνδυαστούν εξαιρετικά με τον Ισπανό στράικερ και όλοι μαζί να μετατρέψουν την βελτίωση που παρουσιάζει η ομάδα μας στα τελευταία παιχνίδια μεσοεπιθετικά σε γκολ που θα χαρίσουν τους πολυπόθητους βαθμούς στην ομάδα. Ευχάριστος πονοκέφαλος για τον Μιλίνκοβιτς που θα πρέπει να αφήσει κάποιους έξω από το αρχικό σχήμα ενώ ταυτόχρονα θα έχει τη δυνατότητα κατά την διάρκεια του αγώνα να ανακατέψει την τράπουλα με πιο δυνατά χαρτιά από τον πάγκο.

Η θετική παρουσία του Έλσνερ σαν στόπερ, η "αφύπνιση" του Ίμπε και τα πρώτα αναγνωριστικά πατήματα του Ντ.Αγκάνθο κόντρα στον Ολυμπιακό Βόλου παρά το αρνητικό αποτέλεσμα ήρθαν να προστεθούν στις τάσεις ανάκαμψης που δείχνει η ομάδα από την μέρα της έλευσης του Ζ.Μιλίνκοβιτς. Από τη στιγμή βέβαια που δεν έρχονται οι νίκες το αποτέλεσμα παραμένει μηδέν αλλά τουλάχιστον έστω και με αργούς ρυθμούς μπορεί να διακρίνει κανείς τάσεις βελτίωσης κάτι που δεν είδαμε ούτε για μια στιγμή τις πρώτες 3 αγωνιστικές. Μάλιστα οι "πρωτοκλασάτοι" της ομάδος δείχνουν να έχουν πεισμώσει και να θέλουν απεγνωσμένα τη νίκη σε αντίθεση με τους νεαρότερους ή λιγότερο έμπειρους που δείχνουν να λυγίζουν από την πίεση. Ό Μιλίνκοβιτς φαίνεται να φθάνει στη λύση του γρίφου και αυτό ευελπιστούμε να φάνει σήμερα με μια σημαντική νίκη απέναντι σε μια ποιοτική ομάδα όπως έχει αποδειχθεί ως τώρα ο Παναιτωλικός. Οι αλλαγές αναμένονται να είναι πολλές σε σχέση με τον αγώνα της Πέμπτης αλλά ερωτηματικό παραμένει αν ο προπονητής μας ρίξει κατευθείαν στα βαθειά τον Αγκάνθο δίνοντας του φανέλα βασικού ή αν θα συνεχίσει να δίνει ευκαιρίες σε παίκτες όπως ο Τριανταφυλλάκος που για την ώρα μοιάζει ο αδύναμος κρίκος στον χώρο του κέντρου. Η απουσία του Κύργια στο κέντρο της άμυνας ελπίζουμε να ξεχαστεί οριστικά μετά το σημερινό παιχνίδι ενώ και ο Διούδης πιθανόν να επιστρέψει στη θέση του Μπουζάνη που δεν μπόρεσε να κάνει τη διαφορά στα 2 παιχνίδια που αγωνίστηκε. Ίμπε και Σταυρόπουλος λογικά θα "κοντραριστούν" για μια θέση στην αρχική 11αδα αν και είναι σχεδόν βέβαιο ότι και οι 2 θα πάρουν χρόνο συμμετοχής.  Το παιχνίδι ίσως να είναι και το πιο δύσκολο μετά από αυτό κόντρα στον Ατρόμητο αλλά κάποια στιγμή θα πρέπει οι παίκτες μας να δείξουν ότι έχουν τα ψυχικά αποθέματα, τη δύναμη και τον ποδοσφαιρικό εγωισμό για να ανταπεξέλθουν σε μια ομάδα με βαρειά φανέλα όπως είναι ο ΑΡΗΣ.

Η κούραση είναι εμφανής στα πρόσωπα και στις κουβέντες όλων των Αρειανών χωρίς αυτό να σημαίνει ότι εγκαταλείπουμε τη μάχη. Όχι επειδή είμαστε μόλις στην 6η αγωνιστική αλλά γιατί ΑΡΗΣ σημαίνει μαχητής και η μάχη δεν σταματάει ποτέ. Κάτι που φάνηκε και πέρσι που κατά την διάρκεια του πρωταθλήματος πολλοί μας είχαν για τελειωμένους αλλά στο τέλος άλλη ομάδα "ξεψύχησε". Όπως πέρσι στην προσπάθεια επιβίωσης αρωγός ήταν ο κόσμος έτσι και φέτος όλοι εμείς θα σπρώξουμε τους παίκτες μας στη νίκη. Μην το σκέφτεσαι λοιπόν. 16.00 αρχίζει το παιχνίδι, ντύνεσαι στα κίτρινα, κατηφορίζεις για Κλ..Βικελίδης, 90' φωνή και ξεμπούκωμα! ΝΤΟΥ ΡΕ ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!!!!

Άλλο ένα δείγμα της ατελείωτης ποδοσφαιρικής αφέλειας που διακατέχει τον φετινό ΑΡΗ στην αμυντική του λειτουργία είδαμε σήμερα όπου χάρισε με τεράστια ευκολία το νικητήριο γκολ στον Ολυμπιακό Βόλου από μια φάση που σπάνια βλέπουμε να  καταλήγουν στα δίχτυα. Μεσοαμυντικά η ομάδα στάθηκε καλύτερα κυρίως χάρη στην παρουσία του Έλσνερ ως στοπερ αλλά πάλι δεν αποφύγαμε να βγάλουμε τα μάτια μας μόνοι μας και να χαρίσουμε τη νίκη στους αντιπάλους μας. Γέμισε λογικά το μπλοκάκι του Μιλίνκοβιτς που μετά και από τη σημερινή αναμέτρηση πρέπει να έχει πολύ πιο ξεκάθαρη εικόνα για το υλικό της ομάδος του.

Όλοι σήμερα πιστεύω ότι καταλήξαμε ποιο είναι το πρόβλημα του ΑΡΗ και βλέπουμε αυτή την εικόνα μέσα στο γήπεδο. Όταν μαζεύονται πολλοί παίκτες χωρίς πάθος, δύναμη και ποδοσφαιρικό εγωισμό που γίνονται εύκολη λεία στις διαθέσεις των αντιπάλων τότε λογικό είναι να βλέπουμε μια προβληματική ομάδα μέσα στο γήπεδο. Αν και συνήθως αποφεύγουμε να μιλάμε με ονόματα όταν βλέπεις τέτοια αδράνεια και έλλειψη αγωνιστικού πάθους από παίκτες όπως ο Τριανταφυλλάκος, ο Σουνάς, ο Καραγιάννης ή έναν Τσουμάνη που τον έχει κάνει μπίλιες ο υπερήλικας και υπέρβαρος Μπρέσκα τότε αναρωτιέμαι τι αντίδραση μπορούμε να περιμένουμε και ποιά βελτίωση να δούμε στην αμυντική λειτουργία της ομάδος. Ανήμποροι να κρατήσουν τις θέσεις τους μέσα στο γήπεδο, να καλύψουν τη μπάλα με το κορμί τους, να εκτοπίσουν έστω και λίγο τους αντιπάλους. Σαν σταματημένους κώνους τους περνούσαν οι αντίπαλοι, (ακόμη και αυτοί που είναι προς τη δύση της καριέρας τους) τους έριχναν κάτω και έκαναν το παιχνίδι τους. Και όταν δεν έχεις την ελάχιστη τεχνική να δώσεις μια σωστή πάσα στα 5 μέτρα, να τρέξεις λίγο παραπάνω ή την απαραίτητη οξυδέρκεια για να κινηθείς σωστά τότε αυτό που μένει είναι το απόλυτο τίποτα. Και δυστυχώς ο ΑΡΗΣ από πολλούς παίκτες δεν παίρνει απολύτως τίποτα. Ακόμη και αυτός ο αργός ο Ίμπε δείχνει ότι του κόβει και μπορεί να βγάλει μια σωστή πάσα την σωστή στιγμή. Όπως και ο Έλσνερ που λόγω της έλλειψης εκρηκτικότητας ίσως να του ταιριάζει πιο πολύ η θέση του στόπερ. Σήμερα η άμυνα απειλήθηκε λιγότερο από κάθε άλλο παιχνίδι και είχε μόλις 1-2 φάσεις αδράνειας σε όλο τον αγώνα που και αυτές ξεκίνησαν από τα πλάγια. Ενώ στα αμυντικά χαφ θέλω να πιστεύω ότι θα αργήσουμε να δούμε ξανά τον Τριανταφυλλάκο που θα πρέπει επιτέλους να αντικατασταθεί με έναν εκ των Οικονομόπουλο ή Νταμαρλή που βγάζουν σαφώς περισσότερη ενέργεια και δύναμη στο παιχνίδι τους. Ενώ και ο Αγγελούδης έχει την αγωνιστικότητα που χρειάζεται η ομάδα για να δημιουργηθούν οι απαραίτητες προϋποθέσεις για γκολ. Ο Αγκάνθο έκανε το ντεμπούτο του αλλά δεν μπόρεσε να κάνει αισθητή την παρουσία του,  ίσως γιατί δεν είχε κάποιο στήριγμα γύρω του που θα μπορούσε να του βγάλει μια σωστή πάσα. Οι Μανιάς και Αγγελούδης που δοκιμάσθηκαν από τον Μιλίνκοβιτς  στα πλάγια δεν ήταν οι κατάλληλες επιλογές αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι υπήρχαν σημαντικότατες απουσίες και ότι ο Ίμπε που δεν είναι ακόμη στην καλύτερη φυσική κατάσταση είχε δεχθεί και μια κάρτα. 

Πειραματίστηκε σήμερα ο Μιλίνκοβιτς και θέλω να πιστεύω ότι έβγαλε αρκετά χρήσιμα συμπεράσματα. Το δίδυμο στο κέντρο της άμυνας Έλσνερ-Πουλίδο θα πρέπει να ξαναδοκιμασθεί γιατί σήμερα τα πήγε πολύ καλά απέναντι σε έναν αντίπαλο που πίεσε πολύ πιο πολύ από τους Απόλλων Σμύρνης, Λεβαδειακό και  Ξάνθη. Το κέντρο θα πρέπει να δυναμώσει πιο πολύ με παίκτες όπως ο Νταμαρλής, ενώ ίσως καλό είναι να δούμε τους Καραγκούνη(αγωνίζεται και στις 2 πλευρές) και τον Ψυχογιό στα άκρα της άμυνας γιατί δυστυχώς ο Τσουμάνης δεν δείχνει τάσης βελτίωσης. Πάντως ο Μιλίνκοβιτς δείχνει να ανακατεύει σωστά την τράπουλα και να "κερδίζει" πράγματα από τους παίκτες του. Οι 5 ήττες και η μια ισοπαλία σε 6 επίσημα παιχνίδια είναι απογοητευτικό αλλά ακόμη η χρονιά έχει πολύ ψωμί. Αυτό το 1-0 αφήνει ανοιχτή την υπόθεση πρόκριση και ελπίζω εκεί ο ΑΡΗΣ να παρουσιαστεί πλήρης και έτοιμος. Ναι μεν το κύπελλο δεν είναι ο πρωταρχικός στόχος αλλά ΑΡΗΣ είσαι και δεν μπορείς να εγκαταλείπεις έτσι απλά την μάχη.

Σε αναγκαστικό ροτέισον έχει οδηγηθεί ο Μιλίνκοβιτς που λόγω των πολλών μικρών και μεγάλων τραυματισμών αλλά και της τεράστιας ανάγκης που υπάρχει για βαθμολογική ανάκαμψη στο πρωτάθλημα αναγκαστικά θα κατεβάσει έναν ΑΡΗ αρκετά διαφορετικό με τουλάχιστον 5 αλλαγές στο αρχικό σχήμα σε σχέση με την 11αδα που είδαμε στη Ξάνθη. Όχι ότι ο ΑΡΗΣ έχει την πολυτέλεια να κοιτάξει υπεροπτικά τον Ολυμπιακό Βόλου ή να βασιστεί στην επανάληψη για να πάρει την πρόκριση αλλά αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς τη δεδομένη χρονική στιγμή οι αγωνιστικοί στόχοι και προτεραιότητες της ομάδος είναι άλλοι και όχι η υπερπροσπάθεια για την πρόκριση στην επόμενη φάση. Από την άλλη το σημερινό παιχνίδι μπορεί να είναι μια ιδανική ευκαιρία για κάποιους παίκτες να αρπάξουν την ευκαιρία από τα μαλλιά αλλά και τον Μιλίνκοβιτς να βγάλει χρήσιμα συμπεράσματα κυρίως για τις θέσεις μεσοαμυντικά. 

Τάτος, Ουντότζι, Σταυρόπουλος, Κύργιας, Παπαδόπουλος έμειναν στη Θεσσαλονίκη ενώ οι Πουλίδο, Αγγελούδης και Ψυχογιός αν και συμμετέχουν κανονικά στην αποστολή πολύ πιθανόν να προστατευτούν. Αν και οι σημαντικές οι παραπάνω απουσίες σημείο αναφοράς σήμερα δεν είναι οι απουσίες αλλά η σημαντικότητα παρουσία-επιστροφή του Νταβιντ Αγκάνθο. Ο Ισπανός συμπλήρωσε τις 7 αγωνιστικές και πλέον καλείται να ανταποκριθεί στο ρόλο του και να "σώσει" και φέτος την ομάδα ακριβώς όπως έκανε πέρσι. 9 γκολ και 2 ασιστ ήταν η περσινή συγκομιδή του με τα περισσότερα από αυτά να ήταν καθοριστικά. Όπως πέρσι που με το που ήρθε παρέσυρε την υπόλοιπη ομάδα έτσι και φέτος θα πρέπει όλοι μας να προσευχόμαστε να είναι υγιής και αποτελεσματικός. Αν λοιπόν ο Αγκάνθο ξεκινώντας από σήμερα αλλά και στη συνέχεια παρουσιάσει το καλό του πρόσωπο και ο ΑΡΗΣ λειτουργήσει επιθετικά όπως στα παιχνίδια με τον Λεβαδειακό και Ξάνθη τότε σίγουρα η μπάλα θα πάει στα δίχτυα και ίσως να πάει τόσες φόρες όσες χρειαστεί ώστε να υπερκαλύψει και τις "αδυναμίες" στην άμυνα. Δεν ξέρουμε αν θα μπει κατευθείαν βασικός ή σαν αλλαγή αλλά το σίγουρο είναι ότι όλα τα βλέμματα θα είναι στραμμένα στον Ισπανό. Κατα τα άλλα ενδιαφέρον θα έχει να δούμε τον Έλσνερ σαν στόπερ αλλά και άλλους παίκτες να αγωνίζονται που πιθανόν να αδικήθηκαν από την προηγούμενη τεχνική ηγεσία όπως είναι οι Οικονομόπουλος, Νταμαρλής και Κοτσαρίδης που έχουν δείξει κατά το παρελθόν αρκετά καλά στοιχεία. Μπορεί να τον κερδίσαμε τον Ολυμπιακό Βόλου στο πρόσφατο φιλικό αλλά αυτό δεν λέει απολύτως τίποτα μιας και άλλο τα φιλικά και άλλο τα επίσημα. Έχει αρκετά καλούς και έμπειρους παίκτες στο ρόστερ του και σίγουρα θα είναι πολύ δύσκολο παιχνίδι.

Για άλλο ένα παιχνίδι οι "αρχές" εμποδίζουν τον κόσμο του ΑΡΗ να μετακινηθεί σε αντίθεση με οπαδούς άλλων ομάδων. Ίσως και αυτό να είναι μέρος ενός μεγαλύτερου σχεδίου που θέλει την ομάδα μας να "συρρικνώνεται" σε όλα τα επίπεδα. Αλλά δεν θα τους περάσει. Ο κόσμος του ΑΡΗ έχει περάσει πολύ πιο δύσκολες καταστάσεις. Είμαστε κουρασμένοι αλλά δεν εγκαταλείπουμε ποτέ την προσπάθεια. Στηρίζουμε την ομάδα, αναμένουμε την αγωνιστική της αφύπνιση και ετοιμαζόμαστε για αντεπίθεση. Για αυτό καλό είναι και ο Μιλίνκοβιτς σήμερα να έχει στην άκρη του μυαλού και τον επαναληπτικό. Ένα θετικό αποτέλεσμα σήμερα μπορεί να μας δώσει την ευκαιρία να διεκδικήσουμε την πρόκριση μέσα στο Κλ.Βικελίδης σε πολύ καλύτερη κατάσταση από αυτήν που είμαστε σήμερα. Για αυτό λίγο και πονηριά και φουλ για πρόκριση!

Η επανάληψη σχεδόν πάντα κουράζει, και όταν αυτή η επανάληψη περιλαμβάνει ατυχία, ποδοσφαιρική αφέλεια, διαιτητικά "λάθη" και το ίδιο αρνητικό αποτέλεσμα τότε πραγματικά μιλάμε για μια ανυπόφορη ψυχοφθόρα κατάσταση που έχει εξαντλήσει κάθε Αρειανό. Μετά την ολοκλήρωση της 5ης αγωνιστικής που μας βρίσκει στον πάτο της βαθμολογίας με μόλις 1 βαθμό θα πρέπει όλοι να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να λάβουν δράση. Πρώτος και καλύτερος ο κ.Ηλιάδης που με το που επιστρέψει από την Αμερική θα πρέπει να ασχοληθεί με φαινόμενο της διαιτησίας. 4 καθοριστικά σφυρίγματα σε 5 αγώνες αυτός ο ΑΡΗΣ στην κατάσταση που βρίσκεται δεν μπορεί να τα προσπεράσει έτσι απλά. Ενώ και οι παίκτες της ομάδος θα πρέπει επιτέλους να συγκεντρωθούν και να βρουν μόνοι τους το γιατρικό στην αμυντική λειτουργία γιατί αυτά τα φθηνά γκολ από το πουθενά σβήνουν κάθε σπίθα αισιοδοξίας για το μέλλον.

Σε ένα παιχνίδι βγαλμένο από τους εφιάλτες μας η Ξάνθη χωρίς να κάνει κάτι το σπουδαίο κατάφερε και πήρε μια εύκολη νίκη. Το επιθετικό κρεσέντο της ομάδος μας κυρίως στο ξεκίνημα του Β ημίχρονο δεν είχε ουσία κάτι που φάνηκε από το καλημέρα της αναμέτρησης με την μεγάλη χαμένη ευκαιρία του Σταυρόπουλου. Ο Μαντάκης και ο βοηθός του κατάφεραν να μην δουν(!!!) το πέναλτι πάνω στον Τάτο που έβγαζε μάτια, ενώ και η φάση με τον Ψυχογιό θα μπορούσε να δοθεί επίσης. Η άμυνα για ακόμη μια φορά πρόδωσε ολόκληρη την ομάδα και ως ένα σημείο φαντάζει λογικό το ξεφούσκωμα μετά το δεύτερο γκολ. Όταν κάνεις μια τόσο καλή εμφάνιση επιθετικά, δεν μπορείς να σκοράρεις και τρως 2 τέτοια φθηνά γκολ τότε λογικό είναι να καταρρεύσεις. 10 ημέρες περίπου έχουν περάσει από τον ερχομό του Μιλίνκοβιτς και η μεταμόρφωση της ομάδος είναι εμφανέστατη. Το εκρηκτικό 15λεπτο του Β ημιχρόνου με τα 2 δοκάρια και οι συνολικά 15 τελικές  είναι η απόδειξη της δουλειάς που γίνεται.  Μετά τον Έλσνερ ήρθε και η σειρά του Ίμπε να δηλώσει παρών και να δείξει με τη σημερινή του παρουσία ότι ο Σέρβος προπονητής θα πρέπει να τον υπολογίζει στα αγωνιστικά του πλάνα. Ενώ και ο Ψυχογιός που από το προηγούμενο τεχνικό τιμ έμενε εκτός αποστολής προσφέρει λύσεις σε όλες τις γραμμές του γηπέδου. Σιγά σιγά βλέπουμε περισσότερους παίκτες να μπαίνουν στο παιχνίδι της ομάδος και να βοηθούν ώστε ο ΑΡΗΣ να παρουσιασθεί καλύτερος. Εκεί όμως που δεν φαίνεται να υπάρχει γιατρειά για την ώρα είναι η αμυντική λειτουργία της ομάδος. Για ακόμη ένα παιχνίδι ο "έμπειρος" Πουλίδο φάνηκε λίγος ενώ και ο Ηρακλής δεν δικαίωσε τον προπονητή. Ο Τσουμάνης αντί να παρουσιαστεί βελτιωμένος έκανε όσα λάθη δεν είχε κάνει τις 4 προηγούμενες αγωνιστικές μαζεμένα σήμερα. Ένα πρόβλημα που δεν περιορίζεται στους 4 της άμυνας αλλά ξεκινάει από πιο μπροστά όπου δεν υπάρχει καμία πίεση προς τους αντιπάλους στον χώρο του κέντρου. Η εμμονή στη χρησιμοποίηση του Τριανταφυλλάκου σε συνδυασμό με τον Έλσνερ συνθέτουν ένα αρκετά αργό δίδυμο χωρίς την απαραίτητη ενέργεια και δύναμη ώστε να κόψουν πάσες, να μπούν δυνατά σε διεκδικήσεις και να κάνουν αισθητή την παρουσία τους. Αντιθέτως και σήμερα έδωσαν την ευκαιρία στους παίκτες της Ξάνθης να πάρουν με ευκολία την πρώτη μπάλα και χωρίς πίεση να προχωρήσουν προς την περιοχή μας ή να σπάσουν την μπάλα δεξιά και αριστερά με τεράστια ευκολία. Μπορεί ο Μιλίνκοβιτς να βλέπει 2 πιο ποιοτικούς παίκτες στα πρόσωπα των Έλσνερ και Τριανταφυλλάκο αλλά θα πρέπει να δει λίγο και τους Οικονομόπουλο και Νταμαρλή που είναι σαφώς πιο δυναμικοί παίκτες. Μόνο έτσι ίσως να βελτιωθεί η αμυντική λειτουργία της ομάδος και με λίγη τύχη παραπάνω από όση είχαμε(ΔΕΝ) σήμερα να βρούμε δίχτυα και να πάρουμε και κανένα αποτέλεσμα. 

Η ομάδα συνέχισε την ανοδική της πορεία αλλά χωρίς τους βαθμούς της νίκης όλη η προσπάθεια πάει στα σκουπίδια. Ενώ όσο η άμυνα δεν δείχνει να βελτιώνεται δύσκολα μπορούμε να αισιοδοξούμε ότι αυτή η βελτίωση θα φέρει και τα επιθυμητά αποτελέσματα. Φυσικά όπως είπαμε και στον εισαγωγή μας θα πρέπει επιτέλους η διοίκηση να ασχοληθεί με τη διαιτησία. Ο ΑΡΗΣ έχει τα χάλια του και αυτό δεν το αρνείται κανείς. Αυτό όμως δεν μπορεί να είναι πατήμα για κανένα "κοράκι" για να δικαιολογήσει την ανικανότητα ή την σκοπιμότητα του.  Θα πρέπει επιτέλους να αρχίσουν να μας σέβονται γιατί αν από το ξεκίνημα της χρονιάς έχουμε τέτοια αντιμετώπιση κάποιος από όλους αυτούς τους μικρόψυχους ανθρώπους θα  την πληρώσει, γιατί η οργή του κόσμου δύσκολα θα συγκρατηθεί με αυτοη την αδικία που βιώνουμε. Ακόμη καλό είναι η διοίκηση να ψάχνει από τώρα να βρει τους τρόπους για να διορθώσει τον Ιανουάριο τα λάθη που έκανε το καλοκαίρι. Σίγουρα ο Μιλίνκοβιτς κάποια πράγματα όπως έχει δείξει μπορεί να τα διορθώσει αλλά θα πρέπει να έχει και το κατάλληλο υλικό και δυστυχώς στην άμυνα υλικό δεν υπάρχει... Συγχαρητήρια σε όλους όσους βρέθηκαν στη Ξάνθη για τη δυναμική τους παρουσία. Ο δρόμος της στήριξης είναι μονόδρομος για κάθε Αρειανό. Όλοι πονάμε από αυτό που βλέπουμε αλλά μόνο με στήριξη μπορούμε να αλλάξουμε την κατάσταση. 

Συνέχεια στη βελτίωση που έδειξε κόντρα στο Λεβαδειακό θέλει να δώσει η ομάδα μας της Δευτέρα το απόγευμα στα Πηγάδια της Ξάνθης, κάνοντας ταυτόχρονα την αρχή στις νίκες. Μια αρχή που έχει καθυστερήσει ήδη πάρα πολύ και θέλοντας και μη έχει επαναφέρει στο μυαλό όλων μας τις περσινές άσχημες καταστάσεις όπου ο ΑΡΗΣ μας χρειάστηκε να ιδρώσει μέχρι την τελευταία αγωνιστική για να επιβιώσει. Όσο και αν δεν θέλουμε να ξαναζήσουμε τα περσινά τα αποτελέσματα των πρώτων αγωνιστικών αυτό δείχνουν για αυτό ακριβώς μοναδικό γιατρικό στο ταλαιπωρημένο ψυχισμό κάθε Αρειανού αποτελεί η νίκη κόντρα στη Ξάνθη. Η αναμενόμενη απουσία του Παπαδόπουλου και ο αναπάντεχος τραυματισμός του Κύργια φέρνει ακόμη περισσότερες αλλαγές και ο πλέον κατάλληλος για να τις διαχειριστεί είναι ο Ζ.Μιλίνκοβιτς.

Το παιχνίδι με τον Λεβαδειακό μας άφησε την πικρή γεύσης της απογοήτευσης για το αρνητικό αποτέλεσμα αλλά παράλληλα κανείς δεν μπορεί να αγνοήσει ότι είδαμε κάτι διαφορετικό από τα προηγούμενα 3 παιχνίδια. Ο ΑΡΗΣ  είχε την κατοχή, έκανε ευκαιρίες και έδειχνε να λειτουργεί σαφώς καλύτερα σε όλες τις γραμμές εκτός φυσικά από αυτά τα στημένα που μοιάζουν να είναι η φετινή μας κατάρα. Έστω και έτσι ο Μιλίνκοβιτς έχει κάπου να πατήσει για να κάνει ένα βήμα παραπάνω. Το πείραμα με τον Ουντότζι στη κορυφή και τον Τατό στα πλάγια ως ένα σημείο κρίθηκε πετυχημένο και έτσι εκτός απροόπτου ο Ουντότζι θα παίξει και πάλι κορυφή. Αντιθέτως ο Τάτος μάλλον θα επιστρέψει στον άξονα μιας και όπως όλα δείχνουν ο Ίμπε θα πάρει την ευκαιρία του όπως ακριβώς την πήρε και ο Έλσνερ την προηγούμενη αγωνιστική. Αν σε αυτές τις αλλαγές προσθέσουμε και το νέο πρόσωπο που θα αντικαταστήσει τον Παπαδόπουλο στο χώρο του κέντρου αλλά και τον παρτενέρ του Πουλίδο με τον Ηρακλή να έχει τον πρώτο λόγο τότε μιλάμε για έναν ελαφρώς διαφοροποιημένο ΑΡΗ με αυτόν που είδαμε απέναντι στον Λεβαδειακό. Στις τελευταίες δηλώσεις των παικτών είδαμε ένα διαφορετικό ύφος, σαφώς πιο αισιόδοξο και με περισσότερη αυτοπεποίθηση αλλά αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να φανεί μέσα στο γήπεδο. Η Ξάνθη βρίσκεται σε εξίσου δύσκολη κατάσταση με εμάς. Ίσως και δυσκολότερη τη δεδομένη χρονική στιγμή μιας και δεν έχει βρεθεί ακόμη ο νέος προπονητής αλλά και ο Πανόπουλος έκανε το "deal" και πούλησε τον Μαρσελίνιο ενισχύοντας τα ταμεία του συλλόγου αλλά και αποδυναμώνοντας την ομάδα αγωνιστικά. Βέβαια για την Ξάνθη τα πράγματα μπορούν να αλλάξουν μιας και δεν έχει απαγόρευση μεταγραφών και τον Ιανουάριο θα μπορέσει να καλύψει οποιοδήποτε κενό σε αντίθεση με εμάς όπου με τα τωρινά δεδομένα η μια μεταγραφή άνω των 24 ετών δύσκολα να αλλάξει κάτι δραματικά. 

Όταν δεν μπορεί να πάρεις Χ από τον Απόλλων ή να κερδίσεις αυτόν τον Λεβαδειακό μέσα στην έδρα σου με παίκτη παραπάνω είναι πολυτέλεια να θέλεις να πας να πάρεις το διπλό έτσι απλά. Αλλά η κακή κατάσταση της Ξάνθης και ο άερας αλλαγής που έχει φέρει ο Μιλίνκοβιτς και ο Λόντσαρ στα αποδυτήρια της ομάδος μας κάνουν να αισιοδοξούμε. Όλες οι ελπίδες μας έχουν εναποθετηθεί στον νέο μας προπονητή. Αν καταφέρει να βάλει στο παιχνίδι της ομάδος τους Έλσνερ και Ίμπε αλλά και "δέσει" τους υπόλοιπους τότε ίσως δούμε έναν πολύ καλύτερο ΑΡΗ στη συνέχεια. Επίσης δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι για πρώτη φορά φέτος σε εκτός έδρας παιχνίδι ο ΑΡΗΣ θα έχει και τον κόσμο στο πλευρό. Περισσότεροι από 1000 Αρειανοί θα βρεθούν στη Ξάνθη να "καλύψουν" με τις φωνές τους τις αδυναμίες της ομάδος και να την σπρώξουν στην πρώτη νίκη της χρονιάς. Ας ελπίσουμε η πρώτη εκδρομή σε εκτός έδρας να αποδειχθεί γούρικη και να χαμογελάσουμε λιγάκι. ΑΡΗ ΔΙΠΛΟ ΔΙΠΛΟ ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΤΡΕΛΑΘΩ!!!!