Με τη γνωστή συνταγή ποδοσφαιρικής αφέλειας και διαιτητικών λαθών ο ΑΡΗΣ μας γνώρισε ακόμη μια οδυνηρή ήττα που μας φέρνει ακόμη πιο κοντά στην καταστροφή. Μια καταστροφή που εξωαγωνιστικά τη γλιτώσαμε χάρη στη θετική έκβαση της αίτησης για το άρθρο 99 που προστατεύει την ομάδα από τους πιστωτές αλλά όπως φαίνεται μέσα στο γήπεδο τα πράγματα είναι πολύ πιο δύσκολα. Εκεί που με το έτσι θέλω η ΕΠΟ αρνήθηκε να εκδώσει τα δελτία των νέων μεταγραφών αν και τον τελευταίο χρόνο η ομάδα έπαιρνε φορολογική ενημερότητα και έκανε μεταγραφές ακριβώς με τον ίδιο τρόπο! Ανεξάρτητα όμως από τα κόλπα της ΕΠΟ και το τι κάνει κάθε διαιτητάκος απέναντι στον ΑΡΗ ο Σ.Παπαδόπουλος και οι παίκτες του οφείλουν να είναι μαχητές και συγκεντρωμένοι στην προσπάθεια της νίκης, κάτι που είδαμε σήμερα μόλις για 15 λεπτά.

Το παιχνίδι ξεκίνησε ιδανικά με τους παίκτες του Σ.Παπαδόπουλου να δείχνουν ξεκάθαρη διάθεση να κυνηγήσουν το γκολ από  νωρίς. Και αν μόλις στο 15' ο Μανιάς κατάφερε να εκμεταλλευτεί στο απόλυτο την εξαιρετική ασίστ του Τατού η συνέχεια ήταν απογοητευτική. Ξαφνικά είδαμε έναν ΑΡΗ να δυσκολεύεται να περάσει το κέντρο, να κλείνεται με τον πιο ανόητο τρόπο πίσω και να μαρκάρει με τα μάτια. Όλη η ομάδα παρόλο που αμυνόταν έδινε χώρους στους αντιπάλους ακόμη και γύρω από την μεγάλη περιοχή με αποτέλεσμα οι παίκτες της Καλλονής να έχουν την ευκαιρία να βγάλουν συνδυασμούς, να σεντράρουν και να απειλήσουν. Αν και φαινόταν με τον τρόπο που αγωνιζόμασταν ότι η ισοφάριση αργά ή γρήγορα θα ερχόταν έπρεπε o Καμπαξής στο διαιτητικό του ντεμπούτο στη σουπερλίγκα να κλείσει τα μάτια στο οφθαλμοφανέστατο επιθετικό φάουλ από όπου προήλθε η ισοφάριση της Καλλονής. Με την ομάδα μας από πριν την ισοφάριση να έχει πάρει την κάτω βόλτα η κατάρρευση ήταν κάτι το αναμενόμενο... Σε αυτό βοήθησε και ο Σ.Παπαδόπουλος που και αυτός σήμερα φάνηκε να παρασύρεται από την ποδοσφαιρική αφέλεια των παικτών του. Συνεχίζει να μην ρισκάρει με παίκτες σαν τον Ρένια, τον Σουνά ή τον Κοτσαρίδη που έστω για ένα παιχνίδι ή για κάποια λεπτά έδειξαν ότι ίσως να μπορούν να προσφέρουν κάτι σε σχέση με τους υπόλοιπους, να εμπιστεύεται παίκτες που απογοητεύουν από το ξεκίνημα της χρονιάς,  να κάνει αλλαγές από συνήθεια όπως αυτή της μετατόπισης του Τσουμάνη πίσω ενώ ο νεαρός ήταν αρκετά θετικός σαν χαφ, αλλά και του Κοτσαρίδη στο 77' όταν για ακόμη ένα παιχνίδι ο Γ.Παπαδόπουλος ήταν "αόρατος" και ο ΑΡΗΣ έμοιαζε να παίζει στο κέντρο με έναν παίκτη λιγότερο. Ενώ πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω πως μια ομάδα που καίγεται για την νίκη αμύνεται τόσο χαμηλά και δεν πιέζει σχεδόν καθόλου. Η εικόνα της ομάδος τα τελευταία 25' ήταν ένα συνονθύλευμα παικτών χωρίς θέσεις και χωρίς θέληση να πολεμήσουν. Μια εικόνα που δεν αρμόζει ούτε στην ιστορία του ΑΡΗ ούτε και στην ποιότητα του κόσμου που διαχρονικά έχει αποδείξει ότι Αρειανός σημαίνει μαχητής.

Πολλοί ήδη προτρέχουν να γράψουν τον επικήδειο της ομάδος μας αλλά όσο υπάρχουν μαθηματικές ελπίδες είναι υποχρέωση κάθε Αρειανού να το παλέψει μέχρι το τέλος! Μοναδική ελπίδα φαντάζει η εικόνα της ομάδος να αλλάξει δραματικά με την προσθήκη των νέων μεταγραφικών αποκτημάτων. Όχι γιατί πήραμε κάποιους παικταράδες που είναι καλύτεροι από αυτούς που ήδη έχουμε αλλά γιατί ίσως αυτοί που ήρθαν τώρα να έχουν τα ψυχολογικά αποθέματα και τη διάθεση να παλέψουν(για να φανούν και οι ίδιοι) σε αντίθεση με τους υπόλοιπους που μοιάζουν με παιδάκια έτοιμα να βάλουν τα κλάματα... Δεν είμαστε εμείς εδώ για να προτείνουμε λύσεις αλλά θα πρέπει ο Λ.Σκόρδας να αντιδράσει στο θέμα της διαιτησίας. Είναι σαδιστικό σε 2 παιχνίδια με την Καλλονή να έχεις φάει 2 άκυρα γκολ και ο διαιτητής να σε παίζει εσένα λες και είσαι η ομάδα της γειτονιάς κάποιου χωριού. Μπορεί ο ΑΡΗΣ να είναι μια κακή ομάδα όπως τόσες κακές ομάδες υπάρχουν στη σούπερλιγκα, όλοι οι υπόλοιποι όμως εκτός από εμάς έχουν πάρει καθοριστικά σφυρίγματα που τους έχουν χαρίσει βαθμούς. Επιτέλους μια οργανωμένη αντίδραση από την ΠΑΕ ΑΡΗΣ θα δούμε αυτή τη χρονιά ή θα την βγάλουμε σιωπηλή διαμαρτυρία? Η ΜΑΧΗ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ, ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΕΙ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ, ΟΠΟΙΟΣ ΑΝΤΕΧΕΙ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤΟ ΚΛ.ΒΙΚΕΛΙΔΗΣ!

Στον φετινό ΑΡΗ τα μέτωπα που είναι ανοιχτά και η ομάδα πρέπει να κερδίσει είναι τόσα πολλά που κυριολεκτικά έχουμε χάσει την μπάλα... Κάπως έτσι "ξαφνικά ανακαλύψαμε" ότι για να κάνει η ομάδα μας μεταγραφές θα έπρεπε να έχει φορολογική ενημερότητα κάτι που ήταν αδύνατο από τη στιγμή που απορρίφθηκε η αίτηση μας για το άρθρο 99. Μάλιστα το αστείο είναι ότι ακόμη και τώρα μιλάμε για τις μεταγραφές έχοντας στο μυαλό μας το απογευματινό παιχνίδι όταν πιθανή απόρριψη της αίτησης σήμερα δεν θα σήμαινε ότι απλά δεν θα έβγαιναν τα δελτία αλλά και την αφαίρεση βαθμών μιας και προστασία δεν θα υπήρχε πλέον. Επομένως όλοι καταλαβαίνουμε την ξεχωριστή σημασίας της "νίκης" στις δικαστικές αίθουσες.

Όταν πριν τις γιορτές στο Βελλίδειο σχεδόν ομόφωνα αποφασίσθηκε η ομάδα να μην μείνει ακέφαλη και ο Λ.Σκόρδας με τους συνεργάτες του θα έπιανε άμεσα δουλειά αυτός θα ήταν ο λόγος. Φανταστείτε να προχωρούσαμε με την άλλη πρόταση του κ.Στεφανίδη που ζήτησε 10 ημέρες παράταση για να δούμε ποιος θα συστρατευτεί στον αγώνα επιβίωσης του ΑΡΗ και ποιός όχι. Ενώ και στο θέμα με το άρθρο 99 υπήρχε η διχογνωμία για νέα αίτηση όπως έγινε και έφεση όπως προτιμούσε ο κ.Στεφανίδης και η νομική υπηρεσία που έτρεξε το άρθρο 99 κάτι για το οποίο δεν μπορούμε να πάρουμε θέση μιας και οι νομικές γνώσεις είναι περιορισμένες. Παρόλα αυτά η λογική λέει ότι από τη στιγμή που η προηγούμενη ομάδα νομικών είχε την πλήρη στήριξη όλων των διοικήσεων που πέρασαν από τον ΑΡΗ τον τελευταίο 1.5 χρόνο και αυτοί απέτυχαν παρά τη συναίνεση του Δημοσίου τότε το να συνεχίσουμε να ακολουθούμε τις "συμβουλές" τους μοιάζει με αυτοκτονία.

Μπορεί για τον απλό οπαδό να έχει χάσει την μπάλα με όλα αυτά να είναι φυσιολογικό αλλά για αυτόν που δηλώνει διοίκηση του ΑΡΗ είναι ανεπίτρεπτο. Επί μήνες ο κ.Ηλιάδης και οι συνεργάτες του μας παραμύθιαζαν ότι έχουν πέσει με τα μούτρα στο άρθρο 99 με αποτέλεσμα το αγωνιστικό να περάσει σε δεύτερη μοίρα. Τα αποτελέσματα γνωστά, το μπάχαλο που έχει δημιουργηθεί το βιώνουμε καθαρά. Η πρώτη μάχη κερδήθηκε από νωρίς στις δικαστικές αίθουσες. ΝΙΚΗ ΚΑΙ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΓΙΑ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΕΙ Η ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΟΣΟΙ ΖΟΥΝ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ ΝΑ ΔΟΥΝ  ΤΟΝ ΑΡΗ ΝΑ ΔΙΑΛΥΕΤΑΙ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΟΥΝ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ... ΑΡΗ ΔΙΠΛΟ ΔΙΠΛΟ ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΤΡΕΛΛΑΘΩ!

Μετά και τα χθεσινά αποτελέσματα στο πρωτάθλημα της σούπερλιγδας  η ομάδα μας θα αγωνιστεί κυριολεκτικά με την πλάτη στον τοίχο στο ΟΑΚΑ μιας και πιθανό αποτέλεσμα εκτός της νίκης θα δυσκολέψει τόσο πολύ τα πράγματα που το μόνο που θα μας απομένει θα είναι να αναλωνόμαστε σε μαθηματικές πιθανότητες. Με μια νίκη σήμερα και σε συνδυασμό με το επόμενο εντός έδρας που ακολουθεί θα δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις της αντεπίθεσης που εδώ και τόσο καιρό περιμένουμε.  Κερδίζοντας την Καλλονή σήμερα όχι μόνο την μπλέκουμε πιο έντονα σε περιπέτειες αλλά ένα μεγάλο γκρουπ ομάδων που ίσως να θεωρεί ότι έχει "σωθεί" και μπορεί να "αδιαφορεί" σε διάφορα παιχνίδια βλέποντας έναν ΑΡΗ να βρίσκει έστω και καθυστερημένα τον εαυτό αναγκαστικά θα πρέπει να είναι σε εγρήγορση.

Παρόλο που το θέμα της συμμετοχής των νέων μεταγραφικών αποκτημάτων παραμένει στον αέρα (λόγω της απουσίας φορολογικής ενημερότητας - προσωρινής διαταγής προστασίας από τους πιστωτές) ο Σ.Παπαδόπουλος αποφάσισε να τους πάρει όλους στην αποστολή. Ο λόγος είναι προφανής και δεν έχει να κάνει τόσο με το αγωνιστικό κομμάτι αλλά περισσότερο με το ψυχολογικό. Μέχρι να δούμε τα νέα μεταγραφικά αποκτήματα να αγωνίζονται και να δικαιολογούν την παρουσία τους στον ΑΡΗ είναι λογικό να έχουμε τις αμφιβολίες μας για το κατά πόσο μπορούν να βοηθήσουν αλλά αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι αυτοί οι 5 νέοι παίκτες ίσως να αλλάξουν το κλίμα στα αποδυτήρια και να παρασύρουν και τους υπόλοιπους που έχουν εγκλωβιστεί σε μια μίζερη ψυχολογία που έχει μετατρέψει τα πόδια τους σε βαρίδια. Πάντως αν τελικά μέχρι το μεσημέρι δοθεί το ΟΚ για τις μεταγραφές, τότε σε συνδυασμό με την επιστροφή του Τάτου και του Κύργια που θα μετατοπίσει τον Α.Ηρακλή στα αμυντικά χαφ θα δούμε έναν διαφορετικό ΑΡΗ σε σχέση με το παιχνίδι με τον Απόλλων. Σουνάς και Ρένια βάζουν υποψηφιότητα για 11αδα αλλά όπως όλα θα κριθούν την τελευταία στιγμή ανάλογα με το αν υπάρξει θετική απόφαση από το δικαστήριο σήμερα. Η Καλλονή μπορεί να άρχισε εντυπωσιακά και να μας κέρδισε μέσα στην έδρα μας κυρίως χάρη σε ένα από αυτά τα διαιτητικά σφυρίγματα που έχουν φέρει την ομάδα μας στον πάτο της βαθμολογίας αλλά εδώ και αρκετές αγωνιστικές φαίνεται να έχει χάσει το ρυθμό της. Αυτό όμως που έχει σημασία είναι το πως θα παρουσιαστούμε εμείς μέσα στο γήπεδο και το πως θα καταφέρουμε να στείλουμε την μπάλα στα αντίπαλα δίχτυα. Γιατί καλές εμφανίσεις σαν αυτές της περασμένης αγωνιστικής χωρίς το επιθυμητό αποτέλεσμα είναι άχρηστες.

Νίκη και μόνο νίκη πρέπει να είναι η φράση που θα τριγυρνάει στο μυαλό όλων όσων αποτελούν τον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ. Η κατάσταση έχει φθάσει σε οριακό σημείο και οι ευκαιρίες για ανάκαμψη ολοένα και λιγοστεύουν. Μια νίκη σήμερα μπορεί να δώσει την απαραίτητη ώθηση που χρειάζεται η ομάδα. Ο αδύναμος αντίπαλος, το αχανές γήπεδο, η διαφορετική ψυχολογία που έχουν φέρει τα νέα μεταγραφικά αποκτήματα και το πείσμα του Σ.Παπαδόπουλου ίσως να είναι αυτά που θα κρίνουν θετικά το τελικό αποτέλεσμα. Μακάρι όσοι περισσότεροι μπορούν να βρεθούν σήμερα στο ΟΑΚΑ στο πλευρό της αγαπημένης μας ομάδας για να βοηθήσουν σε αυτό το δύσκολο παιχνίδι. Όλοι οι υπόλοιποι μπορεί το σώμα μας να είναι μακριά αλλά η καρδιά και το μυαλό μας θα είναι εκεί για το διπλό επιβίωσης!

Την ώρα που η πλειοψηφία του κόσμου του ΑΡΗ περιμένει με αγωνία να ακούσει ένα όνομα που να μπορεί ίσως να αλλάξει τα αγωνιστικά δεδομένα της ομάδος αντί για ηχηρή μεταγραφή έχουμε ηχηρή αποχώρηση! Ο Νίκος Ψυχογιός από βασικός και αναντικατάστατος όποτε ήταν υγιής ή δεν ήταν τιμωρημένος βρίσκεται για ακόμη μια φορά στην πόρτα της εξόδου. Μια εξέλιξη που πραγματικά γεννάει πολλά ερωτηματικά μιας και σε αυτόν τον ΑΡΗ αναμφισβήτητα ο Ψυχογιός φαντάζει ως τώρα η καλύτερη λύση για το δεξί άκρο της άμυνας.

Ο ερχομός του Β.Βλάχου και οι τελευταίες εμφανίσεις του Καραγκούνη σε συνδυασμό με τους συχνούς τραυματισμούς του νεαρού αμυντικού από την Χαλκιδική μοιάζουν να είναι οι βασικοί λόγοι που οδηγούν τον Σ.Παπαδόπουλο στο να συμπεριλάβει τον Ψυχογιό στην "μαύρη λίστα". Μια απόφαση με πολύ ρίσκο μιας και μιλάμε για έναν παίκτη που ξεχώριζε για την ταχύτητα και το πάθος του που θα αντικατασταθεί από έναν Καραγκούνη που περνάει σχεδόν απαρατήρητος και μια νέα μεταγραφή που ακόμη δεν την έχουμε δει στο γήπεδο. Δεν έχω ξεκάθαρη εικόνα για τον Β.Βλάχο αλλά όποιες και αν είναι οι περγαμηνές του πάνω στο χορτάρι θα φανεί κατά πόσο αξίζει για να φορέσει φανέλα βασικού. Αυτό που προκαλεί απορία είναι ότι ο Ν.Ψυχογιός από τότε που ήρθε στον ΑΡΗ αν και από την αρχή είχε τη συμπάθεια του κόσμου και τις περισσότερες φορές έδειχνε να διεκδικεί τη θέση του δεξιού μπακ χωρίς αντίπαλο άλλες 2 φορές κατά το παρελθόν βρέθηκε στην πόρτα της εξόδου. Χαρακτηριστικό το περσινό παράδειγμα με τον Αλκαράθ στον πάγκο όπου αφού αποφάσισε να διώξει τον Παντίδος χωρίς ουσιαστικό λόγο είχε αποφασίσει να δείξει την πόρτα της εξόδου και στον Ψυχογιό, κάτι που τελικά δεν συνέβη μιας και πρυτάνευσε η λογική και ο Αλκαράθ πήγε σπίτι του προτού προλάβει να κάνει και άλλο κακό...

Ο προπονητής είναι το απόλυτο αφεντικό της ομάδος και όλοι εμείς είμαστε απλοί παρατηρητές. Η απόφαση όμως να φύγει ένας παίκτης με τόσες συμμετοχές τη δεδομένη χρονική στιγμή και χωρίς να έχει αποκτηθεί στη θέση του κάποιος άλλος που να εμπνέει εμπιστοσύνη είναι πραγματικά παράλογο. Από την άλλη στον ΑΡΗ των τελευταίων χρόνων με όλα αυτά που βλέπουμε το να θεωρεί κανείς τη θέση του δεδομένη αποτελεί έκπληξη. Αμέτρητα τα παραδείγματα παικτών που από τη γκρίνια πέρασαν στο χειροκρότημα και ανάποδα. Πρόσφατο το παράδειγμα των Έλσνερ και Ηρακλή που από εκεί που δεν φαινόταν να έχουν θέση στην ομάδα ξαφνικά άρχισαν να θεωρούνται βασικοί και αναντικατάστατοι... Ανεξάρτητα πάντως από το πως θα εξελιχθεί αυτή η ιστορία με τον Ψυχογιό το σίγουρο είναι ότι η ομάδα χρειάζεται ενίσχυση. Ο Παπαστεριανός που μπορεί να βοηθήσει καθυστερεί ακόμη ενώ οι υπόλοιποι αποτελούν τεράστιο ρίσκο και αν βγουν θα πρόκειται για λαχείο. Ο Βλαχοδήμος χάθηκε, o Γιαννιώτας "ζορίζεται", ο Φούντας απλά φήμες... Ας ευχηθούμε τη Δευτέρα η ομάδα να κερδίσει και ο Σ.Παπαδόπουλος μαζί με τη διοίκηση να δικαιωθούν για τις επιλογές τους.

Χιλιοπαιγμένο το σημερινό σενάριο με το γνωστό πικρό φινάλε για την ομάδα μας που παρά το πάθος και την επιμονή που έδειξε προδόθηκε από τις γνωστές στιγμές αδράνειας της άμυνας και του τερματοφύλακα. Πλέον είναι ολοφάνερο ότι κάποιοι παίκτες αδυνατούν να ανταποκριθούν στον ρόλο τους υπό τις υπάρχουσες συνθήκες και από τη στιγμή που τα πάντα κρέμονται από μια λεπτή κλωστή οι ευκαιρίες σε παίκτες που δεν έχουν φθαρεί ψυχολογικά μοιάζει να είναι μονόδρομος παρά το τεράστιο ρίσκο.

Ένα λεπτό και είκοσι δευτερόλεπτα ήταν αρκετά για να πεισθούμε ότι το μόνο διαφορετικό σήμερα ήταν το ημερολογιακό έτος. Άμυνα με τα μάτια, σέντρα σουτ και 0-1 από το καλημέρα. Και όμως οι παίκτες μας δεν μάσησαν, προσπάθησαν, δημιούργησαν φάσεις, κυνήγησαν το γκολ αλλά χωρίς το επιθυμητό αποτέλεσμα. Λίγο η ατυχία, λίγο η επιπολαιότητα και πολύ ο εξαιρετικός Τζόρβας που σαν σωστός τερματοφύλακας έσωσε αρκετές φορές την ομάδα του από την ισοφάριση.  Σε αντίθεση με τον Διούδη που για πολλοστή φορά πληρώσαμε την κακή αντίδραση του. Το παιδί μπορεί να έχει πολλές δυνατότητες, όταν όμως δεν υπάρχει υγιής ανταγωνισμός για μια θέση ή ούτε καν η πολυτέλεια να μπει κάποιος άλλος(μιας και τους βγάλανε όλους σκάρτους ή τους ωθήσανε σε αποχώρηση)  για μερικά παιχνίδια ώστε να ηρεμήσει ψυχολογικά ο νεαρός τερματοφύλακας τότε τα αποτελέσματα είναι αυτά που βλέπουμε μέσα στο γήπεδο, σχεδόν από το ξεκίνημα της χρονιάς.  Τόσο η  αναμφισβήτητη αδυναμία του στις εξόδους όσο και το ψυχολογικό βάρος της ευθύνης που λόγω απειρίας αδυνατεί να σηκώσει τον έχουν κάνει πραγματικό κίνδυνο για την εστία μας. Κάθε γέμισμα προς την περιοχή μας ανά πάσα στιγμή μπορεί να καταλήξει σε γκολ... Άραγε αν ο Απόλλων είχε έναν Διούδη στο τέρμα του με τόσα γεμίσματα και στημένα που είχαμε πόσο να είχε πάει το σκόρ? Κατά τα άλλα όταν ο Σουνάς με τόσα λάθη είναι ο καλύτερος του σημερινού ΑΡΗ τότε λογικό είναι ο ΑΡΗΣ να φθάνει μια ανάσα αλλά να μην μπορεί να σκοράρει. Ο Αγγελούδης φάνηκε και πάλι λίγος ενώ ο Παπαδόπουλος απλά έπεισε ότι το παλικάρι δεν μπορεί... Όσο για τον έμπειρο Πουλίδο ίσως να πρέπει να ξανασκεφτεί την περίπτωση του ο Σ.Παπαδόπουλος.  Η εμπειρία και η ωριμότητα ενός παίκτη φαίνεται από τον τρόπο παιχνιδιού του και όχι από την ηλικία του και ο Ισπανός φέτος φαίνεται έμπειρος μόνο στα χαρτιά. Εντύπωση έκανε ο Ρένια που με το που πέρασε έδωσε ζωντάνια στην δεξιά πλευρά και παραλίγο θα άλλαζε την ροή του αγώνα. Θα πρέπει ο Σούλης Παπαδόπουλος να δώσει ευκαιρίες σε παίκτες που δεν έχουν χρόνο συμμετοχής μιας και οι περισσότεροι από τους υπόλοιπους μοιάζουν να είναι κατεστραμμένοι ψυχολογικά και ανήμποροι να σταθούν στα πόδια τους.

Τα πράγματα σήμερα έγιναν ακόμη πιο δύσκολα, αν όμως υπάρχει μια ελπίδα για να σωθούμε αυτή έχει 2 ονόματα. Ο Λάμπρος Σκόρδας και ο Σούλης Παπαδόπουλος μοιάζουν ίσως οι μοναδικοί άνθρωποι στον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ που πιστεύουν στην σωτηρία της ομάδος. Αυτό έδειξαν με τις δηλώσεις τους και ίσως είναι οι μόνοι που με μπροστάρηδες κάποιους παίκτες όπως τον Τάτο, τον Αγκάνθο και ίσως τα νέα αποκτήματα να μπορέσουν να αφυπνίσουν και τους υπόλοιπους παίκτες. Σήμερα χάθηκε άλλη μια σημαντική μάχη αλλά όχι ο πόλεμος. Είναι ιερή υποχρέωση όλων όσων αποτελούν τον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ αλλά και του κόσμου να παλέψουν μέχρι το τέλος. Έστω με ότι θετικά μπορούμε να κρατήσουμε από τη σημερινή αναμέτρηση, με κάποιους παίκτες όπως ο Σουνάς και ο Ρένια να συνεχίσουμε την προσπάθεια. Με πίστη, τσαμπουκά και τρέλα κόντρα σε όλα και σε όλους!

ΥΓ. Σε τραγική κατάσταση η ομάδα με μια μικρή μερίδα του κόσμου να δείχνει να αδιαφορεί για αυτό και να ενδιαφέρεται περισσότερο για να περάσει τα μηνύματα της. "Τα λαμόγια δεν ξεχνώ..." λέει το πανό και οι ύβρεις έχουν συγκεκριμένα ονοματεπώνυμα. Όταν όμως σε ένα χωριό σαν τη Θεσσαλονίκη που ξέρουμε όλοι μας ποιοι πίνανε καφέ με ποιούς, ποιοί πήρανε πόστα στην ΠΑΕ, στα καταστήματα, στα μπαράκια, στον ARIS FM, κτλ.  και ποιοί κάνανε πλάτες σε όλα αυτά τα λαμόγια και τραμπουκίζανε Αρειανούς σε μια προσπάθεια να τους φιμώσουν τότε πραγματικά αναρωτιέμαι σε ποιούς αναφέρεται αυτό το πανό, από ποιους έχει γίνει και τι εξυπηρετεί να υβρίζεται ο μοναδικός άνθρωπος που έδωσε το παρόν στο Βελλίδειο και δήλωσε ότι βγαίνει μπροστά για να προσπαθήσει να σώσει την ομάδα? Τι εξυπηρετεί αυτή η στοχευμένη επίθεση τη δεδομένη στιγμή? Η γιούχα της συντριπτικής πλειοψηφίας του κόσμου προς αυτές τις αστείες αντιδράσεις είναι ένα σημάδι ότι και μνήμη έχει ο κόσμος του ΑΡΗ αλλά και θέλει το καλό της ομάδος. Που αν και το ξεσκαρτάρισμα είναι απαραίτητο για να πάει μπροστά αυτός ο σύλλογος και ίσως ο Λ.Σκόρδας είναι ένας από τους λίγους που έχει τα κότσια για να το κάνει τη δεδομένη χρονική στιγμή αυτό που προέχει είναι η σωτηρία της ομάδος. Θα ξαναεπαναλάβω για πολλοστή φορά σε κάθε συνΑρειανό ανεξάρτητα από την ηλικία του και τις πεποιθήσεις του. Όχι στην τυφλή εμπιστοσύνη και στην  μασημένη τροφή. Σκεφτείτε τι λέει, ποιος το λέει και αν υπάρχει κάποιος λόγος που το λέει... Ας σωθεί ο ΑΡΗΣ και μετά τα "οικογενειακά" σας...

Με το δεξί θέλει να μπει η ομάδα μας στο 2014, σπάζοντας το αρνητικό εντός έδρας σερί σε ένα παιχνίδι που μοιάζει πρόωρο τελικό. Ο Απόλλων Σμύρνης είναι μια από τις ομάδες που κυνηγάμε να βάλουμε από κάτω για αυτό η νίκη στον σημερινό αγώνα έχει διπλή βαθμολογική αξία. Τα σημάδια αλλαγής ψυχολογίας στην ομάδα φάνηκαν ακόμη και από το παιχνίδι με τον Αστέρα Τρίπολης αλλά όπως και με τα Γιάννενα αν δεν έρθουν οι 3 βαθμοί της νίκης όλα τα υπόλοιπα περνάνε σε δεύτερη μοίρα. 

Άπαντες στο κιτρινόμαυρο στρατόπεδο φαίνεται να έχουν αντιληφθεί την άμεση ανάγκη για νίκη, για αυτό και ο Σ.Παπαδόπουλος όπως βγαίνει από τα ρεπορτάζ φαίνεται να καταλήγει σε ένα σχήμα με παίκτες που έχουν περισσότερα επιθετικογενή στοιχεία από τους υπόλοιπους. Η απουσία του Τάτου, του Κύργια και του Ψυχογιού  σε συνδυασμό με τη φυγή των Ουντότζι και Έλσνερ είναι τα προβλήματα που καλείται να λύσει ο προπονητής μας. 4-4-2 με Αγκάνθο και  Μανιά να φαντάζει η πιο πιθανή γραμμή κρούσης με τους Τσουμάνη, Αγγελούδη, Σταυρόπουλο και Σουνά να βάζουν υποψηφιότηα για τις 2 πτέρυγες και τους Παπαδόπουλο και Οικονομόπουλο να είναι τα φαβορί μεσοαμυντικά. Στην άμυνα τώρα εκτός απροόπτου θα δούμε τους Μαργαρίτη, Ηρακλή, Πουλίδο και Καραγκούνη ενώ κάτω από τα δοκάρια θα κάτσει ο ντεφορμέ Διούδης.  Κάπως έτσι θα κατέβει ο ΑΡΗΣ σήμερα απέναντι σε έναν Απόλλων Σμύρνης  που έρχεται ενισχυμένος με 2 νέα μεταγραφικά αποκτήματα, κάτι που ευελπιστούσαμε να συμβεί και με την δική μας ομάδα αλλά δυστυχώς δεν κατέστει εφικτό. Αυτό όμως που έχει σημασία σε παιχνίδια σαν το σημερινό είναι η διάθεση και το πάθος που θα δείξουν οι παίκτες μας. Από τη στιγμή που δεν υπάρχει διαφορά δυναμικότητας ανάμεσα στις 2 ομάδες η θέληση και η συγκέντρωση των παικτών είναι αυτό που καθορίζει το τελικό αποτέλεσμα και για αυτό θα πρέπει οι 11 που θα επιλέξει τελικά ο Σ.Παπαδόπουλος να κατέβουν σαν καμικάζι.

Το 2013 είναι παρελθόν και μαζί μια άσχημη αγωνιστική χρονιά για ολόκληρο τον ΑΡΗ. Δεν είναι ψέμα ότι οι γιορτές για τα 100 χρόνια όσο ο ποδοσφαιρικός ΑΡΗΣ είναι στην εντατική περνάνε σε δεύτερη μοίρα. Για αυτό λοιπόν σήμερα πρέπει επιτέλους να γίνει το ξεκίνημα της αντεπίθεσης που περιμένουμε εδώ και καιρό. Αλλωστε έτσι όπως είναι το προγράμμα από τις πρώτες αγωνιστικές του Β γύρου θα φανεί αν υπάρχουν βάσιμες ελπίδες για να σωθούμε ή απλά κυνηγάμε το θαύμα και τις μαθηματικές πιθανότητες. Ιερη υποχρέωση κάθε φίλου του ΑΡΗ να βρεθεί σήμερα στις 19.30 στο Κλ.Βικελίδης και να συνταχθεί στον αγώνα για την επιβίωση της ομάδος μας! ΟΛΟΙ ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΟΔΗΓΟΥΝ ΣΤΟ ΚΛ.ΒΙΚΕΛΙΔΗΣ ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΟΡΤΑΣΟΥΜΕ ΜΙΑ ΝΙΚΗ ΕΛΠΙΔΑΣ!

4 μήνες περίπου μετά την αποχώρηση από τον πάγκο της ομάδος μας ο Γ.Χατζηνικολάου έλυσε τη σιωπή λέγοντας πολλά και σημαντικά σε μια συνέντευξη που πέρασε στα "ψιλά" λόγω των γιορτινών ημερών. Ένα ξέσπασμα κατά των επικριτών του και μια προσπάθεια αποποίησης των δικών του ευθυνών που σε συνεργασία με τους Μούτα και Ηλιάδη έβαλαν γερές βάσεις για τη διάλυση του ποδοσφαιρικού ΑΡΗ με αριστοτεχνικό τρόπο που θα ζήλευε ακόμη και ο εμπνευστής του Δούρειου Ίππου, Οδυσσέας... Μια συνέντευξη που πραγματικά όσο τι διαβάζω τόσο περισσότερο απορώ με το θράσος του συγκεκριμένου ανθρώπου που προφανώς ακόμη δεν έχει αντιληφθεί ποιος ήταν ο ρόλος του στην ομάδα και ποιές οι ευθύνες του απέναντι στον κόσμο του ΑΡΗ.

Ας τα δούμε λίγο πιο αναλυτικά παρακάτω:

ΑΝΑΝΕΩΣΕΙΣ - ΜΕΤΑΓΡΑΦΕΣ. Μπορεί το κουμάντο σε μια ομάδα να είναι ο προπονητής και αυτός να χτίζει την ομάδα σύμφωνα με το πλάνο που έχει στο μυαλό του αλλά ο κ.Χατζηνικολάου δηλώνει σαν να μην συμβαίνει τίποτα ότι οι μάνατζερ έκαναν κουμάντο στον ΑΡΗ, αυτοί έφερναν τους παίκτες και αυτός δεν μπορούσε να κάνει τίποτα πέρα από το να απειλήσει ότι θα παραιτηθεί αν προσπαθήσουν να του φορτώσουν και άλλο παίκτη. Ενώ λοιπόν όπως είπε η ομάδα δεν μπορούσε να ολοκληρώσει μεταγραφές αυτός δεν απαίτησε να γίνουν οι ανανεώσεις με αποτέλεσμα ο ΑΡΗΣ να μείνει γυμνός σε πολλές θέσεις. Όσο για τις υπόλοιπες 2 θέσεις των ξένων που καλύφθηκαν από Ουντότζι και Ίμπε είπε ότι απλά ατύχησε με τον Ίμπε όπως συμβαίνει καμιά φορά λέγοντας χαρακτηριστικά "Στις 10 επιλογές θα σου βγουν και 1-2 κακές...". Εδώ πραγματικά προσβάλλει τη νοημοσύνη μας. Ο ΑΡΗΣ με τους γνωστούς περιορισμούς στις μεταγραφές που δεν ανανέωσε τους παίκτες που μπορούσε και είχε 3 επιλογές ξένων πάνω στους οποίους θα έπρεπε να βασιστεί η φετινή ομάδα και αντί για αυτό κάποιοι του έφεραν τον Έλσνερ και στην περίπτωση του Ίμπε υπήρχε "ατυχία"...

ΑΓΚΑΝΘΟ - ΤΑΤΟΣ - ΠΟΥΛΙΔΟ. Μπορεί λοιπόν ο Χατζηνικολάου και ο Μούτας σε συνεργασία με τη διοίκηση Ηλιάδη να μην είχαν τη δυνατότητα για διάφορους λόγους να κάνουν τις μεταγραφές που ήθελαν και να αδυνατούσαν να προχωρήσουν στις ανανεώσεις παικτών όπως ο Παπαστεριανός, ο Παπαζαχαρίας, ο Καζναφέρης και ο Κοέλιο αλλά θεώρησαν ότι ήταν σωστό να αποδεσμεύσουν τον Αγκάνθο, να μην αποκτήσουν τον Τάτο και να "τρίξουν τα δόντια" στον Πουλίδο! Παίκτες δεν είχαμε αλλά ο Αγκάνθο επειδή ήταν "κουτσός" δεν τους έκανε και για αυτό υπήρχαν και οι δημόσιες τοποθετήσεις του κ.Μούτα μπας και ο Αγκάνθο σηκωθεί και φύγει από μόνος του... Μάλιστα το ότι ενημέρωσε τους 2 Ισπανούς ότι φέτος θα πρέπει να μάθουν Ελληνικά όπως και οι υπόλοιποι(!?!?!) μάλλον περί φάρσας πρόκειται που μόνο ο ίδιος δεν την κατάλαβε. Για τον Τάτο που ήταν ένας από τους πρωτεργάτες της σωτηρίας του ΑΡΗ κατά την περσινή σεζόν μπορεί να είπε ότι δεν είχε πρόβλημα μαζί του αλλά το ότι του ξεκαθάρισε ότι ήθελε τον Σουμπίνιο που δεν μπορούσε να "κλείσει" και το ότι ο Μούτας καταφέρθηκε δημόσια εναντίον του Τάτου δείχνει κατά πόσο ο κ.Χατζηνικολάου λειτουργούσε επαγγελματικά σαν προπονητής του ΑΡΗ. Και φυσικά για κάποιον ανεξήγητο λόγο αισθάνθηκε υπερήφανος που πέρασε το δικό του και δεν του φόρτωσαν και τον Σικαλιά οι μάνατζερ με αποτέλεσμα ο ΑΡΗΣ να μείνει χωρίς ακραίους μιας και αν δεν έφευγε ο Χατζηνικολάου το μέλλον των Μαργαρίτη και Ψυχογιού ήταν αμφίβολο στην ομάδα...

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ. Διαβάζοντας λοιπόν την απολογία του Γ.Χατζηνικολάου ουσιαστικά επιβεβαιώνεται η αντίληψη περί των περισσοτέρων Ελλήνων προπονητών που απλά αποτελούν διακοσμητικό στοιχείο στους πάγκους όπως πολλοί άλλοι που πέρασαν από τον ΑΡΗ μας και φεύγοντας θυμήθηκαν ότι υπήρχε μια κακή διοίκηση και κάποιοι κακοί μάνατζερ που έκαναν την ομάδα άνω κάτω. Μάλιστα στη περίπτωση του κ.Χατζηνικολάου τα πράγματα είναι ακόμη χειρότερα μιας και πρόκειται για Αρειανό και αυτός ήταν ο βασικότερος λόγος που ο κόσμος του ΑΡΗ τον δέχθηκε και έκανε υπομονή. Αντί λοιπόν ο Γ.Χατζηνικολάου να αφυπνίσει τον κόσμο του ΑΡΗ για τις προθέσεις και τα καμώματα του κ.Ηλιάδη αυτός έκανε πλάτες και έβαλε την υπογραφή σε αυτό το έγκλημα που ξεκίνησε από το καλοκαίρι και κορυφώθηκε πριν λίγες ημέρες με τη φυγή των Ουντότζι, Έλσνερ και Ιμπε... Κρίμα που δεν είχε το θάρρος να πει μια συγνώμη για το κακό που προξένησε...

ΥΓ/ Καλά βρε Αβάνογλου. και με τον Ηλιάδη είχες κόντρα? Τελικά αυτά τα πτιφούρ του Ψηφίδη κάτι "μαγικό" πρέπει να έχουν μέσα...

Κανονικά οι πρώτες ημέρες του χρόνου είναι αφιερωμένες στην οικογένεια και στην ανταλλαγή ευχών. Ευχές για υγεία και ευτυχία που και εμείς μέσα από το PlanetARIS.gr θέλουμε να ευχηθούμε σε κάθε συνάνθρωπο μας ανεξάρτητα από την οπαδική του προτίμηση. Στην μεγάλη όμως οικογένεια του ΑΡΗ μας οι ευχές έχουν να κάνουν με σαφώς πιο συγκεκριμένα και "κοντινά" πράγματα που μπορούν να βάλουν τις βάσεις ώστε να πραγματοποιηθεί η ευχή κάθε Αρειανού που θέλει το 2014 να είναι μια γιορτινή χρονιά για τα 100 χρόνια ιστορίας και όχι μια μαύρη χρονιά που θα συνοδευτεί με την "διάλυση" του ποδοσφαιρικού τμήματος του συλλόγου. Η μεταγραφική ενίσχυση ιδίως μετά την φυγή των Ουντότζι και Έλσνερ είναι κάτι παραπάνω από απαραίτητη και όμως μέχρι τώρα εκτός από φήμες δεν έχει ανακοινωθεί τίποτα επίσημο. Και όλα αυτά όταν την ερχόμενη Δευτέρα η ομάδα δίνει ένα από τα κρισιμότερα παιχνίδια της νέας χρόνιας.

Η διοίκηση Σκόρδα ήταν ξεκάθαρη ότι δεν μπορεί να εγγυηθεί τίποτα, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν έχει ιερή ευθύνη να κάνει ότι καλύτερο μπορεί για να βοηθήσει την ομάδα, και αυτό το κάτι είναι μεταγραφές. Τώρα θα είναι ελεύθεροι παίκτες? θα είναι μεταγραφές με χρήματα που θα δοθούν στο μέλλον? θα είναι με παίκτες που θέλουν απλά να αρπάξουν την ευκαιρία ή δανεικούς από τον Ολυμπιακό ή οποιαδήποτε άλλη ομάδα? Καμμία σημασία δεν έχει μιας και ο σκοπός αγιάζει τα μέσα και ο ΑΡΗΣ θα πρέπει πάση θυσία να σωθεί. Μπουγαϊδης, Βλάχος, Παπαστεριανός παρουσιάζονται "κλεισμένοι" αλλά εκτός του τερματοφύλακα Γουναρίδη δεν έχει ανακοινωθεί κανείς. Ενώ περιπτώσεις όπως αυτές του Βλαχοδήμου, του Γιαννιώτα ή ακόμη και του Τ.Φούντα που ίσως να μπορούν πραγματικά να κάνουν τη διαφορά παρόλο που φαίνονται να βρίσκονται μακριά μπορεί τελικά να ευδοκιμήσουν. Ίσως και να πρέπει να γίνει ακόμη μεγαλύτερη προσπάθεια για να μεταπεισθεί ο Ουντότζι αλλά και να ξανασκεφτούν την περίπτωση του Έλσνερ που με τεράστια ευκολία αποφασίστηκε ότι μπορεί να φύγει έτσι απλά... Ακόμη και αυτός ο Έλσνερ που ήρθε σαν αμυντικό χαφ που δεν βλεπόταν και κατέληξε σε μέτριο στόπερ για αυτόν τον ΑΡΗ είναι υπερπολύτιμος.

Όλοι αυτές τις ημέρες έχουμε αφήσει τα αθλητικά σε δεύτερη μοίρα, όταν όμως πριν λίγες ημέρες αποφασίσαμε στο Βελλίδειο ότι ο ΑΡΗΣ πρέπει να έχει άμεσα νέα διοίκηση και όχι σε 10 ημέρες βλέπουμε πως θα πάει το θέμα και αν εμφανιστεί κανένας λεφτάς υπήρχε σημαντικός λόγος. Σχεδόν αδύνατο να δούμε κάποιο νέο πρόσωπο τη Δευτέρα αλλά θα πρέπει μέχρι τότε να υπάρχουν σημαντικές ανακοινώσεις και αφίξεις. Ήδη Παπαστεριανός και Γιαννιώτας βρίσκονται Θεσσαλονίκη και θα πρέπει να βρεθεί ο τρόπος να τους κρατήσουμε. Έτσι ώστε Δευτέρα βράδυ και μετά την πρώτη εντός έδρας νίκη η αισιοδοξία επιστρέψει για τα καλά το κιτρινόμαυρο στο κιτρινόμαυρο στρατόπεδο!

Άγιος Βασίλης ντύθηκε σήμερα ο Σιδηρόπουλος και λίγο πρόωρα άρχισε να μοιράζει δώρα. Φυσικά τέτοιου είδους δώρα ποτέ δεν είναι για την ομάδα μας αλλά σχεδόν πάντα για τους αντιπάλους μας. Έτσι σήμερα σε ένα παιχνίδι ο ΑΡΗΣ στεκόταν πολύ καλά, είχε τον πρώτο λόγο  και έδειχνε ότι θα μπορούσε να φύγει νικητής ήρθε ο Σιδηρόπουλος για ακόμη ένα παιχνίδι και με μια σειρά εξόφθαλμων αποφάσεων ουσιαστικά διαμόρφωσε αυτό το 2-1. Πέναλτι που μόνο ο Καλόπουλος θα το έδινε, αποβολή χωρίς λόγο του Τάτου, ανύπαρκτο φάουλ από όπου προήλθε το δεύτερο γκολ και "πνίξιμο" της αποβολής του Ντεβισέντι στη μπουνιά στον Οικονομόπουλο. Μέχρι τότε ούτε για πλάκα δεν είχε απειλήσει ο ΠΑΣ ενώ η ομάδα μας έφθανε με σαφώς καλύτερες προϋποθέσεις στην αντίπαλη εστία.

Η διαφορά στην ομάδα μας σε σχέση με προηγούμενα παιχνίδια ήταν αισθητή από το ξεκίνημα. Με τις γραμμές να παίζουν πολύ πιο κοντά η μια από την άλλη, η μεσοαμυντική λειτουργία να δείχνει σαφώς καλύτερη και την ομάδα να αντεπιτίθεται με αρκετά έξυπνο τρόπο ο ΑΡΗΣ έδειχνε ότι μπορεί να κερδίσει  το σημερινό παιχνίδι. Η φλύαρη κατοχή του ΠΑΣ κυρίως πίσω από το κέντρο και οι περισσότερες και ουσιαστικότερες ευκαιρίες που είχε ο ΑΡΗΣ μας αποτύπωνε την εικόνα του Α΄ημιχρόνου. Επειδή όμως στην σουπερλίγκα το να παίζεται ποδόσφαιρο και να κερδίζει ο καλύτερος αποτελεί την εξαίρεση στον κανόνα ο Σιδηρόπουλος για ακόμη μια φορά επιβεβαίωσε τον κανόνα που θέλει τα "κοράκια" να κρίνουν τις αναμετρήσεις. Αποβολή χωρίς λόγο στον Τάτο που ήταν ο εγκέφαλος του σημερινού ΑΡΗ, πέναλτι για γέλια και για κλάματα, "πνίξιμο" της πεντακάθαρης αποβολής του Ντεβισέντι και ανύπαρκτο φάουλ στη φάση του δεύτερου γκολ. Αυτός ήταν ο Σιδηρόπουλος σήμερα και αυτός ήταν ο ΠΑΣ σήμερα που δεν έκανε τίποτα παραπάνω από το να δεχθεί τα δώρα του Σιδηρόπουλου. Επειδή το θέμα της διαιτησίας είναι σχεδόν μόνιμο και σαφώς πιο πολύπλοκο για να λυθεί θα πρέπει να δούμε από μόνοι μας τι μπορούμε να κάνουμε για την δική μας την ομάδα. Ο Σ.Παπαδόπουλος άλλαξε πολλά σήμερα αλλά θα πρέπει να αλλάξει ακόμη περισσότερα. Πέρα από την μεταγραφική ενίσχυση θα πρέπει να σταματήσουμε να κοροϊδεύουμε τους εαυτούς μας και να παραδεχτούμε ότι υπάρχει πρόβλημα και στην θέση του τερματοφύλακα. Θέμα άγχους, απειρίας ή κακό μομέντουμ, η ουσία είναι ότι ο Σ.Διούδης έχει πνίξει πολλά γκολ. Είναι εκνευριστικό να τρως διαρκώς γκολ μέσα από τη μικρή περιοχή γιατί ο τερματοφύλακας σου φοβάται να βγει. Όπως λοιπόν με τον Μιλίνκοβιτς λέγαμε ότι από την στιγμή που δεν παίρνει τα αποτελέσματα πρέπει να αλλάξει έτσι και ο Διούδης θα πρέπει να κάτσει λίγο στον πάγκο να ηρεμήσει. Μπορεί και ο Μπουζάνης να μην έχει δώσει τα καλύτερα δείγματα γραφής αλλά σίγουρα ο Διούδης θα πρέπει να ηρεμήσει. Κατά τα άλλα το παιχνίδι δεν χωράει κριτική. Όσο παίζαμε με 11 στα ίσια ήμασταν καλύτεροι. Από τη στιγμή που ο Σιδηρόπουλος εσκεμμένα έκανε το παιχνίδι μπουρδέλο και έβαλε τους αντιπάλους μας μπροστά είδαμε άλλον αγώνα από αυτόν που κανονικά θα παρακολουθούσαμε. Απορίες γέννησε η απόφαση του νέου μας προπονητή που  αδράνησε  στις αλλαγές ενώ φαινόταν γύρω στο 65 με 70 ότι μέναμε από δυνάμεις. Ενώ και η αλλαγή στο 91' με το σκορ εις βάρος σου μάλλον τους αντιπάλους μας ευνόησε. Παρόλα αυτά φάνηκε κάτι να αλλάζει και ελπίζουμε να υπάρχει ακόμη περισσότερη βελτίωση στη συνέχεια.

Σήμερα ο ΑΡΗΣ δεν έχασε γιατί ήταν κακός αλλά γιατί  ο Σιδηρόπουλος αποφάσισε να τον εκτελέσει. Αυτή η αντιμετώπιση από τη διαιτησία ενισχύει την άποψη ότι αυτό που θα παίξει καθοριστικό ρόλο στην σωτηρία της ομάδος μας είναι κυρίως το παρασκηνιακό κομμάτι του πρωταθλήματος και όχι το καθαρά αγωνιστικό. Αυτό δεν σημαίνει ότι η νέα διοίκηση θα πρέπει να κάτσει με σταυρωμένα χέρια αλλά αντιθέτως ο ΑΡΗΣ στο επόμενο παιχνίδι με τον Απόλλων Σμύρνης θα πρέπει να παρουσιαστεί ενισχυμένος. Δεν θα μπούμε στη διαδικασία να αναλύσουμε τα ονόματα αλλά ο ΑΡΗΣ χρειάζεται παίκτες που θα κάνουν τη διαφορά. Υπάρχουν αυτοί οι παίκτες παρά το απαγορευτικό των μεταγραφών αλλά το θέμα είναι να βρεθεί ο τρόπος για να έρθουν. Όπως θα πρέπει να δούμε και τη νέα διοίκηση να αντιδράει για τα διαιτητικά αίσχη. Καιρός να ακούσουμε και μια ανακοίνωση διαμαρτυρίας από την ομάδα μας. Μόνο εμείς δεν έχουμε βγάλει...  Μπράβο στον κόσμο που έδωσε το παρόν στους Ζωσιμάδες και ντροπή για όλους αυτούς που θέλουν να λέγονται Αρειανοί αλλά πανηγυρίζουν σήμερα γιατί δεν γουστάρουν πρόσωπα και καταστάσεις.... Ρε σε πείσμα εχθρών και φίλων ο ΑΡΗΣ ΘΑ ΣΩΘΕΙ!