Παρακολουθώντας παιχνίδια σαν το σημερινό πραγματικά αυτό που μου έρχεται στο μυαλό είναι ότι βγάζουμε τα μάτια μας μόνοι μας. Καλά τα μεγάλα λόγια στήριξης, εμψύχωσης και πίστης στην αγωνιστική ανάσταση των παικτών αλλά έτσι όπως πάμε θα ολοκληρωθεί το πρωτάθλημα, ο ΑΡΗΣ θα έχει υποβιβαστεί και εμείς ακόμη θα περιμένουμε από συγκεκριμένους παίκτες να βρουν τον καλό τους εαυτό. Στην Λειβαδιά ο ΑΡΗΣ με τη βοήθεια του Ιωαννίδη μπορεί να έκανε το χαρακίρι αλλά η μεταμόρφωση της ομάδος χάρη στα νέα μεταγραφικά αποκτήματα ήταν κάτι που μας έκανε αισιόδοξους, Σήμερα ο Σ.Παπαδόπουλος αποφάσισε να μας γυρίσει πίσω και να δώσει ακόμη μια ευκαιρία σε παίκτες που όλη τη χρονιά αδυνατούν να ανταπεξέλθουν στις ειδικές συνθήκες του φετινού ΑΡΗ με το αποτέλεσμα όμως να είναι ακριβώς το ίδιο με όλα τα προηγούμενα παιχνίδια. 

Η ομάδα μπήκε δυνατά, είχε διάθεση και έδειξε από το ξεκίνημα ότι θέλει πάση θυσία τη νίκη. Μόλις στο 4' ο Γιαννίτσης έχασε μοναδική ευκαιρία να σπρώξει την μπάλα στα δίχτυα ενώ λίγο πιο μετά ο "ακριβοδίκαιος" Κάκος έκλεισε τα ματιά στο ξεκάθαρο τράβηγμα πάνω στον Μανιά στην προσπάθεια του σκοράρει μέσα στη μεγάλη περιοχή. Όλα άρχισαν να στραβώνουν από το 25' και μετά εκεί που ο πολύ καλός Καμινιώτης τραυματίστηκε και ο Σούλης Παπαδόπουλος αποφάσισε να εμπιστευτεί τον Γ.Παπαδόπουλο. Να πούμε ότι μας έκανε έκπληξη που ο ΑΡΗΣ έχασε ξαφνικά το κέντρο και ότι ο Γ.Παπαδόπουλος πέρασε ακόμη ένα παιχνίδι απαρατήρητος; Με εξαίρεση φυσικά την φάση του Β ημιχρόνου όπου κατάφερε να ξεσηκώσει όλο τον κόσμο εναντίον του όταν με όλο το γήπεδο ανοιχτό μπροστά του, χωρίς την παραμικρή πίεση αυτός δίστασε να βγει μπροστά και αποφάσισε να γυρίσει πίσω. Μια ενέργεια που απλά δείχνει ότι ο συγκεκριμένος ποδοσφαιριστής δεν έχει το καθαρό μυαλό ή την ψυχολογία αν προτιμάτε που χρειάζεται ο ΑΡΗΣ για να πάρει τους βαθμούς. Η φάση του γκολ της Ξάνθης είναι πάλι ένας συνδυασμός προσωπικών λαθών παικτών που  όλη τη χρονιά κάνουν τα ίδια και τα ίδια. Σε πρώτο χρόνο ο Πουλίδο λανθασμένα γυρνάει την μπάλα προς τα πίσω, εκεί που ως συνήθως ο Διούδης παραμένει καρφωμένος στην γραμμή της εστίας του και δέχεται το 0-1... Ώραια λέμε για την άμυνα μας, για τα προσωπικά λάθη στα στημένα κτλ κτλ αλλά τουλάχιστον τα μισά γκολ που έχει δεχθεί ο ΑΡΗΣ φέτος είναι από φάσεις που πολύ χαλαρά ένας τερματοφύλακας με μεγαλύτερη εμπειρία που δεν τρέμει θα τις καθάριζε. Ενώ και στη συνέχει φάνηκε πόσο επηρεασμένος ήταν ο Διούδης. Αν σε αυτό το σκηνικό προσθέσουμε την είσοδο του Σουνά και του Αγγελούδη που επανέλαβαν μια από τις κλασσικές άνευρες παρουσίες τους αλλά και του Αγκάνθο που σε 2-3 φάσεις φάνηκε ξεκάθαρα ότι είναι σκιά του εαυτού το τελικό αποτέλεσμα ήρθε απολύτως φυσιολογικά.  

Απελπισία είναι το συναίσθημα που επικρατεί όπου με τους βαθμούς που πετιούνται με τόσο μεγάλη ευκολία να μας κάνουν πλέον να αναζητούμε το θαύμα. Μάλιστα η απογοήτευση είναι ακόμη μεγαλύτερη μιας και από έναν άνθρωπο σαν τον Σ.Παπαδόπουλο που περιμέναμε να φέρει τα πάνω κάτω ιδίως μετά τον ερχομό των νέων μεταγραφικών αποκτημάτων βλέπουμε ξαφνικά να τρώει το ένα κόλλημα μετά το άλλο. Εκτός ο φορμαρισμένος Ηρακλής, μπέρδεμα με τον Ψυχογιό, πέρα από κάθε λογική εμπιστοσύνη σε παίκτες σαν τους Γ.Παπαδόπουλο, Σουνά, Αγγελούδη, Διούδη, Πουλίδο και Αγκάνθο. Δεν ζητάμε να κρεμαστεί κανένας παίκτης αλλά να σφυρίζουμε αδιάφορα και να λέμε μετά από κάθε παιχνίδι πάλι το έπνιξε ο Διούδης, πάλι λάθος ο Πουλίδο, πάλι αόρατος ο Παπαδόπουλος, πάλι σκιά του εαυτού του ο Αγκάνθο, πάλι λίγος ο Σουνάς, πάλι ανούσιος ο Αγγελούδης... Άλλαξε το σύστημα, βάλε κορυφή τον Μανιά, ανακάτεψε την τράπουλα μπας και βρεις κανέναν παίκτη όπως τον Ρένια ή τον Κοτσαρίδη και μαζί με τα νέα μεταγραφικά αποκτήματα παρουσίασε έναν διαφορετικό ΑΡΗ που μπορεί να σωθεί. Ο ΑΡΗΣ να σωθεί με μπροστάρηδες τους παίκτες που τον έχουν οδηγήσει από το ξεκίνημα της χρονιάς στον πάτο της βαθμολογίας είναι σχεδόν αδύνατο. Επιτέλους Σούλη πάρτο αλλιώς... γιατί η επανάληψη κουράζει...

Στο σημείο που έχει φθάσει η ομάδα λέξεις όπως τελικός, παιχνίδι χωρίς γυρισμό πλέον δεν αποτελούν υπερβολή. Το ντροπιαστικό ρεκόρ να μην έχουμε κερδίσει ακόμη εντός έδρας πρέπει επιτέλους να τελειώσει και ο ΑΡΗΣ να μπει σε ανοδική τροχιά. Κάθε άλλη συζήτηση περί μαθηματικών ελπίδων, κάλυψης χαμένων βαθμών σε άλλα παιχνίδια  κτλ είναι περιττά γιατί πολύ απλά ο δρόμος προς την επιβίωση περνάει μέσα από το Κλ.Βικελίδης. Εκεί που αύριο το απόγευμα όποιος θέλει πραγματικά ο ΑΡΗΣ να σωθεί θα πρέπει να είναι εκεί για να στηρίξει την ομάδα με όλες του τις δυνάμεις. Και όταν λέμε να στηρίξει εννοούμε η φωνή του κάθε οπαδού να γίνει πηγή ενέργειας των παικτών και όχι η μουσική υπόκρουση ενός καφέ παρέα με τους φίλους μας όπου λέμε αγαπημένα συνθηματάκια για τον ΆΡΗ μας. Ηχητική βία από το πρώτο μέχρι το τελευταίο λεπτό. Γιατί όπως απαιτούμε από την ομάδα να αλλάξει και να αρχίζει να κερδίζει έτσι και εμείς θα πρέπει να δούμε τι μπορούμε να αλλάξουμε από την κερκίδα για να βοηθήσουμε την ομάδα να κερδίσει.

Ο ερχομός του Βανγκελί και η "προαναγγελία" χρησιμοποίησης του ακόμη και ως βασικού ήταν μια τονωτική ένωση στο πληγωμένο γόητρο όλων μας από τη δυσάρεστη κατάληξη του αγώνα με το Λεβαδειακού. Ένας αγώνας που παρά τις γνωστές αδυναμίες μας  και την σφαγή του Ιωαννίδη  που οδήγησαν στην ήττα είδαμε και κάποια νέα στοιχεία που ως ένα βαθμό μας ενθουσίασαν. Με εξαίρεση ένα δεκαπεντάλεπτο στον αγώνα με την Ξάνθη στον πρώτο γύρο συνολικά ο ΑΡΗΣ έκανε την καλύτερη του παρουσία στη Λειβαδιά. Είχε συνοχή σε όλες τις γραμμές, έβγαινε μπροστά έξυπνα και με σωστή ανάπτυξη και στα μετόπισθεν είχε έναν Μπουγαϊδη που τα καθάριζε όλα. Αυτή η απουσία είναι και το μεγαλύτερο πρόβλημα του Σ.Παπαδόπουλου που όπως όλα δείχνουν θα ρισκάρει με τη χρησιμοποίηση του Πουλίδο. Ένας Πουλίδο που ευελπιστούμε με τον ερχομό των νέων παικτών και τον διαφορετικό κλίμα που έχουν δημιουργήσει στα αποδυτήρια να έχει επηρρεαστεί και αυτός θετικά και να δούμε έναν Πουλίδο από τα παλιά. Παρτενέρ του θα είναι ένας εκ των Κύργια ή Γιαννίτση που η αλήθεια είναι ότι στη Λειβαδιά στο διάστημα που αγωνίστηκαν παρέα ήταν τραγικοί... Βλάχος και Βαγκελί θα είναι στα άκρα της άμυνας ενώ μεσοαμυντικά θα δούμε τον Οικονομόπουλο και τον Καμινιώτη που ήταν ίσως η μεγαλύτερη έκπληξη από τις μεταγραφές μιας και κανείς δεν περίμενε αυτή την εμφάνιση από τον συγκεκριμένο αθλητή. Ο Α.Τάτος σε καλύτερη κατάσταση από την προηγούμενη αγωνιστική  θα είναι στην γνώριμη του θέση ενώ η επιθετική 3αδα θα αποτελείται από τους Μπακασέτα, Μανιά και Αγκάνθο. Με τον Ισπανό επιθετικό να ψάχνει ακόμη τον καλό του εαυτό αλλά να παραμένει πολύτιμος για αυτόν τον ΑΡΗ. Εντύπωση πάντως προκάλεσε η απόφαση του Σ.Παπαδόπουλου να αφήσει τον Ηρακλή εκτός αποστολής κάτι που έρχεται σε συνέχεια της διαρροής περί απομάκρυνσης του Ψυχογιού. Δύο παίκτες που ήταν βασικότατοι και τους χαρακτηρίζει το αγωνιστικό πάθος που δείχνουν σε κάθε αναμέτρηση. Ας ελπίσουμε ότι ο Σ.Παπαδόπουλος ξέρει τι κάνει και πως θα καταφέρει να πάρει τη νίκη και δεν πρόκειται για απλά κολλήματα που συχνά πυκνά έχουν όλοι οι προπονητές. Η Ξάνθη με 25 βαθμούς είναι ψιλοαδιάφορη αλλά σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να μας χαριστεί. Όπως φυσικά και ο Τ.Κάκος που τον στέλνουν για άλλη μια εκνευριστική πενηνταρήσια διαιτησία μέσα στην έδρα μας σε αντίθεση με τις σφαγές που βιώνουμε εκτός Κλ.Βικελίδης.

Τα λόγια πλέον είναι περιττά. Δεν μας νοιάζει ο Κάκος, δεν μας νοιάζει ο ψευτοεπαναστάτης, δεν μας νοιάζει που απέναντι μας θα έχουμε τον μισητό κομπάρσο του Ελληνικού πρωταθλήματος. Αυτό που μας νοιάζει είναι η νίκη και μόνο η νίκη. Τίποτα άλλο. Οι μειωμένες τιμές εισιτηρίων είναι το κάλεσμα της διοίκησης προς τον κόσμο. Δικαιολογίες δεν υπάρχουν. ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΚΛ.ΒΙΚΕΛΙΔΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΗ ΝΙΚΗ!

Σπάνια προχωράμε σε αναδημοσιεύσεις μέσα από το PlanetARIS.gr χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν κυκλοφορούν στο διαδίκτυο πολλά κείμενα/απόψεις συνΑρειανών μας που αξίζουν πραγματικά να αναδημοσιευθούν. Ένα τέτοιο κείμενο είναι αυτό που δημοσιεύθηκε στο arisiempr.blogspot.gr με αφορμή την άρνηση των παικτών της Ρασινγκ Σανταντερ  να αγωνιστούν μετά το εναρκτήριο σφύριγμα της σέντρας του προημιτελικού του κυπέλλου Ισπανίας ως ένδειξη διαμαρτυρίας για την τραγική οικονομική κατάσταση της ομάδος τους που τους έχει απλήρωτους εδώ και πάρα πολύ καιρό. Μια κίνηση που έγινε αποδεκτή από τους φίλους της ομάδος που είχαν και πανό συμπαράστασης με το μήνυμα "SOS Ρασιγνκ, έξω οι απατεώνες"(στα Ισπανικά φυσικά). Και που κολλάει ο ΑΡΗΣ σε όλα αυτά; Όπως μας θυμίζει πολύ εύστοχα το arisiempr.blogspot.gr  πριν μερικά χρόνια ο Γ.Κόντης μαζί με τους Αραβοϊσπανούς επενδυτές προσπάθησαν να μεταφέρουν "το μοντέλο Σαντατέρ" στον ΑΡΗ. Ενώ υπήρξε στη συνέχεια και ακόμη μια προσπάθεια που πήγε να επισημοποιηθεί με την δημιουργία της εταιρίας ONCE αλλά έμεινε στα χαρτιά και οδήγησε στην οριστική ρήξη. Έτσι απλά για να φρεσκάρουμε τη μνήμη μας και να αντιλαμβανόμαστε τι συμφέροντα εξυπηρετούν όσοι σε κάθε δύσκολη στιγμή  σπεύδουν να πάρουν συνέντευξη από τον Γ.Κόντη και εκείνος με τη σειρά του έχει μια σειρά από "πανέξυπνες" προτάσεις για το "καλό" του ΑΡΗ...

Αναλυτικά το κείμενο όπως δημοσιεύθηκε στο arisiempr.blogspot.gr

Δικαιώνεται ο Γιάννης ο Κόντης!

"ΜΟΝΤΕΛΟ ΣΑΝΤΑΝΤΕΡ ΣΤΟΝ ΑΡΗ"

Ο Άραβας "κροίσος" με τα πιτόγυρα...

Mέτα από μία δεκαετία και πλέον η Ρασίνγκ Σανταντέρ έπεσε δύο κατηγορίες (αγωνίζεται στη Γ' Εθνική κατηγορία της Ισπανίας), οι ποδοσφαιριστές της είναι απλήρωτοι και αρνούνται να αγωνιστούν ενώ η ομάδα βρίσκεται σε καθεστώς πτώχευσης...

Την ώρα που αρκετοί συνΑρειανοί μας γράφουν τον επικήδειο της ομάδος και σκέφτονται από τώρα την επόμενη ημέρα η διοίκηση της ομάδος δίνει το στίγμα της με μια μεταγραφή ουσίας. Ο Κρίστι Βανγκελί επιστρέφει ύστερα από περίπου 2 χρόνια στην πιο δύσκολη στιγμή της ιστορίας του συλλόγου για να συνταχθεί στην προσπάθεια όλων όσων πιστεύουν ότι ο ΑΡΗΣ δεν έχει ξοφλήσει και μπορεί να ανατρέψει τα δεδομένα.

Ο Μ.Παπαστεριανός ήταν ο διακαής πόθος του Σ.Παπαδόπουλου και αυτό ήταν κάτι που δεν το έκρυψε ποτέ. Από τη στιγμή όμως που υπήρχαν ανυπέρβλητα εμπόδια για να ολοκληρωθεί η συγκεκριμένη μεταγραφή αναγκαστικά έπρεπε να δούμε και τις υπόλοιπες λύσεις. Στο τέλος της μεταγραφικής περιόδου το να βρεις Έλληνα παίκτη άνω των 24, χωρίς πρόβλημα τραυματισμού που να μπορεί να έρθει και να προσφέρει άμεσα όπως φάνηκε είναι σχεδόν ακατόρθωτο. Ακατόρθωτο με τα περιορισμένα οικονομικά δεδομένα που ισχύουν στον χιλιοταλαιπωρημένο ΆΡΗ μας. Ο Βανγκελί μπορεί να μην είναι το καθαρόαιμο αμυντικό χαφ που θέλαμε αλλά χωρίς καμία αμφιβολία μπορεί να βοηθήσει άμεσα σε αρκετές θέσεις. Ισως ακόμη και να αγωνιστεί στη φυσική του θέση σαν δεξί μπακ και να μετατοπιστεί ο Β.Βλάχος στα αριστερά ή και το ανάποδο. Άλλωστε μετά από τόσες αγωνιστικές έχει γίνει ξεκάθαρο ότι όσο φιλότιμος και αν είναι ο Τσουμάνης και ο Μαργαρίτης και οι 2 έχουν σημαντικά μειονεκτήματα. Ο Τσουμάνης αν και γρήγορος και προωθείτε σχετικά συχνά αμυντικά είναι παρά πολλές  φορές σε λάθος θέση, ενώ ο Μαργαρίτης εκτός του δεν περνάει με τίποτα το κέντρο είναι και αρκετά επιρρεπής στο λάθος.  Κάπως έτσι και ανεξάρτητα από τη θέση που θα επιλέξει ο Σ.Παπαδόπουλος να χρησιμοποιήσει τον Βανγκελί είναι βέβαιο ότι η μεσοαμυντική λειτουργία της ομάδος που είναι και ο αδύναμος κρίκος του φετινού ΑΡΗ θα δυναμώσει.  Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι μιλάμε για έναν παίκτη που δεν θα χρειαστεί καθόλου χρόνο προσαρμογής μιας και το Κλ.Βικελίδης είναι το δεύτερο σπίτι του! Ενώ για τον νεαρό διεθνή με την Κ20 αμυντικό μέσο Τσιάρα που έμεινε ελεύθερος από την Ξάνθη και ανακοινώθηκε πριν λίγο δεν έχουμε είκονα, όπως δεν είχαμε ξεκάθαρη εικόνα για τους υπόλοιπους των μεταγραφών που στον αγώνα με τον Λεβαδειακό φάνηκαν εξαιρετικοί.

Το πόσο σημαντικό ρόλο έπαιξαν οι μεταγραφές στην αγωνιστική μεταμόρφωση της ομάδος ήταν ξεκάθαρο. Σίγουρα αν δεν υπήρχε ο "σφαγέας" Ιωαννίδης με τον βοηθό του και φεύγαμε από τη Λειβαδιά με το 3πόντο τώρα όλοι θα ήμασταν αισιόδοξοι και θα συζητούσαμε με βεβαιότητα ότι ο ΑΡΗΣ θα σωθεί. Καλές οι μεταγραφές αλλά όπως αποδείχθηκε εντός γηπέδου άλλου είδους μεταγραφές χρειάζονται για να σωθεί η ομάδα. Όσο και αν βελτιωθεί η ομάδα, αποκλείεται να φθάσει στο επίπεδο που θα κερδίζει τον κάθε Ιωαννίδη όπως έτυχε στη Βέροια και κέρδισε τον Βοσκάκη. Για αυτό λοιπόν θα πρέπει η διοίκηση να βρει τον τρόπο να κάνει πιο κατάλληλες  "μεταγραφές" εκεί που πραγματικά πονάει η ομάδα...

Τα λόγια είναι περιττά σε παιχνίδια σαν το σημερινό όπου μια ομάδα σαν τον ΑΡΗ με απίστευτη αυτοθυσία προσπαθεί να μαζέψει τα κομμάτια της, κάνει μια υπερπροσπάθεια και φθάνει μια ανάσα από μια νίκη ελπίδας και τελικά πέφτει σε ακόμη έναν τοίχο με σφυρίχτρα ονόματι Ιωαννίδης να του κλέβει με το έτσι θέλω τους 3 βαθμούς. Ανύπαρκτα φάουλ, ανύπαρκτες κάρτες, ανάποδα πλάγια, ανάποδα κόρνερ, οφσάιντ που δεν υπήρχαν και μια συμπεριφορά από τον διαιτητή και τον επόπτη που παρά το 1-3 δεν μπορούσαμε να είμαστε ήσυχοι ότι το ματς θα έληγε υπέρ μας. Αισθητά βελτιωμένος ο ΑΡΗΣ χάρη στα νέα μεταγραφικά αποκτήματα αλλά όπως φάνηκε οι μεταγραφές που έχουν αξία στο σιχαμένο πρωτάθλημα της σουπερλίγκας είναι αυτές εκτός γηπέδου.

Ο ΑΡΗΣ ξεκίνησε πολύ δυνατά, πιέζοντας σχετικά ψηλά και με όλες τις γραμμές να λειτουργούν καλύτερα από κάθε άλλη φορά. Και ενώ οι Τάτος και Ηρακλής έμειναν στον πάγκο η ομάδα είχε αρκετά καλή ανάπτυξη μιας και οι Βλάχος, Καμινιώτης και Μπακασέτας έβγαζαν αρκετή ενέργεια και είχαν σωστές μεταβιβάσεις με ψυχραιμία. Ενώ στα μετόπισθεν ο Μπουγαϊδης έμοιαζε ο απόλυτος κυρίαρχος. Μάλιστα ο νεαρός αμυντικός όποτε του δινόταν η ευκαιρία προωθούσε και την μπάλα σωστά με αποκορύφωμα την αντεπίθεση και την ασιστ που οδήγησε στο 0-1. Ο Μπακασέτας δικαιολόγησε στο απόλυτο τον θόρυβο που είχε γίνει γύρω από το όνομα του και πολλούς από εμάς μας είχε προξενήσει ιδιαίτερη εντύπωση μιας και με πολύ ωραίο διαγώνιο συρτό σουτ έκανε το 0-2. Από την αρχή όμως του παιχνιδιού ήταν φανερό ότι ο ΑΡΗΣ δεν είχε να αντιμετωπίσει μόνο τους 11 του Λεβαδειακού αλλά είχε απέναντι του και έναν Ιωαννίδη που μαζί με τον βοηθό του έκαναν ότι μπορούσαν για να βάλουν τον αντίπαλο μας στο παιχνίδι. Χαρακτηριστική η φάση του 1-2 μιας και μετά την ανακάλυψη ενός ανύπαρκτου φάουλ πάνω στον Β.Βλάχο και την ώρα που συνομιλεί ο διαιτητής με τους παίκτες του ΑΡΗ οι παίκτες του Λεβαδειακού μειώνουν το 1-2.  Τα σφυρίγματα που έσπρωχναν τον Λεβαδειακό προς την εστία μας συνεχίστηκαν και στο 77' μπορεί το φάουλ που έκανε ο Μπουγαϊδής να ήταν ίσως λίγο παραπάνω από όσο έπρεπε σκληρό σε έναν χώρο που δεν χρειαζόταν αλλά η πρώτη κίτρινη κάρτα που είχε δεχθεί ήταν μια ανακάλυψη του Ιωαννίδη. Και έτσι με δέκα παίκτες τα πράγματα είχαν δυσκολέψει. Η εξαιρετική ασιστ στον  Μανιά και το 1-3 στο 82'  μας έκανε προς στιγμή να πιστέψουμε ότι θα φεύγαμε νικητές αλλά το παιχνίδι δεν είχε τελειώσει. Το κόρνερ που οδηγεί στο 3-2  ήταν ένα ακόμη δώρο του επόπτη μιας και ήταν πεντακάθαρο άουτ. Μάλιστα ο βοηθός του Ιωαννίδη αρχικά πήγε να δείξει άουτ και μετά το μετάνιωσε... Κάπου εκεί η ομάδα μας άρχισε να καταρρέει  και ο Γουναρίδης που ήταν εξαιρετικός να μεταμορφώνεται σε μοιραίος. Σίγουρα όταν το παιχνίδι στο 82' είναι 1-3 εύκολα μπορείς να πάρεις την νίκη που δικαιούσαι αλλά όλα αυτά αν μιλούσαμε για έναν φυσιολογικό αγώνα.  Προσπάθησαν οι παίκτες μας να καθυστερήσουν και να παγώσουν τον ρυθμό αλλά ο Ιωαννίδης επέμενε. Μάλιστα η κίτρινη κάρτα που έδωσε στον Γουναρίδη για καθυστερήσεις ενώ δεχόταν τις πρώτες βοήθειες δείχνει τον καημό που είχε ο διαιτητής για την έκβαση του αγώνα. Μέχρι και πριν το τέταρτο γκολ υπάρχει καθαρή αγκωνιά πάνω στον Ηρακλή από τον σκόρερ του τέταρτου γκολ που δεν σφυρίζετε...

Χάθηκε μια μεγάλη ευκαιρία να ανακάμψουμε με έναν πικρό τρόπο αλλά με λίγο πιο καθαρό μυαλό θα πρέπει να δούμε τι ακριβώς συμβαίνει. Ο ΑΡΗΣ σήμερα έκανε την καλύτερη του εμφάνιση, κυρίως χάρη στις μεταγραφές. Αν λοιπόν δεν υπήρχαν οι τρικλοποδιές από την ΕΠΟ ο ΑΡΗΣ μπορεί να παρουσιαζόταν ακόμη καλύτερος στα σημαντικά παιχνίδια με τον Απόλλων και την Καλλονή. Σαν να μην φθάνει αυτό έχουμε μπροστά μας και τύπους σαν τον Σιδηρόπουλο που καθάρισε το παιχνίδι με τα Γιάννενα, το άλλο το φυντάνι που έβαλε το χεράκι στον αγώνα με την Καλλονή και σήμερα τον Ιωαννίδη. Με λίγα λόγια όσοι μιλάνε εδώ και καιρό ότι η προσπάθεια του ΑΡΗ για επιβίωση πρέπει να επικεντρωθεί εκτός γηπέδου και στο παρασκήνιο απλά επιβεβαιώνεται. Έρχεται εδώ μέσα ο Ατρόμητος και έχει μια εκνευριστική πενήντα πενήντα διαιτησία και πηγαίνεις εσύ στην Λειβαδιά σε ένα γήπεδο με συγγενείς και φίλους και καμιά 30αριά γενναίους Αρειανούς που ακουγόντουσαν σε όλο τον αγώνα και σε παίζει το κοράκι 100-0. Με αυτές τις συνθήκες ελπίδα δεν υπάρχει... Η συνέντευξη τύπου του Σ.Παπαδόπουλου αποτυπώνει ξεκάθαρα την εικόνα του αγώνα. Περιμένω μια αντίδραση επιτέλους από την ΠΑΕ για αυτό το έγκλημα που παρακολουθούμε με τους ίδιους πρωταγωνιστές. Στόχος δεν είναι να αρχίσουμε να έχουμε καλύτερες διαιτησίες αλλά όπως μας έχουν κλέψει τόσους βαθμούς έτσι ακριβώς να μας τους δώσουν. Εύχομαι να μην εγκαταλείψει κανείς την προσπάθεια και μέχρι το τέλος να παλέψουμε με όλες τις δυνάμεις που μας απομένουν. 

Η μάχη για τα δελτία κερδίθηκε και ο ΑΡΗΣ θα κατέβει ενισχυμένος στη Λειβαδιά, χρόνος όμως για πανηγύρια εκτός γηπέδου δεν υπάρχουν μιας και σε αυτή την προσπάθεια επιβίωσης για να κερδιθεί ο πόλεμος θα πρέπει να κερδιθούν όλες οι μάχες. Η συμμετοχή των 6 νέων μεταγραφικών αποκτημάτων στην αποστολή με τους περισσότερους από αυτούς να ξεκινάνε βασικοί μας επιτρέπει να πιστεύουμε ότι σήμερα θα δούμε κάτι διαφορετικό. Και το διαφορετικό για έναν ΑΡΗ με μόλις 2 νίκες είναι να καταφέρει να φύγει με τους 3 βαθμούς από τη Λειβαδιά.

Ο Σ.Παπαδόπουλος μπορεί να βγάζει προς τα έξω την εικόνα του ανθρώπου που δεν τα παρατάει ποτέ αλλά από τις δηλώσεις του και τον τρόπο με τον οποίο έστηνε την ομάδα ήταν φανερό ότι ανυπομονούσε να έχει στη διάθεση του τις νέες μεταγραφές. Δεν προσπάθησε ποτέ να μειώσει τους παίκτες που είχε στη διάθεση του αλλά ήταν ολοφάνερο ότι κάτι έλειπε στο ρόστερ και για αυτό παίκτες που ίσως δεν θα έπρεπε να παίζουν 90' ή να μην ξεκινάνε καν βασικοί τους έβαζε και τους ξαναέβαζε. Σήμερα λοιπόν με τους Γουναρίδη, Μπουγαϊδη, Βλάχο, Κουσίδη, Μπακασέτα, Καμινιώτη να ξεκινάνε πιθανόν βασικοί περιμένουμε να δούμε έναν ΑΡΗ με άλλον αέρα που θα εκπλήξει ευχάριστα όλους εμάς και θα αιφνιδιάσει δυσάρεστα τους αντιπάλους του. Το ότι ο Λεβαδειακός δεν έχει την παραμικρή ιδέα για το τι ΑΡΗ θα συναντήσει σήμερα ίσως να είναι και το σημαντικότερο όπλο του Σ.Παπαδόπουλου για τη σημερινή αναμέτρηση.

Πλέον οι δικαιολογίες έχουν στερέψει για την ομάδα μας και θα πρέπει έστω και την ύστατη στιγμή να δείξει ότι έχει τις δυνάμεις για να σταθεί όρθια. Φυσικά όλοι αυτοί που προσπαθούν να αλλοιώσουν τις συνθήκες πρωταθλήματος θα πρέπει να το ξανασκεφτούν. Η συγκέντρωση διαμαρτυρίας πριν τον αγώνα με τον Ατρόμητο και οι άνθρωποι που μαζεύτηκαν έξω από την ΦΑΕ την Παρασκευή είναι ένα μικρό δείγμα ότι δεν πρόκειται να εγκαταλείψουμε τον ΑΡΗ μας. Μπορεί κάποιοι αφελείς συνΑρειανοί μας, νεότεροι σε ηλικία να έχουν προλογιαστεί και να έχουν πεισθεί ότι υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις για το μέλλον του ΑΡΗ αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι όλοι οι υπόλοιποι θα συμβιβαστούμε με αυτή την ανοησία. Μια νίκη χρειαζόμαστε όλοι μας για να ορθώσουμε όλοι μαζί με μια φωνή, ένα σώμα, μια γροθιά το ανάστημα μας απέναντι στα κέντρα αποφάσεων και να σώσουμε όπως πέρσι τον ΑΡΗ μας. ΠΑΜΕ ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΠΛΟ!!!

Και όπως συνηθίζεται ημέρες σαν και αυτές όπου όλος ο κόσμος του ΑΡΗ κάθεται σε αναμμένα κάρβουνα αναμένοντας την οριστική λύση στο θέμα των δελτίων, ο Γ.Κόντης ωθούμενος από την απεριόριστη αγάπη του για αυτόν τον σύλλογο με μια επιστολή  προς του γνωστούς διαύλους επικοινωνίας που είχε όλα αυτά τα χρόνια φρόντισε όχι μόνο να ξεκαθαρίσει το τοπίο σχετικά με όλες αυτές τις κακές γλώσσες που ανέδειξαν το θέμα Σιστόν αλλά και να μας προτείνει τον δρόμο που θα πρέπει να ακολουθήσουμε αν θέλουμε ο ΑΡΗΣ να σωθεί... Αν και έχουμε κουραστεί να σχολιάζουμε τις τοποθετήσεις του συγκεκριμένου ανθρώπου η αναφορά του στο περιεχόμενο του πορίσματος αλλά και στην ΚΜΑ που πριν λίγο καιρό ήταν κατηγορηματικός ότι πρέπει να κλείσει μας αναγκάζουν να πούμε δύο λόγια για αυτή την επιστολή.

Υπόθεση Σιστόν

Μια από τις συνηθισμένες επαναλαμβανόμενες απαντήσεις  του Γ.Κόντη σε κατηγορίες περί σπατάλης, αμέτρητων μεταγραφών και συμφωνιών εις βάρος του συλλόγου είναι το ότι δεν είχε δικαίωμα υπογραφής και ότι υπεύθυνοι ήταν αυτοί που συνηγορούσαν και υπογράφανε τις εκάστοτε συμφωνίες, δηλαδή οι πρόεδροι και οι εκτελεστικοί σύμβουλοι της ομάδος. Και όμως η περίπτωση του Σιστόν που βγήκε στην επιφάνεια από τον Δ.Ηλίαδη (και όχι από τον Λ.Σκόρδα στον οποίο εκτοξεύει όλα του τα πυρά για ακόμη μια φορά)  είναι ξεχωριστή μιας και επειδή γνώριζε την γλώσσα που ήταν γραμμένο το συμφωνητικό  και εκείνη την περίοδο ήταν νόμιμο μέλος της διοίκησης υπέγραψε αυτός. Δηλαδή αυτό που μάθαμε είναι ότι σε μια ΠΑΕ οποιοδήποτε μέλος του Δ.Σ. έχει το δικαίωμα να υπογράφει συμφωνίες εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ. Αυτά περί προέδρου ή εκτελεστικού διευθυντή με δικαίωμα υπογραφής πρόκειται περί μύθου. Ενώ φυσικά για τα διπλά συμφωνητικά με ίδιες ημερομηνίες, τις φωτοτυπίες με διαφορετικά ποσά ούτε λόγος.

Πόρισμα - Έλεγχος ΠΑΕ ΑΡΗΣ

Εδώ μόνο να γελάσει μπορεί κανείς μιας και ο Γ.Κόντης προφανώς και έχει κάνει πολύ επιλεκτική ανάγνωση του πορίσματος. Όλες οι αναφορές του έχουν να κάνουν καθαρά με τον Λ.Σκόρδα παρόλο που πολύ χειρότερα έγιναν στη συνέχεια με αποκορύφωμα το 2012 που θυμίζει κάτι από "πλιάτσικο". Για τα υπέρογκα(και πιθανόν εικονικά) συμβόλαια των Λατίνων ποδοσφαιριστών, τις εξωπραγματικές αμοιβές μάνατζερ και δικηγόρων, ούτε κουβέντα. Ενώ τονίζει και τα πάρε δώσε του Λ.Σκόρδα με την ΠΑΕ όσο αφορά τα ποσά που αναγράφονται στην καρτέλα του αγνοώντας ότι μιλάει για έναν άνθρωπο που όπως έχει φανεί είχε και μια περιουσία προ ΑΡΗ σε αντίθεση με άλλα μέλη των διοικήσεων της ΠΑΕ που από βιοπαλαιστές(όπως όλοι μας) γίνανε χρηματοδότες... 

Επενδυτής - Άρθρο 99

Εκεί που καταλαβαίνεις ξεκάθαρα ότι ο άνθρωπος λέει ότι του κατεβαίνει στο κεφάλι προκειμένου να δηλητηριάσει ακόμη περισσότερο τον κόσμο του ΑΡΗ είναι η αναφορά του στον επενδυτή που το συνδυάζει με το άρθρο 99.  Αν και επί διοίκηση Αθανασιάδη, με τις ευλογίες των τζουκμποξ και των "στρατών" της ΚΜΑ πήρε ότι ζήτησε για να φέρει τα λεφτά του καλού του φίλου Φ.Πλά τελικά αυτοί που δεν θέλουν επενδυτή στον ΑΡΗ τον εμπόδισαν! Για αυτό άλλωστε βρήκανε και το άρθρο 99, ώστε να μην μπορεί λόγω νομικού κωλύματος να έρθει επενδυτής! Λες και αν υπήρχε αληθινός χρηματοδότης δεν θα μπορούσε να βρεθεί η φόρμουλα για να συμμετέχει ή αν υπήρχε χρήμα ακόμη και με τον περιορισμό των μεταγραφών δεν θα μπορούσε να στηθεί μια ανταγωνιστική ομάδα στο πρωτάθλημα της σουπερλίγκας...  Μετά λοιπόν τους Αραβοϊσπανούς, τον Φ.Πλά και τα βουνά η αλήθεια αποκαλύπτεται και δεν είναι άλλη από το ότι κάποιοι(πιθανόν ο Λ.Σκόρδας) δεν θέλου επενδυτή στον ΑΡΗ!!!!!

Η ΚΜΑ και η σωτηρία του ΑΡΗ

Ξαφνικά ο Γ.Κόντης θυμήθηκε και την ΚΜΑ, αυτή που έλεγε ότι πρέπει να κλείσει μιας και δεν προσφέρει τίποτα στο σύλλογο. Εκεί που οι "στρατοί" τον χειροκροτούσαν, του έδιναν το χρίσμα να διοικήσει όσα χρόνια ήθελε, το Δ.Σ. της ΚΜΑ λειτουργούσε παράτυπα για χάρη του και όλα αποφασιζόντουσαν με αδιαφανείς διαδικασίες όπως ακριβώς γούσταρε αυτός και η "συμμορία" του, τώρα είδε αντικαταστατική εκλογή Σκόρδα! Μάλιστα αναφέρεται σε απόφαση 190 ατόμων όταν αυτός και οι συνεργάτες του έκαναν κρυφές συνελεύσεις το κατακαλόκαιρο με ακόμη λιγότερα άτομα μπας και πετύχαιναν τη διαγραφή του μισητού τους εχθρού Λ.Σκόρδα... Η λύση που μας προτείνει για τη σωτηρία του ΑΡΗ δεν μας εκπλήσσει καθόλου. Να πάρει δρόμο ο Σκόρδας και μέσω της ΚΜΑ(!?!?!) να συσταθεί μια επιτροπή σωτηρίας αλά Στεφανίδη....

Το συμπέρασμα που βγαίνει από όλα τα παραπάνω είναι ότι όταν ακούς τον Γ.Κόντη, το τζουκμποξ, τα παπαγαλάκια, τα μπαογκοράδια και διάφορους αλλόθρησκους να σου λένε ότι κακώς πήγατε σε λύση Σκόρδα τότε καταλαβαίνεις ότι έπραξες το πιο σωστό. Από εκεί περά αφού σωθεί η Αρειανάρα μας εύχομαι ο οικονομικός εισαγγελέας να ξετιλύξει το κουβάρι του πορίσματος, να βρει τη ροή των χρημάτων και όλοι οι ένοχοι να τιμωρηθούν ανεξαιρέτως. Ως τότε αναγκαστικά θα πρέπει να ανεχόμαστε όλοι μας ανθρώπους σαν τον Γ.Κόντη που ήταν στον ΑΡΗ σχεδόν 15 χρόνια(δεν τον έφερε ο Λ.Σκόρδας όπως κακώς κάποιοι αναφέρουν αλλά τον βρήκε στην ΠΑΕ), συμμετείχε σε όλες τις διοικήσεις από το 2004 ως το 2012  και εκτός από καπετάνιος, εφοπλιστής, εκατομυριούχος(όπως λένε στη Πορτογαλία), μάνατζερ FIFA να γίνεται και λογιστής και να μας αναλύει επιλεκτικά κάποια σημεία του πορίσματος λες και απευθύνεται σε πρόβατα... Συνεχίζεται να του δίνετε βήμα και να τον αφήνετε να λέει ασυναρτησίες χωρίς τον παραμικρό αντίλογο... 

Εμφανώς βελτιωμένος παρουσιάστηκε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα απέναντι σε μια ποιοτική ομάδα που βρίσκεται σε εξαιρετική φόρμα. Είχε το πάθος, είχε τη διάθεση αλλά τις περισσότερες φορές φάνηκε ότι δεν είχε την ικανότητα για να καταφέρει να δημιουργήσει ευκαιρίες και να στείλει τη μπάλα στα δίχτυα. Αντιθέτως στην άμυνα τα πράγματα δεν πήγαν τόσο καλά με τον Ούμπιντες, τον Παπαδόπουλο, τον Ναπολεόνι να δημιουργούν αρκετά προβλήματα αλλά να πέφτουν τελικά σε έναν πολύ καλό Διούδη που σήμερα ίσως να είναι και ο βασικός λόγος που ο ΑΡΗΣ κέρδισε έστω αυτόν τον 1 βαθμό.

Είναι φανερό ότι από τη στιγμή που δεν εκδίδονται τα δελτία των νεοαποκτηθέντων ο Σούλης Παπαδόπουλος προσπαθεί να ανακατέψει την τράπουλα και να βρει τη σύνθεση και τους ρόλους που ταιριάζουν στους παίκτες που έχει στη διάθεση του. Και όσο και αν θέλει να αφυπνίσει κάποιους παίκτες όπως ο Γ.Παπαδόπουλος ή να δώσει ρόλο στον Σουνά τελικά αυτό που πετυχαίνει για ακόμη ένα παιχνίδι να χαλάσει ότι σχεδόν καλό έχει φτιάξει στα προηγούμενα παιχνίδια. Πόσες ευκαιρίες πρέπει να πάρει ακόμη ο Γ.Παπαδόπουλος για να πεισθεί και ο τελευταίος Αρειανός(ή ο Σ.Παπαδόπουλος) ότι ο συγκεκριμένος ποδοσφαιριστής με τις υπάρχουσες συνθήκες που επικρατούν στον φετινό ΑΡΗ δεν μπορεί να αποδώσει? Και γιατί να χαραμιστεί ο Α.Ηρακλής σαν δεξί μπακ σε μια θέση που σχεδόν όσες φορές τον είδαμε ήταν μετριότατος με αποτέλεσμα να φθάσει μια ανάσα από την πόρτα της εξόδου?  Ενώ και ο Τσουμάνης που όσες φορές δοκιμάστηκε σαν χαφ έδωσε απίστευτη ταχύτητα και ενέργεια στην ομάδα γιατί να βγάλει ολόκληρο ημίχρονο σαν μπακ? Δεν είμαστε προπονητές αλλά η λογική ότι όταν φτιάχνεις ένα παζλ και βρίσκεις ότι ένα κομμάτι ταιριάζει κάπου προσπαθείς να το συνεχίσεις και να το ολοκληρώσεις και όχι να ψάχνεις μήπως κάποιο άλλο ταιριάζει στην ίδια θέση καλύτερα. Αλλά και στην επανάληψη, πρέπει να φτάσει το παιχνίδι στο 75' για να γίνει η αλλαγή? Εξαιρετικός ο Μανιάς που παραλίγο θα γινόταν και ο χρυσός σκόρερ, ενώ ο Α.Τάτος σε κάθε κίνηση του δείχνει ότι βρίσκεται πολλά επίπεδα πιο ψηλά από όλους τους υπόλοιπους. Από την άλλη ο Αγκάνθο σήμερα ίσως ήταν το πρώτο παιχνίδι που δεν εκνεύρισε με τη συμπεριφορά του και δεν αναλώθηκε σε περιττές ντρίπλες και ανόητες ενέργειες. Παρόλα αυτά ακόμη απέχει έτη φωτός από τον περσινό καλό Αγκάνθο που είχε το ένστικτο του killer και φάσεις σαν και αυτή του πρώτου ημιχρόνου τις τελείωνε με χαρακτηριστική ευκολία. Ιδιαίτερη αναφορά φυσικά και θα πρέπει να κάνουμε στον Σ.Διούδη που με τις αποκρούσεις του έδωσε τον 1 βαθμό στην ομάδα, κάτι που έγινε για πρώτη φορά φέτος. Ένας τερματοφύλακας με εξαιρετικά αντανακλαστικά αλλά  που και σήμερα φάνηκε πόσο τεράστιο πρόβλημα έχει στις εξόδους και στο ψηλό παιχνίδι. Ευτυχώς η ατολμία του δεν στοίχισε και οι εξαιρετικές αποκρούσεις του έπιασαν τόπο. 

Ρεαλιστής παρουσιάστηκε ο Σ.Παπαδόπουλος στη συνέντευξη τύπου που δείχνει να το πιστεύει αλλά και να έχει εναποθέσει πολλές από τις ελπίδες του στα νέα μεταγραφικά αποκτήματα. Εύστοχο το σχόλιο του για τη διαιτησία όπου με παράδειγμα τον εκνευριστικά και προκλητικά ακριβοδίκαιο Κουκουλάκη ζήτησε και ο ΑΡΗΣ να έχει ανάλογη αντιμετώπιση στα εκτός έδρας και όχι διαιτησίες σαν και αυτές με τα Γιάννενα και την Καλλονή που μας στέρησαν βαθμούς. Τίποτα δεν έχει χαθεί αρκεί όλοι να το πιστέψουμε και να συστρατευτούμε στον αγώνα σωτηρίας του ΑΡΗ μας. Ένας αγώνα που απαιτεί κινητοποιήσεις σαν τις σημερινές που παρόλο την προχειρότητα, τη βιασύνη και την μικρή ανταπόκριση του κόσμου ήταν μια ειλικρινής προσπάθεια για το καλό του ΑΡΗ. Για όσους λοιπόν δεν το κατάλαβαν υπήρχε μια πορεία διαμαρτυρίας πριν τον αγώνα και κάποια πανό που έστελναν ένα μήνυμα προς την ΕΠΟ και την πολιτεία. Έστω μια αντίδραση σε σχέση με το απόλυτο τίποτα που εδώ και τόσο καιρό παρουσιάζουμε. Σίγουρα όποιος δίνει το παρόν στο γήπεδο σε αυτές τις δύσκολες στιγμές είναι ήρωας και του αξίζουν μπράβο αλλά θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε στο μυαλό μας τι σημαίνει έδρα και με ποιο τρόπο μπορούμε να βοηθήσουμε τον ΑΡΗ μας. Σίγουρα με κροτίδες που ανά πάσα στιγμή μπορεί να οδηγήσουν στη διακοπή του αγώνα και με τραγούδια που θα ταίριαζαν και στην κοπή της βασιλόπιτας του συλλόγου δεν γίνεται καυτή έδρα που θα κάνει "κοράκια" και αντιπάλους να λυγίσουν. Έστω και την ύστατη στιγμή ας λειτουργήσουμε όλοι μαζί σαν ένα ένα σώμα μια ψυχή και ας μην κοιτάει ο καθένας να κάνει το κομμάτι του... Όλοι ρε για να σώσουμε τον ΑΡΗ!

Τον Ατρόμητο Αθηνών θα υποδεχθεί η ομάδα μας αύριο το μεσημέρι στο Κλ.Βικελίδης σε ένα παιχνίδι που κοιτώντας τη βαθμολογία πολλοί θα πουν είναι το τελευταίο μας χαρτί για να γυρίσουμε ανάποδα την κατάσταση και να διεκδικήσουμε τις πιθανότητες μας. Από την άλλη όμως όλοι όσοι ακολουθούμε πιστά αυτή την ομάδα το βλέπουμε σαν μια ακόμη μάχη που πρέπει να κερδίσουμε. Μια μάχη υπό αντίξοες συνθήκες, σαν τις αμέτρητες μάχες που έχουμε δώσει κατά το παρελθόν και έχουμε φύγει νικητές. Δεν αρμόζει στην ιστορία του ΑΡΗ να μνημονεύουμε τις στιγμές που ο ΑΡΗΣ απέφυγε την ολική καταστροφή αλλά νομίζω ότι αυτή τη φορά όσοι πάμε στο γήπεδο θα πρέπει να γυρίσουμε τον χρόνο πίσω και να θυμηθούμε το χρονικό σημείο στις καθυστερήσεις του αγώνα με το Χαϊδάρι πριν σκοράρει ο Βελώνης ή και την φάση της αποβολής του Αγκάνθο πέρσι στον Ατρόμητο. Ειλικρινά πόσοι άραγε τότε ήταν βέβαιοι ότι ο ΑΡΗΣ είχε τελειώσει? Και όμως βγήκαμε νικητές όπως θα πρέπει να βγούμε νικητές και αύριο!

Αγωνιστικά από τη στιγμή που η ΕΠΟ συνέχισε να παρανομεί και να μην βγάζει δελτία στα νέα μεταγραφικά αποκτήματα οι επιλογές του Σούλη Παπαδόπουλου έχουν περιοριστεί σε αυτούς τους παίκτες που πλην ελαχίστων εξαιρέσεων μοιάζουν τόσο ψυχολογικά κατεστραμμένοι που αδικούν τους εαυτούς τους με την εικόνα τους πάνω στο γήπεδο. Αρκετές φορές το έχουμε τονίσει ότι οι μεταγραφές που ήρθαν κυρίως θα βοηθήσουν ψυχολογικά παρά θα ανεβάσουν την ποιότητα της ομάδος. Άρα αυτό που χρειάζεται ο ΑΡΗΣ αυτή τη στιγμή είναι να βρει την απαραίτητη ψυχραιμία σαν ομάδα και ο κάθε παίκτης την εσωτερική δύναμη μέσα του. Αποκλειστική ευθύνη του Σ.Παπαδόπουλου είναι να βρει αυτούς τους παίκτες που πραγματικά το λέει η καρδιά τους και όχι με το που ζορίζουν τα πράγματα βυθίζονται στο άγχος τους. Κάτι που φάνηκε ξεκάθαρα και στο παιχνίδι με την Καλλονή, εκεί που ο ΑΡΗΣ έστω και με αυτό το επιφυλακτικό στήσιμο για μια ομάδα που καιγόταν για τη νίκη στα πρώτα 15' κυριάρχησε, σκόραρε αλλά μετά υπό τον φόβο της αποτυχίας κατέρρευσε. Ντόπες ηθικού χρειάζονται αυτοί οι παίκτες και τίποτα παραπάνω. Και από τη στιγμή λοιπόν που οι ίδιοι θα αγωνιστούν θα πρέπει ο Σ.Παπαδόπουλος, ο Λ.Σκόρδας, Κ.Μπισμπισίδης και όποιος άλλος πιστεύει ότι μπορεί να αφυπνίσει τους παίκτες μας να το κάνει. Όλα τα υπόλοιπα καθαρά τεχνικά θέματα μόνο με μαγικό ραβδάκι λύνονται από τη μια στιγμή στην άλλη...

Όταν φθάνεις στο σημείο να διαβάζεις από το "τζουκμποξ" ότι η διοίκηση της ΠΑΕ έχει απόλυτο δίκιο στο θέμα των δελτίων και ότι η ΕΠΟ παρανομεί χωρίς την παραμικρή αμφιβολία τότε ίσως αυτό να σημαίνει ότι και ο πιο "δηλητηριασμένος" Αρειανός να έχει καταλάβει ότι ο ΑΡΗΣ έχει στοχοποιηθεί λόγω της αδυναμίας του να αντιδράσει. Όλα αυτή η εσωστρέφεια και ο διχασμός έχει αποδυναμώσει τον ΑΡΗ μας με αποτέλεσμα αυτοί που πάντα μας πολεμούσαν και η επιτυχία τους συνδυαζόταν πάντα με την αποτυχία του ΑΡΗ πιστεύουν ότι βρήκαν την ευκαιρία να μας αποτελειώσουν. Υποχρέωση μας να τους δείξουμε ότι και αυτή τη φορά κάνουν λάθος και είμαστε πολύ πιο δυνατοί από όσο νομίζουν. Μαζική παρουσία και ηχητική βία εντός γηπέδου και οι οργανωμένες αντιδράσεις εκτός γηπέδου μοιάζουν με μονόδρομο που θα πρέπει να ακολουθήσουμε όλοι όσοι ακόμη πιστεύουμε ότι "γυρνάει το παιχνίδι".  Τα αφήνουμε όλα στην άκρη και για 90' σπρώχνουμε την ομάδα στην νίκη! ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΚΛΕΑΝΘΗΣ ΒΙΚΕΛΙΔΗΣ ΓΙΑ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΜΑΧΗ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΟΥ ΚΙΤΡΙΝΟΜΑΥΡΟΥ ΘΕΟΥ!