Εκτός από τις 2 νίκες κόντρα στην ομάδα από την Ν.Σμύρνη αν θα πρέπει να ευχαριστήσουμε και για κάτι άλλο τον Πανιώνιο αυτό είναι ότι με τις αστειότητες της περασμένης Δευτέρας και όλων όσων ακολούθησαν(δηλώσεις, ανακοινώσεις, κλπ.) κατάφεραν να μας αφυπνίσουν για τα καλά. Η προπαγάνδα περί ζούγκλας στο Κλ.Βικελίδης αν και δεν έχει σχέση με την πραγματικότητα είναι κάτι που σε όλους μας άρεσε και μάλλον αυτή η "φήμη" μοιάζει να είναι ευεργετική. Έτσι λοιπόν για εναπομείναντες αγωνιστικές στα εντός έδρας παιχνίδια το κομψό Κλ.Βικελίδης θα ντυθεί Χαριλάου από τα παλιά και με τον κόσμο να συμμετέχει ενεργά με τον τρόπο του στο παιχνίδι θα παλέψουμε για να νικήσουμε για δεύτερη φορά φέτος τη Βέροια και τα φυντάνια της ΕΠΟ/ΚΕΔ και να ξεκολλήσουμε επιτέλους από τον πάτο της βαθμολογίας!

Όπως βρήκαμε την συνταγή για την έδρα μας έτσι και ο Σ.Παπαδόπουλος φαίνεται να βρίσκει την συνταγή της νίκης για την 11αδα. Δύσκολα να δούμε κάποια αλλαγή στο βασικό σχήμα σε σχέση με τον αγώνα της περασμένης αγωνιστικής. Προβλήματα τραυματισμού που να αλλάζουν τα πλάνα του προπονητή μας δεν υπάρχουν μιας και ο τραυματίας Πουλίδο έτσι και αλλιώς δεν θα ξεκινούσε ενώ και ο Βλάχος που αποθεραπεύτηκε αλλά πιθανόν να είναι ανέτοιμος δεν θα ξεκινήσει. Αν λοιπόν αυτή η 11αδα καταφέρει πάλι να πάρει το τρίποντο τότε όλοι μας θα πρέπει να τρίβουμε τα χέρια μας μιας και στην τελευταία στροφή του πρωταθλήματος όπου και θα κριθούν τα πάντα ο ΑΡΗΣ μας επιτέλους θα έχει βρει ένα βασικό σχήμα στο οποίο θα κάνει αναγκαστικές αλλαγές. Κάτι που ίσως ήταν και το μεγαλύτερο πρόβλημα από την αρχή της χρονιάς με όλους τους προπονητές που πέρασαν(συμπεριλαμβανομένου και του Σ.Παπαδόπουλου) σχεδόν κάθε αγωνιστική να κάνουν πειράματα και να δοκιμάζουν παίκτες και σχήματα με αποτέλεσμα να έχουμε βρεθεί στην τελευταία θέση του πρωταθλήματος. Η Βέροια δείχνει σημάδια αποσύνθεσης και πλέον αρκετοί αρχίζουν να αμφιβάλλουν για το κατά πόσο το άλλοτε ισχυρό αφεντικό της Βέροιας έχει στραμμένη την προσοχή του στο πως θα σωθεί η ομάδα ή πως θα σώσει τις προβληματικές επιχειρήσεις του. Αδιάφορο για εμάς που το μόνο που πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας είναι η νίκη. Πάθος, δύναμη, συγκέντρωση και πονηριά θα χρειαστούν για 90'. Και φυσικά να αποφύγουμε παγίδες σαν και αυτή που παραλίγο θα έπεφτε ο Α.Τάτος στο παιχνίδι με τον Πανιώνιο.

Για συνταγή Χαριλάου μιλάμε αλλά και εμείς πρέπει να είμαστε πονηρεμένοι γιατί μας περιμένουν στη γωνία. Δεν θέλουμε άλλη Κουρουμπίλια να κάνει την τραυματισμένη από ένα φιστίκι... Ηχητική βία και τίποτα παραπάνω. Τα ωραία τραγουδάκια ας τα αφήσουμε για την κοπή της πίτας... Γιούχες κάθε φορά που θα έχει ο αντίπαλος την μπάλα και κράξιμο στο "κοράκι" με κάθε ευκαιρία. Ανάλογη συμπεριφορά περιμένω και από τον πάγκο της ομάδος που πραγματικά στο παιχνίδι με τον Πανιώνιο τον γούσταρα αφάνταστα! Ας αποβληθούν όλοι, ας πάρουν κάρτες οι παίκτες του πάγκου αλλά η συμμετοχή ολόκληρης της ομάδος και των ανθρώπων της αποστολής στο παιχνίδι είναι κάτι που δίνει φτερά σε όλους μας αλλά πάνω από όλα στους 11 που βρίσκονται μέσα στις 4 γραμμές του γηπέδου. Φοράμε τα κίτρινα και ξεκινάμε σιγά σιγά για Χαριλάου!

ΥΓ1. Γατάκια της Βέροιας μην ξεχάσετε τα πάμπερς...

ΥΓ2. Μήτσιε το νού σου...

Πανικό έχει σπείρει στην σουπερλίγκα η νίκη του ΑΡΗ επί του Πανιωνίου με όλους τους εμπλεκόμενους εκτός του ΑΡΗ να έχουν χάσει τον ύπνο τους μιας και ο φόβος ότι το "σιγουράκι" που είχαν για την μια από τις 3 ομάδες που θα υποβιβασθεί πάει να σπάσει. Η οργανωμένη παραπληροφόρηση και η κάθε λογής προπαγάνδα από αντιπάλους και "έγκυρα" ΜΜΕ που ακολούθησαν το παιχνίδι με τον Πανιώνιο αυτό ακριβώς δείχνουν. Δεν μας προξενούν εντύπωση, τα έχουμε ξαναζήσει και για αυτό θα πρέπει να είμαστε πονηρεμένοι και σαν μια γροθιά ολόκληρος ο ΑΡΗΣ να απαντήσει έξυπνα στις προκλήσεις τους. Φυσικά και δεν θα ασχοληθούμε με τους αστείους ισχυρισμούς του Πανιωνίου και των παικτών του που επειδή έχουν ήδη κλείσει σε άλλες ομάδες προσπαθούν να το παίξουν "ψυχάρες" αλλά θα ασχοληθούμε με τη διαιτησία.

Χεσμένος παρουσιάστηκε από τα ΜΜΕ ο Τοπούζης στον αγώνα της Δευτέρας και για αυτό δεν απέβαλλε τον Α.Τάτο. Όχι γιατί δεν έπεσε στην αντίληψη του ή θεώρησε ότι ίσως να έγινε και λίγο θεατράκι εκεί πέρα. Το ίδιο και με το περιβόητο πέναλτι που ακόμη και ο Ολυμπιακός και ο μπαογκ που έχουν οδηγηθεί με ποικίλους αστείους τρόπους στην άσπρη βούλα θα ζήλευαν. Δεν μας είπαν όμως όλοι αυτοί οι ηθικολόγοι κάτι για την αλλαγή του Τοπούζη στο Β ημίχρονο. Τι έγινε και ξαφνικά ο Τοπούζης βάλθηκε να αλλοιώσει το αποτέλεσμα; Πέσανε τηλέφωνα, μπήκε το γκολ που δεν το περίμενε, τον ενημέρωσαν ότι έπρεπε να είχε αποβάλλει τον Α.Τάτο; Κανείς δεν ξέρει αλλά η ουσία είναι ότι αυτός ο αστείος διαιτητής μας έπαιξε σαν τον Βοσκάκη και τον Ιωαννίδη σε Βέροια και Λειβαδιά αντίστοιχα. Και όλα αυτά σε ένα τόσο κρίσιμο παιχνίδι με τον κόσμο να είναι έτοιμος να εκραγεί από έναν χεσμένο διαιτητή... Φανταστείτε λοιπόν αν ο συγκεκριμένος διαιτητής δεν ήταν φοβισμένος τι θα γινόταν. Πολύ πιθανόν ακόμη οι 2 ομάδες να έπαιζαν τις καθυστερήσεις των καθυστερήσεων μέχρι ο Πανιώνιος να ισοφαρίσει. Και ενώ είχαμε σκάσει με όλα όσα είδαμε από τον Τοπούζη ξαφνικά μας ενημέρωσαν ότι στο παιχνίδι που παραβρεθήκαμε έγινε υπό συνθήκες τρομοκρατίας!?!? Πως να κρυφτούν άραγε τα μπουκάλια από ρετσίνες στα κόρνερ, οι φωτοβολίδες που έπεφταν πάνω στους αντίπαλους ποδοσφαιριστές ή μπούκες από τον κόσμο μέσα στον αγωνιστικό χώρο... Αν λοιπόν έγινε κάτι από όλα αυτά τότε ναι έγινε και το Κλ.Βικελίδης ζούγκλα! Αυτό το γήπεδο που όλοι οι αντίπαλοι μας πέρασαν αλώβητοι(άλλοι νικητές, άλλοι με την ισοπαλία) και κανείς δεν είπε το παραμικρό για την φιλοξενία και τον κόσμο του ΑΡΗ. Έλα όμως που ο Πανιώνιος έχασε και ο ΑΡΗΣ ανέβασε τις πιθανότητες παραμονής.  Μέχρι πριν 3 ημέρες όλοι μιλούσαν με συμπάθεια για τον ιστορικό σύλλογο και τα προβλήματα που αντιμετωπίζει. Τώρα που φάνηκε κάτι να αλλάζει έπρεπε το "κατεστημένο" να αντιδράσει. Μέχρι και ο ανύπαρκτος ΠΣΑΠ μπήκε στο παιχνίδι... Τι άλλο ακολουθεί; Αθλητικός εισαγγελέας, επερώτηση στη βουλή; Για κοράκια δεν μιλάμε μιας και αυτά τα περιμένουμε έτσι και αλλιώς. 

Σίγουρα ο ΑΡΗΣ έχει πολλά προβλήματα να λύσει προτού να ασχοληθεί με τους γύρω του και σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να μπαίνει σε διαμάχη με ομάδες όπως ο Πανιώνιος, η Βέροια κτλ. Ναι μεν είμαστε τελευταίοι αλλά όπως και να το κάνουμε άλλο ο ΑΡΗΣ και άλλο η ομάδα της πλατείας. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι θα δίνουμε το δικαίωμα στον κάθε Παναγόπουλο, Αραβίδη ή Λαμπρόπουλο να λέει ότι του κατεβαίνει στο μυαλό. Το ίδιο ισχύει και για αυτά τα αθλητικά sites και άλλα ΜΜΕ που ξαφνικά τους έπιασε ο καημός για την εξυγίανση του Ελληνικού ποδοσφαίρου αρχίζοντας όπως πάντα από τον ΑΡΗ. Αδυνατώ να καταλάβω που βοηθάει αυτή η σιωπή από όλους τους επίσημους φορείς του ΑΡΗ. Ανακοινώσεις, δελτία τύπου, εξώδικα και κάθε λογής "όπλο" θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί για να προστατευτεί ο ΑΡΗΣ από αυτό το "συνδικάτο του εγκλήματος" και τα παπαγαλάκια του. Όλα αυτά από τον επίσημο ΑΡΗ γιατί ο κόσμος της ομάδος πλέον έχει άλλη αποστολή. Να "δικαιώσει" όλους αυτούς ψευτοηθικολόγους προπονητές, παίκτες, δημοσιογράφους και να δημιουργήσει ακριβώς αυτές τις συνθήκες που περιμένουν. Όλα όμως με έξυπνο τρόπο, χωρίς να πάθει κακό η ομάδα. Τρόποι υπάρχουν...  Αν λοιπόν έγινε όλος αυτός ο ντόρος από μια νίκη φανταστείτε τι έχει να γίνει την Κυριακή. Γινόμαστε όλοι μια γροθιά και περιμένουμε την Βέροια να πάρει σειρά. Και μην ξεχάσατε γατάκια της Βέροιας να φορέσετε και πάμπερς. Το ίδιο και εσύ διαιτητάκο...

ΥΓ. Τα λαμόγια δεν ξεχνώ όπως και αυτούς που τα στηρίζανε. Ένα Κλ.Βικελίδης όμως χωρίς τα κιτρινόμαυρα πανό βγάζει μια εικόνα εσωτερικής διαμάχης που στο συγκεκριμένο χρονικό σημείο πρέπει να αποβάλλουμε. Άιντε ρε πάρτε μπρος και κάντε την ζούγκλα του Κλ.Βικελίδης κιτρινόμαυρη!

Παλικάρι αποδείχθηκε σήμερα ο ΑΡΗΣ μας που κατάφερε να νικήσει τον Πανιώνιο που ήρθε "ενισχυμένος" με τον διαιτητάκο Τοπούζη, θυμίζοντας κάτι από Βοσκάκη, Ιωαννίδη, Σιδηρόπουλο και τα άλλα "καλόπαιδα" που στέλνει η ΚΕΔ για να εξοντώσουν τον ΑΡΗ μας. Με εξαιρετική άμυνα από το πρώτο μέχρι το τελευταίο λεπτό και με πίστη για τη νίκη παρά τα προκλητικά σφυρίγματα ο ΑΡΗΣ πήρε αυτό που ήθελε και πρόσφερε τη χαρά της νίκης στον κόσμο που σήμερα όχι μόνο γέμισε το γήπεδο αλλά είχε και τον απαιτούμενο τσαμπουκά για τέτοιου είδους παιχνίδια. Η αισιοδοξία επιστρέφει και η σημερινή νίκη είναι απλά  η αρχή!

Ρίσκαρε ο Σ.Παπαδόπουλος σήμερα χρησιμοποιώντας τον Αγκάνθο στην κορυφή της επίθεσης και τον Τσουμάνη στα μπακ αλλά το τελικό αποτέλεσμα ευτυχώς τον δικαίωσε. Ο Ντ.Αγκάνθο σίγουρα δεν διανύει χρονιά σαν την περσινή αλλά σήμερα απέδειξε γιατί αξίζει να τον στηρίξουμε. Κάτι ανάλογο ισχύει και για τον Α.Τάτο που ακόμη και σε μια μέτρια ημέρα σαν τη σημερινή ήταν καθοριστικός στην εξέλιξη του αγώνα. Συγχαρητήρια φυσικά αξίζουν και στον Τσουμάνη που δημιούργησε την φάση του γκολ, αποδεικνύοντας ότι τα πάει σαφώς καλύτερα μεσοεπιθετικά παρά στα αμυντικά του καθήκοντα. Στην άμυνα ο Σ.Παπαδόπουλος όπως όλα δείχνουν έχει βρει στο πρόσωπο του Μπουγαϊδη τον άνθρωπο που θα γεμίσει και τους υπόλοιπους με ηρεμία και αυτοπεποίθηση σε κάθε τους κίνηση. Δεν είναι τυχαίο ότι δίπλα του και ο Γιαννίτσης δείχνει σαφώς καλύτερος. Φυσικά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι στην αμυντική τετράδα έχει προστεθεί και ο Βαγγέλη που παρά το ότι δεν είναι 100% έτοιμος είναι αρκετά ουσιαστικός και προωθεί  και όποτε μπορεί το παιχνίδι της ομάδος. Θετική παρουσία και από τους Καμινιώτη, Τσιάρα και Κύργια. Μπακασέτας και Μανιάς είχαν τις ευκαιρίες τους και θα μπορούσαν με λίγη περισσότερη τύχη ή προσοχή στην τελική προσπάθεια να σκοράρουν. Ο Πανιώνιος από την άλλη με μια πρώτη ματιά μπορεί να φάνηκε πιο ψυχωμένος και παθιασμένος από το ξεκίνημα του αγώνα αλλά επι της ουσίας όλος ο Πανιώνιος ήταν τα σφυρίγματα του Τοπούζη. Ανέχτηκε το αντιαθλητικό παιχνίδι τους, δεν έβγαλε ούτε μια κάρτα σε πολλ τρανταχτές περιπτώσεις και ιδίως στο δεύτερο ημίχρονο  έσπρωχνε με κάθε τρόπο τους νεοσμυρνιώτες προς την εστία μας! Αυτός ήταν όλος ο Πανιώνιος και τίποτα παραπάνω.

Χωρίς να εντυπωσιάσει ο ΑΡΗΣ σήμερα πήρε αυτό που ήθελε και όταν τα βαθμολογικά όρια έχουν στενέψει ασφυκτικά αυτό που μετράει μόνο είναι οι βαθμοί. Αυτός όμως που ήταν πραγματικά εντυπωσιακός ήταν ο κόσμος της ομάδος που παρά του ορισμού του αγώνα ημέρα Δευτέρα έδωσε βροντερό παρών, είχε υπομονή και αντέδρασε με τσαμπουκά στις προκλήσεις του Τοπούζη και των ανθρώπων του Πανιωνίου. Αυτή η τρέλα που βγήκε από την κερκίδα πέρασε στην ομάδα και έπαιξε καταλυτικό ρόλο στην εξέλιξη του αγώνα. Κάτι ανάλογο ισχύει και για τον πάγκο της ομάδος που ήταν μια απο τις λίγες φορές που είδα παίκτες, τεχνικό τιμ και τα λοιπά μέλη της αποστολής να είναι συνεχώς στο πόδι και να συμμετέχουν με τον τρόπο τους στο παιχνίδι. Στους ίδιους ρυθμούς με τον Τοπούζη και ο τέταρτος που πιο πολύ ήταν στον πάγκο μας παρά στη θέση του στη γραμμή του κέντρου. Η νίκη ήρθε, η αισιοδοξία επέστρεψε αλλά και σήμερα φάνηκε ξεκάθαρα ότι υπάρχει προμελετημένο σχέδιο εξόντωσης του ΑΡΗ μας. Πολύ πιθανόν το ότι του ξέφυγε του Τοπούζη η φάση του Α.Τάτου να ήταν και ο λόγος που στο δεύτερο ημίχρονο έπαιξε 100-0 και προσπάθησε να διαμορφώσει το τελικό αποτέλεσμα. Επιτέλους διοίκηση του ΑΡΗ, "μεγαλομέτοχοι" της ΚΜΑ, Α.Σ. , Αρειανοί πολιτικοί και λοιποί παράγοντες του ΑΡΗ χρειάζεται μια οργανωμένη αντίδραση σε αυτή την αλητεία. Αν δηλαδή το πανιωνάκι έρχεται και μας παίζει έτσι μέσα στην έδρα μας φανταστείτε τη Βέροια του Καραμελίδη την επόμενη αγωνιστική πως θα έρθει... Με Βοσκάκη, Σιδηρόπουλο, Ιωαννίδη, Κουρουμπίλια; Η αντεπίθεση ξεκίνησε, η συνέχεια πρέπει να δοθεί στην ΕΠΟ και στην ΚΕΔ! Όσο για τον κόσμο της ομάδος, το μήνυμα στήριξης σήμερα ήταν πιο δυνατό από ποτέ. Από τώρα σκεφτόμαστε την επόμενη Κυριακή και περιμένουμε με ανοιχτές αγκαλιές την Βέροια και τα ρεβανί τους!

ΥΓ. Οι μαύρες γάτες λείψανε, τα ξόρκια με τις αλλαγές θέσεων στο ημίχρονο έπιασαν τόπο και η Αρειανάρα μετά από σχεδόν 4 μήνες πανηγύρισε την νίκη!

Μαζεύοντας τα κομμάτια μας από τη χθεσινή ημέρα ντροπής γυρνάμε το διακόπτη, φοράμε την κιτρινόμαυρη πανοπλία και ετοιμαζόμαστε να βρεθούμε στον ποδοσφαιρικό μας ναό στο πλευρό του Θεού! Σε μια αναμέτρηση διαφορετική από τις άλλες μιας και θα κρίνει κατά πόσο η ομάδα μας έχει βάσιμες ελπίδες για να σωθεί. Και μόνο ότι η μια από τις 2 νίκες που έχουμε κάνει σε αυτό το εφιαλτικό για εμάς πρωτάθλημα είναι απέναντι στον Πανιώνιο είναι αρκετό για να αισιοδοξούμε ότι ύστερα από σχεδόν 1 γύρο( περίπου 6 μήνες πρωταθλήματος ) θα γευτούμε τη χαρά της νίκης. Έτσι και αλλιώς άλλο αποτέλεσμα δεν υπάρχει εκτός της νίκης και αυτό είναι κάτι που πρέπει να το έχουν όλοι όσοι αποτελούν τον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ στο μυαλό τους.

Στο παιχνίδι με τον Παναιτωλικό ο ΑΡΗΣ έφυγε αλώβητος δείχνοντας κάποια στοιχεία όπως δύναμη, πάθος και πονηριά(κυρίως στα τελευταία λεπτά) σε ένα δύσκολο γήπεδο με έναν πολύ καλό αντίπαλο. Αυτό το παιχνίδι όμως θα είναι πολύ διαφορετικό γιατί ο ΑΡΗΣ δεν μπορεί να αρκεστεί σε παθητικό ρόλο όπως έκανε στο Β ημίχρονο απέναντι με τον Παναιτωλικό αλλά θα πρέπει να πετύχει το γκολ(ή τα γκολ) που θα τον οδηγήσουν στη νίκη. Σε αυτό βοηθάει η επιστροφή του Α.Τάτου και του Καμινιώτη ενώ ευχάριστο είναι και το γεγονός ότι Μπουγαϊδης, Γιαννίτσης και Μανιάς που ήταν αμφίβολοι θα αγωνιστούν κανονικά. Εκτός αποστολής έμειναν οι Βλάχος και Ψυχογιός άρα η λογική λέει ότι θα δούμε τον Βαγγελή στη φυσική του θέση και τον Τσουμάνη σαν αριστερό μπακ παρόλο που η παρουσία του νεαρού μπακ έχει πληγώσει την ομάδα σε αντίθεση με τις φορές που έχει αγωνιστεί πιο μπροστά και τα έχει πάει σαφώς καλύτερα.  Πειράματα τύπου Πουλίδο ή Κύργια στα χαφ δύσκολα θα δούμε. Από εκεί και πέρα σοβαρή υποψηφιότητα βάζει ο Τσιάρας να αγωνιστεί και πάλι σαν "κόφτης" στα αμυντικά χαφ και μαζί με τον Καμινιώτη να κλειδώσουν τις συγκεκριμένες θέσεις. Ο Σ.Παπαδόπουλος στις δηλώσεις του δείχνει να κατανοεί ότι πρέπει να αλλάξει κάτι και να βρει τις λύσεις για τα εντός έδρας αλλά αυτό θα πρέπει να το αποδείξει με τις επιλογές του. Ενδεχόμενη προτίμηση στον Γιάννη Παπαδόπουλο απλά θα αποδείξει ότι ο προπονητής μας χάνεται στις εμμονές του. Ο Πανιώνιος έχει αποδείξει ότι είναι μαχητική ομάδα αλλά όπως φάνηκε και στο παιχνίδι του πρώτου γύρου αυτό δεν είναι αρκετό.

Δύσκολες εποχές για Αρειανούς όμως αυτές τις δύσκολες εποχές δείχνουμε πόσο δυνατοί είμαστε. Δεν είναι η πρώτη φορά που η ομάδα μας θα αγωνιστεί με την πλάτη στον τοίχο. Όπως τις προηγούμενες φορές τα καταφέραμε έτσι θα τα καταφέρουμε και σήμερα. Πάντα ο κόσμος ήταν παρών στα δύσκολα, πόσο λοιπόν όταν έχουμε ένα τέτοιο παιχνίδι στην έδρα μας. Αφήνουμε στεναχώριες, δουλειές και λοιπές υποχρεώσεις και προετοιμαζόμαστε για να κατηφορίσουμε από νωρίς στο Κλ.Βικελίδης. Οι παίκτες του Πανιωνίου θα πρέπει πρώτα να λυγίσουν από τις φωνές μας και στην συνέχεια να υποκλιθούν στην ανωτερότητα των παικτών μας. Για το κοράκι δεν θέλω να σκέφτομαι καν ότι μπορεί να μας βάλει τρικλοποδιές. ΔΥΝΑΜΗ, ΠΑΘΟΣ, ΠΙΣΤΗ ΓΙΑ ΤΗ ΝΙΚΗ ΑΠΟ ΟΛΗ ΤΗΝ ΚΕΡΚΙΔΑ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΠΑΙΚΤΕΣ ΜΑΣ! ΑΪΝΤΕ ΡΕ ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

Ανάμεικτα συναισθήματα μας άφησε η σημερινή αναμέτρηση κόντρα στον Παναιτωλικό σε ένα γήπεδο βούρκο που μόνο ποδόσφαιρο δεν μπορούσε να παιχθεί. Τόσο στην εμφάνιση της ομάδος όσο και στον βαθμό που κερδήθηκε δύσκολα μπορεί κανείς να πει αν θα βάλουμε θετικό ή αρνητικό πρόσημο. Η συνέχεια όμως του πρωταθλήματος και τα 2 συνεχόμενα εντός έδρας παιχνίδια με Πανιώνιο και Βέροια θα είναι αυτά που θα κρίνουν κατά πόσο βαθμοί ισοπαλίας απέναντι σε ομάδες σαν τον αήττητο εντός έδρας Παναιτωλικό ή τον εξαιρετικό Ατρόμητο που υποδεχθήκαμε πριν μερικές αγωνιστικές είναι πολύτιμοι ή όχι.

Αν και περιμέναμε αλλαγές σήμερα ο Σούλης Παπαδόπουλος κατάφερε να μας αιφνιδιάσει με ένα αρκετά περίεργο σχήμα και παίκτες να αγωνίζονται σε θέσεις που δεν τους έχουμε ξαναδεί. Έστω και έτσι όμως φάνηκε ότι κάποιοι παίκτες δεν μπορούν με πρώτο και καλύτερο τον Γ.Παπαδόπουλο που και σήμερα αν και αγωνίστηκε 73' ζήτημα να ανακατεύτηκε σε 3-4 φάσεις... Ενώ και ο Πουλίδο αν και έδωσε μάχες θα περίμενα να προσφέρει περισσότερα σε ένα παιχνίδι που πήγε στη δύναμη. Κατά τα άλλα ο αμυντικός προσανατολισμός της ομάδος, ο κακός αγωνιστικός χώρος η ποιότητα και το πείσμα που έδειξαν οι παίκτες του Παναιτωλικού έκαναν στο δεύτερο ημίχρονο το γήπεδο να γέρνει προς την εστία μας και το ότι κρατήσαμε την εστία μας ανέπαφη ήταν πραγματικά ευτύχημα. Καθοριστικό ρόλο στην πορεία του αγώνα έπαιξε ο ατυχής τραυματισμός του Μπουγαϊδη που και σήμερα αποτελούσε σημείο αναφοράς για την άμυνα μας και υπήρχε μια σιγουριά στα μετόπισθεν.  Πέρα από τον βαθμό της ισοπαλίας σήμερα μπορούμε να κρατήσουμε την επάνοδο του Βαγγελή που ήταν αρκετά καλός στα αμυντικά του καθήκοντα, το ντεμπούτο του μαχητικού Τσιάρα αλλά και την παρουσία των Νταμαρλή και Γιαννίτση με τον Γιαννίτση να αρχίζει να αποκτάει μια σταθερότητα. Μανιάς, Μπακασέτας και Τσουμάνης, τρέξανε, προσπαθήσανε, παλέψανε αλλά η ομάδα ήταν απελπιστικά κομμένη στα 2 και το γήπεδο δεν βοηθούσε την αντεπίθεση. Το ίδιο φυσικά δεν μπορούμε να πούμε για τον Σουνά που αν και μπήκε σε χρονικό σημείο που η ομάδα είχε οπισθοχωρήσει υποτίθεται ότι ένας παίκτης έρχεται από τον πάγκο για να προσφέρει το κάτι παραπάνω. Ευχάριστη έκπληξη ήταν και ο Σ.Διούδης σήμερα που  δεν φοβήθηκε και είχε πολλές επιτυχημένες εξόδους παρόλο που ο Γιάχος προσπάθησε να τον βγάλει μοιραίο. Πάντως με γνώμονα τον κακό αγωνιστικό χώρο τελικά οι επιλογές του Σ.Παπαδόπουλου(εκτός του Γ.Παπαδόπουλου) αποδείχθηκαν σωστές μιας και έβγαλαν δύναμη και πάθος που ήταν απαραίτητη σε αυτό το παιχνίδι.

Το αν μας φθάνουν τα πονταλάκια θα φανεί από τις επόμενες αγωνιστικές, εκεί που θα πρέπει από τώρα να προετοιμαζόμαστε για μια δυναμική παρουσία του κόσμου. Κάτι φαίνεται να αλλάζει στην ομάδα με τις νέες μεταγραφές και αν στον σημερινό ΑΡΗ βάλουμε τους Τάτο και Καμινιώτη και ίσως και τον Ψυχογιό την επόμενη αγωνιστική τότε μπορεί η πολυπόθητη νίκη να έρθει. Και αν έρθει επιτέλους η νίκη τότε σίγουρα η ψυχολογία θα αλλάξει και θα δούμε έναν πολύ διαφορετικό ΑΡΗ. Είμαστε ακόμη ζωντανοί και θα παλέψουμε μέχρι το τέλος!

Να εξαντλήσει τις όποιες πιθανότητες μας έχουν απομείνει θα προσπαθήσει η ομάδα μας σήμερα στο Αγρίνιο κόντρα στον Παναιτωλικό. Ένα πολύ δύσκολο παιχνίδι όπου ο ΑΡΗΣ μας θα παρουσιαστεί αρκετά διαφορετικός λόγω των πολλών απουσιών και αλλαγών που θα δούμε σήμερα. Μια καθοριστική αναμέτρηση που θα διευθύνει ο γνωστός Γιάχος, ένα από τα πρωτοπαλίκαρα της παράγκας οπότε και θα φανεί ξεκάθαρα αν η διοίκηση της ομάδος έχει καταφέρει να αλλάξει κάτι παρασκηνιακά ή αυτή κοροϊδία με διαιτησίες τύπου Βοσκάκη, Σιδηρόπουλου, Ιωαννίδη κτλ συνεχιστεί και σήμερα στο Αγρίνιο.

Το πόσο σημαντικό είναι και το σημερινό παιχνίδι είναι περιττό να αναρωτηθούμε κατά πόσο το έχουν αντιληφθεί ο Σ.Παπαδόπουλος και οι παίκτες του. Το θέμα είναι αν μπορούν να τα καταφέρουν εκεί που όλες οι υπόλοιπες ομάδες της σουπερλιγκας έχουν αποτύχει με την συντριπτική πλειοψηφία από αυτές να μην μπορούν να πάρουν καν τον βαθμό της ισοπαλίας. Για αυτό το λόγο αλλά και λόγω της γενικής κατακραυγής(άσχετα που κανείς προπονητής δεν παραδέχεται κάτι τέτοιο) ο Παπαδόπουλος θα παρατάξει έναν ΑΡΗ πολύ διαφορετικό από τις προηγούμενες αγωνιστικές. Εκτός από τους Αγκάνθο, Οικονομόπουλο που έμειναν εκτός αποστολής, τον Καμινιώτη που και σήμερα θα απουσιάσει λόγω τραυματισμού  και τους τιμωρημένους Τάτο και Ηρακλή όπως όλα δείχνουν θα έχουμε το ντεμπούτο του Βαγκελί και του Τσιάρα αλλά και την επιστροφή του Ψυχογιού ύστερα από πάρα πολύ καιρό. Ενώ αν προσθέσουμε την επιστροφή του Μπουγαϊδή δίπλα στον Γιαννίτση(ο Πουλίδο μάλλον μένει στον πάγκο) και την χρησιμοποίηση του Νταμαρλή ύστερα από αρκετές αγωνιστικές τότε μιλάμε για έναν πολύ διαφορετικό ΑΡΗ. Αιχμή του δόρατος αυτή τη φορά θα είναι ο Μανιάς στην κορυφή της επίθεσης που εδώ και αρκετές αγωνιστικές μοιάζει να πατάει πάρα πολύ καλά παρόλο που δεν αγωνίζεται στην φυσική του θέση. Εκεί όμως που πιθανόν να κριθούν τα πάντα είναι στην αμυντική λειτουργία της ομάδος και στα ατομικά λάθη που θα πρέπει πάση θυσία να αποφευχθούν. Μόνο με πάθος και συγκέντρωση για ενενήντα λεπτά από όλους όσους αγωνιστούν θα έχουμε τύχη σήμερα γιατί διαφορετικά τα πράγματα θα είναι πολύ δύσκολα μιας και ο Παναιτωλικός στην έδρα του είναι πολύ δυνατός. 

Η απόφαση για 2+1 ομάδες που θα υποβιβαστούν σε σχέση με τις 3 που είχε ακουσθεί μοιάζει με ιδανικό σενάριο γιατί σε αυτό το πρωτάθλημα παρασκηνίου πολύ δύσκολα ο ΑΡΗΣ να επωφεληθεί από "αδιάφορες" ομάδες. Για αυτό λοιπόν όσο περισσότερες ομάδες καίγονται για βαθμούς τόσες περισσότερες πιθανότητες έχουμε. Φυσικά όλα αυτά εφόσον κάποια στιγμή αρχίζουμε να κερδίζουμε και να μαζεύουμε τρίποντα γιατί πλέον με τα πονταλάκια δουλειά δεν γίνεται... Άιντε ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ ξύπνα και  πάτησε τους!

Όπως είναι φυσιολογικό οι μέρες που ακολουθούν το νέο ανεπιτυχές αποτέλεσμα κόντρα στην Ξάνθη μόνο ευχάριστες και ευεργετικές δεν είναι για τον ΑΡΗ και τον κόσμο του. Άλλοι μιλάνε για τις ελπίδες σωτηρίας που υπάρχουν ακόμη αλλά μιλάνε για ένα βήμα πιο κοντά στον "θάνατο". Επι της ουσίας όμως κανείς δεν ασχολείται με όλα αυτά που πρέπει να αλλάξουν ώστε επιτέλους να μπει η ομάδα σε τροχιά επιβίωσης. Αυτό που χρειάζεται η ομάδα μας είναι η αλλαγή νοοτροπίας σε όλα τα επίπεδα. Από την κορυφή που είναι η διοίκηση, τον προπονητή, τους παίκτες μέχρι και τον τελευταίο φίλαθλο της ομάδος.  Μόνο έτσι θα σωθούμε...

Το αποτέλεσμα είναι αυτό που μετράει και χωρίς καμία αμφιβολία όπως τα αποτελέσματα απέδειξαν ότι ο Ηλιάδης έβαλε τις βάσεις για τη διάλυση της ομάδος και ο Λ.Σκόρδας που ήταν ο μοναδικός που έδωσε το παρών στο κάλεσμα σωτηρίας για την ώρα αδυνατεί να διορθώσει τα κακώς κείμενα παρά την όποια φιλότιμη προσπάθεια. Το ίδιο ισχύει και για τους προπονητές της ομάδος με τον Χατζηνικολάου να χρεώνεται με διαφορά το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης για αυτό που βιώνουμε σήμερα αλλά και τους Μιλίνκοβιτς και Παπαδόπουλο να αδυνατούν να κάνουν το κάτι διαφορετικό με τις υπάρχουσες συνθήκες. Χωρίς να είναι κακό όλα τα παραπάνω πρόσωπα είχαν τις συμπάθειες και τις αντιπάθειες τους εντός και εκτός ΑΡΗ. Δηλαδή η ευρεία μάζα του κόσμου του ΑΡΗ θεώρησε το καλοκαίρι ότι ο Ηλιάδης είναι ο κατάλληλος, άλλοι θεώρησαν ότι ο Σ.Παπαδόπουλος ήταν εξαρχής λίγος για αυτόν τον ΑΡΗ, άλλοι αρρωσταίνουν μόνο που ακούνε το όνομα Λ.Σκόρδας και άλλοι αναπολούν τον συμπαθή αλλά εξίσου αποτυχημένο Μιλίνκοβιτς. . Πέρσι η σωτηρία ήρθε με την αλλαγή προσώπων και την συσπείρωση, φέτος αυτό δεν γίνεται και επειδή όπως έχει αποδειχθεί ως τώρα επώνυμες, υπαρκτές λύσεις εκτός του Λ.Σκόρδα δεν υπάρχουν θα πρέπει η ίδια η διοίκηση και ο προπονητής μας να αλλάξουν νοοτροπία. Ας σταματήσει η διοίκηση να ασχολείται με τους εχθρούς της εντός ΑΡΗ και ας ασχοληθεί με αυτούς εκτός ΑΡΗ που μας βάζουν ότι εμπόδια μπορούν. Από την καθυστέρηση στα δελτία μέχρι αυτό το παραμύθι με τους "πενηνταρήσιους" στα εντός και τους "σφαγείς" στα  εκτός έδρας. Και εσύ Σ.Παπαδόπουλε δεν θα ήσουν σε αυτόν τον ΑΡΗ αν μπορούσες με τέτοια ευκολία να μεταμορφώσεις παίκτες που ολόκληρο τον πρώτο γύρο και κάτι παραπάνω από σκιά του εαυτού τους. Για αυτό άλλαξε τα πλάνα σου, ψάξε και βρες ποιοί από όλους έχουν τα κότσια να παλέψουν και μπες στην μάχη με αυτούς. Δεν χρειάζεται να λιθοβολήσουμε κανέναν απλά αυτούς που δεν μπορούν να μην τους βάλουμε στην πρώτη γραμμή της μάχης. Για να αλλάξεις το αγωνιστικό προφίλ της ομάδος ήρθες και όχι για να παρουσιάσεις το ίδιο.

Και όλοι μαζί ζητάμε την αλλαγή στην ομάδα μας χωρίς όμως να είμαστε διατεθειμένοι οι περισσότεροι να αλλάξουμε την δική μας νοοτροπία ώστε να πιέσουμε και αυτούς που έχουν τις τύχες της ομάδος μας ώστε να αλλάξουν και αυτοί με την σειρά τους. Γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι πέρσι ο κόσμος έγινε μια γροθιά και έφερε την αλλαγή που έσωσε την ομάδα. Χθες ύστερα από 3 μήνες έγινε μια εκπομπή από τον S3 με φόντο την αλήθεια, την συσπείρωση και την ελπίδα. Δυστυχώς από τα 3 παραπάνω μπορούμε να κρατήσουμε μόνο την ελπίδα μιας και για να φθάσεις στην αλήθεια και την συσπείρωση μέσα από όσα ακούσθηκαν θα πρέπει να πας από περίεργα δύσβατα μονοπάτια αποφεύγοντας τα προφανή... Αυτό όμως που έχει ξεχωριστή είναι ότι από την στιγμή λοιπόν που ο πιο σημαντικός εκφραστής της αντιπάθειας προς τον Λ.Σκόρδα ΔΕΝ παρουσίασε  μια εναλλακτική λύση,  κανένα πλάνο ώστε να ακολουθήσουμε και όλοι εμείς οι υπόλοιποι που τα έχουμε χαμένα αναγκαστικά κρατιόμαστε από τις ελπίδες που έχουμε. Όπως λοιπόν ζητάμε από τον Λ.Σκόρδα να σταματήσει να διχάζει(όπως πολλοί ισχυρίζονται), τον Σ.Παπαδόπουλο να αλλάξει το αγωνιστικό προφίλ και τους παίκτες επιτέλους να σοβαρευτούν έτσι και εμείς πρέπει να δεχθούμε ότι τη δεδομένη χρονική στιγμή αυτούς έχουμε, επιτέλους να αρχίσουμε να τους στηρίζουμε και να δείξουμε σε ολόκληρη την υπόλοιπη Ελλάδα την συσπείρωση του κόσμου του ΑΡΗ που τόσο πολύ φοβάται. ΑΛΛΑΓΗ ΚΑΙ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΓΙΑΤΙ ΑΡΗ ΜΟΥ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΛΛΙΩΣ...

Παρακολουθώντας παιχνίδια σαν το σημερινό πραγματικά αυτό που μου έρχεται στο μυαλό είναι ότι βγάζουμε τα μάτια μας μόνοι μας. Καλά τα μεγάλα λόγια στήριξης, εμψύχωσης και πίστης στην αγωνιστική ανάσταση των παικτών αλλά έτσι όπως πάμε θα ολοκληρωθεί το πρωτάθλημα, ο ΑΡΗΣ θα έχει υποβιβαστεί και εμείς ακόμη θα περιμένουμε από συγκεκριμένους παίκτες να βρουν τον καλό τους εαυτό. Στην Λειβαδιά ο ΑΡΗΣ με τη βοήθεια του Ιωαννίδη μπορεί να έκανε το χαρακίρι αλλά η μεταμόρφωση της ομάδος χάρη στα νέα μεταγραφικά αποκτήματα ήταν κάτι που μας έκανε αισιόδοξους, Σήμερα ο Σ.Παπαδόπουλος αποφάσισε να μας γυρίσει πίσω και να δώσει ακόμη μια ευκαιρία σε παίκτες που όλη τη χρονιά αδυνατούν να ανταπεξέλθουν στις ειδικές συνθήκες του φετινού ΑΡΗ με το αποτέλεσμα όμως να είναι ακριβώς το ίδιο με όλα τα προηγούμενα παιχνίδια. 

Η ομάδα μπήκε δυνατά, είχε διάθεση και έδειξε από το ξεκίνημα ότι θέλει πάση θυσία τη νίκη. Μόλις στο 4' ο Γιαννίτσης έχασε μοναδική ευκαιρία να σπρώξει την μπάλα στα δίχτυα ενώ λίγο πιο μετά ο "ακριβοδίκαιος" Κάκος έκλεισε τα ματιά στο ξεκάθαρο τράβηγμα πάνω στον Μανιά στην προσπάθεια του σκοράρει μέσα στη μεγάλη περιοχή. Όλα άρχισαν να στραβώνουν από το 25' και μετά εκεί που ο πολύ καλός Καμινιώτης τραυματίστηκε και ο Σούλης Παπαδόπουλος αποφάσισε να εμπιστευτεί τον Γ.Παπαδόπουλο. Να πούμε ότι μας έκανε έκπληξη που ο ΑΡΗΣ έχασε ξαφνικά το κέντρο και ότι ο Γ.Παπαδόπουλος πέρασε ακόμη ένα παιχνίδι απαρατήρητος; Με εξαίρεση φυσικά την φάση του Β ημιχρόνου όπου κατάφερε να ξεσηκώσει όλο τον κόσμο εναντίον του όταν με όλο το γήπεδο ανοιχτό μπροστά του, χωρίς την παραμικρή πίεση αυτός δίστασε να βγει μπροστά και αποφάσισε να γυρίσει πίσω. Μια ενέργεια που απλά δείχνει ότι ο συγκεκριμένος ποδοσφαιριστής δεν έχει το καθαρό μυαλό ή την ψυχολογία αν προτιμάτε που χρειάζεται ο ΑΡΗΣ για να πάρει τους βαθμούς. Η φάση του γκολ της Ξάνθης είναι πάλι ένας συνδυασμός προσωπικών λαθών παικτών που  όλη τη χρονιά κάνουν τα ίδια και τα ίδια. Σε πρώτο χρόνο ο Πουλίδο λανθασμένα γυρνάει την μπάλα προς τα πίσω, εκεί που ως συνήθως ο Διούδης παραμένει καρφωμένος στην γραμμή της εστίας του και δέχεται το 0-1... Ώραια λέμε για την άμυνα μας, για τα προσωπικά λάθη στα στημένα κτλ κτλ αλλά τουλάχιστον τα μισά γκολ που έχει δεχθεί ο ΑΡΗΣ φέτος είναι από φάσεις που πολύ χαλαρά ένας τερματοφύλακας με μεγαλύτερη εμπειρία που δεν τρέμει θα τις καθάριζε. Ενώ και στη συνέχει φάνηκε πόσο επηρεασμένος ήταν ο Διούδης. Αν σε αυτό το σκηνικό προσθέσουμε την είσοδο του Σουνά και του Αγγελούδη που επανέλαβαν μια από τις κλασσικές άνευρες παρουσίες τους αλλά και του Αγκάνθο που σε 2-3 φάσεις φάνηκε ξεκάθαρα ότι είναι σκιά του εαυτού το τελικό αποτέλεσμα ήρθε απολύτως φυσιολογικά.  

Απελπισία είναι το συναίσθημα που επικρατεί όπου με τους βαθμούς που πετιούνται με τόσο μεγάλη ευκολία να μας κάνουν πλέον να αναζητούμε το θαύμα. Μάλιστα η απογοήτευση είναι ακόμη μεγαλύτερη μιας και από έναν άνθρωπο σαν τον Σ.Παπαδόπουλο που περιμέναμε να φέρει τα πάνω κάτω ιδίως μετά τον ερχομό των νέων μεταγραφικών αποκτημάτων βλέπουμε ξαφνικά να τρώει το ένα κόλλημα μετά το άλλο. Εκτός ο φορμαρισμένος Ηρακλής, μπέρδεμα με τον Ψυχογιό, πέρα από κάθε λογική εμπιστοσύνη σε παίκτες σαν τους Γ.Παπαδόπουλο, Σουνά, Αγγελούδη, Διούδη, Πουλίδο και Αγκάνθο. Δεν ζητάμε να κρεμαστεί κανένας παίκτης αλλά να σφυρίζουμε αδιάφορα και να λέμε μετά από κάθε παιχνίδι πάλι το έπνιξε ο Διούδης, πάλι λάθος ο Πουλίδο, πάλι αόρατος ο Παπαδόπουλος, πάλι σκιά του εαυτού του ο Αγκάνθο, πάλι λίγος ο Σουνάς, πάλι ανούσιος ο Αγγελούδης... Άλλαξε το σύστημα, βάλε κορυφή τον Μανιά, ανακάτεψε την τράπουλα μπας και βρεις κανέναν παίκτη όπως τον Ρένια ή τον Κοτσαρίδη και μαζί με τα νέα μεταγραφικά αποκτήματα παρουσίασε έναν διαφορετικό ΑΡΗ που μπορεί να σωθεί. Ο ΑΡΗΣ να σωθεί με μπροστάρηδες τους παίκτες που τον έχουν οδηγήσει από το ξεκίνημα της χρονιάς στον πάτο της βαθμολογίας είναι σχεδόν αδύνατο. Επιτέλους Σούλη πάρτο αλλιώς... γιατί η επανάληψη κουράζει...

Στο σημείο που έχει φθάσει η ομάδα λέξεις όπως τελικός, παιχνίδι χωρίς γυρισμό πλέον δεν αποτελούν υπερβολή. Το ντροπιαστικό ρεκόρ να μην έχουμε κερδίσει ακόμη εντός έδρας πρέπει επιτέλους να τελειώσει και ο ΑΡΗΣ να μπει σε ανοδική τροχιά. Κάθε άλλη συζήτηση περί μαθηματικών ελπίδων, κάλυψης χαμένων βαθμών σε άλλα παιχνίδια  κτλ είναι περιττά γιατί πολύ απλά ο δρόμος προς την επιβίωση περνάει μέσα από το Κλ.Βικελίδης. Εκεί που αύριο το απόγευμα όποιος θέλει πραγματικά ο ΑΡΗΣ να σωθεί θα πρέπει να είναι εκεί για να στηρίξει την ομάδα με όλες του τις δυνάμεις. Και όταν λέμε να στηρίξει εννοούμε η φωνή του κάθε οπαδού να γίνει πηγή ενέργειας των παικτών και όχι η μουσική υπόκρουση ενός καφέ παρέα με τους φίλους μας όπου λέμε αγαπημένα συνθηματάκια για τον ΆΡΗ μας. Ηχητική βία από το πρώτο μέχρι το τελευταίο λεπτό. Γιατί όπως απαιτούμε από την ομάδα να αλλάξει και να αρχίζει να κερδίζει έτσι και εμείς θα πρέπει να δούμε τι μπορούμε να αλλάξουμε από την κερκίδα για να βοηθήσουμε την ομάδα να κερδίσει.

Ο ερχομός του Βανγκελί και η "προαναγγελία" χρησιμοποίησης του ακόμη και ως βασικού ήταν μια τονωτική ένωση στο πληγωμένο γόητρο όλων μας από τη δυσάρεστη κατάληξη του αγώνα με το Λεβαδειακού. Ένας αγώνας που παρά τις γνωστές αδυναμίες μας  και την σφαγή του Ιωαννίδη  που οδήγησαν στην ήττα είδαμε και κάποια νέα στοιχεία που ως ένα βαθμό μας ενθουσίασαν. Με εξαίρεση ένα δεκαπεντάλεπτο στον αγώνα με την Ξάνθη στον πρώτο γύρο συνολικά ο ΑΡΗΣ έκανε την καλύτερη του παρουσία στη Λειβαδιά. Είχε συνοχή σε όλες τις γραμμές, έβγαινε μπροστά έξυπνα και με σωστή ανάπτυξη και στα μετόπισθεν είχε έναν Μπουγαϊδη που τα καθάριζε όλα. Αυτή η απουσία είναι και το μεγαλύτερο πρόβλημα του Σ.Παπαδόπουλου που όπως όλα δείχνουν θα ρισκάρει με τη χρησιμοποίηση του Πουλίδο. Ένας Πουλίδο που ευελπιστούμε με τον ερχομό των νέων παικτών και τον διαφορετικό κλίμα που έχουν δημιουργήσει στα αποδυτήρια να έχει επηρρεαστεί και αυτός θετικά και να δούμε έναν Πουλίδο από τα παλιά. Παρτενέρ του θα είναι ένας εκ των Κύργια ή Γιαννίτση που η αλήθεια είναι ότι στη Λειβαδιά στο διάστημα που αγωνίστηκαν παρέα ήταν τραγικοί... Βλάχος και Βαγκελί θα είναι στα άκρα της άμυνας ενώ μεσοαμυντικά θα δούμε τον Οικονομόπουλο και τον Καμινιώτη που ήταν ίσως η μεγαλύτερη έκπληξη από τις μεταγραφές μιας και κανείς δεν περίμενε αυτή την εμφάνιση από τον συγκεκριμένο αθλητή. Ο Α.Τάτος σε καλύτερη κατάσταση από την προηγούμενη αγωνιστική  θα είναι στην γνώριμη του θέση ενώ η επιθετική 3αδα θα αποτελείται από τους Μπακασέτα, Μανιά και Αγκάνθο. Με τον Ισπανό επιθετικό να ψάχνει ακόμη τον καλό του εαυτό αλλά να παραμένει πολύτιμος για αυτόν τον ΑΡΗ. Εντύπωση πάντως προκάλεσε η απόφαση του Σ.Παπαδόπουλου να αφήσει τον Ηρακλή εκτός αποστολής κάτι που έρχεται σε συνέχεια της διαρροής περί απομάκρυνσης του Ψυχογιού. Δύο παίκτες που ήταν βασικότατοι και τους χαρακτηρίζει το αγωνιστικό πάθος που δείχνουν σε κάθε αναμέτρηση. Ας ελπίσουμε ότι ο Σ.Παπαδόπουλος ξέρει τι κάνει και πως θα καταφέρει να πάρει τη νίκη και δεν πρόκειται για απλά κολλήματα που συχνά πυκνά έχουν όλοι οι προπονητές. Η Ξάνθη με 25 βαθμούς είναι ψιλοαδιάφορη αλλά σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να μας χαριστεί. Όπως φυσικά και ο Τ.Κάκος που τον στέλνουν για άλλη μια εκνευριστική πενηνταρήσια διαιτησία μέσα στην έδρα μας σε αντίθεση με τις σφαγές που βιώνουμε εκτός Κλ.Βικελίδης.

Τα λόγια πλέον είναι περιττά. Δεν μας νοιάζει ο Κάκος, δεν μας νοιάζει ο ψευτοεπαναστάτης, δεν μας νοιάζει που απέναντι μας θα έχουμε τον μισητό κομπάρσο του Ελληνικού πρωταθλήματος. Αυτό που μας νοιάζει είναι η νίκη και μόνο η νίκη. Τίποτα άλλο. Οι μειωμένες τιμές εισιτηρίων είναι το κάλεσμα της διοίκησης προς τον κόσμο. Δικαιολογίες δεν υπάρχουν. ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΚΛ.ΒΙΚΕΛΙΔΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΗ ΝΙΚΗ!