Μετά από μια θυελλώδες εβδομάδα όπου θα μπορούσε να πει κανείς ότι τα πράγματα έγιναν χειρότερα αντί να γίνουν καλύτερα μετά το φιάσκο του τελικού της Κρήτης ο ΑΡΗΣ μας καλείται να ξεπεράσει τα εσωτερικά του προβλήματα πάνω στο παρκέ. Αντίπαλος μας ο Πανιώνιος σε ένα παιχνίδι ιδιαίτερων συνθηκών μιας και η προπαγάνδα του ποδοσφαιρικού Πανιωνίου κατάφερε να πείσει τους οπαδούς της ομάδος της πλατείας ότι κάτι περίεργο έγινε στο Κλ.Βικελίδης με αποτέλεσμα οι "πάνθηρες" να απειλούν και να υπόσχονται γήπεδο-ζούγκλα. Υπό φυσιολογικές συνθήκες κάτι τέτοιο θα με ανησυχούσε αλλά αυτός ο ΑΡΗΣ του 50-13 σε ένα ημίχρονο, της ήττας με κατεβασμένα χέρα από τον Κολοσσό και των πολλών προβληματικών εμφανίσεων δεν έχει ανάγκη από "ειδικές" συνθήκες για να τα σκατώσει... Φυσικά υπάρχει και το παιχνίδι-φάρος κόντρα στον Πανιώνιο για τα ημιτελικά του κυπέλλου που αν και τείνει να ξεχαστεί ευελπιστούμε μέσα στη χρονιά να δούμε μια ανάλογη εμφάνιση.

Αν και το συμβάν "ακυρώθηκε" από τους παίκτες που έπλεξαν το εγκώμιο της διοίκησης η ειδησεογραφία λέει ότι ο Μίνιτς τελικά πείσθηκε να μην τραβήξει την ιστορία στα άκρα και συνέχισε κανονικά τις προπονήσεις. Προπονήσεις που περιμένουμε κάποια στιγμή να βγουν πάνω στο παρκέ και να δούμε επιτέλους και την πινελιά του Σέρβου προπονητή σε αυτόν τον ΑΡΗ. Οι συνθήκες γίνονται ιδανικές για τον Μίνιτς και τους παίκτες του μιας και μετά από καιρό το απουσιολόγιο της ομάδος είναι λευκό και στη Ν.Σμύρνη ταξίδεψαν όλοι. Τα μικροπροβλήματα που αντιμετώπισαν οι Ασημακόπουλος, Βεζένκοβ και Χαρίσης ξεπεράστηκαν ενώ και ο Σαρικόπουλος προπονήθηκε κανονικά. Σε ότι έχει να κάνει καθαρά με το τεχνικό κομμάτι του αγώνα όλα πιστεύω θα εξαρτηθούν από τον ΑΡΗ που θα παρουσιαστεί στο γήπεδο αλλά και από τις αντοχές που θα δείξει η ομάδα μας καθώς θα κυλάει ο χρόνος. Ο Πανιώνιος είναι μια πλήρης ομάδα με αρκετούς καλούς παίκτες ικανούς να κάνουν τη ζημιά και ο μόνος τρόπος για να τους αντιμετωπίσεις είναι η καλή ομαδική άμυνα για 40'. Μπορεί ο Ντούβνιακ να είναι ο συνήθης ύποπτος αλλά και τους υπόλοιπους δεν μπορείς να τους αγνοήσεις. Ιδιαίτερο ενδιαφέρων θα έχει να δούμε τώρα που επέστρεψε και ο Σαρικόπουλος αν ο Μίνιτς θα επιδιώξει το παιχνίδι κοντά στο καλάθι ή θα αρκεστούμε σε χαμηλά σχήματα και σε φεστιβάλ τρίποντων.

Βαθμολογικά η ομάδα μας αν θέλει να σώσει τη χρονιά και να μην την τελειώσει με εντελώς άδοξο τρόπο θα πρέπει να κυνηγήσει νίκες εκτός έδρας για να ρεφάρει τα στραβοπατήματα μέσα στο Παλέ, τα οποία ήταν κάμποσα. Μακάρι να φύγουμε νικητές αύριο από το κλειστό της Ν.Σμύρνης αλλά όταν δεν τα καταφέραμε σε πιο εύκολες έδρες με πιο αδύναμους αντιπάλους τότε μάλλον δεν θα πρέπει να περιμένουμε πολλά. Πάντως μετά από όλα όσα έγιναν την Κυριακή στην Κρήτη, το κράξιμο που ακολούθησε προς τη διοίκηση αλλά και τα "τεχνάσματα" του ποδοσφαιρικού Πανιωνίοιυ εύχομαι ο κ.Αρβανίτης και οι συνεργάτες του να έχουν κατέβει προετοιμασμένοι και να μην ανεχτούν οποιαδήποτε πρόκληση. Οι χαμηλοί τόνοι και το σκυμμένο κεφάλι δεν ταιριάζει στον ΑΡΗ και τον κόσμο του και αυτό θα πρέπει να το καταλάβουν όλοι. Διοίκηση, προπονητής και παίκτες! 

Αν υπάρχει κάτι που αποζητά διαρκώς ο Αρειανός οπαδός από κάθε διοίκηση, παράγοντα και όποιον τέλος πάντως εμπλέκεται με τον ΑΡΗ σε οποιοδήποτε πόστο αυτό είναι η ειλικρίνεια. Σημαντικό είναι η ομάδα να θωρακίζει επικοινωνιακά την εικόνα της και να φιλτράρει το τι βγαίνει προς τα έξω αλλά εδώ και χρόνια σε όλα τα τμήματα του συλλόγου αυτό έχει διαστρεβλωθεί αρκετά με αποτέλεσμα τα "φίλτρα" και η επικοινωνιακή πολιτική στοχεύουν στον Αρειανό φίλαθλο και όχι σε αυτούς που δεν ανήκουν στην οικογένεια του ΑΡΗ. Πιο απλά όπως λέει ο σοφός λαός "ο κόσμος το έχει τούμπανο και εμείς κρυφό καμάρι". Κάπως έτσι μοιάζουν οι ημέρες που ακολούθησαν το φιάσκο του τελικού, με τον κόσμο δικαιολογημένα να βγάζει οργή για την διοίκηση, με τις διαρροές περί αυτοπροτάσεων του Γ.Αθηναίου σε ομάδες του εξωτερικού να δίνουν και να παίρνουν αλλά και τη χθεσινή συζήτηση των παικτών με τον πρόεδρο της ΚΑΕ για τις καθυστερήσεις πληρωμών να σημαδεύεται από την αποχώρηση του Μίνιτς από την προπόνηση γιατί ενοχλήθηκε από την καθυστέρηση στο πρόγραμμα της προπόνησης...

Σε όλη όμως την παραπάνω επικαιρότητα είχαμε και την αντίδραση της ΚΑΕ τουλάχιστον επικοινωνιακά και εκεί είναι κάπου που αρχίζει να χάνεται η μπάλα και ο Αρειανός οπαδός να μην ξέρει τι να πιστέψει. Ο κ.Αρβανίτης σε μια πολύ ωραία συνέντευξη στα Αθλητικά Νέα έδωσε απαντήσεις για όλους και για όλα και σε γενικές γραμμές θα μπορούσε να πει κανείς ότι ήταν πειστικός. Όπως και να έχει το θέμα το ότι ο ΑΡΗΣ εξευτιλήστηκε στον τελικό αγωνιστικά και εξεωαγωνιστικά και ότι ακόμη και οι φίλοι της ομάδος που βρέθηκαν στην Κρήτη με εισιτήρια στα χέρια δεν μπόρεσαν να μπουν είναι μια πραγματικότητα που δεν την δημιούργησαν ανώνυμα blog, ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης και "φίλοι" των προηγούμενων διοικήσεων. Στο καπάκι μαθαίνουμε ότι ο Γ.Αθηναίου ψάχνεται να φύγει με την πληροφορία να λέει ότι ο μάνατζερ του τον έχει προτείνει σε αρκετές ομάδες του εξωτερικού. Ο ίδιος ο Γ.Αθηναίου μέσω δήλωσης του στην ιστοσελίδα της ΚΑΕ διέψευσε τα πάντα και τόνισε ότι θέλει να παραμείνει στην ομάδα. Αυτό όμως που έχει πιο ενδιαφέρον από όλα είναι η χθεσινή είδηση της συζήτησης των παικτών με τον κ.Αρβανίτη για τις πληρωμές που ενόχλησε τον Μ.Μίνιτς με αποτέλεσμα να αποχωρήσει από την προπόνηση... Φαίνεται αυτή η είδηση να "γεννήθηκε" στο pressaris.gr και από εκεί να κυκλοφόρησε σε όλα τα ΜΜΕ ανά την Ελλάδα. Με όλα αυτά που συμβαίνουν στον ΑΡΗ μόνο περίεργο δεν μας φάνηκε μέχρι το σημείο που βγήκε η ανακοίνωση των παικτών του ΑΡΗ που εξυμνεί τη διοίκηση, διαψεύδει τη συγκεκριμένη είδηση και ζητά από όλους τους συκοφάντες να αφήσουν την ομάδα ήσυχη να συνεχίσει την προσπάθεια της. Σε όλο αυτό όμως αναφορά στον προπονητή δεν γίνεται πουθενά. Να συμπεράνουμε ότι από τη στιγμή που οι παίκτες διαψεύδουν την είδηση τότε ο Μίνιτς δεν είχε λόγο να ενοχληθεί και όλα κύλησαν φυσιολογικά; Ποιος ξέρει...

Όλα αυτά πάντως φανερώνουν το τεράστιο επικοινωνιακό χάσμα που υπάρχει μεταξύ της διοίκηση και του κόσμου του ΑΡΗ με αποτέλεσμα όλοι μας να προχωράμε στα τυφλά και να μην μπορούμε να κατανοήσουμε αν η ομάδα μας βαδίζει στην άκρη του γκρεμού ή σε ασφαλή μονοπάτια. Σίγουρα  ο κ.Αρβανίτης έχει να ασχοληθεί με χίλια δύο πράγματα και όπως δήλωσε και ο ίδιος υπάρχει ανάγκη να μπουν και άλλα άτομα στο Δ.Σ. της ΚΑΕ αλλά θα πρέπει να επιληφθεί του θέματος και να δει πως η εικόνα του μπασκετικού ΑΡΗ επικοινωνιακά μπορεί να βελτιωθεί. Σε μια τέτοια εποχή όπου ο ΑΡΗΣ είναι αγωνιστικά απαξιωμένος η ειλικρινής σχέση με τον κόσμο της ομάδος είναι μονόδρομος. Αλλιώς θα συνεχίσουμε να είμαστε 1000 άτομα στο Παλέ και να πανηγυρίζουμε αν 1 ή 2 φορές τον χρόνο κάνουμε sold out και ανά 5-6 χρόνια πηγαίνουμε σε έναν τελικό... 

ΥΓ. Οι κακές γλώσσες πάντως λένε ότι αυτές οι "ειδήσεις" πηγάζουν από δημοσιογραφικούς "κύκλους" που είχαν καλομάθει με το προηγούμενο καθεστώς τώρα που η ροή ειδήσεων από την ΚΑΕ κάνει και παύσεις ή καθυστερεί σημαντικά χαλάει τη δουλειά τους. Κάπως έτσι η "ομάδα εργασίας της ΚΑΕ" από την καθημερινή σκληρή δουλειά γεμάτο διαφάνεια πέρασε σε ένα θολό τοπίο με τους καπνούς από τα "προβλήματα-φωτιά" να καλύπτουν τα πάντα.

ΥΓ2. Ενοχλήθηκε ο Μίνιτς και αποχώρησε; Εδώ σε ολόκληρο τελικό που κατάφερε να πετύχει το εκπληκτικό 50-13 δεν ενοχλήθηκε και χαμογελούσε χαρούμενος. Η καθυστέρηση στην προπόνηση τον πείραξε;

Με μια "τυπική" ανακοίνωση μετά την τέλεση του προδιαγεγραμμένου εγκλήματος προσπαθεί καθυστερημένα η διοίκηση της ομάδος να δείξει ότι αφουγκράζεται την οργή του κόσμου και να δικαιολογηθεί για όλα τα τραγελαφικά που έγιναν στο Ηράκλειο. Μια ανακοίνωση που προσωπικά θεωρώ εντελώς άστοχη και προσχηματική μιας και αυτό που ζήσαμε χθες ήταν κάτι που το περιμέναμε όλοι μας. Μπορεί οι βολές προς την αστυνομία να είναι ξεκάθαρες αλλά όταν αναφέρεσαι σε "φιλότιμες προσπάθειες" των ανθρώπων της ΕΟΚ τότε κ.Αρβανίτη είσαι μεγάλο κορόιδο ή μας κοροϊδεύεις και εσύ όπως ακριβώς έκανε ο κ.Βασιλακόπουλος, ο κ.Τσαγκρώνης και ο κ.Συμεωνίδης. Όλοι τα περιμένανε τα χθεσινά γεγονότα και μάλιστα ήταν προετοιμασμένοι για αυτά. Η αστυνομία  περίμενε μόνο φιλάθλους του Παναθηναϊκού(για αυτό και θορυβήθηκαν όταν έμαθαν ότι θα ερχόντουσαν οπαδοί του ΑΡΗ),οι άνθρωποι της ΕΟΚ τάχα για τα μάτια του κόσμου ενδιαφέρθηκαν την ύστατη στιγμή για την ισονομία και η διαιτητική τριάδα μας κορόιδευε στα μούτρα όταν στο τέταρτο δεκάλεπτο που η διαφορά είχε ξεφύγει ξαφνικά σε αντίθεση με το υπόλοιπο παιχνίδι σφύριζαν ΑΡΗ. Ενώ δεν γίνεται η παραμικρή αναφορά στην Δημόσια Τηλεόραση που πλαστογράφησε για ακόμη μια φορά την πραγματικότητα...

Αυτή η ανακοίνωση της ΚΑΕ θα είχε κάποιο νόημα αν είχε βγει πριν τον τελικό και είχε προειδοποιητικό χαρακτήρα. Τουλάχιστον να μην μας περνάνε για χαζούς. Άλλωστε ο φακός της τηλεόρασης δεν έδειξε κανέναν άνθρωπο του ΑΡΗ να διαμαρτύρεται, να απαιτεί, να νευριάζει με όλο αυτό το φιάσκο. Ήταν ένας από τους πιο "ήρεμους" τελικούς με τον ΑΡΗ να έχει φιλική συμμετοχή. Σίγουρα το να λέμε να μην κατέβαινε η ομάδα είναι υπερβολικό και υποκριτικό μιας και κανείς μας δεν θα ήθελε τις επιπτώσεις αλλά εδώ πήγαμε εντελώς στο άλλο άκρο. Όχι μόνο δεν διαμαρτυρηθήκαμε σαν ΚΑΕ ΑΡΗΣ πριν και κατά τη διάρκεια του αγώνα, αλλά σχεδόν με την στάση μας είπαμε και ευχαριστώ... Δεν απαιτήσαμε να μπουν οι οπαδοί μας μέσα που έφαγαν πόρτα από την αστυνομία, δεν απαιτήσαμε να απομακρυνθούν όλοι αυτοί με τα διακριτικά, δεν αντιδράσαμε όταν τραμπούκιζαν συνΑρειανούς μας μέσα στο γήπεδο, δεν διαμαρτυρηθήκαμε όπως αρμόζει στον ΑΡΗ όταν η ΚΕΔ αποφάσισε να ορίσει διαιτητή και όχι να τον βγάλει από την κλήρωση. Όταν θες να λέγεσαι πρόεδρος του ΑΡΗ τότε οφείλεις να έχεις και την ανάλογη συμπεριφορά και όχι όταν έρχονται τα δύσκολα να κάνεις την παλαβή και να σφυρίζεις αδιάφορα...

ΥΓ. Για τον λίγο προπονητή μπασκετικά και ακόμη πιο λίγο σαν άνθρωπο που ήταν τόσο χαρούμενος χθες θα κάνετε κάτι; ή και αυτό είναι ανάξιο αναφοράς και δεν κάνει να ασχολούμαστε;

ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ Η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΚΑΕ

«Η Διοίκηση της ΑΡΗΣ Κ.Α.Ε. αισθάνεται την ανάγκη να εκφράσει την υπερηφάνεια της, για την πορεία της ομάδας στο Κύπελλο Ελλάδος και την συμμετοχή της στον τελικό του θεσμού. Μιας ομάδας Ελλήνων κατά βάση παικτών, μιας ομάδας που παλεύει τίμια μέσα στις τέσσερις γραμμές του γηπέδου, μιας ομάδας που όσο το επέτρεψαν οι αντοχές της, κοίταξε στα μάτια τον υπερπλήρη και απαλλαγμένο από πάσης είδους προβλήματα οικονομικής και αγωνιστικής φύσεως, αντίπαλό της. Το αποτέλεσμα του τελικού μας πληγώνει όλους, μιας και ο ΑΡΗΣ είναι φτιαγμένος όχι για να διεκδικεί αλλά για να κατακτά τίτλους, αλλά ευελπιστούμε ότι η παρουσία σε αυτόν τον τελικό, θα αποτελέσει την αφετηρία για ένα λαμπρότερο αγωνιστικό μέλλον.

Σε ό,τι αφορά τις εικόνες και τα όσα συνέβησαν στις εξέδρες του γηπέδου που φιλοξένησε τον τελικό του Κυπέλλου Ελλάδος, είμαστε στην δυσάρεστη θέση να καταγγείλουμε την απαράδεκτη στάση της ΑΝΙΚΑΝΗΣ Αστυνομικής Διεύθυνσης Ηρακλείου. Της οποίας οι δυνάμεις και κυρίως, οι υπεύθυνοι επικεφαλείς για την τήρηση της τάξης και των όσων συμφωνήθηκαν στις συσκέψεις για τον τελικό, αποδείχτηκαν θεατές της προκλητικής συμπεριφοράς μερίδας οπαδών της αντιπάλου ομάδας. Όλα όσα συμφωνήθηκαν και υπογράφηκαν από το πρακτικό για τα μέτρα τάξης του τελικού, πήγαν περίπατο με αποκλειστική ευθύνη της Αστυνομίας. Την επόμενη φορά, θα ήταν προτιμότερο να παραδεχθεί την ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑ της και να μην αναλαμβάνει ευθύνες που δεν μπορεί να φέρει σε πέρας, γεγονός που εκ του αποτελέσματος φάνηκε σήμερα.

Σε ότι αφορά την διοργανώτρια αρχή του Κυπέλλου Ελλάδος, οφείλουμε να υπογραμμίσουμε ότι παρά τις φιλότιμες προσπάθειες των ανθρώπων της για να αποφευχθεί το «φιάσκο» στις εξέδρες του κλειστού «Δυο Αοράκια», δυστυχώς το αποτέλεσμα δεν την δικαίωσε και μπορούμε να μιλάμε πια για ΠΑΤΑΓΩΔΗ ΑΠΟΤΥΧΙΑ. Η Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης δεν κατάφερε να εξασφαλίσει ίσους όρους διεξαγωγής του τελικού, εκτός των τεσσάρων γραμμών του γηπέδου, όπως τουλάχιστον η ίδια είχε υποσχεθεί. Κύριοι, ας ήταν αυτή η τελευταία αποτυχημένη απόπειρα διεξαγωγής ενός τελικού Κυπέλλου Ελλάδος. Ευχόμαστε και ελπίζουμε για την επόμενη χρονιά, να καθίσουμε όλοι μαζί – Ομοσπονδία και ομάδες - σε ένα τραπέζι, ώστε να συμφωνήσουμε για τον τρόπο διεξαγωγής ενός θεσμού που θα αποτελεί πραγματική γιορτή του μπάσκετ και όχι τυπική διεκπεραίωση μιας αγωνιστικής υποχρέωσης.

Τέλος, σαν Διοίκηση, οφείλουμε να ευχαριστήσουμε από τα βάθη της καρδιάς μας, του ηρωικούς Αρειανούς που βρέθηκαν στο πλευρό της ομάδας και μας έκαναν όλους να νοιώθουμε σιγουριά και περηφάνια. Τα συνθήματα αγάπης, πίστης και αφοσίωσης που τραγουδούσαν από το πρώτο ως το τελευταίο δευτερόλεπτο του τελικού, μας γεμίζουν με πείσμα και αποφασιστικότητα για το παρόν και το μέλλον. Όσο για τους χιλιάδες Αρειανούς στους οποίους δεν δόθηκε η δυνατότητα να «κιτρινίσουν», όπως πάντα κάνουν, το γήπεδο ενός τελικού; Για μια ακόμη φορά οφείλουμε σαν Διοίκηση να τους ζητήσουμε συγγνώμη, επαναλαμβάνοντας ωστόσο ότι πράξαμε ό,τι περνούσε από το χέρι μας στα πλαίσια της νομιμότητας και των δικαιωμάτων μας ως Κ.Α.Ε., για να τους έχουμε στο πλευρό μας. Μακάρι αυτή να ήταν η τελευταία φορά που η ομάδα του ΑΡΗ, αγωνίστηκε χωρίς τον καλύτερό της παίκτη. Τον κόσμο της».

Όσο και αν είχαμε στην άκρη του μυαλού μας μια τέτοια εξέλιξη η ντροπή που νιώθουμε για όλους αυτούς που κλήθηκαν να εκπροσωπήσουν το μεγαλείο του ΑΡΗ μας δεν έχει τελειωμό. Με μια παρουσία σχεδόν σε όλα τα επίπεδα που πρόσβαλλε την ένδοξη ιστορία του συλλόγου αλλά και το μεγαλείο του ηρωικού κόσμου που αψήφησε τα προγνωστικά, τα αστυνομικά μπλόκα και τα τεχνάσματα του Βασιλακόπουλου και προσπάθησε να δώσει το παρόν στην Κρήτη. Οι φόβοι μας έγιναν πραγματικότητα, ο κόσμος του ΑΡΗ επιλεκτικά αποκλείστηκε(μεγάλο μέρος του κόσμου ενώ είχε εισιτήρια έμεινε εκτός), η διοίκηση κατέβασε τα βρακιά χωρίς να πει κουβέντα για τίποτα και ο συνταξιούχος-ταβερνιάρης που θέλει να λέγεται προπονητής κατάφερε μια ομάδα πωρωμένη στο Α ημίχρονο να την μετατρέψει σε ευνουχισμένη μέσα σε λίγα λεπτά. Η άγνοια του για τα ιστορικά ρεκορ που λίγο έλειψε να καταρριφθούν, το αηδιαστικό χαμόγελο του με τη λήξη του αγώνα και  τα συγχαρητήρια που μοίρασε στην συνέντευξη τύπου προς πάσα κατεύθυνση απλά φανερώνουν όλα αυτά που λέγαμε από την πρώτη στιγμή για κακή επιλογή. 

Αυτοί που έχουν την μικρότερη ευθύνη σε όλο αυτό το φιάσκο είναι οι παίκτες της ομάδος μας που βρέθηκαν για ακόμη μια φορά ανοχύρωτοι σαν πρόβατα στην σφαγή για να γίνουν περίγελος όλης της Ελλάδος. Και αν και έδειξαν ότι έχουν τσαγανό μέσα τους όταν έχεις τον Μίνιτ;ς στον πάγκο να σου ξεκινάει το Β ημίχρονο χωρίς τον Μποχωρίδη και τον Βεζένκοβ που ήταν οι κορυφαίοι της ομάδος μας στο Α ημίχρονο και να επιμένει σε τραγικά χαμηλά σχήματα χάνοντας κατά κράτος την μάχη των ριμπάουντ στην επανάληψη.  Αδικαιολόγητη εμπιστοσύνη στον  Ασημακόπουλο που όσο και αν θέλει να το παίξει ο μεγάλος αρχηγός του τεράστιου συλλόγου που λέγεται ΑΡΗΣ μάλλον δεν καταλαβαίνει ότι μοιάζει περισσότερο με τραγική φιγούρα παρά ο παίκτης που θα σηκώσει την σημαία του συλλόγου ψηλά. Όταν λοιπόν αυτή η άπειρη ομάδα που δεν έχει έναν κανονικό ηγέτη μέσα στο παρκέ δεν έχει ούτε καν την απαραίτητη καθοδήγηση από τον πάγκο λογικό είναι σε ένα ημίχρονο να βάζει 13 πόντους. Το πως έβλεπε το παιχνίδι ο Μίνιτς φάνηκε από την επιλογή του να ρίξει τον Λαρετζάκη  όταν η διαφορά πλησίαζε στους 40 πόντους... Ένα ολόκληρο ημίχρονο η ομάδα μας έμοιαζε να βρίσκεται σε τρικυμία και η κίνηση του καπετάνιου ήταν να βάλει μέσα έναν από τους νεαρότερους παίκτες της ομάδος που σε άλλα παιχνίδια δεν τον βάζει καν. Βάλε ρε και τον Πουλιανίτη μέσα ρε Μίνιτς να πάρει εμπειρία από το πως είναι να γίνεσαι σάκος του μποξ και να γελάει όλη η φίλαθλη Ελλάδα μαζί σου... Κρίμα για τα παιδιά που το ζήσανε όλο αυτό, ακόμη πιο κρίμα όμως που φορούσαν τις τιμημένες φανέλες του ΑΡΗ μας...

Όπως είπαμε και στον πρόλογο μας όλα τα παραπάνω ως ένα σημείο ήταν αναμενόμενα. Αν υπήρχε κάποιος που μπορούσε να περισώσει κάτι από την αξιοπρέπεια του ΑΡΗ αυτός ήταν ο κ.Αρβανίτης και οι συνεργάτες του. Δηλαδή κ.Αρβανίτη τι έπρεπε να γίνει για να αγανακτήσετε και να  προασπίσετε τα συμφέροντα του ΑΡΗ και του κόσμου του; Μήπως δεν γνωρίζατε για τους ταξιδιώτες από τη Θεσσαλονίκη; για τις οργανωμένες μετακινήσεις των φίλων του Παναθηναϊκού δεν ενημερωθήκατε ότι τους άφησαν να μπουν χωρίς κανένα πρόβλημα; Μέχρι και ορισμός διαιτητή έγινε που είχε την ταμπέλα του βάζελου έγινε και δεν είπατε κουβέντα... Πλήρη αποτυχία σε όλα τα επίπεδα για τον ΑΡΗ και αποκλειστική υπεύθυνη για αυτό είναι η διοίκηση του ΑΡΗ.  Ναι μεν το άρθρο 99 είναι μια επιτυχία και ίσως αυτοί οι νεαροί αν μείνουν στον ΑΡΗ να κάνουν μια αξιόμαχη ομάδα αλλά διασυρμοί σαν τον σημερινό σε έναν τελικό και αποκλεισμοί ντροπής σαν τον περσινό από ομάδα Α2 είναι κατάμαυρες σελίδες στην ιστορία του ΑΡΗ...  Αν νιώθετε λίγο ντροπή για όλα όσα έγιναν εις βάρος του ΑΡΗ και του κόσμου μας λόγω της δικής σας ανεπάρκειας και ανοχής ίσως να πρέπει να παραιτηθείτε. Πάρτε λοιπόν τον ταβερνιάρη προπονητή που ήταν χαρούμενος και μίλησε για ωραία ατμόσφαιρα στην συνέντευξη τύπου, μαζέψτε την ομάδα εργασίας σας που παραμυθιάστηκε από τον Αγγέλου και έστησε μια ομάδα βασισμένη σε επικοινωνιακά τρικ και άντε στα τσακίδια... 

ΥΓ. Ως κάτοχος διαρκείας εδώ και δεκαετίες έχω σαν φιλοσοφία να μην επηρεάζεται η παρουσία μου στο γήπεδο από καμία διοίκηση, προπονητή ή παίκτη που αποτελεί τον ΑΡΗ μας. Σε διαφορετική περίπτωση θα το είχα κάνει κομμάτια και θα σας το πετούσα στα μούτρα σας κ.Αρβανίτη και λοιποί της διοίκησης...

ΥΓ2. Η πληροφορία ότι οι μέτοχοι είπαν στον κ.Αρβανίτη ότι θα καλύψουν τα πρόστιμα ώστε αυτός να μην κατεβάσει την ομάδα μέχρι να τηρηθούν όλα όσα είχε υποσχεθεί η ΕΟΚ είναι κάτι που θα πρέπει σίγουρα να διερευνηθεί.

ΥΓ3. Όταν βιάζεσαι ομαδικώς από βάζελο, αστυνομία, ΕΟΚ, ΚΕΔ, Δημόσια Τηλεόραση και δεν παλεύεις να σωθείς αλλά το δέχεσαι χωρίς να βγάλεις τσιμουδιά τότε λογικό είναι οι βιαστές σου να δηλώνουν δημόσια ότι ήταν συναινετικό και σου άρεσε... 

ΥΓ4. Συγχαρητήρια σε όλα τα Αρειανά που βρέθηκαν στην Κρήτη.

ΥΓ5. Συγχαρητήρια κ.Αρβανίτη σήμερα κάνατε κάποιους συνΑρειανούς μας να αναπολούν τον Γ.Δαμιανίδη που χρέωσε την ομάδα με 5 εκ. ευρώ...

Λίγες ώρες έχουν μείνει πριν την έναρξη του μεγάλου τελικού και πολλοί συνΑρειανοί που δεν μπορούν να είναι σήμερα στο πλευρό της αγαπημένης τους ομάδας περνάνε τον χρόνο τους ρίχνοντας ματιές στο ένδοξο παρελθόν της ομάδος μας. Αρχίζουμε από τα τελευταία με Ολυμπιακό στη Λαμία, πηγαίνουμε πιο πίσω στο καλάθι του Ραϊσεβιτς για το FIBA Cup, σταματάμε λίγο παραπάνω σε έναν από τους πιο παλικαρίσιους τίτλους της ιστορίας με στο Final Four του 1998 όπου Παναθηναϊκός, ΑΕΚ και Ολυμπιακός στα καλύτερα τους προσκύνησαν στον Αυτοκράτορα των χιλίων προβλημάτων και συνεχίζουμε ίσως στον πιο ένδοξο τίτλο μέσα στην Προύσα που ξεσήκωσε μέχρι και τα αδέλφια τους Κύπριους να βγουν στον δρόμο να πανηγυρίσουν τον κιτρινόμαυρο θρίαμβο. Κάπου εκεί αλλάζει η διάθεση και από τους τίτλους με "αίμα και ιδρώτα" φθάνουμε στην Αυτοκρατορία με τον Γκάλη, τον Γιαννάκη και τα άλλα παιδιά να μονοπωλούν τους τίτλους εντός συνόρων, να μας κάνουν ακόμη πιο υπερήφανους εκτός συνόρων και τον συμπολίτη πολλές φορές να βάζει την δικιά του πινελιά προσπαθώντας να "ρίξει" την Αυτοκρατορία αλλά πάντα τελικά να αποτυγχάνει... Αυτή είναι η ομάδα που ψηφίστηκε η κορυφαία του 20ου αιώνα, αυτός είναι ο Αυτοκράτος του Ελληνικού αθλητισμού, αυτός είναι ο ΑΡΗΣ μας. Όσα χρόνια και αν περάσουν, όσες προσπάθειες πλαστογράφησης της ιστορίας και αν γίνουν για τουλάχιστον 50 χρόνια ακόμη αυτές οι ιστορίες θα μείνουν ανεξίτηλες στις καρδιές όλων μας. Αυτό όμως που έχει ιδιαίτερη σημασία είναι να μην μένουμε μόνο σε αυτά αλλά να γράψουμε νέες σελίδες λαμπρής ιστορίας και αυτό ακριβώς θα πρέπει να κάνουν τα παλικάρια μας σήμερα στον μεγάλο τελικό.

Ρεαλισμός υπάρχει μπόλικος, κανείς δεν ονειροβατεί όλοι ξέρουν πόσο δύσκολη είναι η σημερινή αποστολή της ομάδος μας. Ίσως αυτός ο τελικός να είναι σε θεωρητικό επίπεδο ο δυσκολότερος που έχει δώσει ποτέ ο ΑΡΗΣ εντός των Ελληνικών συνόρων. Ε και τι με αυτό; Μήπως ήμασταν φαβορί όταν πήγαμε στην Προύσα με το -11 στο κεφάλι; Μήπως ήμασταν φαβορί με τη διαλυμένη ομάδα το 1998 μέσα στο Παλέ; Μήπως πριν το καλάθι του Ραϊσεβιτς δεν ήμασταν χαμένοι; Ή με τον Ολυμπιακό στη Λαμία λίγα δευτερόλεπτα πριν το τέλος δεν ήμασταν πάλι με την πλάτη στο τοίχο; Κάθε φορά όμως αυτή η ομάδα έκανε τα μαγικά της και κέρδιζε! Τα χρόνια έχουν περάσει, το μπάσκετ έχει αλλάξει δραματικά αλλά ακόμη και φέτος ο ΑΡΗΣ βρίσκεται στον τελικό κόντρα στα προγνωστικά. Πόσοι άραγε να ήταν αισιόδοξοι στον προημιτελικό του κυπέλλου στο κρατικό γήπεδο της Πυλαίας; Ακόμη και μέσα στην έδρας μας με αυτόν τον Πανιώνιο όσο και αν δεν μας αρέσει να το λέμε δεν ήμασταν το φαβορί. Όπως λοιπόν τη βραδυά του ημιτελικού είδαμε για 25 με 30 λεπτά τον καλύτερο ΑΡΗ της φετινής χρονιάς,  με τον Βεζένκοφ και τους υπόλοιπους να παίρνουν δύναμη από τη δίψα για διάκριση και να βγάζουν φωτιές έτσι και σήμερα θα πρέπει να δώσουν το 1000% των δυνατοτήτων τους. Απέναντι μας μια καλή αλλά κορεσμένη ομάδα που έχει κατακτήσει τα πάντα. Μπόλικοι τίτλοι με τους περισσότερους όμως από αυτούς να έχουν αρκετή βρωμιά πάνω τους μιας και οι Γιαννακόπουλοι κατάφεραν να "ποδοσφαιροποιήσουν" το μπάσκετ σε όλα του τα επίπεδα ώστε να κάνουν τον Παναθηναϊκό μεγάλο με κάθε κόστος και τίμημα... Ακόμη και αυτοί οι μεγάλοι παίκτες του Παναθηναϊκού όπως ο Διαμαντίδης, ο Φώτσης και οι άλλοι γνωρίζουν πολύ καλά τις αβάντες που έχουν και ότι ακόμη κόντρα στον αδύναμο ΑΡΗ η προεδράρα τους με τις πλάτες της ΕΟΚ και της ΚΕΔ κάνει ότι μπορεί για να διασφαλίσει τη νίκη. Αυτό και μόνο είναι αρκετό ώστε να πείσει τους παίκτες μας ότι όχι μόνο ότι έχουν κάποιες ελάχιστες πιθανότητες να κατακτήσουν το κύπελλο αλλά ότι οι "μεγάλοι" αντίπαλοι τους, τρέμουν με τη σκέψη της αποτυχίας. Το μόνο που απομένει είναι ο Μ.Μίνιτς και οι παίκτες του να αγωνιστούν έξυπνα, χωρίς άγχος, με πολύ πώρωση και να δώσουν οντότητα στις φοβισμένες σκέψεις των παικτών του Παναθηναϊκου. 

Πράσινο τελικό έχουν προετοιμάσει οι ιθύνοντες της ΕΟΚ, έβαλε το λιθαράκι του σε αυτό ο γνωστός Θεσσαλονικιός, δημοσιοσχεσίτης Στ.Συμεωνίδης με τον ορισμό του Τανατζή αλλά όπως φαίνεται κάποια αδέλφια μας είναι αποφασισμένα να τους χαλάσουν τη γιορτή. Περισσότερα από 700 εισιτήρια σύμφωνα με πληροφορίες έχουν πέσει σε κιτρινόμαυρα χέρια, με τα μισά περίπου να έχουν πάει σε "κομάντος για ειδικές αποστολές". Η αστυνομία που και αυτή θα ήθελε ένα πράσινο γήπεδο θορυβήθηκε και έσπευσε να καλέσει τον κ.Αρβανίτη να επιληφθεί του θέματος αλλά όπως ήταν φυσιολογικό  ο πρόεδρος της ΚΑΕ τους παρέπεμψε στους "επιστήμονες" της ΕΟΚ. Όσα και αν είναι τα αδέλφια μας στην κερκίδα του πολυδιαφημισμένου γηπέδου του Ηρακλέιου το σίγουρο είναι ότι θα τους χαλάσουν τη γιορτή. Το θέμα είναι και οι παίκτες μας να τους χαλάσουν τη γιορτή εντός παρκέ! Παλικάρια του ΑΡΗ, έχετε μοναδική ευκαιρία να γράψετε ιστορία με χρυστά γράμματα. ΠΙΣΤΕΨΤΕ ΤΟ ΚΑΙ ΣΗΚΩΣΤΕ ΤΗΝ ΚΟΥΠΑ ΣΤΑ ΜΟΥΤΡΑ ΤΟΥΣ! 

Έστω και καθυστερημένα λόγω του ποδοσφαιρικού εφιάλτη μπαίνουμε σε μπασκετικούς ρυθμούς ενόψει του μεγάλου τελικού κόντρα στον Παναθηναϊκό. Ένας τελικός που βρέθηκε σε δεύτερη μοίρα τόσο λόγω των προβλημάτων του ποδοσφαιρικού ΑΡΗ που έχει τραβήξει όλη μας την ενέργεια αλλά και λόγω της απίστευτης διοργάνωσης αυτού του τελικού από τους κ.Βασιλακόπουλου και κ.Τσαγκρώνη που προτίμησαν να προσπεράσουν κάθε είδους λογική και ισονομία στέλνοντας τον Μακεδόνα ΑΡΗ στη Κρήτη και αποκλείοντας τους οπαδούς του με διάφορα τεχνάσματα. Όλα κομμένα και ραμμένα για ένα πράσινο τελικό... Με αυτά θα ασχοληθούμε στο συγκεκριμένο ποστ έτσι για "ζέσταμα" προτού ασχοληθούμε με τους πραγματικούς πρωταγωνιστές που πρέπει να είναι οι παίκτες μας.

Για χάρη της ανάδειξης του νέου γηπέδου της Κρήτης και των οικονομικών και πολιτικών συμφερόντων που κρύβονται από πίσω αποφασίσθηκε να γίνει ο τελικός στα Δύο Αοράκια, για χάρη της τοπικής κοινωνίας και των επεισοδίων που έκαναν όλα τα προηγούμενα χρόνια οι οπαδοί του ΟΣΦΠ και του ΠΑΟ αποφασίσθηκε τα εισιτήρια να μην δοθούν εισιτήρια στις 2 ομάδες και για χάρη του Τανατζή(τον διαιτητή που οι άνθρωποι του Ολυμπιακού έχουν χαρακτηρίσει φιλοβάζελο και έχουν απαιτήσει από την ΚΕΔ να μην σφυρίζει παιχνίδια τους) που αποσύρεται ορίστηκε να σφυρίξει στον τελικό χωρίς να βγει από κλήρωση. Με λίγα λόγια σε όλο αυτό που λέγεται τελικός και ο ένας από τους 2 φιναλιστ είναι ο ΑΡΗΣ μας ουσιαστικά σε ότι γίνεται για αυτόν τον τελικό δεν υπάρχει πουθενά! Και για να μην βιαστεί κανείς να πει ότι το ίδιο ισχύει και για τον Παναθηναϊκό να επισημάνουμε τα εξής αυτονόητα. Το συγκεκριμένο γήπεδο το είχε δηλώσει ο Παναθηναϊκός για τα παιχνίδια της Ευρωλίγκας που ήταν τιμωρημένος, η "τοπική κοινωνία" στα συγκεκριμένα παιχνίδια γέμισε το γήπεδο δείχνοντας τις προτιμήσεις της κάτι φυσιολογικό για ένα από τα πιο νότια άκρα της Ελλάδος και ο Τανατζής φυσικά έχει την ταμπέλα του φιλοπαναθηναϊκού... Δηλαδή κατά διαβολική σύμπτωση όλα έχουν σχεδιαστεί λες και εμπνευστής είναι ο ίδιος ο Γιαννακόπουλος και απλά κάποιοι άνθρωποι που υποτίθεται υπηρετούν αυτό το άθλημα όπως οι Βασιλακόπουλος, Τσαγκρώνης και Συμεωνίδης απλά εμφανίζονται για να δικαιολογήσουν τα αυτονόητα... Και πάντα με τις πλάτες της αστυνομίας όπου αφού έβαλε την υπογραφή της σε αυτό το φιάσκο προκαλεί ακόμη περισσότερο εκφράζοντας τον προβληματισμό της για της "φήμες" ότι φίλοι του ΑΡΗ μας έχουν προμηθευτεί περισσότερα από 700 εισιτήρια... Φανταστείτε λοιπόν ο τελικός να γινόταν στην Δράμα, τα εισιτήρια να τα έδιναν στην τοπική κοινωνία και διαιτητές να ήταν κάποιοι από αυτούς που έχουν τολμήσει να μην σκύψουν το κεφάλι στις "πιέσεις"  του Γιαννακόπουλου. Λέτε να υπήρχε περίπτωση να διοργανωθεί από όλους τους παραπάνω κυρίους ένας τέτοιος τελικός που μπορεί να αύξανε έστω και λίγο τις ελάχιστες πιθανότητες του ΑΡΗ μας κόντρα στον πανίσχυρο Παναθηναϊκό? Φυσικά και όχι... 

Βλέποντας όλο αυτό το πανηγύρι που εδώ και καιρό έχει στηθεί ιδίως όλοι όσοι έχουν ζήσει την Αυτοκρατορία του ΑΡΗ μπορούν να καταλάβουν την τεράστια διαφορά ανάμεσα στις 2 ομάδες. Από την μια ένας ΑΡΗΣ που ένωσε ολόκληρη την Ελλάδα, σήκωσε το άθλημα στα ουράνια και έσπασε τα Ελληνικά σύνορα και από την άλλη ένας Παναθηναϊκός που για να πετύχει όλα όσα λαμπρά έχει πετύχει έπρεπε να κάψει τα πάντα γύρω του και να τα γεμίσει με σκατά ώστε να καλύψει τη δυσωδία του  και να το παίζει ανώτερος από τους άλλους. Όταν λοιπόν ακόμη και σήμερα με τον χιλιοταλαιπωρημένο ΑΡΗ, αδύναμο οικονομικά, που αναγκαστικά αποτελείται απο νεαρά φιλόδοξα παιδιά και κάποιους πιο έμπειρους φιλότιμους μπασκετμπολίστες ο παντοδύναμος Παναθηναϊκός κάνει ότι μπορεί για να πάρει ακόμη μεγαλύτερο πλεονέκτημα τότε όλοι μπορούν να καταλάβουν πόσο μεγαλύτερη ομάδα είμαστε και πόσο πολύ μας φοβούνται. Σας φοβούνται παλικάρια του ΑΡΗ μας!

Σημαντική βαθμολογική ανάσα πήρε η ομάδα μας σήμερα χάρη στην αγχωτική νίκη απέναντι στο μαχητικό Ρέθυμνο. Ένα κακό ποιοτικά παιχνίδι που αν και στο ημίχρονο έμοιαζε να εξελίσσεται σε εύκολο απόγευμα για τον Μ.Μίνιτς και τους παίκτες του τελικά όπως αρκετές φορές το συνηθίζει ο φετινός ΑΡΗΣ το  "γύρισε"  για να προσφέρει μια νίκη με σαφώς περισσότερο σασπένς στο φινάλε της αναμέτρησης. 

Το μπασκετ είναι παιχνίδι ψυχολογίας και όταν παρακολουθείς αυτή την ομάδα να αγωνίζεται το πρώτο που διαπιστώνεις είναι ότι αυτοί οι παίκτες τρέμουν στην σκέψη της αποτυχίας. Μεγάλη ατολμία στην επίθεση, ανούσια κυκλοφορία της μπάλας και αμέτρητα τρίποντα που αποτελούν την εύκολη διέξοδο της επιθετικής λειτουργίας του φετινού ΑΡΗ. Καθόλου inside game, καθόλου διείσδυση, καθόλου screen, καθόλου τακτική... Όλα τα παραπάνω έχουν σαν λογική συνέπεια η απόδοση της ομάδος μας να κυμαίνεται κυρίως με βάση τα ποσοστά ευστοχίας στα μακρινά σουτ αλλά και κάποιες προσωπικές ενέργειες υπό την πίεση των 24''. Έτσι και σήμερα όπου για καλή μας τύχη είχαμε απέναντι μας ένα μετριότατο Ρέθυμνο που βρήκε ως αιχμή του δόρατος τον γερόλυκο Καλαμπόκη. Όταν λοιπόν ο 36χρονος Καλαμπόκης σου πετυχαίνει με χαρακτηριστική ευκολία 23 πόντους τότε δεν μπορείς να υπερηφανεύεσαι για την καλή σου άμυνα. Ευτυχώς όμως ο Καλαφατάκης μιμήθηκε τον Μίνιτς που πέταξε στον πάγκο τον Βεζένκοφ πάνω που είχε βρει ρυθμό και άφησε για 6' εκτός αγώνα στο δεύτερο δεκάλεπτο τον Καλαμπόκη εκτός με αποτέλεσμα στη δεύτερη περίοδο το Ρέθυμνο να βγει εκτός ρυθμού και να πετύχει μόλις 5 πόντους και η ομάδα μας να φθάσει στο +13. Επειδή όμως οι κακές συνήθειες δύσκολα κόβονται η ομάδα ξέχασε να βγει από τα αποδυτήρια  και το Ρέθυμνο όχι μόνο μείωσε αλλά πέρασε και μπροστά. Εκεί όπου παρά τα λάθη, τα σουτ απελπισίας και τις χαμένες βολές ευτυχώς καταφέραμε και πήραμε τη νίκη... Σε αυτό το άναρχο στυλ παιχνιδιού ο Ασημακόπουλος για ακόμη ένα παιχνίδι αποδείχθηκε καθοριστικός, ο Βεζένκοφ ουσιαστικός και οι Αθηναίου και Πελεκάνος έδειξαν για ακόμη μια φορά ότι σε αυτόν τον ΑΡΗ ακόμη και στην κακή ημέρα τους είναι πολύτιμοι. Για τον Μίνιτς ότι και να πούμε είναι λίγο μιας και μοιάζει περισσότερο με απλός θεατής παρά με προπονητή. Όταν βλέπεις το Ρέθυμνο να έχει πάρει φωτιά και τους παίκτες σου να τα έχουν σπάσει και δεν κάνεις τίποτα τότε δικαιολογημένα σου αποδίδουμε τον χαρακτηρισμό του απλού παρατηρητή και όχι αυτού του προπονητή... Καλό το πάθος, το φιλότιμο και η προσπάθεια αλλά και λίγο τακτική, ψυχραιμία και εφαρμογή των βασικών αυτού του αθλήματος που λέγεται μπάσκετ δεν βλάπτει...

Επειδή όμως όταν φθάνεις στο σημείο να παλεύεις να αποφύγεις τυχόν περιπέτειες το αποτέλεσμα είναι αυτό που μετράει τότε χωρίς αμφιβολία ο Μίνιτς και οι παίκτες του τα κατάφεραν μια χαρά σήμερα.  Το ιδανικό φυσικά θα ήταν να είχαμε κερδίσει με +8 πόντους αλλά εκεί στα τελευταία 45'' του αγώνα φάνηκε η τρικυμία που επικρατεί στο αγωνιστικό κομμάτι της ομάδος. Στην αρχή φάνηκε να έχουν ξεχάσει ότι υπάρχει και μια διαφορά πόντων που θα ήταν καλό να καλυφθεί, στη συνέχεια οι παίκτες φάνηκε να το θυμούνται, ο Μίνιτς έδειχνε να μην καταλαβαίνει και ενώ μάλιστα έγινε η ερώτηση για τις τελευταίες βολές τελικά προτιμήθηκε να μην γίνει φάουλ στη συνέχεια για να σταματήσει ο χρόνος και κάπως έτσι έληξε το παιχνίδι... Με λίγα λόγια, μπάχαλο! Έστω και έτσι ελπίζω αυτή η νίκη να τονώσει την ψυχολογία της ομάδος και να δούμε κάτι καλύτερο στη συνέχεια. Ακολουθεί ένας τελικός που με την εικόνα που βγάζει η ομάδα μας στα τελευταία παιχνίδια τα πράγματα φαντάζουν ακόμη πιο δύσκολα. Λίγος ο κόσμος που βρέθηκε στο Παλέ παρόλα αυτά στήριξε με όλες τις δυνάμεις του την ομάδα σε αυτό το δύσκολο παιχνίδι και έστειλε το μήνυμα για την κατάκτηση του τίτλου με τη λήξη του αγώνα!

ΥΓ. Σεαποκλειστικότητατοτελευταίοtwitter τουΤζ.Χαντ"Today i picked up 4 balls and gave 1 assist! J is back!!!"

Να γλιτώσουν τα χειρότερα είναι αυτό που θέλει ο Μ.Μίνιτς και οι παίκτες του που μετά τις τελευταίες συνεχόμενες ήττες έχουμε φθάσει στο σημείο να βρισκόμαστε μόλις 1 βαθμό πάνω από την ζώνη του υποβιβασμού και αυτό από μόνο του είναι αρκετό για να ακουσθεί ο κώδωνας του κινδύνου στα αυτιά κάθε υπευθύνου. Κιτρινόμαυρος συναγερμός που θα πρέπει να αφυπνίσει άπαντες συμπεριλαμβανομένου και του κόσμου της ομάδος που αν δεν θέλει από αύριο να έχει και άλλο νταλκά στο κεφάλι του εκτός από τον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ θα πρέπει να δώσει βροντερό παρών.

Για την ομάδα αγωνιστικά ότι και να πούμε είναι λίγο μιας και οι ίδιοι παίκτες σε άλλα παιχνίδια έχουν καταφέρει να αποδείξουν ότι μπορούν να καταφέρουν πολλά μετά τον ημιτελικό του κυπέλλου έχουν πάρει την κάτω βόλτα για τα καλά. Το παιχνίδι με τον ΚΑΟΔ ήταν μια ευχάριστη έκπληξη μιας και η νίκη είχε έρθει πολύ πιο εύκολα από όσο περιμέναμε και αυτό ακριβώς θα πρέπει να επαναλάβουμε και αύριο. Για το τι έχει προλάβει να διορθώσει ο Μίνιτς από το Σάββατο μέχρι σήμερα δεν μπορούμε να πούμε και πολλά μιας και η πικρή αλήθεια είναι ότι σύμφωνα με τα αποτελέσματα αλλά και κυρίως με την εικόνα του ΑΡΗ στα τελευταία παιχνίδια ο Σέρβος κόουτς έχει κάνει περισσότερο κακό παρά καλό... χωρίς φυσικά οι παίκτες να είναι άμοιροι ευθυνών γιατί πολύ απλά στο μπάσκετ αν δεν μπορείς από μόνος σου να κάνεις 2-3 βασικά πράγματα δύσκολα κάποιος προπονητής μέσα σε λίγες ημέρες να καταφέρει να στα μάθει. Πέρα από την κακή αγωνιστική κατάσταση ολόκληρης της ομάδος οι απουσίες είναι η άλλη μεγάλη πληγή. Ο Σαρικόπουλος επιστρέφει αλλά ο Γκίκας βγαίνει εκ νέου νοκ άουτ κάτι που φυσικά δημιουργεί τεράστιο πρόβλημα, από την στιγμή που στην περιφέρεια οι λύσεις είναι περιορισμένες. Όσο αφορά τον αντίπαλο μας αυτό που πρέπει να τονίσουμε είναι ότι πρόκειται ίσως για την ομάδα  που βρίσκεται στην χειρότερη κατάσταση τη δεδομένη στιγμή στο πρωτάθλημα. Η 1 νίκη στους τελευταίους αγώνες αυτό ακριβώς δείχνει. Χειρότερα δηλαδή και από εμάς.  Παρόλα αυτά λόγω του πολύ καλού πρώτου γύρου η ομάδα της Κρήτης βρίσκεται 1 βαθμό πάνω από εμάς. Στο παιχνίδι του πρώτου γύρου ο ΑΡΗΣ είχε παλέψει αρκετά το παιχνίδι αλλά στο τέλος έχασε την συγκέντρωση του και μαζί και την νίκη. Την ιδιαίτερη φιλοσοφία του Μίνιτς με τα χαμηλά σχήματα την έχουμε καταλάβει, τα λάθη των παικτών μας είναι ολοφάνερα, το ζητούμενο είναι θα διορθωθούν.

Κιτρινόμαυρος συναγερμός πρέπει να ηχεί πάνω από τα κεφάλια μας. Ήδη η κατάσταση που βρίσκεται ο Αυτοκράτορας είναι τραγική και η σκέψη και μόνο ότι μπορούν να γίνουν χειρότερα είναι εφιαλτική. Κανονικά ο ΑΡΗΣ με βάση τον κορμό που είχε από πέρσι θα έπρεπε να στοχεύει σαφώς πιο ψηλά και όχι για την είσοδο του όπως μας είπε ο Μίνιτς. Το πως αντιλαμβάνονται εκεί στην διοίκηση αυτή την κατάσταση ακόμη δεν έχω καταλάβει, ο απλός ο κόσμος όμως, έστω αυτοί οι λίγοι που έχουμε απομείνει στο Παλέ θα πρέπει αύριο το απόγευμα στις 16.00 να είμαστε εκεί να βοηθήσουμε με την παρουσία μας να έρθει η νίκη. Δεν αντέχουμε και άλλη ομάδα να παλεύει για την σωτηρία της, για αυτό νίκη και μόνο νίκη, έστω και με ένα πόντο... Τώρα αν κερδίσουμε και με +8 ώστε να καλύψουμε και την διαφορά του πρώτου αγώνα αυτό θα είναι το ιδανικό. Γιατί όσοι το έχουν ξεχάσει θα πρέπει λίγο αυτή η ομάδα να ανέβει ψυχολογικά γιατί ακολουθεί και ένας τελικός παρωδία που αν παρουσιαστούμε όπως στα τελευταία παιχνίδια θα γίνει ακόμη μεγαλύτερη παρωδία...

Τελικά κάτι πρέπει να συμβαίνει στα αποδυτήρια της ομάδος μας γιατί όποτε βγαίνουμε από αυτά θέλουμε τουλάχιστον 5-6 λεπτά για να ξυπνήσουμε και να συνειδητοποιήσουμε ότι συμμετέχουμε σε έναν αγώνα που ήδη έχει ξεκινήσει. Στα Τρίκαλα ο αγώνας ξεκίνησε με 27-11, με τον Κολοσσό 13-22, με τον ΚΑΟΔ 14-18, με τον μπαογκ 16-3 και σήμερα 32-16 παρόλο που 3'30''  πριν το τέλος του πρώτου δεκαλέπτου ήταν 17-12! Σαν σκηνή από κωμωδία μοιάζει να μαζεύονται στα αποδυτήρια, να δίνει τις οδηγίες ο προπονητής, να κάνουν ζντο για να μπουν ψυχωμένα και τελικά να έχουμε τέτοιου είδους ξεκινήματα και στη συνέχεια να κυνηγάμε το σκορ. Το γιατί ας μας το πουν οι ειδικοί και οι υπεύθυνοι του σχεδιασμού αυτής της ομάδος.

Το αστείο είναι ότι ακόμη και η ανάπαυλα όπου η λογική λέει ότι ηρεμείς, ξεκουράζεσαι και παίρνεις οδηγίες από τον προπονητή σου ώστε να μπεις μέσα στο δεύτερο ημίχρονο και να ανακάμψεις καταλήγεις να κάνεις εντελώς το ανάποδο. Έτσι και σήμερα όπου στο τρίτο δεκάλεπτο που θα περίμενε κανείς ότι ο ΑΡΗΣ θα έκανε την αντεπίθεση του η διαφορά έφθασε στο +19 (58-39)! Να πούμε για τις δηλώσεις του Μίνιτς που είπε για τον έλεγχο των ριμπάουντ αλλά στην πράξη αγωνίστηκε με καθαρό σέντερ μόλις για 11' παρόλο που ο Χαρίσης στο πρώτο δεκάλεπτο είχε θετική παρουσία; Για την εμμονή στα τρίποντα που ούτε σήμερα μας βγήκαν; Για την άμυνα που ούτε και αυτή αποτελεί σταθερή βάση για την ομάδα μας: Για τις δηλώσεις του Μίνιτς μετά την λήξη του αγώνα που μοίρασε συγχαρητήρια στους παίκτες του και μας ενημέρωσε ότι το τελικό αποτέλεσμα δεν έχει σημασία; Με τι να πρωτοασχοληθείς και τι να πρωτοδιορθώσεις... 

Για άλλο ένα παιχνίδι οι αδυναμίες της ομάδος μας βγήκαν στην επιφάνεια αντί να κρυφθούν κάτω από το χαλάκι. Ο Μ.Μίνιτς απέδειξε για τρίτο συνεχόμενο παιχνίδι ότι αδυνατεί να βάλει κάποια πινελιά σε αυτόν τον ΑΡΗ και ο ρόλος του μοιάζει καθαρά διεκπεραιωτικός... Δικαιολογίες αν θέλετε υπάρχουν και έχουμε βαρεθεί να τις ακούμε. Μπάτζετ, Αμερικάνοι, απειρία, μπλα μπλα μπλα. Έφυγε ο μέγας προπονητής και τώρα που κρίνονται σιγά σιγά τα πάντα τα ωραία λόγια δεν μπορούν να κρύψουν τα προβλήματα. Την Τετάρτη ο ΑΡΗΣ δίνει έναν αγώνα πάρα πολύ σημαντικό με αντίπαλο το Ρέθυμνο. Τουλάχιστον να αποφύγουμε χειρότερες περιπέτειες γιατί ποδόσφαιρο και μπάσκετ μαζί την ίδια χρονιά να παλεύουν για την σωτηρία τους δεν αντέχεται...