Η σημαία του ΑΡΗ πρέπει να μείνει ψηλά πάση θυσία παρά τα όποια προβλήματα ταλανίζουν τον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ αλλά και την μετριότητα που χαρακτηρίζει τον μπασκετικό τα τελευταία χρόνια. Ο σημαιοφόρος έχει βρεθεί και με μπροστάρη τον έναν και μοναδικό Νίκο Γκάλη όλα φαίνονται σιγά σιγά να παίρνουν τον δρόμο τους. Η επίσημη ανακοίνωση από την ΚΑΕ του 1ου Διεθνές Τουρνουά Nick Galis Cup είναι γεγονός και η γέννηση ενός πανευρωπαϊκού θεσμού με έδρα το Αλεξάνδρειο Μέλαθρον σε κιτρινόμαυρο φόντο είναι μια κίνηση από αυτές που ο Αρειανός έχει ανάγκη την δεδομένη χρονική στιγμή πιο πολύ από κάθε άλλη φορά!

ΤΣΣΚΑ, Παναθηναϊκός και Μπάνβιτ θα είναι οι πρώτοι φιλοξενούμενοι του ΑΡΗ μας σε αυτό το παρθενικό τουρνουά που θα διεξαχθεί στις 20 και 21 Σεπτεμβρίου κάτι που φανερώνει την δυναμική που έχει ακόμη και σήμερα το όνομα του Νίκου Γκάλη αλλά και του ΑΡΗ παρά τις δύσκολες συγκυρίες. Μια ΤΣΣΚΑ που πρωταγωνιστεί στο Ευρωπαϊκό στερέωμα και ένας Παναθηναϊκός που πέρα από την δυνατή ομάδα που έχει συμμετέχει στο συγκεκριμένο τουρνουά κόντρα στην φιλοσοφία του προέδρου που σύμφωνα με τα δείγματα γραφής που μας έχει δώσει ως τώρα, σιχαίνεται κάθε τι αγνό και θετικό που δεν έχει ως επίκεντρο τον Παναθηναϊκό. Ενώ και η συμμετοχή της Μπάνβιτ που είναι η φετινή έκπληξη του Τούρκικου πρωταθλήματος αποτελεί μια καλή ευκαιρία για να θυμηθούμε την "ιδιαίτερη σχέση" μας με τους Τούρκους. Οι άνθρωποι της ΚΑΕ φαίνεται να έχουν καταλάβει στο απόλυτο τι σημαίνει αυτή η επανασύνδεση με τον Νίκο Γκάλη και δείχνουν αποφασισμένοι να εκμεταλλευτούν στο έπακρο την τεράστια ευκαιρία που δίνεται στην ομάδα μας και όλες τις προοπτικές που ανοίγονται μπροστά μας. 

Κόντρα στις άσχημες λογικές των προηγούμενων χρόνων όπου ήθελαν την ομάδα κρυμμένη μακριά από  τα φώτα της δημοσιότητας ώστε να αποφευχθεί και η παραμικρή κριτική, στην χειρότερη περίπτωση θα έχουμε στις 20 Σεπτεμβρίου τα αποκαλυπτήρια του ΑΡΗ. Έτσι για να θυμηθούμε εκείνες τις εποχές όπου με αγωνία περιμέναμε το πρώτο επίσημο φιλικό της ομάδος στο Παλέ για να δούμε τον νέο ΑΡΗ που χτίζεται. Στο γιατί αυτό ξαφνικά κόπηκε και αποφασίσθηκε η ομάδα να κρύβεται από τον κόσμο της είναι κάτι στο οποίο μπορούμε να δώσουμε πολλές εξηγήσεις αλλά θα το αφήσουμε για την ώρα... Ημέρα χαράς σήμερα για κάθε Αρειανό που βλέπει επιτέλους να γεννιέται ένας θεσμός που έπρεπε να αποτελεί κάθε Σεπτέμβρη σημείο αναφοράς εδώ και περίπου 20 χρόνια. Τα εισιτήρια για το τουρνουά πότε κυκλοφορούν????

Οι παλιές συνήθειες δύσκολα κόβονται, και όπως κάποτε ο Νίκος Γκάλης πάνω στο παρκέ "έδινε το σύνθημα" και ο κόσμος στην κερκίδα παραληρούσε έτσι και τώρα που ο Θεός του μπάσκετ δίνει το σύνθημα της αντεπίθεσης του Αυτοκράτορα ο κόσμος όπως παλιά θα ακολουθήσει τον ρυθμό του "γκάγκστερ"! Ο Νίκος Γκάλης αγόρασε το διαρκείας του, έκανε τις πρώτες δηλώσεις του σαν μάχιμος στρατιώτης του ΑΡΗ δείχνοντας εμπράκτως την στήριξη του στην ΚΑΕ και πλέον αυτό που απομένει είναι όλοι εμείς να ακολουθήσουμε τον "Νικ" σε αυτή την προσπάθεια αναγέννησης του ΑΡΗ μας!

Αυτό που κάποτε έμοιαζε με ένα κεφάλαιο που ολοκληρώθηκε με μαύρες σελίδες που πλήγωναν κάθε Αρειανό μέσα σε ένα διάστημα μερικών μηνών  η διοίκηση του κ.Αρβανίτη κατάφερε όχι μόνο να διορθώσει σε μεγάλο βαθμό μια ιστορική αδικία με την λαμπρή εκδήλωση προς τιμήν του Νίκου Γκάλη αλλά κατάφερε να φέρει κοντά τον ζωντανό-θρύλο πίσω στην αγαπημένη μας ομάδα και μάλιστα σε έναν ενεργό ρόλο που προσωπικά θεωρώ ότι του ταιριάζει γάντι. Ήδη η συγκεκριμένη ενέργεια έχει αλλάξει 100% το κλίμα στον μπασκετικό ΑΡΗ, η αισιοδοξία για κάτι καλό είναι διάχυτη παντού, ενώ η μιζέρια που είχε εγκατασταθεί μόνιμα στο Παλέ μοιάζει με παρελθόν. Πλέον δεν μιλάμε για το αν θα αρθεί το απαγορευτικό της FIBA αλλά το θεωρούμε δεδομένο. Η παραμονή των Βεζένκοφ-Μποχωρίδη μοιάζει πιο πιθανή από ποτέ ενώ και οι συζητήσεις με τον Π.Γιαννάκη γίνονται σε "δημόσια θέα" και όχι στα μουλωχτά φοβούμενοι τον χλευασμό της μπασκετικής κοινωνίας που βλέπει τη δεδομένη στιγμή χαώδη διαφορά μεταξύ Π.Γιαννάκη και ΑΡΗ. Και αν ακόμη επειδή έχουμε σχεδόν 3 μήνες μέχρι την έναρξη του επόμενου πρωταθλήματος όλα τα παραπάνω μοιάζουν μακρινά, πολύ σύντομα που θα αρχίσουν να εντείνουν τις προσπάθειες τους οι διοικούντες της ΚΑΕ τότε θα καταλάβουμε για τα καλά τις ευεργετικές επιπτώσεις της ενεργοποίησης του Νίκου Γκάλη!

Τα διαρκείας έχουν ήδη τεθεί στην διάθεση του κόσμου και αν και οι τιμές όπως διαχρονικά συνηθίζεται στον μπασκετικό ΑΡΗ δεν ανταποκρίνονται στο "προϊόν" που μας προσφέρουν εδώ και πολλά χρόνια, η στήριξη μας είναι δεδομένη. Με τον ποδοσφαιρικό ΑΡΗ να ισορροπεί μεταξύ Β και Γ κατηγορίας, τους εμπλεκόμενους παράγοντες να έχουν κουράσει αφάνταστα με την ανεπάρκεια και τα παιχνίδια εξουσία τους το Nick Galis Hall θα μοιάζει φέτος αναμφίβολα με όαση στην έρημο για κάθε Αρειανό! Και αν στο ποδόσφαιρο 2000-3000 εισιτήρια διαρκείας δεν μπορούν να κάνουν την διαφορά στο μπάσκετ τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά. Ενδεικτικά 3000 εισιτήρια με μ.ο. τιμής 100€ δίνουν στην ΚΑΕ 300.000 ευρώ. Κάτι λιγότερο από το περσινό αγωνιστικό μπάτζετ της ομάδος, που θεωρείται αρκετά καλό για τα τωρινά δεδομένα του Ελληνικού πρωταθλήματος. Για αυτό λοιπόν θα πρέπει όλοι το συντομότερο δυνατόν να συστρατευτούμε με τον έναν και μοναδικό Νίκο Γκάλη και να προμηθευτούμε το εισιτήριο διαρκείας μας! Όλοι μαζί να ζήσουμε έναν ΑΡΗ από τα παλιά σε ένα Παλέ από τα παλιά!

ΥΓ. Παρθενικό εξώφυλλο της Αrena Press με κεντρικό θέμα τον Ζαγοράκη και σε δεύτερη μοίρα ο Νίκος Γκάλης. Το ύφος και το ήθος του Ν.Πετρουλάκη σε όποιο μέσο και αν εργάστηκε το γνωρίζουμε πολύ καλά. Παρόλα αυτά όλα έχουν και ένα όριο. Εμείς θα το εκλάβουμε ως φόβο για αυτό που έχει ξεκινήσει εδώ και λίγες ημέρες στον μπασκετικό ΑΡΗ...

Είδηση βόμβα έσκασε σήμερα το μεσημέρι με την ΚΑΕ να ανακοινώνει την επιστροφή του Νίκου Γκάλη στον ΑΡΗ μας, 22 ολόκληρα χρόνια μετά από εκείνη την ημέρα που εκδιώχθηκε από τον σύλλογο της καρδιάς του.  Μια κίνηση που σκορπάει ενθουσιασμό και δείχνει με τον πιο εντυπωσιακό τρόπο ότι άπαντες στην διοίκηση της ΚΑΕ είναι αποφασισμένοι να επισπεύσουν την επιστροφή του Αυτοκράτορα στον θρόνο του. Ο δρόμος είναι σίγουρα μακρύς αλλά με παρουσίες σαν και αυτές του αξεπέραστου Νίκου Γκάλη το ταξίδι μπορεί να γίνει σαφώς πιο απολαυστικό.

Δεν χρειάζεται να μπερδεύουμε την συγκεκριμένη κίνηση με άλλες όπως είναι η άρση του απαγορευτικού, η εύρεση προπονητή και η διαμόρφωση του ροστερ μιας και μόνο η παρουσία του Νίκου Γκάλη στην διοίκηση της ΚΑΕ είναι αρκετή από μόνη της για να προσφέρει μια άλλη δυναμική στον μπασκετικό ΑΡΗ. Τα υπόλοιπα θα ακολουθήσουν από μόνα τους. Ήδη η αίσθηση που έχει κάνει η συγκεκριμένη είδηση σε όλη την  Ελλάδα  και ιδιαίτερα στο μπασκετικό κοινό δείχνει και το τι πρόκειται να ακολουθήσει.Το τηλεφώνημα στήριξης από τον Π.Γιαννάκη και η αναθέρμανση του ενδιαφέροντος για να αναλάβει τον ρόλο του προπονητή είναι απλά ο απόηχος αυτής της είδησης-βόμβας. Ο ρόλος του "πρεσβευτή της ανασυγκρότησης" του ΑΡΗ όπως επισημάνθηκε από την ΚΑΕ είναι ο ιδανικός για τον συγκεκριμένο άνθρωπο που όπως στο παρελθόν μας έδειξε πάνω στο παρκέ τον δρόμο προς την κορυφή, αυτή την φορά μπορεί να το κάνει εκτός παρκέ!

Εγκλωβισμένοι στην δυσωδία που εκπέμπει η ΠΑΕ ΑΡΗΣ και όσοι την γυροφέρνουν, αγνές προσπάθειες σαν και αυτές του κυρίου Αρβανίτη και των υπολοίπων μελών της ΚΑΕ φανερώνουν ότι παρά τα όποια λάθη και αδυναμίες, όταν υπάρχει ειλικρίνα, θέληση και αγάπη για τον ΑΡΗ κάθε εμπόδιο μπορεί να προσπεραστεί. Τα συγχαρητήρια μας στην ΚΑΕ που μετά την πετυχημένη εκδήλωση προς τιμήν του Νίκου Γκάλη κατάφερε να διορθώσει άλλο ένα ιστορικό λάθος της οικογένειας του ΑΡΗ και να ξαναφέρει τον "γκάνγκστερ" πίσω στην οικογένεια του σε ενεργό ρόλο! Δεν πρόκειται ποτέ να κριθεί για την διοικητική του προσφορά μιας και η συνολική του προσφορά στον σύλλογο που λέγεται ΑΡΗΣ είναι ανεκτίμητη. Η παρουσία του και μόνο όμως, αποτελεί για όλους μας έμπνευση!

Τελικά στον ΑΡΗ για να ενδιαφερθεί ο κόσμος αλλά και για να τρέξουν κάποια πράγματα στην ομάδα θα πρέπει να συμβεί κάτι άσχημο όπως είναι τα δημοσιεύματα των τελευταίων ημερών που μιλάνε για συμφωνία του Βεζένκοφ με τον Παναθηναϊκό, με τον Μποχωρίδη να ακολουθεί, τον Ολυμπιακό να παραμονεύει στην γωνία και τον ΑΡΗ να περιμένει να διαβάσει τις εξελίξεις στα αυριανά νέα... Κάπως έτσι το μπασκετάκι για πολλούς ή η μπασκετάρα αν προτιμάτε ήρθε στο προσκήνιο ξανά παρόλο που έτσι και αλλιώς υπάρχουν σημαντικά θέματα εδώ και καιρό όπως είναι το νέο Δ.Σ. της ΚΑΕ και η λύση στο μετοχικό.

Λευτέρης Αρβανίτης, Θωμάς Νικολός, Νίκος Ζεϊμπέκης, Γιώργος Αιγίδης, Στάθης Ρούσος, Χρήστος Γαλιλαίας και ο εκπρόσωπος του Eρασιτέχνη, Γιώργος Σιδεροηλίας είναι τα 7 μέλη που  αποτελούν την νέα διοίκηση της ΚΑΕ μέσω Πρωτοδικείου. Και μόνο η είσοδος νέων μελών στο Δ.Σ. που μεγαλώνει σημαντικά είναι πολύ σημαντικό στοιχείο μιας και υπήρχαν αρκετές φορές που οι κύριοι Αρβανίτης και Γαλιλαίας έμοιαζαν μόνοι. Ενώ δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων ο κ.Γαλιλαίας έπρεπε να ταξιδεύει ανά διαστήματα στην Αμερική. Οπότε η διεύρυνση του Δ.Σ. της ΚΑΕ μόνο ως ένα βήμα προόδου μπορεί να χαρακτηριστεί. Παράλληλα είναι πλέον από τους πρωταρχικούς στόχους των ανθρώπων της ΚΑΕ να δοθεί μια λύση ουσίας στο μετοχικό. Το σχήμα με τους μετόχους-αμετόχους, τους νοικοκύρηδες και τους έμμισθους προέδρους όχι μόνο δεν απέδωσε αλλά οδήγησε τον ΑΡΗ στην τραγική κατάσταση που βιώνουμε τα τελευταία χρόνια. Ενώ όταν άνθρωποι σαν τον κ.Γεωργούλη και τον κ.Παλμα προσπάθησαν να εμπλακούν στην ΚΑΕ και την έμπρακτη οικονομική τους στήριξη να την "μεταφράσουν" σε μετοχές συνάντησαν ανυπέρβλητα εμπόδια. Έτσι λοιπόν η μεταβίβαση των μετοχών στην νέα διοίκηση ώστε αυτοί που ασχολούνται με την ομάδα και γνωρίζουν καλύτερα από όλους ποια είναι η κατάσταση της ΚΑΕ θα είναι αυτοί που θα συνομιλήσουν με πιθανό ενδιαφερόμενο για την πώληση του πλειοψηφικού πακέτου. Αν βρεθεί και η κατάλληλη νομική φόρμουλα ώστε οι μετοχές να μπορέσουν να βγουν ελεύθερα προς πώληση ακόμη και στους απλούς φίλους της ομάδος που θέλουν  να βοηθήσουν την ομάδα τότε σίγουρα θα μαζευτεί ένα σεβαστό ποσό για τα σημερινά δεδομένα της ΚΑΕ. Τώρα βέβαια πως μπορεί να οριστεί η αξία πώλησης μια μετοχής  που κουβαλάει χρέη είναι θέμα που θα πρέπει να κοιτάξουν οι νομικοί της ομάδος. Πάντως εκτός από την διάθεση φαίνεται να γίνονται και οι κινήσεις για να δοθεί οριστική λύση στο προβληματικό μοντέλο  της ΚΑΕ.

Απο εκεί και πέρα η νέα διοίκηση θα πρέπει να σηκώσει άμεσα τα μανίκια και να πιάσει δουλειά. Μπορεί το πρωτάθλημα να έχει πολύ δρόμο μέχρι να ξεκινήσει αλλά οι σωστές ομάδες από τώρα κάνουν τον προγραμματισμό τους κλείνοντας αρχικά τον προπονητή και στην συνέχεια το ρόστερ. Στον ΑΡΗ τα πράγματα είναι ελαφρώς πιο πολύπλοκα μιας και εκτός από τις υποχρεώσεις για το άρθρο 99 υπάρχει και το πρόβλημα με την FIBA που θα πρέπει να λυθεί άμεσα ώστε να δημιουργηθεί το κατάλληλο έδαφος για έναν ΑΡΗ σαφώς καλύτερο από τον έκτο-έβδομο που παρακολουθούμε τα τελευταία χρόνια. Κάτι που θα επηρεάσει θετικά την ψυχολογία του κόσμου της ομάδος που δείχνει να τα έχει χαμένα αλλά θα δώσει και την διοίκηση της ΚΑΕ την δυνατότητα να διαπραγματευτεί υπό σαφώς καλύτερες συνθήκες την πρόσληψη προπονητή, τον μεταγραφικό σχεδιασμό και πιθανόν την παραμονή παικτών όπως είναι ο Βεζένκοβ και ο Μποχωρίδης. Αναμένουμε με αγωνία να ενημερωθούμε για τα ευχάριστα!

ΥΓ. Τώρα που η ομάδα μπήκε στο άρθρο 99 και ορίστηκε το νέο Δ.Σ. της ΚΑΕ είναι καιρός η δέσμευση περί οικονομικού ελέγχου και απόδοσης ευθυνών(ποινικών και διαχειριστικών) να γίνει πράξη. Ο κόσμος πρέπει να μάθει την αλήθεια και οι υπεύθυνοι θα πρέπει να υποστούν τις συνέπειες των πράξεων τους. Διαφορετικά θα περιμένουμε τους νέους "νοικοκυραίους" να χρεώσουν με μερικά ακόμη μύρια τον Αυτοκράτορα...

Μπορεί μόλις πριν 2 ημέρες να κατατέθηκε η αίτηση για το νέο επταμελές  Δ.Σ. της ΚΑΕ και να γίνονται συζητήσεις ώστε να δοθεί οριστική λύση στο μετοχικό αλλά αυτό όμως φυσικά που καίει όλους μας δεν είναι άλλο από το αγωνιστικό. Εκεί  που λόγω του τεράστιου επικοινωνιακού προβλήματος που υπάρχει στην ΚΑΕ ο κόσμος αδυνατεί να κατανοήσει τα δεδομένα με αποτέλεσμα να ξεσπάει κατά πάντων χωρίς μέτρο και λογική. Μόνο μερικά δημοσιεύματα ήταν αρκετά για να μας κάνουν άνω κάτω και ξαφνικά να ανακαλύψουμε και στην ΚΑΕ "λαμόγια που ξεπουλάνε κάθε περιουσιακό στοιχείο της ομάδος"...  Τι και αν εδώ στο "χωριό" μας υπάρχουν έγκυρα sites που ενημερώνουν με στοιχεία όπως είναι η τοποθέτηση του Ν.Λώτσου(μάνατζερ του Βεζένκοφ) σχετικά με τις εξελίξεις στο θέμα της μετακίνησης του, η πλειοψηφία προτιμάει τα "τρολαρίσματα" του διαδικτύου που μαζεύουν κλικς δημιουργώντας το κλίμα που πιθανόν επιδιώκουν αυτά τα δημοσιεύματα... 

Με τεράστια ευκολία έχουμε ξεχάσει τις ξεκάθαρες τοποθετήσεις του ίδιου του αθλητή ζωντανά στα Αθλητικά Νέα 98.7. Ένας αθλητής που δεν έχει δώσει το παραμικρό δικαίωμα για να τον κατηγορήσουμε ότι λαϊκίζει, πουλάει οπαδιλίκι και μας δουλεύει. Αντιθέτως η ωριμότητα στις δημόσιες τοποθετήσεις του μας κάνει να ξεχνάμε το νεαρό της ηλικίας του. Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι ο παίκτης θα παραμείνει στον ΑΡΗ και ότι δεν υπάρχουν ήδη συζητήσεις για την μετακίνηση του στον Παναθηναϊκό ή κάποια άλλη ομάδα που έχει την δυνατότητα να προσφέρει στον παίκτη ότι ακριβώς θέλει αλλά και στον ΑΡΗ να δώσει τα 250.000 ευρώ που ορίζει το συμβόλαιο του Βεζενκοφ ως buy out. Ένα συμβόλαιο που κατά κάποιο τρόπο χαριστικά υπέγραψε ο Βεζένκοφ και είναι από τα λίγα πράγματα που πιστώνουμε στον πρώην προπονητή της ομάδος Β.Αγγέλου. Πολύ εύκολα ο Βεζένκοφ θα μπορούσε να είχε υπογράψει από πέρσι σε μια άλλη Ευρωπαϊκή ομάδα με υψηλότερο συμβόλαιο από τα 15.000 ευρώ(σύμφωνα με πληροφορίες) που παίρνει από τον ΑΡΗ. Ενώ υπήρχε και η δυνατότητα να περάσει στην άλλη άκρη του Ατλαντικού όπου πολλά κολέγια τον παρακαλούσαν. Και όμως ο Βεζένκοφ έμεινε και επιβεβαίωσε όλους αυτούς που μιλούσαν για ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα στον πλανήτη.  Επομένως το να θεωρούμε χαζούς τους διοικούντες της ΚΑΕ που δεν έβαλαν μια ρήτρα 3.000.000 € ή αντίστοιχα χαζούς τους εκπροσώπους του παίκτη ώστε να δεχθούν σε ένα μικρό συμβόλαιο μερικών χιλιάδων ευρώ να μπει ρήτρα εκατομμυρίων είναι τουλάχιστον ανόητο...  

Από την στιγμή που έγινε το συγκεκριμένο συμβόλαιο οι όροι ήταν γνωστοί, το θέμα όμως τι κάνεις σαν ΑΡΗΣ για να προστατεύσεις τα συμφέροντα σου από εκεί και περά, ιδίως όταν έχεις την εμπειρία από περιπτώσεις όπως αυτές του Χρυσικόπουλου που σηκώθηκε και έφυγε χωρίς ο ΑΡΗΣ να πάρει το παραμικρό αγωνιστικά και οικονομικά από τον παίκτη αλλά και αυτό του Παπανικολάου που μοσχοπουλήθηκε στον Ολυμπιακό, με τον Ολυμπιακό στην συνέχεια να καταφέρνει και να κερδίσει αγωνιστικά από τον παίκτη αλλά και οικονομικά μιας και τον πούλησε για ακόμη μεγαλύτερο ποσό στην Μπαρτσελόνα.  2 πράγματα μπορεί να κάνει η ΚΑΕ που δεν τα έχει κάνει ακόμη:

1) Να προχωρήσει άμεσα σε όλα αυτά που ζητάει ο κόσμος του ΑΡΗ διακαώς αλλά και κάθε αθλητής που σέβεται τον εαυτό και δεν τον βλέπει σαν "δημόσιο υπάλληλο" στον πάγκο κάποιας ομάδας. Δηλαδή να φτιάξει μια ανταγωνιστική ομάδα που θα συμμετέχει στην Ευρώπη και δεν θα είναι το κλοτσοσκούφι του Ελληνικού πρωταθλήματος των τυφλών και των μονόφθαλμων. Άλλωστε αυτά ζήτησε και  ο Βεζένκοφ. Όχι σαν κάποιο εκβιαστικό τελεσίγραφο αλλά σαν μια απλή λογική επιθυμία που κάθε φυσιολογικός αθλητής στην ηλικία του θα έπρεπε να έχει για αρχή τουλάχιστον.

2) Να προτείνει την αναπροσαρμογή συμβολαίου στον παίκτη με σαφώς αυξημένες απολαβές και όρους πιο ευνοϊκούς για την ομάδα. Με λίγα λόγια να πετάξει το μπαλάκι στους εκπροσώπους του παίκτη για να δείξει πόσο πολύ τον θέλει και πιστεύει στις δυνατότητες του. Που θα βρεθούν χρήματα; Όταν μιλάμε για μια επένδυση σαν και αυτή του Βεζένκοφ, τότε σίγουρα θα βρεθούν και αυτοί που θα θέλουν να επενδύσουν σε κάτι τέτοιο. Άλλωστε δεν πρέπει να ξεχνάμε τις περιπτώσεις Χριστοδούλου(που δεν προχώρησε λόγω FIBA και ο παίκτης κατέληξε στον Ολυμπιακό) και Μήτογλου όπου εξωδιοικητικοί παράγοντες έβαλαν το χέρι στην τσέπη για να έρθουν οι παίκτες αυτοί και να μείνουν στον ΑΡΗ. Φυσικά κάθε επένδυση έχει το ρίσκο της αλλά με έναν αθλητή σαν τον Βεζένκοφ το ρίσκο είναι μειωμένο.  Έτσι η ΚΑΕ όχι μόνο θα είχε να αντιπροτείνει κάτι στις τεράστιες  προτάσεις άλλων ομάδων πέρα από το φιλικό περιβάλλον και τον πρωταγωνιστικό ρόλο αλλά θα έδειχνε και σε όλους εμάς ότι έχουν φιλοδοξίες, όραμα και θέλουν κάτι παραπάνω από το απλά να βγάζουν την χρονιά με όσο το δυνατό λιγότερη ζημία... 

Και επειδή κάποια στιγμή ο Βεζένκοφ θα φύγει από τον ΑΡΗ, όπως και ο Μποχωρίδης θα πρέπει η ΚΑΕ να έχει τα κατάλληλα αντανακλαστικά και να διαχειριστεί το θέμα σωστά. Τι θα κάνει με τα χρήματα; θα βγάλει απλά ακόμη μια χρονιά μιζέριας; θα προσπαθήσει να αλλάξει ελαφρώς τα δεδομένα; θα επενδύσει επιτέλους στο αγωνιστικό; ή θα συνεχίσει να κοροϊδεύει τον κόσμο με πολυετές πλάνα, Ελληνόπουλα(έτσι για να μας πιάσουν στο πατριωτικό φιλότιμο) και στόχους εξάδας; Αν ακόμη και τώρα δεν έχει γίνει κατανοητό σε όλους ότι ο ΑΡΗΣ επενδύει στα Ελληνόπουλα λόγω της απαγόρευσης μεταγραφών έχοντας κόντρα την νομοθεσία που είναι υπέρ των παικτών και των πλούσιων ομάδων, χωρίς καν να μπορεί να προσφέρει στους νεαρούς αθλητές ένα ιδανικό περιβάλλον εργασίας με προοπτική τότε μάλλον θα συνεχίσουμε να ζούμε με τις αναμνήσεις του Αυτοκράτορα για πολλά χρόνια ακόμη....

ΥΓ. Παρά το ιδιωτικό συμφωνητικό που έχει υπογράψει ο Μήτογλου και τα χρήματα που έχει εισπράξει, έψαξε μήπως βρει κάτι καλύτερο σε κάποιο κολλέγιο χωρίς αποτέλεσμα. Παραμένουμε ακόμη σε αναμονή υπογραφής του συμβολαίου του, τώρα που ενηλικιώθηκε...

ΥΓ2. Σύντομο αποδείχθηκε το σήριαλ με την ανανέωση του Σπ.Μούρτου που ξαφνικά παρουσιάστηκε να έχει προτάσεις από αρκετές ομάδες της Α1 και να ταξιδεύει στην Αμερική για προσωπικούς λόγους.

ΥΓ3. Ο Μποχωρίδης μπορεί να πήρε μεγαλύτερο συμβόλαιο από αυτό που του αναλογούσε αλλά όποιος τον θέλει θα πρέπει να διαπραγματευτεί με τον ΑΡΗ.

Με την θερμοκρασία να έχει αρχίσει να ανεβαίνει και το μουντιάλ να βρίσκεται προ των πυλών το ενδιαφέρον για τις εξελίξεις στα μπασκετικά έχει πιάσει πάτο παρόλο που υπάρχουν αρκετά καυτά θέματα στην "ατζέντα" όπως το νέο Δ.Σ. της ΚΑΕ, το μετοχικό, το απαγορευτικό της FIBA, ο νέος προπονητής και φυσικά το τι μέλλει γενέσθαι με τους Βεζένκοφ και Μποχωρίδη που καθημερινά διαβάζουμε για τις ομάδες που βρίσκονται μια ανάσα από την απόκτηση τους.  Πάνω λοιπόν που αρχίσαμε να αναζητάμε την ηρεμία μας ξεχνόντας όλα αυτά και όλους αυτούς που μας "πλήγωσαν" κατά την διάρκεια της σεζόν ήρθε αυτή η συνέντευξη του Μίλαν Μίνιτς να μας υπενθυμίσει ότι ο σύλλογος νοθεί άσχημα και ότι το πιο πιθανό είναι το μικρόβιο που υπάρχει στην ΠΑΕ και τον Α.Σ. να έχει εξαπλωθεί παραπέρα...

Τα περί πετυχημένης σεζόν, πετυχημένου πλάνου και εξαιρετικού τεχνικού τιμ που κάνει φανταστικά την δουλειά του ανεξάρτητα από το τελικό αποτέλεσμα απλά τα προσπερνάμε. Όπως και την επιλεκτική στατιστική ανάλυση του Μίνιτς σύγκρινε την φετινή του πορεία με την αντίστοιχη πορεία του Ντ.Μπλάτ, που απομόνωσε την 3η καλύτερη άμυνα στο πρωτάθλημα(η επίθεση δεν μας ενδιαφέρει, όπως και οι άλλες στατιστικές κατηγορίες) αλλά και την συμμετοχή(ποιά?!?) του Μήτογλου στον φετινό ΑΡΗ... Αυτό όμως που δύσκολα μπορούμε να προσπεράσουμε είναι οι αναφορές του σε πραγματικούς Αρειανούς που στηρίζουν(όχι σαν τους άλλους τους ντεμέκ Αρειανούς...), αυτούς που εκ των έσω κάνουν πόλεμο στον ΑΡΗ και χαίρονται όταν χάνει η ομάδα γιατί έχουν συμφέροντα και διεκδικούν την "καρέκλα" καθώς και οι ύμνοι του σε παράγοντες που στηρίζουν από την αρχή της χρονιάς. Με λίγα λόγια ένας άνθρωπους που ήρθε στον ΑΡΗ τον μήνα Ιανουάριο για μόλις 5 μήνες πρόλαβε να καταλάβει ποιοι είναι οι καλοί Αρειανοί και ποιοί όχι, ποια είναι τα παιχνίδια εξουσίας που παίζονται στην ΚΑΕ και φυσικά να ενημερωθεί και ποιοι είναι οι καλοί παράγοντες που από την αρχή της προετοιμασίας(δηλαδή κανά 6μηνο πριν έρθει ο Μίνιτς)  στηρίζουν την ΚΑΕ. Αν λοιπόν οι προπονητές του ΑΡΗ αντί να ασχολούνται με το αγωνιστικό κομμάτι και το πως θα βελτιωθεί το παιχνίδι της ομάδος σπαταλάνε τον χρόνο τους για αλληλοκολακίες, παιχνίδια εξουσίας και φήμες τότε δεν πρέπει να μας εκπλήσσει το γεγονός ότι ο ΑΡΗΣ βγήκε 7ος. Άλλωστε υπήρχαν και οι εσωτερικοί εχθροί που έβαζαν τρικλοποδιές και πανηγύριζαν όταν έχανε ο ΑΡΗΣ...

Βέβαια για να μην είμαστε εντελώς αρνητικοί ο Μίνιτς έβγαλε και θετική είδηση! Δεν θα συνεχίσει στον ΑΡΗ γιατί η διοίκηση φαίνεται να είναι πιο φιλόδοξη από τον ίδιο που έχει άκρως ρεαλιστικούς στόχους και δεν θέλει να λέει μεγάλα λόγια. Ίσως λοιπόν του χρόνου να μην ακούσουμε για σενάρια υποβιβασμού και στόχους εισόδου στα πλέιοφς με ταβάνι την 6η θέση. Αν δεν πάρει την γενναία απόφαση η διοίκηση να κλείσει την πόρτα και να βάλει γερό face control για το ποιος θα μπαίνει στην "ομάδα εργασίας" αυτής της τεράστιας ομάδος τότε πάντα θα υπάρχουν αυτοί που θα παραμονεύουν για να μπουν να κάνουν το "αγροτικό" τους ή να κολλήσουν τα τελευταία ένσημα... 

ΥΓ. Ούτε μια κουβέντα για τους  κακούς δημοσιογράφους που δεν στήριξαν την προσπάθεια? πως του ξέφυγε...

Παρακολουθώντας χθες αποσπασματικά τα 2 αρκετά συναρπαστικά παιχνίδια για τον τίτλο του πρωταθλητή Ελλάδος ανάμεσα σε Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό αλλά και αυτό του πρωταθλητή των φτωχών ανάμεσα σε μπαογκ και Πανιώνιο μου ήρθε στο μυαλό η προ λίγων ημερών συνέντευξη του κ.Μουρατίδη. Του εκλεκτού συνεργάτη του Β.Αγγέλου από το ξεκίνημα της χρονιάς, που ήρθε σε μια θέση που ήταν κενή στον μπασκετικό ΑΡΗ για να βάλει και αυτός το λιθαράκι του στον ΑΡΗ που παρακολουθήσαμε φέτος. Το αν ο κ.Μουρατίδης είναι σωστός επαγγελματίας και η προσφορά του στις ομάδες που συμμετείχε ήταν θετική δεν είμαστε εμείς οι κατάλληλοι να κρίνουμε αλλά για τον απολογισμό που έκανε έχουμε πάρα πολλά να πούμε...

2 Ιουνίου έχουμε σήμερα με το πρωτάθλημα να μην έχει ολοκληρωθεί ακόμη σε αντίθεση με τις αγωνιστικές υποχρεώσεις του ΑΡΗ μας που έχουν ολοκληρωθεί εδώ και 1 μήνα περίπου. Σύμφωνα λοιπόν με τον κ.Μουρατίδη η χρονιά που ολοκληρώθηκε για τον ΑΡΗ ήταν πολύ πετυχημένη... Μπορεί ο ΑΡΗΣ να κατέληξε 7ος και να τον πέρασαν ομάδες με σαφώς μικρότερο μπάτζετ όπως είναι ο μπαογκ και ο ΚΑΟΔ. Φυσικά η επιτυχία του κ.Μουρατίδη βασίζεται στο περιβόητο πολυετές πλάνο τεχνικού τιμ και διοίκησης που βολεύει άπαντες εκτός από εμάς τους φιλάθλους που πονάμε να βλέπουμε τον ΑΡΗ μας σε αυτή την κατάσταση. "Ιδανική" κατάσταση για τους συμμετέχοντες σε μια επαγγελματική ομάδα που συμμετέχει σε ένα επαγγελματικό πρωτάθλημα με νίκες-ήττες, θέσεις κατάταξης και τίτλους εσύ να αποφασίζεις να μην ανταγωνίζεσαι και να θέτεις άλλους στόχους που δύσκολα να μπορούν να κριθούν με κάποιους αριθμούς παρά μόνο με φιλολογικές συζητήσεις και θεωρίες του χάους... Και το χειρότερο είναι ότι ο κ.Μουρατίδης υποτιμάει την νοημοσύνη μας αναφερόμενος σε ομάδα που θα κινδύνευε με υποβιβασμό επειδή δεν έχει ξένους σε αυτό το αστείο πρωτάθλημα, σε ένα πλάνο που ο εμπνευστής του αποχώρησε με την πρώτη ευκαιρία, ο καλύτερος παίκτης που βγήκε από την καθημερινή δουλειά(μιας και δεν είχε δείξει τέτοια δείγματα γραφής ο Αθηναίου) σηκώθηκε και έφυγε, ενώ και παίκτες όπως ο Λαρετζάκης έπρεπε να πιάσουμε μήνα Μάρτιο για να αγωνιστεί...  Ενώ για τους παίκτες που ανέδειξε το όλο σύστημα-πλάνο απλά θα τους υπενθυμίσω ότι ο Παπανικολάου που τώρα αγωνίζεται στην Μπαρτσελόνα και είχε πουληθεί για σχεδόν 1 εκ.ευρώ είχε αγωνιστεί με την φανέλα του ΑΡΗ στην Α1 1' και 40''. Για τον γενικότερο σχεδιασμό με τους ψηλούς να μην συμμετέχουν στο παιχνίδι της ομάδος  και το πολυετές συμβόλαιο του Χαντ ούτε λόγος. Μάλιστα ο κ.Μουρατίδης προχώρησε και ακόμη παραπέρα και διαχώρισε τον κόσμο του ΑΡΗ σε υγιείώς σκεπτόμενους και μη, με τους υγιειώς σκεπτόμενους να στηρίζουν. Βλέπετε στην Ελλάδα μέχρι και το ήθος που δείχνουμε μερικοί φίλαθλοι και χειροκροτάμε κάθε προσπάθεια ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα μπορεί να παρεξηγηθεί και να νομίζει κανείς ότι είμαστε ευτυχισμένοι με την κατάκτηση της 7ης θέσης! Φυσικά το ερώτημα αν ο κόσμος του ΑΡΗ αναγνωρίζει την προσπάθεια που γίνεται είναι πολύ ευκόλο να απαντήθει μιας και την απάντηση μπορούμε να την μετρήσουμε στα εντός έδρας παιχνίδια του ΑΡΗ με την προσέλευση του κόσμου να έχει περιοριστεί στους μπασκετικά άρρωστους.

Είναι κρίμα πάντως αυτή η διοίκηση Αρειανών με την αγνή προσπάθεια που κάνει να μην μπορεί να αφουγκραστεί τον κόσμο του ΑΡΗ. Και δεν μιλάμε για οικονομικές υπερβάσεις μη εφικτές αλλά τουλάχιστον μια προσπάθεια να προστατευτεί το brandname της ομάδος από ανθρώπους που πανηγυρίζουν με την κατάκτηση της 7ης θέσης, με 30αρες σε τελικούς και κάνουν καριέρα με την δικαιολογία στο στόμα. Ναι μεν υπάρχει και η άποψη που λέει ότι "και 3οι να βγαίναμε δεν έγινε και τίποτα γιατί τον ΑΡΗ τον θέλω πρωταθλητή..." αλλά σε αυτό το πρωτάθλημα ο ΑΡΗΣ θα έπρεπε να είναι περπατώντας τρίτος και να κοιτάει ψηλότερα και όχι να παλεύει να μπει στην 6αδα με το βλέμμα προς τα κάτω. Είμαι σίγουρος ότι όσοι πέρασαν φέτος από τις κερκίδες του Παλέ θα πικράθηκαν με αυτή την 7η θέση και όταν βλέπουν τον συμπολίτη του Μαρκόπουλου,του Δέδα, του Τσαϊρέλη και των άλλων "αστεριών" να παίζει σαν ομάδα και να κατακτά την 3η θέση απογοητεύονται ακόμη πιο πολύ. Αλλάξτε φιλοσοφία γιατί αυτή η μιζέρια και μικροπρέπεια στον ΑΡΗ δεν ταιριάζει.

ΥΓ. Καμπανάκι από τον Μπάρλο για την 1η δόση του άρθρου 99. Καλή αρχή...

ΥΓ2. Έξυπνο σχόλιο στο FB μετά τις δηλώσεις περί 2ετές πλάνου του Αγγέλου που ακολούθησαν την ήττα-αποκλεισμό της Εφές "Και ένα 3ετές πλάνο στον ΑΡΗ πάμε στα 5..."

ΥΓ3. Τελικά από τις δηλώσεις των πρωταγωνιστών, ο μόνος στον μπασκετικό ΑΡΗ που στεναχωρήθηκε που δεν έπαιξαν μερικά παιχνίδια παραπάνω για να διεκδικήσουν κάτι καλύτερο πρέπει να ήταν ο Βεζένκοφ.

Την δύσκολη οικονομική κατάσταση που υπάρχει στον μπασκετικό ΑΡΗ καθώς και τους λόγους που φθάσαμε σε αυτό το σημείο όλοι το γνωρίζουμε. Παρόλα αυτά φαντάζει άκρως φυσιολογικό ο κάθε οπαδός να ζητάει(ως και να απαιτεί) το καλύτερο για την ομάδα του. Αυτή πρέπει να είναι η "θέση" του οπαδού όταν η συζήτηση πηγαίνει στον σχεδιασμό και τους στόχους. Ούτε λογιστές είμαστε, ούτε μέλη της διοίκησης, ούτε μάνατζερ παικτών και προπονητών όποτε το μόνο που μας ενδιαφέρει είναι να ξαναδούμε τον ΑΡΗ να βαδίζει στον δρόμο των αγωνιστικών επιτυχιών. Με βάση το παραπάνω σκεπτικό και λαμβάνοντας υπόψη όλες τις ιδιαίτερες παραμέτρους που έχουν διαμορφωθεί στον σύλλογο μας η επένδυση στην αγωνιστική επιτυχία μοιάζει με μονόδρομο που αν οι διοικούντες της ΚΑΕ δεν ακολουθήσουν τότε ίσως η ζημιά στον σύλλογο να είναι ανεπανόρθωτη. Ποδόσφαιρο για την ώρα δεν υπάρχει ενώ και το μέλλον του παραμένει αβέβαιο την ίδια στιγμή που ο 6ος-7ος μπασκετικός ΑΡΗΣ δεν εξιτάρει παρά τα θετικά βήματα(κυρίως εκτός παρκέ) που έχουν γίνει από την διοίκηση Αρβανίτη...

Όταν μάλιστα ακούς τον πιο ελπιδοφόρο σου παίκτη και ίσως το σημαντικότερο περιουσιακό στοιχείο της ομάδος που μπορεί η διοίκηση να "εξαργυρώσει" ανά πάσα στιγμή να δηλώνει χωρίς μισόλογα ότι θέλει να μείνει και ότι για την τελική του απόφαση καθοριστικό(ως το πιο σημαντικό) ρόλο θα παίξει το σκεπτικό με το οποίο θα κατέβει ο ΑΡΗΣ την επόμενη σεζόν και φυσικά η συμμετοχή σε κάποια Ευρωπαϊκή διοργάνωση είναι τουλάχιστον αστείο για οποιοδήποτε φίλαθλο να ζητάει(ή να πιέζει) κάτι διαφορετικό. Το ίδιο φυσικά δεν ισχύει μόνο για τον Βεζένκοφ αλλά και για άλλους παίκτες που θέλουν να ανανεώσουν όπως είναι ο Σαρικόπουλος και ο Μούρτος. Ενώ και οι νεότεροι που ακολουθούν Πουλιανίτης, Μήτογλου, Φλιώνης σίγουρα είναι προτιμότερο να "ανδρωθούν" με την φιλοδοξία της αγωνιστικής επιτυχίας με τον ΑΡΗ παρά με την προοπτική μιας καλής μεταγραφής στον δρόμο που χάραξε ο Αθηναίου και ο κόουτς Αγγέλου.  Είχαμε πει ότι ακόμη και φέτος ο ΑΡΗΣ αν έβγαινε 5ος, κάτι εξαιρετικά εύκολο για την δυναμική του ΑΡΗ παρά τα προβλήματα θα έβαζε η ΚΑΕ στα ταμεία της ένα ποσό που θα άγγιζε ή και θα ξεπερνούσε τα 100.000 δηλαδή κάτι λιγότερο από το 1/3 του αγωνιστικού  μπατζετ της χρονιάς. Βλέποντας μάλιστα και τον μπαογκ, μια ομάδα με χαμηλότερο μπάτζετ και παίκτες που πέρασαν(αλλά δεν μας έκαναν) από τον ΑΡΗ να κάνει το μπρέικ στην έδρα του πολυδιαφημιζόμενου(όταν αγωνίζεται κόντρα στον ΑΡΗ) Πανιωνίου τότε ο καθένας μπορεί να καταλάβει ότι η δημιουργία μιας πιο ανταγωνιστικής ομάδας είναι εύκολη υπόθεση. Ένας ΑΡΗΣ που θα πραγματοποιούσε την φετινή πορεία του συμπολίτη δεν θα αγωνιζόταν μπροστά σε 200 άτομα αλλά θα είχε έναν μ.ο. εισιτηρίων που ίσως και να ξεπερνούσε τις 4000 και όχι μόνο... Φανταστείτε λοιπόν έναν ΑΡΗ την επόμενη σεζόν που κράταει Βεζένκοφ, Μποχωρίδη, παίρνει προπονητή Γιαννάκη, λύνει το θέμα με τις μεταγραφές και δηλώνει συμμετοχή στην Ευρώπη... οπαδικές επιθυμίες ή μονόδρομος προς την αγωνιστική καταξίωση και την οικονομική εξυγίανση;

Εδώ θα πρέπει να τονίσουμε και μια άλλη παράμετρος που έχει να κάνει με την πολιτική λιτότητας που πιθανόν να ακολουθήσει η διοίκηση Αρβανίτη του χρόνου. Αν οι επόμενες κινήσεις είναι η πώληση Βεζένκοφ ή Μποχωρίδη, η μη άρση του απαγορευτικού της FIBA και η μη συμμετοχή στην Ευρώπη τότε τα 1700 διαρκείας που φέτος κρίθηκαν ως μέτρια στήριξη του κόσμου θα φαντάζουν άπιαστο νούμερο! Όλα τα αντέχουμε σαν οπαδοί, το να μην υπάρχει όραμα και να διεκδικούμε απλά την αποφυγή της καταστροφής με ταβάνι την μετριότητα πραγματικά είναι κάτι που μας σκοτώνει! Οι πρόσφατες δηλώσεις του Θ.Νικολού ήταν ένας τόνος αισιοδοξίας ότι η διοίκηση της ΚΑΕ κινείται προς την σωστή κατεύθυνση σε αντίθεση με τις πρόσφατες δηλώσεις του Χρ.Γαλιλαία που όπως συνηθίζει όχι απλά μας προσγειώνει απότομα αλλά μας κομματιάζει... Βεζένκοφ, Μποχωρίδης έστειλαν το μήνυμα τους προς την διοίκηση της ΚΑΕ. Το ίδιο και ο κόσμος της ομάδος που το έχει στείλει εδώ και πολύ καιρό. Το ερώτημα είναι... μήνυμα ελήφθη;

ΥΓ. Βλέποντας την Μακάμπι να το σηκώνει χάρη στον τεράστιο πρώην προπονητή μας Ντ.Μπλατ και κάποιους παίκτες σαν τον Ράις που πριν λίγα χρόνια ήταν στον Πανιώνιο αναρωτιέμαι πόσο απείχε ο ΑΡΗΣ της Ευρωλίγκας από αυτή την Μακάμπι...

ΥΓ2.  1998-2, 1999-2, 2000-2, 2001-2, 2002-1, 2003-2, 2004-1, 2005-1, 2006-2, 2007-2, 2008-2, 2009-1, 2010-1, 2011-4, 2012-3, 2013-2 είναι η προϊοστορία στο πρωτάθλημα Τουρκίας της Εφές. Φέτος με την ομάδα εργασίας του Β.Αγγέλου στο τιμόνι από τα τέλη Δεκέμβρη κατάφερε από 3η να βγει 6η αφού αποκλείστηκε στον πρώτο γύρο των πλέιοφς από μια ομάδα με το 1/4 του μπατζετ της Εφές. Φυσικά πάντα υπάρχουν ελαφρυντικά και δικαιολογίες. Ας είναι καλά οι μάνατζερ και οι φίλοι μας οι δημοσιογράφοι...

Σχεδόν μια εβδομάδα μετά την ολοκλήρωση των επίσημων υποχρεώσεων της αγαπημένης μας ομάδας ήρθε η στιγμή να κάνουμε το συνολικό ταμείο της χρονιάς όπως αρέσκονται να ζητάνε διοικούντες, προπονητές και παίκτες κατά τη διάρκεια της χρονιάς και κυρίως μετά από αποτυχίες για να κατευνάσουν τα πνεύματα και να κερδισούν χρόνο. "Κρίνετε μας στο τέλος", "ταμείο θα κάνουμε στο τέλος", "η ομάδα χρειάζεται 2 μήνες", "μετά τον Δεκέμβρη.." κτλ κτλ που προσωπικά τα εκλαμβάνω ως την εύκολη δικαιολογία στην οποία δύσκολα μπορεί οποιοσδήποτε να αντιπαρατεθεί. Όπως όμως σε όλα στην ζωή έτσι και στον μπασκετικό ΑΡΗ έφθασε το πλήρωμα του χρόνου και πλέον με μια πιο καθαρή ματιά συνολικά μπορούμε να δούμε αν το πρόσημο του φετινού ΑΡΗ είναι θετικό ή αρνητικό.

Ο κακός καλοκαιρινός σχεδιασμός και τα οφθαλμοφανέστατα λάθη

Οι ομάδες χτίζονται το καλοκαίρι συνηθίζουνε να λένε οι ειδικοί και θα συμφωνήσω μαζί τους, ιδίως στην περίπτωση του ΑΡΗ μας που οι διορθωτικές κινήσεις στη μέση της χρονιάς δεν είναι εφικτές λόγω του απαγορευτικού της FIBA. Την διατήρηση του βασικού κορμού είχε ως πρωταρχικό στόχο ο Β.Αγγέλου και οι ιθύνοντες της ΚΑΕ αλλά στην πράξη είδαμε διαφορετικά πράγματα. Ολόκληρη η περιφερειακή γραμμή των γκαρντ(Πάσαλιτς, Βεργίνης, Καραποστόλου) ξηλώθηκε και όλο το βάρος έπεσε στους νεαρούς Μποχωρίδη, Μούρτο, στον εξίσου νέο και χωρίς εμπειρία από Α1 Γκίκα και στον ρολίστα Αθηναίου. Συνολικά και μόνο από το δούμε το θέμα από πλευρά στατιστικής ο ΑΡΗΣ πέρσι είχε ουσιαστικά 5 ετοιμοπόλεμους γκαρντ με τους 3 μάλιστα να είναι ιδιαίτερα έμπειροι και να σηκώνουν σε πολλά παιχνίδια μόνοι τους επιθετικά την ομάδα ενώ φέτος είχε 4 με κανέναν σε θεωρητικό επίπεδο να μην μπορεί να αποτελέσει εγγύηση είτε στην οργάνωση του παιχνιδιού είτε στο σκοράρισμα. Ενώ και στη θέση 3 πάρθηκε το τεράστιο ρίσκο της παραμονής του "άμπαλου" και τραυματία Τζ.Χαντ ενώ θα μπορούσε να γίνει μια μεταγραφή τύπου Γιαννόπουλου(είχε μείνει ελεύθερος από τον Παναθηναϊκό) ή έστω να έμενε ο Τσιάρας που μπορούσε με ευκολία να αγωνιστεί στη θέση 3 και 4. Εδώ θα πρέπει να τονίσουμε ότι το ρίσκο με τον Τζ.Χαντ δημιουργεί και κάποια ερωτηματικά μιας και ο τραυματίας Αμερικάνος που φέτος δεν αγωνίσθηκε σχεδόν καθόλου υπέγραψε πέρσι 2ετες συμβόλαιο συνεργασίας που θα πρέπει να σπάσει. Αν και σε όλες τις επιλογές αυτό που προωθούσε επικοινωνιακά η ΚΑΕ και ο κόουτς Αγγέλου ήταν οτι οι κινήσεις που έγιναν ήταν κατά βάση αναγκαστικές λόγω των περιορισμών στις μεταγραφές και της οικονομικής δυστοκίας, οι διαθέσιμες επιλογές που υπήρχαν έδειχναν ότι έγιναν με βάση τη φιλοσοφία του προπονητή που προτιμούσε παίκτες ρολίστες που θα προσπαθούν να ακολουθήσουν απλά τις εντολές χωρίς να δημιουργήσουν πρόβλημα... Όταν λοιπόν όλα τα παραπάνω αποτέλεσαν το βασικό θέμα συζήτησης του περσινού Καλοκαιριού στο PlanetARIS.gr και σε άλλες ιστοσελίδες τότε ο χαρακτηρισμός "κακός σχεδιασμός και οφθαλμοφανέστατα λάθη" είναι αρκετά επιεικής.

Για του λόγου το αληθές μπορείτε να ρίξετε μια ματιά στις σχετικές αναρτήσεις και στα σχόλια των επισκεπτών

Επένδυση στον βασικό κορμό και στο μέλλον λόγω FIBA

Χάθηκε ο Πάσαλιτς, λιγοστεύουν οι επιλογές!

Αδιέξοδο στην αναζήτηση γκαρντ

Η τραγική διαχείριση του ρόστερ, η απουσία ρόλων στην ομάδα και οι 2 προπονητές

Ο περιορισμός των μεταγραφών μπορεί να είναι σημαντικό στοιχείο στη δημιουργία μιας ομάδος αλλά η κακή διαχείριση και ο αποκλεισμός παικτών μπορεί να αποβεί καταστροφικός όπως συνέβη στην περίπτωση του ΑΡΗ μας. Για σχεδόν μισό πρωτάθλημα και κάτι παραπάνω ο ΑΡΗΣ αγωνιζόταν χωρίς σέντερ και τον Α.Ασημακόπουλο στα 37 του να αγγίζει και να ξεπερνάει σε αρκετά παιχνίδια τα 30' συμμετοχής, κυρίως στη θέση 5 κόντρα σε πιο ψηλούς και πιο δυνατούς αντιπάλους. Τι και αν στο φινάλε του πρό προηγούμενου πρωταθλήματος ο Κ.Χαρίσης αξιοποιήθηκε από τους συμπαίκτες του και ήταν εκ των κορυφαίων και βασικών λόγων που παραλίγο ο ΑΡΗΣ θα έκανε το μπρέικ με τον Πανιώνιο, ο κόουτς Αγγέλου επέστρεψε στην γνωστή συνταγή με σέντερ τύπου Χάινς και Ντόρσεϊ χωρίς όμως να διαθέτει ανάλογους αθλητές. Το επιθετικό πλάνο της ομάδος δεν συμπεριλάμβανε και τους ψηλούς της ομάδος και η εύκολη λύση του μακρινού σουτ ήταν το σήμα κατατεθέν μας. Νίκες όπως αυτές στην Πυλαία και στη Δράμα στο ξεκίνημα του πρωταθλήματος με αστεία σκορ όπως αποδείχθηκε οφειλόταν κυρίως στον κακό βαθμό ετοιμότητας του αντιπάλου και τίποτα παραπάνω. Συνεχίζοντας με την  τραγική διαχείριση του ροστερ είδαμε και πάλι το φαινόμενο των "χαμένων" παικτών. Στο ένα παιχνίδι κορυφαίος στο άλλο καρφωμένος στον πάγκο. Κανείς παίκτες εκτός ελαχίστων δεν γνώριζε ποιος είναι ο ρόλος του στην ομάδα σε σημείο που μπορεί στο ένα παιχνίδι να αγωνιζόταν 25' και να έπαιρνε τα εύσημα του προπονητή του και στα επόμενα 3 να είχε συνολικό χρόνο συμμετοχής 5 λεπτά... Το φαινόμενο αυτό το είδαμε με παίκτες όπως ο Χαρίσης, ο Σαρικόπουλος, ο Μούρτος, ο Τσακαλέρης, ο Γκίκας. Πιθανόν για να μην φορμαριστούν ιδιαίτερα οι συγκεκριμένοι αθλητές και πάρουν τα μυαλά τους αέρα ο κόουτς Αγγέλου αποφάσισε να τους κόψει την φόρα... Ενώ και με τους νεαρούς Λαρετζάκη και Πουλιανίτη παρόλο που είχαν δείξει θετικά στοιχεία ο ρόλος τους ήταν διακοσμητικός. Η εμφάνιση του Λαρετζάκη στον αγώνα με τον Πανελευσινιακό ήταν απλά η απόδειξη ότι κάτι δεν έβλεπε σωστά ο κόουτς Αγγέλου...  Ενώ μετά από την φετινή περιπέτεια το συμπέρασμα που βγαίνει είναι ότι μέχρι και για να κάνεις ένα καθοριστικό φάουλ την κατάλληλη στιγμή πρέπει να έχεις υψηλό μπάτζετ και Αμερικάνους... Ο Μ.Μίνιτς σουλούπωσε ως ένα σημείο την κατάσταση βάζοντας τους ψηλούς στο επιθετικό κομμάτι της ομάδος παρόλα αυτά δεν απέφυγε και αυτός τα λάθη. Το ότι κατάφερε να παρουσιάσει έναν καλύτερο ΑΡΗ μετά τη φυγή του Αθηναίου και το θετικό του ρεκόρ σε νίκες ήττες σε αντίθεση με αυτό που είχε ο Αγγέλου δείχνει απλά ότι ο χρυσός(από την Χαλκίδα) που μας παρουσίαζαν ίσως και να ήταν άνθρακας. Πάντως αυτό που θα μας μείνει από τον Μ.Μίνιτς στην δεύτερη του παρουσία στον πάγκο του ΑΡΗ θα είναι τα χαμόγελα του στον τελικό με τον Παναθηναϊκό χωρίς ίχνος ντροπής ή αίσθησης του τι είχε συμβεί. 

Το "ταξίδι" και ο "προορισμός" πάνω στο παρκέ

Πέρσι ο ΑΡΗΣ χάρη στην εντιμότητα του Πανιωνίου(που κέρδισε μέσα στην Πάτρα την τελευταία αγωνιστική) κατέληξε 6ος και παραλίγο θα έκανε το μπαμ στα πλέιοφς αφήνοντας μια γλυκόπικρη γεύση. Ο αυτονόητος στόχος τόσο βάση λογικής, πλάνου αλλά και των δηλώσεων όλων όσων αποτελούν τον μπασκετικό ΑΡΗ ήταν το βήμα παραπάνω. Βήμα παραπάνω σημαίνει από 6ος να βγεις τουλάχιστον 5ος. Το να καταλήξεις 7ος είναι βήμα προς τα πίσω. Εξίσου σημαντικό ιδίως για αυτούς που παρακολουθούν από κοντά τον μπασκετικό ΑΡΗ και δεν αρκούνται στο τελικό αποτέλεσμα και στη βαθμολογία είναι και το "ταξίδι". Ο ΑΡΗΣ προς τα μέσα του Β γύρου(και πιο μετά) ήταν μεταξύ των θέσεων 7 με 11 και αυτό από μόνο του φανερώνει πόσο τραγική ήταν η φετινή του πορεία. Αν δεν αυτοκτονούσαμε σε κάποια παιχνίδια κυρίως εντός έδρας θα μπορούσαμε να μιλάμε για έναν ΑΡΗ που άνετα θα ήταν στην 4αδα, δηλαδή για μια εντελώς διαφορετική χρονιά. Όταν όμως παιχνίδια(μπαογκ, Πανιώνιος, Τρίκαλα, Απόλλων Π., Κολοσσός Ρ.)  επανειλημμένα κρίνονται στην αδυναμία σου να κάνεις ένα φάουλ την κατάλληλη στιγμή τότε μάλλον είσαι άξιος της μοίρας σου. Οι 2 νίκες επί του Πανιωνίου με την μια να οδηγεί στον τελικό του κυπέλλου είναι ότι πιο αξιόλογο πετύχαμε την φετινή χρονιά αλλά ταυτόχρονα μας αφήνει και ένα μεγάλο παράπονο μιας και σε αυτά τα 2 παιχνίδια ο ΑΡΗΣ έπαιξε εξαιρετικό μπασκετ και έδειξε ότι έχει δυνατότητες για να πετύχει πολλά περισσότερα από την 7η θέση. Το ότι βλέπαμε κάποιους νεαρούς αθλητές με την φανέλα του ΑΡΗ να παλεύουν ήταν κάτι το αισιόδοξο αλλά παράλληλα ήταν και απογοητευτικό μιας και εύκολα ο καθένας μπορούσε να καταλάβει ότι αυτά τα παιδιά με λίγη βοήθεια παραπάνω(1ή 2 έμπειρους παίκτες) θα μπορούσαν να είχαν πετύχει πολλά παραπάνω. Δυστυχώς όμως με το κατάντημα του ΑΡΗ ακόμη και τον απλό φίλαθλο κόσμο τον βάζουν στην τραγική λογική του να υπολογίζει πόσο τελικά θα πουληθεί ο Βεζένκοφ και πόσο μπορεί να κοστολογηθεί ο Λ.Μποχωρίδης... 

Η οικονομική εξυγίανση, η μίζερη νοοτροπία και τα επικοινωνιακά τρικ

Πέρα από τους αγωνιστικούς στόχους ο ΑΡΗΣ μας είχε και εκτός παρκέ στόχους που ίσως να ήταν και σημαντικότεροι από αυτούς που κάθε φίλαθλος έχει στο μυαλό του. Η οργάνωση στην ΚΑΕ σε συνδυασμό με την υπαγωγή της ομάδος στο άρθρο 99 ήταν μια τεράστια επιτυχία της διοίκησης Αρβανίτη και αξίζουν τα εύσημα σε όλους όσους βοήθησαν για να επιτευχθεί. Παρόλα αυτά η διοίκηση Αρβανίτη δεν απέφυγε τα λάθη με σημαντικότερο από όλα την μη επένδυση στην αγωνιστική επιτυχία της ομάδος. Είχαμε αναφερθεί σε πρόσφατο άρθρο ότι ο ΑΡΗΣ αν κατάφερνε να βγει 5ος την τελευταία αγωνιστική του πρωταθλήματος θα είχε ένα οικονομικό όφελος που θα ξεπερνούσε τα 100.000 ευρώ. Φανταστείτε λοιπόν αν ο ΑΡΗΣ με 1 ή 2 παίκτες παραπάνω είχε μια πιο σταθερή πορεία που θα κυμαινόταν μεταξύ τρίτης και πέμπτης θέσης πόσα παραπάνω έσοδα θα μπορούσε να είχε. Αντί λοιπόν να παρουσιαστεί ένας πιο ανταγωνιστικός ΑΡΗΣ πάνω στο παρκέ η διοίκηση αποφάσισε να πατήσει πάνω στα προβλήματα της ομάδος που κληρονόμησε από παλαιότερες διοικήσεις(με ίδιους μετόχους) και με κάθε ευκαιρία να περνάει στην αντεπίθεση  κατηγορώντας τον κόσμο για μη μαζική στήριξη, δικαιολογώντας κάθε παράλογη απόφαση του απόλυτου αφεντικού της ΚΑΕ Β.Αγγέλου και αναπροσαρμόζοντας τους στόχους κατά το δοκούν. Μια νοοτροπία που φυσικά πέρασε σε προπονητές και παίκτες με αποτέλεσμα πραγματικά να υπάρχουν κάποιοι σαν τον συμπαθή Α.Ασημακόπουλο που πραγματικά να πιστεύει και να δηλώνει ότι η χρονιά ήταν πετυχημένη γιατί όταν έφυγε ο Γ.Αθηναίου η ομάδα κινδύνευε με υποβιβασμό... Η μη άρση του απαγορευτικού της FIBA, η αδυναμία συμμετοχής σε κάποιο Ευρωπαϊκό θεσμό, η ξαφνική φυγή του Β.Αγγέλου που ήταν ο άνθρωπος κλειδί στην "κοσμοθεωρία" της ΚΑΕ και η πώληση του Γ.Αθηναίου για ψίχουλα χωρίς τη δυνατότητα αντικατάστασης ήταν εξίσου σημαντικά λάθη της ΚΑΕ που πλήγωσαν τον κόσμο του ΑΡΗ που σαφώς και περίμενε κάτι πιο αισιόδοξο με την φυγή του Γ.Δαμιανίδη από τη θέση του προέδρου. 

Το θλιβερό συμπέρασμα

Όποιος έχει ζήσει έστω και λίγο τον μεγάλο ΑΡΗ ή έχει προλάβει την αύρα που συνέχιζε να υπάρχει για αρκετά χρόνια μετά την φυγή του Νίκου Γκάλη στον μπασκετικό ΑΡΗ θα πρέπει να θεωρηθεί ως ιερόσυλος ή υποκριτής αν δηλώνει ότι η φετινή χρονιά του ΑΡΗ ήταν πετυχημένη. Με το 5ο πιο υψηλό μπάτζετ στην Α1 και με ένα βαρύ όνομα σαν αυτό του ΑΡΗ η δίκαιη 7η θέση είναι απλά η απόδειξη της αποτυχίας. Με τον ΑΡΗ στην έβδομη θέση και χωρίς προοπτική για κάτι καλύτερο είναι ουτοπικό να ζητάμε την μαζική στήριξη του κόσμου που τέτοιες δύσκολες εποχές ψάχνει αφορμές για να χαμογελάσει και όχι για να χτυπάει το κεφάλι του στον τοίχο. Σίγουρα το ότι δεν μπήκαμε μέσα οικονομικά, το ότι στην μπασκετική πιάτσα έχει αρχίσει και γίνεται γνωστό ότι στην ΚΑΕ υπάρχουν σοβαροί άνθρωποι που δεν μοιράζουν υποσχέσεις και μεγάλα λόγια όπως οι προηγούμενοι, το ότι η ομάδα μπήκε στο άρθρο 99 και βαδίζει σε έναν δρόμο οικονομικής εξυγίανσης και φυσικά ότι πλέον έχει κάποια δυνατά περιουσιακά στοιχεία σαν τον Βεζένκοφ και τον Μποχωρίδη είναι σημεία αναφοράς. Όλα αυτά είναι θετικά και πιστώνονται στον κ.Αρβανίτη και στους συνεργάτες του, αν όμως αυτή υγεία που φαίνεται να υπάρχει στα γραφεία της ΚΑΕ δεν αποτυπωθεί και πάνω στο παρκέ με αγωνιστικές επιτυχίες(της πλάκας...) που απλά να δίνουν την ελπίδα στον κόσμο τότε κάθε συζήτηση για θετικό αποτέλεσμα θα οδηγεί στο κενό.

ΥΓ. Κάθε κριτική προς την ΚΑΕ ΑΡΗΣ δεν σημαίνει ότι γίνεται κακοπροαίρετα και ότι είναι υποκινούμενη από κάποιους "παλιούς" που έχουν συμφέροντα. Ευελπιστώ κάποια στιγμή οι άνθρωποι της ΚΑΕ να αφουγκραστούν τα θέλω του κόσμου. Μια καλή αρχή είναι να αρχίσουν να ασχολούνται με αυτούς που είναι ήδη κοντά στην ΚΑΕ και στηρίζουν και όχι αυτούς που περιμένουν να δουν τον ΑΡΗ πρωταθλητή ή αντίπαλο με τον μπαογκ για να έρθουν στο γήπεδο.