Με μόλις 2 ξένους και 1 stand  by θα παραταχθεί η αγαπημένη μας ομάδα απέναντι στο Λαύριο, σε ένα παιχνίδι όπου η νίκη "κλειδώνει" και τυπικά την 4η θέση. Η εξέλιξη με τον τραυματισμό του Τέιλορ σε συνδυασμό με το σήριαλ της επιλογής του αλλά και το γεγονός ότι μέχρι και την ανακοίνωση(Πέμπτη απόγευμα) του τραυματισμού του Αμερικανού δεν είχε γίνει καμία από τις απαραίτητες διαδικασίες για την έκδοση δελτίου στον παίκτη... κάτι που όπως είναι λογικό μας βάζει σε σκέψεις...

Όπως λοιπόν στο μεγαλύτερο κομμάτι αυτής της χρονιάς ο ΑΡΗΣ παλεύει αγκαλιά με τα προβλήματα του έτσι και σήμερα στο Λαύριο. Ένα Λαύριο που ναι μεν αποδυναμώθηκε σημαντικά μιας και προσφάτως έχασε τον πρώτο σκόρερ του που πήγε στο Βέλγιο αλλά δεν παύει να είναι μια επικίνδυνη ομάδα που ιδίως μέσα στην έδρα της μπορεί να σου κάνει τη ζημιά. Το εύκολο πέρασμα από τη Ρόδο όπου εμείς πριν 2 εβδομάδες είχαμε φθάσει να χάνουμε και με 23 πόντους διαφορά λέει πολλά και αν συνυπολογίσει κανείς ότι μιλάμε για μια ομάδα που έχει πετύχει άνετα τον βασικό της στόχο που ήταν η παραμονή και θέλει για πρώτη φορά στην ιστορία της να κάνει το κάτι παραπάνω με τη συμμετοχή στα πλέιοφς όλοι μπορείτε να καταλάβετε τον βαθμό δυσκολίας. Παρόλα αυτά όπως και στα περισσότερα  παιχνίδια με αντιπάλους αυτής της δυναμικότητας τα πάντα εξαρτιούνται από τη δική μας απόδοση. Άλλωστε αν ο ΑΡΗΣ ήταν μια καλοκουρδισμένη μηχανή με ξεκάθαρους ρόλους και αγωνιστικό πλάνο όλες αυτές οι ατυχίες από το ξεκίνημα της χρονιάς θα περνούσαν σε δεύτερη μοίρα. Όταν όμως έχουμε φθάσει στον Απρίλιο και όλο το παιχνίδι της ομάδος περιορίζεται σε έναν Κάμινγκς τότε λογικό είναι αυτοί οι τραυματισμοί να μην αφήνουν τον Δ.Πρίφτη και τους παίκτες να βρουν ρυθμό και την απαραίτητη ηρεμία.

Οδεύει προς την ολοκλήρωση της 3ης χρονιάς ο Δ.Πρίφτης στον πάγκο της ομάδος μας και όπως πολύ εύστοχα επισήμανε ένας φίλος του PlanetARIS.gr είναι η 3η συνεχόμενη χρονιά όπου ο ΑΡΗΣ θα παλέψει στα πλέιοφς εν μέσω σημαντικών προβλημάτων. Απλά ατυχία; κάτι άλλο;  πάντως ο σοφός λαός λέει σύμπτωση επαναλαμβανόμενη παύει να είναι η σύμπτωση... Ακόμη και έτσι ο ΑΡΗΣ μπορεί και οφείλει να φύγει με το διπλό από το Λαύριο για να αποφύγει τον "τελικό" στο παιχνίδι της Πέμπτης με την ΑΕΚ. Εκτός φυσικά και αν το να χαθεί ακόμη και αυτή η αυτονόητη 4η θέση δεν πειράζει κανέναν και απλά #synexizoumemazi...

ΥΓ. Έλλειψη ειλικρίνειας ή απλά από επικοινωνιακό πρόβλημα; Πάντως το παρακάτω κομμάτι  από το ρεπορτάζ του ΑΡΗ σε γνωστή μπασκετική ιστοσελίδα δείχνει πολλά  "Με την υπόθεση εργασίας ότι δεν υπήρχε τραυματισμός (που έγινε χθες, ημέρα Πέμπτη απόγευμα προς βράδυ), πότε θα έβγαζαν δελτίο για τον παίκτη; Σήμερα είναι Παρασκευή. Ανήμερα του αγώνα; Πότε θα πήγαινε για ιατρικές εξετάσεις και αντι-ντόπινγκ τεσυ; Πήγε; Τα έκανε; Υπέγραψε; Τι συμβόλαιο υπέγραψε; Μηνιαίο; Διμηναίο; Εβδομαδιαίο; Ή μήπως εξ αρχής δεν ήταν σίγουροι για την κατάστασή του και τον έφεραν για να τον δουν; Κι αν ναι, τότε γιατί τον πήραν; "

ΥΓ2. Και ο άλλος μας τρολάρει και λέει ότι στον στρατό όταν θέλεις να το παίξεις άρρωστος λες ότι σου πονάει η μέση... Μπορείς να του δώσεις άδικο με όλα αυτά που βλέπουμε στον ΑΡΗ;

ΥΓ3. Πόσα χρόνια πέρασαν από τότε που είχε γίνει πρώτο θέμα στα κιτρινόμαυρα ρεπορτάζ ότι ο μπασκετικός ΑΡΗΣ κατέβηκε στην Αθήνα οδικώς; α. ξέχασα τότε ήταν για οικονομικούς λόγους ενώ τώρα είναι για να "δεθούν" οι παίκτες μεταξύ τους...

ΥΓ4. Ακούγοντας πάντως πριν λίγες ημέρες τον κ.Νικολό στο Yellow Radio πραγματικά αυτή η διοίκηση φαίνεται να μην "νιώθει" καθόλου τον παλμό του κόσμου του ΑΡΗ...

Έφθασε η στιγμή της ύψιστης διάκρισης για τον έναν και μοναδικό ΝΙΚΟ ΓΚΑΛΗ όπου και επίσημα από χθες(01/04)  αποτελεί κομμάτι του Basketball Hall of Fame παρέα με άλλους θρύλους του μπάσκετ! Μια σπουδαία τιμή για τον μεγαλύτερο αθλητή που έχει βγάλει ποτέ αυτή η χώρα και εμείς οι Αρειανοί είχαμε την ευλογία να μεγαλουργήσει με την φανέλα του ΑΡΗ μας!

Τα λόγια για τον Νίκο Γκάλη είναι περιττά. Όσοι είχαμε την τύχη να ζήσουμε την Ελληνική επανάσταση στο μπάσκετ με την κατάκτηση του Ευρωμπάσκετ το 87 αλλά και τις ξέφρενες πορείες του ΑΡΗ που καθήλωναν ένα ολόκληρο έθνος κάθε Πέμπτη μπροστά στους τηλεοπτικούς δέκτες  γνωρίζουμε ποια είναι η συμβολή αυτού του ανθρώπου σε αυτή τη χωρά και στις ζωές όλων μας. Και μόνο που μια ολόκληρη γενιά έκανε στροφή στον αθλητισμό, γέμισε με μπασκέτες κάθε γωνιά αυτής της χώρας και μας ανάγκασε να μεγαλώνουμε με μια πορτοκαλί μπάλα με σπυριά στα χέρια και στις καρδίες μας λέει πολλά και για το τι πέτυχε αλλά και την κληρονομία που έχει αφήσει σε αυτή τη χώρα.

ΝΙΚΟ ΓΚΑΛΗ ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ!

Ξεκούραστα και χωρίς άγχος όπως αναμενόταν ο ΑΡΗΣ μας κέρδισε τον πρότελευταιο Απόλλων Πατρών συνεχίζοντας την προσπάθεια του για την κατάκτηση της 4ης θέσης στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος. Η ομάδα είχε καλή κυκλοφορία στην επίθεση και πολυφωνία στο σκοράρισμα. Αυτός όμως που έκλεψε την παράσταση ήταν ο Φλιώνης που πήρε χρόνο συμμετοχής από τον προπονητή του και τον εξέθεσε με την εμφάνιση του.

Ακόμη και σε αυτό το "μεταβατικό" στάδιο όπου έχουμε ξεμείνει με 3 ξένους και η ομάδα ψάχνει να βρει τον δρόμο της από το σημείο που μας τελείωσαν οι στόχοι το να θεωρεί κανείς το εντός έδρας παιχνίδι με τον Απόλλων Πατρών δύσκολο είναι τουλάχιστον αστείο. Κάτι που φάνηκε άλλωστε από το ξεκίνημα του αγώνα. Η ποιοτική διαφορά ανάμεσα στις 2 ομάδες ήταν εμφανής και ο Απόλλων σε καμία περίπτωση δεν μπορούσε να ακολουθήσει τον ρυθμό μας. Ο Καββαδάς, ο Κάμινγκς και ο Τζάκσον(που αυτή τη φορά έπαιξε περισσότερο από 3') οδήγησαν στο σκοράρισμα παρέα με τον νεαρό Δημήτρη Φλιώνη που έδωσε λύσεις στην επίθεση αλλά και έδειξε με την συνολική του παρουσία ότι σίγουρα άξιζε καλύτερη μεταχείριση από τον προπονητή του τη φετινή χρονιά. Η διαφορά ήταν διαρκώς γύρω στους 15 πόντους και σε κανένα σημείο δεν φάνηκε ότι ο Απόλλων Πατρών μπορεί να μπει στο παιχνίδι.

Αν κάτι αξίζει να κρατήσουμε από αυτό το παιχνίδι αυτό είναι σίγουρα η εμφάνιση του Φλιώνη και του Τζάκσον. Ιδιαίτερα ο μικρός που δεν έχει πάρει ούτε τις ελάχιστες ευκαιρίες απέδειξε ότι σε αυτό το επίπεδο του Ελληνικού πρωταθλήματος αλλά και ιδιαίτερα σε έναν ΑΡΗ μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας μπορεί να έχει σημαντικό ρόλο στην ομάδα και να συμμετέχει κανονικά στο ροτέισον. Κάτι αντίστοιχο ισχύει και για τον Τζάκσον που αν και τον είδαμε αρχικά να παίρνει χρόνο και να προσπαθεί ξαφνικά στην Ρόδο αγωνίστηκε μόλις 2' 53'' και στην Κύμη κάτι περισσότερο από 5'. Για τον Χρηστίδη που μπήκε "τιμητικά" στα τελευταία 57'' ούτε λόγος... Αν όλα αυτά αποτελούν κάποιου είδους μπασκετική τεχνική υψηλού επιπέδου που μόνο ο Δ.Πρίφτης γνωρίζει μαζί με την υπόλοιπη ελίτ προπονητών αυτού του πλανήτη είναι κάτι που δεν το γνωρίζουμε... Πάντως η κοινή λογική λέει ότι αν ένας παίκτης ανεξάρτητα από το άθλημα, δεν πάρει ευκαιρίες και σημαντικό χρόνο συμμετοχής δύσκολα να δείξει αν αξίζει ή όχι...

ΥΓ. Για πολλοστή φορά επιβεβαιώθηκε ότι η πηγή του "κακού" για τον φετινό ΑΡΗ είναι ο Γιάνκοβιτς. Μόνο αυτός τα κάνει όλα λάθος σε αυτή την καλοκουρδισμένη μηχανή του Δ.Πρίφτη και "δίκαια" με κάθε ευκαιρία την ακούει από τον προπονητή του που μεταμορφώνεται σε Ομπράντοβιτς χρώματος μελιτζανί... Αυτά για όσους απορούν που δεν αποδίδει τα αναμενόμενα ο παίκτης. Με το που ήρθε έκανε 1-2 πολύ καλά παιχνίδια αλλά στην συνέχει μπήκε και αυτός στο "οικογενειακό κλίμα".

ΥΓ2. Μετά την εύκολη ήττα από τον Απόλλων Πατρών, ο Κολοσσός Ρόδου έχασε και μέσα στην έδρα του από το Λαύριο με 16 πόντους. Αυτά για να καταλαβαίνουμε με ποιους παλεύουμε για την είσοδο μας στην τετράδα.

Φθάνοντας προς την ολοκλήρωση της κανονικής περιόδου του πρωταθλήματος και ο ΑΡΗΣ μας με την προσθήκη ενός ακόμη παίκτη στο ρόστερ παλεύει να βρει την αγωνιστική του ταυτότητα σε μια προσπάθεια να δείξει κάτι καλύτερο στα εναπομείναντα παίχνιδια και να αποφύγει τα χειρότερα στα πλέιοφς σε μια χρονιά που εδώ και καιρό θεωρείται χαμένη. Την ίδια στιγμή σε διοικητικό επίπεδο αντί να ξεκαθαρίζουν κάποια πράγματα ενόψει και της νέας χρονιάς η κατάσταση περιπλέκεται ακόμη περισσότερο τόσο στο θέμα προπονητή όσο και στην στάση που κράτησε η ΚΑΕ στην ψηφοφορία του ΕΣΑΚΕ.

Αρχίζοντας από τα θετικά, το ότι αποκτήθηκε έστω και με μεγάλη καθυστέρηση ένας Αμερικάνος για να ενισχύσει την ομάδα είναι κάτι το θετικό. Ναι μεν ο ΑΡΗΣ δεν έχει στόχους και δύσκολα μπορεί να κερδίσει κάτι από τα πλέιοφς αλλά το βέβαιο είναι ότι μπορεί να χάσει πάρα πολλά. Το σενάριο να ηττηθούμε σε μια σειρά αγώνων με τον συμπολίτη, που έχει το 1/4 με 1/5 του μπάτζετ μας και μας έχει κερδίσει ήδη 2 φορές είναι κάτι που κανείς μα κανείς δεν θέλει να το ζήσει... Το αν ο Τέιλορ θα μπορέσει να βοηθήσει σε μια ομάδα όπου ο Κάμινγκς απλά κάνει το παιχνίδι του και οι υπόλοιποι είναι βοηθητικά στοιχεία είναι κάτι που θα φανεί πάνω στο παρκέ. Το βιογραφικό του πάντως δεν εμπνέει καμία απολύτως σιγουριά για τις ικανότητες του. Το τραγελαφικό στην απόκτηση του Αμερικάνου είναι ο τρόπος με τον οποίο έγινε η επιλογή. Μετά από μια αδικαιολόγητη καθυστέρηση που ακολούθησε την φυγή του Γκόρντον και του Τζένκινς ακούσαμε μέσω "κύκλων" για επιλογές παικτών από τον προπονητή που δεν έγιναν δεκτές από τη διοίκηση για προφανείς λόγους αλλά και τον προπονητή δημόσια να μετατοπίζει τις ευθύνες πάνω στην διοίκηση... Πραγματικά αστείες καταστάσεις για τον απλό λόγο ότι όταν στηρίζεις έναν άνθρωπο, σέβεσαι τις επιλογές του. Αν λοιπόν η διοίκηση δεν εμπιστεύεται τον Δ.Πρίφτη και θεωρεί ότι δεν είναι ικανός να κάνει ακόμη μια επιλογή παίκτη τότε δεν υπάρχει ο παραμικρός λόγος για να παραμένει στον σύλλογο. Εκτός φυσικά και αν αυτά που διάφοροι "κύκλοι" διαρρέουν περί οικονομικής στενότητας έχουν βάση.

Και σαν να μην φθάνει το θέατρο του παραλόγου που παρακολουθήσαμε με την απόκτηση του Τέιλορ είχαμε και την επίσημη στήριξη της ΚΑΕ ΑΡΗΣ προς το πρόσωπο του κ.Γαλατσόπουλου. Ξέρετε... ενός από αυτούς που κάνουν ότι περνάει από το χέρι τους για να βλάψουν την ομάδα μας εντός και εκτός γηπέδου μπας και μας προσπεράσουν. Άλλωστε εδώ και πολλά χρόνια ο μοναδικός στόχος του συμπολίτη είναι να μας προσπεράσει. Δεν έχει σημασία αν θα βγουν δέκατοι, αρκεί ο ΑΡΗΣ να είναι από κάτω. Και φυσικά αυτή η κόντρα δεν περιορίζεται πάνω στο παρκέ όπως οι "καλοθελητές" έσπευσαν να τονίσουν. Το πιο στενάχωρο στην όλη υπόθεση είναι ότι ο Γαλατσόπουλος με τον Δουβή ήταν οι μοναδικοί υποψήφιοι και ήταν προσυμφωνημένο μεταξύ των ομάδων να στηριχθούν. Κάτι που σημαίνει ότι η ψήφος μίας ή 2-3 ομάδων δεν θα είχε καμία ουσία. Για αυτό άλλωστε και ο Ολυμπιακός ψήφισε λευκό κάτι που θα έπρεπε να κάνει και ο ΑΡΗΣ σεβόμενος τον κόσμο του... Όσο για το αν η επιλογή Γαλατσόπουλου μπορεί να βοηθήσει... αυτό είναι βέβαιο. Χρόνια τώρα γίνεται ψηστήρι στον Σαββίδη να τα χώσει και στο μπάσκετ, φανταστείτε λοιπόν τώρα που ο Γαλατσόπουλος είναι πρόεδρος του ΕΣΑΚΕ με την στήριξη και του ΑΡΗ τι μπορεί να συμβεί. Όσο για εμάς... χωρίς καμία αμφιβολία όπως τόσες φορές κατά το παρελθόν που στηρίξαμε προέδρους και λοιπούς στον ΕΣΑΚΕ, στην ΕΟΚ, στην FIBA κτλ μας "βοήθησαν" έτσι και τώρα...

ΥΓ. Το ότι το δημοσιογραφικό κατεστημένο αβαντάρει με κάθε ευκαιρία τον coach of the year είναι κάτι που το έχουμε συνηθίσει. Το ότι θα τα "έχωναν" όμως στον Λάσκαρη για το άδειασμα του προπονητή στην περίπτωση Τέιλορ πραγματικά με ξεπερνάει... Προσοχή παιδιά, αύριο μεθαύριο θα θέλετε να μπείτε στο payroll και τότε τα πάντα θα μετρήσουν....

ΥΓ2. Η καζούρα των συμπολιτών λέει ότι ο μπασκετικός ΑΡΗΣ "ανέβηκε" στο "άρμα" του συμπολίτη...

ΥΓ3. Εντάξει... αφού μας το λένε συνοπαδοί μας ότι δεν πειράζει που δεν έχει ο ΑΡΗΣ παρουσία στην έκθεση όταν έχει ο μπάογκ και ο Ηρακλής(!!!!) και ότι η ΚΑΕ έκανε ότι μπορούσε για να έχει παρουσία στην έκθεση αλλά υπήρχαν αντικειμενικές δυσκολίες... τότε όλα καλά... Τον συνοπαδό μας δεν θα πιστέψουμε?

ΥΓ4. Σημαντικοί λόγοι και αξεπέραστα εμπόδια σαν και αυτά που οδήγησαν στην ματαίωση του Nick Galis Cup. Τι ώρα είπαμε είναι το φιλανθρωπικό γκαλά?

ΥΓ5. Ένα μεγάλο μπράβο στους ιθύνοντες του AllAboutARIS για την παρουσία τους στην Sportexpo. Η μοναδική κιτρινόμαυρη παρουσία...εκεί μας κατάντησαν οι εξυγιαντές, οι σωτήρες, οι restarters και τα πτιφούρ...

ΥΓ6. Α ναι, έχουμε και ένα πολύ δύσκολο παιχνίδι με τον προτελευταίο Απόλλων μέσα στο Παλέ...

Καθοριστική νίκη για την κατάκτηση της 4ης θέσης πέτυχε η αγαπημένη μας ομάδα κόντρα στην Κύμη σε ένα παιχνίδι που κρίθηκε στο έξτρα πεντάλεπτο της παράτασης. Προβληματική η εικόνα της ομάδος στην μεγαλύτερη διάρκεια με πολλά τρίποντα και αρκετά παιδαριώδη λάθη αλλά ευτυχώς στα κρίσιμα ο Κάμιγνκς αποδείχθηκε ψύχραιμος και μας οδήγησε στη νίκη.

Αρκετά νωθρός παρουσιάστηκε ο ΑΡΗΣ μας στο παιχνίδι με την Κύμη να δείχνει αποφασισμένη να κάνει την έκπληξη που θα της εξασφάλιζε την παραμονή στην κατηγορία. Το 20-13 του πρώτου δεκαλέπτου αντικατόπτριζε πλήρως την κακή μας εικόνα. Στο δεύτερο δεκάλεπτο η άμυνα "έσφιξε" , στα ριμπάουντ υπήρχε περισσότερη μαχητικότητα ενώ και στην επίθεση επιτέλους αρχίσαμε να βρίσκουμε τον δρόμο προς το καλάθι. Το 25-38 και ο αέρας του +13 έδειχνε ότι ο ΑΡΗΣ θα έφθανε σε μια νίκη χωρίς ιδιαίτερο άγχος αλλά η Κύμη δεν είχε πει ακόμη την τελευταία της λέξη. Με πρωταγωνιστή τον Τσούπκοβιτς(!!!) η Κύμη επέστρεψε στο παιχνίδι και όταν ο ΑΡΗΣ προσπάθησε να ξεφύγει ξανά στο σκορ οι 3 διαιτητές έκαναν τα αδύνατα δυνατά για να γυρίσουν το παιχνίδι. Στο τέλος φάνηκε η γύμνια της ομάδος και η έλλειψη ποιοτικών παικτών με προσωπικότητα μιας και μόνο ο Κάμινγκς ήταν ο μοναδικός ψύχραιμος παίκτης. Ευτυχώς τα εγκληματικά λάθη του Ξανθόπουλου και οι επιπόλαιες ενέργειες των υπολοίπων δεν στοίχισαν όπως και η αποβολή των Γιάνκοβιτς, Ντραγκίσεβιτς και Ζάρα  με 5 φάουλ.

3 μήνες περίπου είχαμε να κερδίσουμε εκτός έδρας και επιτέλους έστω και με αυτόν τον τρόπο το καταφέραμε. Το αν θα πρέπει να νιώθουμε ικανοποιημένοι που βλέπουμε την ομάδα μας που ξεκίνησε με φιλοδοξίες το καλοκαίρι να αγκομαχά να κερδίσει ομάδες σαν την Κύμη είναι άλλο θέμα. Πάντως είναι αξιοσημείωτο ότι ακόμη και σήμερα με την ομάδα να παραπαίει πάνω στο παρκέ, τον προπονητή να συνεχίζει να αδυνατεί να συμμαζέψει τα ασυμμάζευτα και την διοίκηση να δείχνει αντανακλαστικά χελώνας να υπάρχουν οι γνωστοί "κύκλοι" που να μιλάνε για την προσπάθεια της κατάκτησης της 4ης θέσης ώστε να μην φύγει ο κόουτς ως αποτυχημένος  και παράλληλα να θεωρηθεί σωστή η ανοχή που δείχνει η διοίκηση στο θέμα προπονητή... Ακόμη και την ημέρα των γενεθλίων του συλλόγου μας για αρκετούς συνΑρειανούς... το ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ Ο ΑΡΗΣ πάει περίπατο...

ΥΓ. Η σημερινή διαιτησία μάλλον ήταν το αποτέλεσμα των "παρασκηνιακών ενεργειών" που κάνει η διοίκηση για να προστατεύσει την ομάδα μας. Ξέρετε αυτά που γίνονται αλλά δεν μπορούν να μας τα πουν... όπως τονίζουν οι "υπνωτιστές" του κόσμου του ΑΡΗ.

ΥΓ2. Από τον προπονητή στη διοίκηση έχει πεταχτεί πλέον το μπαλάκι της ευθύνης για την κωλυσιεργία στην απόκτηση του ξένου. Έτσι είναι... οι μεγάλοι προπονητές απαιτούν, οι μικροί προπονητές αποποιούνται τις ευθύνες τους....

Από την κόλαση στο παράδεισο βρέθηκε έστω για λίγα δευτερόλεπτα η ομάδα μας για να καταλήξει τελικά πίσω στην κόλαση γνωρίζοντας νέα πικρή ήττα στη Ρόδο και συνεχίζοντας για 4η χρονιά αυτή την ντροπιαστική αρνητική παράδοση. Μια ήττα που μας φέρνει στην 6η θέση φανερώνοντας ότι για τον φετινό ΑΡΗ του Δ.Πρίφτη ακόμη και τα αυτονόητα για να κατακτηθούν θα πρέπει να γίνει με πολύ κόπο και πόνο...

Το ότι μόλις ένα δεκάλεπτο σοβαρού ΑΡΗ ήταν αρκετό για να επιστρέψει η ομάδα μας από το -23 και να φθάσει μια ανάσα από τη νίκη φανερώνει και το μέγεθος της σημερινής αποτυχίας του Δ.Πρίφτη και των παικτών του. Πως θα μπορούσε όμως να γίνει διαφορετικά όταν από την μια πλευρά υπήρχε μια ομάδα προετοιμασμένη ψυχολογικά και αγωνιστικά για να πάρει τη σημερινή νίκη και από την άλλη το γνωστό φοβισμένο συνονθύλευμα που πάλευε στη μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα για να αποφύγει τον διασυρμό. Οι αντίπαλοι μας κέρδισαν κατά κράτος την μάχη των ριμπάουντ, σούταραν με αυτοπεποίθηση και  έδειχναν απίστευτη θέληση για τη νίκη. Μάλιστα το ότι έδιναν 2-3 μέτρα χώρο όποτε ο Μούρτος και ο Ξανθόπουλος έπαιρναν την μπάλα στην επίθεση αλλά και οι βοήθειες στο μαρκάρισμα του Καββαδά φανέρωνε ότι ο Λυκογιάννης ήταν διαβασμένος. Εμείς από την άλλη το γνωστό μονοδιάστατο επιθετικό παιχνίδι με εξαίρεση κάποιες προσπάθειες να περάσει η μπάλα στον Καββαδά αλλά ως εκεί. Με τον ΑΡΗ να κυνηγάει από το ξεκίνημα του αγώνα τον αντίπαλο του και το ταμπλό να γράφει το ντροπιαστικό 73-50  όλα έδειχαν ότι οδηγούμασταν στο απόλυτο ναυάγιο. Και όμως στο σημείο που είχαμε πιάσει πάτο χάρη κυρίως στον Ντραγκίσεβιτς ήρθε η αφύπνιση. Στη συνέχεια η άμυνα έσφιξε και ο Κάμινγκς άρχισε να γίνεται πιο αποτελεσματικός με αποτέλεσμα να φθάσουμε μια ανάσα από μια επική ανατροπή μέσα σε λίγα λεπτά. Το 83-84 όμως δεν έμελλε να είναι το τελικό σκορ και στα τελευταία 6'' καταφέραμε να δεχθούμε καλάθι και να χάσουμε... 

Το σημερινό παιχνίδι ήταν άλλη μια απόδειξη ότι ο ΑΡΗΣ πρέπει ΆΜΕΣΑ να αλλάξει προπονητή. Όχι δεν φέρει ευθύνη σήμερα ο Δ.Πρίφτης που οι παίκτες του δεν έβαζαν βολές, που αστοχούσαν μόνοι τους, που δεν ήταν μαχητικοί σε άμυνα και ριμπάουντ. Έτσι όπως έπαιξαν για 30' οι παίκτες μας σήμερα όποιος και αν ήταν στον πάγκο τα ίδια θα βλέπαμε. Το ότι απουσιάζει όμως η μαχητικότητα, η αυτοπεποίθηση, η αισιοδοξία, η καλή ψυχολογία σχεδόν από όλους τους παίκτες μας οφείλεται 100% στο ότι ο Δ.Πρίφτης αδυνατεί να τους εμπνεύσει για να βγάλουν αυτά που μπορούν πάνω στο παρκέ. Ο τρόπος που διαχειρίζεται το ρόστερ; η κατανομή των ρόλων;  η απουσία επιθετικού πλάνου που εκτός του Κάμινγκς όλοι οι υπόλοιποι φαίνονται άχρηστοι; Όποιος και αν είναι ο λόγος το αποτέλεσμα είναι αυτό που μετράει και το αποτέλεσμα είναι ότι αυτή η ομάδα, με αυτόν τον προπονητή δεν τσουλάει... Άγνωστο αν αυτή η 6η θέση που είμαστε σήμερα είναι ικανή να αφυπνίσει αυτούς που έχουν την τύχη της ομάδος μας στα χέρια τους... Μακάρι οι φήμες για Γιαννάκη να επαληθευτούν και τελικά η Ανάσταση για εμάς στους Αρειανούς να έρθει νωρίτερα...

ΥΓ. Πενταδάτος ο Φλιώνης σήμερα παρόλο που αγωνίσθηκε μόλις λίγα λεπτά .. άβυσσος το μυαλό του coach of the year!

ΥΓ2. 2' 56'' αγωνίστηκε ο Τζάκσον σήμερα. Δηλαδή 56'' παραπάνω από όσο χρειάστηκε το τεχνικό μας τιμ για να τον επιλέξει ως αντικαταστάτη του Μπάκνερ!

ΥΓ3. Ακόμη μια φιλότιμη προσπάθεια... μπορεί κανείς να κατηγορήσει την ομάδα ότι δεν προσπάθησε;

ΥΓ4. Έλειπε ο Σανικίντζε... 

Μετά την "οριακή" ήττα του συμπολίτη στο Ρέθυμνο, η αγαπημένη μας ομάδα απόκτησε το προβάδισμα για την 4η θέση. Ένα προβάδισμα που όχι μόνο θέλει να το διατηρήσει αλλά και να το αυξήσει παίρνοντας απόσταση ασφαλείας από τους συνεδιεκδικητές της 4ης θέσης. Αυτό ακριβώς θα προσπαθήσει να κάνει σήμερα το απόγευμα στη Ρόδο, εκεί όπου ο ΑΡΗΣ μας μετράει 3 συνεχόμενες ήττες, τις 2 με τον Δ.Πρίφτη στον πάγκο όπου μετά την "καυτή έδρα" της Αμαλιάδας θα προσπαθήσει να σπάσει και την αρνητική παράδοση στο Βενετόκλειο.

Τις ημέρες όπου ο ΑΡΗΣ είχε το ban από την FIBA θα μας θυμίσει ο αγώνας σήμερα. Μετά την φυγή των Γκόρντον και Τζένκινς αλλά και τον τραυματισμό του Ντραγκίσεβιτς που δύσκολα να πάρει χρόνο συμμετοχής σήμερα, με μόλις 2 ξένους θα αγωνιστούμε. Και αν κανείς συνυπολογίσει ότι ο ένας εκ των 2 ξένων είναι ο Τζάκσον που από τον τρόπο που τον διαχειρίζεται ο κόουτς είναι η αλλαγή της αλλαγής(του Σίμτσακ) τότε ουσιαστικά μιλάμε για έναν ξένο με πρωταγωνιστικό ρόλο στην ομάδα. Κάτι που όσο απαισιόδοξος και αν ήταν κάποιος το καλοκαίρι δεν θα μπορούσε να το φανταστεί. Όταν όμως εμπιστεύεσαι την τυχή μιας ομάδος όπως είναι ο ΑΡΗΣ μόλις σε έναν άνθρωπο που δεν έχει την ανάλογη εμπειρία τότε λογικό είναι να περάσουν και να μην ακουμπήσουν  5(με τον Τζάκσον) αποτυχημένες επιλογές ξένων αλλά και ακόμη και αυτοί που έχουν απομείνει να μην είναι τόσο σίγουρο ότι θα θέλουν να τα δώσουν όλα για τον προπονητή τους. Ευτυχώς που στον ΑΡΗ όπως παπαγαλίζουν οι καλοθελητές υπάρχουν οι Έλληνες με το φιλότιμο που θα βγουν μπροστά... Όπως και η νέα γενιά όπου αφού την βγάλαμε άχρηστη στο μεγαλύτερο κομμάτι της σεζόν πλέον αποτελεί ένα ακόμη άλλοθι στην προσπάθεια να στηριχθεί ο coach of the year. Εμείς από την άλλη θα παρακαλάμε σήμερα να αγωνισθούν τα μπάτζετ πάνω στο παρκέ και ο ΑΡΗΣ να κερδίσει μια ομάδα που έχει σχεδόν το 1/5 του αγωνιστικού μας μπάτζετ.

Ελάχιστα είναι αυτά που μπορούμε να πούμε για το καθαρά αγωνιστικό κομμάτι της ομάδος όσο αφορά το σημερινό παιχνίδι μιας και το ενδιαφέρον όλων είναι στις αποφάσεις που θα πάρει η διοίκηση. Άλλοι κόπτωνται για την καριέρα του κόουτς(μην αδικηθεί) και άλλοι για το αύριο του ΑΡΗ. Το να διαρρέουν οι γνωστοί "κύκλοι" ότι στο σημερινό παιχνίδι κρίνεται η παραμονή του Δ.Πρίφτη είναι τραγελαφικό... Ευτυχώς που υπάρχουν και δημοσιεύματα(εκτός Θεσσαλονίκης πάντα) σαν και αυτό εδώ που μιλάνε για αλλαγή. Αλλαγή όχι μόνο ως προς το πρόσωπο του προπονητή αλλά και ως προς τη φιλοσοφία της διοίκησης. Μέχρι να δούμε κάτι να αλλάζει θα προσπαθήσουμε για τη συνέχεια του πρωταθλήματος να πάθουμε αμνησία.... να ξεχάσουμε τι μας έλεγαν πέρσι για την 3η θέση οι ίδιοι άνθρωποι που φέτος μας παρουσιάζουν την 4η θέση ως μεγάλο στόχο... να ξεχάσουμε πως σπαταλήθηκε η φετινή επένδυση του Ν.Λάσκαρη σε μια χρονιά οικονομικής εξυγίανσης.... να αφήσουμε την άκρη τα λάθη και τους εγωισμούς του προπονητή μας... και να ευχηθούμε επιτέλους η ομάδα να κερδίσει τον Κολοσσό στη Ρόδο και να σπάσει μια αρνητική παράδοση που μας προσβάλλει...

ΥΓ. Αρκετές φορές από αυτή την ιστοσελίδα έχουμε αναφερθεί στον διάδοχο του Πρίφτη. Τα θέλω του καθενός παιρνάνε σε δεύτερη μοίρα. Αυτό όμως που προέχει είναι η αλλαγή στην φιλοσοφία της διοίκησης. Θα πάει σε έναν ακόμη μαθητευόμενο μάγο; Θα βρει έναν ακόμη Έλληνα της "νέας φουρνιάς προπονητών" που θα μας πιπιλίζουν το μυαλό για το πόσο εξαιρετικός άνθρωπος είναι και το πως δακρύζουν ακόμη και οι πέτρες όταν μιλάνε για αυτόν; Η επιτέλους θα έρθει ένας προπονητής που θα ασχολείται με το μπάσκετ και την εικόνα της ομάδος πάνω στο παρκέ;

ΥΓ2. Με αφορμή το δημοσίευμα που αναφέρεται στην επιστροφή Γιαννάκη και χωρίς να ξέρουμε αν αληθεύει ή όχι καλό είναι να πούμε 2-3 πραγματάκια σχετικά με το παρελθόν γιατί είναι βέβαιο ότι θα προτρέξουν πολλοί να μιλήσουν για προδότες και λοιπές μπούρδες εξ ονόματος του κόσμου του ΑΡΗ. Όσοι ζήσαμε την ομάδα εκείνη την επόχη από κοντά ξέρουμε πολύ καλά με πόσο μεγάλη ευκολία ο Π.Γιαννάκης γύρισε την πλάτη στην ομάδα που τον ανέδειξε. Ξέρουμε όμως και ποια ήταν η προσφορά στα πιο λαμπρά χρόνια της ιστορίας αυτού του συλλόγου που σε λίγες ημέρες κλείνει 103 χρόνια ζωής. Καλώς ή κακώς αυτά τα 2 αν τα βάλεις σε μια ζυγαριά η πλευρά της προσφοράς σε σχέση με την πλευρά της προδοσίας υπερισχύει συντριπτικά. Άλλωστε όπως έδειξε ο χρόνος εκείνη η ομάδα είχε κλείσει τον κύκλο της όχι γιατί κάποιοι παίκτες αποχώρησαν αλλά γιατί βρέθηκαν στη διοίκηση άνθρωποι ανάξιοι να κουμαντάρουν τον Αυτοκράτορα του Ελληνικού αθλητισμού.

Μαρτύριο χωρίς τελειωμό φαντάζει η φετινή χρονιά στον μπασκετικό ΑΡΗ με την ομάδα αν και έχει έναν δυνατό και αξιόπιστο μεγαλομέτοχο όπως έχει φανεί ως τώρα να μοιάζει να έχει αφεθεί στην τύχη της. Μετά τον Γκόρντον που αντί να τον στείλουμε εμείς σπίτι του πρόλαβε να μας ενημερώσει ότι θέλει να κάνει "διάλειμα" από το μπάσκετ, ήρθε η σειρά του Τζένκινς να μας κουνήσει μαντήλι και να τραβήξει και αυτός τον δικό του δρόμο όπως έκαναν οι Μπάκνερ και Μάρμπλ. Και όλα αυτά την στιγμή που ο "εμπνευστής" αυτής της ομάδος παραμένει στον πάγκο και ψάχνει(?!?!?) τον αμερικάνο που θα ενισχύσει την ομάδα για τη συνέχεια της χρονιάς.

Θα ήταν ψέμα να πούμε ότι πέσαμε από τα σύννεφα με αυτή την "ξαφνική" είδηση της φυγής του Τζένκινς. Όποιος παρακολουθεί συστηματικά το PlanetARIS.gr θα είχε διαβάσει εδώ και πάρα πολύ καιρό τις αναφορές μας στην προβληματική σχέση του Δ.Πρίφτη με παίκτες όπως ο Τζένκινς και ο Γιάνκοβιτς. Αν στους 2 προαναφερθέντες και τον Γκόρντον προσθέσεις και τους Μάρμπλ και Μπάκνερ όπου επίσης υπήρχε χοντρό θέμα και για αυτό αποχώρησαν, εύκολα μπορεί να καταλάβει κανείς γιατί ο ΑΡΗΣ έχει αποτύχει. Φυσικά σε όλη αυτή την εξίσωση για πολλοστή φορά σύμφωνα με τους "ειδικούς" απουσιάζει το όνομα του Δ.Πρίφτη. Οι παλιοχαρακτήρες μισθοφόροι ξένοι φταίνε που δεν έχει "ελληνικό φιλότιμο" μέσα τους και με την πρώτη στραβή τα παρατάνε...  Για αυτό άλλωστε και είναι τόσο εκνευρισμένος ο κόουτς τη φετινή χρονιά και προτιμάει να χρησιμοποιεί παίκτες με δευτερεύον(θεωρητικά) ρόλο στην ομάδα. Μέχρι και στην επιλογή Τζάκσον πήγε με το ίδιο σκεπτικό. Μπορεί κανείς να κατηγορήσει κανείς τον Τζάκσον ότι δεν προσπαθεί ή δεν ιδρώνει για τον "βασικό μισθό" που παίρνει; Κανείς. Το αν δεν θα έπρεπε ποτέ να έρθει στον ΑΡΗ είναι άλλη ιστορία. Όσο για τη συνέχεια ευτυχώς που υπάρχει ο Κάμινγκς και οι "φιλότιμοι"... Ο μεν Κάμινγκς έχει βρει το ιδανικό προπονητήριο στον ΑΡΗ για να εξοικειωθεί με τον Ευρωπαϊκό τρόπο παιχνιδιού, οι δε φιλότιμοι απλά απολαμβάνουν τις συγκυρίες και τον χρόνο τους πάνω στο παρκέ. Το αν οι Γιάνκοβιτς και Ντραγκίσεβτις εφόσον δεν αλλάξει ο προπονητής αντέξουν μέχρι το τέλος είναι κάτι που θα φανεί μέσα στις επόμενες εβδομάδες...

Φθάσαμε λοιπόν στο σημείο όπου οι δικαιολογίες έχουν στερέψει... όπως έχουν στερέψει και οι στόχοι για την ομάδα και έτσι όπως πάμε θα μας στερέψουν και οι παίκτες... Σε αυτό ακριβώς το σημείο είναι που άπαντες καταλαβαίνουν πόσο κακό κάνουν στην ομάδα όλοι αυτοί που παλεύουν για να φιμώσουν την αντίθετη άποψη, την γκρίνια(όπως βαφτίζουν την κριτική) για τα αυτονόητα που δεν γίνονται, την απαίτηση για το κάτι καλύτερο. 13 Μαρτίου έπρεπε να φθάσουμε για να παραδεχθούμε τα αυτονόητα... όπως ότι ο προπονητής δεν μπορεί γιατί ποτέ δεν είχε αποδείξει ως τώρα στην καριέρα του ότι μπορεί... ότι η διοίκηση  έκανε τεράστιο λάθος που του παρέδωσε εν λευκώ την ομάδα.... ότι η διοίκηση για αδιευκρίνιστους λόγους δεν στελεχώνει όπως πρέπει την ομάδα... ότι η διοίκηση κακώς δεν έθεσε ξεκάθαρους στόχους από το καλοκαίρι... ότι η διοίκηση έδειξε ερασιτεχνισμό με το πρόστιμο στους παίκτες... ότι η διοίκηση συνεχίζει να δείχνει ερασιτεχνισμό με την αντικατάσταση των ξένων... ότι η διοίκηση  κακώς συνεχίζει και αφήνει τον κόουτς στον πάγκο... και άλλα που για κάποιους αποκαλύφθηκαν σήμερα και δεν υπήρχαν από την αρχή της χρονιάς. Ευτυχώς που όπως μας λένε οι "υπνωτιστές" όλα αυτά αποτελούν μαθήματα... άρα με τόσο επιμορφωτική χρονιά την επόμενη σεζόν θα τους μαμήσουμε όλους...

ΥΓ. Οι Έλληνες λέει αποδέχτηκαν το πρόστιμο, ενώ οι Αμερικάνοι αντέδρασαν μέσω των μάνατζερ τους... Δεν αντέδρασαν οι "φιλότιμοι"; Απίστευτο!!!!

ΥΓ2. Φυσικά το να παρουσιάζουν μερικοί τον Τζένκινς απλήρωτο για 2 μήνες όταν η πραγματικότητα είναι ότι η συγκεκριμένη αναφορά έχει να κάνει με το πρόστιμο που επιβλήθηκε μετά το παιχνίδι με τον μπάογκ και την καθυστέρηση 13 ημερών για την πληρωμή του Φεβρουαρίου ακούγεται σαν ανέκδοτο. Όταν όμως ψωνίζεις από τα Lidl λίγο πριν τα κρίσιμα παιχνίδια δίνεις τροφή στους οχτρούς σου...

Στο παγωμένο Nick Galis Hall λόγω τιμωρίας η ομάδα μας χρειάστηκε γύρω στα 23' μέχρι να παρουσιαστεί στο γήπεδο, να σταματήσει να κυνηγάει το σκορ και να καθαρίσει χωρίς άγχος ένα παιχνίδι που φαινόταν πολύ πιο εύκολο από τον τρόπο με τον οποίο εξελίχθηκε. Μεγάλος πρωταγωνιστής ο Β.Καββαδάς που παρά τον τραυματισμό του κατάφερε σε λιγότερο από 19' να πετύχει 20 πόντους, να μαζέψει 7 ριμπάουντ και να κάνει την διαφορά για τον ΑΡΗ μας. Αξιοσημείωτη και η παρουσία του νεαρού Φλιώνη που λόγω των "ειδικών συνθηκών" πήρε χρόνο και είχε μια θετική παρουσία.

Επηρεασμένη από τον αποκλεισμό παρουσιάστηκε η ομάδα μας που σε όλο το πρώτο ημίχρονο κυνηγούσε την Δόξα Λευκάδας στο σκορ. Και μόνο το ότι προηγήθηκε ο ουραγός της βαθμολογίας και κατά 99% υποβιβασμένος αντίπαλος μας με διψήφια διαφορά δείχνει το πόσο κακοί ήμασταν στην μεγαλύτερη διάρκεια του πρώτου μέρους. Στην επίθεση μπορεί ο Καββαδάς να έπαιζε μόνος του την Λευκάδα αλλά στην άμυνα τα προβλήματα ήταν τεράστια. Όλα αυτά κάπου στο ξεκίνημα του Β μέρους έλαβαν τέλος μιας και οι παίκτες του Δ.Πρίφτη άρχισαν να είναι πιο αποτελεσματικοί στην άμυνα, να μαζεύουν τον ριμπάουντ αλλά και να δίνουν σχεδόν όλοι βοήθειες στην επίθεση. Το +17 που προηγηθήκαμε ουσιαστικά έκοψε τις ελπίδες των φιλοξενουμένων για το θαύμα και η ομάδα μας έφθασε σε μια αναμενόμενη εύκολη νίκη. Για χάρη της "επένδυσης στο μέλλον" που έχει βγει στο προσκήνιο και της φυγής του Γκόρνον ο Φλιώνης πήρε χρόνο συμμετοχής και έδειξε καλά στοιχεία. Ενώ ο Χρηστίδης που αγωνίσθηκε  μόλις 1'33'' δεν πρόλαβε να κάνει αισθητή την παρουσία του.

Ο ΑΡΗΣ μπορεί να κέρδισε σήμερα και αυτό είναι που μετράει αλλά σίγουρα έχασε τις εντυπώσεις. Μια ακόμη αδιάφορη προβληματική εμφάνιση με τα γνωστά 2 πρόσωπα που βλέπουμε από την αρχή της χρονιάς που δεν αλλάζει απολύτως τίποτα σε σχέση με τους προηγούμενους αγώνες γιαι τη συνέχεια της χρονιάς. Εφόσον τελικά η απόφαση της διοίκησης είναι να παραμείνει ο κόουτς μέχρι το τέλος τότε όπως είναι λογικό  μάλλον με θαύμα θα μοιάζει οποιαδήποτε αλλαγή στην εικόνα της ομάδος. Το μόνο που μπορούμε να ελπίζουμε είναι οι συνεδιεκδικητές μας για την 4η θέση να χάνουν από τους αντιπάλους τους όπως έχασαν σήμερα ώστε να κατακτήσουμε την πολυπόθητη 4η θέση...

ΥΓ. Νεύρα, ένταση, τεχνικές ποινές, παράπονα για τη διαιτησία στη συνέντευξη τύπου και άλλα τέτοια εντυπωσιακά σε έναν αγώνα μέσα στην έδρα σου με τον ουραγό της βαθμολογίας. Τι άλλο θα ζήσουμε φέτος;

ΥΓ2. Μόνο στον ΑΡΗ θα μπορούσε κάποιος να δει θετικά το να αγωνίζεται η ομάδα μας μέσα στην έδρα της χωρίς τον κόσμο στο πλευρό της... αλλά τι λέω... εδώ πέρσι χωρίς τιμωρία πάρθηκε ανάλογη απόφαση... και δεν ακούσθηκε γκιχ...

ΥΓ3. Επιτέλους... τώρα που δεν θα έχουμε Ευρώπη θα μπορέσει η ομάδα να δουλέψει στις προπονήσεις και οι παίκτες μας να ξεκουραστούν...

ΥΓ4. Έστω και στα μέσα Μαρτίου, τόσους μήνες μετά  και παρά την παραπληροφόρηση από τους "υπνωτιστές" του κόσμου του ΑΡΗ ακούσθηκε από τα χείλη του ίδιου του Δ.Πρίφτη η αλήθεια για τον αν θα προλάβει να παίξει φέτος ο Σανικίντζε. Ξέρω, ξέρω... πέσαμε από τα σύννεφα γιατί τον περιμέναμε να μπει και να κεντάει από μέρα σε μέρα...