Δεν λέει να αφήσει τις κακές του συνήθειες ο ΑΡΗΣ μας και για ακόμη ένα παιχνίδι στην Αθήνα γνωρίζει μια βαρειά ήττα. Ένα παιχνίδι όπου εξαρχής ο ΑΡΗΣ μας αντιμετώπισε αδιάφορα με τους 30 πόντους διαφορά να είναι το φυσικό επακόλουθο. Το ότι ο Φλιώνης και ο Χρηστίδης αγωνίσθηκαν στο σημερινό παιχνίδι αγωνίσθηκαν 13' και 12' αντίστοιχα ενώ οι Αμερικάνοι Σκότ και Τζάκσον 11' και 7' κάτι δείχνει...

Δεν υπάρχουν λόγια να σχολιάσεις έναν τέτοιο αγώνα και την προσπάθεια της ομάδος σου που ήταν μόλις για 10'... Το τι είχαν στο μυαλό τους ο Δ.Πρίφτης και οι παίκτες του που μόλις από το δεύτερο δεκάλεπτο αφέθηκαν σαν σάκος του μποξ στις διαθέσεις του αντιπάλου είναι κάτι που δεν μπορούμε να το ξέρουμε. Σίγουρα όμως δεν νιώθουν ντροπή για το σημερινό αποτέλεσμα όπως νιώθουμε εμείς γιατί αν ένιωθαν σίγουρα θα έδιναν το κάτι παραπάνω ώστε να σώσουν τουλάχιστον την αξιοπρέπεια τους. Τώρα αν η αγγαρεία που παρακολουθήσαμε  στο μυαλό κάποιων ήταν μια καλή προπόνηση όπου η ομάδα μας αποκόμισε κάτι το θετικό μάλλον θα πρέπει να ασχοληθεί με κάποιο άλλο σπορ και όχι το μπάσκετ. 

Κερασάκι στην σημερινή άνοστη τούρτα ήταν οι δηλώσεις του Ν.Λάσκαρη όπου έδωσε το στίγμα της νοοτροπίας με την οποία αντιμετωπίζει αυτά τα παιχνίδια της ομάδος μας και άφησε ορθάνοιχτο το παράθυρο για την συνέχιση της συνεργασίας με τον Δ.Πρίφτη ακόμη και αν τελικά είναι ο νέος προπονητής της Εθνικής Ελλάδος!!! . Προφάνως όπως και αρκετοί συνοπαδοί μας ο μεγαλομέτοχος είναι ικανοποιημένος από την πορεία της ομάδος. Που θα πάει... κάποια στιγμή θα το νιώσουμε και εμείς το "θαύμα"...

ΥΓ1. Σχήματα και παίκτες που δεν έπαιξαν όλη την χρονιά και δεν πρόκειται να παίξουν σε κανένα σημαντικό παιχνίδι... Ούτε καν καλή προπόνηση δεν μπορείς να το βαφτίσεις.

ΥΓ2. 2 φορές προσπάθησε να στείλει ο Δ.Πρίφτης τον Τζάκσον στα αποδυτήρια χωρίς όμως επιτυχία... Πειθαρχία λέμε!

ΥΓ3. Ας σταυρώσουμε όλοι τα δάχτυλα μας μπας και ο Ολυμπιακός κατέβει το Σάββατο με μισή ομάδα και το μισό μυαλό στο Final Four και πάρουμε τη νίκη για να γεμίσουμε με υπερηφάνεια...

ΥΓ4. Και για αυτούς που δεν θέλουν να καταλάβουν ας ξαναποστάρουμε το κομμάτι από το pre-game του αγώνα "Και για αυτό δεν φταίει κανένα μπάτζετ... μιας και η επιθυμία, η θέληση, η προσπάθεια και το πλάνο νίκης δεν έχει να κάνει με την δυναμική της ομάδος αλλά με την νοοτροπία ...Μια νοοτροπία που μοιάζει να είναι η αχίλλειος πτέρνα αυτής της ομάδος εδώ και πολλά χρονιά." 

ΥΓ5. Το σημειώνουμε το σημερινό στα ρεκόρ του κόουτς οφ δε γίαρ ή η στατιστική από τους προσωπολάτρες δεν περιλαμβάνει τα εκτός έδρας παιχνίδια;

ΥΓ6. Και όμως παρά τις σφαλιάρες που έχουμε φάει τα τελευταία χρόνια σε εκτός έδρας αναμετρήσεις με Ολυμπιακό, Παναθηναϊκό και ΑΕΚ κάποιοι βρίσκουν το κουράγιο και χλευάζουν τον συμπολίτη όταν τρώει σαραντάρες στο ΟΑΚΑ...

Με τις 4 καλύτερες ομάδες της Basket League να έχουν ξεχωρίσει από τους υπόλοιπους κομπάρσους όπως ακριβώς ήταν αναμενόμενο από το ξεκίνημα της χρονιάς, ήρθε η στιγμή για τα πραγματικά πλέιοφς. Γιατί αυτά είναι τα παιχνίδια που οδηγούν σε πραγματικές επιτυχίες όπως είναι η κατάκτηση του πρωταθλήματος. Αυτά είναι τα παιχνίδια απέναντι σε αξιόλογους αντιπάλους(και όχι σε θιάσους σαν του συμπολίτη που αυτοαποκαλούνται ομάδες) που πρέπει κάποια στιγμή να θυμηθείς ότι έχεις το δικαίωμα και μπορείς να τους κοιτάς τα μάτια.

Κάπως έτσι θα έπρεπε να υποδεχόμασταν τα ημιτελικά της Basket League ανάμεσα στον ΑΡΗ μας και τον πρωταθλητή Ελλάδος Ολυμπιακό αλλά δυστυχώς η πραγματικότητα διαφέρει πάρα πολύ από τις πρώτες σειρές αυτού του κειμένου. Και για αυτό δεν φταίει κανένα μπάτζετ... μιας και η επιθυμία, η θέληση, η προσπάθεια και το πλάνο νίκης δεν έχει να κάνει με την δυναμική της ομάδος αλλά με την νοοτροπία ...Μια νοοτροπία που μοιάζει να είναι η αχίλλειος πτέρνα αυτής της ομάδος εδώ και πολλά χρονιά. Η απόφαση να ξεκουραστεί ένα από τα βασικά όπλα της ομάδος(σύμφωνα με το πως τον χρησιμοποιεί ο κόουτς) όπως είναι ο Σίμτσακ και να δοθεί επιτέλους χρόνος στον Χρηστίδη είναι ακόμη ένα λιθαράκι στον τοίχο ανάμεσα στον ΑΡΗ που βολεύει μερικούς εντός ΑΡΗ και στον ΑΡΗ που ανυπομονεί η πλειοψηφία του κόσμου να ξαναδεί. Και όταν μάλιστα τέτοιες κινήσεις δεν είναι αυθόρμητες αλλά μελετημένες λίγο πολύ μπορεί ο καθένας να καταλάβει και με τι νοοτροπία και "πλάνο νίκης" κατεβαίνει η ομάδα μας την Τετάρτη το απόγευμα στο Σ.Ε.Φ. Τιμητική ήττα και εξοικονόμηση δυνάμεων μπας και το Σάββατο ο Ολυμπιακός ενόψει του Final Four της Ευρωλίγκας έρθει στο Nick Galis Hall με μισή ομάδα και καταφέρουμε να κερδίσουμε. Τι και αν στα πλέιοφς η σημαντικότερη ευκαιρία για να σπάσεις την έδρα είναι το πρώτο παιχνίδι της σειράς των αγώνων. Ο ΑΡΗΣ όχι μόνο δεν μπορεί να σπάσει την έδρα του Ολυμπιακού αλλά το έχει πάει σε άλλο επίπεδο και δεν ενδιαφέρεται καν... Οπότε οι αγωνιστικές αναλύσεις για το παιχνίδι της Τετάρτης είναι περιττές. 

Επειδή μόνο τα ευχολόγια μας έχουν απομείνει με τον φετινό ΑΡΗ ας ελπίσουμε ο ΑΡΗΣ να σταθεί με αξιοπρέπεια απέναντι στον Ολυμπιακό σε αυτή την σειρά των αγώνων γιατί με όλα αυτά που βιώνουμε φέτος δεν υπάρχουν περιθώριο για "ιστορικές ήττες" σαν και αυτές των τελευταίων χρόνων σε ΣΕΦ και ΟΑΚΑ.  Όσο για την "δίψα" που στα λόγια έχουμε ας την κρατήσουμε λίγο ακόμη μέσα μας μπας και βγει στα παιχνίδια με την ΑΕΚ... αν η ΑΕΚ δεν κάνει την έκπληξη... 

ΥΓ1. Πρυτάνευσε λέει η λογική και τελικά η ομάδα θα επιστρέψει με αεροπλάνο από τον Πειραιά. Μα καλά με όλες αυτές τις μετακινήσεις από το αεροδρόμιο και το φόρτωμα-ξεφόρτωμα κτλ δεν είπαμε ότι με το πούλμαν είναι πιο γρήγορα και πιο ξεκούραστα? 

ΥΓ2. Πέσαμε από τα σύννεφα με την διακοπή της συνεργασίας με τον Σανικίντζε... Ποιος να το περίμενε ότι μετά από τέτοιον τραυματισμό και σε αυτή την ηλικία όχι μόνο δεν θα μπορούσε να αγωνισθεί φέτος αλλά ίσως και του χρόνου ...στο επίπεδο που θα θέλαμε. Πάντως θα πρέπει η φανέλα του παίκτη να μπει στο μουσείο  γιατί με τόσα που ακούσαμε για τον Γεωργιανό ίσως και να πρόκειται και για τον σπουδαιότερο ξένο αθλητή που φόρεσε την φανέλα του ΑΡΗ μετά τον αείμνηστο Ρόι Τάρπλεϊ. Τι και αν τον είδαμε σε μόλις 2 παιχνίδια...

ΥΓ3. Με τον ΑΡΗ να "σκουπίζει" τον συμπολίτη όπως όφειλε γίναμε μάρτυρες σε ένα απίστευτο ξέσπασμα και ξεκατίνιασμα με τους "χαρούμενους" και τους "γκρινιάρηδες"(μαζί τους και εμείς) να μαλώνουν για το αν η χρονιά είναι ή δεν είναι πετυχημένη και φυσικά αν ο κόουτς είναι κορυφαίος ή δεν είναι... Και όσο και αν μας ξενερώνει η συγκεκριμένη φάση κατά κάποιο τρόπο είναι φυσιολογικό γιατί πολύ απλά ούτε γίνεται και ούτε είναι απαραίτητο να συμφωνούμε σε όλα. Το να κουνάνε όμως το δάχτυλο επικριτικά άνθρωποι που αποκομίζουν οφέλη από την ενασχόληση τους με τον ΑΡΗ προς ανθρώπους που πληρώνουν από το υστέρημα τους την τρέλα τους με τον ΑΡΗ είναι τουλάχιστον απαράδεκτο...

ΥΓ4. Ας μας πουν λοιπόν οι ειδήμονες που μετράνε στατιστικά σαν τους αλλόθρησκους από το 91-92 και μετά. Οι νίκες των τελευταίων χρόνων του ΑΡΗ απέναντι στους 2 της Αθήνας τι ακριβώς έδωσαν στον ΑΡΗ; Πρόκριση στην επόμενη φάση του κυπέλλου; Πρόκριση στην επόμενη φάση των πλέιοφς του πρωταθλήματος; Σημαντικούς βαθμούς στο πρωτάθλημα; 

Με τον Ντραγκίσεβιτς να κάνει όργια στο πρώτο ημίχρονο, τον Κάμινγκς να παίρνει την σκυτάλη στο δεύτερο ημίχρονο στο σκοράρισμα, τον Γιάνκοβιτς να βγάζει την ποιότητα του και τον Ξανθόπουλο να παίζει σαν παθιασμένος εικοσάρης ο ΑΡΗΣ μας "σκούπισε" τον συμπολίτη μέσα στην έδρα του στέλνοντας τους για πρόωρες διακοπές. Μια νίκη που αποτελεί τόνωση ηθικού τόσο για όλη την ομάδα όσο και για όλους εμάς και αποκαθιστά κατά κάποιο τρόπο την τάξη μιας και μετά τις 2 ήττες στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος αλλά και την μετριότατη εικόνα μας όλη την χρονιά οι "ανύπαρκτοι" συμπολίτες είχαν βγάλει γλώσσα...

Όπως το περιμέναμε εξελίχθηκε σε μεγάλο βαθμό το σημερινό παιχνίδι με τον ΑΡΗ απελευθερωμένο ψυχολογικά να σουτάρει με εκπληκτικά ποσοστά. Ο Ντραγκίσεβιτς βρήκε τους χώρους, πήρε τις πρωτοβουλίες και για 20' πραγματοποίησε μια ονειρική εμφάνιση υπενθυμίζοντας σε όλους μας ότι ήρθε με τον "τίτλο" του πρώτου σκόρερ της αδριατικής λίγκας. Ο Ξανθόπουλος καθοδηγούσε μαεστρικά την ομάδα, ο Ζάρας στα λίγα λεπτά που αγωνίσθηκε έδωσε λύσεις στην επίθεση ενώ στην άμυνα φανήκαμε σαφώς πιο διαβασμένοι από τον αγώνα του Σαββάτου. Στο τρίτο δεκάλεπτο η πίεση του μπάογκ έγινε έντονη και σε συνδυασμό με την εμετική διαιτησία που πάλευε να γυρίσει το παιχνίδι κατάφερε να μειώσει την διαφορά που είχε φθάσει και στο +13. Εκεί η ομάδα έδειξε χαρακτήρα, έπαιξε καλές άμυνες, βρήκε πόντους από τον Κάμινγκς και τον Γιάνκοβιτς αλλά και βοήθειες από άλλους παίκτες όπως τον Τζάκσον και τον Τσαϊρέλη και διατήρησε το προβάδισμα μέχρι το τέλος. Ένα προβάδισμα που πήρε από την αρχή του αγώνα και δεν τον έχασε ούτε για μια στιγμή!

Μπράβο σε όλους για την σημερινή νίκη μιας και ήταν κάτι που το θέλαμε όλοι πάρα πολύ. Θα πρέπει όμως αυτή την νίκη να μην της δώσουμε παραπάνω αξία από όσο της αναλογεί γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο φετινός ΑΡΗΣ το περασμένο καλοκαίρι "χτίστηκε" για πολλά παραπάνω πράγματα. Το ελάχιστο που θα έπρεπε να είχε κάνει ο φετινός ΑΡΗΣ στο πρωτάθλημα θα έπρεπε να είναι μια πορεία ανάλογη της αποτυχημένης ΑΕΚ όπου θα τον διαχώριζε αγωνιστικά από ομάδες όπως ο μπάογκ, το Ρέθυμνο και ο Κολοσσός. Πλέον θα πρέπει η ομάδα να μην χαλαρώσει αλλά αντιθέτως να πιστέψει ότι μπορεί να κάνει κάτι παραπάνω. Και αν με τον Ολυμπιακό το μόνο που μπορεί να πετύχει είναι να παρουσιαστεί ανταγωνιστικός με την ΑΕΚ οφείλει να τα δώσει όλα για να κατακτήσει την 3η θέση. Έτσι μπας και τελειώσει η χρονιά με ένα αμυδρό χαμόγελο. Όσο για τους ανύπαρκτους απλά φάνηκε η γύμνια τους και το πόσο τυχαίες ήταν οι νίκες στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος. 

ΥΓ. Δεν θα γκρινιάξουμε σήμερα αν και υπήρχαν σημεία στον αγώνα άξια σχολιασμού... όπως άξιο σχολιασμού είναι η επιλογή των σπίκερ για MVP του αγώνα! Στην Ελλάδα είμαστε και κάπως έτσι χτίζονται καριέρες...

ΥΓ2. Για την Ελληνική διαιτησία τα λόγια είναι περιττά. Παιχνίδι για σεμινάριο διαιτησίας για το πως δεν θα πρέπει να σφυρίζουν.

ΥΓ3. Να κερδίζεις και να μην σε αφήνουν να το χαρείς... αναμενόμενο ότι οι διάφοροι δημοσιογραφίσκοι θα χρησιμοποιούσαν αυτή την νίκη για να συνεχίσουν το έργο τους και να βοηθήσουν την καριέρα του MVP. Καλό θα ήταν όπως ζητάνε από τον κόσμο να μην "πιέζει" τον Λάσκαρη να το κάνουν και ίδιοι. Μας κουράσατε με το αγαπημένο σας παιδί... 

ΥΓ4. Πλέον ούτε με τον ΑΡΗ δεν γεμίζουν οι ανύπαρκτοι το γήπεδο. Σίγουρα η αγάπη του κόσμου του ΑΡΗ για το μπασκετικό τμήμα δεν συγκρίνεται με αυτή των οπαδών του συμπολίτη για την ομάδα τους αλλά καλό είναι να αναγνωρίσουμε ότι όσο "νοικοκύρεμα" και αν κάνεις η έλλειψη οράματος και η αγωνιστική μετριότητα μαθηματικά οδηγεί σε άδειο γήπεδο...

Την μεγάλη ευκαιρία για να πάρει την νίκη πρόκριση θα έχει η αγαπημένη μας ομάδα στο κρατικό γήπεδο της Πυλαίας το απόγευμα της Τετάρτης. Εκεί όπου ο Δ.Πρίφτης και οι παίκτες του απελευθερωμένοι ψυχολογικά μετά την αγχωτική νίκη στο Nick Galis Hall θα πρέπει να τελειώσουν την σειρά αν δεν θέλουν να οδηγηθούν σε τρίτο παιχνίδι με την πλάτη στον τοίχο. Ένα ακόμη ντέρμπι όπου στο χέρι μας είναι να το κάνουμε εύκολο και να πάρουμε τη νίκη αδιαφορώντας για την εκ των έσω προσπάθεια μεγαλοποίησης του ανύπαρκτου αντιπάλου μας.

Αγωνιστικά δύσκολα να περιμένουμε πολύ διαφορετικά πράγματα σε σχέση με τον αγώνα του Σαββάτου αν και ο ΑΡΗΣ σε μεγάλο βαθμό λόγω των συγκυριών έχει τη δυνατότητα να αιφνιδιάσει τον αντίπαλο του. Η φυσιολογική απόδοση του Κάμινγκς αλλά και η αξιοποίηση του Σκότ από τον Δ.Πρίφτη είναι τα 2 στοιχεία που μπορεί να αλλάξουν την εικόνα του αγώνα. Αν μάλιστα ο τραυματισμός του Σόμπι δεν είναι ακόμη ένα μπαοκτσίδικο τέχνασμα και αποδειχθεί αληθινός τότε πολύ δύσκολα ο συμπολίτης να μπορέσει να βελτιώσει την εικόνα του σε σχέση με την τελευταία μας αναμέτρηση. Η άμυνα θα παίξει σημαντικό ρόλο αλλά η ευστοχία στα μακρινά σουτ είνα αυτή που θα κάνει τη διαφορά και θα κρίνει τον νικητή. Ενώ και λόγω της κατάντιας και των 2 ομάδων ακόμη και οι βολές θα είναι ένας παράγοντας που μπορεί να οδηγήσει στη νίκη μιας και δύσκολα το διαιτητικό τρίο να ξεφύγει από τον κανόνα των πολλών φάουλ. Πάντως αν ο ΑΡΗΣ πάρει αυτά που πήρε το Σάββατο από τον "ελληνικό κορμό" του δύσκολα να χάσει το παιχνίδι. Ενώ ο Κάμινγκς αν έχει κέφια ίσως να καταφέρει να το τελειώσει και μόνος του!

Και μόνο ότι μιλάμε για έναν αντίπαλο που τον κερδίσαμε  με τους 2 από τους 4 ξένους μας να είναι θεατές, τον καλύτερο μας παίκτη να κάνει μια από τις χειρότερες εμφανίσεις του, την ομάδα να αστοχεί σε 13 βολές και στο τέλος να μην μπορούμε να κάνουμε ούτε το φάουλ που θα μας χάριζε στην κανονική διάρκεια τη νίκη λέει πολλά. Περι κατορθώματος πρόκειται που χάσαμε 2 φορές από αυτούς... Πάντως παρακολουθώντας πως λειτουργεί ο φετινός ΑΡΗΣ από την αρχή της χρονιάς και ιδιαίτερα στα σημαντικά παιχνίδια θα πρέπει να τα δώσουν όλα αύριο για τη νίκη. Διαφορετικά το γεμάτο Παλέ μάλλον σαν βαρίδιο θα λειτουργήσει για αυτήν την ομάδα παρά για πανοπλία... Για αυτό διπλό στο κρατικό για να τελειώνουμε με τους ανύπαρκτους!

ΥΓ. Το οτι εξακολουθείτε ακόμη και σήμερα να μεγαλώνετε έναν αντίπαλο σαν τον μπάογκ και να αναδεικνύετε την συγκεκριμένη σειρά σε παιχνίδια της χρονιάς τα οποία περιμέναμε πως και πως, απλά επιβεβαιώνετε όλους όσους σας θεωρούν λίγους για τον ΑΡΗ μας...

Αρκετές ώρες έπρεπε να περάσουν από το ντέρμπι ώστε με περισσότερη ηρεμία και καθαρό μυαλό να σχολιάσουμε το χθεσινό ντέρμπι της πόλης. Εκεί όπου ο ΑΡΗΣ σε ακόμη ένα τραγικό παιχνίδι, δυσφήμιση του αθλήματος κόντρα στον συμπολίτη κατάφερε να πάρει την πολυπόθητη νίκη και να κάνει το 1-0 σε αυτή τη σειρά των αγώνων. Η παθιασμένη εμφάνιση του Ξανθόπουλου, οι λύσεις από τον Γιάνκοβιτς, η εμπειρία του Σίμτσακ και η "αφύπνιση" του Κάμινγς στο τέλος οδήγησαν τελικά στην επικράτηση σε ένα παιχνίδι που θα μας μείνει στο μυαλό για το "ρεσιτάλ αυτοκτονίας" των τελευταίων δευτερολέπτων στην κανονική διάρκεια του αγώνα όπου το -7 εξανεμίστηκε με μαγικό τρόπο... όταν ένα φάουλ σε μια από τις τελευταίες επιθέσεις του μπάογκ θα ήταν αρκετό για να μας χαρίσει τη νίκη...

Δεν θα αναλωθούμε στο να επαναλάβουμε για την φιλοσοφία γύρω από την οποία χτίστηκε ο φετινός ΑΡΗΣ, τους παίκτες που επιλέχθηκαν και την νοοτροπία του Δ.Πρίφτη αλλά όταν βλέπεις τον ΑΡΗ να ξεκινάει έτσι το παιχνίδι όπως ξεκίνησε χθες καταλαβαίνεις ότι δεν έχεις να κάνες με μια φυσιολογική ομάδα που προετοιμάστηκε εδώ και 3 εβδομάδες περίπου για αυτό το σημαντικό παιχνίδι αλλά με ένα σύνολο ανθρώπων που τρέμουν και είναι έτοιμοι να καταρρεύσουν και μόνο στην σκέψη της ήττας και των επακόλουθων της. Λογικό είναι όταν αυτή είναι η ψυχολογία σου ο Κάμιγνκς να κάνει 2 γρήγορα ανόητα φάουλ, στην άμυνα να μην βγάζεις την απαιτούμενη ενέργεια και στην επίθεση να έχεις θολωμένο μυαλό. Τα 4 στα 26 τρίποντα είναι ένα δείγμα γραφής της ψυχολογίας των παικτών μας... ενώ η χρησιμοποίηση του Σκότ για 3'35'' αλλά και του Τζάκσον για μόλις 8' απλά κάνει ξεκάθαρο το γιατί ο φετινός ΑΡΗΣ έχει αποτύχει... Όταν μάλιστα στον πάγκο έχεις και έναν προπονητή που αδυνατεί να δώσει εντολή για 1 φάουλ στις τελευταίες επιθέσεις, μετά από τάιμ άουτ οι παίκτες του δεν μπορούν να κάνει ούτε την επαναφορά από τα πλάγια,  δικαιολογεί την παρουσία του Σκότ με το εκπληκτικό "δεν του δόθηκε χρόνος"(να το πούμε στον προπονητή να τον βάλει περισσότερο μπας και βρει ρυθμό) και ο παίκτης ο οποίος μονίμως συγκεντρώνει την οργή του και τον στέλνει στον πάγκο με το παραμικρό λάθος είναι σύμφωνα με το Ranking της στατιστικής ο κορυφαίος του γηπεδού τότε λογικά όπως οι "ρεαλιστές" μας φωνάζουν εδώ και χρόνια δεν πρέπει να έχουμε απαιτήσεις από αυτή την ομάδα. Ούτε καν κόντρα σε αντιπάλους σαν τον μπάογκ των 350.000€  που με παίκτες σαν τον Σόμπι(από αυτούς που δεν υπάρχουν στην αγορά όταν ψωνίζει ο ΑΡΗΣ), τον Άσκα και τον Μακφάντεν που ήρθαν καθυστερημένα(ιδίως οι 2 πρώτοι) σε παίζει μέσα στην έδρα σου θεωρώντας την ομάδα τους καλύτερη(όπως άλλωστε το δήλωσαν) γιατί πολύ απλά τους το επιτρέπεις. Με δεδομένα λοιπόν όλα τα παραπάνω η χθεσινή νίκη ήταν ακόμη ένας άθλος, μια υπέρβαση, μια σφαίρα του extra...

Μάλλον κάτι σαν και αυτό που είδαμε χθες θα εννοούσε ο Ν.Λάσκαρης όταν στην πρόσφατη τοποθέτηση του είχε μιλήσει για κακές νίκες και καλές ήττες και όσο και αν διαφωνούμε για το κομμάτι της τοποθέτησης που αναφέρεται σε "καλές ήττες" για τις κακές νίκες συμφωνούμε απόλυτα με τον πρόεδρο. Θα με συγχωρέσουν όμως οι φίλοι συνΑρειανοί που από χθες πανηγυρίζουν τη νίκη σαν τρελοί αλλά αυτός ο ΑΡΗΣ έτσι όπως λειτουργεί συνολικά μου προκαλεί  θλίψη.... Και το γεγονός ότι μερίδα του κόσμου το αποδέχεται και το δικαιολογεί όλο αυτό που παρακολουθούμε φέτος με απογοητεύει όσο τίποτα άλλο... Ας ευχηθούμε την Τετάρτη που ο ΑΡΗΣ δεν θα παίζει με την πλάτη στον τοίχο να βγάλει το καλό του πρόσωπο μέσα στο κρατικό και να τελειώσει εκεί τη σειρά. Γιατί αν αυτοί οι παίκτες με αυτόν τον προπονητή φθάσουν σε  τρίτο παιχνίδι "τελικό" μέσα στο κατάμεστο Παλέ υπό το φόβο της επισημοποίησης της αποτυχίας με τους πλέον δραματικούς τίτλους αμφιβάλλω αν θα καταφέρουν να σταθούν όρθιοι πάνω στο παρκέ για να διεκδικήσουν τη νίκη... 

ΥΓ. Συνήθως ο πρόεδρος του ΕΣΑΚΕ όταν παρακολουθεί ένα παιχνίδι κάθεται στα επίσημα παρέα με τη διοίκηση του γηπεδούχου...

ΥΓ2. Γενικά την φάση του να φοράς φανέλα άλλης ομάδος με κίτρινα και να έρχεσαι στο γήπεδο ποτέ δεν την γούσταρα γιατί θεωρώ τον ΑΡΗ την μεγαλύτερη ομάδα του πλανήτη οπότε το να κυκλοφορώ με φανέλα άλλης ομάδος δεν με εκφράζει. Το να δω όμως συνΑρειανό στο Παλέ σε παιχνίδι με τον μπάογκ να φοράει φανέλα Φενερμπαχτσέ.... πραγματικά με ξεπερνάει...

Μετά από απραξία σχεδόν 3 εβδομάδων ήρθε η στιγμή που η αγαπημένη μας ομάδα θα παλέψει για να "χρυσώσει το χάπι" σε μια χρονιά όπου μας κέρασε επί το πλείστον πίκρες και απογοητεύσεις. Φυσικά όταν μιλάμε για παιχνίδι κόντρα στον συμπολίτη τα πάντα περνάνε σε δεύτερη μοίρα και το μόνο που έχουμε στο μυαλό μας είναι η νίκη. Μια νίκη που τη χρωστάνε οι παίκτες και το τεχνικό τιμ τόσο στους εαυτούς τους όσο και σε όλους εμάς. Οι 2 ήττες στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος ήταν κάτι το ακατανόητο και η "σκούπα" σε αυτή την σειρά των πλέιοφς θα πρέπει να είναι η απάντηση μας!

Με τον Σκότ να βρίσκεται εδώ και 20 ημέρες περίπου στη Θεσσαλονίκη και να προπονείται καθημερινά με τους νέους του συμπαίκτες άπαντες ελπίζουμε πάνω στο παρκέ να δώσει τις βοήθειες και τις λύσεις που περιμένει ο προπονητής του. Μπορεί στο τελευταίο παιχνίδι κόντρα στην ΑΕΚ και χωρίς τον Σκότ να πήραμε τη νίκη αλλά στα πλέιοφς με το ένα παιχνίδι να είναι κοντά χρονικά στο επόμενο όσοι περισσότεροι παίκτες είναι ετοιμοπόλεμοι τόσο καλύτερα. Ιδίως όταν απέναντι μας έχουμε αυτόν κακομοίρη συμπολίτη που όμως καταφέρνει κυρίως λόγω της εμπειρίας του προπονητή συχνά πυκνά να πετυχαίνει περισσότερα από όσα του αναλογούν. Αυτό ακριβώς θα πρέπει να προσέξει η ομάδα μας αύριο ώστε να μην πέσει ξανά στην παγίδα του συμπολίτη που φέτος κέρδισε 2 παιχνίδια απέναντι μας χωρίς καν να καταλάβει κανείς πως έγινε κάτι τέτοιο. Τα 2 παιχνίδια του πρωταθλήματος θα πρέπει να είναι ο οδηγός για τον Δ.Πρίφτη και τους παίκτες του. Ο κόσμος και το θρυλικό Παλέ είναι η δύναμη αυτής της ομάδος και αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να το εκμεταλλευτούν οι παίκτες μας και όχι κάτι που θα τους αγχώσει.

Όπως είπαμε και στην αρχή όταν έχουμε απέναντι μας αυτή την ομάδα το να μιλάμε για κίνητρο είναι κάτι το περιττό. Παρόλα αυτά καλό είναι να μην κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας και ιδιαίτερα αυτοί που μας εκπροσωπούν πάνω στο παρκέ να μην υποτιμούν την νοημοσύνη μας. Ναι η χρονιά δεν έχει τελειώσει, ναι ο ΑΡΗΣ για λόγους γοήτρου πρέπει να "σκουπίσει" τον συμπολίτη, να κοντράρει όσο μπορεί τον Ολυμπιακό και εφόσον καταλήξουμε στον "μικρό τελικό" να προσπαθήσει να κατακτήσει την 3η θέση. Όταν όμως πέρσι σχεδόν σύσσωμη η ομάδα(και δυστυχώς πολλοί συνοπαδοί μας) μιλούσε για άνευ ουσίας αγώνες και μια 3η θέση ανάξιας αναφοράς το να ακούς εντελώς κάτι διαφορετικό φέτος από τους ίδιους ανθρώπους μόνο και μόνο γιατί οι ουσιαστικοί στόχοι χάθηκαν νωρίς και με σχεδόν απογοητευτικό τρόπο είναι κάτι που κανέναν μας δεν πείθει. Νίκη και μόνο νίκη με τους ανύπαρκτους!

ΥΓ. Μετά από την "λειψυδρία" σε ξένους παίκτες που παρατηρήσαμε τα τελευταία χρόνια τώρα είχαμε και "λειψυδρία" σε ομάδες  για φιλικό...

Επανήλθε σε μεγάλο βαθμό η ηρεμία στην ομάδα μετά από την σπουδαία νίκη επί της αδιάφορης βαθμολογικά ΑΕΚ που οδήγησε και στην κατάκτηση της 4ης θέσης στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος. Ένας στόχος που για μερικούς προσφέρει ικανοποίηση(!?!?) και για άλλους κάτι σχεδόν ανάξιο αναφοράς με δεδομένη την δυναμική των υπόλοιπων συνδιεκδικητών της 4ης θέσης αλλά και τον οικτρό απολογισμό των 15-11 νικών/ηττών, που αποτυπώνει την σαφώς χειρότερη σε σχέση με την περσινή χρονιά πορεία. Παρόλα αυτά το ότι ο "αποδεκατισμένος" ΑΡΗΣ στον αγώνα της Πέμπτης πάλεψε σαν πραγματικός μαχητής και αυτό ήταν κάτι που άρεσε σε όλους μας.

Την παράσταση για ακόμη μια φορά έκλεψε ο Νίκος Λάσκαρης με τις δηλώσεις του. Δηλώσεις που για ακόμη μια φορά δημιούργησαν ανάμεικτα συναισθήματα και περισσότερο μας προβλημάτισαν παρά μας έκαναν να αισθανθούμε την ασφάλεια που θέλαμε τόσο για την αναγνώριση των κραυγαλέων λαθών που έγιναν κατά τη φετινή σεζόν όσο και για το μέλλον. Ενώ η αναφορά σε αντιπολίτευση εντός ΑΡΗ που θέλει την διάλυση(?!?!) της ομάδος και τους κακούς δημοσιογράφους που δημιουργούν προβλήματα εκεί δεν υπάρχουν μας γύρισε σε άλλες εποχές και σε άλλους παράγοντες όπου το "κυνήγι φαντασμάτων" ήταν το αγαπημένο τους σπορ. Καταρχήν για όσους δεν διαβάζουν συχνά το PlanetARIS.gr θα τονίσουμε ότι ο κλάδος των δημοσιογράφων δεν είναι από τους αγαπημένους μας και σε καμία περίπτωση μέσα από αυτή την διαδικτυακή γωνία δεν υπάρχει η διάθεση για την υπεράσπιση τους. Όταν όμως οι δημοσιογράφοι αναδεικνύονται από τον μεγαλομέτοχο της ομάδος μας ως το μείζον πρόβλημα στον φετινό ΑΡΗ και όλα αυτά τα τραγελαφικά που έχουμε ζήσει από το καλοκαίρι όπως οι  ανανεώσεις των  ξένων, οι επιλογές των νέων ξένων, η καθυστέρηση στην αντικατάσταση των ξένων, το θέμα με τον προπονητή και τον αντικαταστάτη του, τους στόχους που υπάρχουν δεν υπάρχουν και το νέο υπερσύγχρονο πούλμαν ξαφνικά θυμηθήκαμε ότι υπάρχει και βολεύει να γίνονται όλες οι μετακινήσεις με αυτό σε αντίθεση με το τι κάνουν άλλα σωματεία(αυτά που θέλουμε να φθάσουμε) χαρακτηρίζονται εμμέσως ως ανυπόστατες κατασκευασμένες ειδήσεις από κάποια εσωτερική αντιπολίτευση τότε θα με συγχωρέσετε αλλά κάτι δεν μου κάθεται καλά σε όλο αυτό. 3 είναι οι πιθανότητες... 1) Όπου υπάρχει καπνός υπάρχει και φωτιά! 2) Υπάρχει τεράστιο επικοινωνιακό πρόβλημα στην ΚΑΕ, 3) ο ΑΡΗΣ του Ν.Λάσκαρη είναι ακόμη τόσο ανίσχυρος που γίνεται έρμαιο στις διαθέσεις κάποιων δημοσιογράφων που εξυπηρετούν τα συμφέροντα κάποιας εσωτερικής αντιπολίτευσης στον ΑΡΗ που για ανεξήγητους λόγους θέλει να διαλύσει την ομάδα! Όποιος και αν είναι ο λόγος είναι εξίσου άσχημος για την ομάδα και φέρει η ευθύνη η διοίκηση που θα έπρεπε να κάνει όλα τα απαραίτητα ώστε να θωρακίζει την ομάδα ακόμη και από "εσωτερικούς εχθρούς". Το ραντεβού με τον Ν.Λάσκαρη όπως ανανεώθηκε από τον ίδιο θα γίνει με το τέλος της σεζόν, εκεί όπου θα αποκαλυφθεί και το 3ετές ή 5ετές πλάνο που θα ακολουθήσει η ομάδα. Μια τοποθέτηση που ξαφνικά οδηγεί στην εξής απορία... δηλαδή από πέρσι δεν ξεκινήσαμε με κάποιο πολυετές πλάνο; στα τυφλά πέρσι και φέτος; Ας κάνουμε λίγο ακόμη υπομονή για να μάθουμε...

Τέλος θα αναφερθώ και σε αυτό που με απογοήτευσε πιο πολύ από όλα στις δηλώσεις του Ν.Λάσκαρη. Σε μια εποχή όπου το ηθικό του Αρειανού από τον Γολγοθά του ποδοσφαίρου έχει πιάσει πάτο και το μπάσκετ όπως και παλιότερα αποτελεί την ελπίδα για επιτυχίες, χαρές και τίτλους το να ακούς τον άνθρωπο πάνω στον οποίο έχεις εναποθέσει όλες τις ελπίδες σου για κάτι καλό να σου λέει ότι προτιμάει την ήττα από μια νίκη με κακή εμφάνιση είναι κάτι που πολλοί από εμάς αδυνατούμε να αφουγκραστούμε. Αν δεν υπάρχει το κίνητρο και ο στόχος της νίκης ακόμη και για το γόητρο τότε ποιος ο λόγος που ασχολούμαστε τόσο φανατικά με τις ομάδες μας; Θα παρακολουθούσαμε NBA για να βλέπουμε "καλό και ελκυστικό" μπάσκετ κάθε μέρα... Άλλωστε για αυτό υπάρχουν οι διοργανώσεις, οι τίτλοι, οι αγώνες κατάταξης. Διαφορετικά τα πάντα θα ήταν αγώνες επίδειξης φιλανθρωπικού χαρακτήρα... Δεν γνωρίζω πόσα φθάνουν στα αυτιά του Ν.Λάσκαρη και τι ακριβώς του μεταφέρουν τα κοντινά του πρόσωπα. Θα πρέπει όμως να γίνει ξεκάθαρο στον μεγαλομέτοχο ότι το αγωνιστικό είναι αυτό που τραβάει όλα τα υπόλοιπα. Ναι ο Ν.Λάσκαρης πληρώνει παλιά χρέη, ναι έχει την ομάδα τακτοποιημένη οικονομικά, ναι έχει αναμορφώσει το γήπεδο, τα αποδυτήρια, βοηθητικούς χώρους ναι έχει κάνει πολλά ακόμη εκτός του αγωνιστικού χώρου και τον ευχαριστούμε για όλα αυτά. Θα πρέπει όμως να καταλάβει ότι ο καθρέφτης για μια ομάδα είναι το αγωνιστικό. Και όταν είσαι πρόεδρος στην πιο ιστορική ομάδα της Ελλάδος στο μπάσκετ τότε οφείλεις να έχεις στόχο την κορυφή!

ΥΓ. Πόσο φορές το έχουμε ακούσει και πόσο πραγματικά κουράζει αυτό με την εσωτερική αντιπολίτευση και τους εχθρούς εντός της οικογένειας του ΑΡΗ... Κάποιοι(?) για κάποιους λόγους(?) που θέλουν το κακό μας.... 

ΥΓ2. Και για να βάλουμε κάποια πράγματα στη σωστή τους διάσταση επειδή πολλοί φίλοι της ομάδος παλεύουν να διαστρεβλώσουν την πραγματικότητα.... το ότι κάποιος πάει στο γήπεδο δεν τον κάνει γιατί γουστάρει την διοίκηση, τον προπονητή, τους παίκτες και θέλει να τους στηρίξει προσωπικά. Το κάνει γιατί γουστάρει ΑΡΗ και θέλει να βρεθεί κοντά στην αγαπημένη του ομάδα. Το αν ο λόγος της παρουσίας του κόσμου στο γήπεδο ήταν τα πρόσωπα και όχι η ίδια η ομάδα τότε με 3500 κόσμο στο Παλέ στα περισσότερα παιχνίδια και άλλα τόσα στο Κλ.Βικελίδης μάλλον τα "πρόσωπα" θα έπρεπε να είναι ιδιαίτερα προβληματισμένα.

ΥΓ3. Αφιέρωμα στην επιστροφή του ΑΡΗ στην Ευρωλίγκα το 2006-7 και την πρόκριση στις 16 καλύτερες ομάδες της Ευρώπης από το Novastories. Το είδαμε, θυμηθήκαμε και μελαγχολήσαμε... Παίκτες Έλληνες με προσωπικότητα που δεν έμεναν μόνο στο φιλότιμο, Αμερικάνοι άγνωστοι που στον ΑΡΗ έγιναν γνωστοί, κοινοτικοί με ψυχή που έδιναν το 110% σε κάθε παιχνίδι και μια ομάδα που δεν κρύφθηκε ποτέ πίσω από τα μπάτζετ και τα ονόματα των αντιπάλων διεκδικώντας με πίστη στη νίκη όλα τα παιχνίδι μέχρι τέλους εντός και εκτός Παλέ. 

ΥΓ4. Επειδή αναγνωρίζουμε πόσο διαφορετικό είναι το να είσαι ένας απλός ανώνυμος οπαδός(ή χομπίστας αν προτιμάτε) και να καταθέτεις δημόσια την άποψη σου από το να είσαι επαγγελματίας δημοσιογράφος και να καταθέτεις επώνυμα την άποψη σου... τα συγχαρητήρια μας στην τοποθέτηση του Γ.Δασκάλου στο BasketPlus.gr που αυτή τη φορά απέφυγε τις σάλτσες και τις διπλωματικές τακτικές και είπε ξεκάθαρα τα πράγματα με το όνομα τους περισσότερο σαν οπαδός αυτής της ομάδος παρά σαν επαγγελματίας δημοσιογράφος.

ΥΓ5. Πραγματικά υπάρχει κανείς που να διαφωνεί με αυτό; "αναρωτιέμαι αν υπάρχει έστω και ένας ΑΡΕΙΑΝΟΣ στον ΠΛΑΝΗΤΗ ΓΗ, που να θέλει η ομάδα του να χάνει… όμορφα από το να κερδίζει… άσχημα. Αν είναι έτσι, κύριε Λάσκαρη, να επιστρέψουμε το κύπελλο που πήραμε το 1993 στο Τορίνο κόντρα στην Εφές, γιατί χάλια παίξαμε!"

ΥΓ6. Έτσι βλέπουν στην Αθήνα την φετινή πορεία της ΑΕΚ... ας το διαβάσουν οι δικοί μας "χαρούμενοι" οπαδοί  "Η θέση της ΑΕΚ (19-7) που πέρυσι κατετάγη 4^η στην κανονική περίοδο κι ανέβηκε ένα σκαλί στα playoffs, δημιουργεί μία πλασματική εικόνα που σε καμία περίπτωση δεν παραπέμπει σε ουσιαστική βελτίωση. Με τον Άρη να αποδεικνύεται πολύ κατώτερος των προσδοκιών και τον ΠΑΟΚ να έχει αναγκαστικά (για οικονομικούς λόγους) πιο χαμηλό πήχη, η «Ένωση» έπαιζε φέτος χωρίς αντίπαλο για να βγει 3^η και να παίξει στον τελικό του Κυπέλλου, να φτάσει στο Final 4 του Basketball Champions League και χωρίς να το διατυμπανίζει, να κερδίσει τουλάχιστον μία φορά έναν και των Ολυμπιακού ή Παναθηναϊκού. Τι κατάφερε απ’ όλα αυτά; Να πετύχει μόνο τον πρώτο στόχο, έχοντας 0/4 κόντρα στους «αιώνιους», χάνοντας ταυτόχρονα σε Ρέθυμνο και Ρόδο. Η απόφαση του Μάκη Αγγελόπουλου να λύσει τη συνεργασία της με τον Γιούρι Ζντοβτς, συνιστά παραδοχή της αποτυχημένης πορείας. "

Σπουδαία νίκη που οδηγεί στην 4η θέση με την λήξη της κανονικής διαρκείας πέτυχε πριν από λίγο η αγαπημένα μας ομάδα, σε ένα Παλέ που μπορεί να μην γέμισε αλλά ξεχείλιζε από πάθος! Οι παίκτες του Δ.Πρίφτη έβγαλαν μπασκετικό εγωισμό στο Β ημίχρονο, έπαιξαν δυνατά και κατάφεραν να γυρίσουν και να κερδίσουν  το παιχνίδι. Μια νίκη που την είχαμε ανάγκη με όλα βιώνουμε τον τελευταίο καιρό. Με την λήξη της αναμέτρησης ο Ν.Λάσκαρης όπου έδωσε μαζί με την οικογένεια του και το υπόλοιπο διοικητικό συμβούλο το παρών στο γήπεδο μίλησε για πολλά από αυτά που μας απασχολούν.

Με τους χειρότερους οιωνούς ξεκίνησε η αναμέτρηση με τον ΑΡΗ μας να είναι αρκετά χαλαρός στην άμυνα και την ΑΕΚ να βρίσκει με ευκολία τον δρόμο προς το καλάθι μας. Κάτι που μας ανάγκασε στο να κυνηγάμε το σκορ και τους αντιπάλους μας να διατηρούν με ευκολία μια διαφορά γύρω στους 10 πόντους. Ήταν φανερό ότι για να κερδίσουμε θα έπρεπε να παίξουμε πολύ πιο δυνατά στην άμυνα αλλά και να βγάλουμε ενέργεια στην επίθεση. Και αυτό ακριβώς έγινε με τους Ξανθόπουλο και Σίμτσακ να δίνουν τον καλύτερο εαυτό, τον Μούρτο και τον Ζάρρα να βοηθάνε αλλά και τον Κάμινγκς που στην επανάληψη βρήκε ρυθμό και άρχισε να φορτώνει το αντίπαλο καλάθι. Οι μόλις 10 πόντοι που πέτυχε η ΑΕΚ στο τρίτο δεκάλεπτο ήταν η απόδειξη της μεταμόρφωσης του ΑΡΗ ενώ το +8 που προηγηθήκαμε στο τέταρτο δεκάλεπτο ήταν το αποτέλεσμα του ξέφρενου ρυθμού που είχαν πάρει οι παίκτες μας από την κερκίδα! Στο τέλος παρά τα πολλά και επιπόλαια λάθη η ψυχραιμία του Γιάνκοβιτς από την γραμμή των βολών "κλείδωσε" τη νίκη.

Σήμερα ήταν από τις λίγες φορές φέτος που η ομάδα είχε ένταση, πάθος και αποφασιστικότητα. Στοιχεία που μας έχουν λείψει από την αρχή της χρονιάς. Η 4η θέση που ήταν εξαρχής ο αυτονόητος στόχος στην κανονική περίοδο έστω και την τελευταία στιγμή κατακτήθηκε. Το αν αυτή η εμφάνιση θα έχει και συνέχεια που μαζί με τον ερχομό του Σκοτ θα οδηγήσει σε κάτι  καλύτερο  ή θα είναι άλλη μια "φωτοβολίδα" που θα σβήσει θα φανεί στην πορεία. Αυτό που σίγουρα φάνηκε είναι ότι όλοι μας έχουμε ανάγκη καλές εμφανίσεις και νίκες ακόμη και αν υπάρχει ταβάνι που μας ξενερώνει... Ας τα δώσουν λοιπόν όλα για να μας προσφέρουν χαρά στα εναπομείναντα παιχνίδια. Άλλωστε όπως πολύ εύστοχα σχολίασε ο κόουτς, μας το χρωστάνε...

ΥΓ. Εξίσου σημαντικό με τη νίκη ήταν και η παρουσία του Ν.Λάσκαρη. Ναι μεν καλά έκανε ο πρόεδρος και έβαλε κάποια πράγματα στη θέση τους αλλά καλό είναι αυτό το επικοινωνιακό πρόβλημα στο οποίο αναφέρθηκε και παραδέχθηκε να προσπαθήσει να το λύσει. Άλλωστε αν δεν υπήρχαν οι κατάλληλες συνθήκες και το πρόσφορο έδαφος κανένας δημοσιογράφος είτε είναι επιπόλαιος είτε είναι αντιπολιτευόμενος(που είναι και της μόδας) δεν θα μπορούσε να αναδείξει προβλήματα που δεν υπάρχουν. Όσο για τα πολυετή πλάνα, θα αναμένουμε με αγωνία να ακούσουμε στην συνέντευξη τύπου που είπε ότι θα δώσει με το τέλος της χρονιάς.

ΥΓ2. Όταν την 4η θέση σε αυτό το πρωτάθλημα με αυτούς τους αντιπάλους την παρουσιάζεις ως επιτυχία τότε προφανώς και δεν γνωρίζεις ποια ομάδα υποστηρίζεις. Δυστυχώς εκεί τον έχουμε φθάσει τον ΑΡΗ μας... μια ακόμη θυσία στον βωμό της προσωπολατρείας και στην ανάγκη να φανούν κάποιοι πετυχημένοι...

Τελευταία αγωνιστική στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος, και  ποιος θα το περίμενε ότι η ομάδα μας θα έφθανε να παίξει "τελικό" για να τερματίσει στην 4η θέση... Και μάλιστα κόντρα στην "ανταγωνίστρια" ΑΕΚ που έχοντας έναν αέρα 5 ολόκληρων βαθμών από εμάς δικαιολογημένα το βλέμα της είναι καρφωμένο από την αρχή της χρονιάς προς την κορυφή και όχι προς τα κάτω όπως δυστυχώς συμβαίνει με τον ΑΡΗ μας. Έστω και έτσι ο ΑΡΗΣ οφείλει να εκμεταλλευτεί την έδρα του, το κίνητρο της κατάκτησης της 4ης θέσης σε αντίθεση με τους αδιάφορους βαθμολογικά αντιπάλους μας και να πάρει την νίκη!

Αρκετά αμφίροππο παιχνίδι αναμένεται να δούμε το απόγευμα της Πέμπτης στο Nick Galis Hall μιας και οι 2 ομάδες δεν είναι και στην καλύτερη τους φόρμα. Από την μια η ομάδα μας που χάνει εκτός έδρας από αντιπάλους όπως τα Τρίκαλα, ο Κολοσσός και το Λαύριο και από την άλλη η ΑΕΚ που δυσκολεύεται πάρα πολύ να κερδίσει τον οποιοδήπτε αλλά τις περισσότερες φορές όμως το καταφέρνει. Για αυτό άλλωστε από το ξεκίνημα της χρονιάς έχει κάνει μια πολύ καλή πορεία και έχει κλειδώσει την 3η θέση εδώ και πολλές αγωνιστικές.  Με τον Τέιλορ να έχει αντικατασταθεί πριν καν τον δούμε από τον Σκότ που λογικά δεν θα προλάβει να ενσωματωθεί, τον Τζάκσον να απουσιάζει από τις προπονήσεις λόγω ενοχλήσεων και τον προπονητή να μοιάζει να έχει χάσει κάθε δίαυλο επικοινωνίας με τη διοίκηση και πολλούς από τους παίκτες του μόνο αισιόδοξοι δεν μπορούμε να είμαστε. Μοναδικό πάτημα για την νίκη είναι η έδρα μας αλλά και η πιθανή χαλάρωση της ΑΕΚ που θα παλέψει μόνο για το γόητρο χωρίς το παραμικρό βαθμολογικό ενδιαφέρον. 

Θέλοντας και μη, με αφορμή τον "τελικό" για εμάς και αδιάφορο παιχνίδι για την ΑΕΚ γυρίζουμε την σκέψη μας κανά χρόνο πίσω, τότε που ειρωνευόμασταν την διοίκηση της ΑΕΚ με τις πολλές περίεργες αλλαγές αλλά και το μπάχαλο με τον Σάκοτα από προπονητή σε τεχνικό διευθυντή και τον Ζντοβς που πλακωνόταν με τους παίκτες του.  Μέχρι και την επιστροφή του Μαυροκεφαλίδη με την 3η θέση εξασφαλισμένη κάποιοι φωστήρες, τεχνοκράτες, οικονομολόγοι συνΑρειανοί μας έσπευσαν να χλευάσουν... Πόσο ειρωνικό είναι για όλους μάς που φέτος έχουμε φθάσει στις 10 αλλαγές ξένων, ο προπονητής μας  δεν έχει τις καλύτερες σχέσεις με πολλούς παίκτες και η διοίκηση μας παίρνει την μια περίεργη απόφαση μετά την άλλη; Πόσο απογοητευτικό είναι να παλεύουμε για την είσοδο μας στην τετράδα... με την ΑΕΚ να είναι 5 βαθμούς μπροστά; Τουλάχιστον ας κάνουν ότι μπορούν οι παίκτες και ο προπονητής μας για να μην ξεφτιλιστούμε άλλο την φετινή χρονιά.... ΝΙΚΗ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΝΙΚΗ!