Να λοιπόν και μια προσθήκη στην ΚΑΕ ΑΡΗΣ που πραγματικά μας φτιάχνει! Ο Μάριο Μπόνι, ο τρελός ο Ιταλός που μας ξεσήκωνε επι 2 χρόνια με το παιχνίδι του και το μοναδικό πάθος που έβγαζε πάνω στο παρκέ επιστρέφει στην ομάδα μας ως σκάουτερ! Χαρακτηριστική δήλωση του ίδιου σε συνέντευξη(http://www.arisbc.gr/index.php?SCREEN=page&PageID=2127&LangID=1)  στην επίσημη ιστοσελίδα της ΚΑΕ ΑΡΗΣ  μετα την ανακοίνωση της συνεργασίας  "Μετα τον Νίκο Γκάλη πιστεύω οτι είμαι ο πιο αγαπημένος παίκτης των Αρειανών φιλάθλων!"! Κάπως έτσι είναι τα πράγματα και πως γίνεται να μην τον γουστάρουμε μιας και ειναι απο τους λίγους αθλητές που έχουμε δει όχι μόνο στην ομάδα μας αλλα και γενικότερα εκτός απο το ασύλληπτο πάθος στο παιχνίδι του να μην φοβάται να εκδηλωθεί όπως αισθάνεται και να πει αυτό που θέλει χωρις να κρύβεται πίσω απο τις λέξεις. Ποιός μπορεί να ξεχάσει το παιχνίδι μέσα στο Παλέ κόντρα στον παο οταν ο πεσμένος Μπόνι στο έδαφος απο σπρώξιμο αντιπάλου διαπιστώνει οτι έχει κερδίσει το επιθετικό φάουλ σε ενα κρίσιμο σημείο του αγώνα και αρχίζει να χτυπιέται ξαπλωμένος απο πόρωση? Η' την σπουδαία εμφάνιση μέσα στο Τρεβίζο όπου με την λήξη του αγώνα έχει ανέβει πάνω στην γραμματεία και εχει σηκώσει τα χέρια ψηλά και δείχνει να απολαμβάνει όσο τίποτα άλλο την "αποθέωση" απο τους συμπατριώτες του με γιούχες και πλαστικά μπουκάλια! Ηταν ευτύχημα που αγωνίστηκε αυτός ο παίκτης στην ομάδα μας και είναι εξαιρετική κίνηση απο την ΚΑΕ ΑΡΗΣ που τον ξαναφέρνει κοντά στην ομάδα μας έστω απο την θέση του σκάουτερ. Αυτό γουστάρει ο Αρειανός, κινήσεις που θα ζεστάνουν τον κόσμο και όχι κινήσεις που ξενερώνουν όπως είχε γίνει πριν λίγα χρόνια με την μεταγραφή του Γιαννούλη. Ελπίζω ο Μάριο να μπορεί να μας επισκέπτεται πιο συχνά στο Παλέ και καλό είναι να τον αφήνουν να περνάει και καμμιά βολτα απο τα αποδυτήρια της ομάδος μηπως και τους δώσει καμμιά συμβουλή για το πως πρέπει να αντιδράνε οταν η μπάλα "καίει"... Αν και τα τελευταία νεα λενε οτι δύσκολα θα κάνει ο ΑΡΗΣ την σπουδαία μεταγραφή που θέλουμε ας ελπίσουμε αυτή η κίνηση να είναι η αρχή μιας σειράς ανάλογων κινήσεων που θα αγγίξουν τον Αρειανό φίλαθλο και θα τον φέρουν πιο κοντά στην ομάδα.

Σε μια ακόμη εντυπωσιακή κίνηση προχώρησε ο μεγαλύτερος συνδεσμος φιλάθλων του ΑΡΗ μας αγοράζωντας και προεξοφλώντας 500 εισητήρια διαρκείας στις θύρες 5-6 του Παλέ, στο γνωστό πεταλάκι που κιτρινίζει απο τα αλάνια του Super 3! Μια κίνηση στήριξης στην προσπάθεια της νέας διοίκησης της ΚΑΕ ΑΡΗΣ, μια κίνηση ουσίας μιας και πρόκειται για οικονομική ενίσχυση προς την ομάδα, μια κίνηση που δείχνει τον δρόμο προς όλους τους Αρειανούς συνδεσμίτες και μη. Ενας δρόμος που δεν είναι άλλος απο αυτόν της στήριξης και αφοσίωσης στην ομάδα χωρίς όρους και προϋποθέσεις. Βεβαια οι οργανωμένοι οπαδοί σε γενικές γραμμές ποτέ δεν εγκατέλειψαν την ομάδα αλλά μέσα μας όλοι ξέρουμε οτι η δυναμή μας είναι πολύ περισσότερη απο αυτά τα 500 διαρκείας. Πλέον πιστεύω οτι είναι η σειρά της ΚΑΕ ΑΡΗΣ να δείξει με την σειρά της οτι φέτος επιτέλους έχεινα προσφέρει κάτι διαφορετικό, κάτι παραπάνω στον διψασμένο κόσμο του ΑΡΗ, σε όλους αυτούς που θέλουν ενα κλίκ παραπάνω για να τρέξουν στο πλευρό του Αυτοκράτορα ΑΡΗ! Ως τώρα η φημολογία για μια σπουδαία μεταγραφή ύστερα απο χρόνια που θα δώσει ενα κύρος στην ομάδα μας περιλαμβάνει σπουδαία ονόματα σαν αυτά των Χατζηβρέτα, Κακιουζη και Ντικούδη. Ακόμη όλοι γνωρίζουν στην ΚΑΕ οτι η απόφαση για 3 αμερικανούς μόνο θετική μπορεί να είναι όσο αφορά τον σχεδιασμό της ομάδος μιας και σε γενικές γραμμές οι επιλογές σε αμερικανούς παίκτες της ομάδος μας ήταν πάντα καλές. Βέβαια ακόμη είναι νωρίς και θα πρέπει να περιμένουμε για να δούμε πως θα κινηθεί η ομάδα μας. Φυσικά ο Super 3 για άλλη μια φορά απέδειξε οτι δεν περιμένει κάτι και οτι απλά θα είναι εκεί όπως πάντα.  Ελπίζω η κίνηση του συνδέσμου να βρει αρκετούς μιμητές σε Αρειανούς, επιχειρηματίες, σε άλλους συνδέσμους και πάνω απο όλα στον απλό Αρειανό φίλαθλο!

Μια ευχάριστη είδηση που αφορά το μπασκετικό τμήμα ήρθε σήμερα να δώσει μια χαρούμενη νότα ελπίδας για το μέλλον της ομάδος μας σε μια εποχή όπου τα πράγματα μόνο αισιόδοξα δεν φαινόντουσαν. Ο πρόεδρος του ΕΣΑΚΕ Βασίλης Οικονομίδης ανακοίνωσε επίσημα οτι ο ΑΡΗΣ θα συμπεριληφθεί  κανονικά στις ομάδες που θα λάβουν μέρος στα προκριματικά της Ευρωλίγκας και θα έχει την ευκαιρία του να πετύχει μεσα απο αυτην την διοργάνωση οτι δεν πέτυχε την αγωνιστική  χρονιά που μας πέρασε. Βέβαια στην ιδια προκριματική διοργάνωση θα συμμετέχει και το Μαρούσι κάτι που δείχνει οτι  και ο ΑΡΗΣ να έβγαινε 3ος πάλι μπορεί να αναγκαζόταν να παίξει προκριματικά, οτι η Ελλάδα χάνει την 3η εγγυημενη θέση στην διοργάνωση αλλά ουσιαστικά εχουν αλλες 2 ομάδες(σύνολο 4 μαζι με παο & οσφπ)  την ευκαιρία να αγωνιστούν στην κορυφαία Ευρωπαϊκη διοργάνωση συλλόγων και οτι ουσιαστικά το σχέδιο Μπερτομέου(που ο ΑΡΗΣ ήταν ενάντια) είναι οριστικό και επίσημο. Αυτή η ευχάριστη εξέλιξη προέκυψε μετά απο την αδυναμία της Ουκρανικής Αζόβμας Μαριουπόλ να καταθέσει όλα τα απαραίτητα δικαιολογητικά στην διοργανώτρια αρχή με αποτέλεσμα να χάσει την θέση της και να μπεί η ομάδα μας. Φυσικά η επιλογή της ομάδος μας μιας και δεν έγινε με καθαρά αγωνιστικά κριτήρια είναι μια σπουδαία νίκη της διοίκησης Τζεβελέκη για την προσπάθεια που έκανε τα τελευταία χρόνια, του κόσμου της ομάδος που παρόλο που δεν είχαμε τόσο δυναμική παρουσία όπως άλλες χρονιές πάλι ξεχωρίζαμε( και όλοι έχουν να λένε για την καυτή ατμόσφαιρα του Παλέ), αλλα και των ανθρώπων του ΕΣΑΚΕ και όχι μόνο που έδειξαν έμπρακτα οτι έκαναν οτι μπορούσαν για να βοηθήσουν αρχικά την ομάδα ωστε η χωρα μας(αλλά και η Θεσσαλονική) να έχει οσο το δυνατόν καλύτερη αντιπροσώπευση στην Ευρώπη. Αυτη η σπουδαία είδηση φυσικά και δεν σβήνει την ντροπιαστική φετινή χρονια και δεν σημαίνει οτι ο ΑΡΗΣ θα βρεθεί σίγουρα στην τελική φάση μιας και θα πρέπει να προσπαθήσει πολύ για να είναι μια απο τις 2 ομάδες( ανάμεσα στις 8 ) που θα πάρουν το εισητήριο για την Ευρωλίγκα της νέας χρονιάς. Αυτό όμως που θα πρέπει να καταλάβουν όλοι επιτέλους στην διοίκηση του ΑΡΗ είναι οτι για εμας ο ΑΡΗΣ ανηκει πάντα στην Ευρωπαϊκη ελίτ και τωρα που μας δίνεται μια δεύτερη ευκαιρία θα πρέπει να είναι όλοι προσεκτικοί να μην ξανακάνουν τα λάθη του παρελθόντος και να ανταποκριθούν επιτέλους στις προσδοκίες μας. Να δούμε μόνο έστω και λίγο οτι προσπαθούνε να κάνουν τον ΑΡΗ μεγάλο, χωρίς ταβάνια, υπερβάσεις, δικαιολογίες περι μπατζετ κτλπ και δεν θα χωράει να πέφτει καρφίτσα στο Παλέ!

Όταν στο πιο κρίσιμο παιχνίδι της χρονιάς αγωνίζεσαι κόντρα σε μια χαμηλότερου βεληνεκούς ομάδα, μέσα στην έδρα σου, μπορστά σε 5500 τρελαμένους οπαδούς σου που έχουν δημιουργήσει μια εκπληκτική ατμόσφαιρα υπερ σου, προηγείσαι με 70-59  μόλις 3'28'' πριν την λήξη του αγώνα και καταφέρνεις να το χάσεις αυτό το παιχνίδι τότε πραγματικά πρόκειται για εναν άθλο, εναν άθλο ντροπής που εξεφτέλισε την ομάδα σου και απογοήτευσε τον κόσμο που σε πιστεύει. Σίγουρα ο Κίκι Κλαρκ( που ηταν πολύ κακός σήμερα ) εαν κρατούσε την μπάλα αντι να κανει εκείνο το 3ποντο τα πράγματα μπορεί να ήταν πολύ διαφορετικά αλλά για να φτάσεις ενα δικό σου παιχνίδι στον πόντο δεν γίνεται να φταίει μόνο ένας παίκτης... Αυτό που είδαμε σήμερα δεν ηταν κατι πρωτόγνωρο, όλη την χρονιά όποτε το παιχνίδι πάει στα κρίσιμα αυτη είναι η κατάληξη. Απο εκεί λοιπόν που ο ΑΡΗΣ με τους πιο απίθανους τρόπους γυρνούσε τα παιχνίδια πλεον είμαστε οι χαμένοι ακόμη και με τις πιο αστείες ομάδες. Όταν το προηγούμενο καλοκαίρι σχεδόν τέτοια εποχή είχαν απομείνει μόνο τα τυπικά για την ανακοίνωση της επιστροφής του Α.Ματζόν στην ομάδα τόσο εμείς μεσα απο αυτό το site όσο και πολλοί επώνυμοι μπασκετικοί Αρειανοί είχαν τονίσει οτι πρόκειται για "πισωγύρισμα" και οτι ο ΑΡΗΣ θα πρέπει κάποια στιγμή να αποφασίσει να φέρει εναν καλύτερο και σαφώς πιο έμπειρο προπονητη απο τα ρίσκα των τελευταίων χρόνων με Μίνιτς, Ζούρο, Μπάρτον, Ματσόν & Χέρμπερτ εφόσον θέλει να ανέβει επίπεδο. Μάλιστα αυτό που είχε προκαλέσει εντύπωση και πιστεύω οτι απο εκεί ξεκινάνε σχεδόν όλα ηταν οτι σε μια απο τις πρώτες συνεντεύξεις του Α.Ματζόν μετα την επιστροφή του στην ομάδα μας αναφέρθηκε σε ΔΙΕΤΗ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟ ωστε ο ΑΡΗΣ να ξαναβγεί στην Ευρωλίγκα. Αρα λοιπόν ο ΑΡΗΣ σύμφωνα με αυτόν τον προγραμματισμό τα πήγε καλά, μπορεί να πήγε ως την πηγη και να μην ήπιε νερο αλλα του χρόνου που θα φτάσει στο αποκορύφωμα αυτης της προσπάθειας/πλάνου του προπονητή μας(σε συνεργασία με την διοίκηση?!?!) θα καταφέρουμε να κανουμε το απιστευτο, μα βγούμε στην Ευρωλίγκα που πέρσι ήταν ο πανιώνιος και του χρόνου το μαρουσακι. Αυτη η γειτονιά της αθήνας που ενω αντιμετωπίζει σοβαρά οικονομικά προβλήματα και δεν γνωρίζει ποια θα είναι η επόμενη μερα έχει καταφέρει να μας ξεφτιλισει για 2η συνεχόμενη χρονιά. Απο την άλλη πλευρά αυτοί οι παίκτες που χέζονται πάνω τους στα δύσκολα και αυτός ο προπονητής που μάλλον δεν έχει ιδέα πως να προετοιμάσει τους παίκτες του για μεγάλα παιχνίδια εδωσαν το δικαίωμα στους παίκτες του Αμαρουσίου να μας πουν να κάνουμε ησυχία και να μας πουλάνε ειρωνία μέσα στο σπίτι  μας. Θα προσπαθήσω να μην κουράσω αλλα πλεον αφου η αγωνιστικη χρονιά έχει ολοκληρωθεί με τον τρόπο που ολοκληρώθηκε θα επαναλάβω τους λόγους για τους οποιυς δεν ηθελα την επιστροφή αυτου του προπονητη... Η ομάδα δεν έχει συστημα στην επίθεση, τους "μικρούς" τους έχει γραμμένους, ξεχνάει παίκτες στον πάγκο αλλά πάνω απο όλα είναι looser. Εαν βγάλουμε εκείνο το παιχνίδι μέσα στο Μαρούσι όπου ο Στακ με εκείνο το τρίποντο  έστειλε την ομάδα στην Ευρωλίγκα υστερα απο 14 χρόνια όλα τα κρίσιμα παιχνίδια τα έχει χάσει. Φετος λοιπόν τι είχαμε? Κυπελο ελλάδος ΑΡΗΣ εναντίον πανιώνιος ήττα αλλα το δεχτήκαμε όπως μας το περασαν οτι και να περνούσαμε δεν θα καταφέρναμε τίποτα γιατι θα παίζαμε εκτός με τον οσφπ.. Eurocup ο ΑΡΗΣ μας ήθελε μια νίκη στα τελευταια ματς με τον πανελλήνιο εντός και με την ισραηλινή εκτός. ΗΤΤΑ ΣΤΟ ΠΑΛΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΚΑΙ ΗΤΤΑ ΣΤΟ ΙΣΡΑΗΛ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΟΥΤΣΟΥΣ! Ε αρκετά πια! Ναι δεν μας εκανε ο Χερμερτ αλλα δεν είναι λυση απο τον τυφλό να προτιμάς τον μονοφθαλμό....  ΤΖΕΒΕΛΕΚΗ σε αγαπάμε σε εκτιμάμε αλλά ΞΥΠΝΑ και φέρε εναν προπονητη που να πιστεύει στον μεγάλο ΑΡΗ που οραμτιζόμαστε και δεν θα ψάχνει δικαιολογίες στα μπάτζετ κα ισε  διάφορες μπασκετικές θεωρίες. Κριμα για τον κόσμο που έδωσε μοναδική παράσταση. Μετα και απο αυτην την χρονιά ο ΑΡΗΣ καταφερε να πιστοποιησει οτι δεν ειναι ομάδα Ευρωλίγκας, οτι η περσινή αποτυχία δεν ηταν μια κακη παρένθεση και οτι θα πρέπει να θεωρούμε και την 3η θέση άθλο... ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΜΑΣ...

Οταν αγωνιστικά και εξωαγωνιστικά με όλα οσα έχουν συμβεί η έξοδος στην Ευρωλιγκα θα κριθεί σε ενα παιχνίδι μέσα στην έδρα μας τότε ο κόσμος της ομάδος θα είναι αυτός που θα κάνει την διαφορά, θα δώσει φτερά στους παίκτες μας, θα προστατεύσει την ομάδα σαν ασπίδα απο τυχόν παρεμβολές των ανθρώπων με τα γκρί και γενικά θα είναι αυτός που θα αποτελέσει την εγγύηση οτι η ομάδα μας θα πάρει αυτο που της αξίζει που είναι η έξοδος στην Ευρωλίγκα. Προσωπικά το να παλεύουμε  και να φτάνουμε σε πέμπτο παιχνίδι με μια ομαδα σαν το Μαρούσι, τον Πανελλήνιο ή ακόμη και τον Πανιώνιο προσωπικά με ξενερώνει και καλώς ή κακώς οι ανταγωνιστές μας τα τελευταία χρόνια για το "χρυσό" ευρωπαϊκό εισητήριο δεν με "φτιάχνουν" καθόλου. Φυσικά αυτου του είδους η νοοτροπία είναι βούτυρο στο ψωμί των αντιπάλων μας, βασίζονται στο οτι θα τους υποτιμήσουμε και στο οτι η ομάδα μας έχει αυτό το ειδικό βάρος που την χρίζει σχεδόν πάντα φαβορί οταν αγωνιζεται με ομαδες σαν και αυτές που αναφέρω παραπάνω. Φέτος όμως η κατάσταση είναι αρκετά διαφορετική για 2 σημαντικούς λόγους. 1) Υπάρχει το περσινό πάθημα κόντρα στο Μαρούσι όπου όλοι μας θα πρέπει να το θυμόμαστε για το καλό μας, 2) Αυτή η "εικονική πραγματικότητα" που προσπαθούν να δημιουργήσουν οι βασικοί(πανιώνιος, μαρούσι) αντίπαλοι μας στα πλέιοφ με τον ΑΡΗ υπο της προστασίας της "μπασκετικής παράγκας" που παλεύει να τον βγάλει Ευρωλίγκα το μόνο που έχει καταφέρει είναι να μας "τρελάνει" και ακόμη και μερικοί αναποφάσιστοι λόγο ώρας κτλπ να ερθουν στο γήπεδο. Μπορεί για κάποιους να είμαστε γραφικοί αλλα είναι γεγονός οτι ο ΑΡΗΣ είχε κάκιστες διαιτησίες που πιο πολύ σπρώξιμο προς τα πίσω μοιάζουν παρά μπροστά. Αγωνιστικά δεν νομίζω να υπάρχει άτομο που να έχει εστω και την παραμικρή σχέση με την μπασκετική μας ομάδα και να μην καταλαβαίνει την σημασία του αυριανού παιχνιδιού. Ας ελπίσουμε να πιάσουμε μια απόδοση ανάλογη της περασμένης τετάρτης όπου απο νωρίς οι παίκτες μας είχαν διωξει απο πάνω τους το άγχος της νίκης και απλά ζωγράφιζαν πάνω στο παρκε. Στο γήπεδο δεν  θα πρέπει να πέφτει καρφίτσα, δεν πρέπει να τους αφήσουμε να μας κλέψουν αυτο που μας αξίζει όπως έγινε στο ποδόσφαιρο. Όλοι στο Παλέ να διαλύσουμε το μαρουσάκι!

Ένας αγνωριστος ΑΡΗΣ με ανύπαρκτη άμυνα και τραγικές επιλογές στην επιθεση έδωσετο δικαίωμα για 35' περίπου στους παίκτες του αμαρουσίου να εχουν μια διαφορά ασφαλείας η οποία έφτασε και στο +15 και τελικά ηταν αρκετή για να φτάσουμε σε αυτό το 2-2 και σε πέμπτο παιχνίδι μεταξυ των 2 ομάδων με χαρακτηρα τελικού. Δυστυχώς αγώνες σαν τον σημερινό οπου παρακολουθείς τον τρόπο που αγωνίζεται η ομάδα και απορείς εαν πρόκειται για την ίδια ομάδα που παρακολουθείς απο την αρχή της χρονιάς ηταν ο βασικός λόγος που και στην προηγούμενη θητεία του Αντρέα Ματζόν υπήρχε ενας διχασμός στήν άποψη του κοσμου σχετικά με την ικανοτητα του προπονητή. Βασικός λόγος αυτης της εμφάνισης η προσαρμογή της άμυνας των αντιπάλων μας πάνω στον Κίκι Κλάρκ όπου σε συνδιασμό με την έλειψη συστημάτων απο την πλευρά μας ή οποιασδήποτε βοήθειας πάνω στον καλύτερο μας παίκτη η ομάδα μας σε μεγάλο βαθμό ηταν βραχυκυκλωμένη επιθετικά. Οι περίεργες επιλογές του προπονητη μας με την μη χρησιμοποίηση του Μπάρλου, την αντικατάσταση του Νέλσον σε χρονικό σημείο όπου ηταν η μοναδική αξιοπιστη λύση στην επίθεση και η εμμονη σε περίεργα σχήματα με Αργυρόπουλο, Ηλιάδη, Τσαλδάρη ή Μπετς, Αγαδάκου κάτω απο το καλάθι που δεν μας έβγαιναν επετρεψαν τους αντιπαλους μας να έχουν τον απόλυτο έλεγχο του παιχνιδιού. Στο τελευταίο δεκάλεπτο τόσο η εμπνευση του Ματζον να γυρίσει την άμυνα σε ζώνη με 3 παίκτες να πιέζουν στην περιφέρεια αλλά και η εκτελεστική δεινότητα  του Δημ,ήτρη Τσαλδάρη που τον τελευταίο καιρό ήταν ντεφορμέ λίγο έλειψε να φέρουν τα πάνω κάτω και η ομάδα μας να πάρει την νικη σε εναν αγώνα που παρουσίασε μια πολύ κακή εικονα συνολικά... Δυστυχώς η ψυχραιμία των αντιπάλων μας στις βολές και κάποια τυχερα σουτ σε κρισιμα σημεία ηταν αυτά που έκριναν τελικα το αποτέλεσμα εις βάρος μας. Πλεον η σειρά θα οδηγηθεί στο Παλέ σε εναν τελικό όπου ο κόσμος του ΑΡΗ θα δώσει ακόμη πιο εντυπωσιακό παρών απο το σημερινό(για άλλη μια φορά είχαμε εκπληκτική κερκίδα) και θα διασφαλίσει την έξοδο στην Ευρωλίγκα. Πλεόν περιθώρια για λάθη και κακές εμφανίσεις δεν υπάρχουν και αυτό θα πρέπει να το καταλάβουν όλοι που αποτελούν την μπασκετική ομάδα του ΑΡΗ.

Σε όλα τα παιχνίδια το πιο σημαντικό βημα για να φτάσεις στην νίκη είναι να ξεκινήσεις δυνατά ώστε οι παίκτες σου  να αποκτήσουν περισσότερη αυτοπεποίθηση στην διάρκεια του παιχνιδιού και να εχουν τον απόλυτο έλεγχο του αγώνα. Αυτο ακριβως λοιπόν έγινε χθες και η ομάδα μας δεν αφησε το παραμικρό περιθώριο στο μαρουσακι να αντιδράσει και να σκεφτεί εστω και λιγο την νίκη. Βασικός λόγος που ηρθε η χθεσινη θριαμβευτική νίκη ηταν η καλή ομαδική δουλειά που έγινε σε άμυνα, ριμπάουντ και επίθεση. Μπέτς, Νέλσον και Ράιτ ξεχώρισαν με την απόδοση τους και οδήγησαν την ομάδα στο σκοράρισμα. Αυτός όμως που έκανε την διαφορά ήταν ο Α.Γκαβέλ που έκανε τα πάντα εξαιρετικά ΄μεσα στο γήπεδο. Εξαιρετική άμυνα πάνω στον Κις, μπασίματα που έφερναν αναστάτωση στην αντίπαλη άμυνα και τελικά κατέληγαν σε ασιστ, έφευγε γρήγορα στον αιφνιδιασμό αλλά και εκτελούσε απο τα 6.25! Πραγματοποίησε μια απο τις καλύτερες εμφανίσεις του με την φανέλα του ΑΡΗ μας και δείχνει οτι αξίζει να έχει περισσότερο χρόνο συμμετοχής μιας και μπορεί να δίνει σημαντικές λύσεις. Η ευκολία με την οποία ήρθε η χθεσινή νίκη νομίζω οτι εκτός απο τη επιβεβαίωση οτι είμαστε σαφώς καλύτερη ομάδα δίνει ξεκάθαρο πλεονέκτημα στην ομάδα μας και πλέον έχουμε 2 ευκαιρίες για να εξασφαλίσουμε την εξοδο στην Ευρωλίγκα. Η μεγάλη διαφορά σε όλη την διάρκεια του αγώνα δεν επέτρεψε καν στους ανθρώπους του αμαρουσίου να δημιουργήσουν κλίμα, να φωνάξουν και να μπερδέψουν καταστάσεις(κατι που το εκαναν φετος αλλά και στο πρόσφατο παρελθόν) ενόψει του αγώνα στην Αθηνα όπως το συνηθιζουν σε μια προσπάθεια απελπισίας να επηρεάσουν την διαιτησία ή να πορώσουν τους ελάχιστους οπαδούς τους.  Ο κόσμος το πήρε το μυνημα του έδωσε βροντερό παρών χθές και έδειξε αποφασισμένος να μην ξαναρισκάρει ή να υποτιμήσει κανέναν αντίπαλο οταν έχουμε μπροστά μας εναν τόσο σημαντικό στόχο. Απο χθες λοιπόν όποιο άγχος είχα έχει φύγει οριστικά και νομίζω οτι η Ευρωλίγκα εχει εξασφαλιστεί και το πιο πιθανό είναι να μην χρειαστεί να πάμε σε πέμπτο παιχνίδι μιας και οι αντιπαλοι μας φαίνεται να εχουν συμβιβαστεί με την ήττα σε αυτην την σειρά αγώνων. Και να χρειαστεί πέμπτο παιχνίδι υπάρχει η εγγύηση του Παλέ!

Ωρα για να μιλήσει η καυτη εδρα του Παλέ σε αυτό το πολύ σημαντικό παιχνίδι κόντρα στο Μαρούσι που μετα την ισοφαριση της σειρας στον αγώνα του σαββάτου τα περιθώρια για στραβοπατήματα έχουν στενέψει. Αν και στο τελευταίο παιχνίδι η ομάδα μας έδειξε οτι μπορούσε να πάρει την νίκη τελικά αυτό δεν εγινε και ετσι αντι για τον χαρακτηρα "φιέστας" που θα μπορούσε να εχει η σημερινή αναμέτρηση αντιθέτως εχει μετατραπει σε ενα ακομη δυσκολο παιχνίδι οπου η ομάδα μας θα πρέπει να ματώσει για να παρει την νίκη. Οι 2 ομάδες δεν έχουν τίποτα να κρυψουν σε αγωνιστικό επίπεδο και απο οτι φάνηκε οι διαφορές δυναμικότητας είναι μικρές και αυτό που καθορίζει τον νικητη σε αυτούς τους αγώνες είναι η διάρκεια, η συγκέντρωση και το πάθος που θα δειξουν οι παίκτες της κάθε ομάδας. Εδω είναι λοιπόν που εμείς πρέπει για άλλη μια φορά να δώσουμε φτερά στους παίκτες με τα συνθηματα μας αλλά και να "πιέσουμε" τους αντιπαλους μας με τις γιούχες ωστε να αισθάνονται την ανάσα μας δίπλα τους. Αν και τα καλέσματα προς τον κόσμο τα θεωρώ περιττά ιδίως οταν μιλάμε για τον μπασκετικό ΑΡΗ όλοι μας πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας τον περσινό αποκλεισμό απο το μαρουσάκι όπου εκμεταλευτηκε την υπεροψία όλων μας και σε ενα μισογεμάτο Παλε έκανε 2 φορές την ζημιά και μας έστειλε άδοξα διακοπες απο νωρίς... Αυτό δεν γίνεται να το επιτρέψουμε να ξανασυμβεί και μόνο η μαζική μας παρουσία στο γήπεδο μπορεί να εγγυηθεί την σημερινή νίκη. Δυστυχώς το παιχνίδι για άλλη μια φορά ειναι σε ακατάλληλη ώρα(17.00) αλλά όπως και με τον παναθηναϊκό όλοι μας παρατήσαμε οτι υποχρεώσεις είχαμε και στο Παλέ δεν έπεφτε καρφίτσα έτσι πρέπει και σήμερα. Στις 17.00 το ραντεβού μας στο Παλέ για  ακόμη ενα βημα πιο κοντά στην Ευρωλίγκα!

Απο οτι φανηκε οι φωνές διαμαρτυρίας των ανθρώπων του αμαρουσίου σε συνδιασμό με την παράδοση που θέλει τον ΑΡΗ να χάνει σε παιχνίδια που σφυρίζει ο Βορεάδης ηταν αυτά που οδήγησαν την ομάδα μας στην ήττα και θα μας αναγκάσουν να ξαναταξιδέψουμε στην αθηνα για ακόμη ενα παιχνίδι... Αν και η ομάδα παρουσιάστηκε αποφασισμένη στον Α' ημίχρονο και είχε τον απόλυτο έλεγχο του παιχνιδιού με την διαφορά να είναι συνεχως γύρω στους 7 πόντους η συνέχεια δεν ηταν αυτή που περιμέναμε. Ενδεικτικό πάντως είναι οτι στο Α ημίχρονο όπου η ομάδα επιθετικά τα πήγαινε περιφημα και οι αντιπαλοι μας ψάχνανε τρόπο για να μας σταματήσουν με ιδιαίτερα σκληρή άμυνα οι βολές ήταν 15 για το μαρούσι και μολις 6 για εμάς κατι που δεν έπετρεψε στην ομάδα μας να κτίσει  μια διαφορά ασφαλείας. Στο Β ημίχρονο η αμυνα μας χαλάρωσε και στην επίθεση οι επιλογές μας ήταν κάκιστες... Ιδίως στα κρίσιμα σημεία του παιχνιδιού είναι απορίας άξιο πως πάντα οι παίκτες που αποφασίζουν να πάρουν τα κρίσιμα σουτ δεν ειναι αυτοί που φημίζονται για το σκοράρισμα , την αποφασηστικότητα και το καθαρό μυαλό  οταν η μπάλα καίει. Διακριθέντες για την ομάδα μας ήταν ο συνηθης ύποπτος Κλαρκ (που ΄για αρκετή ωρα ξεχάστηκε στον πάγκο), ο Μπέτς που κυριολεκτικά έφαγε πολύ ξύλο κάτω απο τα καλαθια με την ανοχή των διαιτητών και ο Αργυρόπουλος που στο τέλος με τις επιλογές του μας τα χάλασε λιγάκι... h ουσία είναι οτι το μαρούσι κατάφερε να ισοφαρίσει την σειρά και πλέον όπως δήλωσε και ο προπονητής μας θα πρέπει να προστατεύσουμε πάση θυσία το πλεονέκτημα έδρας μιας και περιθώρια για λάθη δεν υπάρχουν. Αξοισημείωτη ηταν η μεγαλειώδης παρουσία φιλάθλων μας όπου δημιουργήσαν μια καταπληκτική κερκίδα με ασταμάτητα τραγούδια και συνθήματα! Με μια μικρή προετοιμασία για το παιχνίδι της τετάρτης όπου θα ειμαστε όλοι εκεί!