Δυστυχώς οι προθέσεις της διοίκησης για πώληση του Σέκουλιτς που είχαν φανεί πριν 2 εβδομάδες πραγματοποιήθηκαν και πλέον ο Μαυροβούνιος σέντερ είναι παίκτης της  γερμανικής Άλμπα Βερολίνου! Εαν λοιπόν αρχικά πιστεύαμε οτι ενισχύθηκε η ομάδα με την προσθήκη των Μπέτς και Ράιτ τελικά μάλλον γυρνάμε εκεί που ήμασταν. Δεν ξέρω εαν τα τελευταία νικηφόρα αποτελέσματα αποτελούν κάποιου είδους άλλοθι για την πώληση του Σέκουλιτς αλλά δεν θα πρέπει να παραβλέψουμε το γεγονός οτι παρά τις νίκες οι εμφανίσεις της ομάδος ήταν τραγικές με αποκορύφωμα το "ντέρμπι" της Πυλαίας που εξαντλήσαμε τις αντοχές μας στην προσπάθεια να παρακολουθήσουμε όλο το παιχνίδι... Ας δούμε λιγάκι και με τα στατιστικά (ftp://ftp.esake.gr/statistics0809/ba109t05.htm) τι σήμαινε ο Σέκουλιτς για την ομάδα μας. Μετά και απο αυτήν την αγωνιστική ο Σέκουλιτς είναι 5ος σκόρερ της ομάδος μας, 2ος ριμπάουντερ, 1ος στα κοψίματα, 2ος στα κλεψίματα και ενας απο τους πιο ευστοχους παίκτες μας. Φυσικά εαν αναλογιστούμε οτι στα 3 τελευταία παιχνίδια αγωνίστηκε ελάχιστα μιας και είχε προαποφασιστεί η πώληση του καταλαβαίνετε οτι τα νούμερα του θα ήταν ακόμη μεγαλύτερα και σε καμμία περίπτωση οι λόγοι που έφυγε ο παίκτης δεν ειναι αγωνιστικοί. Ο ΑΡΗΣ απο τότε που ανέλαβε η Γένεσις και μετέπειτα με τον κ.Τζεβελέκη κατάφερε να ξανακερδίσει την αξιοπιστία του σε αγωνιστικό και οικονομικό επίπεδο κατι που είναι πολύ σημαντικό και κάνει την διαφορά με άλλες ομάδες πυροτεχνήματα ή ακυβέρνητα καράβια που παλεύουν να βγούν απο την αφάνια και κινουνται συνεχως μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας. Αυτο το έχει εκτιμήσει ο κόσμος της ομάδος και παρόλο που ο σημερινος ΑΡΗΣ δεν θυμίζει σε τίποτα απο την μεγάλη ομάδα της αυτοκρατορίας έχει αγκαλιάσει αυτήν την προσπάθεια και την στηρίζει και στις χαρές και στις λύπες. Αυτήν την στήριξη την παρέχει γιατι λατρεύει το μπάσκετ και αναγνωρίζει τις αμέτρητες χαρές που έχει πάρει απο το συγκεκριμένο τμήμα του συλλόγου αλλά και γιατί έχει πάντα έχει μια κρυφή ελπίδα οτι κάποια στιγμή θα μπορέσει να γίνει και πάλι ανταγωνιστική ομάδα σε Ελλάδα και Ευρώπη και θα ξαναπανηγυρίσουμε μεγάλες στιγμές και τίτλους. Το οτι ο ΑΡΗΣ έχει γίνει το σκαλοπάτι πολλών αμερικανών παικτών για ενα μεγάλο συμβόλαιο σε κάποιον πλουσιότερο σύλλογο της Ευρώπης ως ενα βαθμό έχουμε συμβιβαστεί με αυτήν την ιδέα θέλωντας να ειμαστε ρεαλιστές και να μην παραβλέπουμε τις δύσκολες στιγμές που περνάει το μπάσκετ πανευρωπαϊκά και κυρίως στην χώρα μας με την τέραστια απαξίωση που υφίσταται το άλλοτε αγαπημένο σπορ των Ελλήνων. Το οτι μπορεί να κάνεις 5 καλές μεταγραφές το καλοκαίρι που θα σου δώσουν ελπίδα και όραμα όχι μόνο για την αγωνιστική χρονιά που έρχεται αλλά και ίσως και για τις επόμενες με ενα πλάνο που υποτίθεται οτι έχει η ΚΑΕ ΑΡΗΣ είναι κάτι που το πιστεύει ο λαός του ΑΡΗ και βάσιζεται πάνω σε αυτό. Όταν όμως βλέπεις οτι ακόμη και στην μέση της χρονιάς μια ομάδα σαν την Άλμπα Βερολινου μπορεί να έρθει και να ψωνίσει απο τον ΑΡΗ τότε αισθανεσαι προδωμένος. Το καλοκαίρι και εγω οπως και πολλοί άλλοι συνΑρειανοί είχαν ενθουσιασθεί με τις μεταγραφές με τους Κλάρκ και Σέκουλιτς να ήταν οι βασικοί λόγοι αυτού του ενθουσιασμού. Έφυγε λοιπόν ο Σέκουλιτς και το καλοκαίρι πολύ πιθανόν να φύγει και ο Κλάρκ και όποιος άλλος παίκτης πραγματικά μπορεί να κάνει την διαφορά στην ομάδα μας. Φυσικά δεν πρέπει να είμαστε αχάριστοι και να μην βλέπουμε γύρω μας τι συμβαίνει ή ακόμη και να ξεχνάμε πριν μερικά χρόνια πόσο κοντά είχαμε φτάσει στην Α2 και η παρουσία του κ.Τζεβελέκη μας κάνει να αισθανόμαστε σίγουροι οτι ο ΑΡΗΣ δεν θα πέσει ποτέ κάτω απο την έκτη θέση του πρωταθλήματος αλλά απο οτι φαίνεται με αυτές τις κινήσεις αρχίζουμε να αισθανόμαστε οτι πάντα θα υπάρχει ταβάνι που θα λέγεται 3η θέση... Ακόμη έχω να προτείνω και κάτι επαναστατικό για να πουλησουμε πολλά διαρκείας το ερχόμενο καλοκαίρι. Μιας και το πρωτάθλημα του ΝΒΑ αρχίζει 1 μηνα περίπου πιο αργά απο το δικό μας μπορούμε να πάρουμε 2 αμερικανούς σούπερ σταρ του ΝΒΑ να έρθουν να κάνουν διακοπές στην Ελλάδα, να αγωνιστούνε σε μερικά φιλικά προετοιμασίας καθώς και στις πρώτες επίσημες υποχρεώσεις της ομάδος μας. Ο κόσμος θα ξεσηκωθεί, θα πιστέψει οτι θα φέτος θα είναι η χρονιά του ΑΡΗ μας, θα τρέξει να προμηθευτεί διαρκείας και στο Παλέ δεν θα πέφτει καρφίτσα! Φυσικά αρχές Νοέμβρη οι 2 αμερικανοί θα μπορέσουν να επιστρέψουν σε κάποια ομάδα του ΝΒΑ! Οι ξένοι φεύγουνε τα διαρκείας όμως μένουν! Η απώλεια του Σέκουλιτς σε καμμία περίπτωση δεν πιστεύω οτι αποδυναμώνει σε τέτοιο βαθμό την ομαδα μας ωστε να μην μπορεί να πετύχει τους στόχους της απλά δεν θεωρώ οτι ταιριάζει σε μια ομάδα σαν τον ΑΡΗ να ξεπουλάει βασικούς της παίκτες στην μέση της χρονιάς. Είναι κάτι σαν να κοροϊδεύεις τον κόσμο που πιστεύει σε αυτήν την ομάδα και κυρίως τους κατόχους διαρκείας. Προσωπικά και με το εφηβικό να κατέβαινε ο ΑΡΗΣ πάλι θα αγόραζα διαρκείας αλλά αυτο δεν σημαίνει οτι είμαι κορόιδο...

Πριν αρχίσει το παιχνίδι είχα πει οτι το  μόνο που είχαμε να φοβηθούμε είναι ο κακός μας εαυτός που δυστυχώς έκανε την εμφάνιση του και μάλιστα πολύ έντονα. Ευτυχώς όμως όπως τελικά αποδείχθηκε ακόμη και το φάντασμα του ΑΡΗ είναι καλύτερο απο το σκορποχώρι που ονομάζεται μπαοκ και έτσι πήραμε την πολύτιμη νίκη που μας ξανανεβασε στην 3η θέση της βαθμολογίας. Ανεξάρτητα απο τους πολύτιμους βαθμους η χθεσινή νίκη πάντα έχει την ξεχωριστή της σημασία οταν αντίπαλος μας είναι η χαϊδεμένη ομάδα της πόλης ιδίως σε μια χρονιά που ξεκίνησε απο πλευρά τους με πανηγύρια, πολλά λόγια, θριαμβολογίες και όνειρα που περιλάμβαναν το προσπέρασμα του ΑΡΗ μας και την έξοδο στην Ευρωλίγκα. Όνειρο ήταν και πάει...Του χρόνου πάλι μάγκες.... Στα μελανά σημεία της χθεσινης αναμέτρησης ηταν ο πόνος των λιγοστών μπαοκτζηδων στις κερκίδες του γηπέδου αλλά πολύ περισσότερο ο καημός των υπαλληλων του κρατικού που περιμένανε αυτήν την ημέρα για να γεμίσουν τα ταμεία και να πληρωθούνε.... Με 1500 άτομα όπου η πλειοψηφία απο αυτούς θα ήταν λογικά όπως πάντα τζαμπατζήδες(νικητές διαγωνισμών, προσκλησεις, κτλπ) που να δουνε το χρωμα του χρήματος εκεί στο κρατικό. Μια είναι λύση και θα πρέπει να λογικευτούνε όλοι εκεί στην Πυλαία και να το σκεφτούνε σοβάρα. Δώστε εισητήρια στον ΑΡΗ να δείτε άσπρη ημέρα. Μόνο έτσι και ίσως και με καμμιά συναυλία... Ακόμη και αυτοί οι λιγοστοί αν και είχανε έρθει εξαρχής συμβιβασμένοι με την ιδέα της ήττας δείξανε πόσο τους πόνεσε και αν και προσπάθησαν να κάνουν τα συνηθισμένα τους γυαλινα μπουκάλια, αναπτήρες, τραμπουκισμοί για να επηρεάσουν τους παίκτες μας πάλι δεν ήταν αρκετό. Απολαυστικος ο τρόπος που πανηγύρισε ενα καθοριστικό τρίποντο του ο Ηλιάδης που εξόργισε τα κλαμένα μπαοκτσάκια και άρχισαν να απειλούνε... Ακόμη στο γήπεδο βρέθηκε και ο χρυσός ολυμπιονίκης και φανατικός οπαδός του ΑΡΗ μας Α.Νικολαϊδης ο οποίος μπηκε στο στόχαστρο των οπαδών του κοτόπουλου που δεν σεβάστηκαν τις επιτυχίες του με τα Ελληνικά χρώματα σε διεθνές επίπεδο. Φυσικά επειδή ηταν μόλις 10 με 15 άτομα αυτοί που κινήθηκαν εναντίον του και δεν είχαν τα απαραίτητα αξεσουάρ που συνηθίζουν να έχουν σε τέτοιες καταστάσεις(κράνη, παλούκια, πέτρες, μολότωφ, μηχανάκια διαφυγής, αστυνομική δύναμη να κρυφτούν απο πίσω, κτλπ) αρκέστηκαν μόνο σε φραστικές επιθέσεις απο απόστασης ασφαλείας για ευνόητους λόγους :) . Στα δικά  μας τώρα η ομάδα έκανε απλά το χρέος της και λίγο έλειψε να καταφέρει να χάσει αυτό το παιχνίδι. Ναι βρεθήκαμε και πάλι στην 3η θέση αλλά νομίζω οτι δεν πρέπει να γελοιόμαστε και να πιστεύουμε οτι όλα είναι καλά και οτι η ομάδα έχει βρεί τον δρόμο της. Το τρίτο δεκάλεπτο ήταν ενας πραγματικός βιασμός του αθλήματος και όσοι είχαμε πιστέψει οτι με την Ολύμπια είχαμε δει τον χειρότερο ΑΡΗ χθες η ομάδα μας απέδειξε οτι ο "πάτος" δεν έχει όρια. Δεν είναι δυνατόν μια επαγγελματική ομάδα να αγωνίζεται με αυτόν τον τρόπο. Ο χθεσινός μπαοκ ήταν για 30 πόντους διαφορά και τελικά είδαμε οτι λίγο έλειψε να γίνει ντέρμπι. Δεν θα μας βγαίνει πάντα το παιχνίδι με τέτοιες κακές εμφανίσεις και σίγουρα θα πρέπει να βελτιωθούμε στην συνέχεια. Ας ελπίσουμε οταν επανέλθει ο τραυματίας Ράιτ που αντικατέστησε τον τραυματία Μάρσαλ να δούμε εναν ΑΡΗ που θα ανταποκρίνεται στις προσδοκίες μας.

Σημαντικό παιχνίδι δίνει αυριο η ομάδα μας στις 19.00 κόντρα στον μπαοκ με φόντο την 3η θέση της Ευρωλίγκας. Η ομάδα του μπαοκ αναγεννημένη φέτος μετά την ανάληψη της προεδρίας απο τον οικονομικό κολοσσό Δρόσο το καλοκαίρι μπήκε γερά στον χορό των μεταγραφών φέρνωντας  πολλούς αξιόλογους παίκτες με πολλούς απο αυτούς να είχαν βρεθεί στο στόχαστρο και της δικής μας ομάδος. Φυσικά όπως ήταν αναμενόμενο ο τεράστιος κόσμος του μπαοκ ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα του νεόυ μεγαλομετόχου οραματιστή Δρόσου και κάνωντας ρεκόρ πωλήσεων διαρκείας με περισσότερα απο 3500 μετατρέψανε το παλατάκι σε μια απο τις πιο καυτές έδρες στην Ευρώπη! Στην πραγματικότητα τώρα αυριο είναι ημέρα γιορτής για τους υπαλήλους του κρατικού μιας και εκτός απροόπτου αναμένεται να κοπουν μερικά εισητήρια και να δουν επιτέλους το χρώμα του χρήματος γιατι πεινάσανε. Ακόμη υπάρχουν και φήμες οτι ίσως κάνουν την εμφάνιση τους στο γήπεδο και οι 3500(!!!) περίπου αόρατοι κάτοχοι διαρκείας! Όπως και πολύ εύστοχα έγραψε ενας φίλος του μπλόγκ σε σχολιό του αυριο αγωνιζόμαστε με την ομάδα όπου έχει εφαρμοστεί μια παγκόσμια πρωτοτυπία. Επιβραβεύτηκε λοιπόν αυτή η ομάδα για την επιτυχία της επι 10 χρόνια να βγαίνει 2η με μια παραχώρηση γηπέδου όπου συντηρείται βέβαια απο την νομαρχία Θεσσαλονίκης... Ακόμη σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες αναμένεται να τιμηθεί αυριο η ομάδα μας πριν την έναρξη του αγώνα για την συμβολή της κατα την περσινή σεζόν στην παραμονή του συμπολίτη στην Α1. Την τιμητική πλακέτα ήταν να παραδώσει ο παοκάρχης απο κούνια Βασιλειάδης αλλά δεν θα μπορέσει μιας και βρίσκεται σε ταξίδι αναψυχής στην Ιταλία και έτσι εκτός απροόπτου θα την παραδώσει ενας παίκτης που αγάπησε και αγαπήθηκε απο τον κόσμο του μπάοκ όσο λίγοι,ο Μουλαομέροβιτς! Εαν για οπαδούς άλλων ομάδων η ενασχόληση τους με το άθλημα που λέγεται μπάσκετ που έχει προσφέρει ανεπανάληπτες συγκινήσεις σε όλο τον Ελληνικό λαο κατα καιρούς εξαρτάται απο τις τάσεις της μόδας, για τον Αρειανό οπαδό δεν ισχύει κάτι τέτοιο και παρόλο που η σημερινή ομάδα δεν θυμίζει σχεδόν σε τίποτα την μεγάλη ομάδα του ΑΡΗ μας ο κόσμος είναι και θα είναι πάντα δίπλα της... Στα αγωνιστικά τώρα ο Α.Ματζόν αναμένεται να έχει και τους Ράιτ, Τσαλδάρη στην διάθεση του και ελπίζω αυτός να είναι και ενας καθοριστικός παράγοντας ωστε η ομάδα μας να παρουσιαστεί εντελώς διαφορετική απο τον αγώνα του σαββάτου κόντρα στην Ολύμπια όπου η ομάδα με το παιχνίδι της μας τρομοκράτησε... Παρόλο που ο μπάοκ δεν ειναι σε κατάσταση που να προκαλέι δέος δεν πρέπει να θεωρούμε οτι θα εχουμε εύκολο έργο μιας και αντίπαλος μας όπως στα περισσότερα παιχνίδια θα είναι ο κακός μας εαυτός. Ελπίζω οτι όλοι στην ομάδα καταλαβαίνουνε την κρισημότητα του αγώνα τόσο για τους βαθμούς της νίκης όσο και για το οπαδικό γόητρο. Τα λόγια περιτεύουν και η ομάδα μας θα πρέπει αυριο να αποδείξει το αυτονόητο, την ανωτερώτητα της! Για άλλη μια φορά πρέπει να αναφερθούμε ποσο κρίμα είναι που δεν έχουμε εισητήρια. Θα ήταν μια καλή ευκαιρία να γεμίσει το κρατικό της Πυλαίας και σε εναν αγώνα μπασκετ. Ευτυχώς που γίνονται και συναυλίες στο κρατικό και φεύγουν οι αράχνες...

Πονέσανε τα ματάκια μας με αυτά που είδαμε στο σημερινό παιχνίδι και απο τις 2 ομάδες αλλά με τον ΑΡΗ να είναι σαφώς πιο απογοητευτικός εαν αναλογιστούμε την ποιότητα και δυναμική που έχει η ομάδα μας θεωρητικά τουλάχιστον. Αυτό το πρώτο δεκάλεπτο ηταν πραγματικά εφιαλτικό όχι τόσο με το μεγάλο προβάδισμα που είχε πάρει η Ολύμπια αλλά με το στυλ παιχνιδιού της ομάδος που θύμισε κάτι απο τα παιδάκια που συχνά μπαίνουνε κατα το ημίχρονο και κυνηγάνε όλα μια μπάλα και όποιο την έχει σουτάρει προς το καλάθι... Τι να σκέφτεται άραγε το τεχνικό τιμ της ομάδος μας οταν βλέπει αυτού του είδους συμπεριφορά των παικτών μας στην επίθεση? Τι να σκέφτεται ο πρόεδρος της ΚΑΕ ΑΡΗΣ οταν βλέπει την ομάδα να αγωνίζεται με αυτόν τον τρόπο. Κατα καιρούς εχω διαφωνίσει με πολλούς συνΑρειανούς για αυτό το θέμα, στην προσπάθεια να υπερασπίσω την άποψη μου οτι το τελικό αποτέλεσμα δεν είναι μόνο αυτό που μετράει. Σήμερα για εμένα ο ΑΡΗΣ έχασε αλλά ευτυχώς δεν το πλήρωσε βαθμολογικά... Με το που μπήκα στο Παλέ και αντίκρυσα την εικόνα του γηπέδου που δεν είχε περισσότερους απο 3000 οπαδούς είχα ήδη ενα κομμάτι για το πόστ που θα έγραφα μετά τον αγώνα. Είχα σκοπό να αναφερθώ στην εκπομπή της παρασκευής του Super 3 σε μια προσπάθεια να πορώσει τον κόσμο και να τον παρακινήσει για να έρθει στο σημερινό παιχνίδι. Ανατρίχιασα με όλα αυτά που έλεγε ο αδερφός στο ράδιο, ανατρίχιασα με όλα τα ηχητικά που βάλανε στην εκπομπή τους και στο μυαλό υπήρχε μόνο ενα απλό ερώτημα. Πως γίνεται να είσαι Αρειανός, να αγωνίζεται ο Αυτοκράτορας ΑΡΗΣ στην θρυλική του έδρα και εσυ να μην πηγαίνεις στο γήπεδο? Με το που ξεκίνησε όμως το παιχνίδι κατάλαβα οτι πολλές φορές χρειάζεται πολύ γερό στομάχι για να παρακολουθήσεις ενα παιχνίδι του μπασκετικού ΑΡΗ και καπως έτσι δικαιολόγησα το μισογεμάτο/μισοάδειο Παλέ... Δεν μου πάει η καρδιά να σχολιάσω αγωνιστικά πως κατάφερε ο ΑΡΗΣ να κερδίσει την Ολύμπια μιας και το συμπέρασμα που έβγαλα είναι οτι απλά τους παρασύραμε με αποτέλεσμα οι αντίπαλοι μας να μην μπορούν να πετυχουν καλάθι ούτε μόνοι τους στον αιφνιδιασμό... Ναι υπήρξαν και οι καλές στιγμές του Νέλσον, του Κλάρκ, τα κλεψίματα του Παπανικολάου, οι ενέργειες του Αργυρόπουλου αλλά αυτά ολα δεν μπορούν σβησούν την τραγική εικόνα απο το μυαλό όλων αυτών που είχαν την ατυχία να παρακολουθησούν τον αγώνα... Ούτε καν δεν υπήρχε και η συμμετοχή του Ράιτ για να υπάρχει και κάποιο ξεχωριστό ενδιαφέρον. Ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω τον Α.Ματζόν και πως αντιμετωπίζει εμφανίσεις σαν την σημερινή αλλά νομίζω οτι πρέπει να καταλάβει κατι σημαντικο. Ο κόσμος του ΑΡΗ γνωρίζει απο μπάσκετ πιο καλά απο οποιονδήποτε άλλο φίλαθλο στην Ελλάδα και δεν περιμένει απλά να δει τον ΑΡΗ να βγαίνει στην Ευρωλίγκα και να συμμετέχει σε αυτήν αλλά αντιθέτως θέλει να βλέπει μια ομάδα που ξέρει τι θέλει μέσα στο γήπεδο αλλά και τον τρόπο για να το πετύχει. Ας ξεχάσουμε λίγο τα  μπάτζετ, τις ελείψεις κλασικών πόιντ γκάρντ και άλλες παρόμοιες δικαιολογίες και ας παραδειγματιστούμε απο άλλες ομάδες που μπορεί να μην έχουν την ποιότητα των παικτών μας αλλά τουλάχιστον προσπαθούν να κάνουν τα βασικά αυτού του αθλήματος οταν βρίσκονται πάνω στο παρκέ...

Συνήθως την έκφραση νέο ξεκίνημα την χρησιμοποιούμε μετά απο άσχημα αποτελέσματα θέλωντας να τραβήξουμε μια γραμμή πίσω μας και να κοιτάξουμε μπροστά στους στόχους μας. Η ομάδα  μας προέρχεται απο μια παληκαρίσια νίκη μέσα στο Μαρούσι όπου και έδωσε τελος στο αρνητικό μας σερί αλλά ουσιαστικά η νεα αρχή θα γίνει το σάββατο κόντρα στην Ολύμπια μιας και εκεί ο ΑΡΗΣ που θα παραταχθεί με τον Μπρέισι Ράιτ στην σύνθεση της και θα έχει στόχο εκτός απο την νίκη και μια καλη εμφάνιση που θα αφήσει υποσχέσεις και αισιοδοξία για την πορεία μας την φετινή χρονιά. Αν και στο τελευταίο παιχνίδι είδαμε κάποιες αδυναμίες μας να έχουν βελτιωθεί όπως είναι τα ριμπάουντ και η άμυνα κάτω απο το καλάθι αλλά επι της ουσίας η απόδοση της ομάδος μας σε εκείνο το παιχνίδι κινήθηκε σε μέτρια επίπεδα, βασίστηκε σε ξεσπάσματα και προσωπικές ενέργειες παικτών και δεν είδαμε μια ομάδα οργανωμένη με συνοχή που να ξέρει τι θέλει μέσα στο γήπεδο. Φυσικά το οτι κερδίσαμε με όλα τα προβληματα που είχαμε φανερώνει τις δυνατότητες και το ταλέντο που υπάρχει στον φετινό ΑΡΗ. Αν και η Ολύμπια Λάρισας είναι ομάδα που μας έχει κάνει αρκετές φορές την ζημιά σε παιχνίδια σαν και αυτό του σαββάτου, θεμα νίκης δεν υπάρχει μιας και το θεωρώ δεδομένο. Αυτό που πραγματικά με απασχολεί είναι να δω τον "νέο" ΑΡΗ με εναν ακόμη εξαιρετικό παίκτη στο ρόστερ του να ξαναβρίσκει την χαμένη του χημεία και να αποδίδει καλό και ουσιαστικό μπάσκετ πάνω στο παρκέ. Αν και ο Ράιτ ισως να μην είναι θεωρητικά ακριβώς ο παίκτης που έλειπε μιας και οι αρχικές εκτιμήσεις μιλούσανε για πόιντ γκάρντ ωστε να ελευθερωθεί ο Κλάρκ ή τριάρι που έπαιζε ο Μάρσαλ αλλά σιγουρα μπορεί να βοηθήσει και να δώσει λύσεις και στις 3 περιφερειακές θέσεις των γκαρντ με πολλούς τρόπους. Ακόμη δεν πρέπει  να ξεχνάμε οτι ο πολύ καλός περσινός Μπρέισι Ράιτ φέτος λογικά ειναι και ακόμη καλύτερος κατι που φαίνεται απο τα στατιστικά του με την πρωην ομάδα του σε Ισπανία και Ευρωλίγκα όπου είναι ανεβασμένα σε σχεση με την περσινή του χρονιά στον ΑΡΗ αλλά και απο την φυσική του κατάσταση όπου ειναι εμφανώς πιο αδύνατος και κατα συνέπεια πιο προσαρμοσμένος στον Ευρωπαϊκό τρόπο παιχνιδιού. Εκτός απο τον Ράιτ περιμένουμε να δούμε απο κοντά και τον Μπέτς που ήδη έχει 2 επίσημα παιχνίδια με την ομάδα μας και έχει δείξει οτι με το ανάστημα του και μόνο έχει ενισχύσει την δύναμη του ΑΡΗ κάτω απο το καλάθι. Για άλλη μια χρονιά η διοίκηση της ΚΑΕ ΑΡΗΣ δείχνει οτι δεν κάθεται με σταυρωμένα χέρια και τρέχει να δώσει λύσεις σε οποιο αγωνιστικό(και όχι μόνο) πρόβλημα προκύπτει και ας βγαίνει λίγο έξω απο το προγραμματισμένο μπάτζετ. Για τους λόγους που ανέφερα παραπάνω και για αρκετούς ακόμη που δεν χρειάζεται να τους αναφέρουμε κάθε φορά θεωρώ οτι το Παλέ πρέπει να γεμίσει. Πρέπει να νοιώσουν οι παίκτες μας την αισιοδοξία και την πίστη που έχει ο κόσμος σε αυτήν την ομάδα και να καταλάβουν εχθροί και φίλοι οτι ο ΑΡΗΣ δεν τα παρατάει και θα διεκδικεί συνεχώς το καλύτερο. Σαββατο στις 17.00 όλοι λοιπόν ντυμένοι στα κίτρινα να βρεθούμε δίπλα στον θεο ΑΡΗ!

Και εκεί που όλοι σχεδόν μας είχαν ξεγραμμένους και θεωρούσαν οτι το Μαρούσι θα κάνει πάρτι με τον αποδεκατισμένο ΑΡΗ οι παίκτες θυμηθήκανε τον καλό τους εαυτό και με ιδιαίτερο πάθος τα δώσανε όλα μεσα στο παρκέ και πετύχανε αυτήν την σημαντική νίκη. Μετά απο αυτήν την νίκη ως ενα σημείο μπορούμε να πούμε οτι βγάζουμε εκτός συναγωνισμού το Μαρούσι για τις θέσεις που οδηγούνε στην 4αδα αλλά και κάτα κάποιο τρόπο ρεφάραμε την ήττα ντροπής απο το Αιγάλεω την προηγούμρνη αγωνιστική. Αγωνιστικά ο ΑΡΗΣ ήταν μετριότατος και εμφάνισε και πάλι τα τεράστια προβλήματα του στην επίθεση όπου βασίστηκε κυρίως σε προσωπικές ενέργειες του Κλάρκ, του Τσαλδάρη και του Νέλσον. Ο τελευταίος πιστεύω οτι ήταν και ο κορυφαίος της αναμέτρησης με τους πόντους που πέτυχε αλλά και τα καθοριστικά επιθετικά ριμπάουντ που πήρε βοηθησε σημαντικά στο να φτάσει η ομάδα μας στην νίκη. Λόγω και των πολλών τραυματισμών ο Ματσόν μας ξάφνιασε όλους και χρησιμοποίησε για μεγάλο χρονικό διάστημα περίεργα σχήματα όπου είχαν τον Νέλσον στην θέση 3 και κάτω απο το καλάθι άλλους 2 κλασικούς ψηλούς. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα η ομάδα μας να κυριαρχήσει στα ριμπάουντ αλλα και ταυτόχρονα ο Νέλσον να εκμεταλευεται την ταχυτητά του και με ωραία μπασίματα να πετυχαίνει αρκετούς πόντους. Γελάσαμε και πάλι με το διαιτητικό τρίο, τις αντιδράσεις των ανθρώπων του Αμαρουσίου για το 1 και μοναδικό λάθος(σε αντιθεση με τα πολλά εις βάρος της ομάδος μας) εις βάρος τους και για τον απίστευτο σχολιασμό του Συρίγου. Ο απίστευτος Βορεάδης σε μια προσπάθεια να γυρίσει το ματς στο τελευταίο λέπτο σφυριζε οτι του ερχότανε με αποκορύφωμα το τζάμπολ(!!!) με την μπάλα να είναι στην αγκαλιά του Κλάρκ... Ντροπή για εναν άνθρωπο του μπάσκετ να αναφέρεται πάντα με τα χειρότερα λόγια στην ομάδα μας. Σίγουρα αυτή η νίκη τονώνει την ψυχολογία όλων και δείχνει οτι αυτή η ομάδα είναι ικανή να πετύχει τους στόχους της. Σήμερα φάνηκε οτι υπάρχει λάθος νοοτροπία μιας και σαν αουτσάιντερ η ομάδα φαίνεται να αποδίδει καλύτερα σε αντίθεση με παιχνίδια που κατέβηκε σαν φαβορί και είτε τα έχασε είτε τα κέρδισε με την ψυχή στο στόμα. Παρά την νίκη για άλλη μια φορά θα πρέπει να προβληματίσει το τεχνικό τιμ ο τρόπος που λειτουργεί η ομάδα στην επίθεση όπου φαίνεται να είναι και το σημαντικότερο πρόβλημα στο παιχνίδι μας. Μια πιθανή λύση σε αυτό το πρόβλημα μπορεί να είναι και η προσθήκη του παλιού γνώριμου Μπρέισι Ράιτ ο οποιος ανακοινώθηκε και επίσημα απο την ΚΑΕ ΑΡΗΣ. Ας ελπίσουμε λοιπόν η σημερινή νίκη να είναι η αρχή της επιστροφής στις καλές εμφανίσεις και στις νίκες!

Μια απο τις δυσκολότερες αποστολες εκτός έδρας έχει αυριο το απόγευμα η ομάδα απέναντι στο φορμαρισμένο Μαρούσι που συνεχώς ανεβάζει στρόφες κάτι που φάνηκε και απο την μεγάλη εκτός έδρας νίκη για το Eurocup κόντρα στον Πανελλήνιο. Προβλήματα υπάρχουν πολλά και σημαντικά. Εκτός απο το συνηθισμένο του αγωνιστικού ντεφορμαρίσματος ήρθαν και οι τραυματισμοί των Ηλιάδη, Μάρσαλ, Γκαβέλ και Σκορδίλη. Καταλαβαίνετε λοιπόν οτι κάτω απο αυτές τις συνθήκες η επίτευξη της νίκης γίνεται ακόμη πιο δύσκολη. Όπως είπα και πρίν το Μαρούσι συνεχώς ανεβαίνει αγωνιστικά και βαθμολογικά. Τα περιθώρια για απώλειες έχουν στενέψει και νομίζω οτι εαν συνεχίσουμε στους ίδιους ρυθμούς δεν θα έχουμε να ανησυχούμε για την 3η θέση αλλά ακόμη και την 4η και την 5η. Μια νίκη όμως αυριο μπορεί να αντιστρέψει το κλίμα και αγωνιστικά και βαθμολογικά. Αν και γενικότερα θεωρώ οτι είμαι αισιόδοξος οπαδός το αυριανό παιχνίδι πιστεύω οτι δύσκολα θα καταφέρουμε να κερδίσουμε. Βέβαια ΑΡΗΣ είσαι και πολλές φορές έχεις αποδείξει οτι με την πλάτη στον τοίχο και κάτω απο τις πιο αντιξοες συνθήκες μπορείς να κερδίσεις! Το ματς θα μεταδοθεί τηλεοπτικά απο την NOVA(17.00).

Στις αρχές του πρωταθλήματος αφου είχα παρακολουθήσει μερικά φιλικά και τα πρώτα επίσημα παιχνίδια της ομάδος μας είχα γράψει με απόλυτη βεβαιότητα οτι φέτος έχουμε κάνει τις καλύτερες δυνατές μεταγραφικές επιλογές και οτι με αυτούς τους παίκτες η ομάδα μας θα μπορέσει να πετύχει σίγουρα τους στόχους της. Ως ενα σημείο είχα εκφράσει την δυσαρέσκεια μου σχετικά με την επιλογη του προπονητή όχι γιατι δεν τον θεωρώ ικανό αλλά γιατι πιστεύω οτι ο ΑΡΗΣ χρειάζεται εναν μεγαλύτερο προπονητή που να πιστέψει στο ειδικό βάρος της φανέλας μας και να απαιτήσει και να διεκδικήσει μεγαλύτερους στόχους απο την 3η θέση και την έξοδο στην Ευρωλίγκα. Νομίζω οτι στο πρώτο μισό του πρωταθλήματος και του Eurocup αποδείχτηκε οτι η ομάδα μας έχει την χημεία και την ικανότητα για να πετύχει πολλά μέσα απο την σκληρή ομαδική προσπάθεια και το καλό μπάσκετ. Ξαφνικά για ανεξήγητο λόγο η συγκέντρωση των παικτών μας χάθηκε και η ομάδα μας μεταμορφώθηκε σε μια κακή ομάδα χωρίς αρχή και τέλος. Ξαφνικά οι παίκτες γίνανε προβληματικοί και όλοι οι υπεύθυνοι πέσανε πάνω τους για να βρούνε εξιλάστήρια θύματα και την λύση στο πρόβλημα. Θετικό για την διοίκηση που έχει την θέληση να βρει την λύση και δείχνει αποφασισμένη να κάνει διορθωτικές κινήσεις. Και εδώ όμως αρχίζουν πάλι τα παράλογα... Ξαφνικά ακουμε διάφορους δημοσιογράφους να προσπαθούν να μας πείσουν οτι φταίει ο Σέκουλιτς! Λες και είναι δική του ευθύνη οι 40 προσπάθειες για 3ποντα στον αγώνα ή θα έπρεπε να είναι πρωτος ριμπάουντερ στην Α1 αντι να βρίσκεται ανάμεσα στους πρώτους.... Αποκτήθηκε ενας κοινοτικός σέντερ όπου και πάλι δεν είναι ο κλασσικός σέντερ που θα γεμίζει την ρακέτα μας και θα είναι ο στυλοβάτης της άμυνας μας κάτω απο το καλάθι. Ακούστηκε οτι υπάρχει έλειψη πλέιμέικερ και οτι είναι πιθανή και η απόκτηση ενός σε περίπτωση που κάποια άλλη ομάδα θελήσει(!?!?) να αγοράσει τον "προβληματικό" Σέκουλιτς. Και να "ξαφνικά" που τραυματίζεται σοβαρά(!?) ο ασταθής Σον Μάρσαλ και αυτός θα ειναι τελικά ο παίκτης που θα αποτελέσει παρελθόν. Τα ονόματα που ακουστηκανε αρκετά, με επικρατέστερα αυτά των πρώην κιτρίνων Κόλινς και Ράιτ. Πιθανοί αντικαταστάτες στην θέση του σμολ φόργουορντ ένας πόιντ γκάρντ και ενας σούτινγκ γκαρντ! Συμπέρασμα? Μπάχαλο... Ήθελες πλέιμέικερ ας έπαιρνες απο τον καλοκαίρι. Ήθελες 3άρι ας ζητούσες απο το καλοκαίρι. Ήθελες ψηλό σεντερ? Πάρτον απο το καλοκαίρι. Μαζι με όλα αυτά είχαμε και τις δηλώσεις του συμπαθέστατου Κακιούζη, που για άλλη μια φορά εξέφρασε την επιθυμία του να έρθει στην ομάδα μας. Όχι όμως, εμείς δεν δεχόμαστε τέτοιες τακτικές. Θα το ξαναπώ οτι κάποια στιγμή η ΚΑΕ ΑΡΗΣ θα πρέπει να αρχίσει να ακούει λίγο και την επιθυμία του κόσμου του ΑΡΗ για κάποιους παίκτες και ας κάνει και λάθος. Μόνο στην περίπτωση Ηλιάδη ο κ.Τζεβελέκης έκανε το χατήρι του κόσμου. Πάντιους, Κακιούζης, Διαμαντόπουλος, Γουίλκινσον, Σόλομον, Κόμματος, Ταπούτος είναι μερικοί απο τους παίχτες που θα μας φτιάχνανε λιγάκι παραπάνω. Αντι για αυτούς όμως είδαμε κάποιους σαν τον Γιαννούλη, τον Καλαϊτζή, τον Παντελιάδη κ.α. που δεν είχαν και τις καλύτερες σχέσεις με τον κόσμο του ΑΡΗ. Ο Ράιτ είναι ενας πολύ καλός παίκτης όπου με το ώριμο παιχνίδι μπορεί να δώσει τόσο ουσιαστικές λύσεις στο σκοράρισμα αλλά και παράλληλα να απελευθερώσει τον Κλάρκ και τους υπόλοιπους με τα μπασίματα του. Για την θέση 3 λίγο πολύ κάπως θα μπαλωθεί εκ των έσω. Ας ελπίσουμε τελικά όλες αυτές οι αλλαγές να δυναμώσουν την ομάδα και να πετύχουμε τους στόχους μας για να μην χαθεί άλλη μια χρονιά...

Για άλλη μια φορά η ομάδα μας με την προβληματική της απόδοση σκόρπισε την απογοήτευση σε όλους όσους είχαν πιστέψει απο το καλοκαίρι σε αυτήν την νέα προσπάθεια που ξεκίνησε για άλλη μια χρονιά. Εικονα απο το παιχνίδι δεν είχαμε αλλά το γεγονός οτι ο ΑΡΗΣ βρισκότανε πίσω σχεδόν σε όλη την διάρκεια του παιχνιδιού και είχε για 9' να πετύχει καλάθι νομίζω τα λέει ολα. Δεν θεωρώ οτι η χρονιά είναι χαμένη ή οτι αυτή η ομάδα δεν έχει τις δυνατότητες για να βγεί στην Ευρωλίγκα αλλά όταν χάνεις και απο αυτό το Αιγάλεω και συνεχίζεις τις τραγικές εμφανίσεις που είδαμε στο Ισραήλ και στην Κυψέλη τότε νομίζω οτι αποδεικνύεται οτι το πρόβλημα στην ομάδα είναι σαφώς πιο βαθύ. Δυστυχώς αυτή η εξαιρετική διοικηση της ΚΑΕ ΑΡΗΣ τόσο οσο ήταν η Γένεσις στο τιμόνι όσο και με τον κ.Τζεβελέκη έχει υποπέσει και συνεχίζει να το κάνει σε ενα τεράστιο λάθος. Στην προσπάθεια της να υπενθυμίσει στον κόσμο του ΑΡΗ σε τι ανυποληψία οικονομική και αγωνιστική βρισκότανε η ομάδας μας, ποιές είναι οι οικονομικές δυνατότητες που υπάρχουν σήμερα και ποιοι είναι οι ρεαλιστικοί στόχοι του ΑΡΗ σήμερα έχει σχεδόν εξαφανίσει απο αυτήν την ιστορική ομάδα την "μαγική αύρα του ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ" που είχε μείνει απο την χρυσή εποχή του Νίκου Γκάλη και μας οδηγούσε και στα επόμενα χρόνια σε σπουδαίες νίκες αλλά και τίτλους ψυχής σαν και το κύπελο Ελλάδος το 97' μέσα στο Παλέ. Οταν λες και ξαναλές σε όλους οτι ο ΑΡΗΣ δεν μπορεί να κοντράρει παο και οσφπ και τον βάζεις μονίμως αντιπαλο με ομαδες σαν τον πανελληνιο, τον πανιωνιο και το μαρουσι είναι λογικό αυτό να περάσει στον προπονητή, στους παίκτες και σε όποιον έχει να κάνει με αυτήν την ομάδα. Ναι λοιπόν εφόσον είσαι ισαξιος με αυτούς τότε είναι λογικό να χάνεις απο το αιγάλεω και να πετάς στα σκουπίδια την ευρωπαϊκή σου πορεία με τον πιο γελοίο τρόπο. Οταν κάνεις σχεδιασμό με τον προπονητή σου που τότε δεν σου εκανε για συγκεκριμένους λόγους που τους ξαναζούμε και τώρα, για πλανο 2ετών όπου τον δευτερο χρόνο θα είσαι στην Ευρωλίγκα και ίσως και απο τον πρώτο εαν είσαι τυχερός, τότε απο μονος σου έχεις ακυρώσει την αγάπη και την στήριξη όλου αυτού του κόσμου προς αυτήν την ομάδα που έχουν καθιερώσει το Παλέ ως την πιο καυτή έδρα της Ευρώπης. Κάποιοι θα πουνε οτι δεν είναι σωστό να παραμυθιάζεις τον κόσμο και να μιλάς για πρωταθλητισμούς και μεγάλες ομάδες όπως κάνουνε οι συμπολίτες στο ποδόσφαιρο και τους κοροϊδεύουμε αλλά εδώ υπάρχει μια τεράστια διαφορά. Ο ΑΡΗΣ είναι η μεγαλύτερη ομάδα στην Ελλάδα όχι μόνο για τους τίτλους που έχει κατακτήσει αλλά γιατι σημάδεψε τον Ελληνικό αθλητισμό και λατρεύτηκε απο ΟΛΟΥΣ τους Ελληνες σαν να ήταν η εθνική Ελλάδος. Στα δικά μου τα αυτιά που έχω προλάβει εκείνη την τεράστια ομάδα το παραμύθι δεν είναι να θέλεις να νικήσεις μπασκετικά μεγαθήρια σαν τον παο και τον ολυμπιακό γιατι αυτό το έχω ξαναζήσει. Έχω δει τον ΑΡΗ να κερδίζει μπασκετικά μεγαθήρια σαφώς μεγαλύτερα απο τον παναθηναϊκό και τον ολυμπιακό. Παραμύθι είναι να προσπαθείς να πείσεις τους Αρειανούς οτι ο μπασκετικός ΑΡΗΣ είναι πανελλήνιος, πανιώνιος και μαρουσι. Εύχομαι κάποιο καλοκαίρι ο σχεδιασμός της ομάδος να αρχίσει με τον ερχομό ενός ανθρώπου που θα το λέει η καρδιά του, θα πιστεύει στην νίκη και θα θέλει τον ΑΡΗ να τον δει στην κορυφή...