Δεν νομίζω οτι είναι εύκολο να περιγράψει κανείς με λόγια την πίκρα που νιώθει σήμερα ο Αρειανός μετα την ολοκλήρωση 3 παιχνιδιών με τον συμπολίτη που οχι μόνο λήξανε ισόπαλα με το άχαρο 0-0 αλλά μάλιστα και στην διαδικασία των πέναλντι βγήκαμε χαμένοι και κατα συνέπεια εκτός της διεκδίκησης του κυπέλου. Όλοι μας μένουμε με το παράπονο οτι στα 300'(μαζί με την παράταση) που αγωνιστήκαμε κόντρα σε αυτήν την ομάδα αποδείξαμε οτι είμαστε σαφώς καλύτεροι, είχαμε την υπεροχή, είχαμε τις ευκαιρίες αλλά και πάλι δεν είχαμε το γαμημένο το γκόλ. Δύσκολο να εξηγήσεις πως γίνεται να μην καταλήγει η μπάλα στα δίχτυα με τόσες καλές ευκαιρίες. Και άσχετος να είσαι απο ποδοσφαίρο λογικά κάποια στιγμή απο καραμπόλα? απο μπούτι? ή ακόμη και απο αυτογκόλ θα έπρεπε να έχουμε πετύχει κάποιο γκολ. Και όμως μετά απο αυτά τα 3 παιχνίδια και ιδίως τα 2 μέσα στο Κλ.Βικελίδης δεν μπορούμε να πανηγυρίσουμε μια νίκη και μάλιστα βλέπουμε εναν παίκτη που πέρσι που φορούσε την φανέλα του ΑΡΗ μας σε όλα τα καθοριστικά παιχνίδια μας είχε "κάψει" κυριολεκτικά τώρα που αλλαξοπίστισε να είναι ο καλυτερος παίκτης του μπαοκ και να είναι αυτός ο βασικός λόγος που δεν κερδίσαμε σε πρωτάθλημα και κύπελο. 2 ευκαιρίες είχε μόλις ο  μπάοκ σήμερα όπου δεν χρειάστηκε καν ο Σηφάκης να επέμβει μιας και τα στείλανε απο μόνοι τους άουτ. Αντιθέτως ο Χαλκιάς έβγαλε όλο του το ταλέντο σήμερα. Μέχρι και με τον κώλο σταμάτησε την μπάλα λίγο πριν καταλήξει στα δίχτυα. Πάντως μου άρεσε ο τρόπος που αγωνιστηκε η ομάδα καθώς και το οτι είδαμε τον Λαμπριάκο απο την αρχή του αγώνα. Ο Βιτόλο μπορεί να έχασε ενα απο τα 2 καθοριστικά πέναλντι αλλά πιστεύω οτι ηταν και σε αυτό το παιχνίδι ο κορυφαίος της ομάδος μας. Εξαιρετικός και πάλι ο Γιάχιτς που αρχίζει και εμπνέει εμπιστοσύνη για την άμυνα της ομάδος μας. Προσπάθησε ο Κόκε αλλά δεν νομίζω οτι είχε καλές επιλογές. Αυτός που με στεναχώρησε για άλλο ενα παιχνίδι ήταν ο Νάτσο Γκαρσία που σε καμμία περίπτωση δεν θυμίζει τον Νάτσο που θαυμάσαμε τα προηγούμενα χρόνια. Καλές εντυπώσεις άφησε ο Κάμπορα που λίγο έλειψε να σκοράρει στην πρώτη του εμφάνιση. Κανείς δεν μπορεί να πει οτι οι παίκτες μας δεν προσπαθήσανε αλλά και ούτε να αμφισβητήσει την ανωτερώτητα μας σαν ομάδα. Η ομάδα μας πάλευε για την νίκη και οι άλλοι προσπαθούσανε να οδηγήσουν τον αγώνα στα πέναλντι. Κρίμα φυσικά για τον κόσμο της ομάδος μας που δημιουργήσε για άλλη μια φορά εκπληκτική ατμόσφαιρα και μάλιστα χωρίς να συμβεί το παραμικρό. Νομίζω οτι ολοι μας αποδείξαμε ποιός είναι ο λαός του ΑΡΗ και οτι αυτά που έγιναν(δεν έγινε και τιποτα τρομερό) την κυριακή ήταν απλά μια απάντηση στις αμέτρητες προκλήσεις που έχουμε δεχθεί τα τελευταία χρόνια απο αυτήν την σιχαμένη ομάδα και τους άπλυτους οπαδούς της. Σίγουρα τις θέλαμε αυτές τις νίκες αλλά ο ΑΡΗΣ δεν σταματάει εδώ. Υπάρχει και συνέχεια για άλλον εναν μεγάλο στόχο που είναι η είσοδος στα πλέιοφ. Εκεί μπορεί να σπάσει η γκίνια. Αυτοί όλοι που θα ψάξουν για εξιλαστήρια θύματα σε παίκτες, προπονητές, διοικήσεις κτλπ για να ξεσπάσουν ας κάτσουν καλύτερα στα σπίτια τους μέχρι να ηρεμήσουν και μετά με πιο καθαρό μυαλό να ξανασχοληθούν με τον ΑΡΗ. Εμείς που έχουμε μάθει και δεν φοβόμαστε τα δύσκολα ήδη σκεφτόμαστε τον επόμενο αγώνα με τον ηρακλή και ετοιμαζόμαστε για εναν ομορφο περίπατο ως στο καυτατζόγριο. ΑΡΗ ΘΥΜΙΣΟΥ ΜΙΑ ΖΩΗ ΜΑΖΙ ΣΟΥ!