Είναι απίστευτο αυτό που συμβαίνει μετά απο κάθε καλή εμφάνιση της ομάδος μας την φετινή χρονιά! Έχουν περάσει 12 αγωνιστικές και ακόμη τα ίδια! Για άλλη μια φορά μετά την εξαιρετική εμφάνιση με την Ξάνθη αντί να δούμε τις ίδιες κινήσεις τακτικής και επιλογές προσώπων είδαμε άλλον εναν πειραματισμό του Ερνάντεθ! Έξω ο Νεμπεγλέρας, εκτός πάλι ο Ζεντίλ, στο κέντρο πάλι ο Ρεγκέιρο και στο 65' μέσα ο Βλόνταρτσικ και ο Ρεγκέιρο στην φυσική του θέση! ΟΚ να μην το παίξουμε προπονητές, να μην γκρινιάζουμε γιατι κερδίσαμε αλλά όλα έχουνε τα ορια τους. Υπομονή κάνουμε και με το παραπάνω αλλά είναι απαράδεκτο αυτό που γίνεται. Κάθε φορά πηγαίνουμε στο γήπεδο με αισιοδοξία για την νίκη αλλά και για να απολαύσουμε το παιχνίδι και καταλήγουμε κάθε φορά να έχουμε εκνευριστεί απο τις λάθος επιλογές του προπονητή και περιμένουμε να δούμε εαν τα τελευταία 30'  θα είναι αρκετά για να φτάσει η ομάδα μας στο πολυπόθητο γκόλ. Δηλαδή πόσο υπομονή να κάνεις και μην πείς αυτό που βλέπουνε όλοι... Σε ποιό παιχνίδι ο Ρεγκέιρο έπαιξε στο κέντρο αντι για αριστερά και έπιασε καλή απόδοση? Σχεδόν σε όλους τους αγώνες που έπαιξαν Κόκε και Βλοντάρτσικ μαζί η ομάδα όχι μόνο σκόραρε αλλά έγινε σαφώς πιο απειλητική για την αντίπαλη εστία. Δεν φταίει ο Κόκε που παλεύει μόνος του με όλη την αντίπαλη άμυνα, δεν ο ψηλός, δυνατός επιθετικός που θα πάρει τις κεφαλιές και θα κάνει παιχνίδι με τον όγκο του... Επομένως γιατι να παίζει η ομάδα λές και έχουμε τέτοιον επιθετικο? Εαν υπάρχει ένας παίκτης που βγάζει την κάθετη μπαλιά και μπορεί και κάνει παιχνίδι απο το κέντρο αυτός δεν είναι άλλος απο τον Ζεντίλ... Και με το ζόρι να χωρέσουν στην αρχική 11άδα Ρεγκέιρο, Κάλβο και Χαβίτο δεν γίνεται παρόλο που είναι και οι 3 εξαιρετικοί παίκτες. Κάποιος θα πρέπει να μείνει στον πάγκο γιατι και να παίξει σε άλλη θέση χάνεται. Και ο Ρεγκέιρο τόσο στον αγώνα με την Ξάνθη όσο και σήμερα για κάτι παραπάνω απο ενα ημίχρονο ήταν τραγικός. Σίγουρα το οτι ο Κίκε δεν κοιμάται στον πάγκο, τα βλέπει όλα αυτά και κάνει συνήθως τις σωστές αλλάγές είναι κάτι θετικό αλλά οταν αυτό γίνεται συνήθεια καταντάει αρρώστια... Ο ίδιος ο προπονητής με τις αλλαγές του κατα την διάρκεια του παιχνιδιού τόσο σε πρόσωπα όσο και εσωτερικές αλλαγές σε διάφορες θέσεις παικτών πιστοποιεί το πόσο λάθος εκτίμηση κάνει σε κάθε παιχνίδι και πόσο τραγικά λάθος κατεβάζει την ομάδα. Στο μόνο παιχνίδι που κατέβασε την ομάδα ακριβώς το ίδιο με το προηγούμενο ηταν σε αυτό κόντρα στην Λάρισα με την σπουδαία νίκη κόντρα στον οσφπ. Ήθελε όμως πολύ μυαλό για να καταλάβει κανείς οτι δεν γίνεται να κερδίσεις την Λάρισα μεσα στην έδρα σου με  το ίδιο σύστημα που αντιμετώπισες τον επιθετικό ολυμπιακό? Σίγουρα μιλάμε εκ των υστέρων και αφότου έχουμε δει τον αγώνα και το τελικό αποτέλεσμα αλλά οι περισσότερες απο τις αλλαγές που έχει προχωρήσει ο Ερνάντεθ και έχουν φέρει μια βελτίωση στην εικόνα της ομάδος μας είναι αυτά για τα οποία οι περισσότεροι φωνάζανε απο την αρχή όπως η μη χρησιμοποίηση του Καράμπελα, του Νεμπεγλέρα και του 2ου επιθετικού δίπλα στον Κόκε που δυστυχώς ακόμη και σε θεωρητικά εύκολους αγώνες μέσα στην έδρα μας ο Κίκε δεν τολμάει να χρησιμοποιήσει για παραπάνω απο 30'. Γιατι να γκρινάζουμε μετα απο νίκη? Γιατί πολύ απλά λίγο έλειψε να φέρουμε άλλο ενα Χ μέσα στην έδρα μας και γιατι δεν νομίζω να έμεινε κανείς ικανοποιημένος απο την εμφάνιση της ομάδος μας. Την νίκη την πήραμε, είμαστε μέσα στους στόχους μας μιας και βρισκόμαστε στην 5η θέση της βαθμολογίας αλλά αυτή η αστάθεια στην απόδοση της ομάδος προβληματίζει... Ας καταλήξει επιτέλους ο Κίκε, να ξέρουμε τι να περιμένουμε και εμεις απο τον ΑΡΗ φέτος αλλά ας μην μας βγάζει έτσι την ψυχή. Είναι κρίμα τόσος κόσμος να πηγαίνει με όρεξη στο γήπεδο και να φεύγει προβληματισμένος ακόμη και μετά απο νίκες, κρίμα και πάλι κρίμα...