3η αγωνιστική και από νωρίς νωρίς αρχίζουν τα "κρίσιμα" παιχνίδια για τον ΑΡΗ μας. Όχι γιατί σε ένα ολόκληρο πρωτάθλημα δεν προλαβαίνεις να καλύψεις τους χαμένους βαθμούς αλλά γιατί αν αύριο στο Περιστέρι η ομάδα μας κάνει το 0 στα 3 τότε κατά κάποιο τρόπο και επίσημα μπαίνει και φέτος στον αγώνα της σωτηρίας-επιβίωσης και όχι σε μια μεταβατική χρονιά χωρίς το περσινό άγχος. Ταυτόχρονα πιθανή ήττα θα σημάνει λογικά και την αποπομπή του Χατζηνικολάου μιας και όπως μας έχει διδάξει η ιστορία μετά τις δηλώσεις στήριξης από την διοίκηση προς τον προπονητή ακολουθεί και το διαζύγιο.

Μόνο αισιόδοξα δεν ακούγονται τα παραπάνω ενόψει της σημαντικής αναμέτρησης κόντρα στον Ατρόμητο αλλά δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι αιτία για τέτοια σχόλια και τέτοια απαισιοδοξία αποτελεί η εικόνα της ομάδος αυτές τις 2 πρώτες αγωνιστικές αλλά και οι σπασμωδικές κινήσεις του προπονητή μας που δεν φαίνεται να έχει κατασταλάξει ακόμη σε πρόσωπα για την βασική 11αδα. Ηρακλής και Καρασαλίδης διεκδικούν τη θέση του τραυματία Πουλίδο ενώ ο Οικονομόπουλος που θα αγωνιστεί δίπλα στον Παπαδόπουλο θα προσπαθήσει να μεταμορφώσει το ανύπαρκτο κέντρο. Στις υπόλοιπες θέσεις δύσκολα να δούμε κάτι διαφορετικό από αυτό που είδαμε στον αγώνα με την Καλλονή. Στο αντίπαλο στρατόπεδο παρά την κούραση από τον αγώνα 2 ημερών κόντρα στην Αλκμάαρ υπάρχει αισιοδοξία από τη νίκη στην Ολλανδία αλλά και από τη γενικότερη εικόνα που δείχνει η ομάδα του Ατρομήτου. Τώρα πως θα παρουσιαστεί ο ΑΡΗΣ μας απέναντι σε έναν πολύ πιο ποιοτικό αντίπαλο από τον Απόλλων Σμύρνης και της ΑΕΛ Καλλονής είναι απορία όλων μας. Στο σημείο όμως που έχουμε φθάσει πραγματικά τα λόγια και οι προβλέψεις δεν έχουν καμία απολύτως ουσία μιας και όλοι μας περιμένουμε να δούμε έναν ΑΡΗ επιτέλους να παίζει ποδόσφαιρο και να παίρνει ένα θετικό αποτέλεσμα. Σίγουρα ο Ατρόμητος είναι μια καλή ομάδα αλλά απέχει πολύ από το να γίνει η ομάδα-φόβητρο που θα θεωρεί τη νίκη απέναντι στον ΑΡΗ μας δεδομένη. Άλλωστε ο ΑΡΗΣ εδώ και χρόνια έχει μια θετική παράδοση στο συγκεκριμένο γήπεδο κάτι που συνεχίστηκε και πέρσι με την αλησμόνητη ηρωική νίκη με 10 παίκτες στο πιο κρίσιμο παιχνίδι της χρονιάς. Η συνταγή ήταν απλή και θα πρέπει να την έχουν παίκτες και τεχνικό τιμ στο μυαλό τους. Συγκέντρωση, πάθος και πίστη για τη νίκη.

Δυστυχώς για ακόμη ένα παιχνίδι ο κόσμος του ΑΡΗ δεν θα μπορέσει να ταξιδέψει για να ενισχύσει την προσπάθεια του Χατζηνικολάου και των παικτών του. Αυτό το ανέκδοτο με τις επιλεκτικές απαγορεύσεις μετακινήσεων κάποια στιγμή θα πρέπει να τελειώσει. Πάντως για να λέμε και τα πράγματα με το όνομα τους και στο γεμάτο Κλ.Βικελίδης την περασμένη αγωνιστική πάλι τα ίδια χάλια είχαμε. Στο χέρι του προπονητή και των παικτών μας είναι να αντιστρέψουν όλο αυτό το αρνητικό κλίμα, να δώσουν τέλος στην παραφιλολογία γύρω από την θέση του προπονητή και την ανάγκη ενίσχυσης του ράστερ και παλέψουν για να πάρουν μια σπουδαία νίκη. Πραγματικά κουράζει να βλέπουμε τον ΑΡΗ σε αυτή την κατάσταση και εκνευρίζει ακόμη περισσότερο το γεγονός ότι η κατάσταση έχει διαμορφωθεί έτσι από δικές μας λανθασμένες ενέργειες. Πάρτε το διπλό λοιπόν γιατί αν από τόσο νωρίς ξεκινάμε με νεύρα και γκρίνιες τότε σίγουρα τα πράγματα θα ξεφύγουν. ΑΡΗ ΔΙΠΛΟ ΔΙΠΛΟ ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΤΡΕΛΑΘΩ!!!!