Άλλη μια χρονιά πέρασε στον "πλανήτη" ΑΡΗ με τις καλές και τις άσχημες στιγμές αλλα και με σημαντικά γεγονότα σημάδεψαν την χρονιά που έφυγε. Αν με ρωτήσετε να χαρακτηρίσω μονολεκτικά το 2008 θα σας έλεγα χωρίς 2η σκέψη οτι ήταν μια πολύ καλή χρονιά για τον Αρειανό οπαδό και θα σας εξηγήσω στην συνέχεια το γιατί. Όπως γνωρίζετε ενα ημερολογιακό ετος συμπεριλαμβάνει 2 διαφορετικές "μισές" αθλητικές σεζόν, ενα τέλος αλλά και μια αρχή απο διαφορετικές αθλητικές σεζόν για αυτό ας τα πάρουμε με την σειρά αρχίζοντας με το μπάσκετ που το έχω ιδιαίτερη αδυναμία.

ΜΠΑΣΚΕΤ | Η ΚΑΕ ΑΡΗΣ έκανε σημαντική επένδυση αυξάνωντας το μπάτζετ σε μια προσπάθεια για κάτι καλύτερο απο τις προηγούμενες πετυχημένες χρονιές καταλαβαίνωντας την δίψα του κόσμου για το κάτι παραπάνω. Η 3η θέση στο Ελληνικό πρωτάθλημα ήρθε πολύ εύκολα και η είσοδος στις 16 καλύτερες ομάδες της Ευρώπης για 2η συνεχόμενη χρονιά καθιέρωσε τον ΑΡΗ και πάλι ως μια σημαντική δύναμη σε Ελλάδα και Ευρώπη. Δυστυχώς τα σκαμπανεβάσματα στην απόδοση της ομάδος και το εκπληκτικό Μαρούσι που βρέθηκε στον δρόμο μας προς τους ημιτελικούς του ελληνικού πρωταθλήματος μας άφησαν μια πικρή γεύση αλλά και ένα πολύ σημαντικό μάθημα τόσο προς τον κόσμο της ομάδος που θεώρησε δεδομένα κάποια πράγματα όσο και προς την διοίκηση όσο αφορά τις επιλογές της  και τον καλοκαιρινό σχεδιασμό... Τα αποτελέσματα αυτού του μαθήματος φαίνονται την φετινή αγωνιστική περίοδο όπου έχουν γίνει οι σωστές επιλογές σε τεχνικό τιμ και παίκτες, ο κόσμος έχει επιστρέψει για τα καλά στο γήπεδο και η αισιοδοξία για την νεα χρονιά είναι μεγάλη!

Θα θυμόμαστε με χαρά: Τις 2 σημαντικές εκτός έδρας νίκες μέσα στην Τουρκία κόντρα σε Εφές Πίλσεν και Φενέρ αλλά και την νίκη κόντρα στο παο μέσα στο φλογισμένο Παλέ που έσπασε μια αρνητική παράδοση για την ομάδα μας που κρατούσε για πολλά χρόνια! Φυσικά θα θυμόμαστε και τα καρφώματα του τρομερού Τζερμάια Μάσεϊ!

Ας ξεχάσουμε καλύτερα: Τον πικρό αποκλεισμό απο το πολύ καλό Μαρούσι(εκείνη την χρονική στιγμή τουλάχιστον) και κυρίως τις άσχημες και άστοχες αντιδράσεις  των "αγανακτησμένων" οπαδών μετά την λήξη του αγώνα προς πρόσωπα που κάνουνε τα πάντα για το καλό της ομάδος μας...

Πρόσωπο της χρονιάς: Ο Θ.Τζεβελέκης τόσο συνολικά με την παρουσία(και προσφορά) του στην ΚΑΕ ΑΡΗΣ αλλά κυρίως με την στάση του μετά τον αποκλεισμό στα πλέιοφ που όχι μόνο δεν τα παράτησε(παρά τις κραυγές της απελπισίας κάποιων "χαζών" Αρειανών) αλλά σαν σωστός Αρειανός σήκωσε το κεφάλι ψηλά και έδειξε τον δρόμο για την συνέχεια αυτής της ομάδος!

ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ | Απο τις σημαντικότερες ποδοσφαιρικές χρονιές στην ιστορία της ομάδος μας ήταν το 2008 μιας και η ομάδα μας όχι απλά τερμάτισε 4η με σχετική ευκολία για 2η συνεχόμενη χρονιά συμμετέχωντας σε εναν ακόμη τελικό κυπέλου Ελλάδος και έχωντας κάνει μια καλή Ευρωπαϊκή πορεία στο ΟΥΕΦΑ αλλά γιατι αυτές οι επιτυχίες ήρθαν μέσα απο ποιοτικό ποδόσφαιρο που θαυμάσανε και αναγνωρίσανε ολοι οι Ελληνες φίλαθλοι ανεξάρτητα απο την ομάδα που υποστηρίζουν. Φυσικά η καλή πορεία αυτή παίρνει ακόμη μεγαλυτερη αξία γιατί στηρίζεται πάνω σε υγιείς ΑΡΕΙΑΝΙΔΙΚΕΣ βάσεις που μπήκαν απο παράγοντες/οπαδούς της ομάδος μας και αποτελούν την εγγύηση για ακόμη καλύτερες στιγμές στο μέλλον!

Θα θυμόμαστε με χαρά: Το ποιοτικό και θεαματικό ποδόσφαιρο που απέδωσε η ομάδα μας στα περισσότερα παιχνίδια που έδωσε την χρονιά που μας πέρασε. Το γεμάτο Κλ.Βικελίδης που καθιερώθηκε ως ενας χωρος γιορτής για κάθε Αρειανό. Τον ενθουσιασμό μας και την ανυπομονησία μας για τον τελικό του Καυτατζογλείου και την μεγαλειώδη κερκίδα στον τελικό. Την μεγαλειώδη υποδοχή στον Μάρσιο Αμορόζο που φόρεσε την φανέλα του ΑΡΗ που αν και δεν απέδωσε τα αναμενόμενα μέσα στο γήπεδο αυτο δεν μειώνει το ειδικό μέγεθος του βραζιλιάνου ποδοσφαιριστή και της συγκεκριμένης μεταγραφικής κίνησης . Πάνω απο όλα όμως θα πρέπει να θυμόμαστε την δημιουργία του διοικητικού μοντέλου της ΛΕΣΧΗΣ ΦΙΛΩΝ ΑΡΗ που οριοθετεί την νέα εποχή που έχει περάσειι πλέον η ομάδα μας με υψηλές βλέψεις και προσδοκίες  μακρια απο τυχωδιοκτισμούς και οικονομικά προβλήματα προηγούμενων χρόνων.

Ας ξεχάσουμε καλύτερα: Την κακή εμφάνιση της ομάδος  μας και την μεγάλη χαμένη ευκαιρία της κατάκτησης ενος τίτλου στον τελικό του Καυτατζογλείου που μας άφησε πικραμένους.... Την αχαριστία ανθρώπων που στηρίξαμε και πιστέψαμε όπως ήταν ο Ντ.Μπάγεβιτς και ο Α.Παπαδόπουλος. Ακόμη νομίζω οτι θα πρέπει να ξεχάσουμε την μεγαλειώδη διαιτητική σφαγή στο ντέρμπι της Τούμπας όπου σημαδεύτηκε απο το δολοφονικό χτύπημα του Γεωργιάδη στον Καράμπελα. Και τέλος το κρύο που φάγαμε στην μάπα χάρη στα καραγκιοζλίκια του σουπερ σταρ διαιτητή Τάσο Κάκο...

Πρόσωπο της χρονιάς: Στην συγκεκριμένη κατηγορία χωρίς να θέλω να αδικήσω τους ανθρώπους που βρίσκονται γύρω του και τον στηρίζουν στο δύσκολο έργο που έχει αναλάβει είναι αναμφισβήτητα ο Λάμπρος Σκόρδας όπου στο πρόσωπο του ο Αρειανός οπαδός έχει βρει τον πρόεδρο που τον εκφράζει και μπορεί να τον εμπιστευτεί για να οδηγήσει την ομάδα εκεί που ονειρευόμαστε όλοι μας! Χαρακτηριστικό της δυναμικής που εκπέμπει ο πρόεδρος της ΠΑΕ ΑΡΗΣ είναι το μένος και η εμμονή με τον οποία του επιτίθονται με κάθε ευκαιρία οι εχθροί της ομάδος μας αλλά και οι φίλοι Αρειανοί που τους έχουν παρασύρει τα ασπρόμαυρα ΜΜΕ της πόλης. Έχουμε τα ίδια ιδανικά αλλά και το ίδιο όραμα για την ομάδαρα μας!

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΜΕ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!