Όρθιος στάθηκε ο ΑΡΗΣ μας απέναντι στον Ολυμπιακό, σε ένα παιχνίδι όπου δεν είχε τον πρώτο λόγο για τη νίκη και αν και του δόθηκαν οι ευκαιρίες για να την πάρει τελικά βολεύτηκε με το Χ.  Με 10 παίκτες έπαιξαν στο μεγαλύτερο μέρος του β ημιχρόνου οι 2 ομάδες, με την κόκκινη κάρτα στον Φατιγκά με δεδομένες τις απουσίες στα μετόπισθεν να αποτελεί ακόμη μεγαλύτερο πονοκέφαλο για τον Χιμένεθ. Λίγος κόσμος στο Κλ.Βικελίδης με τον κόσμο να έχει «κρυώσει» για τα καλά με τον τρόπο που εξελίσσεται η φετινή χρονιά.

ΜΕ ΤΟΝ ΜΟΝΤΣΟΥ ΣΤΟΝ ΠΑΓΚΟ

Με τον Χιμένεθ ορθώς να αποφασίζει να αφήσει τον ντεφορμέ Μόντσου στον πάγκο, προσπάθησε να δώσει κατεβάσει έναν ΑΡΗ με περισσότερη ταχύτητα και γρηγορότερη σκέψη στον χώρο του κέντρου. Για κακή μας τύχη όμως ο Γαλανόπουλος πραγματοποίησε μια από τις χειρότερες εμφανίσεις του και ήταν το «βαρίδιο» σε κάθε κίνηση που έκανε ο ΑΡΗΣ είτε αμυνόμενος είτε με την μπάλα στα πόδια. Ο Ολυμπιακός είχε τον πρώτο λόγο αλλά η άμυνα μας αν και ανορθόδοξα σε πολλές περιπτώσεις είχε τις απαντήσεις. Όπως είχε και τον Αθανασιαδή σε ετοιμότητα παρόλο που ώρες ώρες έμοιαζε να στερείται αυτοπεποίθησης. Ο Πέρεθ έχασε μοναδική ευκαιρία για το 1-0 από το ύψος στο πέναλτι, ίσως στην καλύτερη ευκαιρία του ΑΡΗ στο παιχνίδι.

ΚΥΝΗΓΗΣΑΝ ΚΑΙ ΟΙ 2 ΤΟ ΓΚΟΛ ΑΛΛΑ ΕΜΕΙΝΑΝ ΣΤΟ ΜΗΔΕΝ

Με τις 2 ομάδες να μένουν με 10 παίκτες στα πρώτα δεκαπέντε λεπτά του αγώνα(στο 50’ ο Ολυμπιακός, στο 60’ εμείς) θα περίμενε κανείς ότι ο ρυθμός θα έπεφτε και θα βλέπαμε πιο προσεκτικές κινήσεις και από τις 2 πλευρές. Αντιθέτως όμως και οι 2 ομάδες ανέβασαν την απόδοση τους και διεκδίκησαν με περισσότερο πάθος από πριν την νίκη. Κλασσικές ευκαιρίες μπορεί να μην είδαμε αλλά υπήρξαν μπόλικες στιγμές και στις 2 εστίες όπου μια λεπτομέρεια θα μπορούσε να στείλει την μπάλα στα δίχτυα. Ούτε εμείς αλλά ούτε και οι αντίπαλοι μας μπόρεσαν να εξαργυρώσουν τις στιγμές του και το 0-0 μάλλον ήταν το πιο δίκαιο αποτέλεσμα.

ΥΠΟΦΕΡΤΟΣ ΒΑΣΕΙ ΣΥΝΘΗΚΩΝ

Κουράζει αλλά είναι αλήθεια ότι την ομάδα εδώ και καιρό την κρίνουμε με πολλούς αστερίσκους. Βλέποντας τις διαθέσιμες επιλογές του Χιμένεθ και την χαμηλή απόδοση πολλών παικτών θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο ΑΡΗΣ κόντρα στον πρωτοπόρο της βαθμολογίας ήταν καλός. Πιο ψυχρά όμως μάλλον θα λέγαμε ότι η ομάδα ήταν απλά υποφερτή. Μπόρεσε να προσαρμοστεί στις απαιτήσεις του αγώνα, έπαιξε στα ίσια τον Ολυμπιακό αλλά τελικά δεν κατάφερε για ακόμη ένα παιχνίδι να βρει το γκολ σε μια χρονιά που τελικά η επίθεση αποτελεί τη μεγαλύτερη πληγή. Τόσο μεγάλη πληγή που σε προβληματίζει ακόμη περισσότερο από τους μόλις διαθέσιμους 4 παίκτες που σου απέμειναν στην αμυντική γραμμή για το επόμενο παιχνίδι. Με αυτές τις συνθήκες ο Χιμένεθ παρέταξε ένα σύνολο που διαχειρίστηκε τις αδυναμίες του και μπόρεσε να πάρει έστω έναν βαθμό της ισοπαλίας. Μας αρκεί; δεν μας αρκεί… αλλά μέχρι να έρθει ο Ιανουάριος αυτή θα είναι η κατάσταση.

ΑΝΑΜΕΝΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΓΕΝΑΡΗ

Σε έναν αγώνα που πολλοί περίμεναν να είναι μονόλογος του Ολυμπιακού ο ΑΡΗΣ δεν φοβήθηκε, δεν κρύφτηκε, πάλεψε …αλλά και πάλι δεν κέρδισε. Κράτησε τον αντίπαλο του στο μηδέν, αλλά έμεινε και ο ίδιος κολλημένος σε μια επιθετική μετριότητα που τον στοιχειώνει από την αρχή της σεζόν. Το ψάχνει ο Χιμένεθ κάθε αγωνιστική, με τα προβλήματα όμως να αυξάνονται αντί να μειώνονται. Πλέον η μεταγραφική περίοδος του Ιανουαρίου μοιάζει σαν σανίδα σωτηρίας που θα πρέπει να περπατήσουμε με προσοχή μπας και στο τέλος της σώσουμε κάτι από αυτή την περίεργη χρονιά.

ΥΓ. Στενάχωρη η εικόνα του Κλεάνθης Βικελίδης, όταν όμως απουσιάζει το «όραμα»  και οι «υψηλοί στόχοι» από την όλη προσπάθεια αυτά είναι τα αποτελέσματα. Από την άλλη όμως η απαξίωση της ίδιας της ομάδας μας δεν βοηθάει σε τίποτα.

Ντέρμπι από τα παλιά είχαμε στο Ιβανώφειο, με τον ΑΡΗ μας όπως διαχρονικά συνηθίζει να φεύγει με τη νίκη από αυτό το γήπεδο με το οριακό 80-82! Παιχνίδι με γερά νευρά, κρίθηκε στις λεπτομέρειες εκεί όπου ο ΑΡΗΣ έδειξε ψυχή και χαρακτήρα ώστε να πάρει στο τέλος αυτό που άξιζε βάσει της συνολικής εικόνα του παιχνιδιού. Σημαντική νίκη που μας δίνει νέα ώθηση στο πρωτάθλημα που μετά το κακό μας ξεκίνημα είχαμε μείνει αρκετά πίσω.

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΕΤΟΙΜΟΣ

Πνευματικά έτοιμος πάτησε στο παρκέ ο ΑΡΗΣ μας, με τους παίκτες μας όχι μόνο να μην επηρεάζονται από την καυτή ατμόσφαιρα αλλά αντιθέτως να μοιάζουν ψυχωμένοι και αποφασισμένοι για να πάρουν τον έλεγχο του αγώνα. Ο Τζόουνς ήταν από το ξεκίνημα ο πιο ζεστός και μαζί με τους Χάρελ και Ίνοχ ήταν αυτοί που έβαλαν τον ΑΡΗΣ σε θέση οδηγού.

ΕΙΧΕ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΣΕ ΝΑ «ΚΛΕΙΔΩΣΕΙ» ΤΗ ΝΙΚΗ

Ο ΑΡΗΣ είχε βρει ρυθμό, είχε διαβάσει σωστά το παιχνίδι και με σχετική ευκολία μπορούσε να διατηρεί ένα προβάδισμα μεταξύ 7 με 9 πόντων.  Κάποιες στιγμές χαλάρωσης στην άμυνα και τα πολλά χαμένα ριμπάουντ τον εμπόδισαν όμως ώστε να χτίσει μια διαφορά ασφαλείας και να πάει πιο ήρεμος στο τελευταίο κομμάτι του αγώνα. Η φθορά των φάουλ και η κούραση έπαιξε ρόλο, το μεγαλύτερο όμως πρόβλημα ήταν η χαμηλή συμβολή στο παιχνίδι σημαντικών παικτών όπως ο Νουά, ο Κουλμπόκα και ο Άντζουτσιτς.

ΕΔΕΙΞΕ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΚΑΙ ΠΗΡΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΑΞΙΖΕ

Η άνοδος του Φάντεμπεργκ και η επιστροφή του Φόρμπς στο σκοράρισμα έδωσε την ευκαιρία στον Ηρακλή όχι μόνο να ροκανίσει τη διαφορά αλλά να διεκδικήσει και τη νίκη μέχρι το τέλος. Σε εκείνο όμως το σημείο φάνηκε η ποιότητα που έχει ο ΑΡΗΣ ως ομάδα, με παίκτες σχεδόν εξαφανισμένους να φωνάζουν δυνατό παρών. Ο Νουά βγήκε μπροστά, ο άφαντος Κουλμπόκα εμφανίσθηκε στο γήπεδο και μαζί με τους σταθερά καλούς Πουλιανίτη και Τζόουνς ο ΑΡΗΣ σε αυτό το παιχνίδι για γερά νεύρα πήρε στο τέλος τη νίκη που άξιζε!

ΜΕΤΡΙΟΣ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΑ, ΤΕΡΑΣΤΙΟΣ ΨΥΧΙΚΑ

Μόνο ικανοποίηση μπορούμε να νιώθουμε για το σημερινό αποτέλεσμα και τη συνολική παρουσία της ομάδας μετά από αυτό το σπουδαίο διπλό. Ο ΑΡΗΣ χωρίς να κάνει κάτι το εντυπωσιακό σήμερα, χωρίς να έχει τους παίκτες που έπρεπε σε εγρήγορση, χωρίς να βασιστεί στα μακρινά σουτ, πήρε μια σπουδαία νίκη κόντρα σε μια άκρως μαχητική ομάδα που ήταν στην κορυφή της απόδοσης το τελευταίο χρονικό διάστημα μέσα σε μια καυτή έδρα. Και αν όλο αυτό δεν είναι μια απόδειξη ότι επιτέλους η ομάδα αποκτά χαρακτήρα και αυτοπεποίθηση, τότε τι θα μπορούσε να είναι; Ωριμάζει η ομάδα, δείχνει να πιστεύει περισσότερο στις δυνατότητες της και να αντιλαμβάνονται και οι παίκτες μεταξύ τους ότι ο ένας μπορεί να στηριχτεί στον άλλον. Όπως και ο Μίλιτσιτς φαίνεται να καταλαβαίνει σιγά σιγά ότι μπορεί να πάρει θετικά στοιχεία από όλους τους παίκτες όπως πήρε σήμερα από τον Πουλιανίτη, τον Μποχωρίδη και τον νεοφερμένο Τσαϊρέλη. Κάπως έτσι καλύπτεις το «κακό φεγγάρι» του Άντζουτσιτς ή οποιουδήποτε άλλου παίκτη που δεν του βγαίνει το παιχνίδι. Και όταν αυτή η νίκη έρχεται σε συνέχεια της νίκης επι της Βενέτσια, τότε μιλάμε για βελτίωση, πρόοδο και όχι μια εμφάνιση πυροτέχνημα.

ΝΤΕΡΜΠΙ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΚΑΙ ΝΙΚΗ ΟΠΩΣ ΠΑΛΙΑ

Ντέρμπι από τα παλιά και  νίκη όπως παλιά με τον χιτσκοκικό τρόπο που έχουμε συνηθίσει να κερδίζουμε σε αυτό το γήπεδο. Μπορούσε και έπρεπε να το κερδίσει πιο εύκολα, στο φινάλε όμως η ομάδα έδειξε χαρακτήρα, διαχειρίστηκε σωστά την πίεση και έφθασε στη νίκη. Νίκη που μας δίνει την απαραίτητη ώθηση για το πρωτάθλημα και μαζί με τη νίκη επί της Βενέτσια την ευκαιρία να αφήσουμε οριστικά πίσω μας το κακό ξεκίνημα. Θέλει δουλειά ακόμη αλλά πλέον ο ΑΡΗΣ δείχνει πιο δυνατός και να πορεύεται με σαφώς περισσότερη αυτοπεποίθηση.  Έτσι ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Δεν θα πούμε “καλώς τους” γιατί ποτέ δεν χαθήκαμε. Όταν η ιστορία επιστρέφει στο προσκήνιο, μόνο το μπάσκετ κερδίζει. Το μπάσκετ χρειάζεται ΑΡΗ – Ηρακλή με γεμάτα γήπεδα και ένταση, αρκεί όλα να μένουν εντός των τεσσάρων γραμμών.

Σημαντικό πλεονέκτημα για τη συνέχεια της διοργάνωσης απόκτησε ο ΑΡΗΣ μας κερδίζοντας τη Βενέτσια με 90-86 στο Nick Galis Hall! Με σκαμπανεβάσματα στην απόδοση της η ομάδα, μας άγχωσε από εκεί που φαινόταν ότι έλεγχε το παιχνίδι, στο τέλος όμως έδειξε χαρακτήρα και πήρε τη νίκη. Μια νίκη που όπως φάνηκε από τις δηλώσεις του προπονητή και των παικτών αλλά και από τις αντιδράσεις του κόσμου, την είχαμε ανάγκη.

ΧΡΕΙΑΣΤΗΚΕ 5’ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΤΗΣΕΙ ΤΟ ΓΚΑΖΙ

Να αιφνιδιάσουν θέλησαν οι Ιταλοί στο ξεκίνημα του αγώνα με την ευστοχία τους, ο ΑΡΗΣ όμως είχε τις απαντήσεις. Και όχι μόνο είχε τις απαντήσεις και δεν επέτρεψε στην Βενέτσια να ξεφύγει στο σκορ, με το που ολοκληρώθηκε το πεντάλεπτο πάτησε για τα καλά το γκάζι. Τζόουνς και Νουά έδειχναν από το ξεκίνημα ζεστοί, την διαφορά όμως την έκαναν οι Κουλμπόκα και Μποχωρίδης που ήρθαν από τον πάγκο. Μαζί με την πολύτιμη συνεισφορά του Φόρεστερ το δυνατό ξεκίνημα των Ιταλών έγινε καπνός και ο ΑΡΗΣ κατάφερε να πετύχει 33 στο πρώτο δεκάλεπτο και να προηγηθεί μέχρι και με 14 πόντους. Ένας ξέφρενος ρυθμός στο παιχνίδι και μια επίθεση φωτιά που συνεχίστηκε και στο 2^ο δεκάλεπτο που έκλεισε στο +13!

ΠΗΓΕ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙ ΞΑΝΑ

Σαν σε επανάληψη του αγώνα με την Κλουζ, ο ΑΡΗΣ στο Β ημίχρονο θυμήθηκε τον κακό του εαυτό. Αυτόν τον επιπόλαιο που με μια αδικαιολόγητη βιασύνη, τα κάνει όλα λάθος! Όχι μόνο ενώ είχε το πάνω χέρι έτρεχε χωρίς λογική αλλά οι κακές επιλογές του στην επίθεση επέτρεπε διαρκώς στους Ιταλούς να πετυχαίνουν εύκολους πόντους στην αντεπίθεση! Κάπως έτσι ένα παιχνίδι που το είχε φέρει στα μέτρα του, το μετέτρεψε σε ντέρμπι για γερά νεύρα. Από την μια ο ΑΡΗΣ μας να προσπαθεί να ξαναβρεί ένα μαξιλαράκι ασφαλείας και από την άλλη η Βενέτσια να μην εγκαταλείπει την μάχη με τίποτα.

ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΗΤΑΝ ΨΥΧΡΑΙΜΟΣ

Την ωριμότητα και την ψυχραιμία στα τελευταία λεπτά που δεν είχαμε κόντρα στην Κλουζ, την είχαμε σήμερα. Ο ΑΡΗΣ έστω και με καθυστέρηση πάτησε και λίγο το φρένο και κοίταξε το φινάλε με περισσότερη ηρεμία. Άτζουτζιτς, Νουά και Μήτρου Λόνγκ ήταν εύστοχοι στις κρίσιμες βολές, ενώ όσες στις κακές επιλογές στην επίθεση ο μαχητικός Χάρελ αλλά και ο Φόρεστερ πήραν σημαντικά επιθετικά ριμπάουντ ροκανίζοντας καταλυτικά τον χρόνο.

ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ ΔΕΝ ΕΧΑΣΕ ΕΝΤΕΛΩΣ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΤΟΥ ΚΑΙ ΑΝΤΕΔΡΑΣΕ

Μετά από αυτό που πάθαμε με την Κλουζ, ο φόβος μην ξανασυμβούν τα ίδια ήταν διάχυτος σε όλο το Nick Galis Hall.  Από τον προπονητή μέχρι τους παίκτες και τον κόσμο στην κερκίδα, εκεί γύρω στο 25’ φοβόμασταν ότι θα δούμε ακριβώς το ίδιο έργο. Αυτή τη φορά όμως ο Μίλιτσιτς δεν έκατσε με σταυρωμένα χέρια και κάπου με τις αλλαγές του τράβηξε το χαλινάρι στην ομάδα. Αν και τους είχε ξεχάσει, στο τέλος «πόνταρε» στην εμπειρία παικτών όπως του Νουά και του Άτζουτζιτς. Άνοιξε περισσότερο το ροτέισον και πήρε βοήθειες σχεδόν από όλους. Και αυτή η αντίδραση του κόουτς ήταν που έκανε τη διαφορά σε σχέση με το παιχνίδι της περασμένης αγωνιστικής. Όσο για τους παίκτες, ζητούμενο παραμένει η σταθερότητα στην απόδοση τους.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΚΟ ΚΑΙ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΟ ΝΤΟΠΑΡΙΣΜΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ

Νίκη ουσίας και ψυχολογίας για τον ΑΡΗ μας κόντρα στη Βενέτσια, σε ένα παιχνίδι για γερά νευρά. Ευτυχώς αυτή τη φορά η ομάδα αντέδρασε καλύτερα στην αντεπίθεση των Ιταλών και πήρε αυτό που ήθελε. Μια νίκη που μας δίνει το προβάδισμα για ένα καλύτερο πλασάρισμα στην τελική κατάταξη και πιθανό πλεονέκτημα στην επόμενη φάση. Το σημαντικό είναι ότι η ομάδα σήμερα φάνηκε να «ξεκολλάει» πνευματικά να βρίσκει τις λύσεις και να οδεύει με ανεβασμένη ψυχολογία στο σημαντικό παιχνίδι για το πρωτάθλημα στο Ιβανώφειο. Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Καθοριστικά τα επιθετικά ριμπάουντ στα τελεύταια δευτερόλεπτα των δύο κυρίων της φωτογραφίας!

Με άδεια χέρια επιστρέφει ο ΑΡΗΣ μας από το ντέρμπι της Τούμπας, σε ένα παιχνίδι όπου οι φόβοι που προϋπήρχαν για τη διαιτησία επαληθεύτηκαν μόλις σε λίγα δευτερόλεπτα.  Η συνέχεια δεν ξέφυγε από τον κανόνα και σε ένα παιχνίδι που αν εξελισσόταν χωρίς «τεχνητά εμπόδια» ίσως να πετυχαίναμε και κάτι, τελικά δεν αποφύγαμε την ήττα. Στοίχισε και το ότι δεν καταφέραμε να βρούμε τρόπο να καλύψουμε τις αδυναμίες μας λόγω των πολλών και αλλεπάλληλων τραυματισμών από την αρχή της χρονιάς. Και εκεί μάλλον θα πρέπει να στρέψουμε το βλέμμα μας, μπας και σωθεί με κάποιο τρόπο ότι σώζεται πλέον.

Η «ΤΡΥΠΑ» ΑΠΟ ΤΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΑΙ Η ΕΠΙΔΕΙΞΗ ΔΥΝΑΜΗΣ ΤΗΣ «ΑΣΠΡΟΜΑΥΡΗΣ ΠΑΡΑΓΚΑΣ»

Πιο συγκεντρωμένος σε σχέση με το παιχνίδι της Τετάρτης μπήκε ο ΑΡΗΣ σήμερα, με το πρόβλημα όμως από την αριστερή πλευρά όπου το δίδυμο Ζίβκοβιτς – Φατιγκά δεν έβγαινε με τίποτα να είναι μια πληγή που από την αρχή αιμορραγούσε. Άλλη μια πληγή όμως ακόμη πιο επικίνδυνη ήταν αυτή του Σέρβου διαιτητή Γιοβάνοβιτς και του VAR. Δεν είδαν κόκκινη στο δολοφονικά χτύπημα στον Ρόουζ στο 1’, δεν είδαν το πέναλτι πάνω στον Ράτσιτς, και ανακάλυψαν πέναλτι πάνω στον επερχόμενο Τάισον που τράκαρε πάνω στον Διούδη! Όλα τα παραπάνω επέτρεψαν στον ποακ να βρει γκολ εκμεταλλευόμενος την αδυναμία μας στα αριστερά. Και να αντιδράσει στο γκολ της ισοφάρισης του Γιένσεν μετά από σουτάρα του Μόντσου στις καθυστερήσεις του ημιχρόνου με το πέναλτι-φάντασμα.

ΔΕΝ ΑΝΤΕΔΡΑΣΕ ΚΑΙ ΤΟ ΠΛΗΡΩΣΕ

Σαν μην μας έφθαναν οι διαιτητικές αποφάσεις είχαμε και τα δικά μας αγωνιστικά προβλήματα που αδυνατούσαμε να διαχειριστούμε. Μόλις στο 48’ για μια ακόμη φορά η αριστερή μας πλευρά αποδείχθηκε «Αχίλλειος πτέρνα» και το 3-1 έδωσε κατά κάποιο τρόπο πρόωρο τέλος στον αγώνα. Η ομάδα από εκείνο το σημείο και μετά «άδειασε» σε όλα τα επίπεδα και πέρα από κάποιες εκλάμψεις του Πέρεθ και την φάση του Μορόν αρκέστηκε σε έναν εκνευριστικό παθητικό ρόλο.

ΑΔΕΙΟΣ ΑΠΟ ΙΔΕΕΣ ΚΑΙ ΛΥΣΕΙΣ

Άλλο παιχνίδι αυτό της Τετάρτης και άλλο το σημερινό. Και αυτό φάνηκε κυρίως από τον τρόπο που λειτούργησε ο αντίπαλος μας. Πιο πειθαρχημένος, πιο αποφασισμένος, διεκδίκησε πιο ορθολογικά τη νίκη σήμερα παρόλο που στο παιχνίδι της Τετάρτης είχε μπει πιο δυνατά. Στην δική μας όμως πλευρά μοιάζαμε να έχουμε μείνει στο παιχνίδι του κυπέλλου. Δεν προετοιμαστήκαμε για περισσότερη πίεση και εγκλωβιστήκαμε σε τέτοιο βαθμό που ούτε τις μακρινές μπαλιές δεν μπορούσαμε να βρούμε. Στην άμυνα όμως ήταν τα μεγαλύτερα προβλήματα μιας και τα μπακ μας ήταν κατώτερα των περιστάσεων. Και όταν ο αντίπαλος γίνεται με τόση ευκολία απειλητικός από τα πλάγια δύσκολα να την γλιτώσεις. Και τι να κάνεις όταν οι Μεντίλ, Φαμπιάνο, Σούντμπεργκ είναι εκτός αποστολής και ο Φρίντεκ την Τετάρτη αποχώρησε τραυματίας; Κάτι όμως θα έπρεπε να δοκιμάσει ο Χιμένεθ μιας και η επιλογή Φατιγκά στα αριστερά σήμερα ήταν καταστροφική. Με όλα αυτά όμως τα προβλήματα και την ομάδα ειδικών συνθηκών πάλι έπρεπε να παρέμβει η διαιτησία για να οδηγηθούμε στην ήττα. Το ότι ήσουν κατώτερος των περιστάσεων δεν δικαιολογεί την διαιτητική σφαγή.

ΑΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΤΟΣ ΣΕ ΚΑΛΟΣΤΗΜΕΝΗ ΕΝΕΔΡΑ

Από την κόκκινη κάρτα που «έπνιξαν» διαιτητής και VAR στο 1’, μέχρι το κεφαλοκλείδωμα-πέναλτι στον Ράτσιτς και το πέναλτι-εφεύρεση για το 2-1 στις καθυστερήσεις του Α ημιχρόνου, οι συνθήκες που διαμορφώθηκαν οδήγησαν σε ένα διαφορετικό παιχνίδι από αυτό που θα έπρεπε να δούμε. Και σε αυτό το παιχνίδι ο ΑΡΗΣ δεν μπόρεσε να ανταποκριθεί και να αντιδράσει. Και από την στιγμή που αυτές τις «ιδιαίτερες συνθήκες» αδυνατούμε διαχρονικά να τις διαχειριστούμε. Ας ασχοληθούμε με αυτά που μπορούμε να αλλάξουμε στην ομάδα μας, μπας και στο μέλλον αντιδράμε καλύτερα σε «ενέδρες» σαν την σημερινή.

ΥΓ. Θα  μας τα εξηγήσει όλα ο Λανουά και ειδικοί των «λαστιχένιων κανονισμών»

Από την «σιγουριά για τη νίκη» που απόπνεε ο ΑΡΗΣ μας  για περίπου 18’ , καταλήξαμε στην απελπιστική εικόνα μιας ομάδας που δεν ξέρει να κάνει ούτε τα βασικά. Οι Ρουμάνοι δεν άφησαν ανεκμετάλλευτη την ευκαιρία που τους δώσαμε και πετυχαίνοντας 60 πόντους στο Β ημίχρονο πήρε την πολύτιμη νίκη. Απογοήτευση στον κόσμο που βλέπει την ομάδα να παραμένει στάσιμη και να μην μπορεί να διορθώσει τα κακώς κείμενα που την χαρακτηρίζουν από την αρχή της χρονιάς.

ΓΕΜΑΤΟΣ ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΝΙΚΗ

Ιδανικό ήταν το ξεκίνημα για τον ΑΡΗ μας που με ένα γρήγορο 8-0 ξεσήκωσε το σχεδόν κατάμεστο Nick Galis Hall! Νουά, Άντζουσιτς και Κουλμπόκα με περίσσια αυτοπεποίθηση και καλές επιλογές βοήθησαν στο να φθάσουμε στο +9! Η ωριμότητα στην επίθεση και η συνέπεια στην άμυνα έδειχναν ότι η ομάδα πατούσε πλέον γερά.  Οι Ρουμάνοι είχαν πολλά προβλήματα και στις 2 πλευρές του γηπέδου και δεν έμοιαζαν ικανοί να αντιδράσουν.

ΕΧΑΣΕ ΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΟΥ ΚΑΙ ΜΑΖΙ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ

Από τα τελευταία λεπτά όμως του 2^ου δεκαλέπτου άρχισε σιγά σιγά να χαλάει το μυαλό των παικτών μας. Η αρχή έγινε μάλλον από τις πολλές χαμένες βολές που επέτρεπε στους αντιπάλους να ροκανίζουν τη διαφορά με το σταγονόμετρο. Η συνέχεια όμως ήταν ακόμη χειρότερη με κακές ατομικές ενέργειες κυρίως των περιφερειακών, φθηνά λάθη και έναν εκνευρισμό που κλόνισε μέχρι και την προσήλωση που είχαμε σε άμυνα και ριμπάουντ. Το τελειωτικό χτύπημα ήρθε από τον πάγκο με το περιορισμένο ροτέισον, τις εμμονές και τα χαμηλά σχήματα που όχι μόνο  δεν έπιασαν τόπο αλλά μας χαντάκωσαν για τα καλά. Οι Ρουμάνοι κάλυψαν τη διαφορά, προσπέρασαν και δεν ξανακοίταξαν πίσω μέχρι το τέλος του αγώνα.

ΑΠΟ ΤΟ ΟΛΑ ΣΩΣΤΑ ΣΤΟ ΟΛΑ ΛΑΘΟΣ

Από όμορφος κύκνος σε ασχημόπαπο μεταμορφώθηκε η ομάδα μέσα στο παιχνίδι, επιβεβαιώνοντας ότι αν και η ενίσχυση ήρθε, τα αγωνιστικά αγκάθια παραμένουν καρφωμένα στο σώμα μας. Επιμένει ο Μίλιτσιτς σε αυτά τα χαμηλά σχήματα, επιμένει στο να παίζει με κουμανταδόρους τους Τζόουνς και Μήτρου-Λόνγκ, επιμένει στο να μην εμπλέκει και τους ψηλούς στο παιχνίδι μας.  Με αυτά και αυτά από εκεί που φαινόσουν να σκαρφαλώνεις στην νίκη, μας πήρε ένας κατήφορος χωρίς σταματημό.  Και πως να σταματήσει ο κατήφορος όταν ο ίδιος ο προπονητής δεν δοκιμάζει κάτι το διαφορετικό για να το αλλάξει; Το ίδιο καλάθι το έφαγες 10 φορές. Ένα σύστημα έπαιζαν οι Ρουμάνοι κοντά στο καλάθι και δεν μπορέσαμε να βρούμε τον τρόπο να αντιδράσουμε. Αντιθέτως όσο κυλούσε το παιχνίδι το εκτελούσαν και πιο εύκολα.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΣΤΙΣ ΑΛΛΑΓΕΣ

Ο ΑΡΗΣ μπήκε αποφασισμένος να κάνει ένα καθοριστικό βήμα πρόκρισης κόντρα στους Ρουμάνους και για περίπου 18’ σε έπειθε ότι μπορεί να το κάνει. Τελικά, είδαμε μια ομάδα χωρίς διάρκεια, που πλήρωσε με το χειρότερο δυνατό τρόπο την έλλειψη συγκέντρωσης και την απουσία λύσεων και καθαρού μυαλού από τον πάγκο. Ζορίζεται η ομάδα να απεγκλωβιστεί από τα προβλήματα της παρά τις κινήσεις ενίσχυσης και αυτό φαίνεται κάθε φορά που συναντάμε έναν σοβαρό αντίπαλο. Δεν γίνεται όμως να κυλήσει έτσι όλη η χρονιά…

Μια ανάσα έφθασε ο ΑΡΗΣ από το να πάρει την πρώτη φετινή του νίκη σε ντέρμπι και μαζί μια θέση στην προνομιούχα 4αδα του κυπέλλου, στα τελευταία δευτερόλεπτα όμως της αναμέτρησης αδράνησε και το πλήρωσε… Μέχρι όμως να φθάσουμε σε αυτό το σημείο είχε καταφέρει να επιβληθεί πέρα του ποακ και του προκλητικού Παπαπέτρου που μαζί με το VAR τα έβλεπαν όλα ασπρόμαυρα. Και αυτή τη προσπάθεια κρατάμε ενόψει της συνέχειας τόσο στο κύπελλο όσο και στο πρωτάθλημα.

ΜΕ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΗ ΤΟΝ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗ …ΚΑΙ ΤΟ VAR

Καλύτερα μπήκαν οι αντίπαλοι μας στα πρώτα λεπτά της αναμέτρησης δημιουργώντας απειλητικές καταστάσεις και πιέζοντας ψηλά. Ο Αθανασιάδης όμως ήταν σε ετοιμότητα και κράτησε το μηδέν σε 2-3 επικίνδυνες καταστάσεις. Ο Παναγίδης λίγο έλειψε να σπρώξει την μπάλα στην πρώτη αντίδραση μας αλλά τον πρόλαβε ο αμυντικός. Σε ένα παιχνίδι με ωραίο ρυθμό όπως εξελισσόταν ο Παπαπέτρου και το VAR θέλησαν να πρωταγωνιστήσουν με τα εκατέρωθεν αγκαλιάσματα μεταξύ Μόντσου και Βολιάκου να βαφτίζονται πέναλτι υπέρ του συμπολίτη! Ο Αθανασιάδης είπε όχι με μια μεγαλοπρεπής απόκρουση και ο ΑΡΗΣ ξεκίνησε να ανεβάζει την απόδοση του. Στο 42’ η μπάλα «χάθηκε» από τους παίκτες μας, ο Πέρεθ τρύπωσε στην αντίπαλη περιοχή έστειλε την μπάλα στα δίχτυα με εξαιρετικό τρόπο …για να καταλήξουμε στην ακύρωση του για οφσάιντ στο ξεκίνημα της φάσης.

ΓΚΟΛ ΑΠΟ ΤΑ ΑΠΟΔΥΤΗΡΙΑ

Από τα μέσα του πρώτου ημιχρόνου η ομάδα έδειχνε να προσαρμόζεται στις απαιτήσεις της αναμέτρησης, να παίζει πιο έξυπνα και να βρίσκει τους τρόπους να γίνεται απειλητική. Με την ίδια λογική μπήκε και στο Β ημίχρονο και μόλις στην πρώτη ουσιαστικά φάση ο Γένσεν έβγαλε ωραία σέντρα από τα πλάγια και ο επερχόμενος Ντούντου κάρφωσε την μπάλα στα δίχτυα για το 1-0! Ένα γκολ που έδωσε περισσότερη αυτοπεποίθηση στην ομάδα και της επέτρεψε να ελέγξει το παιχνίδι με σχετική ευκολία.

ΣΠΡΩΞΕ ΣΠΡΩΞΕ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟ ΚΑΤΑΦΕΡΑΝ

Δεν ήταν μια και δυο οι φάσεις που ο Παπαπέτρου έσπρωχνε τον ποακ προς την πλευρά μας και μαζί με το VAR έκλειναν τα μάτια σε κραυγαλέες περιπτώσεις. Η ξεκάθαρη 2^η κίτρινη κάρτα και αποβολή του Χαλτσίδη στο 85’ «πνίγηκε» στην επιθυμία του Παπαπέτρου ο ποακ να μείνει ζωντανός μέχρι το τέλος. Όπως και έγινε στην τελευταία φάση του αγώνα όπου οι παίκτες μας δεν μπόρεσαν να διώξουν την μπάλα και έδωσαν την ευκαιρία για την ισοφάριση.

ΤΑ ΣΥΝ ΚΑΙ ΤΑ ΠΛΗΝ ΜΙΑΣ ΠΕΡΙΕΡΓΗΣ ΒΡΑΔΙΑΣ

Πικρή γεύση μας άφησε το παιχνίδι όπως ολοκληρώθηκε παρά την σημαντική προσπάθεια που κατέβαλλαν οι παίκτες μας για να πάρουν τη νίκη. Οι αλχημείες του Χιμένεθ αυτή τη φορά έπιασαν τόπο και σε συνδυασμό με την αγωνιστική άνοδο κάποιων παικτών όπως του Πέρεθ, του Ντούντου και του Φατιγκά αλλά και την επιστροφή του πολύ καλού σήμερα Γιένσεν είδαμε έναν διαφορετικό ΑΡΗ. Έναν ΑΡΗ με περισσότερα τρεξίματα και κίνηση στον χώρο ακόμη και από παίκτες όπως ο Παναγίδης και ο Φρίντεκ. Έναν ΑΡΗ πιο ρεαλιστή που άφησε το ανούσιο build up από πίσω στην άκρη και  προτίμησε τις μακρινές μπαλιές και τα γεμίσματα. Τώρα για την αδυναμία του κέντρου να έχει ουσιαστικό ρόλο στο παιχνίδι ο Μόντσου παραμένει ο αδύναμος κρίκος. Η προσφορά του Ισπανού απέχει πολύ από τα προσδοκόμενα και αυτό δημιουργεί πρόβλημα. Πρόβλημα που τα τρεξίματα τους το κάλυψαν ως έναν βαθμό όλοι οι υπόλοιποι. Κρίμα που η σημερινή εμφάνιση δεν συνοδεύτηκε και με τη νίκη αλλά στο ελληνικό ποδόσφαιρο μετράνε και άλλα πράγματα. Πράγματα όμως που δεν έχουν να κάνουν με τους παίκτες μας, τον Χιμένεθ και την προσπάθεια ανάκαμψης που παρακολουθήσαμε και σήμερα.

ΕΧΑΣΕ ΤΗ ΝΙΚΗ, ΚΕΡΔΙΣΕ ΤΙΣ ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ

Μέσα από τα χέρια του έχασε ο ΑΡΗΣ μας τη νίκη και μαζί την ευκαιρία να «κλειδώσει» ένα σημαντικό πλεονέκτημα για τη συνέχεια του κυπέλλου. Η «στήριξη» του Παπαπέτρου(και του VAR) στον συμπολίτη στο τέλος έπιασε τόπο …χαλώντας μια ωραία βραδιά. Η ομάδα έδειξε ένα καλό πρόσωπο και δικαιολογημένα νιώθει αδικημένη από το τελικό αποτέλεσμα. Μια αδικία που θα πρέπει να μας πεισμώσει και σε 3 ημέρες, σε ένα εξίσου σημαντικό παιχνίδι να παρουσιαστούμε ακόμη καλύτεροι και να πάρουμε τη νίκη που δεν πήραμε σήμερα.

Τέλος στο αρνητικό σερί στο πρωτάθλημα έδωσε ο ΑΡΗΣ μας σήμερα κόντρα στη Λάρισα, με τον Ντούντου να είναι αυτός που γλίτωσε την ομάδα από την αυτοκτονία στην τελευταία φάση της αναμέτρηση. Γιατί σε ένα παιχνίδι όπου ήσουν κατά πολύ καλύτερος από τον αντίπαλο σου, είχες αριθμητικό πλεονέκτημα όχι μόνο δεν μπόρεσες να το τελειώσεις αλλά λίγο έλειψε να έχουμε κηδεία. Ευτυχώς στο τέλος αποδόθηκε ποδοσφαιρική δικαιοσύνη και ο ΑΡΗΣ μας επέστρεψε στις νίκες με τον κόσμο να ξεσπάει στην κερκίδα.

ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΤΑΦΕΡΕ ΑΠΟ ΝΩΡΙΣ

Μετρημένες οι επιλογές του Χιμένεθ, με τον Ισπανό να εμπιστεύεται τον Μορουτσάν στο 10 και τον Γιαννιώτα στα άκρα σε μια προσπάθεια να υποστηρίξει τον Μορόν καλύτερα σε ένα παιχνίδι που όπως ήταν λογικό θέλαμε να έχουμε τον πρώτο λόγο. Και έτσι ακριβώς έγινε. Η ομάδα μπήκε δυνατά, πίεσε σωστά, έγινε απειλητική με τους  Πέρεθ , Ρόουζ και Μορόν — και τελικά κατάφερε να βρει το γκολ στο 27’ χάρη σε μια ακόμη ατομική ενέργεια του Πέρεθ που σταμάτησε ο Μελισσάς αλλά ο Μορόν ήταν εκεί για να σπρώξει ανενόχλητος την μπάλα στα δίχτυα.

Η ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΑΕΛ ΔΕΝ ΑΦΥΠΝΙΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ

Ο ΑΡΗΣ φαινόταν να πατάει καλά μετά το 1-0 αλλά πλέον ήταν ξεκάθαρο ότι η σκέψη μας είχε κολλήσει στην άμυνα. Άμυνα που αν και φαινομενικά τα πήγε καλά, επέτρεψε 2 φορές στους αντιπάλους μας να γίνουν απειλητικοί και τελικά στο 43’ να βρίσκουν γκολ που ευτυχώς ήταν οριακά οφσάιντ και ακυρώθηκε.  Και ενώ θα περίμενες ότι όλο αυτό κοντράστ συναισθημάτων θα λειτουργούσε σαν αφύπνιση για τους παίκτες μας μάλλον δεν άγγιξε κανέναν. Ακόμη και όταν στο 46’ η Λάρισα έμεινε με 10 παίκτες, το μυαλό μας παρέμεινε προσκολλημένο στην αμυντική λειτουργία και στη διαχείριση αυτού του ισχνού 1-0. Είχαμε την μπάλα δεν είχαμε όμως τον τρόπο να γίνουμε απειλητικοί όπως στα πρώτα 30’ της αναμέτρησης και αυτό ήταν τεράστιο πρόβλημα.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ

Καρφί προς το 1-0 πήγαινε το παιχνίδι, με τον ΑΡΗ να αμύνεται με ευκολία και τη Λάρισα να ψάχνει απελπισμένη την ευκαιρία της χωρίς επιτυχία. Όταν όμως δεν τα τελειώνεις αυτά τα παιχνίδια και κρατιέσαι από ένα εύθραυστό προβάδισμα, μια φάση όπως αυτή του 94’ είναι ικανή για να δώσει την ευκαιρία στο «κοράκι» να δείξει πέναλτι και να φέρει το παιχνίδι στα ίσια. Σήμερα όμως ο Θεός δεν κοιμήθηκε, ο ΑΡΗΣ βγήκε μπροστά παρά το σοκ, επέμεινε, ο Φατινγκά έκανε ένα εξαιρετικό σουτ, ο Μελισσάς έδιωξε στα πλάγια και ο Ντούντου με ωραίο σουτ έστειλε τη μπάλα στα δίχτυα την τελευταία κυριολεκτικά στιγμή.

ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΑΛΛΑ ΖΟΡΙΖΕΤΑΙ

Για 30΄ περίπου είδαμε έναν κανονικό ΑΡΗ και στη συνέχεια επιστρέψαμε στις εργοστασιακές μας ρυθμίσεις. Δεν μπορεί κανείς να αμφισβητήσει ότι ο Μανόλο Χιμένεθ προσπαθεί κάτω από αντίξοες συνθήκες να αλλάξει την ομάδα αλλά κάθε προσπάθεια πνίγεται στην ποδοσφαιρική αφέλεια και παραλογισμό που χαρακτηρίζει φέτος. Ο ΑΡΗΣ σήμερα πιο συμπαγής, πιο προσεκτικός αμυντικά και στο κέντρο - ελέω της απουσίας του Μόντσου – λειτουργούσε πιο ορθολογικά. Είχε έναν Ράτσιτς ογκόλιθο, είχε τον Φατιγκά και τους Πέρεθ να πιάνουν υψηλή απόδοση αλλά ως εκεί . Το επιθετικό κομμάτι εξακολουθεί να είναι προβληματικό. Δεν υπάρχει καθαρός δημιουργός, δεν υπάρχει ηρεμία στη μετάβαση από τη μεσαία γραμμή στην επίθεση, δεν φαίνεται να υπάρχει πλάνο παρά μόνο ατομικές εξάρσεις από τις οποίες προήλθαν τα 2 γκολ. Με την παράνοια των τραυματισμών που βιώνει η ομάδα είναι δύσκολο να κριθεί το ρόστερ και το «έργο» του προπονητή. Αυτή όμως είναι η κατάσταση που έχουμε να αντιμετωπίσουμε και θα πρέπει να βρεθούν οι λύσεις. Είτε η λύση είναι να ανεβάσουν οι ετοιμοπόλεμοι παίκτες την απόδοση τους, είτε σιγά σιγά να αρχίσουν να επιστρέφουν οι τραυματίες. Έσπασε το αρνητικό σερί, το αν όμως αυτή η νίκη και η καλή εμφάνιση όπως την χαρακτήρισε ο Χιμένεθ είναι αποτέλεσμα κάποιας συνολικής βελτίωσης θα το δούμε στη δύσκολη συνέχεια.

ΒΡΗΚΕ ΤΗ ΝΙΚΗ, ΔΕΝ ΒΡΗΚΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ

Μπορεί στο τέλος να ήρθε η νίκη, ο πίνακας να έγραψε 2-1 και η ομάδα να πήρε μια πολύτιμη βαθμολογική και ψυχολογική ανάσα,  η εικόνα μας όμως απέναντι σε αυτή τη Λάρισα των 10 παικτών από το 52’ δεν αφήνει πολλά περιθώρια για ενθουσιασμό. Το γκολ του Ντούντου στο 99' απλώς έσωσε τους 3 βαθμούς. Δεν έσβησε τον προβληματισμό, δεν έδειξε κάποιο δρόμο πιο φωτεινό για τη συνέχεια. Η νίκη όμως είναι νίκη και ο περιπετειώδης τρόπος που ήρθε μας έκανε να σκάσουμε και ένα χαμογελάκι. Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

ΥΓ. Με ανύπαρκτο πέναλτι πήγαν να κλέψουν τον βαθμό, φωνάζουν κιόλας.

Θέμα χρόνου έμοιαζε να ήταν το γκολ για την ΑΕΚ και όταν αυτό ήρθε στο 76΄ τα πάντα κρίθηκαν. Και πως θα μπορούσε να ήταν διαφορετικά όταν επί 97’ αμυνόσουν και περίμενες ένα μικρό θαύμα για να γλιτώσεις το αναπόφευκτο. Ένα μικρό θαύμα όπως για παράδειγμα η φάση του Παναγίδη με το σουτ να καταλήγει στο δοκάρι και όχι στα δίχτυα. Μπορεί να ακούγεται οριακό αυτό το 1-0, εύκολα όμως θα μπορούσε το σκορ να είχε πάρει μεγαλύτερες διαστάσεις.

ΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΕΚ – ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΡΗ

Με μια αμιγώς αμυντική προσέγγιση από τον Χιμένεθ, ο ΑΡΗΣ μπήκε στον αγώνα για να μην χάσει. Η πίεση των παικτών της ΑΕΚ αν και αναμενόμενη, αιφνιδίασε τους παίκτες μας και από νωρίς η εικόνα του αγώνα ήταν ένας μονόλογος των αντιπάλων μας.  Μια ΑΕΚ που χωρίς να κάνει κάτι το εντυπωσιακό με την μαχητικότητα της έδειχνε μια κλάση ανώτερη και από την άλλη η ομάδα που δυσκολευόταν να κρατήσει την μπάλα και να περάσει το κέντρο. Και εκείνες τις φορές που πέρασε το κέντρο όπως στο 33’ δεν είχε την τύχη ή την αποτελεσματικότητα που χρειάστηκε για να ανοίξει το σκορ.

ΗΤΑΝ ΘΕΜΑ ΧΡΟΝΟΥ

Στις περισσότερες φάσεις της ΑΕΚ η άμυνα μας αντέδρασε καλά αλλά όταν βρίσκεσαι διαρκώς υπό πίεση, αργά ή γρήγορα θα την πατήσεις. Και αν δεν την πατήσεις σε «κανονική ροή αγώνα» τότε κάποιο από αυτά τα πολλά στημένα που παραχωρείς αναγκαστικά στον αντίπαλο θα πιάσουν τόπο. Κάπως έτσι στο 9^ο κόρνερ που κέρδισε η ΑΕΚ, ο Ζίνι με κεφαλιά έγραψε το τελικό 1-0. Στα εναπομείναντα 20’ φάνηκε ξεκάθαρα ότι αυτή η ομάδα δεν κατέβηκε για να κερδίσει αλλά για να μην χάσει.

ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΣ …ΝΑ ΜΗΝ ΚΕΡΔΙΣΕΙ

Όσο και αν μου αρέσουν οι ρεαλιστές προπονητές κάπου ο Χιμένεθ φαίνεται να έχει χάσει το νόημα και να μην αντιλαμβάνεται την ανάγκη που υπάρχει για βαθμούς, νίκες και χαρές... Μόνο έτσι εξηγείται αυτή η παθητικότητα και αυτό το πλάνο που δεν περιλαμβάνει σχεδόν καμία επιθετική λειτουργία. Δεν έχει να κάνει με τα πρόσωπα, έχει να κάνει με τον τρόπο που θα προσεγγίσεις το παιχνίδι ως ομάδα. Αν θα ανεβάσεις τις γραμμές σου ψηλά, αν θα πιέσεις, αν θα προσπαθήσεις να χτυπήσεις στην αντεπίθεση ή αν θα ρίξεις το τέμπο με πασούλες στα μετόπισθεν. Ο ΑΡΗΣ δεν έκανε τίποτα από τα παραπάνω. Κλείστηκε πίσω, προσπαθούσε ανεπιτυχώς να κρατήσει την μπάλα και αναλώθηκε στο να καταστρέφει το παιχνίδι των αντιπάλων χωρίς καν να γυρίζει το βλέμμα του προς την αντίπαλη εστία. Και το γκολ του Παναγίδη να έμπαινε πάλι υπό πολιορκία θα ήσουν. Εκτός και αν το πλάνο του Χιμένεθ είναι μέσα από «ποδόσφαιρο τακτικής» σαν και αυτό που είδαμε σήμερα, ο ΑΡΗΣ να βρει κάποια στιγμή τον δρόμο του. Μακάρι να τον βρει αλλά για την ώρα παραμένουμε στα χαμένα, πολύ μακριά από τον δρόμο που ψάχνουμε.

ΣΕ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΑΔΙΕΞΟΔΟ ΧΩΡΙΣ ΔΙΑΦΥΓΗ

Νέα ήττα, νέα κακή εμφάνιση, νέοι τραυματισμοί, ίδιο αγωνιστικό αδιέξοδο. Παρηγοριά στα αυτιά να μιλάμε για ένα εύθραυστό 1-0 και το δοκάρι του Παναγίδη… τα μάτια όμως δεν μπορείς να τα κοροϊδέψεις. Και ο φετινός ΑΡΗΣ δεν κοροϊδεύει κανέναν. Αυτό μπορεί, αυτό κάνει και δύσκολα υπό τις υπάρχουσες συνθήκες να δείξει κάτι το διαφορετικό.  

Σε ένα ξεκούραστο απόγευμα μετέτρεψε το επικίνδυνο παιχνίδι με τον Προμηθέα ο ΑΡΗΣ μας, επικρατώντας με 96-80! Ο εξαιρετικός και σήμερα Νουά ήταν ο κορυφαίος για την ομάδα μας, μεγαλύτερη αίσθηση όμως έκανε η πολυφωνία στην επίθεση με 7 παίκτες να έχουν διψήφιο αριθμό πόντων! Θετικά τα πρώτα δείγματα γραφής και από τον Άντζουσιτς, δείχνει ικανός να βοηθήσει ακόμη περισσότερο στη συνέχεια.

ΕΔΕΙΞΕ ΤΑ ΔΟΝΤΙΑ ΤΟΥ ΑΠΟ ΝΩΡΙΣ

Να αφήσει οριστικά πίσω του το κακό ξεκίνημα και να αρχίσει να φτιάχνει τη βαθμολογία του ήθελε ο ΑΡΗΣ μας και ακριβώς με αυτή τη λογική μπήκε μέσα στο γήπεδο. Από νωρίς έβγαλε ένταση στην άμυνα και στην επίθεση λειτουργούσε με αποφασιστικότητα. Ο Προμηθέας όμως είναι μια καλοδουλεμένη ομάδα όπου παρά το νεαρό μ.ο. ηλικίας αντιδρά ψύχραιμα στις δύσκολες καταστάσεις. Και έτσι όποτε προσπαθούσαμε να χτίσουμε μια διαφορά ασφαλείας πάντα έβρισκε τον τρόπο να απαντήσει. Το 22-22 του πρώτου δεκαλέπτου μάλλον πείσμωσε τους παίκτες μας, ανέβασαν την ένταση, έτρεξαν περισσότερο, πίεσαν με αποτέλεσμα η διαφορά να φθάσει στο +17 λίγο πριν το ημίχρονο.

ΔΕΝ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΑΓΧΩΘΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΘΑΡΙΣΕ ΓΡΗΓΟΡΑ

Ήταν φανερό ότι είχαμε τον πρώτο λόγο και ο Προμηθέας δεν έμοιαζε ικανός να μας τρομάξει αλλά από την άλλη υπήρχε και αυτή εκνευριστική ευστοχία στα τρίποντα που σου έσπαγε τα νεύρα. Με 4 συνεχόμενα τρίποντα στο ξεκίνημα του Β ημιχρόνου η διαφορά έπεσε στους 2 πόντους! Κάτι όμως που για ακόμη μια φορά λειτούργησε μέσα στο παιχνίδι σαν καμπανάκι αφύπνισης. Από εκείνο το σημείο και μετά οι παίκτες μας πάτησαν γκάζι και δεν ξανακοίταξαν πίσω. Η συνέπεια στην άμυνα και η πολυφωνία στην επίθεση παρά τις εναλλαγές προσώπων στο βασικό σχήμα από τον Μίλισιτς επιβεβαίωνε την κυριαρχία μας στο παιχνίδι.

ΑΛΛΑΖΕΙ ΔΥΝΑΜΩΝΕΙ ΑΡΕΣΕΙ

Οι καλές εμφανίσεις(παρά την ήττα) κόντρα στην Μπασακσεχίρ και στον Παναθηναϊκό όπως και η νίκη στη Λιθουανία δεν ήταν κάτι το τυχαίο. Η ομάδα δείχνει πιο δυνατή πλέον με τον Νουά και τον Άντζουσιτς αλλά και πιο ώριμη από παιχνίδι σε παιχνίδι. Ίσως και να ήταν το πρώτο παιχνίδι το σημερινό όπου η συνύπαρξη των Τζόουνς και Μήτρου Λόνγκ όχι μόνο περιορίστηκε χρονικά αλλά και δεν εκνεύρισε όπως στα προηγούμενα. Οι 22 ασίστ, το τάισμα στον Φόρεστερ και οι πόντοι που πετύχαμε μέσα στο ζωγραφιστό είναι η απόδειξη της δουλειάς που γίνεται για τον Μίλισιτς. Έχει κερδίσει την εμπιστοσύνη μας, δείχνει να ξέρει τι κάνει και αυτό φάνηκε και από την επιλογή να αφήσει εκτός τον Ίνοχ. Ακούσθηκε λίγο περίεργο… στην πράξη όμως δικαιώθηκε. Και όσο οι αποφάσεις του Μίλισιτς θα «δικαιώνονται», ο ΑΡΗΣ θα γίνεται ολοένα και καλύτερος!

ΣΕ ΑΝΟΔΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ

Με 7 παίκτες διψήφιους στην επίθεση, τον Νουά να αποτελεί και πάλι σημείο αναφοράς, ένα θεωρητικά δύσκολο παιχνίδι εξελίχθηκε σε χαλαρό απογευματινό ξεμούδιασμα.  Ο ΑΡΗΣ έχει βρει πλέον τον δρόμο του και σήμερα η ομάδα μας πραγματοποιώντας μια πολύ καλή εμφάνιση αποφάσισε να το βροντοφωνάξει! Και με τον Άντζουσιτς να αφήνει καλές εντυπώσεις στο ντεμπούτο του, το κακό μας ξεκίνημα σύντομα θα μοιάζει μακρινή ανάμνηση. Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!

Με τον Νουά να πραγματοποιεί μια ολοκληρωτική εμφάνιση(24 πόντοι – 8 ριμπάουντ) και τους Τζόουνς και Μήτρου Λόνγκ να βγαίνουν μπροστά όποτε τους χρειάστηκε η ομάδα, ο ΑΡΗΣ λύγισε την μαχητική Νεπτούνας! Οι Λιθουανοί επιδόθηκαν σε ένα ρεσιτάλ τριπόντων που αν και μας άγχωσε στο τέλος, ευτυχώς δεν τους βγήκε. Σπουδαία νίκη που μας κρατάει δυνατούς στη μάχη της πρόκρισης στην επόμενη φάση.

ΣΤΑ ΧΑΜΕΝΑ

Νωθρός και με αργή σκέψη εμφανίσθηκε η ομάδα στο γήπεδο και οι Λιθουανοί έσπευσαν να το εκμεταλλευτούν. Η γρήγορη κυκλοφορία της μπάλας έκανε με ευκολία άνω κάτω την άμυνα μας και η Νεπτούνας με συνεχόμενα τρίποντα πήρε προβάδισμα. Προβάδισμα που έφθασε μέχρι τους 13 πόντους μιας και στην άλλη πλευρά του γηπέδου οι κακές επιλογές και τα φθηνά λάθη ήταν το βασικό μας ρεπερτόριο. Το δίδυμο Τζόυνς – Μήτρου Λόνγκ για ακόμη μια φορά ήταν προβληματικό.

10’ ΗΤΑΝ ΑΡΚΕΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΜΠΡΟΣ

Ένα κακό δεκάλεπτο όμως όπως φάνηκε ήταν αρκετό για να αφυπνίσει άπαντες και πλέον μετά και τις αλλαγές του Μίλισιτς παρουσιάστηκε μια εντελώς διαφορετική ομάδα. Η είσοδος του Χάρελ και του Πουλιανίτη έσφιξαν την άμυνα, ενώ ο Κουλμπόκα άρχισε να δίνει λύσεις στην επίθεση που είχαμε κολλήσει. Ο Νουά με εξαιρετικές τοποθετήσεις κατάφερε να μαζέψει κάμποσα επιθετικά ριμπάουντ και να τα μετατρέψει σε πόντους. Και όταν έπαιρνε τη μπάλα σωστά σκόραρε είτε από κοντινή είτε από μακρινή απόσταση! Μέσα σε 16’ το παιχνίδι είχε γυρίσει ανάποδα και το -13 έγινε +17! Σε ένα χρονικό διάστημα όπου η καλή κυκλοφορία της μπάλας οδηγούσε σε πολλά ελεύθερα τρίποντα που έβρισκαν τον στόχο!

ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ ΕΙΧΕ ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΣΟΥΤ

Εκνευριστικά επίμονη αποδείχθηκε η Νεπτούνας που δεν έλεγε να το παρατήσει το παιχνίδι. Με μια non stop σκληρή άμυνα και αψυχολόγητα εύστοχα τρίποντα – δύσκολα να τα μαρκάρεις -  κατάφεραν να ροκανίσουν τη διαφορά και να ξαναμπούν στην διεκδίκηση της νίκης. Σε αυτή την εντυπωσιακή προσπάθεια αντεπίθεσης των Λιθουανών ο ΑΡΗΣ αυτή τη φορά αντέδρασε σωστά.  Δεν αγχώθηκε, συνέχισε να είναι συνεπής στην άμυνα και με διαφορετικούς πρωταγωνιστές κάθε φορά έβρισκε τους πόντους που χρειαζόταν ώστε να φθάσει στη νίκη. Ο Μήτρου Λόνγκ πέτυχε το καθοριστικό τρίποντο όταν η διαφορά έπεσε στους 3 και εκεί κάπου τελείωσαν όλα.

ΞΕΔΙΠΛΩΣΕ ΤΙΣ ΕΠΙΘΕΤΙΚΕΣ ΤΟΥ ΑΡΕΤΕΣ

Αν βγάλεις αυτά τα πρώτα 10’ στην άκρη, η ομάδα ήταν καλή σήμερα. Πήρε πολλά πράγματα από τον Νουά που στα προηγούμενα παιχνίδια έλειπαν. Καλές άμυνες, ριμπάουντ και πόντοι με καλά ποσοστά από έναν παίκτη που κρατάει ελάχιστα τη μπάλα στα χέρια του. Η πολυφωνία στο σκοράρισμα (5 «διψήφιοι») και το 51% στο τρίποντο επιβεβαιώνουν ότι σήμερα παίξαμε πιο ορθολογικά. Είχαμε περισσότερη υπομονή, δεν έγινε κατάχρηση των μακρινών σουτ και δημιουργήθηκαν οι ιδανικές συνθήκες για αυτό το 11 στα 21. Υπήρχαν φυσικά και τα «νεκρά διαστήματα» αλλά επιτέλους είδαμε σε κάποιο σημείο του αγώνα η συνύπαρξη των Τζόουνς και Μήτρου Λόνγκ να αποδίδει. Ακόμη και στην άμυνα αν και δεχθήκαμε 87 πόντους δεν μπορούμε να πούμε ότι από το 2^ο δεκάλεπτο δεν είδαμε προσπάθεια.  

ΝΙΚΗ ΟΥΣΙΑΣ ΜΕ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ

Σπουδαία νίκη ψυχολογικής και βαθμολογικής σημασίας πέτυχε ο ΑΡΗΣ μας κόντρα στη Νεπτούνας σε ένα παιχνίδι που χαρακτηρίστηκε από τον άναρχο τρίποντο βομβαρδισμό των Λιθουανών αλλά και την πληθωρική εμφάνιση του Νουά! Ο Γάλλος με 24 πόντους και 8 ριμπάουντ ήταν ο πιο επιδραστικός παίκτης του γηπέδου από την αρχή μέχρι το τέλος του αγώνα. Και μαζί με τους Μήτρου Λόνγκ, Τζόουνς, Κουλμπόκα και τον ακούραστο Χάρελ οδήγησαν την ομάδα σε αυτό το σημαντικό διπλό!  Ελπιδοφόρα εμφάνιση που μας κάνει να ανυπομονούμε να δούμε την ομάδα και με την προσθήκη του Άντζουσιτς. Μπράβο ρε ΑΡΕΙΑΝΑΡΑ!